Veterum auctorum qui 9. saeculo de praedestinatione et gratia, scripserunt opera et fragmenta plurima nunc primùm in lucem edita cura et studio Gilberti Mauguin ... Cum eiusdem Chronicâ & historicâ synopsi, geminâ dissertatione & pacificâ operis Coro

발행: 1650년

분량: 997페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

581쪽

Confutatio. Cap. VII. Part. II. P

Cone iiij viam in libros illos Concilijs confirmatos habuissent. t Pseudos. Synodus Arausicana secunda,quae ex auctoritate Sedis Apo, Atelat stolicae iuxta sententiam Sancti Augustini illis omnibus Pela- Sunodo. gianarum reliquiarum querelis finem imposuit ,& Ptaedestinata itianum commentum dissoluit, de ementitis illis & Apocryphis Conciljs nullomodo meminit. Denique Apocrypha Concilia illa tIm Lugdunense , qu mArelatense in numero & Canone Conciliorum Ecclesiae nunquam huc usque suere recensita et Lugdunensis praeter Faustum nullusvnbuam usque ad R. P. meminit et Arelatense vero recensuit quidem Hincmarus licet male quasi anno Aso. sub Coelestino Papa & ipsius iussu celebratum , sed contra ab Archiepiscopis Lugdunensibus Amolone& Remigio totique Ecclesia Lugua..

nenti utrumque non modo praetermi ilum verum etiam ( ut mox videbituri penitus explosum et immo & Arelatense refertur praeter&contra numerum eorum quae in illa urbe habita hoc nomine insigniuntur, nec ulli eorum conuenire posse, quae tribus

illis 3 austi Epistolis continentur optime & pluribus fuit obseruatum in utraque Iansenti Apologia. Sed falsitatis, & suppositionis trium illarum Epistolarum raucsti sciliceti ad Lucidum, & Lucidi ad Concilium . & Fausti ad

Leontium Arelatensem ex quihurum solis erinstat totum de Apocry . phis illis Conciliis commentum, plurima sunt non leuis notae arri

gumenta.

i. Similia plurima, quae iam vidimus totius Pelagianae Sectae eommenta suae adstruendae hqresi similiter concinnata: plurimi libri prauitatem illam continentes Catholicis Patribus adscripti; . Capitula falso illis adseriola, ipsi etiam quasi lilaros Sancto A glutino supposuissent infamati, item Pridestinatianae haetesis notati & hoc nomine in haereticorum album relati. Ametiam Conciliorum deprauata & corrupta et . De ipsius Fausti solius harum trium Epistolarum, ex quia. bus constare volunt illa ementita & Apocrypra Concilia , Archia tecti, di qui solus illorum meminit, profundae calliditatis viri diversipellis vulpeculae fraudibus deversutia. Vox publica de communis omnium saeculorum sima. 3. Nulla ratione persuaderi potest in duobus Concilijs, & in eorum alteringo. Episcoporum iudicio& subscriptione approba tam fuisse Pelagianam hi resim libris illis Fausti aperissime omnium ferme Catholicorum communi sententia expositam ut o seruauit Illustiissimus Cardinalis Batonius Annalium Ecclesiam

582쪽

Pseudo melat. Synodo.

Tradestinatiana Fabuti

Acta, nulli Canones , nulla etiam alia monumenta praeter has tres commentitias ipsius Fausti Epistolas et nec praeter Faustum svividimus 3 usque ad Hincmarum, ullus fiat qui illorum Pseudo

conciliorum meminerit.

s. Insolem &inusitata Conciliorum forma, ioco Canonum seu definitionum, librorum editio , qui deinde ab Episcopis sub

scribantur.

6. Concilium illud Lugdunense qua ratione editum fit non patet et immo simerstuum videtur Imst correctum Lucidum, qui solus iuxta Fauni ad Lucidum Epistolam iam damnatos in Com

edio relatensi errores tueretur.

