장음표시 사용
501쪽
Confutatio. Cap. Ire Tart. I. ss
eontra Pelagianos inimicos gratiae Christi, & Liberi Aebitiij .. Coelestin.
decomptores, permultos annos apostolice asseruit, literisque is Papta mandauit, quibusdam visum est, aut non intelligendo, aut intel- .eligi eam nolendo, reprehendere. Et hoc quasi compendium cois cegnitionis his, qui iudicio eorum ducebantur , afferre, ut quae tam libris praedicti viri damnabilia reperisse iactabant, breuium .e Capitulorum indiculis publicarent, talique commento, & d cotes ionem eius, quem impeteren obtinerent, & ab his quae celatamassent, curam exterriti Lectoris auerterent. Ne emo hanc cepersuasionem temerδ quis recipiat, re talem putet sensum scri- celitis Catholicis inesse Doctoris , qualem eum, qui frustra ca- ceumniantur ostentant, singulis Capitulis , quae rationis titulo ce raenotarunt, breui & absoluta Professione respondeo, in nul- reo recedens 1 tramite earum delinitionum, quae in Sancti viri cedisputationibus continentur , ut facith vel tenuis diligentiae is aduertat inspector, quam iniustis opprobriis Catholici Praedica- istoris memoria carpatur, & in quod peccatum cadant, qui a- celiena instigatione commoti, Scriptorem celeberrimi nominis repromptius habeant culpare, quam nosse.J Ex hac Prosperi praeratione nemo est tam clara in luce caecutiens, qui non aduertat capitula illa non esse Praedestinatianorum dogmata, nec a praedestinatianis vllis, sed a Massiliensibus&similibus in aliis Galliae partibus Pelagianoriun reliquiis proposita, mera commenta, in ipsum Augustinum, estisque scripta iniusta opprobria: Nee Reuerendus pater ausus hic reclamare, horum Capitulorum nullomodo meminit, eius nihilominus
Hincmarus ( quem & solum sequi in hoc de veteribus praedestinatianis commento, & profitetur & gloriatur) illud ipsum ex his Gallorum Capitulis , quasi praedestinatianorum dogmatibus
astruere conatus est: vique hoc dilucidius appareat, conferenda
sunt quae Hinmarus, de priscis illis praedestinatianis commentus est, cum his ipsis Gallorum Capitulis: Vidimus supra eum Hinemar. cap. is .coliruisse in quatuor Capitulis ad comburendum Eieta. de Praede-nia; hae prisci, inquit, praedestinatiani varia quidem voce, sed tacognata parique impietate, de Dei praescientia& praedestinatim .. ne, suum dogma perniciosissimum componentes seminariint,lPrimum desumptum supra vidimus ex haeresi ipsorum Massiliensium: secundum his verbis conceptum est apud Hincmarum. Aliud est quod ab eis qui Ant praedestinati ad vitam, non auferat cepercepta baptismi gratia originale peccatum, & licet pie, iust& taque vixerint, nihil eis prosit; sed tamdiu reseruentur, donec ceruant ae pereant. Et qucia liberum arbitrium in homine nihil sit. ..
