장음표시 사용
541쪽
Confutatio. Cap. V. Part. II. Fabr
illos Augustini doctrinvin ab ipsis adulteratam defendit, si ipsius Augustini opem aduersus illos per literas implorauit, si Pontificiae Sed is auctoritatem in illos armauiti Sua igitur ipse commenta destruit R. P. dum hic agno cere cogitur, ea Prospero Aquitano conuenire non posse; quae si vera eslent quae de eluem Prospe. ro prius asseruit facillime ei conuenirent.
o f. tu, duo, se Prosperi eadem aetate eadem que in millia , Chronuum ambo scripserunt , eundemque ambo ad te minum hoc est ad Valentiniani Augusti 8. es' Anthem comula--m , -bemque . Genserico captam Per uxerunt.
verum & unicum qui Chronicon sensiit Sanctum Prosperum
nemo nescit. Alterius nullus meminit. t sappositum & emen titum hoe de quo agimus Pserudochronicum non agnoscat, R. P. alterum Prosperiun eadem aetate eademque in Gillia, & qui ad eundem annum idem sesceptum vas perduxerit nullo auctore fuisse intendit, Alter Sosim ex Plauti mphitruone eruitur. Quasi vero haee sippositio non fuerit ex minimis Pelagianorum dereliquiarum fraudibus & fallaciis,nisi vero quoties Sanctis ueatri bus libros Appositos videmus , ut Apra teste Bellarmino, & Baronio, & Calliodoro Pelagianorum opera Sanctis Gregorio Nicaeno, Ambroso, Hieronymo, Augustino, Xisto, & Gelasio vidimus supposita, dicendum sit alios suisse Gregorios, Ambrosios, Hieronymos, Augustinos, Xistos & Gelasios: Quidni etiago pseudochronicon illud sputium& iuppositum illo saeculo sata
reatur R. P. cum iam hoc nostro seculo non minori fraude Appositum constet , non tantum , ut tanquam germanus Sancti Prosperi scelus, editum, sed ut magis ad struendae huic de veteribus Praedestinatianis Fabulae inseruiret, adulteratum.
Sed hoe Chronici viri que discrimen, quod Practer Pithoeam rappendicem dumtaxat Eusebio, o Hieronymo videtur adiecisDaiae est, non amplius composuisse, quam quod . Pithao in lucem est datum e Tiro autem Prosper Victoridi, Gennaub ,1Cassidiori testim nio ab Adam , mundique Principio exorsus, ad Vandalicam que direptionem opus suum deduxerat. Chronicon hoc ( ut res Aeet Chronici Eusebiani, quo usque cum Hieron)misupplemento porrigitur , mera est Epho me. Vnde Diiomen Chronicorum interdum vocant, aut excerpta ex Chronicis, quia inde Prosper omnia decerpserat, nisi quod Consulum Fastos, quibus illi carebant, a Christi istque Baptismo suis Pro per locis it seruit, ac caetera quoque deince', que ad operis sinem de suo comexuii: Quemadmodum antem Eu-
Pseudo Prosper Diuitiam by CO Ie
542쪽
'bb est Hierandimi Prosper , ita Priaprini 'fecursu est Historiam, tactor Tironensis in Africa Episcopus, appeninem inde Samomon, tibi Prosper in prima Chronici fui tatione desierare , hoe est a Theodosii Aue. 18.er Albini confulatae, qui Christi annus censetur . Nam ultra eum non processisse primam editionem, ut testis none et Victor, qui Prosperam in hoc comulatu reliquisse docet, fidem
Iacerem hae tenus vulgata eius exemplaria, qua ibidem omnia con-
Atani: quare qui reliqui ad captam urbem sunt anni undecim , a tera post editione adienos fatendam est.
Haec elimarum Reuerendi P. ( quem plurimum veneror in antiquitatibus nostris peritiam redolent, sed susceptae causam neminimum quidem iuuant. Et sic maneat nullam esse huiusce ementiti & suppositi Chronici fidem: idque ut inimica & fallaci Pelagianorum manu fabricatum penitus eliminandum: Et qui quid sit, etiam Reuerendo P. licet aegrὲ & ingratis consentiente, huic de veteribus Praedestinatianis Fabulae verum Sancti Prosperi Chronicum nullo modo concinere, eiusque silentium hoc ipsum Pelagianum de praedestinatianis haereticis commentum statis arguere nemo est qui non intelligat.
