장음표시 사용
551쪽
Confutatio. Cap. VI. Tart. II. TIT
labuntur, vitio quidem suo hoc facere videntur: sed insus viiij c. Gennaeausa est diuina Praedestinatio, quae illis latenter subtrauit bonas ta dius. voluntates. J
Et E contrario illos , qui praedestinati sunt ad vitam aeteria cenam , etiam si in perfidia , vel in omni genere peccati longo tatempore volutentur, accepturos occasionem, qua & credant in re
Deum, & secundum Dei praeceptum vivant, & possideant si recietatem iustorum. J ce
si e sepius ,& verius Augustinus non solum accepturoS occa- sonem, qua & credant, &c. sed ipsam fidem . & reliqua , cum dono perseuerantiae contra Iulianum tib s Capit. s. ait, inquit, .. Rom. x Apostolus Verum esse conis , e,p v. . stat, sed quem praedestinauit adducit, quamuis secundum ta f riam , ct cor impaenuem (quantum ad ipsum attinet) thesauriseram ta H iram in die ira , Or reuelationis iusti iuuicii Dei ; reddet remnicuique fecundum opera eiu et, quantumlibet enim pr beat pa- ..tientiam, nisi ipse dederit, quis agit poenitentiam, dcc. J Et pau- .elo post: ex isto numero Electorum dc Praedestinatorum etiam,qui ..pessimam duxerunt vitam ,& per Dei benignitatem adducuntur is ad poenitentiam, piri cuius patientiam non runt huic aritae in hac re scelerum perpetratione subtracti, ut ostendatur & ipsis. & aliis ..cohaeredibus eorum, de quam profundo malo posui Dei gratia taliberare: Ex his nemo perit quacumque aetate moriatur; absit enim, ut Praedestinatus ad vitam sine Sacramento Mediatoris fi- nire permittatur hanc vitam,&c. J re- Idem ipsum pluribus prosequitur idem Augustinus de Corrept. August. de ac Gratia. cap. . Quicunque ergo, inquit, ab illa originali dari, ii Corrept. Mnatione, ista diuinae gratiae largitate discreti sunt, non est dubium, taquod dc procuratur eis audiendum Euangelium. & cum audi si
Cal. s. riant credunt,&, nside, que perdet issionem operatur, usque infi- ..
nem perseuerant, & si quando exorbitant, correpti emendantur,& quidam eorum (etsi ab hominibus non corripiantur j in viam si quam reliquerant, redeunt, & nonnulli accepta gratia in quali- ..bet aetate periculis huius vitae, mortis celeri inte iubtrahuntur,&c. .. Non enim sic sunt vocati, ut non essent electi, &c. Ex istis nullus taeerit; quia omnes electi sunt, &c.J Et paulo post. Horum si quis tam cap. i. quam perit fallitur Deus; sed nemo eorunt perit, quia non salti- ..tur Deus: horum si quisquam perit,vitio humano vincitur Deus, ta
552쪽
Fu gent. de velle. Ptelest. lib. g. c. I g.
dentibus patere hanc intelligentiam iuxta Sanctum Fulgentium '' de veritate Praedes . lib.a. cap. 18 sed iis, qui humiliter orantra misericordiae Dominum , ut eundem Spiritum intelligentiae I U gentes accipiant, quem ille accepit ut scriberet,&eandem illu- D minationis gratiam adipiscantur ut discant, quam ille adeptus elit' ut doceret. J
Sed ut ad. Pithaei Chronicon redeamus quid eis dicemus , qui Prasseri esse amant ' quo autem negant argumento p quia his, imquiunt, Tiro nunc atur di nesciunt, qui se ratiocinantur Prosperi, quitaui cognomen id fisisse et Pithaeumque rei haud ignaram, tametsi in Codice Sancti toris, quo sus era Prosperi nomen erat, Tironem de suo adiecisse, quia randem estim virtusque Chronici Auctorem fuisse in animum induxerat.
