장음표시 사용
561쪽
esse iudicauit. Miscere quosdam non petseuenituros certo nume- G enn ro Sanctorum suorum, ut quibus non expedit in huius vitae tenis dius. ratione securitas, non possint esse securi; multos enim a pernis. Cor. ciosa elatione reprimit, quod ait Apostolus : Quapropter qui via M. ita detur Bare. sedeat ne cadat: voluntate enim sua cadit, qui caditidi voluntate Dei stat qui stat.&c. l&cap. s. Ex duobus itaque ri Ibid. cap. , paruulis originali peccati pariter obstrictis cur iste assumatur, ule . -δ. relinquatur, & ex duobus a late iam grandibus impiis, cur iste talis vocetur, ut vocantem sequatur: inscrutabilia sunt iudicia Dei. c. Ex duobus autem piis cur nuae donetur perseuerantia usque in ecfinem, illi autem non donetur et inscrurabiliora sunt iudicia Dei. Illud ramen fidelibus debet esse certissimum , hunc esse ex prae- cei. Ioan. destinatis, illum non esse. Namsi ui seni ex nobis,(vtvnus Prae- - . v. p. destinatorum,qui de pectoreDomini bibebat hoc secretuminMn- cessent inique Robiscum. Quid est quaesi non erane ex nobis: nam si ce. Inissent mansissent titique nobiscum: Nonne utrique 1 Deo creati, is utrique ex Adam nati, utrique de terra tacti erant, & ab eo qui hIta. tr. dixit omnemflatum ego feci, unius eiusdemque naturae animas ac- eeva i ceperant,nonne postremo utrique vocati fuerunt, & vocantem is secuti, umque ex impiis iustificati,&per lauacrum regeneratim cenis utrique renouatit Sed si hoc audiret illa,qui sciebat proculdm cebio quod dicebat, respondere posset di dicere et vera sunt se-
cundum haec omnia ex nobis erant: veruntamen secundum aliam revandam discretionem non eram ex nobis: Nam sifuissent ex no- .m,mansissent vita ire nobisiam. Quaenam est tandem ista discre- retio 3 datent libri Dei non auertamus aspectum: clamat Scriptu- rem diuina adhibeamus auditum. Non erant ex ius, quia non erant rem dism propositum vocari, non erant in Christo necti ante reconnitutionem mundi, non erant in eo sortem eo secuti: non erant repradestin alis dum propositum eius, qui uniuerca operatur: nam se
si hoc essent, ex illis ruent, & cum illis sine dubitatione mansi rectetur ut enim non dicam, quam sit possibile Deo auersas,&ad- reuersis,in fidem suam hominum conuertere voluntates, re in eois tarum cordibus operari, ut nullis aduersitatibus cedant, nec ab is
ipso aliqua superati tenotione discedant, cum possit & quod ait cessi. Cor. Apostolus tacere , ut non eos permittat tentari super id quod ce Q. v possunt. J cHaec eadem sanctissima fidei Christianae doctrin tota libro isto de dono perseuerantiae fuit confirmata, qui ut ex titulo patet ad hoc ipsum editus est. Nihilominus postea a Massiliensibus de iis similibus apud Gallos Pelagianorum reliquiis improbata dc Galloe
562쪽
s, Deus quibusdam Filiis suis, quos regenerauit in Christo, qui . D bus fidem, spem &dilectionem dedit, ob hoc non det perse-M uerantiam , quia non sunt e Massa perditionis Praescientia Dei.,, & praedestinatione discreti J Et hoc ipsum postea verbis etiam iniquioribus ad inuidiam eiusdem doctrinae de dono perseuerantiae, Sancto Prospero ab iisdem Pelagianorum reliquiis obie- , , ctioitum Vincentianarum cap. 8. & s. oppositum iuit. Car. 8.H quod nolit Deus, ut omnes Catholici in hde Catholica perieue , , rent, sed velit ut magna ex inde pars apostatet J & Capitulo no- , , no: quod velit Deus ut magna pars Sanctorum a sanctitatis pro .s, Posito ruat. J
A Sed post multos labores, dc iustitiae fructus, si non sunt de sel-
, , uandorum numero, subtrahendas eis vires agendi, ne perdurent