C A P v T VI. Apud R. P. Simondum. Gennadij Massiliensis de Predestinatorum haeresi testimonium, & Ian seni j Gennadium Sustra iniectantis Refutatio.
GENNADivs Pelmana faligine sine dabis tin us
quae Praedestinatianorum dogmata recenset , non alia sunt quam Augustini,sed calumnioseproposita. IANSENIus ab iniquissimo Reuerendi P. criminationibus vindicatu . LovANIENS iv M Theologorum fides , qui summo labore S industria Avustinum ediderunt, quam immerito
in dubium reuocata. Pars Prima.GE N N A v i v s Massiliensis Presbyter Cassiani discipulus, ex illis Pelagianorum reliquiis non minimus, ipsius Faristi haudium & nequitiacum Architecti coaetaneus, &intueresi Disitired by Cooste
543쪽
Confutatio. Cap. VI. Tart. I. sa
e lactaneus, teritus post Antipraedestinatum & Pseudo Prospe- cenna. tum Fabulae istius testis adducitur, qui primus , inquit, Reueren- dius. , P. in publicum prodiit ex iis, qui Praedestinatos haeresis notaeonfixerunt, sed verius Catholicos haereticos esse praedestinati
Gennadium Pelagianae prauitatis fuligine non mediocriter tinctum ex Pelagianorum reliquiis, in Hieronymum , Augustianum, Prosperum, &alios perrectis gratiae intrepidos amatores iniquissimum fuisse censerem scripta eius omnia demonstrant. Scripsit librum de Ecclesiasticis dogmatibus, qui habetur inter opera Sancti Augustini, &sub Sancti Aligustini nomine editus est, in quo non modica Pelagianae virulentiae semina inseruit. Ideoque emendata aliqua & ad reliqua Correctorij vice inserta 3o. Capitula a xi. ad s1. Correctorij vice ii priora a Ex. ad 33. ex Capitulis Decretali Coelestini Papae subiectis. s. sequentia a 3 . ad 3 . ex Capitulis Concitrum Carthaginensis. Et reliqua i . a 38. ad x. ex Selectis Concith Amusicani canonibus desumpta: Scripsit etiam illustrium Uirorum Cathalogum, in quo de Hieronymo, Gennadm' Augustino, Prospero, & si initibus ortho doxae fidei in Pelagianos assertoribus sinistre locutus est; Rustinum ver5 Pelagianorum parentem, Cassianum, Faustum, & similes Pelagianorum reliquias plurimis laudibus extulit. Hieronymum Rustini obtrecim tatorem vocat, dc aemulationis stimulo incitatum ad obloquen- redum stylum venisse asserit. J De Ausustino dixit: unde & multa s. Au. loquenti accidit, quod dixit per Salomonem viritus-Sanctus: .. gustino.
Ex multiloquio non effugies peccatum, De rerurrectione mor- . .
tuorum etiam simili cucurrit sinceritate, licet minus capacibus is dubitationem de abortivis fecerit, error tamen illius sermone . . multo (ut superius dixi contractus, lucta hostium exageratus, re necdum haeresis quaestionem dedit. J De prospero: legi& librum, ta Deprospe- inquit, aduersus opuscula suppresso nomine cassiani , qtiae Eccle. .. sa Dei salutaria probat, ille infamat noctua: re enim vera Cac cetani, de Prosperi de Gratia Dei, de Libero Arbitrio sententiae in is aliquibus sibi inueniuntur contrariae. J Ex his quis non censeat cevelagiana seu Cassiana fuligine tinctum censorem. Sed & de . . Faul o ipse ediait, inquit, opus egregium de gratia Dei, qua sal- . . De Fausto.uamur, & Libero humanae mentis Arbitrio, in quo saluamur: ta In quo opere docet gratiam Dei semper, Sc inuicare, & praecin .edere, & iuuare voluntatem nostram , & quicquid ipsa libertas i. arbitrij ero labore piae mercedis acquisierit, non esse proprium .emeritu,sed gratiae donum: Et in fine sunt& alia eius scripta quae ..
