장음표시 사용
611쪽
Confutatio. Cap. VIII. Tart. I. saes
ante anniim So. Sedem Episcopalem nactus non minus sanctitate, quam eloquentia & doctrina eximium Ecelesiae Gallicanae decus, primum lapidem in Faustum mouit, saltem in libros illos de Gratia & Libero Arbitrio, ut testis est Ado eiusdem Sedis A r.ehiepiscopus in Chronico ad annum yx. ut in praecedenti Capite retulimus: contra hunc, inquit, scribit lucidissima fide Aui tus Viennensis Episcopus, eius redarguens errorem. J Eodem saeculo anno dos. Cum librorum illorum virulentia in Galliis, iam sicut in Britannia disseminata etiam ad notitiam Gelastrum Papae, tholicae veritatis maximc contra Pelagianos vindicis acerrimi perueniiset, in Concilio Romano et O. Episcoporum,
opera Fmitti, sicut & Cassiani & Arnobii iunioris eadem Pelagianae haeresis prauitate inspersa, inter haeretica & apocrypha fuere reposita his verbis : opuscula Fausti Reginensis Galliarum apo- crypha J Can. Sancta Romana Ecclesia. dist. I s. cbequenti Rculo ineunte Sanctus Caesarius ex Abbate Lirinensi sectus Arelatensis Archiepiscopus , ne longius librorum illorum virulentia serperet scriptis sitis aduersias nefariam hanc pestis i m. potentissimae superbiam, saluberrimum parauit antidotum, ille liquidem teste non suspecto Reuerendo P. cap seq. inter eos qui Prosperi exemplo post eius excessum diuinae gratiae partes susce- perunt, in Gallia princeps fuit, Sancti Augustini non doctrinae modo studiosissimus, verum etiam personaei scripsit autem li- brum de Gratia & Libero Arbitrio, quem multo post circa annum 31 . aut . 28. Foelici Papae obtulit: ille vero sua addita Epistola illum comprobauit sipso Gennadio teste in hoc omni exceptione maiore , in libro de viris Illustribus cap. 8 . in editione Sus ridi Caesarius , inquit, Arelatensis Episcopus vir onctitate& virtute celeber scripsit egregia, & grata valde, & monachis necessaria opuscula, de gratia quoque & Libero Arbitrio edidit testimonia Diuinarum Scripturarum,& Sanctorum Patrum iudiciis munita, ubi docet nihil hominem de proprio agere aliquid boni posse, nisi eum diuina gratia praeuenerit: Quod opus etiam Papa Foelix per fiam Epistolam roborauit & in ratius promul
Illo etiam eodem saeculo ineunte, ex libris illis Fausti in Orien
tem translatis noua nec minima excitata sitit in Ecclesia Christi contestio et cistm enim Eutvchiana haeresis ex violenta Anastasii Faustus Reg Ado in
Imperatoris tyrannide vires ibi passim resumeret: Non paucos etiam Catholicos libri illi Pelagianam haeresim N cstorianae cognatam, ideoque Eutvchianae maxime oppositam continentes imuenere Patronos & Fautores et Quare sicut moris fuit, ut qui ex
regionibus haeresi infectis venirent, in aliis non reciperentur,
612쪽
absque Orthodoxae fidei professione, nec quidem Senerali, sed
quae praesentes hqreses condemnaret: ita ciui ex Catholicis & Puris regionibus proficiscerentur in infectas narresi, soliti erant libi sumere pro viatico ver fidei documenta, quibus se orthodox profiterentur, de haereticos eo magis refellerent, & se ab illorum insidiis primunirent: ideoque anno si . vel si8. B. Fulgentius in
Sardiniam cum plurimis aliis Episcopis Africanis pro fide Christi relegatus, Petro Diacono proiectum Hieroselymam regulam fidei petenti, ne quis sibi sensus hqretitaetalsitatis obreperet, scripsit librum de fide ad Petrum, in quo quadraginta fidei regulis