. Et sic merum commentum quod dixit Faustus ad Leon eium Arelatensem , nouis erroribus deprehensis adiici aliqua Synodus Lugdunensis curauit et quomodo siquidem noui errores deprehensi correcto Lucido , qui solus errasse fuerat reis pertus pS. Quomodo post Arelatensis Synodi subscriptiones potuit exigere Synodus Lugdunensis aliqua adiici, cum nihil libris illis additum appareat, nec post subscriptiones potuissent sine fuis

tatis nota emendari.

s. Nullus unquam apparuit Codex qui subscriptiones Epitaeoporum libris illis subiectat iuxta Fausti Epistolam ad Leon tium contineret. Nec etiam apparuerunt Sidonio et alioquin lirhros illos Fausti ad ipsum laumvis hoc non omisisset et immo nec aliter clamculum & tiartim etiam ipsi charissimo Sidonio celandi in Britanniam fiassent amandati.io. Confictam esse Fausti Epistolam ad Lucidum, & Luei dierrores revomqtis Epistolam, seu libellum ad confirmandos Pelagianae prauitatis errores , quos in libris suis sparserat Faustus ex Epistolarum illarum cum illis ipsis libris collatione jacillio me cuilibet constat.1i. Manifestissima contradictio in Epistola Fausti ad Lueidum in principio dicit Concilii Patres meditari suspendere Lucio dum, qui solus errores illos tueretur, ob quos condemnandos Epistola ad Leontium Arelatensem dixit congresatum Conci- Iium, &in fine minatur Lucidum nisi subscribat personam eius publicis conuentibus exponendam: modo minatur fore quod iam factum erat, maxime si etiam ante Fausti Epistolam Episcopi in ipso Concilio eius suspensionem meditarentur.

eontra fidem-ncmariani Codicis fidem manuscripti Canisij, dc plurium etiam antiquorum Codicum, ipso R. P. teste additae ae

positae Herunt in illa Fausti Epistola ad Lucidum. In quibus Codicia Diuitiam brum Cooste

583쪽

Confutatio. Cap. VII. Part. I. sis

Codicibus extat sola ipsius Fausti subscriptio, sola iuxta Reuerendum P. extare debet: Et sic quanta fides etiam in reliquis adhiberi potest huic Epistolae Eis. Epistolam alteram Lucidi ad Concilium, non a Lucido seda Fautio compositam, & idem stylus & tenor ipsius attente considerantibus manifestum praebent iudicium. Nec Lucidus a se compositam nee etiam scriptam, sed subscriptam tantum profi

tetur.

i . Variant etiam lectiones in expositione subscriptionis: siquidem in editione Bibliothecae Patrum Parisiensi habetur,Lucidus Presbyter hanc Epistolam manu proprias rini, & quae in ea

adstruuntur assero, & quae fiant damnanda condemno. In utraque

Reuerendi P. editione, Lucidus Presbyter hanc Epistolam meam manu propria subscripsi, &quae in ea adstruuntur assero,&quae sunt da mota Gmno: Ibi scripsi & damnanda, hic si1bscripsi de damnata: in editione vero Illustrissimi Cardinalis Baroni j nulla iubscriptio.is. Epistolam illam Lucidi non in Concilio Arelatensi (vt vult Reuerendus P. editam,sed quasi post Concilium a Lucido emis.sam finxit Faustus, ut verba illa Epistolae prae se serunt(iuxta praedicandi recentia statuta Concili j j de sic quomodo emilla ad Episcopos qui dicuntur illi Synodo interfuisse. I6. Sicut male & salso subscriptiones Episcoporum additae sunt Epistolae Fausti ad Lucidum: ne etiam malc& salso in titulo &inscriptione Epistolae Lucidi addita sunt 3o. in aliquibus, a . in aliis, Episcoporum nomina: Commentum illud dc salsitas illius

inscriptionis patet ex eo quod in manuscriptis immo etiam in impressis Codicibus variant Episcoporum nomina, non solum ordine , qui ut infra videbitur in diuersis editionibus diuersus & in totum herme inuersias est Sed & in hac editione R. P. additi sunt res Episcopi scilicet Leontius . Crocus & Urcilinus, qui in editione Bibliothecae Patrum Patisiensi anni isto. & in Codice Illustrissimi Cardinalis Batonij non habentur.Immo vero in Hinc- mariano Codice operis scilicet de Praedestinatione cap. I. a Reuerendo P .editi,abest Leontius Arelatensis Episcopus, falsi illius

Concilij Praeses, de additur Leocadius: ita vi nulla fides adhiberi possit huic inscriptioni.1 . Maxime suspectus es hic so. Episcoporum numerus: cum in Amusicano 1. eiuslem Prouinciae Concilio quod . ab omni Ecclesia comprobatum est,i . tantum fuerint Episcopi sed dc maxime cur in causa unius talius presbyteri. erroris tunc, iuxta Fausti ad eundem Epistolam, nondum rei secti conuocatio Concilij tot Episcoporum, tot Prouinciatum,Arelates Isis iennensis, Lugdunensis,&c. I Aa a Pseudo

Arelat.