sed siue ad bonum, uue ad malum praedestinatio Dei in homini- . Disit jam by CO le
502쪽
obieeh. I. Obieeh. c. obiectio
D bus operetur, quomm Deus in hominibus plasmet arbiti ium ' quale est daemonum, quod proprio motu nihil possit velle nisi malumJ. Hoc Capitulum qmtuor membra continens ex tribus Capitulis obiectionum Gallorum, dc ex alio Capitulo obiectioni im vincentianarum iisdem ij sis verbis compositum est. Siqui- ' dein Gallorum obiectio secunda haec est: quod ab eis qui non ' sunt praedestinati ad vitam, non auferat percepta Baptismi gratia ' originale peccatum. J Tertia, quod non praedestinati ad vitam, ' etiam si fuerint in Christo per baptismum regenerati, & pie i V st Eque vixerint, nihil eis prosit, sed tamdiu reseruentur, donec
' ruant & pereant, nec ante eos ex hac vita , quam hoc eis contin-D gat auferri. Sexta, quod liberum arbitrium in homine nihil sit,sed ' liue ad bonum, siue ad malum Praedestinatio Dei in hominibus ' operetur J Et obiect.is. inter Vincentianas: Mod Deus tale in ' hominibus plasmet arbitrium quale est daemonum, quod proprio motu nihil aliud possit, vel velit, nisi malum. J Haec omnia ipsi et verbis Augustino ipsisitae Discipulis a reliquiis Pelagianorum per calumniam imposita, ex quibus Hincmariis secundum Pr destinatianorum dogmatum fasciculum commentus est,
si quis non videat Tertium dogma apud Hincmariam illud est:,, quod idem sit praescientia, quod Praedestinatio J similiter in viti-- ma Gallorum obiectione, quod idem sit praescientia , quod Prq-,, destinatio. J QSrium vero & vltimum apud Hincmarum. In
quarto autem P rqdestinationem Electorum ad virum non denegant, & reproborum pr destinationem ad interitum confitentur, quos sicut dicunt , Deo praedestinatos ad interitum, ita etiam ad
N peccatum. J Mod ibi habetur in principio, de gemina praedesti
natione ad virum&ad interitum, proprio Hincmari Marte, ut quaestioni de qua praecipue ageretur aptaret, confictum seu con-M cinnatum ex cap. s. obiect G l. sed siue ad bonum, siue ad ma-M lum Praedestinatio Dei in hominibus operetur.JSed reliquum repraecipuum ex obiectione Gallorum undecima de decima quarta desumptum fuit: siquidem obiectio undecima sic se habet: quod V per potentiam Deus homines ad peccata compellat. J dc decima- ' quaria quod qui Euangelicae praedicationi non credunt, & Dei ' Praedestinatione non credant,dc quod Deus ita definierit, ut qui ' cunque non credunt, ex ipsius constitutione non credant JHocque ipsum ipsi Augustino a Gallis illis affictum testatur Sanctus Fulgentius ad Monimum lib. I. cap. vlt. his verbis: non au- D tem ignoras etiam praeterito tempore illi luculentissimo Sanctili Ausustini operi, quod scripsit de Praedestinatione Sanctorum,ax, quibusdam Gallis obiectum, quod beatus Augustinus in assertio. at ne Pr destinationis diuinae, peccatores non solum Praedestinatos
503쪽
Confutatio. Cap. III. Part. I. 8
diectet ad iudicium, sed etiam ad peccatum: cuius dicta,quia ipse Coelestin celeri praeuentus est obitu, Prosper vir eruditus & sancias, recta V Papa.desendit fide, &copioso sermone,&c. Ex his quis non videat haereticas illas propositiones, seu blas phemias nullomodo fuisse Praedestinatianorum haereticorum,t qui nulli unquam fuerint j dogmata, sed iniusta Pelagianarum reliquiarum in ipsum Augustinum opprobria; & veteru Praedestinatianorum hqresim nihil aliud fuisIe,quam fictitiam tabulam,& merum Pelagianae prauitatis commentum. Et ut constet non
solum in capite de gemina Praedestinatione, quod expendimus; sed etiam in reliquis tribus, de Gratia & Libero Arbitrio, de vo luntate Dei & de morte Christi, inuentum Hincmari, deve- Hinemat. teribus Praedestinatianis , de iisdem Gallorum Capitulis ad un- de P dest. guem desumptum: Car. ai. eiusdem operis de Praedestinatione, idem ipsum quod supra vidimus, cap. 1. sui fasciculi, nec quid vitta refert de Libero Arbitrio. Secundum Capitulum , inquit, cein Synodo apud Carisiacum habita, nos de Gratia & Libero Ar- tabitrio ex Sanctorum Patrum dictis excerpsimus, de quo Prisci . . dixerunt Praedestinatiani, quod Liberum Arbitrium in homine is nihil sit. sed siue ad bonum, siue ad malum praedestinatio Dei in re hominibus operetur. Quoniam Deus tale in hominibus plasmetis arbitrium, quale est daemonum, quod proprio motu nihil aliud tapossit velle , nisi malum.J Item cap.x . ubi de voluntate Dei cir- .. in. eap. ea salutem hominum:de hoc Capitulo titiquit Hinc rus) sicut is Sanctus Prosper demonstrat ex obiectione Gallorum & Vincen- ..tianotum, & ex responsionibus, quibus ex delegatione Sedis Apostolicae eorum, ipserumque similium commenta dissetuit; ..
