장음표시 사용
521쪽
Gonfutatio. Cap. IV. Part. I. Ib
didit foemina corpore , sed vir animo, dum istum a vobis libellum sub sacramento suscepisset, scriptum legens exhorruit, &his quos Catholicos nouerat, examinandum dedit; legimus eum& nos, quod semper timuistis, & iuuante Domino blasphemias
eius euidenter detegentes omnes Catholicos admonemus, ut hunc libellum fugiant , execrentur , & aeterno anathemate feriant. Damnabilitas enim eius Oo usque peruenit, ut uniuersa
my steria Saluatoris evacuet. Eius libelli dogmata retulit hoc cap. R. P. & in ipsius examine luce clarius euincemus a Pelagianis ipsi Augustino imposita: En qualis libellus ab ipso R. P. auctore Pelagiano confictus, ut veram Catholicae fidei doctrinam plausibilius lacerareti calum
niae non minimum argumentum , quod aut horano inmus. & libelli qui eo authore una uersum Pulnerauerit nundum, solus unquam meminerit. I . PAnno 16 dilectissimus hic R. P. Praedestinatus grauissima Doctotis Theologi Censura fuit notatus , praefixa ex Isaiae cap. 28. conuenientissima sententia. Audite veryum Domini viri illusores, dixistis enim posuimus mendacium Pem nostram, et mendacio protectissimus. Censura illa s. capitibus constat. Primo rores &haereses illius auctoris I a. seritonibus notat, eumque non solum ex pelagianorum reliquiis, sed merum & plenissimum Pelagianum esse conuincit. Secundo plures falsitatis notas fabu las & errores graues obseru1t. Tertio errores seu haereses ab eo
Praedestinatis obiectas probat nihil aliud esse, quam obiectiones ab ipsis Pelagianis eorumque reliquiis contra Sancti Augustini& Ecelesiae doctrinam emissas. Quarto iudicium suum profert.
Quinto opusculum suum cum recapitulatione concludit.
Praeter quod hic auctor anonymus est & sic suspectae fidei, pluta imis scatet mendis & crroribus, & tres illi libri ex sty lo eiusdem auctoris esse apparent. Meminisse non est inutile illum falsi con uictum in praecipuo sui operis argumento (vt vidimus cap. praecedenti in eo quod asseruit librum illum, quem impugnat, Summo Pontifici Coelestino oblatum, ita execrationi ab illo habitatum, ut eum perpetuo iuberet damnari silentio, ideoque deinceps in modum symbol i non discutiendum, sed credendum secreto aliquibus tradi: Quod non nisi per praefatam decretalem Coelestini Papae Epistolam ad Episcopos Gallorum instantibus Prospero&Hilario contingere potuisse R. P. asseruit: illsequctam ex verbis illius Epistolae, quam certissimo ipsus Prosperi
testimonio contrarium comprobatum. Quodque in secundo prologo asseritur et contra quos adhuc nullus scribendo pugnauit,
cum illi scriptis suis sub Augustini nomine totum pene iam vul- Praedestinatus Cap. prae ced. pagis 8 . Praedest.