584쪽

ss6 Praedestinatianae Fabii

, 8. Probauimus illam Lucidi Epistolam quasi in Coiicilio Lugdunensi post Arelatense oblatam ab ipso Fausto confiistam: Nihilominus Patiens Lugdunensis Archiepiscopus in nullo codice primus nominatur, sed in turba reliquorum Episcoporum alicubi ci. alibi i6. sed de si oblata fuit in Concilio Arelatensi: quo casu in codice certe antiquissimo & optimae notae, scilicet Hincnaariano non reperitur & praetermittitur I .eontius Arelatensis, qui Praeses debuit esse Concilii: sed incipitur ab Eufronioris . insolens & inusitata ratio, in supplicibus ad Concilium libellis exprimendi in inscriptione singula Episcoporum nomina: immo vel ad Patres Concilij limpliciter, vel ad Praesidem dirigi solitos nemo est qui nesciat. Et lic assectata haec & adultera est tot Episcoporum inscriptio.1o. In plurimis veterum scriptorum inscriptionibus seii Epigraphe non tantum Criticorum oscitantiam tui aduertit R. P. in silo Anti praedestinato cap. .3 sed & sectariorum nequitiam

niaxime in Pelagianorum relictui is piaeualuisse constat, ut ex simili Pelagianorum nequitia i plorum libros Sanctorum Patrum nominibus vidimus pramotatos.1r. Item non solum in titulo ipse, sed inscriptione, & nominibus Episcoporum, & in subscriptione etiam (vt vidimus mem. da plurima,sed & in serie ipsius Epistolae plurima a Pelagianorum reliquiis in diuersis eodicibus ablata de rescisa (& suoquomodo in plurimis Codicibus abesse agnouit R. P. In notis suis ad tomum trimum Conci l. Galliae pag. coo.) quia lut inferius videbitur anc Epistolam in Catholicos & Ecclesiam ipsam scriptam fuisse

luce clarius reuincebant, dum reprobatur&abiuratur a Lucido sententia qua proses Ius erat Christum pro his tantum quos credituros praesciuit , adirenisse. 22. Haec ementita Concilia nullo modo constant nis ex tribus illis Fausti vel a Fausto scriptis Epistolis: Atqui Fausti optiocula omnia a Gelasio Papa in Concilio Romano Io. Episcop rum damnata fuere ut apocrypha, dc omnino reiicienda & occultanda ; & sic damnatae , reiiciendae & penitus occultandae Epistolae illae, in quibus unicum Pseud Concilliorum illorum funda a

men mo

x3. Denique Conciliorum illorum non solum nullus unquam ad postremum usque seculum meminit, praeter Faustum concinnatorem , & Hincmarum fraudium illariim Patronum,

qui de Arelatensi solo quasi temporibus & mandato Coelestini Papae habito mendosissime loquitur, &ex his Fausti & Lucidi Epistolis,quas in opere seo de Praedestinatione in erroris sui fun--mentum inseruit. Sed etiam iisdem ipss Hinmari tempo-

585쪽

Confutatio. Cap. VII. Part. I. s sp

ribus a Remigio Lugdunensi Archiepiscopo , totaque Lugdu- Psei donensi Ecclesia tui supra vidimus ad annum 8s1. & 86 .) ex Amm Arelat. lonis Epistola ad Gotteschalcum in fine ex libello in Ioannem SymScotum cap. s. & ex libello de tenenda veritate Scripturae ad Caput A. de morte Christi pro talis credentibus, commenta quae Epistolis illis confirmantur,penitus explosa & reiecta fuere quasi