veteres Pridestinatiani dixerunt, ait enim obiectio octaua Gal. talorum, quod non omnes homines velit Deus saluos fieri, sed cet-rum numerum Praedestinatorum. & item obiectio secunda Vin- ..centianorum , quia Deus nolit omnes saluare, etiam si omnes ta
saluari velint.J Haec sunt ipsi met verba Hincmare Denique .. cap. 1 . in quo de morte Christi. De huius, inquit, Capituli sen- p. su veteres Prqdestiniani dixerunt, & siaut Ygisuis se ibit, & San- .. I
ctus Prosper demonstrat obiectione nona caalloriime quod non tapro totius mundi redemptione Saluator sit crucifixus: Se iterum ..ptima Vincentianorum obiectione, quia Dominus noster I E- .. svs-CRRIsTus, non pro omnium hominum taute & re- ..demptione sit pastis. J cc
Cum igitur appareat omne de veteribus Praedestinatianis figmentiam hoc unico fundamento subnixum , quod hallucinatus Hinemariis Gallorum Capitula crediderit este Proestina- tinnorum haereticorum dogmata. Constet autem ex Prosperi
504쪽
praefatisne, de Sancti Fulgentij testimonio; illa nihil aliud suisse, quam mera Pelagianae prauitatis reliquiarum commenta , in ipsum Augustinum ex liuore obiecta opprobria. Itaut Reuerendus Pater inficias ire non praesumat: quid reliqui superest nisi ut diruto fundamento, superaedificata de veteribus Praedestinatianis fabula penitus corruat E Nihilominus expendenda & r liqua Prosper & Hilarius cum cernerent post mortem Sancti Augustini, inimicis eius doctrinae Pelagianorum reliquiis, impudentem audaciam in dies succrescere , nee etiam scriptis Prosperi Responsionibus posse coerceri: sed audacius Sancti viti memoriam , eiusque postrema scripta de praedestinatione Sanctorum & Dono perseuerantiae suis calumniis insectari, & reprehendere, unicum & optimum remedium rati, si calumniat rum s quibus Episcopi propensa taciturnitate quasi conniverenti auctoritate Sedis Apostolicae ora occluderentur. Coelestinum e go Summum pontincem adeunt, illorumque nequitia exposis, Apostolicum rescriptum obtinuerunt ad quosdam Galliarann Episcovos, cuius quoniam praecipua verba a R. P. hoc tertio capite reteruntur, hic indicasse sufficiet: laudatam fuisse li Summis Pontifice Sanctissimi illius praesulis, & vitam & doctrinam, calumniatoribus illis silentium impositum,& Galliatiun Epticopis iniunctam curam seditiosos illos comprimendi tumultus; Decretali Coelestini Papae subiecta sunt Capitula , colleis Apostolicae Sedis Episcoporum & Conciliorum Africanorum, de
Gratia Dei sententias continentia, quae non esse Coelestini Papae inter reliqua validissimo argumento est , qudd Prosper contra Collatorem cap. r. laudes Coelestini ob repressos Peugianorum conatus referens, hancque eius recensens & extollens Epistolam, Capitulorum illorum nullomodo meminerit. Si quod verius cre-.dimus exponere licet, collecta autumamus ab ipse Prospero ex consensu Episcoporum Gallorum , quo facilius excitatos per in. disciplinatos presbyteros tumultus illos, eorumque calumniam
Sed&perspecta ab ipso Summo Pontifice ipsius Prosperi pro
bitate doctrini & sollicitudine in Procurata Ecclesiae pace,tutanda Sancti Augustini , & totius Ecclesiae sincerissima doctrina, eidem partes ruas delegauit, quo ex Apostolicae Sedis auctoritate Potentius venenaris Pelagianorum reliquias in Gallia comprimeret et Cumque Prosper Augustini Discipulus similibus calumniis fuisset impetitus a quodam Vincentio non Lirinensi
Monacho , sed Massiliensi presbytero t quem Gennadius in Catalogo Illustrium virorum, natione Gallum fuisse dicit, in
505쪽
Confutatio. Cap. III. Tart. I.
