장음표시 사용
531쪽
Confutatio. Cap. IV. Tart. II. fra
de concuplicentia retulimus dogmata (quam huic ipsi, non mimis qu in Ililiano gratissimam fuisse susceptam euincunt,maxime quae
icripsit 1 pag. isy . usque in finem operis sui3 & quae his Catholicis (quos Praedestinatianos fingit 3 imposuit heresis capita. Idque
ipsum iterum confirmatur ex eo , quod de diu uis Praedestinatio ne, nec cum Catholicis, nec etiam cum Pelagianorum reliquiis sentiat: absolutam siquidem Praedestinationem quae Catholicorum est, tum eam quae meritorum prae uisionem sequitur, quaequo Pelagianis & eorum reliquiis placuit una & eadem ratione imputa pugnat pag. IT . Praedestinationem cum vocatione confundit, omnes omnino ad vitam Praedestinatos asserit: & pag, i s. homi
nem Praedestinationem Dei sua auersatione contemnere posse pri supponit. Nec etiam hoc unum habent (licet plusquam lassiceret perfectae Christi stistiae intrepidi amatores(quos Praedestinatiani dUmatis defensores non ex charitate vocat R. P. quo insolentim mum huiusce Anti praedestinati &falsissimum testimoniuin rei j-ciant: siquidem & in plurimis fallacem, falsi reum &mendacii conuictum etiam in subsumtia scripti, quod falso improbatum fingit a Coelestino, tum ut reliqua huiuscemodi Pelagianorum dereliquiarum commenta in veros Catholicae fidei Assertores confictum ab ipso fuisse librum, quem impugnat, & sic renitus reiiciendum nemo est qui non videat,qui plura v idere desiderat Censuram consulat. SIRMINDus.
me sentiunt homines eordati nihil hoc ad quaestionem nostram pertinere. in qua id num quaerimus,fuerintne aliquando in haratim eorum numero P, adestinati et quodinsi cum ab Orthodoxis asseritur,religiosi amplectimum non eo tamen statim false m est, si fas dogmatis si qui a mani. -d enim: an inter Ecclesiastica Hi flori riptores fidem omnem abrogabimus Eusebio Caesariensi, aut
Socratio Geomeno, propterea auod illi Arrianus'erit, hi vero Nouatiani: quod si hos in iis Historiis, quas narrant non respuimus, eur Praedestinari Auctorem,ae reliquos tamesii essent quoi fingunt, in re Historica non recipiamus p
Et in re Historica tam ab Eusebio, quam 1 Socrate &soEomeno& aliis omnibus haereticis quae illorum haeresi favet, nullam vn quam fidem habitam nemo est qui ignoret: ideoque in eorum lix Thess bris lectitandis obseruandam Apostoli cautelam, Omnia probate, i v. i. quod bonum est tenete, docet Gelasius Papa in lib. de vinculo Ana
Gelasius devinculo Anath. Can. Sanccta Rom. Dist. sis Gregorius Magnus
532쪽
Praedestia lib. s. Epist. si . notat singulariter Sedem Apostolicam SoEomeni
natus. M Historiana non recipere. In Historia autem Soeomeni, inquit, de D quodam Eudoxio qui Constantinopolitanae Ecclesiae Episcopalara arripuisse dicitur aliqua narrantur. Sed ipsam quoque Historiam D Sedes Apostolica recipere recusat, quoniam multa mentitur , &M TheodorumMopsuessiae nimium laudat,atque usque ad diem obi-x, tus sui magnum Doctorem Ecclesis fuisse perhibet. Restat ergo D ut si quis illam Historiam recipit, Synodo, quae piae memoriae Iu-M stiniani temporibus de tribus capitulis facta est, contradicat, qui 33 vero huic contradicere non valet,necesse est,ut repellat. J Quanto magis in iis quae hqresim illorum auctorum iuuant, ut pluribus obseruauit Illustriss. Cardinalis Baron. in Annal. Ecclesiast.lom. 3 . d ann. 3 o. Atqui hic agitur de commento in causam illius haeresis contra Catholicam veritate conficio,& sic penitus reij cienduest,nec ulla fides adhibenda, etiam si reliqua quq supra retustimus cessarent, hocque tacite agnouit ipse R.P. dum iidem auctoribus suis ex scriptis S. Augustini, Prosperi, &Hilarii, & ex Decretali
Coelestini Papae Epistola (sed frustra ut iam vidimus) mendicare
Demque ut nunc non dicam a labe immunessisse, quos accusent,
quid his praecipue Praedestinato rum cama succensent,se Mi horum de Praedestinatis sensus fuit,eundem aliorum fuisse constat, quos ipsisust pectos habere non possunt f ni arte parum Orthodoxum fuisse existi. mani S. Augustinum, qui Adrumetinos Monachos c ut dictam est
Liberum in homine Arbitrium negates redarguit,aut so . Episcopos, qui ad condemnandum Praedestinationis errorem in Arelatensi Conmcilio congregati sunt, aut Caesarium Ssociat, qui Miquos is malam praedestinari credentibu. anathema in Arasicano a. dixerunt.