plurimas haereses refellit, sed maxim Evna cum Eutichyana ora, cipuas Pelagitanae erauitatis reliquias, per integram perseetie Clitisti gratiae & si solutae Dei Praedestinationis professionem, Anathemate percellit. De gratuiti & simulari Christi grati1 inter reliqua haec habere. M tur et Firmissime tene, & nullatenus dubites neminem hic posse M hominum poenitentiam agere, nisi quem Deus illuminauerit, Mai fratuita sua miseratione conuertit,&c. J Firmissim Etenδ,&n D latenus dubites, posse quidem hominem, quem nec ignorantia ai Literarum, nec aliqua prohibet imbecillitas, vel aduersitas, verbam Sanine Legis & Euangelij siue legere, siue ex ore cuiusquam Prq- si dicatoris audite; sed diuinis mandatis obedire neminem posse, D nisi quem Deus gratia sua praeuenerit: ut quod audit corpore, corde etiam percipiat, & accepta diuinitus bona voluntate, atque ya virtute, mandata Dei tacere & velit &possit,&c. Ja, Et de absoluta Dei Praedestitistione. Firmissime tene, inquit,&M nullatenus dubites omnes, quos vasa misericordiae gratuiti boni-yy tate Deus fecit ante costi rutione mundi in adoptione Filioru Dei M pr destinatos a Deo,neque perire posse aliquem eoru,quos Deusa' priaestinauit ad regnu coelorum; nec quequam eorum: quos non D Praedestinauit ad vita.vlla posse ratione saluari P destinatio enim '3 illa gratulat donationis est pr aratio,qua nos Apostolus ait Eph. iai Astiuros in adopnone Filioram Dei per Ies m Curastum in ipsum. JEt in fine professionem propositionum illarum & reliquarumat ad fidem Catholieam pertinere: his verbis asserit: Haec interim M. Capitula ad regulam verae fidei firmissime pertinentia fideli '' ter heue, fortiter tene, veraciter patientErque defende: Et si quem contraria his dogmatirare cognoueris, tanquam pestem D fuge, & tanquam hqreticum abiice. Ita enim ista, quq posuimusa' fidei Catholicae congruunt, ut si quis non solum omnibus, sed D etiam singulis voluerit contraire in eo quod singulis horum conm'' tumaciter repugnat ,& his contraria docere non dubitat, hue
'' pus, ta Crestimae fidei inimicus, atque ex hoc omnibus C
613쪽
Confutatio. Cap. Hunn. Part. I. JO
tholicis anathematigandus appareat. J .. Faustus Anno sis. Petrus alter Diaconus, & alii in causa fidei a Grceis Reg. ex Oriente Romam missi, Libro de Incarnatione de gratia Domiani nostri Iesu Christi, fidei suae professionem in utramque illam haeresim, Eutychianam scilicet & Pelagianam, ediderunt ad eundem Sanctum Fulgentium, & alios Episcopos Africae constantissima Christi contessione decoratos, & in Sardiniam relegatos, auctoritatem illorum quasi sibi valde necessariam requirentes. in quo libro contra aliquot Pelagianae virulenti libris illis Fausti pditiis traditae Capita, veram & perseitam Christi gratiam ingenua pro- Diae. defessione exposuerunt, eainque hac contra Fausti libros coronide Incam. 5e compleuerant: Quorum omnium Sanctorum Patrum imbuti is doctrinis, inqui ant, anathematigamus Pelagium,& Coelestium, Msimulque etiam Iulianum Edauensem, & qui ilas similia sapiunt, praecipue libros Fa i Galliarum Episcopi, qui de Monasterio
Lirinensi prouectus est, quos contra Praedestinationis sententiam is scriptos esse non dubium est: in quibus non solum contra horum omnium Sanctorum Patrum: verum etiam contra ipsius Apo- stoli contradictionem veniens, humano labori subiungit gratiae vadiutorium: atque totam omnino Christi euacuans gratiam an-