Hanc unam suisse ex primis Massiliensium obiectionibus in Sancti Augustini doctrinam ab ipse Hilario priori sua, quae non extat, Epistola expositam, testis est ipse Augustinus de Donos, Perseuer. Cap. is. Sed aiunt, inquit, ut scribitis, neminem pollen correptionis stimulis excitari, si dicatur in conuenta Ecclesiae au-,, dientibus multis. Ita se habet de Praedestinatione Dei definita, , sententia voluntatis Dei, ut ij ex vobis, 3 c. Et si qui ob editis, si , , praedestinati estis reiiciendi ,subtrahentur obediendi vires t obea, , dire cessetis, &c. quae cap. 11. ibidem quoad modum praedi-M candi, non quo ad rubstantiam improbat Augustinus : - , , uis ergo haec vera sint, inquit, non tamen isto modo dicendasunt, , audientibus multis, ut sermo ad ipses etiam conuertatur, dcc., , Quid enim sententiae deperit si ita dicatur. Si qui autem ob ., diunt, sed in regnum eius & lloriam praedestinati non sunt, tem -s, pora es sunt, nec usque in finem in eadem obedientia permas, nebunt, A c. JEt haec ipsa sententia ultima est ex illis quas Camillus & Theodorus Presbyteri Genuenses ex libris Sancti Augusti ni de Plaedest. Sanct . &de dono perseu. quasi obscuriores collegerimi, & Sancto Prospero proposuerunt ut earum veram intelligentiam ipsis traderet: Verum non se Massilienses, & simiales Pelagianorum reliquiae, sed hoc calumnio Se reprehendentes in Sancium Augustinum, eiusque doctrinam obiecerunt Gal-- loriim Capit. i i. quod omnes illi fideles &Sancti, qui ad aetem .,, nam mortem praedestinati sunt, quando ad vomitum suum re-
563쪽
Confutatio. Cap. VI. Tart. II. I
labuntur, vitio quidem suo hoc facere videntur: sed insus viiij .. Genna- causa est diuina Praedestinatio, quae illis latenter subtrauit bonas ta dius. voluntates. J G
Et E contratio illos, qui praedestinati sunt ad vitam aeteria tanam , etiam ii in perfidia , vel in omni genere peccati longo is
tempore volutentur, accepturos occasionem, qua dccredant in re
Deum, & secundum Dei praeceptum vivant, & possideant so- cietatem iustorum. J M
sse sepius, & verilis Augustinus non solum accepturos occa- sionem, qua & credant, &c. sed ipsam fidem & reliqua , cum . dono petseuerantiae contraIulianum tib s Capit. s. ait, inquit, et i si Rom. i Apostolus Bommiit,verum esse con- s eap stat, sed quem praedestinauit adducit, quamuis secundum auri- ta tiam, O cor impaen tena (clinanturei ad ipsum Marenet thesauriseim rebi iram in die ire , O reuelationis imii iuuicis Dei ; qui reddet rivmcuique secundum opera eius; quantumlibet enim pr beat pa- ..tientiam, nisi ipse dederit, quis agit poenitentiam,&c. J Et pau- .elo post: ex isto numero Electorum & Praedestinatorum etiam,qui tapessimam duxerunt vitam, & per Dei benignitatem adducuntur .. ad poenitentiam, pqr: cuius patientiam non siit huic diitae in hac re scelerum perpetratione subtracti, ut ostendatur & ipsis. & aliis ..cohaeredibus eorum, de quam profundo malo possit Dei gratia taliberare et Ex his nemo perit quacumque aetate moriatur; absit re enim, ut Praedestinatus ad vitam sine Sacramento Mediatoris fi- .. nire permittatur hanc vitam,&c. J ce. Idemipsum pluribus proseq*itur idem Augustinus de Corrept. August. dedi Gratia. cap. . Quicunque ergo, inquit, ab illa originali dari, ii Corrept. renatione, ista diuinae gratiae largime discreti sunt, non est dubium, taquod & procuratur eis audiendum Euangeliunx, & cum audi ta Gai s. riant credunt, &, in fide , quae per dilectionem operatur, usque in .ef nem perseuerant, & si quando exorbitant, correpti emendantur,& quidam eorum (etsi ab hominibus non corripiantur j in viam .. quam reliquerant, redeunt, dc nonnulli accepta gratia in quali- tabet aerite periculis huius vitae, mortis celeritate subtrahuntur,&c. Non enim sic sunt vocati, ut non essent electi, &c. Ex istis nullus taeerit ; quia omnes electi sunt, &c.J Et paulo post. Horum si quis tam cap. i. quam perit fallitur Dcus; sed nemo eorunt perit, quia non salsi- tatur Deus: horum si quisquam perit,vitio humano vilicitur Deus, ..