Concilium Arausicanum a. R. P. sententiae nullo modo fauere, sed plurimum nocere, & Arelatense Apocryphum di commentisium fuisse suo loco probabimus: de Augustino(ut speramus nutala in posterum quoad fictos Praedestinatianos moueoitur contro
Quo hos reprehendere non audent, desinant auctori nostro eonuntiari,ac doleant potius rim adhuc nomen,quod luce dignam erat,ignorari. Na quod reritam ab Hinc maro est appellatis,error est:Hinc- mari quippe Codex, quem in editione nostra expressimus,auctoriae nommea nullam habuit. Magini vero nomen,quod in p. labrifronte legitur, non auctoris ruprafari sumue sed viam est ex iis,qui haeresum eat . logos contexuerunt. At in Augiae multu exemplari,cuim Anti mphum Romaepostea vidimio, nomen quidem adscriptum est authoris,
533쪽
Confutatio. Cap. IV. Part. II. II
olim per critici alicuim oscitaruid naim: qui eum apud Isidorii in libro de Viris Issi stribus obfrenasset Primasin m Episcopii Afric uni,de heresibiti librat tres edidisse ad Forti metum Episcopum,de histribus Pradestinati nosti, temere augurarus, dicem illum Augiensem ita digessit,utsingulos libros Primam ad F. rumitum titulo praenotaret. -d absurdissimumsuit, cum toto seculo posteriorsit Primasius, ct diuersi mam utri ue operis rationesus feodori verba declarent. Tertium inDunens lanarorum Monast rio extare exularserunt iasive inscriptione ut opinor. Quare quia Predestinarum nostrumscripserit, nihildum hactenus compertu est.
Doleant cinquit R. P. auctoris nostri adhuc nomen,quod luce di .gnum erat ignorari. J Immo salubriter doleat R. P. post tot exantlatos in publicum labores,tot S S. Patrum, aliorumque optimae notae antiquissimoru Auctorum monumenta e puluere eruta suis vigiliis,cura,& studio,publici iuris facta, dum libero nimis indulget arbitrio, & susceptae causam fouere studet, in miserum illum Anti praedestinatum non luce sed igne dignam Pelagianae nequi tiae fraudibus & fallaciis sicut erroribus irretitum incidisse, cluseque virulentiae inscium in publicu emisisse,&Leporium cuius com fessione edidit R. P. imitatus,emendationis sut libellum proferat, in quo & satisfaciat de errore, & gratias agat de emendatione. Deinde meminerit R.P. in prae ratione dilectissimi Praedestinati libellum illum (ut iam diximus) non leui conjectura Arnobio iuniori se adscripsisse, hic veto de Arnobio ne verbum quidem: cur mutata sententia Anti praedestinatum suum quem Africanum esse auguratus est, iam quasi Gallum profert mimirum sentit homo cordatus e re magis suspectae suae fore si ex Africa in Galliam traduceret, & non minimum in Arnobio fraudis & fallaciae subesse arbumentum,quod reliquis libris pariter Pelagianis nomen suum inscripsisset, huic vero ne calumniae notaretur denegasse.