liquos' Sanctos non ea gratia qua de nos secundum quod docet Beatissimus Apostolus, sed naturae possibilitate saluatos impie
profitetur. MFulgentius vero, & vn1 cum eo quindecim Episcopi in Sardinia pro Christi fide exules hia accepta per Ioannem Diaconum illorum professione , eandem simili lidello de Incarnatione aegratia Domini nostri Iesu Christi confirmantes, & in onuribus approbantes, nullam quidem de libris Fausti, qui sibi essent incogniti , censurum tradiderunt. sed plenius refutatis, quos illi
notauerant Fausti erroribus , hoc epilogo fidei suae veritatem confirmauerunt:Labetis .inquiunt, dilectissimi fratres tam de In- S. Fulgent. carnatione Domini nostri Iesu Christi, quam de gratia paucis ex- .. de Incam. pressam fidei nostrae consessiorusque sententiam, qua certissimh Rcontinetur unigenitum Deum,&c. Cuius gratia nobis & initium .. ' bonae voluntatis donatur ad fidem,& ipsi voluntati adiutorium retribuitur. vi quod bene vult, benh operetur: Deus enim, qui cehominem condidit, ipse Praedestinatione sua & donum illumina- retionis ad credendum, & donum perseuerantiae ad perficiendum, re
atque permanendam , de donum glorificationis ad regnandum, te quibus dare voluit praeparauit, quique non aliter ierficit in ope- rere, quam in sitas piterna atque incommutabili habet volunta- is phil. i. dispositum. Cuius Praedestinationis veritatem, quanos ante re
v. . dis mundi constitutionem Praedesumtos in Christo testatua Aposto. .. Disilired by Cooste
614쪽
Epist. ad Homus . Hormisdae Epist. ad Possessi.
V lus: Si quis detrectet cordis credulitate recipere, vel oris consec ' sione proferre, si ante ultimum diem vitae praesentis impietatis D suae contumaciam, qua Deo vivo & vero rebellis obsistit, non ' abiecerit,manifestum est eum non pertinere ad eorum numerum, ' quos Deus in Christo ante mundi constitutionem gratis elegit de
praedestinauit ad regnum. JAnno sequenti ixo. multiplicatis Coni tantinopoli ex inseustis illis Fausti libris contentionibus de gratia & Libero Arbitrio, cum eos impugnarent, inter reliquos Scytha: Monachi, quorum Ioannes Maxentius Presbyter Antiochenus Archimandrita Princeps fuit: Posset Ibr Africanus Epilcopus,qui patria expulses Constantinopoli tum habitabat monachis illis non parum infensus, de Fausti libris sententiam dicere rogatus, nec improbare, nec approbare professus est; sed scripta ad Hormisdam Summum Pontificem Epistola, Scythas illos Eutychiviam haeresim clam restituere conari incusat, & contentiones illas de libris Fausti, iudicium Summi Pontificis requirens, ei notas facit his verbis rD unde cum quorumdam fratrum animus de Codice Fausti cuius M tam natione Galli Reginae ciuitatis Discopi, qui de diuersis re-M bus & frequentius de gratia Dei diserte visus est disputare, in D scandalum moueretur , aliis (vt se habent humana studial in con-s, trarium renitentibus , me crediderunt de hoc ambiguo consulem D dum : Dixi quidem ea, quae a Tractatoribus pro captu proprij in-D genis disputantur, non vi Canonica recipi, aut ad Synodalium M vicem pro lege seruari: sed habere nos certa, scilicet quae veteri M lege vel noua conscripta . & generalibus Patrym sunt decreta M iudiciis ad fundamentum fidei ac religionis integram firmitatem. si H qc autem quae Antitistes diuersi