장음표시 사용
631쪽
Confutatio. Cap. VIII. Tara. d. dos
errores habitum fuisse PELAGIANvM HAERETICvM, ut te- .i
stes sunt Isidorus&c. Quod si vir Doctissimus Ru ARDusTA- .. PERus obseruasset, non tam saepe Faustum Catholicum appel- lasset. J
Non quod opinor ea in Fausti libris non animaduerterent, inquibus nancra nostra ad Dei initium, di alia plus aliquanto tribuere visissest, quam par erat, sed quod haec, qua ab illo tunc scribebantur, quando ita loqui fa/fuit, eiusmodi esse non intelligebant, propter quae Catholici nominis iacturam seri oporteret.
Immo verius Doctores illi Luthetanorum & Caluinistarum haeresi, qui Deum peccati auctorem, & Praedestinationem quasi fatalem necesssitatem omnibus hominum actionibus inferentem,& Liberi Arbitrii peremptricem praedicarent, refutandae nimissi intenti,contra similes haereticos praedestinatianos, qui nulli fuere non contra veram Sancti Augustini, & totius Ecclesiae doctrinam scriptos esse Fausti libros,errantes arbitrati sunt et nec aliis inten ti, aduerterunt inter reliqua haeresis capita Ac impietates,Faustum veram Dei Praedestinationem impietatis & blasphemiae notaredi donum gratiae tam ii raefatione quam cap. 18.& alibi passim in sola doctrina reposuisse: quod anathemate damnatum Concilio Carthag. capite quarto, & Faustum cap. iq. eo dementiae di inmietatis progressum , ut vere impios asserat, qui gratiam Christi non omnibus ingeri,non omnibus testantur impendi. N que fucum facere poteu quod ait R. P. ea tunc a Fausto scripta Doctores illos intellexisse, Quando ita loqui fuit : hoc est vein Galliae Conciliis explicat ante secundam Arausicanam Syn dum: id enim illis Theologis in mentem venire non potuit, cum ex errore communi ( quem R. P. detexit Synodus illa ante Fausti libros edita credetetur. Sed quid multap Doctorum illorum error censurae Gelasii Papae, & tot Sanctorum virorum iudicio Alcimi, Auiti , Fulgentii, Caesarii, aliorumque qui libros Fausti ut pestilentes atque haereticos damnarunt, & impugnarunt, pr ponderare non potest, nisi apud pelagiant prauitatis reliquias,
id enim alioquifuturum tot Patribus, tum Graecis, tum LaILnii, ouarum par sit ratio, quid Augustino ipsi, qui de Sanctorum Praedestinatione scribens, ademse olim de ortu fide ensisse confessui est e nam aut eadem cum Fausto tabella damnandi sunt, aut qua
632쪽
Faustas ReguHinem. de 13sae leth. in Praefat. August.
Longe alia ratio tam Augustini ante Episcopatum, quam re liquorum Patrum , &Fausti: neque enim eo impudentiae & impietatis quisquam ante illum processit , ut veram & orthodoxam Ecclesiae fidem, & iam confirmatam Coelestini Papae auctoritate S. Augustini doctrinam ausu temerario & sacrilego impietatis &blasphemiae, sicut Faustus ars uere praesu scri t. Et meminerit R. P. saluberrimae Ecclesiae Lugduncniis etiam 1 suo Hinc maro comprobatae censurae, in praefatione posterioris operis, , de praedestinatione in fine: quia non statim est nae reticum , quod D ignoranter a fide sentitur diuersum, si non fiat pertinaci contenta D tione haereticum. J Deinde maximum discrimen est inter eos, qui nondum nata Pelagianorum haeresi scripserunt, & eorum qui post non solum discussam , sed & toto orbe damnatam illorum impietatem exorti sunt, ut de ipso Suncto Ioanne Chrisostonio obser- γ uauit Sani ius Augustinus contra Iulianum lib. i. cap. 6. Cur non D ipse, inquit, addidit propria: cur putamus , nisi quia disputans in D Catholica Ecclesia non se aliter intelligi arbitrabatur, tali quae- D stione nullus pulsabatur, vobis nondum litigantibus securus lo-D quebatur. J Et sermone I . de verbis Apostoli in fine: Fundatara ista res est, inquit, ferendus est disputator errans in aliis quaeis D stionibus noni diligenter digestis, nondum plena Ecclesiae aucto-D ritate firmatis, ibi ferendus est error, non tantum progredi deis D bet, ut etiam fundamentum ipsum Ecclesiae quatere moliatur. IDenique de praedestin. Sane . cap. 1 . Huic ipsi objectioni re Lai pondens Sanctus Augustinus: quid opus est, inquit, corum scruat temur opuscula , qui priusquana illa haeresis oriretur , non ha-M buerunt necessitatem in ista ditacili ad soluendum quaestionc
- cum ita sint videant nunc qui se adigant ex e fui nostri The oletis ij,qui cum Maxentio Maxentiique amulo Gotteschalco Pamflum haeret is adcensere non emimessunt, ac pro ea quam veritati, anctoque Antistiti debent reuerentia, si de Fausti libris decernendum est:nesupra Sedem Apostolicam, Gelasiumque est Hormi amsapere velint, quibus fatimuit non primae illos auectoritatis , hoc e r pocryphos dicere, non haeretico .