noua de a nullo Concilio approbata. Siquidem non modo Amo lo contra prauum de Praedestinatione reproborum dogma Conc. Ara cani secundi auctoritate usus, nullo modo Pseudo Synodorum illarum Arelatensis& Lugdunensiis meminit, quae alioquin non suissent praetermita: Sed& Florus Magister una cum Ecclesia Lugdunensi contra Ioannem Scotum cap. s. commentum illud in haeresi quae diceretur solitis gratiae his verbis respuit: Non potest inueniri toto tempore, quod fuit inter Augustinum ce& nos, aliquam talem haeresim in Ecclesia extitit se; nisi quod vel talpsiam, vel nos qui eum sectamur istius erroris accusat.J Denique ceSanctus Remigius Amolonis succetar cum eadem Ecclesia in libello de Tenenda veritate Scripturq cap. cotra illud ipsum quod in Libello Pseudo Synodis illis specialiter asseritur definitum, Christum

videlicet mortuum etiam pro omnibus reprobis Timeat, in Euit, Tenena, statuere quod nullum Sanctorum Patrum Concilium , nullum cc vetitate Apostolicae Sedis Pontificum , nullum Ecclesias korum dogma- e. Scrip t. tum Decretum hactenus inueniant statuisse. cellis omnibus perspectis uti speramus,nemo est qui non videat haec omnia falsa, & adultera spuria & commentitia a Fausto ipse infausto prosundae calliditatis viro de versipelli vulpecula supposita, ut haeresis & errcrum suorum venena cooperiret, & periculositis spargeret: Nec est quod obiiciatur Illustrissimum Cardinalem Baronium deprehendi IIe quidem flaudulentam Fausti ad Leontium Arelatentem prae toruam Epistolam , vafrum eius

consilium, &falsissimum esse quod ibidem refertur de subscriptione Episcoporum Concilij: nihilominus Concilia illa, maxime Arelatense agnouisse, & Epistolas illas Fausti ad Lucidum,&Lucidi ad Concith Patres pro legitimis habuisse; Siquidem (vtiam notauiniiisl deceptus Illustrissimus Cardinalis ex subscriptio. ilibus Epistoliae Fausti ad Lucidum, quas fictitias & Lilso nunc additas etiam per R. P. iam constat, Ac in confesta est,nec suppositiones illas plurimas ex diuersis Codicibus, & alia plurima quq

iam retulimus sal statis argumenta, pluribus intentus aduerteret Oxuit,quorum etiam plurima ex posterioribus codicibus post Ilustrissimum Cardinalem editis probantur: sed Ac ex Gennadio. Hii maro, Flodoardo & Sigeberto(quos solos notos habu ille potitio aliquam fuisse praedestinatianorum heresim, autumandi ad

586쪽

Pseudo

Praefati

Profipet Epistola ad

s fg Praedestinatianae Fabuia

illo Pridestinatianos referri Apocryphum illud Concilium Are latense nullo periculo potuisse ratus, Episcoporum illorum, quos subseripsisse Fausti Epistolae pro certo nabebat,reuerentia motus:

Cum etiam infinito Annalium tempore ad alia urgeretur, his quq iam vidimus minus fuit intentus. Si autem de salsitate illa tune constiti sit, ut iam constat, quis ex eis quae contra Faustum, ut fraudium omnium Architectum&versipellemvulpeculam , m

xime quoad libros eius de Gratia & Libero Arbitrio, immo&quoad suppositum illud de Arelatensi Concilio commentum, edidit; haec omnia ut falsa & supposita omnino improbaturumta reiecturum fuisse vel minimum dubitare possit 3 Porro non in Praedestinatianos haereticos, qui nulli essent, fabricata fuisse haec Fausti commenta, quod nostri maxime instituti est: sed in Catholicos lyses Sancti Augustini discipulos per sectc Chtisti gratiae, & abiblutae Dei Pr destinationis assertores patet primo ex eo quod doctrina Anathematibus in illis Epistolis conclusit nulla alia sit, quam ipsius Sancti Augustini: Nisi quod ad inuidiam illi faciendam calumniose concepta fuit, vel ea saltem quae calumniose illi a Massiliensibus eiusdemque fidei hominibus fuit imposita in Capitulis Gallorum, ut supra , maxim din Gennadij examine ipso etiam Reuerendo P. Petauio teste

probauimus.