An Sancto Prospero Tiro cognomen fuerit, necne parum refert, dummodo constet (vt Reuerendo Patre consentiente iam
constat) Pseudochronicum hoc non illius fuit se legitimum par tum , sed utroque saeculo illo scilicet & nostro etiam supposi
In quosane quamquam agre a tanti viri sententia dissedimus, ac stipulantes nos potius habent, qui aduersantur: Tironius enim Prosperi Chronicon hoc non fuit, sed tamen Prosperi ( ut dictum est nec enim cause fatis apparet cur bis idem eorumdem temporum Chronica scriberet, nee creaibile, si scriberet tam diuersa scripturum. vi non ilicam, qua de Praedestinatis ab hoc Pressero referuntur, ea in Aquirantim cadere, e ueconuenire non posse. Consu TATIO.
Bene sit, quamquam aegre, nemo nescit, habemus confitentem reum, Tironis Prosperi Chronicon hoc non fuit: verissimum. Sed tamen Prosperi, hoc negamus, immo confictum a Pelagianorum reliquiis, ut auctore Sancto Prospero praedestinatianorumhaetesiis eo saeculo & sequentibus crederetur, sicut & nostro saecul O procuratum. Nee credibile scriberet tam diuersis scripturum , quidni additum & tam salsa, et Dion dicam qua de Pragita tu ab hoc Prospero referuntuT, ea in Aquitanum cadere , eique conuenire non posse Cur vero ea vero Prospero conuenire non possint Nisi quia nullos ille haereticos Praedestinatos agnouit, qui ex Augustini libris male intellectis lictelim hauserint: si enim is sit verborum Pseudo Chronici sensus,ut contendit R. P. Quidni ea in Prosperum Aquitanum cadere queanti Si Prqdestinatos ille vovit, si contra Disitir CO
553쪽
Confutatio. Cap. V. Part. II. III
illos Augustini doctrina ab ipsis adulteratam defendit, si ipsius Augustini opem aduersus illos per literas implorauit, si Pontificiae Sedis auctoritatem in illos armauiti suacitur ipse commemta destruit R. P. dum hic agnoscere cci tur, ea Pro*ero Aquitano conuenire non posse; quae si vera essent quae de eguem Pros'. ro prius asseruit rubui me ei conuenirent.
Cum serum, dira ,-P peri eadem aetate eademisque in Gailia , Chronaeum ambo Aristibunt , eundemque ambo ad terminum hoc est ad lentiniam Augusti 3. cst Anthem,co uinavim, urbisque a Genserico captam perduxerunt.
veram & unicum qui Chronicon scripsit Sanctum Prosperam nemo nescit. Alterius nullus meminit. Ni suppositum & emen titum hoc de quo Eimus Pseudochronicum non agnoscat, R. P. alterum Prosperum eadem aetate eademque in Gallia, &qui ad eundem annum idem susceptum opus perduxerit nullo auctore fuisse intendit, Alter Sosim ex Pisui Amphismone eruitur. Quasi veto haee sippositio non fuerit ex minimis Pelagianorum dereliquiarum fraudibus & fallaciis,nisi vero quoties Sanctis matribus libros suppositos videmus , ut supra teste Bellarmino, & Baronio, & Calliodoro Pelagianorum opera Sanctis Gregorio Nicaeno, Ambroso, Hieronymo, Augustiuo, Xisto, &Getaso vidimus iupposita, dicendum sit alios fuisse Gregorios, Ambro .sios, Hieronymos, Augustinos, Xistos &Gelasios: Quidni etiago pseudochronicon illud sputium & suppositum illo saeculo fateatur R. P. cum iam hoc nostro taculo non minori fraude suppositum constet , non tantum , ut tanquam germanus Sancti Prosperi foetus, editum, sed vim agis adstruendae huic de veteribus Praedestinatianis Fabulae inseruiret, adulteratum.