522쪽
nerauerint mundum, vitiatos libros proferendo & varias Episto las dando , quas memorati Episcopi me confingunt. J Fidem omnem superat, hominis vanitatem & impudentissimam insolen tiam arguit: & siduertat R. P. quanto id Prospero & reliquis, qui tunc essent fidei Catholicae assertoribus dedecori cederet, quod tantam haeresim, quaelcriptis totum pene iam vulnerauerit mundum, tantum progredi passi fuissent nemine praeter litteti cum Pelagianum contradicente: Item quod plurima nomine ipsius Augustini supposititia & haereseon plena scripta pene uniuer sum mundum ipsis tacentibus repleuerint: ita ut nec etiam ipse Prosper eorum in Chronico ullomodo meminerit. Sed his etiam & similibus praetermissis, ut omnis tergiversandi tollatur occasio, duo hic paucis probanda . Primum dilectissimum R. P. pridestitium me haereticum plene Pelagianum: Alterum cinissime non contra hi reticos pr*destinatianos, sed cor tra Catholicos scriptum. Qaoad primum licet auitar expresse pas. typ. Pelagium & eius dogmata coutra originale peccatum di baptisini necessitatem anathemate feriat: nihilominus eiusdem prauitatis Spiritum retinuisse, &plenissime exposuisse videbimus: illud autem pelagianis solemne sic agere fuisse obseruauit prosper Epistola ad Demetriadem cap. Io. Quam partem (in quit superbae pridicationis quidam sibi cum caeteri abnuerent
seruauerunt, sed hoc eos aut minus imperite, aut valde nequiterfecisse non dubium cst. Vt omnium hominum generalem ruianam meritorum priuilegio subleuarent. Et cum inter nostros originalis peccati vulnera faterentur, inter suos tamen hoc etenere ostenderent, quod priorum hominum praeuaricatio solis imitat ribus obfili secti naturalem autem facultatem nihil sui in alieno
amisisse peccato, cui& possibile esset dc liberum, per voluntariam deuotionem promereri gratiae largitatem.J Dilectissimus igitur ille R.P. Praedestinatus de praedestinatio
ne&alijs plurimis peruersissime&inter se etiam contraria semtit,ut probatur in Censura,quae non conueniunt Pelagianorum reliquiis: sed hic contenti erimus aliqua eius placita de concupi centia referre: pag. III. contra Apostolum asserit baptiEatum non videre in membris suis repugmentem legi mentis:
solamenam (inquit legem Christi in se habet, quq non repugnat legi mentis eius, & non eum ducit captiuum in lege peccati. J Secundo concupiscentiam ante peccatum fuisse in primis p a. rentibus agnoscit. Videamus ergo (inquit pag. 2o8.3 virlim nicconcupiscentia (sicut dicitis) lex peccati se Nos concupiscentiam dicimus esse rem naturalis certaminis , & hanc dicimus ad propagationem hominum a Deo Creatore visceraliter esse firmatam et
523쪽
Confutatio. Cap. IV. Part. I, ricari.
Adhuc enim primi homines &c. Pag. ais. Hunc (inquit 'g'concupiscentiae motum sicut caetera alta membra a Creatore. JA uitsuscepinius &c. J Pag. 2io. Vnuin vobis eligite, aut bona est generatio hominis, di bona est concupiscentia ; aut malae sunt is nuptiae,& iniqua concupiscentia&c. Pag. rii. Ipse ob multipli- candam sobolem concupiscentiq inseruit charitatem&c. pag.2Ia. Hanc vos dicitis legem peccati, sed nos hanc legem generis com-
probamus, quam vos criminis accusatis, & hanc nos dicimus cauta cerum virtutum, quam vos vultis ostendere causam vitiorum. l. Pag.
et . Vultis nolle bonam hanc esse concupiscentiam , disteriis is eant comparabo diuinis &c. J Denique qui contraria lentiant is pag. 212. impietatis damnat et O quam inscelix impietas, inquit, M Pag. xii
est a Praedestinatis inuenta, ut ex praeuaricatione dicatur eue- cenisse hominis, quod est ex benedictione Creatoris insertum &c.J - Nota. En simul qualem se prodat, & quales esse Praedestinatos , quos
haeresis& impietatis criminatur, qui concupiscentiam scilicet ex praeuaricatione descendere inuentione sua asserunt: haec iussi ciant, nemo ex his non videt auctorem hunc, quem ex reliquiis
Pelagianorum esse non diffitetur R. P. etiam merum fuisse Pelagianum qualem se designari notat pag. Ipa. & Iss. Nunc hos libros scriptos non contra Praedestinatos, seu Prae destinatianos haereticos (qui nulli fuere sed contra Catholicos absolutam Dei Ptae destinationem cum Sancto Augustino assere tes probatur. Primo. Quia scripti sunt (vt patet ex titulo a. libri in eos qui asserunt Dei Praedestinatione peccata committi: Atquis haec fuit solemnis calumnia Pelagianorum&reliquiarum in Sancti Augustini doctrinam, ut supra probatum est ex cap. I . Obice . Gall.&ex Sancto Fulgentio lib.I.ad Monimum cap .vit. Secundo mox videbimus illa ipsa haeresis capita nullo excepto quae Praedestinatis ab hoc authore affinguntur , ipsi Sancto Augustino fuisse imposita ab ijsdem Pelagianis, ipsorumque reliquiis. Tertio in praefatione auctor ipse scribere profitetur non contra haereticos apertos, sed contra eos qui magis ciues Sanctorum,dc domestici fidei aestimentur,& in prologo lib. 3. contra eos qui - , . . per Ecclesiam & contra Ecclesiam arma corripiunt: Itaque o v bi . . Salicta mater Ecclesia, inquit, purae fidei genitrix contra occul- lib. s.'
