장음표시 사용
571쪽
libri Gennadij de Scriptoribus Ecclesiasticis inter librum Sancti Hietonymi & librum Salicti Isidori eiusdem thematis, inter libros 1 Gennadio editos & ab ipso recensitos numerantur libri illi octo de haeresibus his verbis: Ego cennadius Massiliae Presbyterset ipsi aduersus omnes haereses libros VIII. & aduersus Nesto rem lib. VI. &aduersus Eutychem lib. XI.&aduersus Pelagium lib. III. dc tractatus de mille annis de Apocalypsi Beati Ioannis. Et hoc opus. Et Epistolam de fide mea misi ad Beatum celasitire vibis Romae Episcopum. plieit liber Gennadii Presbteri es assiliensis extat hoc voluismenta . in Bibliotheca Sorbonica. Verum etiam si liqueret hodie librum nullum de haeresibus, sed Appendicem illam solam quatuor haereseon scripsisse Genna dium, non solum bona fide, sed etiam necessario librum qui omnium etiam Doetissimorum iudicio approbatus extaret , i cuius esset Iansenius et Nec male sed sincere, non dixit quidem expilatum (iuxta R. P. sed sincero iudicio (iuxta Apostolum caeteris reiectis, quod bonum in eo esset a Sancto Isidoro probatum
Quo iure Pela anos a Gennadio tanquam de hae hamesi 'specto non positos cauilletur, cum ab Augustino positos repeti a Gennadio non oportuerile nec Gennadio causa quicquam fuerit, cur Pelagianam heresim commemorare cunctaritur, qui Pelagium ipsum iniAlustrium Ecclesiae Scriptorum Catalogo heresiarcham non dissimurianter appellarat.
Penes quem sit cavillatio; Ianseniumne qui fidem solius editi
libit, non alterius, qui non esset sequi potuit, vel Reuerendum P. qui quod in Manulcripto Codice rectius hoc anno inuenisse praesumit, quasi omnibus antea notissimum,& sequendum finis git; alterius esto iudicium. Porro licet Gennadius pelagium hqresiarcham notauerit, consulto tamen , ne Pelagiant haeresis capita, quae apud ipsum Gennadium& similes Pesagianorum reliquias vigerent exprimeret, haeresis illa ab eo potuit pr termitti . Siquidem certo certius illos sicut Augustinum post Decretum Coelestini nomine tenus venerabantur , & nihilominus doctrinam eius deprimebant, & calumniabantur: ita licet post condemnationem Pelagii & Coelest ij ipsos Haeresiarchas appellarenti Nihilomius illorum plurima & preemua dogmata approba Se&tetinuisse (sicut vidimus in dilecti sumo R. P. Praedestinato idque ab Illustrissimo Cardinali Baronio in ipso Fausto fuit obseruatum Aruialium tom. 6. ad annum quo. Dum captio- ιι
stissi libro Gennadii descriptis
572쪽
D se,inquit, videri volens pugnare contra Pelagium,Pelagio fluisse ' copertus est: eiusmodi plane erant Pelagianoru,immo & Pelagii ipsius fallaces artes, dum videri volentes eam haeresim confuta-D re, eandem firmius stabilirenta Sed de de ipso etiam Gennadio D ibidem videas,ipsum insuper, inquit , di in hoc ipso de Scriptoti-D bus Ecclesiasticis libello, plus satis fauere Pelagianis , eos vero D impugnare, qui illis sunt aduersati; uti superius saepe demon- D stratuin est, in illam vero Pelagianorum classem reiiciendum, D qui intrinsecus fauentes Pelagianis erroribus, exterius visi sunt
Quam futili demum atque inani diuinatione Prademnariam. ab Didoro, quos apud Gennadium repererat pretermissos pronuntiet , inam enim repererat ' Non in libro de heresibus quem nuclum ediderate ergo M.Appendicerat ne Appendicem quidem viderat: Iege cmeonfer qua de Nestorianis-Eutiabanti ab utroque sane scripta ne apicem quidem essendes, quem a Gennadio magnus illo iussicio tuo Gennadu amisiator , mutuatus sit. Cur ergo Prademnatiana inter hereses Isidorus non meminit. Quia Gennadium non
