장음표시 사용
601쪽
Confutatio. Cap. VII. Part. II. ID
SIRMON Dus. Pseudois Et quia in tantis rebus conscientiae satisfaciendum, memini me .. Axel x ante dixisse quod Christus pro his tantum quos credituros prae- .. synodo sciuit aduenisset, sententias Dominicas sequens quibus ait: Filim hominumn venit ministrariAd milustrare,=ammam suam redemptionem dare pro multis: Et illud Hic est Calix Sangiani mei novi Testamenti, qui pro multis effundetur in remissionem pec- eatorum et vel illud Apostoli: Sicut patulum est hominibus mori: itis-Christus semel oblatus est ad multorum exhaurienda peccata. .. Nunc vero sacrorum testimoniorum auctoritat quae abunde per .. spatia diuinarym inueniuntur Scripturarum ex seniorum doctri- tana ratione patefacta et libens fateor Christunt etiam pro perditis aduenisse: quia eodem nolente perierunt. Neque enim fas est cir- ea eos solum , qui videntur esse saluati, immenta diuitias bonita- ..tis, ac beneficia diuina concludi. Nam si Christum his tantum reis tamedia attulisse dicimus, qui redempti sunt, videbimur absolue- .. re non redemptos, quos pro redemptione contempta constat ese
Haec integra sectio,quae in Codice Hincmatiano, & hic a R. P. sicut in antiquis Conciliis Galliae fuit apposita,in plurimis manuscriptis Codicibus, de in plurimis impressis, ut in Codice Baronii di in editione parisiensi Bibliothecae Patrum desideratur. Vnde patet non parum haec Fausti commenta tam in titulis ipsis,&inscriptionibus, quam in subscriptionibus, & in rebus ipsis fuisse
mutila, & corrupta, alia sublata, alia addita prout Pelagianorum reliquiis expedire visum fuit. Ita ut ea etiam de causa, neminima fides huic Fausti commento adhibenda sit. Istius vero mutilationis haec causa esse potuit: quod ex iis quae hac sectione
habentur luce clarius pateat ista omnia conficta notacontra haereisticos praedestinatianos, sed in Sanctos Patres Catholicaein orthodoxae fidei professores: non solum in Sanctum Augustinum,Pro sperum de alios eius discipulos; sed etiam aduersus S. Hieronymudi reliquos. Atque ita nisi omni ahqc I Faustos ut vere simi essent conficta, Lucidus non faeius ex praedestinatiano Catholicus, sed ex Catholico pelagianus videretur: ea siquidem, quam hic deseruisse profitetur, ides est S S. Patrum,& maxime S. Hieronymi in Math.cap.2o .v. 28. explanantis verba illa Euangelisti 1 Lucido' relata: Sicut Filius hominis non venis ministrari sed ministrare, edi
me animam suam redemptionem pro multis: Quando,inquit, for- . . Hieronymam serui accepit ut pro mundo Sanguinem funderet, e non di- . xit dare animam suam redemptionem pro omnibus, sed pro mul- ,
cis, id est,pro his qui credere voluerint dec J Sed iam persamus ad tareliqua . CCec o
602쪽
D Assero etiam per rationem,& ordinem siculorum alios lege gra- , , tiae, alios lege Moysis,alios lege Naturae,quam Deus in omnium D cordibus scripsit, in spe aduentus Christi fuisse saluatos: tamen H ab initio mundi ab originali nexu, nisi intercessione Sacri Sangui-33 nis non absolutos pronteor,etiam aeternos ignes, & infernales flata D mas factis capitalibus praeparatas: quia perseuerantes humanas D culpas merito sequitur diuina sententia,quam iuste incurrunt, qui si haec non toto corde crediderint. Orate pro me Domini Sancti,&,, Apostolici Patres. J
Haec etiam sicut& pr cedens sectio, ut& reliqua ex Fausti libris desumpta ex cap. 8.s. 3 Io. lib. 2. praeter aeternos igneS, qui causam de qua agitur ne minimum quidem attingunt. Si RMONDUS.M Lucidus Presbyter hanc Epistola meam manu propria subscri M psi,& quae inca adstruuntur assero,&quae sunt damnata damno.