tos hostes tuos, contra nouos barbaros pacificum habitum men- tientes, contra eos qui per te contra te arma corripiunt nostras cevires exalta &c. I Postremo , Praedestinatorum nomine omnes WCatholicos intelligere,&insequi apertissime, & manifestissuriesisnificauit dum pag. aia. ab illis asseruit inuentam in elicem illam, quam vocat impietatem vi ex Adae praeuaricatione dicata Pag. iit.
tur processisse hominis concupiscentia. O quam infoelix, inquit, ceDisitipod b, Coos le
524쪽
D impietas est a praedestinatis inuenta, ut ex praeuaricatione dicaara tur euenisse homines, quod est ex benedictione Creatoris inseris D tumet hanc vos dicitis esse legem peccati, sed hanc nos legem ' generis comprobamus, quam vos criminis accusatis. J Hanc ma ximam fuisse inter Sanctum Augustinum&Iulianum contentio nem probant lib. q. de nuptiis & concupiscentia, libri 6. contra Iulianum: & operis imperfecti libri duo: ita ut Sanctus Augustinus oper. imperfecti lib. I. cap. Io . concupiscentiam vocet gra- M tam Iuliani lusceptam. Quae suscepta tua, inquit, tam tibi gra-,, ta est, ut eum ab illa in consensionem quisque non trahitur, ip-H tam putas esse laudandam, quasi malum non sit res, quae impel- H lit in malum &e. J Et sic nemo non videt Praedestinatorum notamine impugnatum maxime ipsum Sanctum Augustinum, quem impius & execrandus ille Pelagianus insteticis impietatis calumniatur. Sunt & alia huiuscemodi plurima, sed in re tam perspicua magis onerarent legentis animum, quam confirmarent satis per se manifestam sententiam: iam R. P. verba expendamus.
Taciti hactenus ac re potius, quam verbo actam vidimus causeam Praedestinatorum: quanquam enim est in Africa ct in Gassia ventitaiata cst reiecta horum dormatafuerunt, nonaum tamen heresis nomen audiebatur, nec Praedestinati horum sectatores vocabantur: post hec in apertum res erupit, palamque in haereses relata , et multorum scriptis confutata , Ono libus demum decretis damnata est, O vis pressa.
Nec re nec nomine hactenus, nee in Africa nec in Gallia ullos fuisse praedestinatos seu Praedestinatianos plus quam satis iam probatum: nec alia & ventilata & reiecta dogmata quaem quae, Pelagianis, eorumque reliquiis ipsi Augustino piose ero & alijs catholicae & orthodoxae veritatis professoribus fuissent obiecta; in posterum eadem dogmata j isdem Catholicis praedestinatianorum nomine abjisdem ii reticis vel saltem errantibus, etiam Synodalia decreta fingentibus falso imposita videbimus.
Primus in illos ipso teste lum exeruit auctor Praedemnati, cu ius liber paucis ab hinc annis tu lucem prodiit ex Bibliotheca Sancta affaria Remensis: hos enim ille eum inter Catholicos, qui-bns immixti erant, latentes deprehendisset, ae librum ab hiasub Augustini nomine ad afrendam haeresim falso confictum, qui apud
se instarnmboli habebatur nactus esset, inivrum edidit, O res Disitired by Co Ie
525쪽
Confutatio. Cap. IV. Part. I. sos
tauit, tramisso harmum ommum elencho, adiectaque ad eis teras Pri desti Priasinariana, quam his verbii describit. natus,
Ipso teste, sed fallacissimo ut quae supelius diximus & ex Coelestini verbis probauimus plenissime euincunt , & sic penitus Antipridestinatus ille reiiciendus, qui plura desideret Censuis
Nonagesima haeresis , viam in praefatione nostra diximus cede nomine Augustini Episcopi esse mentitam Praedestinatorum nomen accepit. IC orer v TATIO. Hoc nomen impositum, quo ipsius Augustini , quem post decretum Coelestini non auderent haeretici palam impetere, Prosperi& reliquorum de absoluta Dei praedestinatione sententiam impugnare, & praecipua Sancti Augustini seripta contra Pelagianos eorunique reliquias edita reiicere possent, (ut ex Prospero contra Collat. cap. 3.vidimus ipsos reiecisse libros de Praedestinat. Sanct.3c de Dono perseu. quasi 1 Coelestino non approbatos nemo est qui non videat. Sed ex illius fictitiae haeresis capitibus plenius elucescet , ut pluribus in Censura probatur, ex qua Pauca aliquibus additis me delibauimus.