Iam vero, videant quo se adstant qui cum Gennadio contra censuram Sancti Adonis vi emensis Arehiepiscopi, contra sententiam de Decreta tot Summorum Pontificum,& Sanctoruni Episcoporum,Fausti libros laudant,eius Pharisaicam supelbiam,&insolentem in D cum ipsum ingratitudinem pro sanctitate vener Disitired by Cooste
633쪽
Confutatio. Cap. VIII. Para. II. Nos
rantur , & fallaces eius calliditates pro veritate Catholica nobis obtrudunt e Cautem cum Maxentio, ei que in hac tantum in qua versamur quaestione de vera Christi Gratia & absoluta Dei Praedestinatione Emulo Gotteschalco Faustum haereticis, vel saliatem haereticorum doctrinam propugnantibus adcensere , erroresque eius, & commenta Cathqlicae veritati contraria libris illis contenta anathematigare non extimescunt, utroque saeculo dc Maxentis , & miserabilis illius Monachi certissimos verae & indumbitatae fidei duces habent & patronos, Summos Pontifices, Contae ilia& plurimos Antistites, non minus sanctitate quam doctrina praefulgentes et scilicet cum Maxentio praeter Episcopos in Sardinia exules, Petrum Diaconum di alios plurimos, habent Summos Pontifices Samstum Gelasium, Hormii dam,& Fouicem, quartum Concilium Romanu, ego. Episcoporum,& Araulicanum secundum, Episcopos vero Sanctum Auitum, SanctuaiCaesarium, Sanctum Fulsentium,& Facundum Hermianensem: & saeculo sequenti Saninum Isidorum. Item nono saeculo cum Goltcschalco N icolaum t. Summum Pontificem, Concilium Valentinum 3.3c Lingonense. Episcopos vero Sanctum Prudentium Tricassinum, Sanctum Remigium Lugdunensem, & Sanilium Adonem Viennensem,& plurimos non minus pietate, quam do strina celebres in Ecclesia Viros , clarissimum Abbatem Lupum Ferrariensem, qui Epistola iii. Faustum illum infaustum vocat, de his ipsis libris agens. Infisus um, inquit, etiam Faustum efferant; &Epistola ita. ad eundem ne de Fausto Manichaeo locutus esse crederetur sic exposuit, Faustum dirigi postulaui non quem refellit Augustinus; sed quem notat in Dectetis Gelafius. J Et in libello suo ad Regem Narolum Caluum. Quod si quis, inquit, excellentiae culminis vestri ostendat aut ostenderit paustum quendam de his longe diuersa se libentein: ne acquieueritis erranti: quoniam doctus Papa Gelasius cum o. Episcopis Uiris eruditissimis, qui scriptores essent vel non recipiendi, statuens post commendationem Ausustini & singulares laudes Hieronymi, memorati Fausti scripta his verbis exauctorauit. Opuscula rum fit. Reiensis Apocopha. Sed & nostro saeculo praeter Sixtum Scnensem &Do istorum omnium cateruamduces habent & patronos (ut iam vidimus Illi sitissimos Cardin es Batonium & Bellarminum,quorum iudicium piis omnibus etiam R.P. reuerendum est,atque etiam receutissime R. P. Dionysium Petauium qui tom. i. deTheologicis dogmatibus lib. s. cap. a. paustum ipsum Semipelagianorum Anteii gnanum appellare non veretur: videat etiam quo se adigat R. P. etiam Hincniarum suum quem errantem ducem lsaepissim
634쪽
sequi non dedignatur, Fausti libros propter malesanae doctrinae
Ethania damnatos, sola urgente veritate etiam inuitum profiteri
coactum, deserere non veretur.