quia necdum legi nominare nolui,viva tamen voce egregius Do- .e
544쪽
Illustrissimus Cardinalis Bellarminus de ScriptoribusEcclesiasti-D cis , anno so. scripsit etiam labium re viris Illustribus, in quo D suspicionem nou paruam reliquit sitae non re fidei: Laudauit D enim Cassianum, & Faustum, qui Semipelagian fuerunt, Sana, ctum Prosperum depressit, qui pro gratia Dei contra Pelagium D sortissitne dimicauit. J Et illust issimus Cardinalis Baronius Annalium Ecclesiast. Tom. 6. ad annum 66. mens de Scriptis Sana, cti Prosperi. Quod vero, inquit, ad Sancti Prosperi scripta per- 'i tinet, qui vivens in acie ivgiter stetit pugnans aduersus haereticospi Pelagianos, post obitum non caruit eorum morsibus: Etenima, Gennadius & ipse Pelagianorum aspersus sordibus de Prosperiax scriptis agens, haec ait: Legi & librum eius aduersus Collatoris D opuscula lub persona Cassiani, ouae Ecclesia Dei, ut salutaria pro .ph bat , ipse infamat. J Ita ipse sugillans plane santam Prosperia,' quia aduersus Cassianum scripserit, cuius opera falso ia&t abat Ecclesia Catholica esse probari; sed dicat quaenam ista est Eccle- γγ sia Dei, quae opuscula Cassiani, ut Catholica probat E Certe non hi dicenda e tholica , sed Pelagianorum Ecclesiar Nam si vere Ca '' tholica, de his consulatur Ecclesia : Audi quid os Ecclesiae -
γγ tholicae loquatur. Opuscula C ani Presbitri Galli m v D crypta, dcc. Tertium etiam scriptum edidit Gennadius siue haereseon Cata. Iogum ut ipsemet testatur sibi esse propositum inprqdicto catalogo de Viris Illustribus in Vigilantio, & in Nestorio, de in Suffii-di editione ipsemet testatur ictipsisse de omnibus hqresibus libi octo. Hinc in Applementum Hieronymi, ut probatum fuit L uaniensibus Doctoribus in censem libri illius, de Ecclesasticis
dogmatibus,dc quale primum editum est anno is i . siue quatuor tantummodo haeresum appendicem ad Sancti Augustini librum de haeresibus, ut vult Reuerendus Pater ex manuscripto codice Sancti victoris, & Hincmari testimonio, ut postea videbimus. Ideoque magis ad solam Catholicq veritatis infamationem compositum: in hoc siquidem , vel catalogo vel appendice Praedestia
natianos in H aereticorum numerum retulit, coriimque hqresim
quam finxit )descripsit: sed ut patet ex illis ipsis Gennadij ve bis , qui a Reuerendo patre referuntur, sola Sancti Augustini, de absoluta Dei praedestinatione Doctrina , hoc Praedestinatianaehite sis nomine fuit di Ea mala; idque plenius probabitur, ubi Re uerendi Patris verba expendentur. Et interim doctissimi nec suspecti Reuerendi Patris Perauij eiusdem Societatis non ignobilis membri iudicio illud confirmassie non erit inutile: Tomc primo de Theologicis dogmatibus, lib. p. cap. a. haec habentur. At in D calce indiculi de haeresibus, qui Hieronymo inscribitur& G cn
545쪽
nailio Massiliensi Presbytero nonnulla referuntur eorum opinio. e Geniamnis capita, quae maiori ex parte Aligustini dogma sapiunt, nisi si dius. quod ad inuidiam illi faciendam calumniose concepta sunt, velut Meum ait: illos qui Deo inspirante obediunt vocationi, si non sunt
de salvandorum numero , subtrahendas eis vires agendi, ne per cedurent in bono, quod adaersus Augustinum Galli & Massilien- .eses obiiciebant, ut ex Prospero liquet: ita & illud, quod alios Metiam invitos attrahat ad salutem,alios post bona reiiciat,& com- repellat in malum, quo pereant in aeternum. J ιι Hoe Gennadij opusculum primum tui dictum est in lucem prodiit anno ici p. quasi indiculus haereses plurimas continens, etiam plures quae ab Isidoro Hispalensi Episcopo iisdem verbis referuntur, & non solum quatuor li Treseon appendicem ; nec ut