Hi electionem bonorum ,& recusationem malorum Deo deis recernente definiunt, non homine vel studente, vel negligente; cc
nolunt Dei iura vel a studentibus custodiri , vel 1 negligentibus is violari. J c
Idem ipsum Augustino a Gallis impositum ex obiectionum L plurimis Capitibus, patet praecipue, primo quod ex Praedestina- ii Gallot. tione Dei velut fatali necessitate homines ad peccata compulsi ei obiect. c. r. cogantur in mortem J & 6. quod Libetum Arbitrium in homi- co ne nihil sit: sed siue ad bonum , siue ad malum Praedestinatio Dei in hominibus operetur. J Idem etiam cap. I .
Dicunte etiam si voluerit bonum facere, qui ad malum pri Ndestinatus est, ad bonum peruenire non poterit: nam qui ad bonum praedestinatus est, etiam si negligat ad bonum perducetur Minuitus. J ce
Haec ipsa piscipua fuit Massiliensium in Sancti Augustini de x.
526쪽
D absoluta Dei Praedestitistione sententiam querela , ut testis esti, Prosper Epistola ad Augustinum et hoc autem propositum (in D quit vocationis Dei quo vel ante mundi initium , vel in ipta D conditione seneris humani eligendorum & reiiciendorum dici ai tur facta discretio, ut secundum quod placuit Creatori alij vasa honoris, alij vasa contumeliae sint creati, & lapsis curam resuris D gendi adimere, & sanctis occasionem teporis afferre, eo quod D in utramque partem superfluus labor sit, si neque rei estis vlla industria possit intrare , neque electus vlla negligenti; possit m exciderer quoquo enim modo se egerint, non posse aliud ergam eos, qu&m Deus definiuit accidere , & sub incerta spe cursumo' non posse esse constantem. Cum aliud habeat praedestinantis D electio, cassa sit annitentis intentio. Remoueri itaque omnem D industriam, tollique virtutes, si Dei constitutio humanas prae ueniat voluntates, & sub hoc Praedestinationis nomine fatalem vi quandam induci necessitatem, aut diuersarum naturarum dicia, Dominum conditorem, si nemo aliud possit esse quam factus est i &c. a Idemque ipsum Prospero&alijs Augustini discipulis, eiusue doctrinae seitatoribus, obiectum patet ex obieri. Vincent. D cap. I . quod pars illa magna Christianorum C litholicorum fidelium atque Sanctorum , quae ad ruinam & perditionem prae-M destinata est, etiam si petat 1 Deo Sanctitatis perseuerantiam, D non impetrabit; eo quod mutari non potest diuina Praedesti natio , quae illos praeordinauit, praeparauit, praecipitauit ut
,, Dicunt Baptisinatis undam non uniuersa peccata munias, dare. C o NpvT ATIO
Non li Pelagianorum reliquiis, sed I Pelagianis ipsis, & ab ipso Iuliano quaesita haec in Sanctum Augustinum obiectio, ip-D somet teste lib. I. ad Bonifacium cap. 13. dicunt etiam linquit D Iulianus Baptisma non dare omnem indulgentiam peccato D rum , nec auferre crimina , sed radere ; ut omnium peccato-M rum radices in mala carne teneantur; quis hoc (inquit Augusti-,, nus nisi infidelis affirmet. J Item ibidem lib. g. cap. Baptismas, quoq;(objicit Iulianus cu reliquis Pelagianis Episcopis non vereas homines nouos facere asserunt, id est non plenam dare remissios, nem peccatorum, sed ex parte filios Dei fieri , ex parte autem fi-H lios saeculi, id est Diaboli remanere contendunt: Mentiuntur &c. ,, Idem etiam lib. 2 cotra Iulianum cap. I. dicitis enim nos asserendos, originale peccatum Diabolum dicere hominum nascentium conis Disitired by , Omle
527쪽
Confutatio. Cap. IV. Part. II. Ira
ditorem, damnare nuptias, negare in Baptismo,dimitti uniuersa ta Praedestia peccata,Deum crimine iniquitatis arguere,desperationem perfe- .. natus
ctionis ingerere &c. J MSIRMON Dus. Dieuti,ua antecedit alia Liberum Arbitrium, tante ausipiat homo quam petat, ante inueniat quam querat, ante ei aperiam
tur quam pulseei. JCONFUTATIO.