diuinis Sripturis exercitatum, & linguam habuisse usu linium. Coeles in di , & maiorum lectione politam 3 obiectionibus illius Vin- Papa.centi j sexdecim Capitulis contentis, sicut Gallorum; sed ex Apostolicae Sodis auctoritate responsiones parauit hac praefixa prae,
sitione, quae detergendae inveteres Praedestinatianos calumniae Pr sar. Pro non minimum conducit. Quidam Christianae ac fraternq clim cecitatis obliti , in tantum existimationem nostram quoquomo' sc centido student laedere, ut suam se euertere nocendi cupiditate, non is videant: contexunt enim, & qualibus possuiu sententiis com- reprehendunt ineptissimarum quarundam blasphemiarum prodi- cegiosa mendacia, eaque ostendenda&ingerenda multis publice, repriuatimque circunferunt: alserentes talia in nostro esse sensu, cequalia diadolico continentur indiculo, quae sals 5 in nos ad exci, retandam iuuidiam iactitari, facile dclavicienter subscriptione v - - nius probaremus anathematis . nisi maligniras eorum qui segm- reuari putant, si de nobis bene sentiatur, ipsam subscriptionis no- s ta breuitatem suspectam esset habitura, unde ne huius querelae is
inueniretur occasio , necessarium conueniensque credidimus, ut sue ad calumniantium animos mitigandos, siue ad eos quo- .sum auribus tale aliquid insonuit instruendos, quantum adiuuan.
te Domino fieri potuerit, plene lucidEque Pandamus, quid de vleruersis desinitionibus iudicemus: propositis igitur sigillatim ceexdecim Capitulis, sub uno quoque eorum sensus itostri, & fi- dei, quam contra Pelagianos ex Apostolicae Sedis auctoritate de fendimus, verba ponemus; ut qui. paululum se ad legenda haec redignati suerint occupare, euidenter agnoscant impiarum, profa- nartimque opinionum nullum cordibus nostris inhaesisse vesti- cegium , & blasphemias , quas perspexerint nostra professione radamnari , in earumdem repertoribus censeant debere pu-
Hic similiter, sicut nec in responsione ad obiecta Gallorum,ne
verbum quidem nec de praedestinatianis, nec de Praedistinatiano, rum dogmatibus, ut delusus re fiscinatus nimia calumniandi libidine commentus est Hincmarus, sed de blasphemiis a reli qui is helmianorum conficiis,& ipsi Prospero percalumniam impositis. Nec Prosper ipse inscriptis vllis quae plurimain eandem causam edidit, tum conita Collatorem, cum de ingratis, de vocatione gentium de reliqui , fictiliorum illorum Praedestinatianorum ullomodo meminit; Nec alias ullas partes in omnibus illis controitersis agnouit, quam Catholicorum dc Pelagianorum eortamque reliquharum in Massilietasibus nonnullis aliis Gallis, cuius hoc unicum proscrimus testimonium ex libro primo devocat. gent. cap. primo in principio: Inter defensores, inquit, M lib. i. cap. i
506쪽
Li iij Arbitrii, & Praedicatores gratiae Dei magna & dissicilis
dudum vertitur quaestio; quaeritur enim utram velit Deus omnes homines saluos neri, &e. J & in fine eiusdem Capitis, ubi de his agitur qui existiinarent Praedicatione gratiae Liberum negari Arbitrium, quod vult R. P. esse praecipuum praedestinatianorum dogma, nullo modo Praedestinatianorum, nec aliorum haeretiis corum qui id sentirent meminit: Immo illud ipsum refert quasi 1 solis Pelagianorum reliquiis in Catholicos obiectum,his verbis: Primitus itaque de voluntatis humanae motibus, & gradibus dic putandum est inter quam & gratiam Dei quorumdam non lana discretio est , existimantium, quod praedicatione gratiae Liberum negetur Arbitrium , nec aduertentium eadem regula sibi, posse obiici, quod gratiam negent, cum eam humanae voluntatis, non ducem volunt esse sed comitem &e. J Et sic de Pelagianorum reliquiis, nullo modo de praedestinatianis, ec si fuissent aliqui hic certh non suissent praetermissi: sed de his plus quam satis, de quibus apud Reuerendum Patrem altissimum silentium, ve ba eius referamus, de qua poterimus breuitate expendamus.
De Romuis Prasteri-miarii ad Caeli tum profectisne, e rfuscepta quidue in ea gestum sit ,si etatis nostrae Prae. rinatianos,
eorumque ante omnes Primicerium percontemuris dilectandisi Pelagianorum reliquias profectos renuntiabunt: Sic enim iactitant,ateque ita eos loqui suscepta sua cauta evomtebat. . CONFvTATIO.