libit Sancti Augustini, de haeresibus, sed ut sancti Hieronymi
Catalogi supplementum, cum hoc ipso Hieronymi Catalogo, ex nescio quo vetusto codice editum a doctissimo viro Claudio Maynardo Andium Propraeside, idque una cum geminis Sancti Augustini contra pelagianos lucubrationibus, de gestis Pelagii,& operis imperfecti in Iulianum libris duobus antehac non e
Nullo alio extante, dc in publicum emisso huiusce Gennadij opusculi testimonio ex quo vel a studiosissimo quolibet non tantum obseruari, sed coniici ouidem posset hoc Gennadij opusculum falsum & suppositum esse, & Gennadium solam appendicem quatuor hqreseon, eamque in supplementum Sancti Augustini, non Sancti Hieronymi indiculi seu catalogi composuisse ( quod obseruandum Iansenius Iprensis Episcopus, Augustini sui tomi
primi, lib. 8. cap. x3. iudicium suum de praedestinatiana haeresi proferens , nullam unquam fuisse , sed e contrario doctrinam Catholicam, quam Sanctus Augustinus de Prosper exposuerunt, sub nomine istius haeresis calumniose a Massiliensibus traductam ille docuit. Gennadium primum, non quidem p rqdestinatianos in haereticorum numerum , sed eorum dogmata Pelagianoriim loco retulisse: Isidorum vero Hispalensem iisdem omnino verbis plures hqreses ex Gennadio descripsisse, Pelagii inos a Gennadio praetermisses addidisse, & Praedestinatianos a Gennadio positos praetermisisse asseruit. A tribus annis R. p. in publicum emisit opus Hincmari de
Praed estinatione, in cuius cap. I. refert Gennadij de quatuor so-
tum haeresibus quasi Augustini appendicem , & hoc ipso anno 36 8. in manu scit pio Sancti victoris codico post finem libri Sancti Augustini de hqrcsibus , subiunctam reperit hanc Cenna iij quatuor haereseon appendicem. Hinc hoc Capitulo R P. in isti Disitir et dy Coos le
546쪽
copum Iprensem quasi salsi reum inuehiriar, quod sicut Doctores Lomnienses in censura libri Gennadis de dogmatibus Ecclesiast. Se sicut R. P. Petauius fidem secutus unici, quod in publicum extaret exemplaris , manuscriptorum Reuerendi P. quae nondum in lucem prodierant inscius, dixerit Gennadium comsulto praetermisisse pelagianos. Ac I fidorum loco Praedestinatianorum quos Gennadius in album haereticoriun retulerat, repossisse Pelagianos. Sed & ulterius progreditur, ipsos Lomnienses Doctores non minoris criminis reos insimulat, qubd in celeberrimi operum Sancti Augustini editione Lomniensi cum in ir H ctatu de har bas m codice Gembiacensi, inquit, Genmusima hac
dis Appendix tacito licet auctoris nomine praeferretur Praedestinatiana, tres tantum reliqi sunt expresse. Sed si Reuerendi P. adnotas celeberrimorum tam pietate &sinceritate quam doctrina Doctorum illorum aduertisset, non iis leuiter tam grauem censuram tulisset: vidisset siquidem celeberrimam illam travitus illius de hqresibus editionem ex r. optimae notae Codicibus emendatam . Societatis Iesu, Gemblacensi, Carthusiensi, Tornacensi , Sancti Amandi , Claromareschi & Cambrona. Et sub finem libri illius in Gemblaeensi Codice solam labiungi haeresim Timotheanam , in reliquis Codicibus Nestorianam re Eutkhianam: In nullis vero haberi praedestinatianam, & Doctores illos tam in hoc, quam in reliquis tannia fide versatos agnouisset: sed iam ipsem R. P. audiamus.
Prospero succedet Gennadim Massiliensis , quia et non ante ommiscripsit. primus tamen in publicum prodiit ex iis, qui Praedestinatos haeresis nota confixerunt et horum autem dogmata his verbis complexus est.