Perpetuo sarcasmate insequitur Iansenium R. P. sed&perpetua cavillatione, quasi liber Gennadii qui solus editus est, nunquam apparuerit, & Manuscriptus Codex sancti Victoris, quem
recens R. P. Obseruauit, nemini antehac notus, omnibus fuisset
notissimus,& solus editus. Cum etiam cui dicimus 3 quis Codex sequendus , vel quis illorum falsus & suppositus sit etiam
Sed aduertat R. P. qu parum susceptae causam foueat, dum asserit Isidorum Praedestinatiana inter haereses non meminisse , quia Gennadium non legeras: sic igitur Praedestinatianae fabulae unica fides est penes Gennadium: & quicquid R. P. de Adranaetino Monasterio, ut de prima mali illius origine,de Prospero&Hilario aduersus importunos illos praedestinatos Augustini opem im plorantibus, de Coelestino Papa illos,rerimente,de Pseudopro-lpero,iterum haereseos initium ab Augustino repetente, de Antimptae destinato suo illos funditus, ut sibi videtur debellante commmentus est , quasi nullius fidei apud Sanctum Isidorum fuisse agnoscit. Noverat siquidem Isidorus Sancti Augustini studiosise simus, ex eius scriptis quid actuin suisset inAdrumetino Monasterio , nec inde fuisse haereticos Praedestiiratianos agnouit et noueru& Epistolas Prosperi& Hilarii ad Augustinum, eiusque responsionem in libris de praedestinatione Sanctorum,& Dono pers sier.
Nec inde bisse haereticos Praedestinatianos agnouit i nouerat di Disit irod by Coos le
573쪽
Confutatio. Cap. VI. Pare. II.
Decretalem Coelestini Papae ad Episcopos Gallorum, nee inde fuisse haereticos Praedestinatianos agnouit, nec non iuxta R. P. Antiptae destinatum libros illos 1 Praedestituitianis Augustini nomine confictos, qui totum pene vulnerauerant mundum, ignorace non potuit, nec inde fuisse haereticos Praedestinatianos agnouit. Et sic illa omnia, & reliqua eiusdem farinae, etiam Fausti li
bii & fictiliae Arelatensis & Lugdunensis Synodi ( ipso R. P. temste apud cordatos de intelligentes (qualis fuit Sanctus Isido rus ) nullius sunt ponderis, quo Pr destinatianos hs reticos fuisse
agnoscant: siquidem Predestinatiana in ter haereses Udorus non meminit quia Gennadium non legerat. Gennadius vero ( ut vidimus e Pelagianorum reliquiis non minimus,solamSancti Augustinini, di Eeclesiae Catholicae doctrinam Praedestinatianorum nomine impugnare & infamare studuit: &sic per seipsum penitus corruit
Porro illum Gennadii librum legisse S.Isidorum ex libri eius de haeresibus cum Gennadii libro illo edito collatione, & Pelagianos. loco Praedestinatianorum reposuisse fi verus est ille liber)certo ceri ius constat r& licet ex nouo illo Sancti Victoris Codi ce aliter iam esset sentiendum, quid hoc ad Iansenium, ut malae fidei & erroris notetur nec etiam haec omnia rem, de qua agitur vel leuissime attingunt: scilicet fuerintne vel non , haereti et Praedestinatiant: certissimum siquidem est illius Praedestinatianae hi resis Sanctum Isidorum nullomodo meminisse,etiam ipsi ignotam fuisse R. P. hic agnoscit: dc constat neminem prster Pelagiana prauitate notatos, illos fictilios Pr destinatianos in haereticorum album retulisse. Si RMON Dus.
Nuga itaque sumi, ac ridicu unt istae, exa sipatilo cautio res, non decipient, at misera profesti Marcellinarum Prissi a Cumqueshm aures, qua istiusmodi apud illos fabulis assae M.
Quis haec fine risu legerit 3 Cum nemini fit ignotum quinam illi sint qui miseras 'tiscillarum & Marcellinarum aures inepti simis tabulis ci totidie obtundunt. Sed in posterum nemini dubium fore confido, quin fabulosa ista de veteribus Praedestinatianis commenta non solum nugae sallaces & ridiculae, quae cautiores decipere non queant , sed anilia prorsus deliramenta, qui ne m lierculis quidem fraudi esse possint, haberi debeant.