564쪽
dcc. sed nemo ranun perit, quia nulla re vincitur Deus, dre. queun foriis autem perseuerantiae usque in finem munus acceperint , sequantur & dicant: his nos separabit a charitisue Christi, tribulatio an angustia, an persecutio, an fames, an natatim , an peri culum, anoMAMι &c. Horum fides quae per dilectionem operctur , profrino aut oninino non deficit, aut si qui sunt, quorum deficit , reparatur antequam vita illa finiatur, & delea, quae inte currerat iniquitate, usque in finem perseuerantia deputatur,&c Ita ibidem cap p. civicunque ergo in Dei prouidentissima dispositione praesciti, PrDestinati, vocati, iustificati , glorificati sene, non dico etiam nondum nati, iam fili, Dei simi,& omnino perire non possunt. Hi vere veniunt ad Christum, &c. J & cap. tr. Christo enim sic eos ponente, vi eant, est fructum aeteranit,b'u- quis audeat dicere forsitan non manebiti sine paenitentia sunt enim donara vocatio Dei et sed vocatio emun qui secundum propositum vocati sent: pro his ergo, interpellante Christo, ne deliciat fides eorum, sine dubio non deficiet usque in finem ; ac per hoc perseuerabitusque in finem, dce. J Denique illud ipsem toto libro de Dono perseuerantiae commat contra Marullienses, qui iuxta Hilarium Epistola ad Augustinum,nol bant perseuerantiam hane, ita praedicari, ut non vel iuppliciteremereri, vel amitti contumaciter posset. Caeteram, inquit, qui quid libet donatum sit Frqdestinatis, id posse amittere, & retin ire propria voluntate contendunt quod tunc talium esset, si v rum putarent eam quoseam perseuerantiam percepisse, ut nisi perseuerantes esse non possint. J Quos in hoc praecipue refellit Sanctus Areustinus cap. 6. de . de Dono Perseuerantiae.
Tali definitione id docere student, quod Deus persenas hominum accipiat, qu bd alios etiam inuitos post multa mala opera at trahat ad silutem, alios post bona reiiciat,dc compellat in malum quo pereant in aeternum. JCONFvTATIO Hoc ipsam Iuliani, dc aliorum Episcoporum Pelagianorum iri Catholicos suit improperium , eo quod gratiam Dei propterea gratis dari, ne gratia non sit, non tanquam debitam meritis prucedentibus reddi assererent, quod improperium Epistola sua in Thessalonicensem Episcopum contraria professione expresserunr, apud Augustinum, lib. 1 ad Boni c. cap. 6. hic enim verba sene vestra linquit Augustinus 3 Baptisma omnibus necetiarium esse aetatibus confitemur , statim quoque adiuuare uniuscuiusque
565쪽
Confutatio. Cap. VI. Part. II. Tre
bonum 'opostum, non tamen reluctanti studium virtutis inla ei Gentimittere: ob personarum acceptio non esi a d Deum, J -m ... . ibidem res ii Iet Sanctin Augustinus: ae igitur causa huic para ta uulo Baptistium procurauit, illi negauit an ipsi istum habent, is quia metitum non habent: aut in his est acceptio 1 Domino per- ..timarum E Nam utramque dixistis, ptilis serum, acceptionem postea personatum, ut quoniam rarumque refutandum est, re- tamaneat, quod vultis aduersus gratiam introducere meritum,&c. . . Si autem in baptisandis paruulis, 3c nullum meritum omnino ..praecedere;& tamen talum non esse conceditis, cur nos quando ..dicimus gratrum propterea Patis dari, ne gratia non sit, & non ..tanquam meritis praecedentidus reddi, isti amertores esse iactatis, is non intelligentes iustificandis impiis, sicut propterea merita non sunt, quia gratia est; ita propterea non est istum, quia Dei gratia ..est: ituropterea non esse acceptionem personarum, quia Dei gratia ..