Non masis prospere succedet praedestinatianae Fabulae ex Genianadio, quam ex Pseudo-Prospero, utriusque scripti & ementiti Chronici de indiculi seu appendicis auctor ex Pelagianis seu ip- serum reliquiis. veros Catholicae doctrinae professores, & ipsam Augustinum iub Praedestinatianorum haeresi, ille quidem clam ementito, hic vero palam proprio addito nomine tuo infimare studuit, quod etiam eo secilius in Gennadio conuinci potest, qubdogmata expressit, quae praedestinatianae haeresis notat, dum apparebit eadem ipsa ex calumnia ipsi Augustino a Massiliensibus& Gallorum reliquis Pelagiana taligine similiter tinctis falso inmosita, & aliqua etiam ab ipso Augustino probabuntur asserta, pili quod (vt notavit R. P. Petauius ad inuidiam illi laetendam iniquioribus Disitipod by Coost
547쪽
Confutatio. Cap. VI. Tart. II. . Is f
iniquioribus verbis calumniussi concepta sunt.
Praedestinatiani haeretici sunt qui dicunt. Quod Deus non om- cenes homines ad hoc crearit, ut omnes saluentur, sed ut multitu- cedine hominum ornetur mundus. l cc
Hoc ipsum praecise ipsi Augustino obiectum suit ab ipsis Massi liensibus Galaorum cap. 13. his verbis: QRod quidam homines e.
non ad hoc a Deo creati sint, ut vitam adipiscamur aeternam, tased ut habitum tantummodo sieculi praesentis ornarent, & ad tautilitatem nascerentur aliorum.J Huius obiectionis occasio qum . . sita fuit ex Augustini lib. s. contra Iulian. cap. s. in quo agens de absoluta Dei Praedesti iratione de reprobis dixit: Caeteri autem . . mortales, qui ex isto numero non sunt, & ex eadem quidem , massa, ex qua & isti, sed vasa irae facti sunt, ad utilitatem nas . . cuntur istorum: non enim quemquam eorum DeuS temere ac cesortuito creat, aut: quid de illis boni operetur ignorat. Cum & .. hoc ipsum bonium operetur, quod in eis humanam creat natu- ceram, & ex eis ordinem saeculi praesentis exornat, &c. J Idem ip- .c sum obiectum Prolaeto & aliis Sancti Augustini discipulis obiectione vincentiana a. s. obieeh. secunda quod Deus nolit ei omnes homines saluari etiam si omnes saluari velint Tertia . . quod Deus maiorem Drtem generis humani ad hoc creet, ut il- .elain perdat in aeternam. J Et quarta quod maior pars Seneris hu- .cmani ad hoc creetur a Deo, ut non Dei, sed Diaboli faciat vo- .. luntatem. J te
M. h. Quod & si generali praedicatione: ad me omnes qui la- .eet. v. 18. boratis ,eonerati estis , est ego reficiam vos , non tamen omnes ea de voluntate vocet, ut omnes sequantur vocem eius. JCo NpvTATIO.
Hoc contra discrimen saepius 1 D. Augustino inculcatum inter vocationem generalem, dc vocationem secundum propositum prolatum esse nemo non videt, de qua vocatione cap. I 6. &IT. de praedest. Sanct. vocat enim , inquit, Deus praedestinatos mul- ectos Filios suos, ut eos faciat membra praedestinati Fili) sui, non si1ue i . ea vocatione, qua vocati fimi, qui noluerunt venire ad nuptias, illa v. id. quippe vocatione & Iudaei vocati sunt, quibus Christio Cruci. e. sxus scandalum est, & gentes quibus Christus C mei fixus st hitia . . est, sed ea vocatione praedestinatos vocat, quam distinxit Ap eei, Cor i stolus dicens: Ipsis vocatis Iudaeis O Gracis praedicare se Christum .exota , 'virtutem, Dei Sapientiam: Sic enim ait: Ipsis autem v - . . v. ii ' caris tillos ostenderet non vocat sciem esse quandam certam .
obiere Gathca. 3. August. In Iulian. lib. s. cap. . obiect-
548쪽
Cenna dius D cap. Ic. in filIe,
Ptosipet Epis . ad August. Gallot. obiect s.