Porro quicquid sit de Auctore,quae it Ie notat hqrcus Capit.3. s& T.& perueri;ssimi eius de Cocupiscentia &Dei pridestinatione
sententiae, certissime euincunt Anti pridestinatum illum in contemtionibus quae illo saeculo in Gallia inter prosperum,&Hilarium,dcxeliquos perfecti Christi gratit intrepidos amatores ex una parte, inter Cassianum, Faustum, & alios similes Liberi Arbitrii de- comptores, Pelagianae peruersitatis reliquias ex altera,intercesserunt,nullo modo fuisse versatum,nec etiam libellum illum ad controuersiam ( quam non attigit nono eculo agitatam confictum,
ut suspicatus est Auctor illius censurae, sed in bitate, vel ab Arnobio ilici,vel alio Iuliani Discipulo,Pelagiant perfidiae sectatori, vel in Africa, vel verius in Campania, vel Sicilia contra Ecclesiae
534쪽
Iaatus. Praegestinc Prologo lib. 3
oc S. Augustini doctrinam confictos tres illos Anti praedestinati libros , quae iam diximus vix dubitare permittunt. Nec verebimur hic coniecturam nostram proponere,capt1 anno per Genseri cum Carthagine , eiecti lunt ab Africa plurimi Nobiles & Episcopi, sicut ex antiquisAuctoribus Prospero, VictorcVticenis,&Isidoro rescitur in Annalibus Ecclesiasticis: aliis igitur alio per orbe Romanum oberrantibus, aliqui in Sardiniam& Siciliam (in qua Iulianus plurimum pelagianae haeresis virus disseminauerat peruenerunt; Et specialiter, quot vult Deus Carthaginensis Archiviscopus, & cum eo plurimi Clericorum fractis nauibus impositi num & expoliati Carthagine expulsi, N eapolim Campaniae urbem prosper1 nauigatione Deo duce appulc- runt, in eos, ut acerrimos Catholicae Fidei dc sensores, scriptos ab Antiptae destinato Iuliani Discipulo illius sententiarum tenacista mol bros istos argumento est,quod in lib.3. Prologo asscrit scribere se contra nouos Barbaros pacificum habitum mentientes, contra eos, qui per Ecclesiam contra Ecclcsiam arma corripiunt. Itaque, inquit, o Sancta Mater Ecclesia purae fidci Genitrix,conisai tra occultos hostes tuos, contra nouos Barbaros pacificum habi- si tum mentientes, contra cos,qui per te contra te arma corripiunt, at nostras vires exalta.J Hsc temporibus a R. P. praescriptis conueniunt sed non eius proposito: viderit ipse quos hostes illos occultos nouos Barbaros pacificum habitum mentientcs, qui per Ecclesiam contra Ecclesiam ipso Antipraedestinato iudice arma corariperent intelligere possit. Atque haec nostra coniectura si minus placeat reliquorum quae evicimus, indubitati fidei non officiet.
C A P V T V. Apud R. P. Simondum. QPraedestinatorum haeresis nomen & origo in Chronico Prosperi, non Tironis Aquitani, sed alterius eius
Hoc Pseudochramcon ab aliquo ex Pera ararum reliquiis confctum, Sancto Prospero Alose suppositum , , ab omnibus Catholicis rejiciendum ostenditur: Cum Praedestinatorum haeresim ab Augustino ipse initium sumpsisse dicat quod in vulgaribus editionibus
aeratum est, incassum vero a R. P. alio detortum. Pars prima
FRAvDrsus & LIlaciis pelagianorum & reliquiarum, vidi mus supposita Capitula quasi ex libris Sancti Augustini ex-MUta, alia etiam similiter supposita quasi ex Prosperi re aliorum Diuitiam by CO Ie
535쪽
Sancti Augustini discipulorium scriptis desumpta, quibus Catho licain doctrinam infamarent: Ab ijsdem quoque confidiu librum iam vidimus, seu symbolum nomine ipsius Sancti Augustini, quo quasi a Praedestinatianis haereticis conficto& refutato se verae fi
dei vindices,&defensores exhiberent. Nunc videamus Pseudo chronicon eiusdem Prosperi nomine ab ijsdem confictum , quo Sanctus Augustinus eiusque discipuli sub praedestinatianorum haeret testim titulo recententur his verbis: Praedestinatorum hae . . . resis,quae ab Augustino accepisse dicitur initium, his temporibus . . serpere exorsaest. Et ibid. laudatur Cassianus,& licet breuissim . . mum sit Chronicon illud,innumeris scatet erroribus: non essePr speti iam agnoscit R. P. sed alterius ei dem nominis ; quod an