non posse, deperionarumaeeeptione ait: Item mne aeceptio priso .. 'r
natum ibi tecte dicitur, ubi ille qui indicat relinquens cauta me- taritum, de qua iudicat, alteri contra alterum suffimatur; quia invenit aliquid in persona,quod honore vel miseratione sitdignum: .. Si autem quispiam duos habeat debitores, & alteri vellet remit- retere debitum , alterum exigere, cui vult donae ; sed neminem .. fraudat, nec acceptio personarum dicenda est, quando iniquitas .entilla est: alioquin eis qui parum intelli it, potest acceptio per issonarum videri, ubi vineae Dominus operariis qui uni nora illae ..
Mitth. opus fecerunt, ramum dedit, quantum illis pertulerunt pon- .ello. v. s. dus diei ' Mi m,aequales laciens in mercede, quorum tam magm ..distantiffsuerat in labore. Sed quid respondebit de hac veluti ac- .eceptione personarum aduersus patrem milias murmurantibus. c. v. 23. Amice, inquit, non facto tibi iniuriam: nonne ex denario conuenim .. mecum P Tosse P od tuum est , se vade volo autem di huic nouissi- .emo dare, sicut est tibi: an non licet mihi quod tiolo facere p an ocul, tatuus nequam est , quia ego bonus sum p nempe hic tota institia est, ..hoc volo, tibi, inquit, reddidi, huicdonaui, neque ut huic do- taliarem, tibi aliquid abstuli, aut quod debebam,vel minui vel ne- ..
gaui. An non licet mihi facere quod volo et an oculus tuus nequam est, requia eb bontis sum p sicut ergo hic nulla est acceptio personarum, Mquia se alius gratis honoratur, ut alius debito non fraudetur et sic taetiam cum sectandum propositum Dei vocatur alius, alius non covocatur, vocato datur gratuitum bonum, cuius boni est vocatio .. rasa principium : non vocato redditur malum, quia omnes rei ce imi ,ex eo quodservnum hominem Peccatum intrauit in mum M
566쪽
dum, &e. I Quod pluribus exequitur sanctus Augustinus, ae exemplo geminorum a meretrice expositorum illustrat: Et lieec gratia vere sit gratuita, nec ex meritis vllis etiam iuturis praeubiis nullam tamen inesse personarum acceptionem demonstrat.JEt capite sequenti g. respondet alteri eorumdem haereticorii mobiectioni,de qua etiam hicGennadius,quod Deus etiam inuitos attrahat ad salutem et videamus tamen, inquit, quid illud sit sub nomine, inquiunt, gratiae ita istum asserunt, ut dicant: quia nisi inuito teluctanti homini inspirauerit boni, & ipsam impe fecti cupiditatem, nec a malo declinare, nec bonum possit arripere. J Sed de hoc supra ad caput quartum in examine capituli se- eundi & quinti Anti praedestinati, sicut & de compulsione in ma Ium ad caput tertium, ubi de veterum praedestinatianorum Capitulis ab Hincmaro notatis. Nec etiam hae praetermittendum illam ipsam persona iacceptionem ab ipsis Pelagianorum reliquiis, teste Petro reconci& aliis in libro de Incarnat. & Grai cap. v. obiectam ; & ibidem sicut & 1 Sancto Fulgentio refutatam in lib. de Incareat. Christi
Ex quibus patet non solum iuxta R. P. Peruvium, nonnulla quae referuntur a Gennadio praedestinatianae haeresis capita maiori ex parte Augustini dogma sapere, nisi quod ad inuidiam illi sectendam calumniosh concepis fiuita verum etiam omnia omnino, & omni ex parte capita illa nihil aliud continere, queundogmata ipsi Sancti Augustini, nisi quod ad inuidiam illi taciendam calumniosὲ concepta sunt, vel quae ab haereticis Pelagi apis.eorumque reliquiis,isti, & Sancto Prosecro fuere Hisb & ex in lumnia imposita. Et sic haec omnia quae a Gennadio, de fictitiis Praedestinatianis ex calumnia de per inuidiam in Catholicos scripta sunt penitus reiicienda.