Secundo ex titulo praefatoriae Fausti Epistolae ad Leontium A-,, relatensem, professio fidei contra eos qui dum per solam Dei vo-,, livitatem alios dicunt ad vitam trahi, alios in mortem deprimi:,, hinc satum cum Gentibus asserunt et inde Liberum Arbitrium cum Manichaeis negant. J Quis non videat hoc contra Sanctum Augustinum, eiusque discipulos geminq Praedestinationis electo

rum ad vitam, & reproborum ad mortem aetemam assertores

scriptum, maximὴ post Prosperi testimonium Epistola ad Russi H mun, ad quos respexisse videtur Faustus. Vt scilicet, inquit Plos H per, taruq pietatis viro (Sancto A ugustino ) Paganorum & Ma H nichceorum adscribatur impietas. JH Terito ex eo quod ibidem, inquit, in condemnando Prqdesti-,, nationis errore Concilium Summorum Antistitum Congre a-,, stis. J Post tumultus illos omnes quos per Massilienses & alios Gallos similesque Pelagianorum reliquias in ipsum Sanctum Augustinum excitatos, quis non videat liqc in ipsum , eiusque diicipulos acta, seu verius a Fausto conficta Maxime cum nulla nec in Epistolis illis, nec etiam in Fausti libris Catholicq de Deidqdestinatione sententiq ratio habita fuerit. Quarto illud ipsum patet ex eo quod in pr satione ipsa, dum Faustus maxime re tum eiusque blasphemias reiicere profit

587쪽

Confutatio. Cap. VII. Part. I. ssy

tur, prccipuum illius hqresis landamentum non modo sequitur, sed quasi indubitatum pr supponit: Ne forte, inquit, is qui do . ranum laboris (id est praeceptum iubentis) excluuit, &c J Quae ma- taior haeresiis Pelagianae nota , immo maius ipsius haeresis virus, quam prquenientem & concomitantem, & sic omnem Christi gratiam in praecepto iubentis collocare: ita ut nemo dubitare possit haec ipsa a Pelagianae hqresis acerrimo.& subtilissimo vin dice non nisi in Catholicos gratuitae & vere Chrilli Gratiae assertores conficta .

Quinto hoc ipsum specialiter professi sunt Petrus Diaconus, &alij, qui in causa fidei a Graecis ex Oriente Romam missi fuerant anno circiter fro. in libro de Incarnatione, & Gratia ad Fulgentium & alios Africae Episcopos, Cap. vlt. Anathematigamus, in- taquiunt, Pelagium dc Coelestium, simulque etiam Iulianum Eda- ..uensem, dc qui illis similia sapiunt, prqcipue libros Fausti Gal- taliarum Episcopi , qui de Moriasterio Lirinensi prouectus est,

quos contra Prqdestinationis sententiam scriptos esse, non du- tabium est,&e. ce Sexto patet ex Concilio Arausicano secundo, in quo Patres Concilij propter obiectiones & calumnias illas in Catholicos a Fausto & aliis disseminatas , praecis E profiteri necesse habuere: Aliquos vero ad malum diuina pbtestate Praedestinatos esse non tasolum non credimus, sed etiam si sunt qui tantum malum cre- dere velint,cum omni detestatione illis anathema dicimus. Mod . . satis calumniam illam reuincit non in haereticos, sed in ipsis Catholicos verae fidei pro sessores fuisse propositam : Alioquin Epis copi simpliciter eos, qui ad malum Praedestinationem crederent, ut reliquos haereticos anathemate percellere contenti suissent, nee dixissent si qui sunt, nec multo minus, non talum non credimus. J Neque enim talent Conciliorum Patres alienos se profiteri ab haeresibus quas damnant, rus ad calumniam propulsania

Septimo denique R. p. viderit quomodo se a proprio seo testimonio expediat, etiam ubi in antiquis Conciliis Galliae supposi- in haec & falsa Concilia, Arelatense & Lugdunense, pro veris 3 dc legitimis Cociliis proferre & obtrudere conatus est. ad annum scilicet s. ibi squidem licet Praedestinationis errorem, ad quem

expugnandum Arelatens s Synodus fingitur congregata, praedestinatorum haeresim illam interpretetur,quae filo sensu iuxta Pro perum dc Sigebretum ex libris Sancti Augustini male irverpreta.tis dicitur sumpsisse exordium: Nihilominus contentionem illam ortam non inter praedestinatianos haereticos ex una parte, de

Catholicae fidei assertores ex alia, notat: Sed inter Prosperem dc A Aa a iij Pseudo

Arelata Syna

Petrus Di conus de Incarn.&Gratia cap. t.