Nescio quem codicem secutus sit R. P. siquidem in nullo quem viderim huc usque impressio, habetur pronomen illud possessivum senec in Hinc mariano codice, nec etiam in Conciliis antiis quis Galliae a R. P. editis: immo simpliciter habetur hanc Episto. Iam manu propria subscripsi, non Epistolam meam manu propria subscripsi quasi a Lucido tueriticomposita . sed in aliquibus exemplatibus loco lis biclipsi male legitur scripsi, & loco damnata legitur damnanda :& in Baron ij codice nulla subscriptionis notarvi videat lector quantum Pelagianae nequitiae in hoc illius Architecti commentum licuerit; iam audiamus R. P.
Eae hae Lucidi ad Onodum Arelatensem Epistola non ro. Plum soporum, qui in ea fuerunt nomina didicimus , dogmatum
Ex Lucidi ad Synodum non Arelatensem , sed Lugdunensem( ut diximus ficta Epistola constat ( ut probauimus Episcoporum nomina ex post facto& varie superposita,ad libitum quo rundam ex pelagianorum reliquiis. Dogmatum vero capita non in praedestinatianos a Catholicis, sed a Pelagiano in Catholicos ex ipsius haereticis libris desumpta, non ab Episcopis sancita nemo est qui non videat et immo quis unquam audiuit ab ullo Concilio sic sancita dogmata, qualiter fingit R. P. per Epistolam ad libitum errantis Synodo oblatam, nulla etiam appotita ex par te Episcoporum, nec confirmatione, nec alia quam minima approbatione es
603쪽
Confutatio. Cap. VII. Part. II.
Restat quam imis loco statuim o Fausti Episcopi ad Leomium Arelatensem Epistola, seu praefatio librorum eius de gratia cy- Litabero Arbitrio, quae, nodum hanc aduersus Predestinatos coactam doce uisse, or Fausti libros Leontu, ac nodi man Io ad ea qua Sinodus protulerat digerenda Sexplicanda compositos, quibus proinde titulum Faustus praefixit, qui Praedestinatos, eorumque errores designat his verbis: Professio fidei contra eos qui dum per is sola in Dei voluntatem alios dicunt ad vitam trahi, alios in moria Miem deprimi, hinc fatum cum Gentibus asserunt, inde Liberum ceArbitrium cum Manichaeis negant. J
Spuriam illam, ementitam, & Apocrypham Synodum, seu haec tria, quae fouendis & muniendis libris luis commentus cst Faustus contra Catholicos sub nomine Praedestinatorum confieia fuisse non euident nis probari poterat, quam ex ipsa praefatoria Epistola et utque titulo, in quibus nihil aliud praeter Massilien sium querelas in ipsum Augustinum exprimitur: ut patet ex Gallorum& vincenti j obiectionibus, & ex Prospero ipso ad Rustinum , ut Lipra exhibuimus et ut scilicet tantae pietatis viro pagano- tarum&Manichaeorum ascribatur impietas. J ιι
Praefationis igitur hoc est exordium.
- Domino Ieati mo S Reuerenti mo geontio is Papae Faustus.QVod pro sollicitudine Pastorali (Beate Patet Leonti in recondemnando Praedestinationis errore Concilium Summo- rum Antistitum confregasiis, uniuersis Galliarum Ecclesijs con- retulistis: quod vero adoretinanda quae collatione publica doctissi- .. me protulistis, operam infirmis humeris curamque mandastis, taparum sanctae existimationi vestrae consuluistis, & me iudicio cecharitatis, vos periculo electionis onerastis. cc
Hoc praefationis exordium docet quidem haec contra Praedestinationis errorem iudicio Fausti: sed reuera contra Sancti Augustini doctrinam de gratuita & absoluta Dei Praedestinatione conficta fuisse, constat ex illis ipsis Fausti libris, in quibus tacito nomine Sancti Augustini libros de Praedestinatione Sanctorum, di de Dono perseuerantiae refellere nititur et Ex praefatis autem patet nullos editos Canones, nulla Capitula, nec dogmata illa
Epistoli Lucidi, esse dogmata concilij, nisi in quantum ex libris CC ce iij Pseudo
Atelat. Synodo. Prosper Epistola ad Russiniun.