Hilatius Epist. ad August. August. de
Da - Praedestinatianae Fabulae
' vocationem eorum, qui secundum propositum vocivi sunt: quos Rom , ' praestauit,=pradestinauit, este. Dixit ergo sed ex vocante non v. H. ' quaciamque vocatione, sed qua vocatione fit credens, &c. J Non enim vocatione illa vocati sunt, de qua dictum est multi, ae sed illa qua vocantur Electi Et unde de hic postea quam dixit: se- Roti . D eundum Electionem autem dilecti propter, continuo sub- H. E . V iecit: Vnde agimus sine Paevitentia enim fudit donli est vocatio Dei
D (id est o sine mutatione stabiliter fixa sunt; ad hane vocationem, ' qui pertinent omnes sunt docibiles Dei cri. Istorum autem nemo D perit, &e. JHaec Augustinus respondens Massiliensium querelis per Prose ' periim Epistola ad ipsum Augustinum exhibitis,dicentem: Quac-D quid in libris iis contra Pelagianos de vocatione electorum s D cundum Dei propositum disputasti, contrarium putam Patruma' opinioni, de Ecclesiastico sensui: ipsorum definitio est: iue s ' hominibus propitiationem , quae est in Sacramento Sanguinis at Christi sine exceptione esse propositam,&e: Et eos praedestinasse D in regnum suum, quos gratis vocatos dignos suturos electione,aa dc de hac vita bono fine excessuros esse praeuiderit, &e. J Sed nec 'Massilienses Sancti Augustini responsioni acquieuerunt: immo sentent tiam eius calumniati sunt Gallorum obiect. s. Od qui vos ii sent, non aequaliter sint vocati, sed alii ut crederent,
alii ut non crederent. J illi idque ipsum deinde inuidiosius etiam Sancto Prospero inculcatum obiect. vincent. cap. . Quod haec D sit volunrus Dei, ut magna pars Christianoriun silua esse neca velit, nec possit. J
'' Sed nec omnes, qui ipse inspirante obediunt vocationi, dicuntra accipere exequendi in dono opere perseuerantiam. J
Similem profert Massiliensium querelam Hilarius Epistola ad
,, Augustinum. Nolunt autem, inquit, ita hane perseuerantiami, praedicari, ut non vel tappliciter emereri, vel amitti contumacis, ter possit, nec ad incertum voluntatis Dei deduci se volunt,&CJ,, Quibus respondet Sanctus Augustinus de Dono Perseuer. cap. 3. M Cur quibuidam qui eum coluerunt bona fide, perseuerare vique,s in finen non dedit, cur putas , nisi quia non mentitur, qui dicit: M Ex nobis exierunt: sed non erant ex nobis, namsifuissent ex nobis i. rovica, mansissent utique nobiscum. Nunquid ergo hominum naturae duae x. v. tr. sent, abst. Si duae naturae ei it gratia ulla non esset: Nulli enim daretur gratuita liberatio, si naturae debita redderetur. Hominibus autem videtur omnes, qui boni apparent, fideles perseuerantiam usque in finem accipere debime: Deus autem minus Disilipeo by CC mk
549쪽
Confutatio. Cap. m. Part. II. In
esse iudicauit. Miscere quosdam non perseueraturos certo nume- G ennam Sanctorum suorum, ut quibus non expedit in huius vitae tenis eius. ratione securitas, non possint esse securi; multos enim a pernia. Cot. ciosa elatione reprimit, quod ait Apostolus: suapropterarui vi- o. ira detur nare, videat ne cadat . volvittatis enim sua cadit, qui cadi et
re voluntate Dei stat qui stat, &c. J &cap. v. Ex duobus itaque cc Ibid. eap. 3paruulis originali peccati pariter obstrictis cur iste assumatur, ille eo alias s. relinquatur, 3c ex duobus aetate iam grandibus impiis, cur iste talis vocetur, ut vocantem sequatur: inscrutabilia sunt iudicia Dei. re Ex duobus autem piis cur huic donetur perseuerantia usque in cefinem, illi autem non donetur; inscrutabiliora sunt iudicia Des. c. Illud tamen fidelibus debet esse certissimum, himc esse ex prae- t. oan. destinatis, illum non esse. Nam si fuissent ex nobis, (vt unus Prae- ce'. v. i'. destinatorum,qui de pectoreDomini bibebat hoc secretumi Mn- resissent inique nobisiam. Quid est quaesi non eram ex notat e nam si re. Dissent mansissent utique nobi cum: Nonne utrique a Deo creati, is utrique ex Adam nati, utrique de terra facti erant, & ab eo qui ceIsa sp. dirat omnemslatum egofeci, unius eiusdemque naturaeanimas a e . - ceperant,nonne postremo utrique vocati suerant, & vocantem cesecuti, utrique ex impiis iustificati, & per lauacrum regeneratim cetus utrique renouati3 Sed si hoc auditet ille,qui siuebat proculd ebio quod dicebat, re hondere posset di dicere et vera sunt se-