588쪽

Pseudo

Franc. in Conc. Ate lata

s 5o Praedestinatianae Fabulae

alios Sancti Augustini di scipulos ex una parie; Faustum & alios Galliarum Episcopos, quos illi, inquit, ut Semipelagianos insi.

mulabant, ex altera parie , eamque controuersiam ab Arausicana secunda Sinodo ex Sancti Augustini sententia fuisse composi- ' tam. Haec iunt ipsa Reuerendi P. verba. Cui absurda,inquit, quia '' nonnullis quorundam librorum suorum sententiis viam munire, D aut vim addere Sanctus Augustinus quorundam in Gallia Eri '' coporum , aliorumque iudicio videbatur, ab illo ptopterea cum '' in c teris maximi sacerent, vehementer hac in paerte dissidebant. ' At contra, qui pro Sancti Augustini placitis cum Prospero dimi- ' cabant, eius aduersarios, quod naturae humanae plus aequo tribu D re viderentur, ut Semipesagianos insimulabatu, qua nota in his D etiam libris suis Faustus non caruit. Nam &a Gelasio Papa hoc nomine inter apocryphos relati sunt,&ab Auito Viennensi atque D ex Fulgentio & aliis pluribus oppugnati. Caeterum graui ac diu D tamae contentioni, quae sanctissimos & doctissimos utrimque ' viros in Gallia centum amplius annos exercuit,finem postea tan- ' dem attulit S nodus Araulicam secunda, quae totam de Gratia D & Libero Albitrio controuersiam ex Sancti Augustini sententia composuit. J Iam videamus quomodo in hac Pr destinatiana tabula sibi ipsi R. P. concinat.

CAP. VII. PARS ALTERA

Omnium, qua Praedestituitis inficta igrauius nullam vultu afuit, quam quo a triginta Episcopis Cicti it in nodo Armiensi, atque iteram postea in Lugdunensi.

Omnium quae in Viros Catholicae & orthodox et fidei profe&res prqdestinatuanorum nomine commenti sunt Pelagiani, eo- iamque Reliquiq, supremum fuit ementitum & supposititium &Aoocryphum illud Arelatense cum Lugdunensi , ut iam vidimus Pseud Concilium.

Et quanquam neutrius hodie Concitu Acta restant ( quod his commune est cum aliis quam plWrimis supersunt tamen ex Arelatcnsi Romulia , qua sidem quoque adstruunt Lugdunensi.

Nec hodie nec unquam ulla fuere, nec esse potuere ementitorum & spuriorum illorum Conciliorum Acta, nec ullus unquam fuit preter Faustum Architectum&cxeo Hincmarum, qui hucusque ementitorum illorum Conciliorum vel minimu memine rit. Et sic his quidem commentitiis Conciliis commime est cum veris aliquibus, ut Acta non supersint,sed non ut soli fabricatores eorum in suam causam hqretici meminerint.

589쪽

Confutatio. Cap. VII. Tara. II. 36i

SIRMON Dus. Pseudo. Epist. ta nempe Fausti Regiensis Episcopi ad Lucidum Presbte- Arelat. rum e secta Pradestinatorum, tunc scripta cum celebraretur Areta S nod latente Concilium, sub annum, ut conieLIura nostra fuit , s. Dein-d Liseidi Libellus eidem oblatus Concilior PoItrem. Faucti eiu de is altera Epistola ad Leontium Arelatensem , qui Concilio pra- fuit. Tria haec , qua Actorum iacturam supplere quoquo modo possunt, ordine 'biiciemus et ac primo quidem Fausti, quam diximus ad Lucidum Epistolam, qua illum hortatur , ut errores suos reuocet, futurum alioqui denuntians, Ut a Concilio damnetur: sic ergo se habet.