604쪽
Fausti fuere excerpta, quos vult 1 Concilio Episcoporum subscriptione confirmatos: hae siquidem expresse profitetur Faustus sibi ipsi demandatam curam, non dogmatum capita, quae in Lucidi Epistola sancita fuissent explicandi sui finxit R. P. sed eorum ordinandorum, quae collatione publica protulissent, ubi nec de Lucido, nec de eius Epistola ne minimum quidem verbum, quod se duobus libris executum filisse inse, profitetur. Porro insolens& inusitatum, loco Canonum libros edendi, & in causa tui iam vidimus unius&solius Presbyteri solo teste Fausto mandatum qui non habeat suspectum.
D m autem verbis clauditur. In quo quidem opusculo post Ar D Iatensis Concilij subscriptioilem nouis erroribus deprehensis, D adiici aliqua Synodus Lugdunensis exegit.
Hic totius commenti scopus, ut libri Fausti ab Episeopis Cocciiij Arelatensis comprobati, & subscripti apparerent. Quod quasi falsissimum fabulosum, & mendaciorum Fausti coronidem, Illustrissimus Cardinalis garonius ad annum so. &cum eo boni ferme omnes execrantur. Vt tot tantique Eeiscopi, plurimi etiam sanctitate conspicui Pelagianae haeresi in libris illis expretasissime traditae tam inice liciter consenserint: opusque tot planum erroribus illo ipso saeculo ae Summis Pontificibus, Sanctissimis Epistoris & aliis piissimis & eruditissimis viris per totum orbem, ut mox videbimus, etiam in Concilio et O. Episcoporum dammis tam subscriptione sua confimauerint: quis hoc crederet, nisi qui ex iusceptae causa Faustum, ut Catholicum, eiusque libros, ut
veram Ecclesiae doctrinam continentes obtrudere conaretur
Ex his perspicuum est irium tuorum qua ad Concilium Aria latense attinere dicebamus: Fausti ad Lucidum Epimiam incho to iam Concilioscriptam esse; Lucidi libellum durante actuc Concilio porrectum: Fausti vero libros cum praefatione flua pin comitu
Quomodo libri illi post Concilij finem exarati, si a Concilio
subscripti r& quomodo durante Concilio conscripta nomine Lucidi Epistola, quae de illo Concilio ut praeterito,eiusque statutis sic loquitur: Iuxta pradicandi recentia statuia Concilii Quid quid sit ex his etiam perspicuum est totu illud ex tribus his fictitiis Epistolis 1 Fausto copactum figmentum, tegendae librorumiuorum virulentiae concinnatum. ut vidimus, dea discipviis suis, Disitir Go le
605쪽
Confutatio. Cap. VII. Part. II. Ire
adhibitis faliis Episcoporum inscriptionibus & subleriptionibus Pseudoexornatum, & plurimis aliis fraudibus decomptum. Et mirum Arelat. contra iudicium totius antiquitatis, dc hoc etiam nostro saeculo Ilia Synodo. Iustiissimoruni Cardinalium Bardinis, &Bellarmini, & plurimis etiam ab eorum obitu detectis fraudibus, opus tam caute, tam nequit, ex tot fallaciis constatum N auctorem ipsum tot fraudium p rch uectum: Profunda calliditatis virum, iuxta Sanctum Isidorum Hispalensem, Faustum inflictum iuxta Lupum Abbatum Ferrariensem: Errae pedem vulpeculam iuxta Cardinalem Baronium, tot tamque disertos reperire patronos, ut etiam ei Apologiam affingant, &eius innocentiam praedicent.
CAPUT VIII. Apud R. P. Sirmondum. De Fausto Regiensi eiusque libris de gratia dc Libero Arbitrio, deque nota qua inuri a quibusdam talent, quid sentiendum.