videat etiam quo se adigat R. P. cum nouo& inaudito hacte nus commento censuram Gelasij Papae, & Concilii Romani septuaginta Episcoporum in Fausti libros eludit: asserens libros illis iuctor tantum non esse mima Hectoritatis, hoc HI Apocryphos dicere non haereticos. a Quasi vero alio & distincto cathalogo, vel
etiam alio verbo aliorum haereticorum libri condemnati sint.
, Nonne sine ulla distinctione dictum, opuscula Tertulliani siue D Africani Apocrypha , opuscula Ioviniani & Galli Apocrypha, D opuscula Montani, & Priscillae, & Maximillae Apocrypta, omissa nia opuscula Fausti Manichaei Apocrypha, opuscula alterius Cle-M mentis Alexandrini Apocrypha , opuscula cassiani presbyterim Galliarum Apocripta, vinula Pita utensis Victoris Apocryas pha, opuscula Faestini Reginensis Galliarum Apocrypha. J Et
sic iuxta R. P. opuscula Tertulliani, Ioviniani, Montani, rausti Manichaei 3c reliqua non haeretica, sed tantum non primae auctoritatis: quis haec terat, quis tam desipiat, ut sic sapiat pEt hie velissime quae de Augustino & aliis Patribus argute pr*eedenti lectione dixit R. P. 1 contrario dicta maxime urgent. Nam aut s inquit R. P. eadem cum raum tabella damnandisset,
aut quae illos a luet, eadem Faustam absolui necesse erit, avidisserimen ostendi et Sed discrimen maximum ostendimus; hic verone minimum quidem fingi potest,siquiden in eodem Canone nul-u,ne minima distinctionis nota, de operibus Tertulliani, rausti Manichaei, ac aliorum haereticorum, ut de Fausti Regiensis opemribus dictum ApoCRupi A nullo alio , quam hoc ipso verbo con demnationis lata sententiar igitur aut eadem cum Fausto tabell1 illi omnes haeretici absoluendi, aut quae illos ut haereticos dam-muit eadem tabella Taustum, ut haereticum damnatum iuisse necesse est: sicque condemiratum agnouere Faustum Illustrissimi Cardinales et Baronius siciuidem & versipellem vulpeculam,& hqreticum vocat, vel quod nabet candem vim,libros de quibus agitur,saepius haeresis notat e Bellarminus vero libellos illos pricise 1 Gelano dicit damnatos; nec abludit Himmarus in aliis R. P. amicissimus, nec in hoc suspectus ut satirae nec ab hac sententia fuit R.P. in notis ad Sidonium & in Conci l. antiq. Galliae ad Concilium Atelatenst. Vimque verbi illius, Apocrypha ,seu val- occultanda opti ine expressit Lupus Ferrariensis in supradicto libello ubi censui 1 illa notat exauctoratos fisisse libros illas nec ullomodo recipiendos.
635쪽
Confutatio. Cap. IX. Para. I. si
Pelagianae haeresis purulentia undique scatere, sed cui praedi Aa Cone non iussicient plura non proderunt , ut cautum fuit Concilio Arausic Atausicano Secundo cap. vlt. & in prauum sensum obduratus, non nisi singulari Dei gratii pijs precibus impetranda resipiscet. Erga plurimos siquidem de diuinae misericordiae diuitiis sperar- dum , vi quos nunc libero falli Arbitrio suo ab humilitatis via tapatitur euagari, non usquequaque neque in finem intelligentia .. sit fraudaturus. J Interim aduertat pius lector quam misera & .. quam desperata sit susceptae emia, quae non nisi tam absonis &Apocryphis commentis possit fulciri &subsistere.
DE Sv NODO ARAusi CANA II. in qua PMdestinatorum haeresis damnata est.