Haec tria non Actorum, quae nulla fuerunt iacturam supplent: sed fabulam integram complectuntur, que, ut vidimus, Fausti libri hae te sim Pelagianam, dum ipsum Pelagium damnant, continentes, maiori applausu in Britannia, quo fuerunt amandati reciperentur. Sed quantum ad tempus huius falsae Synodi, quam ad annum s. ex coniectura refert, videat quam male Hinc maro suo concinat , qui in opere suo, de Praedestinat. capite primo, Synodum illam reposuit ad annum 3 i. aut 31. sub Coelestino Paea,&ipsius iussu celebratam refert, ut aduertat quam parum tuto coecum illum ducem in multis praeter rationem secutus sit: sed nee Epistolam Lucidi quasi eidem Concilio oblatam finxit Faustus, immo quasi Lugdunensi, ut patet ex verbis illis (iuxta praedicandi recentia statuta Concilij): obseruauit Illustr. Cardinalis Baronius, Annalium Tom G. ad Annum 'o . num. 26. ScIsaae Habemis Vabrensis Episcopus, in fidei suae defensione, pag. t. cap. s. pag. Si, quod agnoscere refugit, Reuerendus Pater, quia in nullius codicis irascriptione nomen Lugdunensis Episcopi, reliquis praefertur.

Epistola Fausti Ruiensis ad L eidum Praedestinatianum,

terrores suos reuocet. CONFvTATIO.

Non sie habet Titulus apud Hincmarum . nec alibi usquam,sed proprio Reuerendi Patris genio confictus apud Hinc marum ha- detur, Epistola F iusti ad Lucidum Presbyterum: apud Baronium, in Bibliotheca Patrum, & alibi nullus praesertur alius Titulus, quam qui sequitur, deuinctissimo, &c. Fausti Epistola ad Lucidum.

Domino deuiistissimo de mihi s eciali assectu venerando, ac suscipiendo fratri Lucido Presbytcro Faustus . Grandis charitas est, parum cauti fratris errorem per Dei au- MDisitired by Coos le

590쪽

s 6 et Praedestinatianae Fabula

D talium & gratiam, magis velle curare, qu im sicut Summi Antioi' stites meditantur,ab unitate suspendere; quid possum de hoc sensu sicut ais cum unanimitate tua per literas loqui, cum te praeis D sens multa, & blanda, & humili collocutione nunquam potu γγ rim ad viam veritatis attrahere ὶ Loquentes ergo de Dei gratia, rexi obedientia hominis, id omnimodo statuere debemus , ut neque' ' proni in sinistram, neque importuni in dextram, regia magis gradiamur via. J

Quis haec sola intuitus non crederet regiam , quam requirit viam, ne proni in sinas bam, scilicet liberum arbitrium absque gratia , neque importuni in dexteram, gratiam sine libero arbitrio ac serentes, Faustum hic Catholicam fidem, gratiam scilicet liberi arbitrij ducem profiteri sellicitum E Sed quam longe ab hac vere regia via, & Catholica veritate aberret, ipse Epistola altera ad Leontium Arelatensem manifestat, dum regiam illam viam ni Fausti Epi- hil aliud esse exponit, quam professionem praecepti iubentis pro Leontiues Christi gratia, iuxta ipsam Pelagii mentem & sententiam r ai Pelagi blaspnemias, inquit', nudum Iadorem exaltantis , consura tare necessarium iudicauimus, ne forte, is qui donum laboris, ida' est praeceptum iubentis excludit, asserentibus nobis quod Dei D misericordia, fide, & operibus promerenda est, Catholicam vo-D cem ad Pelagij sensum discretionis nescius applicaret, omisia via regia in dextram cadens, in finistram declinare nos crederet, rexi dum de labore seruo gratiae loquimur, ostendiculum ante pedes. caeci opposuisse videremur.

ii Illud autem venerationem tuam dixisse miratus sum,quod nul ai Ius unquam sub religiosa prosessione contra Catholicam fidem, D vel scripserit, vel praedicauerit. Cum plurimi multiplices &prodii phanos errores suos etiam scriptorum monimentis crediderint ima' serendos, qui tamen Christiano nomine gloriabantur. I

Haee Uerba duplicem & aequivocum sensem admittunt, videli cet, vel Lucidum dixisse. nullum unquam sub religiosa professione contra Catholicam fidem scripsisse vel praedicasse: vel illuEquod dixerat Lucidus, 1 nullo sub reiciola professione contra Catholicam fidem scriptum vel praedicatum fuisse ; priorem sensum magis implicitum amplectitur R. P. dum Verbum quod accentu notat, ne incidat in posteriorem qui Praedestinatianae sabulae, ut mox patebit, iugulum premit: in priore itaque sensu sententia illa absoluta i Nullum unquam sub religiosa professione contra Catholicam fidem scripsisse vel praedicasse, satis absona, de quaestione Pseudo

Arelat.

SEARCH

MENU NAVIGATION