Vetum (ut diximus perfidis illis, & seaudulentis Pelagian rum reliquiis suppositum fuisse, quo doctrinam S. Auguuini re
Discipulorum cius infamarent , argumento est , quod de altero Prospero, qui Chronicon ediderit lummum huc usque silentium, apud antiquos Auctores nullum vestigium; deinde ut hoc ementitum uelaudochronicon pro vero Protaeri Chronico reciperetur, studuit Auctor in eundem annum desinere, quo verum Prosperi Chronicum,scilicet iuxta R. P. anno M. ut quia verum Prosperi Chronicum celeberrimum haberetur, aliquibus ( clam tamen, ut
verisimile est, post Decretum Coelestini papae,in honorem S. Augustini & approbationem eius doctrinae vencnum hoc propinaretur, esse praedestinatianorum haeresim quae ab Augustinosumpsisset initium . Utque hoc nostro saeculo pseudochronicum illud in lucem auctoritate ipsius S. Prosperi prodiret, etiam procur
Huiusce ementiti pseudochronici illo seculo nullus meminit, sed haec nono saeculo Hincmarus quidem, licet nullis parceret aris gumcntis, & in quibusvis auctoribus fabulae, quam de veteribus Praedestinatianis finxerat, probationes quaereret: non tamen illi
ignotum fuisse argumento est,quod in pluribus tam Gallis quam Germaniae Bibliothecis habeatur marmscriptum. Sed eo quod Pseudochronicum hoc haeresim illam Augustino ipsi eiusque Dimpulis inscriberet, ab illo abstinuit & rciccit: Siget, ratum(ut refert R P. non latuit, & quam in eo absurditatem notauit correxit, & in Chronico suo ad annum gi . illam praedestinatianorum haeresim, non ex S. Augustino, sed ex libris S. Augustini male inatellectis initium sumpsisse obseruauit. Hoc nostro saeculo quidam ex Pelagianorum reliquiis huius de veteribus Praedestinatianis fabulae decomptorcs non minimucausae prasidium rati, si Pseudochronicum hoc cum hac Sigeberti
536쪽
Pseudo correctione notnine, Sancti prosperi non suspecta manu in publi-P osperi. cum prodiret , huic publicae traudi clarishmum virum P. Pithoeum Antiquitatis peritissimum delegetum, ille bona fide istorum nequitiae inscius Pseudochronicum hoc nomine Sancti Prosperi, quem auctorem, ut asseruit esse crederet. & verbis illisca, Augustini libris male inrecessis iuxta Sigebertum loco eois rum (ao Augustino repositis, quae verum eorum tensum refer re , & melius sonare persuasus erat , edendum curauit. Tum illi fraudis artifices palam insultare coeperunt , Ne minimum quidem dubium superesse post Sancti. Ptosperi indubitatum testimonium fuisse reuera haereticos veteres Praedestinatianos, quorum haeresis ex Sancti Augustini libris male intellectis serpere exorsa esset: stupefacti perfectae Christi gratiae &Sancti Augustini doctrinae intrepidi amatores celeberrimas Bibliothecas inquirere coeperunt in Augustano manuscripto Codice & alijs plurimis ubique ab Augustino non ab Augustini libras mali intellictis positum reperiunt, eorumque exemplaria etiam in Bibliotheca Patrum publici iuris fiunt: inde etiam de alijs plurimis argumentis ementitum & suppositum hoc Pseudochtonicon non Sancti Prosperi esse conuincunt. Tandem R. P. licet in Concilijs anti quis Galliae tom. i. ad ementitum & Apocryphum Concilium suum Arelatense prosperum, sicut Sigebertum reserat docuisse
Prs destinatorum hi resim, ex libri, Sancti Augustini mali iniectrami, initium sumpsisse , nihilominus in priambulis dilectissimi sui pridestinati germanam lectionem illius Pseudochronici esse In proe- dixit (ab Augustino nec aliter habete Sancti Victoris MS. Codicem docuit, & addidit quod in Tironis Chronico scriptum,
gestin xi. erat ab Augustino, Sigebertus interpretatus est, ex libris Augu D ni mali intellectis, vetissime. Hoc enim est (inquit quod Augu- D stini obtrectatoribus ad Capitula Gallorum respondens testatur ' Prosper eius illos doctrinam, aut non intelligendo, aut intelligi nolendo reprehendere. Sed ibi ut iam vidimus non de Prqdestinatis, sed de Massiliensibus&alijs pelagianorum reliquiis agitur. Iam vero illa licet detecta fraude R. P. ementiti & suppositi huiusce pseudochronici auctorem testem aduocat, quo fabulam