Praedestinatiam abuia vanitatem ex hac nodo maxim/ ostendi, utpote quae nassos se tales haereticos a scere palam fera Sed tantii bi intentatam a Pelia norum reo ps huius haereseos caesimiam reqciat.
Pars prima.OM N iv M quae peruersis illis Pelagianorum reliquiis insticha sunt, grauius nullum vulnus fuit quam quo 1 i3. Epita copis affecti sunt in Concilio Arausicano secundo, ut ipso R. P. teste probabitur,sed prius inquirenda huiusce Concilij causa,iam vidimus capite praecedenti Sanctum Caesarium prius Lerinensis Monasteris praefectum meritissimum, deinde Arelatentem Epi copum Sanctissimum, perfectae Christi gratiae amatorem & proselibrem intrepidum, huiusce Pelagiane prauitatis cum omnibus reliquiis e Galliis prorsus exterminandae studiosissimum, edidisse teste Gennadio de vitis illustribus cap. 86. de gratia& Libero MArbitrio testimonia diuinatum Scripturarum & Sanctorum Pa- Merum iudiciis munita,ubi docuit, nihil homine de proprio aliquid taagere boni posse, nisi eum dinina gratia praeuenerit. J Et opus il- Iud circa annum set . aut 28. oblatum a Caesario foetici Papae, quo auctoritate Apostolica munitum & roboratum maiori utilia tali cederet, eoque magis Pelagianae prauitatis insultus reprb
636쪽
raus iii prefat. Bellam de grat. ae lib. arb. lib.
Sed &C latium Encyclica Hormitat Papq ad Possetarem deis
cretali monitum, Romae in scriniis Ecclesiasticis seruari capitula de gratia Dei & Libero Arbitrio, quae huic lis reticorum reprimendae nequitis plurimum possent, rogasse simul Summum Pontificem, ut sibi capitula illa destinaret, vel Fcelicem ipsum motu proprio de operc Caesar ij confirmando rogatum solius Pastoralis curae, ac gratiae Christi Eclo, una cum operis illius confirmatione capitula illa ad C qtatium emisisse, eo proposito, ut in Synodo publicanda procuraret. Alterutrum certum, sed quod illorum, incertum. Siquidem in praefationc Arrefici Synodi hoc solum obseruatum capitula illa ab Apostolica Sede Cisario transmissa secundium auctoritatem & admonitionem Sedis Apostolicae publicanda . JPorro capitula illa numero as. a Sede Apostolica transmissa 5ein Synodo illa confirmata ex operibus Sancti Augustini contra Pelagianos, de ex Prosperi sentent ijs selecta Capitula non dubitabit quisquis tertium tomum opusculorum insigniorum in Pelagianos L ani j hoc anno 16 8.editum inspexerit, in quo ad sin gula Concilij huiusce Capitula citationes appositae sunt, sed Imo collecta seu selecta non satis liquet. Illustrissimus Cardinalis Bellarminus de gratia & Libero Arbitrio lib. 2. cap. II. censuit Capitula illa ex libiis Sancti Augustini vcrbatim excerpta, a Sancto Leone Summo Pontifice emissa, quoniam in illo tunc communi errore fuit, ut hoc secundum Arausicanum Concilium sub elue Pontificatu celebratum crederet: nihilominus si quod verisimilius credimus, proponere liceat, Capitula illa ab ipso Prospero videntur selecta,(vt -8. aut circiter ex Sancto Augustino collegit sententias de ea una cum Capitulis decretali Caelestini Papae subiectis per ipsum Prosperum Sancto Leoni Papae cui familiaris & a Secretis fuit, oblata, & ex tunc ab ipso Leone Summo Pontifice orthodoxq fidei maxime etiam contra Pela-pianos vindice acerrimo in scriniis Ecclesiasticis cum Synodi msticanae Capitulis consignata , ut ex iis quasi armario publico in