Praedestinatianos, quos vult R. P. fatum asseruisse, & Liberum Arbiti um negasse, non ex charitate vocat Catholicos per fectae Christi iratiae assertores, viros Sancti Augusti nidiscipaeos: sed ut eam iptam calumniam (teste Prospero ad Russinum & alibi passim ab illis Pelagianorum reliquiis passiis est Magister, quidni ab eorum sequacibus humiliter patiantur, dc ipsius discipuli 3 Non est discipulus Sper Magis m. Renuntiabunt igitur non susceptae sitae causa,sed ex certissima tum ipsius Pontificis Decreti fide, tum ipsius Prosperi relatione,prosperum dc Hilarium Romam perrexisse ad debellandas Pelagianorum reliquias, sex verius ad reprimendas eorum in Augustinum impudentissimas calumnias, ut mox apparebit.
507쪽
Confutatio. Cap. III. Part. II. I
SIRMON Dus. Coelestin. Sed nos reinemaram hic etiam malaimus .indire, qui G- P apa.natorum gratia , ut de his expostatarent assisse ab esque vi nouam H incmari haeresim damnaret impetrasse, narrau in Epistola ad Nicotaum Pisis cepam, cuius Uie iam facta est mentio , Ex veteti ( ait) haeresi ta bb ' Praedestinatiana quae primum in Africa, & poste i in Gallia per ceidem tempus, quando & Nestoriana haereses est exhorta, & tem- cceore Coelestini Papae ipsius auctoritate,&instinctu Sancti Prois ce
Itane vero R. P. quisquam sanae mentis Hinematuin hie audire velit mendaciorum loquacissimum ut cum Tertulliano loquar qui quod Prosper & Coelestinus de Pelagianorum reliquiis apertinime scripserunt, turpissima hallucinatione, vel putidissi- fraude de commentit ijs suis praedestinatis, aut intellexit aut intelligi voluit. Perspicue siquidem iam ostendimus ipsa Massialiensium capitula quibus Sanhi Augustini doctrinam calumniarentur, pro veris Praedestinatianorum dogmatibus Hincinarum accepisse ita ut cum dicit Praedestinatianos Coelestini Papae auctoritate&instinctu Prosperi reuinctos, nullos alios intellexerit quam Massilienses illos, caeterasque Pelagianorum reliquias quas Prosper tam apud Coelestinum quam alibi passim scriptis suis impulnauit, ut ex locis supra citatis apparet. In ciuo mirari subit R.P. v R o N T E M, confidentiam qui eum nos audire iubet,quem ista non audit. Cum enim illum Himmariany vel inlitis vel fraudis puderet, subtilius ipse commentus est Massiliensibus illis (quos ineptissime Hincmarus pro Praedestinatianis acceperat alios hileticos Praedestinatianos filisse oppositos in quorum medio essent Augustinus, Probet & reliqui illius discipuli sed absit ut alios hic audiamus quam Prosperum ipsum de Coelestinum qui vanissimas illas omnes hariolationes planissime explodunt: caeterum meminisse non pigebit quod in prima dissertatione annotauimus, Hincmarum quidem de hac veterum Praedestinatianorum tabula scripsisse ad Nicolaum Papam, sed verisimiliter retaptehensum & ludibrio habitum, ab hoc commento deinceps abis stinuisse.
Vbinam enim revicta, aut quo tempore apud Caelistinum institit Prosper,sihoc tempore ne amus y innotuisse namque Pradestinatorum haresim Caiastino, ab eoque improbatam Disse est ea usam ignorare unpossumus. Ne cire nos non patitur Praedestinati nosset cequisiuis est auctor, e m de OeaAmymo eorum libro, quem Saneso ce' gusti a Merant, inprafatione sua loquitur his verbis. Tan- ce
508쪽
Coelestin. H dein aliquando ad macius nostras peruenis liber, qui Augustinum P apa. H mentitur in titulo, eam se haereticum ostendat in textu et quis P, destin. i, nescit Augustinum orthodoxum scrimet fuisse Doctorem p P Si tua in D hunc librum aliquando sibi oblatum Beatissimae mentoriae Sumo praeiat. mus Pontifex Caelestinus ira execrationi habuit, ut eum perpetuo damnari iuberet silentio. J Dicite oro vos cur librum exhor ruit , cur Augustino indignum iudicauit, nisi ob haeresim quam continebat CONFvTATIO.