574쪽
CAPvT VII. Apud R. P. Simondum. De Arelatensi Concilio, in quo Praedestinatorum hae resis XXX. Episcoporum Decreto damnata est, de de Lugdunensi, a quo iterum. proscripta.
Ps EvDosv No Dos istas nihil iud quam FAvs-TI REGI EN sis profundie castiditatis viri commentasisse, multis argumentiae ostenditur: Neque udam Praeisdemnatorum haeresim , sed Catholicam ipsam de Praedestinatione Dos in m , sub commentitiorum Consitorum istorum nomine , tam in Epistoliae, quam in Libris suis a F A v s T o damnatam.
Pars prima.Pos et tot , tantaque Pelagianae prauitatis , & reliquiarum eius in Catholicos perfectae Christi gratiae, & gratuitae Dei Praedestinationis iuxta Sanctuni Augustinum Assertores, menda cladi portentosa commenta pro coronide, supremo haudium ae fallaciatum Architecto Fausto Regiensi Episcopo supererat Ee-elesiae Concilia in eos ipsos fingere & comminisci, ut non somium scriptisfainosis de fallacibus impetiti, etiam inhaereticorum album falso & ementito Praedestinatianorum nomine relati de recensitit sed etiam in Conciliis tam Arelatensi xxx. (ut i quiunt Episcoporum , qu m Lugdunensi iudicati & damnati
Perversae illq pelagianorum reliquie Patres suos Pelagianos non minus( ut vidimus in fraudibus dc fallaciis, qu in multis haeresis suae Capitibus secuti & imirati sunt:&sicut iuxta Sanctum Gregoriuin Magnum Registri lib. s. Epistola v. & aliis (ut supra vidimus i pelagiani Ephesino Concilio, in quo damnati su rant , acta falsa supposuerunt in gratiam eiulacm haeresis,& veris Concili j Actis interseruerunt, sic harum Primicerius Faustus suis fraudibus, ut haeresi notissimus,duo Concilia Arelatense scilicet,& Lugdunense,in Catholicos mendaciis suis supponere dc finge
Vt suppositionis &fallaciae litam innotescat veritas,susticeret aduertisse Disitired by Cooste
575쪽
Confutatio. Cap. VII. Part. I. I. T
aduertisse horum suppositorum Conciliorum neminem saeculo Pseudo illo, nec tribus sequentibus meminisse praeter illorum Archite- Arelat.ctum Faustum, nec etiam posterioribus saeculis praeter Hinc-- Syn.rum eiusdem haeresis, & fallaciae non ignobilem patronum et ut sita quidem tot tantaque vidimus eorum in Catholicae veritatis de petfectae Christi gratiae Assertores fallaciarum monumenta; ne
ino est (vti speramus tam iniquus iudex, qui non solum non suspei habeat, sed etiam penitus non reqciat & explodat ea vomnia, quaeli perfidis illis calumniatoribus asserendae & confisi mandae perfidiae suae adstructa fuisse euincuntur. Nihilominus ad pleniorem huiusce commenti confutationem , qualis fuerit fallaciae illius Architectus Faustus, quave arte & consilio illud geminum Apocryptam Concilium concinnarit, nosse non erit
Faustus sicut pelagius , de Coelestius in Scottae seu Britanniae finibus natus, haerens illius, quae plurimum illic disseminata illis temporibus viguit, virus cum lacte hausit, ab annis primoribus, ut a Sidonio Apollinati amico lib, v. Epistola s. describitur, Sldonlui animi, litterarumquc dotibus maxime eloquentia praeditus, Apolluib., adamatam Philosophiam rapuit. Haec, inquit ille ad eum ip- ..