Hoc ipsum improbatum ab Adrumetinis Monachis, quod in Epistola ros. scripserat ad Sixtum Sanctus Augustinus, ut ipse notat Epistola s. ad Valentinum: improbatum etiam a Massialiensibus refert Prosper Epistola ad Augustinum. Atque ad hanc tagratiam( inquit qua in Christo renascimur, peruenire per natu- ι
ratem scilicet facultatem,petendo, quaerendo, pulsando, ut ideo re vacciriat deo inueniat,ideo introeat,quia bono naturae bene usus, cevi ad istam saluantem gratiam initialis gratiae ope meruerit peris
uenire. J Sed hoc ipsum optime confirmat Sanctus Augustinus de M ad bono perseu. cap. 23. Vbi intelligimus (inquit & hoc ipsum esse M bono pet-
donum Dei, ut veraci corde,&spiritualiter clamemus ad Deum ce seu. cap.23. attendant ergo quomodo falluntur qui putant esse 1 nobis, non cedari nobis, ut petamus, quaeramus pulsemus,& hoc esse dicunt requod gratia praeceditur merito nostro, ut sequatur illa, cum accita cepimus petentes,&inuenimus quaerentes,aperiturque pulsantibus. Nec volunt intelligere etiam hoc diuini muneris esse, ut oremus, hoc est petamus,quaeramus,atque pulsemus 3ce. Item idem ipse Prosper carmine de ingratis cap. ao. sic inter Prosper dereliqua illorum erroris dogmata recenset. Quaerere, pulsare, & petere proprium omnibus esse .cAsseritis, qui se studeant aptare vocanti. sc bus respondet cap. 2s.de gratia agens,dum inquit,
Haec ut cuiusquam studioque, effectuque petatur ' si Ipsa agit,& cunctis dux est uenientibus ad se, MPerque ipsam nisi curratur, non itur ad ipsam. ce Idem Epistola ad Russinum cap. r. sic erroris illorum placita refert: quo unusquisque s inquit secundum voluntatis suae mo- ratum, si quaesierit inueniat, si petierit recipiat, si pulsauerit intro- eat&c. J quae refellit ibidem cap. s. & seqq. sic etiam contra re Collatorem cap. q. Iam hic quasi per inscrutabilem diuersitatem is Contriintroducitur definitio qua docetur multos ad gratiam venire sine ce ratia,&huius effectum petendi, quaerendi, atque pulsandi ha- taere quosdam de vigilantia liberae voluntatis. J Quibus respon- cedet capite sexto: quomodo autem (inquit non aduersus te in M
528쪽
D illud damnatum incidere, quod ( velis notis conuinceris dicere ' gratiam Dei secundum merita nostra dari: cum aliquid praece-ix dete boni operis ex ipsis hominibus, propter quod gratiam con- D sequantur amrmas 3 non enim nullius meriti habcri potest pera tentis fides, quaerentis pietas, pulsantis instantia, praecipue cum M omnes eiusmodi re accipere, & venire, & intrare dicantur. I
adi Dicunt nullum ad Christi fidem accedere, nisi fuerit 1 Patres, tractus inuitus: illud attendentes:Nemo diem ad mens quemPa- Ioan. c.