Sed hoc Chronici viris que discrimen , quod Prosper Pithaeamuappendicem dumtaxat Eusebio , Ur Hieronymo videtur adiecisse taeest, non amplius composuisse, quam quad. Pithao in lucem est datumi Tiro autem Prosper Victoridi, Genna iv,in fidiori testimonio ab Adam, mutasque Principio exorsus , ad an sicam uedireptionem opus suum deduxerat. Chionicon hoc ( ut res docet Chronici Eusebiani, quo usque cum Hieroa misupplemento porrigitur , mera est Epitome. Vndem Ephomen Chronicorum interdum vocant, aut excerpta ex Chronicis , quia inde Prosper omnia decerta
merat, nisi quod Consulum Fastos, quibus illi carebant, a Christi tisque Baptismosuis Prosper locis isseruit, ac catera quoque deinceys, que ad operis snem de suo contexuii: Quemadmodum antem Ex-
Pseudo Prosper Diuitiam by Cooste
554쪽
hel f Hieronymi Prosper , ita Pro peri prisculata est Historiam I ictor Tironensi, in Africa Episeopus, appendicem inde suam omiuens tibi Practer in prima Chronici fui inione desierat, hoe est a Theodosii Audi 18.es Albini consi tu, qui Christi annus censetur
. Nam ultra eum non processi seprimam editionem, ut testis non est Victor, qui Prosperum in hoc consulatu res uisse docet, fidem facerent hactenus vulgata eius exemplaria, qua ibitiem omnia consistant: quais sui reliqui ad captam urbem iunt anni undecim , a iera post editione adieyos fatendum est.
Haec elimatam Reuerendi P. t quem plurimum veneror in antiqui ratibus nostris peritiam redolent, sed susceptae causam neminimum quidem iuuant. Et sic maneat nullam esse huiusce ementiti de suppositi Chronici fidem: idque vi inimi ea de talaci Pelagianorum manu tabricatum penitus eliminandum: Et qui quid sit, etiam Reuerendo P. licet aegrὴ & ingratis consentiente, huic de veteribus Praedestinatianis Fabulae verum Sancti Prosperi Chronicum nullo modo concinere, eiusque silentium hoc ipsum Pelagianum de praedestinatianis haereticis commentum statis arguere nemo est qui non intelligat.
C A P v T VI. Apud R. P. Sirmondum. Gennadrum Massiliensis de Predestinatorum haeresi testimonnim, & Ian seni j Gennadium Sustra insectantis Refutatio.
GENNADivs Pelagiana faligine sine dubio tinflas
quae Praed imitianorum dogmata recenset, non alia sunt quam Augustini, sed calumniose proposita. IANSEN Ius ab iniqui mo Reuerendi P. criminationibus vindicatu . LovANIENS IvM Theologorum sides , qui summo laesore S industria Augustinum ediderunt, quam inmerat.
in dubium reuocata. Pars Prima.GE N N A v iv s Massiliensis Presbyter Cassiani discipulus, ex illis Pelagianorum reliquiis non minimus, ipsius Fatisti fraudium & nequitiarum Architecti coaetaneus, de inhaeres di Disitired by Co Ie
555쪽
Confutatio. Cap. VI. Tart. I. ss'
eollaetaneus tertius post Antipraedestinatum&Pseudo Prosperum Fabulae istius testis adducitur, qui primus , inquit, Reuerendus P. in publicum prodiit ex iis, qui Praedestinatos haeresis notaeon erunt, sed verius Catholicos haereticos esse praedestinaticnos finxerunt. Gennadium Pelagianae prauitatis fuligine non mediocriter tinctum ex Pelagianorum reliquiis, in Hieronymum , Aligustianum, Prosperum. 