sum, ab annis vestra iamdudum pedissequa primoribus, haec tuo .. lateri comes insepavrabilis: siue in palae uris exercereris urbanis, .. siue in xbstrusis macerarere soli lucinibus, haec Athenaei consors in haec Monasteri j tecum mundanas abdicat, tecum supernas praedi- ..cat disciplinas; huic copulatum te matrimonio, qui lacestiuerit, is senti et Ecclesiae Christi Platonis Academiam militare, isque no- tabilius philosophari. I Tales pelagiana lues requirit Discipulos &haeresis suae format protectotes eximios instar Pelagi j, Coelesti,&Iuliani. His dotibus Faustus Litinense Monasterium, ingressus postmodum Abbas factus non minima Pelagianae haereseos semina ex collatione Cassianii 3. de protectione Dei, Honorato Abbati Lirinensi dicata suscepit, & in seuero vitae Religiosae proposito te durans , exemplo Cassiani, habensque speciem pictatis instucio,
cuius virtutem diffiteretur insensu( ut ait prosper ad Collat. cap. e. Pio per ad x. traxit ad se multos ineruditos,& non habentia spiritum discre- istionis corda conturbauit. J Maxime ubi ea simulata pietate exis tam
ternis illis Ingenij, Eloquentiaede philosophiae dotibus plurimum illustrata adRegiensem Episcopatum eueraus est. triceprosam castidi mi, qualis 1 Sancto Isidoro vocatur de Vitis Illustribus cap. I plurima haeresis seu erroris semina subdola disseminauit' virulentiae sui iaculis incautos plurimos erudita facundia &
576쪽
D lolius, quod in Episcopatu retenta vitae Monasti eae austeritate x' nihil ab Abbate mutatus nouae dignitatis obtentu simulata illara pietas in operibus & scriptis suis magis emineret,Sidonio ipso te- γγ he Epistolatum lib. s. Epistola et . ad ipsum Faustum seu Fausti- ' num. Quin potius( inquit animam male sibi consciam,&perra horas ad recordata poenalis viis debita contremiscentem fie- γ quentissimis tuis illis & valentii Iimis orationum munere sustramgils, precum peritus insulanarum , quas de palestrq congrcgatio-a' nis Heremitidis,&deSenatu Lyrinensium Cellullanorum, in urbe quoque cuius Ecclesit Sacra superinspicis tr astulisti, nihil ab Ab-D bate mutatus: per Sacerdotem quippe cum noue dignitatis obten. D tu rigore veteris disciplini non relaxaveris&c. JScd haec ad oste-tationem prae se ferebat Faustus superbia tumidus, yt paulo post eodem ipso siculo obseruauit SantausAuitus Viennentis Arcnicis piscopus testis omni exceptione maior, Epistola quarta ad Gundebadum Burgundionum Regem. Hic autem (inquit de Fausto D quantum ad frontem pertinet, quasi abstinentissimam vitam pro- , , fessus,& non secretam crucem, scd piiblicam vanitatem jactanti 1,, ventosi tumoris exagerans, quantum potuit auditoribus venena-,, tam disputationem velut declinabilis virtutum seruator induxit&c. His ipsis artibus Cassianus ipse Pelagianarum reliquiarum Antesignanus, immo& ipsi Pelagiani tine prospero , dicto capite primo contra Collatorem,sallaciarum & errorum suorum credu- D litatem auspicati sunt. Dum ab indoctis, inquit, &parum cauis D tis excellentioris scientiae indicantur, 3c misero peruersoque sumpi cessu facilem mendacio consensum eliciunt , quia reuerentiam xi sibi praesumptione pepererunt: nec enim cum rint bonae opinionis viri, creduntur ullomodo tarditate inteIligentiae, aut teme-D ritate iudicii, in supcrstut querelae conclamationem potuisse pro-33 rumpere &c. I Idem ipse prosper pluribus etiam prosequitur Epistola ad Demetriacem cap. io. nis verbis. Multi cnim scruientes Deo, & in lege eius die ac nocte meditantes crucifix D runt carnem suam eum desideriis& concupiscentiis, omniumque M illecebrarum incentiva domuerunt, non damnis victi, non persi,M cutionibus fracti, non prosperitatibus deprauati, mundum istumii nec dilexere obsequentem, nec timuere terrentem. Tantam ita-M quc firmitatem, & tam sublime propositum qua impugnatione D Diabolus posset adoriri, nisi ut quibus non potuerat persuaderem vitiorum amorem, immitteret laudis cupiditatem, ut inde nouitan sima instrueretur tentatio,vnde nocuit prima deceptio pNon ita- ,s que desidiosis & traidis neque inertibus & incultis, sed magis, , quibusdam animis sedulis Ac bonorum actuum probitate luculen-m tis per gloriam irrepsit humanam , & quos impullione non rum Disi tred by Cooste
577쪽
Confutatio. Cap. VII. Part. I.