Simia ae in lucem prolatum est hoc elogium increvive dictu,
quos tumultus , quas consternationes apud nouos vetusti erroris patronos excitatris nihil ut intextatum reliquerint , quo Gennadiisdem , quia de testimonio fallare non poterant , auctoritatemque
Quale sit hoc non Elogium sed commentum, iam vidimus, qui
tumultus, quae conspereationes s incredibile die u)J paria commenta: & aduertat Reuerendus P. quomodo vocet nouos vetustierroris Patronos, eos, qui licet sentiant, de euincant nullys unquam fuisse haercticos destinatianos , haeresum Capita ipsis
567쪽
Confutatio. Cap. VI. Pant. II.
imposita, quae a Sancto Augustino, Prospero, & aliis persectae gratiae intrepidis amatoribus fuere reiecta, non minus quam R.
Ad vero tandem habent quod opponant si principem schotii
terroges, Gennaatum accusat, qu)d primus omnium praedestinatos in haereticorum tabum referre ausus sit. At hocssum eo, quia ante illum retulerant, ut de aliis taceam est Prosper, O auctor Prodestinati: deinde quid culpa era id quod verum si ante alios prosteri.
Advertat R. P. quam leuiter Iprensem Episcopum (quem prin-eipem scholae vocat in falsi crimen incidisse notet quod tom. r. lio. g. cap. 23. dixerit, non ut refert R. P. quod Gennadius primus omnium Praedestinatos in haereticorum album referre ausus siti Sed quodprimus omnium dogmata Prademnatianorum recem fuit; illud siquidem falsum propter Pseudoprosperum, qui primus illos in haereticorum numerum retulit: Vt ibidem obseruauit Iansenius sed hoc verissimum : quia ille nulla dogmata recentasuit, nec alius ante Gennadium excepto R. P. diicetissimo Anti- praedestinato qui nondum editus, cum Ipretas Episcopus scripsit. Et sic nullomodo falsi reus. Sed hic non satis sincere, immutata illius verba, &quod de dogmatibus dixit, ad personas transsatum, ut propter Pseudoprosperum falsi reus probaretur: Nullius diero culpa quod verumst ante alios profiteri: Sed non minimum falsitatis argumentum tam horrendae haereseos & tam late peruagatae, ut quae totum pene vulnerauerit mundum (si qua R. P. Anti praedestinato fides non nisi auctores suspectae fidei quales vidimus Gennadium, tantoque tempore ab illius exortu cum ab anno Ai . initium sumpsisse dicatur, mentionem fecisse.
Verum inquiunt non esse octendit Isidorus; qui Gennadij librum hoc nomine improbauit, est correxis: daa de causa (inquit Iansensus Sanetus Isidorus Hispalensis Episcopus, cum librum istum civi disset, atque inde plures haereses ijsdem omnino verbis descrip- ccsisset, Pesagianos 3 Gennadio praetetmissos addidit, &Praedeia cestinatos a Gennadio positos praetermisit. J Hac illi tom. p. lib. 8. .ecap. as. quam multa in paucis verbis'iuola, est commentitia; quae no ctatim verbo reuiata manescunete quia Gennadium confiat librum de heresbus nullam edidisse.