3c alios persectae gratiae intrepidos amatores, iniquissimum fuisse censorem scripta eius omnia demonsti ant. Scripsit librum de Ecclesiasticis dogmatibus, qui habetur inter opera Sancti Augustini, & sub Sancti Augustini nomine editus est, in quo non modica Pelagianae virulentiae semina inseruit. Ideoque emendata aliqua & ad reliqua Correctorij vice inserta So. Capitula a xi. ad sh. Correctorij vice II priora a xx. ad 33. ex Capitulis Decretali Coelestini Papae subiectis. s. sequentia a 3 . ad 3 . ex Capitulis Concitrum Carthaginensis. Et reliqua i . a 38. ad x. ex Selectis Concilij Amusicani canonibus desumpta: Setipsit etiam illustrium Virorum Cathalogum, in quo de Hieronymo, Augustino, prospero, & similibus orthodoxae fidei in Pelagianos assertoribus sinistre locutus est; Rustinum vero Pelagianoriam parentem, Cassianum, Faustum, & similes Pelagianorum reliquias plurimis laudibus extulit. Hieronymum Rustini obtrect torem vocat, de aemulationis stimulo incitatum ad obloquendum stylum vertisse alserit. J De Augustino dixit : unde & multa loquenti accidit, quod dixit per Salomonem Spiritus-Sanctus:
Ex multiloquio non effugies peccatum, este. De resurrectione mortuorum etiam simili cucurrit sinceritate, licet minus capacibus dubitationem de abortivis fecerit, error tamen illius ferinone
multo sut superius dixi contractus, lucta hostium exageratus, necdum haeresis quaestionem dedit. J De prospero: legi & librum, inquit aduersus opuscula suppreta nomine Cassiani , qtiae Eccle.sia Dei salutaria probat, ille infamat noctuar re enim ver1 Cas sani, & prosperi de Gratia Dei, & Libero Arbitrio sententiae in aliquibus sibi inueniuntur contrariae. J Ex his quis non censeat velagiana fetu Cassiana suligine iliactum censorem. Sed & de Fausto ipsta edidit, inquit, opus egregium de gratia Dei, qua salinuamur, & Libero humanae mentis Arbitrio, in quo saluamur: In quo opere docet gratiam Dei semper, S inuitare, & praecidere, & iuuare voluntatem nostram , & qiiicquid ipsa libertas arbitris ero labore piae mercedis acquisierit, non esse proprium meritu,sed gratiae donum: Et in fine, sunt ec alia eius scripta quae quia necdum legi nominare nolui, uiua tamen voce egregius Doctor & creditur di probatur:J Ideoque de Cenadio hoc odseruauit
556쪽
r oae Praedestinatianae Fabuia
Genna. Illustrissimus Cardinalis Bellariminus de Scriptoribu celesiasti dius. 'i cis, anno yo. scripsit etiam librum de viris Illustribus, in quo Cat d. Bel- D suspicionem nou Iraruam reliquit suae non in fidei: Laudaui et arminus. 33 enim Cassi anum, & Faustima, qui Semipelagiariuuerum, San-
CD chum Prosperum depressit, qui pro gratia Dei contra Pelagiumi, sertissime dimicauit. J Et illustrissimus Cardinalis Baronius An-dio. nalium Ecclesiast. Tom. 6. ad annum 66. agens de Scriptis San-Cat d. Ba- ax cti Prosperi. Quod vero, inquit , ad Sucti Prosperi scripta per-ronius ad D tinet, qui vivens in acie iugiter stetit pugnans aduersus haereticos A in ρή- a, Pelagianos, post obitum non caruit eorum morsibus: Etenimai Gennadius & ipse Pelagianorum aspersus tardibus de Prosperim scriptis agens, naec ait: Legi & librum eius aduersus Collatoris', opuscula sub persena Cassiani, quae Ecclesia Dei, ut salutaria probat , ipse infamat. J Ita ipsc sugillans plane Santam Prosperumat quod aduersus Cassianum scripserit, cuius opera falso ia&t ab Ecclesia Catholica esse probata ; sed dicat quaenam ista est Eccle-D sia Dei, quae opuscula ostiani, ut Catholica probati Certe non dicenda Catholica , sed Pelagianorum Ecclesiar Nam si vere Ca cibi nct, D tholica, de his consulatur Ecclesia : Audi quid os Ecclesiae