uit, elatione deiecit. Quanto enim clariores erant meritis tanto Meos aptiores suis inuenit insidiis &c. Faustus igitur non minus simulata doctrina , quam pietate subdola conspicuus,hac arte concinnavit libros suos de Gratia & Libero Arbitrio, quos contra Catholicos perfectae Christi gratiae& gratuitae Dei Praedestinationis asscitores confecit, ut quasi contra Pelagianorum dogmata scriberet, duo priora Capita aduersus Pelagium inscripserit; in reliquis vero, qui libros illos eum libris Samsti Augultini de Praedest. Sane . & de dono persem uer. contulerit, facillime deo rehendet summum Fausti illius infausti propositum fuisse, di sumulato vel suppresso Sancti Auia sustini nomine s quod ut reliqui eiusdem prauitatis assectae in
speciem veneraretur j libros illos refutare. Hos vero Fausti libros Pelagianorum reliquiae summis honoribus prosecuti sunt: contra vero Catholici fidei assertores &vindices omnes, Summi Pontifices, Prisules, & alij non minus pietate, & morum sanctitate, quam doctrina celeberrimi viri,& ipsa Concilia vi Haereticos, & Apocryphos reiecerunt de scriptis plurimis anathemate percusserunt: illius lipprobationis testis est ipse Gennadius pati fuligine sui vidimus tinctus,de Viris Illustribus capite octogesimo quinto. Edidit quoque (inquito c.
opus egregium de gratia Dei, qua saluamur, in quo opere docet ei grati 1m Dei semper & inuitare, & praecedere,& adjuvare volun- cetatem, dc quicquid ipsa Libertas Arbitrij de labore piae merce- redis acquisierit, non esse proprium meritum, sed esse gratiae do- renum. J Catholics vero fidei professores longe aliter i videbimus enim postea totum orbem commotum in peruersiis mas illas Fausti lucubrationes interim audiendus Ado Viennensis Episcopus in Chronico ad annum quadringentesimum nonago fimum secundu ubi agens de Fausto dc scriptis S. Auiti eiusdem Viennensis Sed is Episcopi quae iam non extant haec habet:Faustus exAbbate
Lirinensis Monasterij apud Regium Gallit Episcopus factus, Pelagianum dogma destruere conatus, in errorem labitur: unde re qui eius senius in hae parte Catholicos pr*dicant, sicut Gen- .enadius deUiris Illustribus scribens,omnino errant: ita enimLibe- rarum Arbitrium, tam Augustinus qu in coeteri Catholici in Ec- .eclesia Dei docent ut illuminatio, virtus &salus illi a Christo,& ..pet Christum, & cum Christo sit: Faustus vero iste ita Liberum .. Christianum Arbitrium docere conatur : ut illuminatio eius,virm istus, &salus, non Christo, sed a natura fit. Contra hunc scribit is lucidissimi fide Beatus Auitus Viennensis Episcopus eius redar-taguens errorem . similiter & Ioannes vir eruditus Antiochen . . yx byter. J ' -
Gennadius de viris Illust. cap. 81
578쪽
Sidonius Apoll. lib. 3. Dist. I.