eosdem haereticos eorumque emergentes reliquias sicubi opus esset, emitterentur iacular idque etiam ex eo conficinatur, quod plurima Capitulorum illorum verbo ad verbum concinant supradictis ipsius Prosperi sententiis ex operibus Sancti Augustini excerptis. Et Capitulum S. in fingularem Cassiani haeresim editum reperitur asserentis: Alios misericordia, alios per Liberum Arbitrium ad Baptismi gratiam peruenirer quod pluribus impugnauit Prosper contra Collat. cap. 13. & alibi passim . Vt visit de his Capitulis locutum Hormisdam in decretali sua ad Possessorem,
eaque in hac Nausicam Synodo fuisse posteae sancita non improa Diuitiam brum Cooste
637쪽
Confutatio. Cap. IX. Part. I. cy
babile est, re qui Hormisdae illam Epistolam cum praefationc huiusce Synodi conferet vix dubitabit & sic recte constare & confirmari videtur origo Capitulorum illorum, quibus 1 Cssario receptis annosas. Decio Iuniore consule, ut habetur in hac prifationc Concit. Araiilic. secundi: cum ad dedicationem Basilicae in Arau- sica ciuitate Deo propitiante, & ipso inuitante Caesarius cum aliis tala. Episcopis conuenisset, id omnibus secundum auctoritatem & is admonitionem Sedis Apostolicae iustum& rationabile visum est, taut pauca Capitula ab Apostolica Sede transmissa, quae ab antiquis tam tribus de certis Scripturarum voluminibus colle ita sunt ad do- cendos ore, qui aliter,quam oportet sentiunt, ab omnibus obseruanda proferre & manibus propriis subscribere deberent, quibus talectis qui huc usque non secundum oportebat, de gratia & Libero Albitrio credidisset, ad ea quae fidei Catholicae conueniunt ani- ismum suum inclinare non differret & appositis a s. illis Capitulissum manico tu recapitulationcm subiecere: &quonia ex illis(iuxta piosperii Epistola ad Augustinum necessario sequeretur, Deum te secundum propositu,& consilium voluntatissus occulto iudicio' opere manifesto aliud vas condere in honore,aliud in contumeta talia; quia nemo nisi per gratia iustificetur,& nemo nisi in praeuarica- tatione nascatur. Idque ita refugerent & auersarentur Massilienses, si Faustus & caeteri pelagianae prauitatis reliquiae,ut Samstum Augustinu eiusque discipulos perfecte Christi gratiae professores Deum
Praedestinatione sua necessitate fatalem inferre &matorii omnium auctorem esse profiteri calumniarentur, eosque Praedestinatorum quasi haereticorum nomine incesserent; Concilij illius Patres, quo se ab illa calumnia longe abesse ostentarent, sub Anathemate tam horrendam blasphemiam 1 scipsis remouentes his verbis damnauerunt. Aliquos vero ad malum diuina potestate praedestinatos e. cfle,non sol im non credimus, sed etiam si sunt, qui tantum malum . . credere velint, cum omni detestatione illis Anathema dicimus. .. Pera isto Concilio, ut liabetur in vita Sancti Coesar ij multi aemu-Ii surrexerunt, qui eius resistercnt doctrinae,& susurris & mata in . terpretatione quorumdam oborta est contra praedicationem hominis Dei sinistra suspicio, nec homines tantum e vulgo, Sinferioris notae, sed etiam aliqui Galliat uni Episcopi huius Cone iiij definitiones sequi detreistabant, & ut ex ipsa Caesarii querela resert Bonifacius secundus Summus pontifex Epistola su1 ad ipsum
Caesarium: cum illi caetera iam hona ex Dei acquieuerint gratia ciprouenire,fidem tantum,qua in Christo credimus maturae ille ve- celint non gratiae,& hominibus ex Adam quod dici nefas est in Li- ..bero Arbitrio remansisse, non etiam nunc in singulis misericordiae cedi uini largitate conferri. J Quapropter Sanctus CSsarius, ut Ca- .e
situla illa, quae in Concilio Arausicano lancita suerant, ipsiusque Cone
Epistola ad ad Augusti Ibid. Can.