Tertium etiam scriptum edidit Gennadius siue haereseon Cata. logum ut ipsemet tegatur sibi esse propositum in pr(dicto catalogo de Viris Illustii bus in Vigilantio , dc in Nestorio, & in Susiridi editione ipsemet testatur scripsisse de omnibus haresibus libros octo. Hinc in supplementum Hieronymi, ut probatum suit L uaniensibus Doctoribus in censura libri illius, de Ecclesiasticis dogmatibus,& quale primum editum est anno i i . siue quatuor tantummodo haeresum appendicem ad Sancti Augustini librum det haeresibus, ut vult Reuerendus Pater ex manuscripto codice Sancti victoris, & Hincmari testimonio, ut postea videbimus. Ideoque magis ad talam Catholicq veritatis infamationem compositum: in noe siquidem , vel caralogo vel appendice Praedestinatianos in Haereticorum numerum retulit, eortamque hqresim
quam finxit descripsit: sed ut patet ex illis ipsis Gennadij verbis , qui a Reuerendo patre referuntur, sola Sancti Augustini, de absoluti Dei praedes inatione Doctrina , hoc Praedes iiintianaehhesis nomine fuit dist imata; idque plenius probabitur, ubi Re uerendi Patris verba expendentur. Et interim doctissimi nec su-Petauius specti Reuerendi Patris Peraui j eiusdem Societatis non ignobilist' membri iudicio illud confirmasse non erit inutile: Tomet primo Tom. , lib. de Theologicis dogmatibus, lib. p. cap. et haec habentur. At in cap. i. 33 calce indiculi de haercsibus, qui Hieronymo inscribitur & Gm-
557쪽
iridio Massiliensi Presbytero nonnulla referuntur eorum opinio. cenis capita, quae maiori ex parte Augustini dogma sapiunt, nisi . quod ad inuidiam illi taciendam calumniose concepta sunt, vehit tacum ait: illos qui Deo inspirante obediunt vocationi, si non sunt tade salvandorum numero, subtrahendas eis vires agendi, ne per cedurent in bono, quod aduersus Augustinum Galli & Massilien . . . ses obiiciebant, ut ex Prospero liquet: ita & illud, quod alios
etiam invitos attrahat ad salutem, io3 post bona reiiciat,& cona- cepellat in malum, quo pereant in aeternum. J
Hoc Gennadij opusculiim primum (vidi istum est in lucem prodiit anno is i p. quasi indiculus haereses plurimas continens, etiam plures quae ab Isidoro Hispalensi Episcopo iisdem verbis referuntur, & non solum quatuor li treseon appendicem; nec ut libit Sancti Augustini, de haeresibus, sed ut Sancti Hieronymi Catalogi supplementum, cum hoc ipso Hieronymi Catalogo, ex nescio quo vetusto codice cditum 1 doctissimo viro Claudio Maniardo Andium Propraeside, idque una cum geminis Sancti Augustini contra pelagianos lucubrationibus, de gestis Pelagiu& opetis imperfecti in Iulianum libris duobus antehac non e
Nullo alio extante, & in publicum emita huiusce Gennadij opusculi testimonio ex quo vel a studiosissimo quolibet non tantum obseruari, sed coniici quidem possct hoc Gennadii opuscu tum salsum & iuppositum esse, & Gennadium sellam appendicem quatuor hqreseon, eamque in supplementum Sancti Augustini, non Sancti Hieronymi indiculi seu catalogi composuisse ( quod obseruandum)Iansenius Iprensis Episcopus, Augustini sui tomi
primi, lib. 8. cap. 13. iudicium suum de praedestinatiana haeresi proferens , nullam unquam fuisse , sed e contrario doctrinam Catholicam, quam Sanctus Augustinus & Prosper exposuerunt, sub nomine istius haeresis calumniose a Massiliensibus tradummsuisse docuit. Gennadium primum, non quidem prqdestinatianos in haereticoriim numerum , sed eorum dogmata Pelagianoriim loco retulisse : Isidorum vero Hispalensem iisdem omnino verbis plures hqreses ex Gennadio descripsisse, Pelagianos a Gennadio praetermissos addidisse, & Praedestinatianos a Gennadio positos praetermissile asseruit. A tribus annis R. p. in publicum emisit opus Hincmari depraed estinatione, in cuius cap. i. refert Gennadij de quatuor so.