yalsum esse quod de prs destinatianis retulit Gennadius non hoc solo arsumento probat Linsinius Iprensis Episcopus, sicut ta
568쪽
quae iam diximus deinonstrant, deinde nullomodo arguendus venit. Siquidem etsi iam constaret (quod non constare mox viis debimus Gennadium librum de haeresibus non edidisse sed quatuor tantum haeresum appendicem (vt vult R. P. Nihilominus tunc cum scripsit Iansenius, constabat librum vitium 1 Genna dio, non appendicem Augustini , sed Hieronymi supplementum, quale cum omnibus notis retulit Iansenius, quale in Censura (vt diximus opusculi de Ecclesiasticis dogmatibus 1 Doctoribus Lovaniensibus laudatum, quale etiam ab Illustrissimo Cardinale Baronio, immo&post ipsum Iprensem Episcopum a R. P. Petatauio relatum est neque ullus aliter opinari poterat. Cum Hincmari opus de Praedestinatione nondum typis editum foret , nec eciam MS. Codex Sancti Victoris quem noc anno reperit R. P. cuiquam innotuisset. Qua ergo fronte sverbo absit inuidia Reuerendissimus ille Iprensis Episcopus multa in paucis verbis illis friuola & commentitia protulisse arguiturae Quod de Gennadij Dpusculo non tanquam cie Augustini appendicc (quod nullus tum diuinare poterat etiamsi verum esset) sed tanquam de Hieronymi Supplemento locutus sit, ut sola quae tum extabat huius operis editio praeferebat 3 Utrum vero constet Gennadium librum de
haeresibus nullum edidisse, paulo post videbimus & edidisse pro
Hiacmarum audiamus haud paulo notiore sibi est veriora nae D rantem in libro de praedestinate . . Sed de de haeresibus 88.(inis V qiu idem Doctor mirificus Augustinus conscripsit, quibus nouissime haeresim Pelagianorum subiunxit. Inde Gennadius Matara siliensis valde doctus hanc Praedestinatianam nonagesimam hae resim sectae Pelagianae supposuit. Deinde pr. Nestorianam ponit, sicque Eutychianam,& post hanc Timothaeanam.
Hincmarum nec notiora sibi, nec veriora narrare, quae supra retulimus conuincunt: sed & erronee censet hic Augustinum 8S.
superaddidisse Sy haeresim Pelagianam, ut ipsi congruat appendix illa Gennadii, quae avo. Praedestiriatianorum haeresi incipit. Et sic quanta fides Hi maro p
si uam quid hic epici est mnem pri suffra um petere, eum
idoneos testes habeamus veteres libros, atque in his Codicem Biblio
thecae Sancti Victoris Parisiensis p In arvo post finem libri Sancti Au. gustini de haeresiano tam Ia est Gennadij appendix , quam dixi- mauis hunc modum. Finit mulo Smm Augustini Episcopi de Disiligod D, Cooste
569쪽
haeresibus, haec vero quae sequuntur a Sancto Gennadio Maisi. c. hensi Presbytero sunt posita. ccso. Praedestinatiani sunt qui dicunt quod Deus&c. .. si. Nestoriani dicunt Sanctam Virginem &c. c. sa. Eutichyani dicunt Dominuum Iesum&c. tass. Timothaeani dicunt Filium Dei verum quidem homi- tanem ex Virgine Maria natum, sed non ita unam, &c. c. Tum eriplicit liber de haeresibus: Vt dubium nonsit Gem .enadium ultra non processisse, o has tamen quatrumor complexum taesse. eQua fide R. Pater dicere potuerit: Moneos testes habere se veteres libros,vnico reperto Codice manuscripto BibIiothecasianisti victoris non satis patet: Eo minus quod in eadem Bibimtheca videamus duos alios manuscriptos Codices , in quibus dc Praedeastinatimis nihil tepetitute sed de Nestorianis & Eutichyanis tantum sieut & in Codice illustrissimi Cardinalis Bellarmini, ut potet ex libro eius de Scriptoribus Ecclesiasticis in Sancto Augustinor nec etiam in illo . manuscriptorum Optimae notae Codicum, quibus usi sunt Doctores Lovanienses in correctione celeberrimae illorum editionis ulla mentio habetur de Praedestina tianis. Contra vero nullus alius in publicum editus Codex Gennadianae Appendicis, quis qui typia expressus est anno 1613. in .supplementum Hieronymi, non Auguuini, distris haereses comtinens et immo etiam (ut supra obseruatum ante illam editionem, eius cum hac ipsa nota meminere Doctores Lovanienses in C sura tractatus de Ecclesiasticis dogmatibus inter opera Sancti Aisustini. Ita ut non satis caute dici possit, dubiam nullum Pubesse reperto uno solo Codice contra lidem plurimorum aliorum Codicum atque etiam contra fidem ipsius Gennadi: qui in libro