LIBRos FAvs Tia Summis Pontificibus iure proscriptosia nodis Catholicis leutime haereseos damnatos, a Sanctissimis Dos Ammissae Patribus , ut Catholicae fidei perniciem inferentes contrari s voluminibus inuista me impugnatos demonstratur: Nemon quidsentiendum de ps qui
eos pro ortiodoxis obtrudunt, aperitur. Pars prima.VT Pseudo-Synodi Arelatensis &Lugdunensis merum fuere
Fausti commentum . necesse habuimus capite praecedenti aliqua de Fausto praelibare, ut ex qualitate auctoris praecipuum nequitiae eius figmentum magis innotesceret, utque apocryphae illae Synodi solo librorum illorum intuitu ab eo confictae fuere. naturalis rerum ordo requirebat, ut prius de his libris, deinde desputiis & emcntitis Synodis illis ageretur. Sed aliter R.P. susce- ptae suae causa visum fuit: ideoque ut eius vestigiis insistamus) ubi expendimus eximium tantae fraudis apparatum, iam superest, ut latens summae nequitiae, & haeresis in libris illis venenum, cui obtegendo illa omnia parata sunt, Deo duce inspiciamus, ut ex his cuique constet dignum patella operculum. Faustus igitur eximiis animi literarumque dotibus praeditus, non minus eloquentiaqu1in humana Philosophia, e morum au- . steritate praetumidus , Pelagianae haeresis virus quod a teneris ant
606쪽
nistam in Britannia, quam in Monasterio Lirinensi 1 Pelagio &Calsiano hauserat, in lenectute sua quo occultius, eo periculosius disseminauit libris illis de gratia & Libero Arbitrio, quos contra germanam de absoluta Dei Praedestinatione & perfecta Christi gratia doctrinam, maxime contra libros Santas Augustini de Praedestinatione Sanctorum, &de Dono perseuerantiae, ea arte concinnavit, ut Augustinum, quem impugnat, laudet, Pelagium yero cuius haeresim spargit & propagat, execretur. Quid enim in Pelagium ipsum acrius fingi potest, quam quod in ipla praefatione ad Leontium Arelatensem, dementia, stultitia, , , impietate, superbia&blalpliemiis illum notat. verum, inquit, ,, quia Pelagius nudum laborem importunius exaltans, & humanam H demens infirmitatem sine gratia sibi posse sustice te stulte credi H dit, imete praedicauit, elationis turrim inccxlum conatus erige-,, re, blasphemias eius breui sermone perstringere,& confutare ne-M cessarium iudicauimus. J Ibidem etiam continuo , breui quidem sermone, blasphemias P clagij perstringit, sed praedicat non confutat praecipuum haeresis illius venenum, immo quasi indubitatum peruersae doctrinae suae fundamentum tradit, dum veram Christi gratiam, quam praedicare intendit, non nisi in praecepto iubentis ' constitutam esse exponit. Ne forte, inquit, is qui donum labo ris id est praeceptum iubentis excludit, asserentibus nobis, quod D Dei misericordia, fide, & operibus promerenda est, Catholicamat vocem ad Pelagij sensum discretionis nescius applicaret &c. Catholicam vocem vocat, quae teste Augustino peruersitatem dc virus omne Pelagianae haereseos continet Epistola io . ad Vita-γa lem. Non est igitur (inquit Augustinus gratia Dei in natura D Libeti Arbitris, &in lege atque doctrina, sicut Pelagiana peris uersitas desipit. J Et operis imperfecti lib. a. cap. I S. hoc est oc-D cultum & horrendum virus naeresis vestrae, ut velitis gratiam n Christi in exemplo eius esse: J Immo etiam illud ipsum a Pelagio in Dio spolitana Synodo sub Anathemate damnatum de gestis Pelagii cap. i . obiectum Pelagio ex Coelestij doctrina , Gratiam Dei & adiutorium non ad singulos actus dari, sed in Libero Arbitrio esse, vel in lege, ac doctrina, &ab eo cum Anathem Ete damnatum, & dicta Epistol1 io . ad Vitalem et quomodo, inquit, D dicitur gratia Dei in natura esse Liberi Arbitrii, vel in lege atque D doctrina, cum & istam sentcntiam Pelagius ipse damnauerit &c.JEt ut magis notum fiat eundem fuisse Fausti sensum, hic adducenda illius emositio, qua Euangelicam Christi ipsius sententiam huic peruersistimae Pelagianae haeresis nequitiae magis oppositam corrumpere & eludere studuit, hanc scilicet: Nemo venit ad me
issipater qui misit me attraxerit eum. Ruid est autem attrahercisan. 2
607쪽
Confutatio. Cap. VIII. Part. I.