tum haeresibiis quasi Augustini appendicem , & hoc ipso anno 36 8. in manusci ipto Sancti v ictoris codice post finem libri San -cti Augustini de hqresibus , subiunctam reperit hanc Gennad ij quatuor haereseon appendicem. Hinc hoc Capitulo RAE P. in Epis
558쪽
copum Iprensem quasi salsi reum inuehitrur, quod sicut Doctores Loiianaenses incensura libri Gennadis de dogmatibus Ecclesiast. de sicut R. P. Perauius fidem secutus unici, quod in publia cum extaret exemplaris, manuscriptorum Reuerendi P. qvie nondum in lucem prodierant insum, dixerit Gennadium comsultd praetermisisse Pelagianos, & Isidorum loco Praedestina ianorum quos Gennadius in album haereticorum retulerat, reposuisse Petreianos. Sed & ulterius progreditur, ipsos Lomni eiura Doctores non minoris criminis reos insimulat, qu5d in celeberrimi operum Sancti Augustini editione Lomniensi eum in ir ,, ctatu de haeresibus-coduce Gembiacensi, inquit, Getimidiana Hecs, Appendia tacito licet auctorii nomine praeferretur,aemissa Praedesi- D natiana, tres tantum reliquae sunt expresse. Sed si Reuerendi P. adnotas celeberrimorum tam pietate &sinceritate quam doctrina Doctorum illorum aduertisset, non iis leuiter tam grauem censuram tulisset: vidisset siquidem celeberrimam illam tractatus illius de hqresibus editionem ex V. optimae notae Codicibus emendatam . Societatis Iesu, Gemblacensi, Carthusiensi, Tornacensi , Sancti Amandi , Claromateschi & Cambrona. Et sub finem libri illius in Gemblacensi Codice solam subiungi haeresim Timotheanam , in reliquis Codicibus Nestorianam de Eutichianam: In nullis vero haberi praedestinarianam, & Doctores illos tam in hoc, quam in reliquis sunma fide versatos agnouisset: sed iam ipsem R. P. audiamus.
Prospero succedet Gennadim Massiliensis , qui licet non inue omnes scripsit, primus tamen in publicum prodiit ex iis, qui Pradestinatos haeresis nota confixerunt et horam autem dogmata his verbis complexus est.
Non masis prospere succedet Praedestinatianae Fabulae ex Gen Dadio, quam ex Pseudo-Prospero, utriusque scripti & ementiti Chronici de indiculi seu appendicis auctor ex Pelagianis seu ipsorum reliquiis. Veros Carnolicae doctrinae Professeres, & ipsam Augustinum sub praedestinatianorum haeresi, ille quidem clam ementito, hic vero palam proprio addito nomine tuo in mare studuit, quod etiam eo secilius in Gennadio conuinci potest, qubdogmata expressit, quae praedestinatianae haeresis notat, dum apis Parebit eadem ipsa ex calumnia ipsi Augustino a Massiliensibus di Gallorum reliquis Pelagiana fuligine similiter tinctis falso imposin, & aliqua etiam ab ipso Augultino probabuntur asserta,
pisi quod (vt notavit R. P. Petauiust ad inuidiam illi siciendam iniquioribus
559쪽
Confutatio. Cap. VL Tart. II. - f
iniquioribus verbis calumniose concepta sunt. c enna SIRMONDUS. divi. Praedestinatiani haeretici sunt qui dicunt. Mod Deus non om- cenes homines ad hoc crearit, ut omnes saluentur, sed ut multitu- redine hominum ornetur mundus. J is
Hoc ipsum praecisδ ipsi Augustino obiectum fuit ab ipss Massia teliensibus Gallorum cap. 13. his verbis: QRod Suidam homines e. Obietano ad hoc a Deo creati sint, ut vitam adipiscamur aeternam, .. Gathca. 3. sed vi habitum tantummodo saeculi praesentis ornarent, & ad tautilitatem nascerentur aliorum.J Huius obiectionis occasio quae- esita fuit ex Augustini lib. s. contra Iulian. cap. s. in quo agens de Ausus . in absoluta Dei Praedestinatione de reprobis dixit: Caeteri autem is Iulian. lib. mortales, qui ex isto numero non sunt, & ex eadem quidem ,
massa, ex qua & isti, sed vasa irae secti sunt, ad utiliintem nas ..cuntur istorum: imn enim quemquam eorum DeuS temere ac cefortuito creat, aut, quid de illis boni operetur ignorat. Cum ae ..hoc ipsimi bomun operetur, quod in eis humanam creat natu- .eram, & ex eis ordinem saeculi praesentis exornat,&e. J Idem ip- .esum obiectum Prospero & aliis Sancti Augustini discipulis obiectione vincentianti a. s. obiect. secunda quod Deus nolit te . omnes homines saluari etiam si omnes saluari velint Tertia .. quod Deus maiorem partem generis humani ad hoc creet, ut tu .. c . . lam peraeit in aeternam. J Et quarta quod maior pars generis hu- .c Cap. .mani ad hoc creetur a Deo, ut non Dei, sed Diaboli faciat vo- .. luntatem. J ec
Quod & si generali praedicat oner I enite ad me omnes qui la- ecboratis,monerati estis, di m reficiam vos, non tamen omnes ea de voluntate vocet, ut omnes sequantur vocem eius. J ..