Hoc etiam sibi a Iuliano obiectum testatur Sanctus Augusti- D nus libro primo ad Bonifac. capite iv. in multi sinquit inin mici Christi quotidie iubito Dei occulta gratia trahantur ad D Christum et quod verbum si non ex Euangelio positissem, quantati de me propter hoc iste dixisset, cum etiam nunc obluctetur non D mihi,sedilli, qui clamat:Nemo pomi veniri ad me, nisi Pater quin misit mepra teri eum: non enim ait duxerit, ut illic aliquomodo si intelligamus praecedere voluntatem: quis trahitur, si iam volen baip & tamen nemo venit nisi velit: trahitur ergo miris modiuit ut velit, ab illo qui nouit intus in ipsis hominum cordibus open rari, non ut homines, quod fieri non potest, nolentes credant, M sed ut volentes ex nolentibus fiant. Et ibidem lib. secundo cap. D quinto. Sic enim (inquit hoc nobis obi j ciendum putarunt, subii nomine (inquiunt grariae ita fatum asserunt, ut dicant, quia nisi D Deus initio &returianti homini inspirauerit boni, & ipsius immai perfecti cupiditatem , nec a malo declinare nec bonum posseti, arripere&c. J Et de praedestinatione Sanctorum cap. 8. Quid est , , ad me veniet, nisi credet in me: sed ut fiat, Pater dat &c. J Itemidi paulo post: Nolite (inquit murmurare inuicem, Nemo potesti, venire ad me, nisiPater qui misit me traxerit eum &c. Valde re a, mota est a sensibus cunis haec Schola,in qua Pater auditur,&dogodi cet ut veniatur ad Filium &e.
s, Dicunt omnia non in re, sed ita in spe fieri: ut quod dicit Apo-a, stolus: Spes qua videtur non est spes t etiam hoc mysteriis appli- Rom. si cent, & dicant ea, quae percipiuntur, videntur quidem esse, sed D non sunt,
Etiam hoc a Iuliano & aliis Pelasianorum Episcopis contra fidem Catholicam propter concupiscentiam objectum, saepius diis luit Augustinus , ut lib. s. ad Bonifac. cap. 3. Baptisma quoque ' sinquiunt non vere homines uouos facere asserunt, id cst uo
529쪽
Confutatio. Cap. IV. Para. II. -
plenam dare remissionem peccatorum &e. Nam si , me quisquam ce quaesierit utrum per Baptismum salui facti fuerimus, negare non rerit. i. potero, dicente Apostolo : Salvos nos fecit per lauacrum regenerata cev. s. tionis O renouationis Spiritui Sam i : Sed si quaesierit utrum per ..idem lauacrum omni prorsus modo iam nos fecerit saluos: respon- re Rom g debo non ita est, ident quippe item dicit Apostolus: Spe enim lil- .. v. . . Mifactisumus pei autem qua indetur non est spes. J Item lib.6. con- .e tra Iulian. cap. 18. Sed&hoc calumniarum caput quasi appendix est 3. capitis. S SIRMON Dus. Dicunt plus obfuit ad nocendum Adam generi humano, quam re Christus in subueniendomam Adam, aiunt,quod nocuit, ita ma- cenet, ut hoc nec Passio Christi, nec Baptismatis sanctificatio pos risit auferre. Co NpvTATIO.
Idsimque hoc ipsum etiam a Pelagianis in ipsum Augustinum
obiectum, propter peccatum originale, quod illi negarent di al- sereret infantes morte praeuentos nonBaptigatos perire non Posse,& Augustinus conit, Epistola Sp. Hilario respondens quae Rionet. Cor. 3. ubi de sententia Apostoli I. Cor. is. Sicut in Adam omnes moriuntur, ita est in Christo omnes inuisabuntur, quam saepius I Pe Iagianis obiectam toties exposuit de peccat. merit. lib. I. cap. 28. De natur. & grat. cap. I. De nupt. &concupis lib. 2. cap. 2 T. contra Iulian. 6. cap. 2 . Item operis imperfecti lib. 2. cap. I 33.1 I s. I T. Ist T. os.