conscripserunt pro qualitate sui M sine praeiudicio fidei solere censeri. J Et paulo post quaeis ut con- , , talentes iquid de prasiti Auctoris victis videatur auctoritate Axi postolicae respontionis agnoscant, maxime quod filii quoque u ,, stri Magistri Militum Vitalianus de Iustinianus , praecipue suis D per hae re rescripto Beatitudinis vestrae similiter informari desis, derant,&c. JTum Summus Pontifex Hormitia Epistola sua ad Possietatem notat Monachos Scythas , qui ab illis missi qui Constantinopoli
remanserant,cum Petro Diacono Romam venerant,nec monitis, nec mansuetudine, nec auctoritate comprimi potuisse, &Ro-
si mae turbas concitasse, dcc. dc de Fausti libris haec rescripsit. Hia' vero quos vos de Fausti cuiusdam Galli Antistitis dictis consu-M luisse literis indicastis, id sibi responsumhabeant: neque illum
'' recipi, neque qtiem quam , quos in auctoritate Patrum non reciis
, rit enimen Catholicae fidei, aut Ecclesiasticae disciplinae ambiosultatem Diqitipod by Coos
615쪽
Confutatio. Cap. VIII. Part. I. sae
guitatem posse gignete, aut religiosis praeiudicium comparare: ci Faustus fixa sunt a Patribus , quae fideles sectari debeant instituta, &c.J ci Reg. Alludens ut obseruauit IllusMissimus Cardinalis Baronius Annal. tom. r. ad annum seto. ad censuram Gelasiti Papae atque Romanae Synodi, quorum Decreto scripta ipsius Fausti reiectas intinter apocrypha. Et subdidit Romanus Pontifex. De Arbitrio cetamen Libero & Gratia Dei, quod Romana( hoe est Catholica re sequatur&asseueret Ecclesia. Licet in variis libris Beati Augusti- tani, & maxime ad Hilarium &Prosperum possit cognosci, tamen cein scriniis Ecclesiasticis expressa Capitula continentur, quae si tibi is desunt, Si necessaria creditis destinabimus; quamquam qui dili- cc genter Apostoli dicta considerat, quid sequi debeat euidenterco
gnoscat. J Accepta per Possessorem Constantinopoli , & publicata ill 1 Summi Pontificis Epistola, immo Encyclica facta long lat que
per Prouincias diuulgata, Ioannes Maxentius Monachorum illorum ScitarumArchimandrita, quo suos Monachos ab illa nota liberaret, aduersus eandem Epistolam scripsit Apologiam, in qua ut liberam sibi dicendi compararet facul intem Hormisdae eise negauit, ab aduersariis eius nomine consistim affirmans, siue reuera illud crederet, siue simularet , eademque Apologia seu libello plurimas librorum istorum Fausti sententias Pelagianae haeresis notauit & refellit. Praeterea idem Archimandrita,& Venerius Diaconus cum aliis Epistola ad Episcopos Africanos in Sardinia exules scripta, illis significiinerunt quosdam fratres Constantinopoli, in quaestione de Gratia Dei dc humano arbitrio non rectum tenere catholicae fidei tramitem , sed aduersus Dei gratiam extollere velle humani arbitrii libertatem,& plurima erroris seu haeresis illorum capita ex libris illis Fausti desumpta exposuerunt, quo tot tantorumque Episcoporum pro fide Christi exulum auctoritate confirmati, potiores essent reprimendis illis Pelagianae prauitatis reliquiis:Et altera ad Sanctum Fulgentium simili Epistola idem ipsimi si appliciter expetierunt,misaes etiam ad eum libris illis Fausti,quo nequitiam versipellis vulpeculae & imminens ex ea periculum magis nosset, vel etiam libros refutado istud penitus amoueret: quorum