Post habito solemni iudiciorum omnium ordine quo testium fides expendenda, priusquam depositionis illorum ratio ulla ha beatur, ex duorum fallis timorum testium dictis fallacibus R. P. falsiis mam (salua eius reuerentia dictum sit) ratiocinationem astruit: Hinc marum siquidem & sellacem & rei festae prorsus ignarum de ex susceptae suae causa non modo quasi iuspeetae fidei habendum immo vero ut infidum, de perfidum penitus reiiciem dum ex supradictis nemo est qui non censeat. Alterum autem dilectissimum Reuerendi P. Praedestinatum quem suum vocitat, igne potitas quam luce (ne dicam fide) dignum exeruditissima Doctoris Theologi Censura nemo nescit. Sed eum in gratiam Reuerendi P. sequenti capite plenius expendemus. Interim in neat declaratio Reuerenai P. (ne varietur. Ementitum nomine Augustini & suppositum libellum, per Prosperum in hac legatione Summo Pontifici oblatum, & Decretali eius in qua versiamur Epistola ad Episcopos Gallorum, execrationi habitum & damnatum: Si enim (quod mox praestabimus certo certius apparuerit in illa Coelestini Epistola , nec de Praedestinatianis haereticis, nec de fictitio illo nomine Augustini eorum libello ullomodo actum, sed contra in peruersas Pelasianorum reliquias eorumque aduersus Sanctuin Augustinum eiusque scripta calumnias ec opprobriae editum hoc Pontificale decretum constiterit; sequitur reliquis omnibus posthabitis dilectissimi Reuerendi P. Praedestinati(qui quis est auctorem eiusque librum penitus reiiciendum,&Anathe male percutiendum et & sic superaedificatam prodigioso isti mendacio de veteribus Praedestinatianis commentum prorsus corruere, & in puluerem solui necesse est. Iam igitur videamus.
Nunc Epistolam eius , quam audita semione ad Episcopos GH, Ite eo ripsit, alium in sensim detorqueri non posse ostendanius, quid enim scribis p Dicam compendio, re qumitum ad rem nostram Coelestini D Pssciat. Filij nostri praesentes (inquit Prosper, & Hilarius, quo-PP. Episto- M rvin circa Deum nostrum sollicitudo laudanda est, tantum nescio D p H quibus Ptesbyteris illic licere, qui dissentioni Ecclesiarum stu- D dent, funt apud nos prosecuti, ut indisciplinatas quaestiones vo-
509쪽
Confutatio. Cap. III. Part. II. s
eantes in medium, pertinaciter eos dicant praedicare aduersan- Mtia vetitati; sed vestrae dileetioni iustitis imputamus, quando illi Miupt, vos habeant copiam disputandi: Ergo corripiantur huius modii desinat (si ita res sunt j incessere nouitas vetustatein, de- sinat Ecclesiarum quietem inquietudo turbare: Nec istamen mirari possumus si erga viventes hi tentare nunc audent, is qui nituntur etiam quiescentium fratrum memoriam dissipare. Augustinum sanetae recordationis Virum pro vita sua atque meritis , in nostra communione semper habuimus , nec unquam hune sinistrae suspicionis falsus saltem rumor aspersit, quem tau - - tae olim scientiae fuisse meminimus, ut inter Magistros optimos etiam ante a meis decessoribus haberetur. Bene ergo de eo omia cenes in commune senserunt, ut pote qui ubicunque cunctis & amo
Ex his ipsis Coelestini verbis de peruersis Pelagianorum reliquiis, eorumque in Augustinum, & eius scripta calumniis, non de fictitiis Praedestinatianis actum patet. Primo quia de fictitiis illis Praedestinatianis huc usque altissimum silentium: nec Augustinus nec Prosper(vt vidimus illorum meminere. Secundo de Pelagianorum reliquiis eorumque in Augustinum eiusque scripta calumniis, saepius questus est Prosper Epistola ad Auguuinum &responsionibus suis ad obiecta Gallorum. Tertio etiam ab ipsis impetitus ipse necesse habuit eorum obicistiones refellere, Capitula scilicet obiectionum Vincentianarum. Quarto nullis scriptis suis nec ante nec post legationem illam nec etiam in Chronico quod ad extremum edidit, verbum ullum de fictitiis illis Praedestinatianis emisit; immo scriptis plurimis peruersas
illas Pelagianorum reliquias, quos lupos occultos vocat, nec
perfidia ab ipsis Pelagianis discernit, continuo insecutus debella uit. Quinto Pontifici j decreti verba superius relata, Praedestinatianis, quales fingunt, nullomodo comaenire possutur Docent siquidem decretum editum in malevolos Sancti Augustini eiusque doctrinae obtrectatores ideoque illam a Summo Pontifice laudatam, & singulari elogio confirmatam: Praedestinatiani vero ( quos fingunt) tantum abest ut Sancti Augustini memoriam lacerare, eiusque scripta maledictis& opprobriis incessere pota sent, quin imo ut hic agnouit R. P. haeresis suae auctorem sibi Ausustinum & vulgo iactabant, & confictis libris mentiebantur, ideoque summis laudibus, & scripta & auctorem efferebant: dc
dilectissimus R. P. Praedestinatus in praefatione et Admanus nostras, inquit, peruenit liber qui Augustinum mentitur in titulo racum se haereticum ostendat in textur quis enim nesciat Augustiis taCoelestin.