Porro quod sequitur. Nam Adam, aiunt, quod nocuit ita manet, ut hoc nec Pallio Christi, nec Baptismatis San tificatio pose sit auferre, I additum fuit contra concupiscentiam quae remanet post Bapti sinum, ut patet ex lib. g. huiusce Anti praedestinati anum. et s. seu pag. go'. usque ad finem ,&in ipsum Augustinum positum probatur ex lib. I. ad Bonifac. cap. IS. In quo postquam re Iuliani in ipsum Augustinum obiectionem retulit, quod assereret tacui iam vidimus baptisma omnem peccatorum indulgentiam cenon tribuere, nec auferre crimina, sed radere, ut omnium peccata si torum radices in mala came teneantur. Istam similitudinem, in- requit Sanctus Augustinus, comperi suae illos adhibere calumniae, cetanquam hoc nos sentiamus atque dicamus, sed de ista concupi- .escentia carnis falli eos credo, vel fallere, cum qua necesse est, ut ceetiam Bapti Eatus, & hoc si diligentissime proficit ,& Spiritu Dei ..
agitur, pia mente confligat &c. J Idem contra Iulianum lib. q. .. cap. 2. In quo easdem sententia, huius auctoris, quas iam retuli- .emus contra Iulianum impugnat,& inter reliqua haec habentur. e. Quid autem agit in carne Sanctorum continentium ista concum ..plicentia, nisi peccandi desideria, quibus non consenuentes exeris c. Praedesti
530쪽
x x*qq,eent( vi confitetis )gloriosa certamina st Quid ergo illa agit ubiq/yssi D quicquid agit, ac si ei consentiatur & peragit,quid ibi D agit haec conciliscentia, ubi nihil boni concupiscitur ex ill1ὲ&c. D Quid agit tua ista lascepta si desipis, aduersaria si sapis, quid agit D ubi nihil boni agit ipsa, nihil boni agitur de ipsa p&c. J Et Paulo ii post: sed quia in ista humina miseria, peior hostis est cauenda sum
M perbia, ideo nimirum non penitus extinguitur in carne continentium Sanctorum ista concupiscentia , ut dum pugnatur aduersus D eam, periculorum suorum animus adnoneatur, ne securus inflexi tur donec humana fragilitas ad tantam perfectionem perueniae M sanitatis, ubi nulla putredo lasciuiae, nullus tumor superbiae formidetur : Eandem concupiscentiam Iulianus vocabat membro rum vigorem seu potentiam, apud Augustinum denupt. & clonis cup. lib. 2.cap. 33. de 3s.& irrisorie eam appellabat legem cogentem,& necemiantem, apud Augustinum operis impers lib.I.cap. o. ec ibid. lib. a. cap. 8 .legem quae captiuum hominem cogat sermuire criminibus. IEx his qui non videat non I Catholico haereticos Praedestina tianos ( qui nulli fuere impetitos nec aliquo ex Pelagianorum reliquiis, sed I germano quodam Pelagiano ipsum Augustinum
tacito eius nomine impugnatum,ciusque omniae scripta contraPh
lagianos edita hae simulata versutia, ut quia recta (post Decretatum Coelestini Papae cuius meminit in ipsius scripta ( sicut Iulinus insurgere, dc memoriam eius lacerare non posset ; auctoremissum simulato honore prosequendor postrema de praecipua eius scripta in Pelagianos eorumque reliquias edita, cruasi ab eis quos Praedestinatos vocat supposita impugnare, de quasi nullius auctoritatis rei jcere posset. Hac eadem versuti ad nequitia usus est(vividimus Hinemarus in Remigium Lugdunensem Archiepiscopueiusque libros de tribus Epistolis,dc de tenenda Veritate Scriptum rae, immo etiam ipsos Canones Conciliorum Ualentini de Lingo nensis,quos in priore opere quasi suppositos,& confictos, dc in posteriore quasi infamis alicuius Compilatoris commetum infamat.
Tani luculento eonira P testimonio percu pes attoniti,hocvtan quo infirmarent, habueriau Praedestininiani dogmatis defensores, quod auctoris sit c vi volunt Sem Magiam,m nota etiam cetero inurunt, qui huic ad ripulantur.
De eaetetis suo loco, verum de dilectissimo R. P. Praedes inato, seu verius Anti praedestinato,non Semipelagianum, seu ex vulgaribus Pelagianorum reliquiis, sed merum Pelagianuin Ac si