piissimis votis plenus gratiae & charitatis non defuit Praesul ille Sanctissimus: led anno sequenti sai. tribus libris de veritate praedestinationis de gratiae Dei ad illos emissis,difficultates omnes dc obiectiones propositas plenissime resoluit, de Catholicq fidei veritatem optime tutatus est: nec non septem aliis libris duos illos is Fausti eiusque profundam calliditatem penitus destruxit J teste c. viii, sancto Isidoro de viris Illustribuci Cap. tet. Plus laborans VXPorum ci cap. x .E Ece
616쪽
nere quam conuincere, quia dubios sermones Fausti exponere . hoc erat delirantis argumenta conuincere , J iuxta dilaipulum, , Sanisti Fulgetvij in vita eius, cap. 18. & Fausti commenta verita , , ii contraria Calliolicae fidei penim inimica discussione prodidit, ,, ratione manifesta conuicit , auctoritate diuina compressit, Ac pret-H cedentium Patrum consena prorsus attestatione confutauit. J Testibus oculatis duodecim Episcopis Africanis in Sardinia pro Christi fide exulibus Epistola ipsorum synodica, capite ultimo, in qua desiderio Monachorum illorum latis facientes easdem sibi propositas, ex libris Fausti obiectiones breuius dissoluunt, & scri pra illa Sancti Fulgentis suis calculis confirmant his verbis. D Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus recti gratiam , , dignatur donare sermonis,illis omnibus quae memoratos fratres, i aduersus gratiam & Praedestinationem intimastis, vel sentire vel, , dicere,itibus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatio. D ne respondit , quique aduersus duos libros Fausti Galli septem
M libros edidit, quos cum recensueritis , agnoscetis protinus,quem- si admodum memorati Fausti commenta veritati contraria, Catho,
, , licae fidei penitus inimica discussione prodidit &c. ut supra.De his ipsis Sancti Fulgenti j in Faustum septem libris, Discipulus eius ad Fcelicianum Sancti Fulgenti j successorem invita eius ii operibus praefixa cap. 18. ita erat potior (Sanctus Fulgentius om- dii nibus gentibus, ut duo libri, quos Faustus Episcopus Galliarum ii contra gratiam subdolo sermone composuit, fauens occulte Pe- D lagianis, sed Catholicus tamen volens videri,Constantinopoli OD D sensita pluribus fratribus ad beatum Fulgentium probandum di-33 rigerentur: quibus,ne occultum serperet virus, septem libris ipse respondit, plus laborans exponere, quam conuincere; quia du-ii bios sermones eius exponere, hoc erat delirantis argumenta conis D uincere: Magnus plane huius operis labor mercedem debitam D cito suscepit: mox enim, veest dictatio ipsius finita, protinus est D longissimae captiuitatis cathena disrupta: morte enim Trasa mun-D di,bonitate Hilderici pax reddita Ecclesiae Catholicae per Africam D constitutae, S c. J scilicet anno sequenti Sas.
Sed & Sancti Isidori Hispalensis Episcopi, qui hosce Sancti
Fulgenti j septem libros legisse testatur, non contemnendum cum iudicio testimonium in libro de Viris Illustribus, cap. et . haec ha-M bet; Fulgentius Afer Ecclesiae Ruspensis Episcorus,in Consessio- , ne cdei clarus, in Scripturis diuinis copiosissime eruditus, in lo- ii quendo quoque dulcis, in diacendo ac disserendo subrilis , scripsit D multa, e quibus legimus, de Gratia Dei & libero arbitrio libros D responsionum septem, in quibus Fausto Galliae Regiensis urbis D Episcopo, Pelagianae prauitati consentienti respondens,obnittatur
617쪽
Consulatio. Cap. VIII. Tart. I. so