de viris Illuutibus in Uigilantio & Nestorio bis se librum dehaeresibus Scripturum profitetur. 3Sed & obseruandum in Codice illo Sancti Victoris qui Epito
men haereseon continet , ut post trassitum Sancti Augiistini positae sunt quatuor illae haereses ex Gennadio, sic & post Gennavium adiungit alias ex Sancto Isidoro, hac praefixis nota, quasequunt vir a Sancto Isidoro, ree. Quod R. P. Argumentum omnino infrino git sicut enim hinc colligi non potest Isidoti librum esse appendi cem Gennadij; nee etiam Gennadium Augustini r itaque probabile est in hoc haereseon manufetipto Codice Sancti Victoris, alias haereses in Gennadio consulto praetermisias , quod eaedem a Sancto Isidoro qui immediate descriptus est fuerint ijsdeni ferme iverbis expressae, alioquin altetutrum Codicum illorum falsum
esse necesse est: Et sane praeter ivs dc aequum R. P. suo poti
570쪽
Codici fidem haberi postulat quam ei quia viro clarissimo Claudio Maynardo editus fuit, qui Genetiad ij opusculum tanquam Hieronymi non Augustini supplementum nobis exhibet et ut vesit quid hoc ad Iansenium, qui publicae nec sulae istae sed & unicae editionis una cum omnibus quotquot huc usque de his scripsere,& singulariter cum ipso R. P. Petauio fidem secutus est 3 Quid iniquius vel ineptius quam illustrissimum Antistiitem futilium commentorum reum peragi quod de Hinc inari opere cum blatatis tineisque adhuc luctante vel de M S. Codice in Parisinae Bibliothecae angulo latitante nihil diuinauerit.
C, ombrem mirari equidem Piris non possum quo casu vel conis silio tum sit, vi inceleberrima Sancti Auaustini operum editio
ne Lovaniens, cum ex Codice Gemblacens Gennaaiana hae pendix tacito licet Actoris nomine proferretur, omissa Praedestinariana tres tantum reliqua sint expresse.
Quis hae e legens non crederet R. P. Codicem illum Gemis blaeensem notissimum, eoque attentissime expenso deprehensem illic Praedestinatianam haeresim . Nihilominus certo certius iuxta obseruationem meritissimorum & fidelissimorum Docto . tum illorum in notis suis ad tractatum illum Sancti Augustini de haeresibus, nec in Codice illo Gemblacensi, nec in aliis sex, quos huius editionis correctioni adhibuerunt manu scriptos antiquissimos Codiees, de Praedestinatiana illa haeresi ne verbum quidem: sed in Codice illo Gemblacensi de Timothaeana sola, & in reliquis de Nestoriana & Euthychiana: ideo summa fide sicut & dilia gentia , & docti ina Doctores illos tres tantum illas haereses in appendice tractatus illius reposuisse , in eoque, ut in reliquis optime versatos fuisse in illa editione, & in publicum optime meritos, nulli contra sentientium & invidorum calumniae iubiacere nemo
. Porro cum exsuperioribus liqueat Gennadium es hoc issifortasse in animo fuerat , librum de heresibiis re ipsa nullam scripssse, apparet qua Me I senius librum, qui nunquam fuit, ab Odoro di
Immo ut ex se perioribus apparet, nullomodo liquet; Praete- e, ipsemet sua ipsa scripta recensens Gennadius , ut Suffridie editio habet, memoratur scripti ite aduersus omnes haereses libros octo apud Illustiissimum Cardinalem Baronium Annalium tom. g. ad annum' po. Quin etiam in altera editione antiquissima