illam veterem Prq destinatianorum adstruat nec ex qualitate auctoris sine dubio ex Pelagianorum reliquiis,nec asperitate verborum eius in ipsum Sanctum Augustinum deterritus , benigna &suscepit accommoda interpretatione. Uerba illa (ab Augustino non nisi iuxta Sigebertum intelligi posse assirmat: quasi vero
qui August. Paganorum & Manienaeorum impietatem ad scribere non sunt veriti iuxta Prosperum ad Russinum , qui eum
siusque scripta reprehendere & ea quae damnabilia in eis repe-Diuitia sed by GO le
537쪽
Confutatio. Cap. IV. Part. II. Io
risse falso iactabant, breuium Capitulorum indiculis Diabolica calumnia publicare praesumerent teste Prospero in praefatione ad obiecta Gallorum , & qui alijs etiam breuissimis Capitulis blatae phemiarum prodigiosa mendacia Prospero & aliis Sancti Augu- uini discipulis imponerent iuxta praefationem eiusdem Prosperi ad obiectiones vincentianas. Illi ipsi linquam 3 non potuerint per calumniam principium haeresis imputare Augustino, & cum di cunt haeresim, ac sugustino accepisse initium, intelligendi sint dixisse, ab Augustitu uiris male intellectis: Et qui non lic intelligat, bardum auctorem credat, vel ipse bardus sit: Mira certe R. P. erga Pelagianos benignitas. Sed mox pluribus. Interim auctorem illum, qui Cassianum laudet, qui haer sim ex Augustino ortam asserat, qui ementitum nomen assumis gerit, qui Pseudochronicum illud vero Prospero Sancti Auguini discipulo subiicere & supponere tentaverit, non nisi pelagianorum fuligine tinctum,& Pseudochronicum ut ementitum di sputium partum nemo est qui reiiciendum non censeat. Iam e pendamus quid inde R. P. sibi intuat.
Eomm , qui Praedestinatianam inter hereses e locarunt. Secuta. locosit Prosper in Chronico Pithoeano id est Pithaei cura edito ide m ne is fuerit eum Prospero Aquitano an alius mox videbimus. Nunc certum e dem illi nomensuisse. Hoc enim agnoscunt vetera exem
plaria , O sic appellatur a Sueberio Gemylacensi tibi de Sancti Mamim obitu scribitur.
Nulla iam quaestio est utrum auctor huiusce ementiti Chro Anici idem fit, qui verus Prosper , non esse sateri cogitur R. P. sed an suppositum fuerit Chronicum illud , ut pro legitimo ipsius Prosperi partu haberetur , an vero ab altero Prospero ediis tumet nullum alium fuisse prosperum qui Chronicon ediderit via demus, nec ullus unquam meminit et immo affectatum ab auctore, ut pro vero ipsius Prosperi Chronico haberetur, apparet ex eo, quod Pseudochronicon illud ad eundem annum protraxerit, quo verum Prosperi Chronicum, & sic vel hac sola nota prorsus reiiciendum. SIRMONDYS. Huius ergo de Praede natis, earumque exordio verba sunt. Prae- - destinatorum haeresis quae ab Augustino accepisse dicitur initium his temporibus serpere exorsa est,J e
In Chronico notatur annus Honori j 23. qui inciditin annum is, quo in partem Imperis assumptus est, vel ialtem 1 morte pa- Pseudoprosper,
538쪽
tris in annum qi . quo tempore vix Pelagius vel in Astica in Conciliis vel Romae i Summis Pontificibus damnatus fuerat: dc pinea adhuc edita fuerant in Pelagianos scripta , ut notetur auctoris inscitia una cum eius nequitia. Quis autem haec ipsa verisba Pradestivivorum har sis Augdino dicitur accepisse insilium nili pelagianus, vel pelagianorum fallac ijs & in Augustinum ipsum Diabolicae malignitatis veneno corruptus scribere potuerit 3 Quis aequa mente illud excipere possit, nisi eadem suligine tinctus p Et sic quisquis ille fuerit auctor, Anathemate percutiendus, nec Hinc marus ipse quamuis Praedestinatianae fa-dulae adstruendae cupidissimus , tam ingentem in Sanctum Augustinum calumniam ferre potuit et tam insolens sententia nullo commento recipi potest.