eius profundam destruere calliditatem. J MPerlatis Constantinopolim aureis illis Sancti Fulgentij libris, cum Synodica Aliorum duodecim Episcoporum Africae in Sardinia exulum . & tribus aliis Sancti Fulgentij libris de Veritate Praedestinationis & gratiae, tumultus illi omnes ex infaustis & haereticis Fausti libris,in veram Christi gratiam & gratuitam Dei Praedestinationem evanuerunt et sed in Gallia virulentae Pelagian aehaeresis reliquiae aCasiinno Massiliae & locis adiacentibus disseminatae, sed & a Fausto libris illis plurimum excultae in altum iactis radicibus, nec Prosperi, & Hilaris cura, nec summorum Pontificum, maxime Coelestini&Gelasij auctoritate, nec etiam singularibus Sanctorum Auiti&Caesarii libris iii Faustum Scriptis e- tielli penitus potuerunt, quin multi, etiam Episcopor una aliqui dulcedine librorum Fausti deliniti, eius deliramenta sequerentur. Qirapropter Sanctus c aesarius perfectae Christi Gratiae professordi vindex acerrimus , ad summum dc ultimum praesidium Sedis Apostolicae auctoritatem recurrendum censuit; ille agitur, librum quem ediderat, de gratia & libero arbitrio in Antidotum librorum Fausti, maioris fore utilitatis ratus , si a Sede Apostolica esset approbatus,&ex Epistola Hormistae Encyclica edoctus in scrinus Ecclesiasticis Romae contineri ex prella capitula, de Gram Dei & libero arbitrio quae Hormis das sedandis motibus illis Constantinopoli, ex libris Fausti excitatis lassicere asseruerat & Posse stati si ibi deessent pollicitus fuerat, sub annum S 1 . aut s18 opus suum de Grati a & libero arbitrio Fortici Papae obtulit, ut si gratum haberet confirmaret, eumque deprecatui est , ut ex scriniis Apostolicis capitula illa in remedium Pelasianae illius prauitatis mittere dignaretur et quod Sancto Cetiario felicissime obtigit, & virumque quod expetierat a Foetice Papa obtinuit: siquidem confirmationis operis sui testis est Gennadius ipse de Vitis Illustribus capite So. ut iam retulimus. Quod opus, inquit, etiam Papa Foelix per se am Epistolam roborauit , dc in latius promulgavit: J Capitula vero e scriniis x Apostolicis emissa fui ite patet ex prefatione Concilij Arausica- en secundi ex illis anno sequenti compositi, vi capite sequeriti plebnius videbitur: Et sic randem iuxta Reuerendum Patrem diuturm ceturnae illi contentioni finem attulit Synodus illa, quae totam de ce Gratia & libero arbitrio controuersiam ex Sancti Augustini len- cctentia composuit: O Sed ira tamen, ut illae Pelagia iroruin reliquiae tanon amplius in publicum procedentes, sed intus delitescentes librorum illorum a Sanctis Praesulibus illis , Auito , Caesario , &Fulgentio in Faustum editorum suppressionem procurauerint. Haec nec alia, qtue uobis motelaere potuerint de duobus illis
618쪽
Fausti libris sub finem quinti, & sub initium sexti taculi acta, nee saeculis illis quisquam praeter Sidonium Apollinarem, Genna.
dium de Possessorem, eorum meminit, nisi quasi Pelagianae haeresis virus continentium meminit. Sidonius quidem & iunior E- piscopus dicendi peritiam & argutiam magis miratur, quis latentem virulentiam , quam Epistola ad eum ipsum amicum suum scripta inconsultus notate non potuit, etiam ipso Reuerendi Patris iudicio in notis suis ad Sidonium Apollinarem , pag. icit. Gennadius eiusdem haeresis fuligine non minimii in tinctus, opus