Nec erit ingratum hic Illustrissimi Cardinalis Batonii referre iudicium, qui Annalium tom. 6. ad annum quo. recensito hoc M Gennadij Elogio. Haec Gennadius , inquit, quisnam rogo sub M tam pulchro titulo, adeo fidei orthodoxae concinno existimarem, posset inesse librum,in quo lateret haeresist seu anguis in herba sub
D prominentibus floribus quod quidem haud rudes tantum sed M &disertos potuit decepisse. Eos libros non tam disseminandis in Gallia Aquitanica PeIMgianae prauitatis reliquiis, quam fouendis in Britannia patria sua Pelagi j ipsius Discipulis composuisse Faustumut ibidem obseruauit Illuutissimus Cardinalis Baronius, argumento est quod illos clausis inuolucrisculis ( Sidonio Apollinari teste in praediiD Epistol 1 nona libri v. Faustus per Riochatum Antiuitem ac
D Monachum Britannis suis direxerit ea lege , ut in Gallia illos D nemini exhiberet, etiam dilectissimum Sidonium Apollinarem Episcopum Arvernum quem transeundo inuiseret, nihilominus celaret. Ita ut Riochatus duobus mensibus donec Gentium concitatarum procella defremeret, ibi commoratus sic reliqua Fausti dona detexerit, ut libros illos peturbane opperuerit;nec nisi post profectionem proditus, & in via retentus quaesitos & inuentos Sidonio lectitandos aegre exhibuerit: cuius rei grati 1 Epistolara illa Sidonius conqueritur apud ipsum Faustum. An verebare(in quit ne tuis dictis inuideremus p &c. An iupercilium tanquam D dissicilis ac rigidi elotatis extremiscebas p An ideo me sesti-D diendum negligendumque curasti, quia contempseris iuniorem, ' quod parum credo, an quia indoctum , quod magis fero. An hi aliquo casu dissidebamus, ut putaremur iis, quos libellis ediis D dissetis derogaturi 3 An quod Praesule Deo tenues nobis esse ca' micitias , nec inimici fingere queunt &c. J Illic autem agi de libris illis Fausti de Gratia & Libero Arbitrio, pluribus proba uit ubi supra Batonius, & ipse Reuerendus Pater in notis suis ad Sidonium. Vt igitur libit illi maiori plausu & veneratione reciperenis tur , Vir ille profamia eatiditans iuxta Isidorum, seu versipessis vulpecuta , iuxta Baronium, auctoritate duorum Conciliorum Arelatensis & Lugdunensis, eos 1 se ipso scriptos de 1 Patribus
illius Concilii subscriptos finxit, illis praemissa Epistola quasi
praefatione ad Leontium Arelatensem Archiepiscopum cum hoc D titulo: Professio fidei contra eos, qui dum per solam Dei voluntatem alios dicunt ad vitam attrahi, alios in mortem deprimi,m hinc fatum cum Gentibus asserunt, inde Liberum Albitrium cum
33 michaeis negant. Verba ipsius Epistolae in principio haec sunt: m Domino Beatissimo ac Reuerent immo Leontio Papae Faustus, Disi iaces by Coos e
579쪽
Confutatio. Cap. VII. Part. I. ITI
Quod pto sollicitudine Pastorali(Beate Papa Leonti) incondem- nando Praedestinationis errore Concilium Summorum Antisti tum congregastis, uniuersis Galliarum Ecclesiis praestitistis. MQuod vero ad ordinanda ea, quae collatione public1 doctissime
protulistis,operam infirmis humeris cur que mandastis, parum ut reor tanto negotio, parum Sanctae existimationi vestrae consuta re luistis,& me iudicio charitatis, vos periculo electionis onerastis. MDeinde operis sui rationem exponit gratiae necessario subjungendum laborem, neve propositum &opus eius tanquam vere Pelam ianum ab omnibus rei jceretur,solita versutia Pelagium eiusquelasphemias detestari, & media via progredi profitetur. Verum .ec inquit quia Pelagius nudum laborem importunius exaltans,dc is humanam demes infirmitatem sine gratia sibi posse sui Ecete stuia tate credidit,impie praedicauit, elationis turrim in coelum conatus ceerigere,blasphemias eius breui sermone perstringere,& confutare tanecessariu iudicauimus: ne forte is qui donum laboris (id est pri- taceptum iubentis excludit asserentibus nobis quodDei misericora tadia fide & operibus promereda est, Catholicam vocem ad Pelagii .. sensum, discretionis nescius,applicaret,&omissa viaRegia in dex- .etram cadens,in sinistram declinare nos erederet, & dum de labo- .ere seruo gratiae