Omniam oculis patre Codex Bibliotheca Sancti Victoris, de Pi Heri prodiit editio, o cum hoc Codice Parisiis item, ne externa qua-rantur congruit alterum exular, quod tonu Oisem olim fuit: nancin haredam estpotestate: at cur inquiunt pro eo quod in manuscripta
luitur (ab Augustino) Pithaeus (ab Augustini libris male intelle
Mis edendum eurauiis Equidem se dicemum est actum nolim. C - terum quod vir acris iudicu, cum in Oisellino Codice lectioneis utramque reperisset, atque unam viri que sciret esse sententiam, sectionem iliam praetulit, qua calamnia minui foret obnoxia, quid est
tantopere, quod reprehendant e CONFvTATIO. Reprehendunt certe, nec immerito, non clarissimum viru, quem
sciunt bona fide versatum,sed eum qui consilium dedit tam editi nis,quam alterationis, quo ex hac editione hoc de veteribus Praedestinatianis commentum fulciri posset. Et mira certe R.P. dexteritas etiam detecta fraude sic ementiti huiusce Pseudo prosperitam insolentem&indisciplinatam sententiam deflectentis , ut ei asserendae suae fabuli inseruiae. Porro (ut diximus non ex similio iselli Codice, sed exemplo Sigeberti procurata haec alteratio, di quomodo Oisellinus Codex similis Codici Sancti victoris, qui unicam & germanam lectionem continet, utramque contiis nere possit, non satis patet.
si bardum adeo crineautum Chro ei huius auctorem cre dantsuisse, ut quam hare ipse apellaret. eius ducem ac principem haberi vellet Augustinum: verum hi Delionem, quae mali ab
ipsi intelligi doceat Augustinum ferre scilicet non po sunt. Nobii
vero post Adrumetensium Monachorum exemplum , Dum r
remque est , quamlibet sibi de recti .ntellectis Sancti Augustini libris Diuitia sed by Cooste
539쪽
Confutatio. Cap. V. Tara. II. Ias
Litris blandiamur atque illius piari,inferuenitis fetant, resin- Pseudogantque fro arbitrio, num uam obtenturo; , . t erro vi hi ne fuit, Prospertusi Iaha-oitiosa huerpretatione, fauentem habeant.
Sed Reuera bardus de incautus sit, quisquis tam absonam, de
auctoris mentitam contrariam interpretationem admittat; vicum haeretici inimici Gratiae Christi Sancto Augustino eiusque scriptis intentissimi, qui illi Paganorum & Manichoeorum immpietatem adscribunt, eius & Prosperi scriptae falsis indiculis infimant , eosque blasphemiarum prodigiosis mendaciis onerant, cum, inquam, illi Acunt haeresim ab siugustino accepisse initium intelligendum sit ab Augustini libris male intellems, maxime ubi agitur de sententia (scilicet de absoluta Dei Praedestinationet propter viam in eundem blasphemias illas & opprobria coniiciunt.