illud nisi seipsum iudicans, improbare non valuit. Posse si br vero licet Scitarum Monachorum odio, qui libros illos impugnarent, eorum non doctrinam, sed eloquentiam laudauit, Set Gelviij censurae ignarus,Summi Pontificis iudicium expectare maluit, quam suum proferre, ei scribendo Faustum in libris illis de gratia diserte disputare sibi visum, non satis caute venenum haeresis latens sub illis eloquentit floribus non odoratus, Summi Pontificis senotentia castigatus suit. Caeteri omnes, Summi Pontifices, Gelaosius, . Hormisda, & Fcelix, Episcopi non minus sanctitate vitae , quam doctrina perspicui, Sanctus Auitus, Sanctus Caesarius, &Sanctus Fulgentius una cum sociis Ahicae Episcopis pro Christi fide in Sardinia exulibus , aliique minoris ordinis & dignitatis in Ecclesia , tam Presbyteri, quam Diaconi, Archimandri istae&Monachi omnes, tum pietate, tum doctrina celeberrimi, etiam septuaginta Episcopi in Concilio Romano sub Gelasio, libros illos Fausti ut haeteticos & apocryphos, ut in Augustinum eiusque doctrinam scriptos, Pelagiani e prauitatis virulentiam,talis
Iaciam,& omnimodam nequitiam continentes damnauerunt,impugnauerunt & penitus reiecerunt. Ita ut deinceps memoria infausti illius Praesulis ob alios etiam errores damnati, quod animas corporeas esse aiseruerit,& de poenitentia etiam male senserit,b nis omnibus fuerit in execratione. Et licet s. saeculo Hincmarus eiusdem plurimos errores contra veros pervectae gratiae de sensores propugnauerit, eius tamen nec auctoritatem nec sententiam
ullam ausus est proferre, etsi ob errorem maxime de poenitentia damnatu velit & a Coelestino Papa impugnatum per summam inscitiam asserat, plurimis tamen male sanae doctrinae Eimniis notatum, ideoque damnatum profitetur in opere de Praedestinatione, at cap. 3s pag. go .his verbis:Vnde ad Faustum cuius opuscula interis apocr phta Apostolica Sedes deputare curauit,quoniam cum aliis , male in doctrinae Graniis etiam de ultima paenitentia prave dici, seminauit, sicut scripta eius demolirant, quae Sanctus Coelestinus
M ad Episcopos Gallicanos scribens redarguit . ut in eius decretalidi, inuenitur Epistola J quidam Paulinus ita scribit, &c. Huic nostro de pr*ceduia saeculo reseruatumerat non pro Fausto
619쪽
Confutatio. Cap. VIII. Part. I. Is
dicam (potuit enim ex omnipotentissima Dei misericordia qlian tumuis ingratus, indebitam, & vere gratuitam eius gratiam lentire, agnoscere, poenitendo publice profiteri sed pro libris illis pestiferis Apologiam praeparare, ut mox videbimus et Interim non erit inutile nec ingratum Illustrissimorum Card. qui hoc nostro taculo praecipua: Ecclesiae Columnae, & haereticorum flagella extitere, Barotiij scilicet& Bellamini de Fausti libris hic proferre iudicium. Ille siquidem in Martyrologio Romano in notis ad D. Sept. versipellem vulpeculam Faustum nominat. Sed de Fausto,inquit, consule dicta in Annalibus, in quibus versipellis vulpecule fraus . . detegitur. J Et in Annalibus tom. o. ad annum syo. post recensi- tum de Fausto Gennadrum testimonium haec Gennadius, inquit, taquisiam rogo sub tam pulchro titulo adeo fidei orthodoxae con- . .
cinno existimare pollet inelle librum (Fausti scilicet de quo agi- tatur in quo lateret haeresis, seu anguis in herba sub prominentibus is floribus, quod quidem haud rudes tantum, sed & disertos potuit tadecepisse, &c.J MEt iterum post multa: non est quidem ut pro Fausto aliqua pos . .