510쪽
coelestia. D num orthodoxum semper fuisse Doctorein , & tam scribendo
γγ quam distulando omnibus haereticis obuiassepvolentes ergo inita D micum fidei nostrae inter fratres dogma inducere, Catholicum su- D pt1 liminare libri sui titulum posuerunt. Qui liber velut sepulta D clitum foetens 1 foris quidem Augustini nomine dealbatur intus
3 vero scaturit vermibus mortuorum &c. Quomodo igitul haee possunt conuenire, obtrectarores ijdemne cum laudatoribus, imis probatores doctrinae, cum iis qui ex ea errores suos palliatos ob
tegerent, & qui iuxta spurium Pseudo-Prosperi Chronicon hae reum suam ex ipso Augustino desumpsissent 3 Sed quisnam misset modus ille huius Praedestinatianorum op a' primendae haeresis. Augustinum, inquit Coelestinus, Sanctae re-
' cordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra commu-
D nione semper habuimus, nec usquam hunc sinistrae suspicionis sal D tem rumor aspersit&e. J Quid inde ad fictilios Praedestinatianos compti mendos p Qui si veta sunt, quae de illis feruntur, ex Augustini libris doctrinam suam se accepisse gloriabantur,& eius potissimum auctoritate dogmata sua confirmabant. Imo vero si qui fuissent hoc Pontificium decretum ad suae doctrinae confirmatio nem, quam ex Augustino se hausisse iactabant, arripere debuisse, qui non videat, meridiana in luce ultro coecutiat. Denique ut omnis cauillatio & tergiversatio absistat hie adducenda ipsius non Praedestinati R.P.mendacissimi: sed Prosperi nostri veracissimi de cuius legatione agitur, fides & auctoritas. Integra eius de hoc ipsoPontificali decreto referamus testimonium,
ipse per seipsum legationis suae argumentu & quod . Coelestino
Papa obtinuit decretum exponat, quo mendacioru de argutiarum omnium nebulas dissoluat,veritatem plenissime astruat,& contra sentientium omnium ora comprimat. Prosper igitur post mortem
Coelestini Papae sub Sixto Sumo Pontifice Pelagianae perfidiae viis rus in reliquiis Pelagianoru expungens,& expugnans,libru edid it de gratia Dei & Li ro Arbitrio cotra Collatorem,Cassianu sci- licet Monachu sacerdotalis ordinis virum,qui disputandi vis inter reliquias illas quibuscudegeret excellebat, in quo collatione eiusta. de protectione Dei antet decenniu ut vidimus edita plenissime refutauit. In principio libri inuehitur Prosper in rabulat illos Pelagianorum reliquias,qui Sanctum Augustinu librosque eius contra errorem Pelagianorum conditos immoderatis calliniis impetere non quiescerent. Et sub finem post plenissimam collationis il- D lius resutationem: En cuius dogmata, inquit,sint Magistri, qui visi Catholicarum mentium castitatem gratiae defensoribus caluniam,s do corrumpant,praecipuum nostro tepore in doctrina Ecclesiasti- , , cavirurabido ore discerpunt, creduntque se omnia auctoritatum