(inquit ille , lib. q. cap. ii. nisi praedicare, nisi Scripturarum con- e solationibus excitare, increpationibus deterrere,desideranda pro- . . ponere, intentare metuenda , iudicium comminari , praemium cepolliceti. Audi Dominum non duris nexibus, sed manibus at- ta trahentem ,& dilectionis brachiis inuitantem , sicut ait Propheta; attraxi eos in vinculis charitatis: dc illud. Post te in odorem is unguentorum tuorum currimus; & ideo dicit: venite ad me om- tanes, qui laboratis de onerati estis, & ego reficiam vos: ne ullus is excusare se possit exclusus, qui conuincitur inuitatus &c. Ex hinc is
quis in his Fausti libris Paelagianae peruerstatis sensim non
agnoscat puerum quoad Augustinum licet eum cap. I. lib. h. laudet,
nihilominus ( ut supra vidimus e so praerationis titulo manifestissime patet, Faustum ex prosello impugnare absolutam Dei
Praedestinationem, electos per suam voluntatem, seu gratiam mere gratuitam ad vitam inestabili virtute attrahentis, reliquis per iustitiam in massa perditionis relictis, quam Praedestinati nem Sanctus Augustinus plenius exposuit toto libro de Dono reperseuerantiae, & ut immobilem Praedestinationis veritatem prae- cedicat cap. ip J De tam clara veritate neminem audere dubitare ceaifirmat cap. i8. J Et hoc se scire, neminem contra illam Praedes i- cenationem quam secundum Scripturas Sanctas defendit, nisi er- rarando disputare posse profitetur dicto cap. i8. J Et cum nullus cevnquam, qui Augustinum legerit, eius hunc esse sensum dubitare possit , Faustus tamen ille infaustus eos qui ex Praedestinatione
omnia statuta censent, ut liberi arbitrij interemptores infamare, di quasi impios impugnare non veretur lib. i. cap. M. Dum liberi ceinquit, interemptor arbitri j in alterutram partem omnia ex Prae tadestinatione statuta, & definita esse pronuntiat, etiam suprema taremedia poenitentae, sensu abruptae impietatis Euacuat. J Eandem- isque doctrinam impietatis blasphemiam vocat capite i6. quod si quemadmodum, inquit, abrupta blasphemat impietas, alii ad .. mortem praeordinati, alij praedestinati videntur ad vitam , nullam. ce Cluis us veniendi caulam, nullam moriendi quam pietas eius in- ceuenit, habuit necessitatem. J Et ut certius si illam germanam Sancti Augustini sententiam nec aliam impugnare ibidem cap. . Dicunt, inquit, quod in au ceterutro rerum statu illos sibi mors vindicet, istos vita defendat, cequae cum dicunt, qui unum in origine perditum, alterum in prae- cedestinatione astimat electum. Vide quo improba periuasione cedeclinet. Quid enim aliud 'dicit, nisi quod adiutorio orationii ceneuter indigeat J Et lib. 1. cap. 3. sensum suum de Praedestina- ectione his verbis aperit. Praescientia itaque gerenda praenoscit, ce
608쪽
postmodum Praedestinatio retribuenda describit: illa praeuidet
D merita, haec praeordinat praemia : Praescientia ad potentiam, Praera destinatio ad iustitiam pertinet e Praescientia de alieno subsistit D actu, Praedestinatio autem de iudicio suo et illa tacinus manifestat, D ista condemnat; illa testis , haec iudex est e. cum illa praenuntiaue-3' rit causem, tunc praenuntiat ista sententiam: A praescientia quae V sunt nostra produntur, a Praedestinatione quae sunt praeparantur: M ac fient si praescientia explorauit, Praedestinatio nil decernit &e. JSi quis ex his non agnouerit a Fausto impugnaram veram totius Ecclesiae, de Sancti Augustini de absoluta Dei Praedestinatione sententiam, tam clara in luce ultro simulans , non tam ipse quid verum sit, opinor . non videt, quam videre se dissimulat. Similiter de vera & gratuita Dei gratia, tam contra Pelagium ipsum , qu am contra peruersas ipsius reliquias constanter, & pro certissimo Catholicae fidei dogmate asseruit Augustisius, gratiam Dei non omnibus hominibus dari. Sermone ii de verbis Apost.