sit in eius defensionem vel excusatio laena Apologin elaborari, requem constat in diuerso orbe Catholico impugnatum: Eteni in in ta Occidente Caesarius de Auitus, doctissimi atque Sanctissimi in is Gallia Episeopi, aduersariis eum scriptis exagitauerunt: Eundem- . . que in Africa Sanctus Fulgentius Ruspensis Episcopus septem li- tabris vehementissime impugrinuit, dcc. Sed qui praestant his om- . . nibus,Foelix atque Gelasius Romani Pontifices eadem Fausti scri- tapta reiecerunt, ut plane uniuersum occidentem orbem in eosdem . . Fausti libros insurrexisse, eosdemque oppugnasse atque haeresis recondemnasse manifestum sit. In Oriente veto non unus duntaxat quem rescit A do , Ioannes ta Presbyter Antiochenus eos Fausti libros refellit, sed Orthodoxi ferme omnes, &c. Et post recensitam Hormisdae Epistolam. Haec& alia, inquit, Hormisda Papa ad Posse starem Episcopum Afri canum, quibus valeas intelligere libris illis Fausti ab omnibus is contradictam ,&a Sede Apostolica Catholicaque Ecclesia eos esse reiectos, &c. Quinam autem colligantur ex Fausti duobus talibris errores scriptis Sancti Augustini, & sententiae Catholicae is Ecclesiae aduersantes,tu vide illos collectos a Maxentio in respon- . . si os te ad Hormisdam Romanum Pontificem , ubi in pluribus si
Faustus declaratur hqreticus. MVidere namque est eundem Faustum in Conuentibus Sancto- rum Patrum, ut Saul inter Prophetas, Prophetam, de ipsum apparuisse eadem cum illis sentientem, sed priuatis postea scriptis do. EE e e id Faustus Res
Baronius iii Martyr, ad ii. Scpr. Idem An
620쪽
Arb. lib. 2. cap. H. De Scrip t. Ecelesi in
se a Praedestinatianae Fabi lae
' losa arte totam de iustificatione hominis destruxisse sententiam dum captiose videri volens pugnare contra I elagium, Pelagio s V uisse compertus est. Eiusmodi plane erant Pelagianorum immo ' &Pe ij ipsius ( ut superiori tomo ostensum est j fallaces artes, ' dum videri volentes haeresim confutare, eandem firmius itabili- ' rent. Cum igitur Fausti sententiae ubique ab Ecclesia Catholica ' fuerit contradictum, videant quanto periculo quidam ex recen-U tioribus, dum in nouatores insurgunt. ut eos confutent, a Sancta V Augustini sententia dc Proestinatione recedunt: cum alioqui ' arma non defiat quibus aduersarii profligentur. lEt Cardinalis Bellarminus, ut magnum Ecclesiae hoc culo lumen, sic totius Societatis decus eximium,de Gratia &Libero Arbit. lib. 1. cap. ii. ubi probauit ex traditione Ecclesiae Praedestin tionis Dei nullam esse causam in nobis, eamque fuisse Saetorum Patrum sententiam , eandem ostendit ab ipsorum antiquioribus& doctioribus, quos deinde caeteri secuti sunt, quasi certum Catholicae fidei dogma traditam: Contrariam vero Pelagianae hqr si imputatam, seu ad Pelagianos reiectam, idqtie confirmat auctoritate Gelasii Papq dc Synodi Romanae o. Episcoporum, in qua damnati libri Fausti quos in Augustini libros de Picdestinatione Sanctorum ,& bono perseuerantiae scriptos pro comperto D asseuerat his verbis. Denique Sanctus Gelasius in Concilio et O. N Episcoporum no solum probauit omnia scripta Sancti A ligustini V dc Sancti Prosperi, sed etiam contra damnauit libellos Ioannis D Cassiani & Fausti Reiensis: Cum tamen non ignoraret potissim; D contentionem inter Prosperum, de Cassianum,deinde inter Ful- ' gentium & Faustum, de scriptis Sancti Augustini de Praedemia D tione Sanctorum, & bono perseuerantiae fuisse. JEt iterum in libro de Scriptoribus Ecclesiasticis in Fausto Re giensi ad annum 8 o. ubi retulit pr*cipua ex supradictis contra U Faustum testimonia,sic concludit: H qc admonere volui propter V aliquos, qui nostro tempore faustum Catholiciun fuisse conten P dunt. J Iam R. P. Audiamus & expendamus.
Admonet hoc loco siuiuum veritatis, amίrque innocentia,ut Facsti Reiensis bicem doleamus, ictoque-clari nominias Antistiti reuerentiam , qua fas est, deprecemtir. suis enim agri non ferat Faustum illum , qui in admiratione omnibus aetatesua fuit, ct honore: quem domina salutaris Teutarisque virum Sidonius, Doctorem eximium, Pastorem egregium Ruriuus appellabat, quem adhuc Abbam rem Hilarius Arelatensis ita honorauit, ut interse ae N eodorum, im
Maximum Episcopos medium locaret: Episcopum ver. cr Episcopi Diqilired by Co Ie