loquimur offendiculum ante pedes caeci opposui se .ese videremur. J Tum latius sermonem de praescientia & praedestiis cenatione produxisse innuit; ut quae putabantur obscura, absolutiora tardioribus redderentur: & tandem praefationem istam hac salis laciarum coronide concludit et in quo quidem opusculo post Are- celatensis Concilii subscriptionem nouis erroribus deprehensis,a ita celici aliqua Synodus Lugdunensis exegit. J ce Eadem fallacia eidem talsitati adstruendt & obtegend Faustus suo nomine Epistolam edidit ad Lucidum Presbyterum,quem insimulauit variis de Vatia&LiberoArbitrio,& de Dei praedestinatione erroribus irretitum, ab ipso Fausto frequenti collocutione admonitum, ad viam veritatis adduci non potuisse, ad Synodum delatu, du summi Antistites meditarentur eum ab unitate suspendere, monet eum, ut proposita quae subiicit capitula agnoscat,& . subscriptione sua profiteatur Ut scilicet cum gratia Domini operationem Bapti rati famuli semper adiungeret,& eum qui Praed stinatione excluso labore hominis asserit,eumpelagii dogmate deis testetur: alioquin se personam eius Concilio exposituruminatur. Deinde quasi Lucidus non emissa subscriptione a Concilio nisi resipisceret danatus fuisset: postea vero ex correptioneFausti(qua salute publicam dicit visis Fausti libris qui a Concilio Arelatensiluissent subscripti,poenitentia ductus culpam agnosceret,eius nomine errores suos uetestantis,& Concilii sententia quam medici-EZ LPseudo
580쪽
nam vocat, profitentis, alteram finxit Epistolam, & quasi ipsius, , Lucidi manu subscriptam his verbis prodidit. Lucidus Presbyterri hane Epistolam manu propria subscripsi &quae in ea adstruunt ut si assero de quae sunt damnata condemnop Haec tria no ignobilis fallacis monumenta;Praeratio scilicetFausti ad Leontium Arelatensem Archiepiscopum, eius Epistola ad Lucidum,& Lucidi ad Concilium cum libris ipsius rause de gra lix & Libeto Albitrio ad Britannos ab ipso emissa fuere, ut libri eius maiori reuerentia de applausu reciperentur,quasi iudicio ducrum Synodorum comprobati, dc viam quam ipse quasi regiam tradetet (licet reuera Pelagianam eo magis sequendam agnoscerent, quo inter Pelegi auam, quam verbis detestaretur de Catho. Iicam quam quasi Praedestinatianam haereticam exemplo Lucidi fugiendam doceret mediam esse nec deserendam mDnstrareti haec tria seorsim alibris pausti complicata etiam ipsiSidonio non fulta se relecta non leui argumento est, quod illorum nullomodo in Supradicta Epistola sua meminit, dc quicquid sit in Arelatensi. Lugdunensi dc aliis proximioribus prouinciis penitus incognita fuisse, ne fallaciae de suppositionis illius debitas lueret poenas, vel saltem maxim confusionem illinc referret Faustus. Et sie falsitatis de suppositionis Conciliorum illorum plurima sunt argumenta.
r. QDd nec Conciliorum illorum Arelatensis de Lugdunensis nec Epistolarum illarum Fausti ad Lucidum de Lucidi ad Concilium auctor vllus nec saeculo illo, nec sequentibus usque adHmcinarum ullomodo meminit. . I. Gennadius ipse licet eodem tempore & in eadem prouincia versaretur, Fausto dc scriptis eius maxime libris illis de gratia dc Libero Arbitrio plurimum addictus, quasi cadem Pelagianae prauitatis fuligine tinctus , Conciliorum illorum nullomodo meminit, de libros illos plurimum extollens non ob misisset prosi teri auctoritate Synodorum illarum editos, de ab Episcopis subastriptos iuxta Fausti praefationem. g. Si libri illi ab Apocryphis Conciliis illis fuissent confirma ti &ab Episcopis subscripti, cur Faustus eiusque mandato Riochatus tanta cura eos in Britanniam missos etiam ipsum Sidonium amicissimum apud eum duobus mensibus commoratus celasset: nec etiam de hac Episcoporum subscriptione siluisset Sidonius in stipradicia ad raustum Epistola. . Quotquot illos pausti libros, ut haereticos impugnauerunt maxime Sanctus Auitus Viennensis Archiepiscopus, 3c Sanctus Caesarius Arelatensis auctoritate Conciliorum eiusdem
Prouinciae retenti scriptis suis abstinuissent, s.lius plenioris Disit iaces by Coos le