' communis est omnibus natura, non gratia, dcc. videte tamen,
D fratres,quomodo illam gener em gratiam praedicet, qua creatus est homo, qua homines sumus, sed non cum impiis Christiani su- ' mus et Hanc ergo gratia,quaChristiani sumus,ipsam volumus praem ' dicet ipsam volumus agnoscat, &c. Id ipsum etiam Pelagius,quo
Catholicus appareret licet simulate professus es Epistola sua ad Innocentisi i apam, teste Augustino de gratia Christi cap si . qua ' (inquit Pelagius liberi arbitrij potessate dicimus in omnibus esse
' seneraliter, in Christianis Iudaeis,atque Gentibus: in omnibus est ' liberum arbitrium aequaliter per naturam ; sed in solis Christianis N imiatur gratia, &c. J Et inter duodecim sententias quas quasi ad fidem rectam & Qitholicam pertinentes Sanctus Augustinus Uitali Carthaginensi Presbytero Epistolat o I. tradidit, e . s. &6. his D verbis fuere conceptae: quoniam propitio Christo Christiani at tholici sumus, scimus( Gratiam Dei non omnibus dari,&qui-D bus datur non talum secundum merita operum dari; sed nec se-D cundum merita voluntatis eorum quibus datur squia maximc D apparet in paruulis: scimus eis quibus datur, misericordia Deia' gratuita dari: scimus eis quibus non datur, iusto iudicio Dei non D dari, &c Deinde in breui earumdem sententiarum expositione: '' Qimmodo, inquit, dicitur omnes homines eam, gratiam , fuisse ' accepturos, si non illi, quibus non datur, eam sua voluntate re -
' spuerent; quoniam De uti ult omnes homine almiferi, cum mul-
tis non detiu paruulis,& sine illa plerique moriantur,qui non ii '' bent contrariam voluntatem, & aliquando cupientibus, festinan- tibiisque parentibus,ministris quoque volentinus, ac paratis Deo c. nolente non detur, cum repente antequam detur, expirat pro a
609쪽
Confutatio. Cap. VIII. Tart. I. saet
quo ut acciperet, currebatur Vnde inaniaestum est eos qui huic .. Faustu, resistunt tam peripte e veritati, non intelligere omnimodo qua is, ista locutione sit dictum : quod omnes homines vult Dei saluos pe- .. - . rs et cum tam multi salui non fiant, non quia ipsi , sed quia is Deus non vult, quod sine ulla caligine manifestatur in par tauulis,&c. si Hanc ipsam doctrinam , scilicet gratiam Dei, non omnibus hominibus dari, & cur viri potius quam alteri detur, necessitato recurrendum ad altitudinem diuitiarum Dei, in omnibus ferme contra Pelagianos, eortamque reliquias scriptis sitis sepius, quasi indubitarum verae fidei regulam inculcauit Augustinus et praecio pue Epistoli ios. ad Sixtum Presbyterum : de peccat. merit lib.
I. cap. 2i. tib a. cap. s.& 18. de Spiritu & lit. cap. 3s ad Boni- fac lib. a. cap. .&lib. . cap 6.&8. de gratia& libero arbiticap. 23. de cortrat. &grati cap. 8 de Praedestinatione Sanch.cap. '. de Dono perseuer. cap. g. ia. & i . Item operis imperfecti,tio.
Et quoniam libros illos de Praedestinat. Sanch.d de Dono perseuer praecipue a Fausto imougnatos asserimus, ex illis reliquis Aug. de praetetmissis quaedam hic referre non erit inutile: fides igitur, (ut iambetur in lib. de Pt dest. Sanct. cap. y de inchoata &--.. fecta,Dei donum est, & hoc donum quibusdam dari, quibushm ..