Hoc contra discrimen saepius a D. Augustino inculcatum inter te vocationem generalem, ae vocationem secundum propositum prolatum esse nemo non videt, de qua vocatione cap. i6. &iet. August. de de praedest. Sanct. vocat enim , inquit, Deus pr. edestinatos mul- cetos Filios sitos, ut eos faciat membra praedestinati Filii sui, non te ear. ii. ea vocatione, qua vocati sunt, qui noluerunt venire ad nuptias , illa quippe vocatione & ludaei vocati sunt, quibus Christio Cruci. e. fixus scandalum est, & gentes quibus Christus Crucifixus is est, sed ea vocatione praedestinatos vocat, quam distinxit Ap ee stolus dicens: Ipsis vocatis Iudais oe Graecis praedic.ire se Christum .e Dei virtutem , ct Dei Sapientiam: Sic enim ait: Ipsis autem v - .e caiis,ut illos ostenderet nou vocatus,sciens eo quamlam certiam . Distri sed by CO le
560쪽
Cennam dius D cap. I s. in fiae.
Hilatius Epis . ad August. August. de
V vocationem eorum, qui secundum propositum vocati sunt: quos Rom , ' praesciuit,'pradestinauit , Dixit ergo sed ex vocante non v. ix. ' quaciamque vocatione, sed qua vocatione fit credens, &c. J Non RU- enim vocatione illa vocati sunt, de qua dictum est multi crsed illa qua vocantur Elem; unde de hic postea quis dixit: se- Rom. eundum Electionem autem dilecti propter Patre , continuo sub- ri.v.1 . ' iecit: unde agimus sine Paenitentia res uni do . revocatio Dei
D (id est o sine mutatione stabiliter fixa sent; ad hanc vocationem, ' qui pertinent omnes sunt docilites Dei cte. Istorum autem nemora perit, dic. JHaec Augustinus re Mens Massiliensium querelis per Prose ' peram Epistola ad ipsum Augustinum exhibitis,dicentem: Quae-D quid in libris iis contra Pe ianos de vocatione electorum s D cundum Dei propositum disputasti, contrarium putant Patrum D opinioni, de Ecclesiastico sensui: ipsorum definitio est: Vniuersis 'i hominibus propitiationem , quae est in Sacramento Sanguinis at Christi sine exceptione esse propositam, dcer Eleos praedestinassera in regnum situm, quos gratis vocatos dignos futuros elemone, 'aγ & de nac vita bono fine excessuros esse praeuiderit, &c. J Sed nec Massilienses Sancti Augustini responsioni acquieueriint: immo 'sentententiam eius calumniati sunt Gallorum obieeh. di qui vo i sunt, non aequaliter sint vocati, sed alij ut crederent, D Mij ut non crederent. J Illddque ipsum deinde inuidiosius etiam Sancto Prospero inculcatum obiec . vincent. cap. . Quod haec D sit volunras Dei, ut magna pars Christianorum salua esse nec . yy velit, nec possit. J
at Sed nec omnes, qui ipse inspirante obediunt vocationi, dicuntra accipere exequendi in dono opere perseuerantiam. J
Similem profert Massiliensium querelam Hilarius Epistola ad
M Augustinum. Nolunt autem, inquit, ita hanc perseuerantiam D praedicari, ut non vel suppliciter emereri, vel amicii contumaci-,, ter possit, nec ad incertum voluntatis Dei deduci se volunt, &CJ,, Quibus respondet Sanctus Augustinus de Dono Perseuer. cap. 8.,, Cur quibusdam qui eum coluerunt bona fide, perseuerare utque M in finen non dedit, cur putas , nisi quia non mentitur, qui dicit: di, Ex nobis exierunt: sed non erant ex nobis, nam uissent ex nobisa, mansissent utique nobiscum. Nunquid ergo hominum naturae duae sent, absit. Si duae naturae essent,gratia ulla non esset: Nulli enim daretur gratuita liberatio, si naturae debita redderetur. Hominibus autem videtur omnes, qui boni apparent, fideles perseuerantiam usque in finem accipere debuine: Deus autem melius