Qui adsurditatem huiusce interpretationis non videat, puto tam tardus sit, ut in meridiana luce caecutiat; qui admittar, Pelagianae fuliginis suspicionem non evadat: si monitus a Reuerendo P. Hincmarus cauillationem istam verius quam interpretationem
totuisset admittere, Pseudochronicum hoc quod abiecit, quam ubenter pro tutela susceptae suae de veteribus praedestinatianis Fabulae amplexus fuisseti Sed acumen huiusce versutae interpretationis, sicut etiam aliarum subtilitatum de huiuscemodi Praedestinatianis in Adrumetino Monasterio, in Massiliensiumque relis, & Prosperi apud Coelestinum Papam Legatione, huic nostro saeculo debebatur. Nec Hinematus (ut vidimus; in illis subtilitatem Reuerendi P. attigit; ementitum vero istud Prosperi Chronicon huiusce subtilitatis nescius penitus reiecit; nec ideo bardi suspicionem incurrit. Quid ergo ubi Haeretici, Lutherani dc Caluinis, quotidie mentiuntur peruersa sua dogmata ab Apostolo Paulo, vel etiam ab ipse Christo accepisse initium, vel eos bardos credat, vel ipse bardus sit, qui non interpretetur eos ducere velle ex Pauli Apostoli Libris vel ipsis Euangeliis male ini, telletas i Et quando a plurimis dicitur scientiam mediam Sc conditionatam a Reuerendo P. Molina sumpsille initium , bardos eos credat vel bardus sit ipse, nisi intelligat a Reuerendi P. M
linae libris male intellectis et quis ita sapiat, nisi penitus desipiat pQuantum vero ad intelligentiam scriptorum Sancti Augustini. An Reuerendo P. (licet glorietur mimas infoeliciter euenerit in astruenda ex illis sua de veteribus Praedestinatianis Fabula, quam ex iudicio Sedis Apostolicae Societati successit in eruendo ex iisdem scientiae mediae commento, Lectorum erit iudicium.
Interim meminerit R. P. non sublimioribus ingeniis in se confi. Disitiped by Cooste
540쪽
dentibus patere hanc intelligentiam iuxta Sanctum Fulgentium D de veritate Praedest. cap. 18 sed iis, qui humiliter orantra misericordiae Dominum , ut eundem Spiritum intelligentiae t O gentes accipiant, quem ille accepitvt scriberet ,& eandem illa. D minationis gratiam adipiscantur ut discant, quam ille adeptus elira ut doceret. s
Sed is ad Pithaei Chronicon redeamus quid eis dicemus , qui Pros Feri esse negant ' quo autem negara argumento p quia hic, im quiunt, Tiro muncupatur es nescium , qui sic ratiocinantur Pr rei Aquitavi cognomen id fuisse: Pithaeumque rei haud ignarum , ,--es in Codice Sancti, iatoris, quo suseli,solam Prosperi nomen erat , Tironem desuo adiecisse, quia eundem imum virtusque Chronici Auctorem'isse in animum in xerat.
An Sancto Prospero Tiro cognomen fuerit, necne parum refert, dummodo constet (vt Reuerendo Patre consentiente iam constat) γ seudochronicum his non illius suil se legitimum par. tum , sed utroque saeculo illo scilicet de nostro etiam supposi
In quo sane quamquam agri a tanti viri sententia di cedimus, ad stipulantes nos potius habent , qui aduersantur: Tironis enim Projeri Chronicon hoc non fuit, sed tamen Prosperi(vi in tam ect nec enim causae fatis apparet cur bis idem eorumdem temporum Chronica scriberet, nee credibile, si scriberet tam diuersa scripturum, ut non diram, quae de Pradestinatis ab hoc Prostero referuntur, ea in Aquitanum cadere, e que conuenire non posse. Co NpvTATIO.
Bene sit, quamquam aegre, nemo nescit, habemus confitentem reum, Tironis Prosperi Chronicon hoc non fuit: verissimum. Sed tamen Pros eri, hoc negamus, immo confictum a Pelagianorum reliquiis, ut auctore Sancto Probro Praedestinatianorum haeresis eo saeculo & sequentibus crederetur, sicut & nostro seculo procuratum.
Nec credibiles scriberet tam diuersa scripturum , J quidni additum dctam falsa, ut non didam quae de Prae estinati ab hoc Prosero referuntur, ea in Aquitanum cadere , eique conuenire non possed Cur vero ea vero Prospero conuenire non possint E Nisi quia nullos ille haereticos Praedestinatos agnouit, qui ex Augustini libris male intellectis hqresim hauserint: si enim is sit verborum pseudo Chronici sensius,ut contendit R. P. Quidni ea in Prosperiam Aquitanum cadere queant i Si Prqdestinatos ille ouit, si contra Disitiam by Coosl