cundum haec omnia ex nobis militaveruntamen secundum aliam is quandam discretionem erant ex nobis: Nam sisissent ex no- cebis,mansissem utique nobiscum. Q nam est tandem ista discre- cetio 3 ratent Iibri Dei non auertamus aspectum: clamat Scriptu- cera diuina adhibeamus auditum. Non eram ex ius, quia non erant cesuuiassim propositum vocati, non erant in christo Elem ame ..conuitutionem mundi, non erant in eo sortem consecuti: non erant cemadestin arisundum propositum eius, qui uniuersa operatur: nam si
si hoc essent, ex illis ruent, ae cum illis sine dubitatione mansis e ent: ut enim non dicam , lim sit possibile Deo auersas, dc ad- ceversas,in fidem suam hominum comtertere voluntates, re in eois iarum cordibus operari, ut nullis aduersitatibus cedant, nec ab is
ipso aliqua superati tentatione discedant, cum possit & quod ait cca. Cor. Apostolus secere , ut non eos permittat tentari super id quod repossunt. J ce Haec eadem senetissima fidei Christianae doctrin tota libro
isto de dono perseuerantiae fuit confirmata, qui ut ex titulo patet ad hoc ipsum editus est. Nihilominus postea a Massiliensibus&aliis similibus apud Gallos Pelagianorum reliquiis improbata dc Galloe. mpugnatavi patet ex Gallorum obiectionibus Capit. p. quod obiect. r.
550쪽
Dono Per.seu. cap. is. Ibid. ca. t Excerpta Genuensi cap. vlt. Gallor.
Deus quibusdam Filiis suis, quos regenerauit in Christo, qui . bus fidem, spem &dilectionem dedit, ob hoc non det perseuerantiam , quia non sunt e Massa perditionis Praescienti Dei.& Praedestinatione discreti J Et hoc ipsum postea verbis etiam iniqui otibus ad inuidiam eiusdem doctrinae de dono perseuerantiae , Sancto Prospero ab iisdem Pelagianoruin reliquiis obiectioitum Vincentianarum cap. 8. & p. opprositum fuit. Car. 8.quod nolit Deus , ut omnes Catholici in fide Catholica perleue rent, sed velit ut magna ex inde pars apostatet J & Capitulo nono et quod velit Deus ut metira pars Sanctorum a sanctitatis pro . posito ruat. J
Sed post multos labores, & iustitiae fructus, si non sunt de salvandorum numero, subtrahendas eis vires agendi, ne perdurent
Hane unam suisse ex primis Massiliensium obiectionibus in Sancti Augustini doctrinam ab ipso Hilario priori sua, quae non extat, Epistola expositam, testis est ipse Augustinus de Dono
Perseuer. Cap. is. Sed aiunt, inquit, ut scribitis, neminem polle correetionis Itimulis excitari, si dicatur in conuentu Ecclesiae audientibus multis. Ita se habet de Praedestinatione Dei definita sententia voluntatis Dei, ut alij ex vobis, &c. Et si qui obeditis, si praedestinati estis reiiciendi ,subtrahentur obediendi vires at o dire cessetis, &e. J quae cap. 11. ibidem quoad modum praedicandi, non quoad lubstantiam improbat Augustinus: -- uis ergo haec vera sint, inquit, non tamen isto modo dicend unt audientibus multis, ut sermo ad ipsos etiam conuertatur, &c. Quid enim sententiae deperit si ita dicatur. Si qui autem ob diunt, sed in regnum eius & Gloriam praedestinati non sunt, tem pora es sunt, nec usque in finem in eadem obedientia permatanebunt, A c. J Et haec ipsa sententia ultima est ex illis quas Camillus & Theodorus PresbyteriGenuenses ex libris Sancti Augustiani de Praedest. Sanct. Ac de dono perseu. quasi obscuriores colle- ferunt, & Sancto Prospero proposuerunt ut earum veram inteligentiain ipsis traderet: Veriam non sic Massilienses, & similes Pelagianorum reliquiae, sed hoc calumniose reprehendentes in Sancium Augustinum, eiusque doctrinam obiecerunt Gallorem Capit. I s. quod omnes illi fideles&Sancti, qui ad aeternam moriem praedestinati sunt, quando ad vomitum suum re-