non dari omino non dubitet ,qui non vult manifestissimis Sacris Literis repugnare: curautem non omnibus detur, fidelem moue- cere non debet, qui credit ex uno omnes esse in condemnationem X
sine dubio iustisilinam, &c J Et de Dono perseuer. cap. 8. sed tacur, inquit, gratia Dei non secundum merita hominum datur Respondeo quoniam Deus misericors est. cur ergo, inquit, non re
omnibus 3 Et hic respondeo: quoniam Deus iudex iustus est , ac .. per hoc&gratis ab eo datur gratia,& iusto eius in aliis iudicio ..demonstratur, quid eis quibus datur conferat gratia, &c. s Cur is in eadem causa, me potius quam illam puniet, aut illum qu mme potius liberabit: Hoc non dico . si quaeris quare, quia sateor .eme non inuenire quid dicam, si & hoc quaeris quare . quia in hac cerct, sicut iusta est ira eius . sicut magna est misericordia eius : ita tainscrutabilia iudicia eius: adhuc Pergat & dicat, cur quibusdam .e prui eum coluerunt bona fide, perseuerare usque in finem non deis celat cur putas, nisi quis non mentitur qui dicit rex nobis exie- .ei' ip ne non eranti ex alabis: nanssifuissent ex nobis , mansissem Wi- .em nobiscum , dcc.
Nunc Faustum illum infaustum quidem , sed impium etiam audiamus, in Deum & seruos seos maxime Sanctum Augustinum ponentem seum: plurima resis sis venena passim in Ii-
610쪽
Sidonius Apoll. lib. Epist. 'o
bris suis disseminata praetermittentes , uno aut altero in hanc totius Ecclesiae &Sancti Augustini quam protulimus sententiam, testimonio erimus contenti: ubi duobus prioribus capitibus, quo magis haeresis eius vini lentia lateret, Pelagium ipsum verbo te- D nus refutauit: cap. Nunc, inquit, veniendum est ad illos, quidum gratiam aliis dari, aliis negari asserunt munus gratiae , cum D Pelagio perdiderunt, &c. J Deinde Pelagianam sententiana op ii positam sic se ibidem amplecti liberrime profitetur. istud melius at a nobis, inquit, poterit dici, hoc magis nostris partibus conue- D nit applicari, qui non in partem, sed in totum genus humanum ii gratiae benescia fatemur extendi , sic tamen ei vigilantiae huma-ax nae studiuin per omnia iudicemus adiungi, dec. J Quod pluribus Osequentibus Capitibus confirmat, & capite i . eo impudentiae&impietatis progressus est , ut Sancti Augustini, & totius Ecclesiae doctrinae ( quam retulimus suae oppostae) impietatis no-a' tam inurat et his verbis , Nemo , inquit, venit ad me, nisi Pater Ioan. s. misit me attraxerit eunt, quis tam immemor salutis suae sit, v. , D qui attrahentis misericordiam negare praesumat. Sed ille vere '' impius est, qui eam non omnibus ingeri, non omnibus testatur ' impendi Jh.aec tam aperte contra commemoratam a nobis Sancti Augustini doctrinam, ut nullo fuco, nulla aequivocatione alio
deduci possint. Libri illi Fausti pluribus Pelagiane prauitatis erroribus de blasphemiis scatentes, sed eloquentiae fuco sic deliniti, ut ( Sidonio Apollinari teste lectori seu reluctanti seu voluntario ius
voluptatis exciderent, duplicis etiam ementitae Synodi auctorit te praemuniti in Britanniam Fausti patriam secreto amandati non
minimum haeresi ibidem per Pelagium & Coelestium disseminatae , dc per Agricolam Seueriani Episcopi filium plurimum
excultae fomentum praestiterunt. Sed ubi primum tum in Gallia, tum in Africa, tum in Oriente, tum Romae apparuerunt, omnium Catholicae fidei defensorum, tam Monachorum, quam Episcoporum , Summorumque Pontificum , & Conciliorum ipsorum iustissimis sententiis tot errores proscripti sunt. Et in Fausto contigit, quod in Pelagio de omnibus haereticis obseruauit Sanctus Augustinus Epistola tot. ad Sixtum in fine , his,, verbis: vi illius inquietudine ipsi Scripturas vigilantius perlcm- M tali sint: unde ne ouili Christi noceret, ei possit occurri, tanquam D desomno ignauiae, inquit, nostra excitatur industria, ita per mul-M riplicem gratiam Salmiotis, etiam quod inimicus in perruciem
D machinatur, Deus conuertit in adiutorium: quonmm diligemῶm Rom. 'a Deum omnia cooperantur in bonum. I 3.
Primus omnium Alcimus Auitus, Viennensis Archiepiscopus Disitired by Cooste