638쪽
definitiones nihil reuera continebant praeter Capitula ipsi ab Apostolica Sede per F elicem Papam transmissa, iuxta ipsius mandatum promulgata, sic ad eundem Summum Pontificem Concilium ipsum retulit Caesarius, quo per Sedis Apostolicae auctoritatem confirmatum, ab omnibus cellante murmurantium & obloquenotium detretatione susciperetur: idque mediante Bonifacio ii Foetice Summo Pontifice Epistola ad eum scri eta merito obtinere se posse sperauerat: sed eodem tempore det uicto Foelice Boni facius ipse Summus Pontifex creatus , ipso sui Pontificatus intatio anno scilicet s3i. mense Ianuario missa singulari ad Sanctum Caesarium Epistola rei gests serie qualem retulimus enaris rata, Apostolica auctoritate confessionem Caesarij, aliorumque Pontificum,seu Concilium ipsum Ara canum coiiurmauit.,s Caesarius autem adepta illa confirmatione, cum aliqui Episcopi,, eius inscii in errore&obstinatione illa perseuerantes valentiaeeta D sent congregati, nec prae valetudine ibi uti di sposuerat properarei, posset, misit illic praeuantissimos viros de Epitcopis cum Presby-M teris &Diaconibus,& inter alios Sanctum Cyprianum Tolonenisi, sem Episcopu, qui producta Bonifacij Paps confirmatione iurgatium omniu colluctationem c escuit,&ab omnibus recepti Cos, cliij definitiones ut ex vita S. Cttari j hic refertur 1 R. P. & ita in-,, quit auctor donante Christo paulatim Ecclesiarum Antistites te- si ceperat,quod optauerat Diabolus repentin1 animositate cessare. Et glaui ac diuturnae contestationi (iuxta R.P. to .I. Conc. Antiq.Gall. ad annum Ass. (vbi de Apocrypho illo Concilio Arelatensiiii quae doctissimos&Sanctissurios utrimque Viros inGallia centum yi amplius annos exercuit,finem poste tandem attulit Synodus 33 Arausicana secunda, quae totam de gratia & Libero Arbitrio conai trouersiam ex Sancti Ausustini sententia composuit. Sed id acceptu reserri deberc auctoritati Sedis Apostolici,& c firmationi Bonifacii pap*.docent praeter S. Caesar ij vii duo celetaberrimi manuscripti Codices, quibus usus est R. P. Fossatensis &Laudunensis, in quibus Concilio Arausicano praeponitur Bonifacii,, haec Epistola, hae etiam huic praefixa annotatione: in hoc Codices, continetur Synodus Arausicana, quam per auctoritatem Sanctus,, Papa Bonifacius confirmauit: & ideo quicunque aliter de gratia de,, Libero Arbitrio crediderit, quam vel ista auctoritas continet, vel ,, in ista Synodo constitutum eu, contrarium se Sedi Apostolicae ,&,, uniuersae per totum mundum Ecclesiae esse cognoscat. Nec etiam pr termittendu quod licet in hac Synodo de gratuita & absoluta Dei Praedestinatione nihil expresse fuerit definitum, nihilominus quonia illa vi ex prosperi Epistola ad Augustinu iam retulimus ex gratuito fidei Dono, & omnia merita praeueniente
639쪽
Confutatio. Cap. m. Part. II. Dr
risti gratia, quae stimulis non omnibus datur, necessario sequit ut ipsam tacite & virtualiter definitam: Et sic censi ierunt praecipui Catholicae fidei desenseres , maxime illustrissimus Cardinalis Bellarminus, de gratia & libero arbitrio, libr. h. cap. II. Porro, is inquit, in illis Capitulis Concilii Amusicani continentur omnia . . fundamenta sententiae, de Praedestinatione Uatuita, ut non pos cc sit ullus Prqdestinationem negare, nisi velit illis Capitulis contra- ..ite. J Et hoc ipsum obseruauerat etiam ipse Sanctus Augustinus. de Dono perseuer. cap. 16. Aut enim, inquit. sic Praedestinatio Utraedicanda est,quemadmodum eam Sancta Scriptum euidenter taoquitur, ut in Praedestinatis sine poenitentia sint dona & voca- .etio Dei, aut gratia Dei secundum nolim dari merita confitendum, taquod sapiunt Pelagiani, &c. J quo vero fundamento Reuerendus cePater iam hoc ipso Concilio Praedestinatorum haeresim damna.
tam comminascatur,expendendum.
Inter eos, qui Prosteri exemplo post eis excessam diuiuagratia parte usceperunt in Gallia Princeps'it Caesarius, elatensis Anii. stes, Sancti Asu pini non doctrina modo studiosissimus , ver metiam persona: Meo viva Augustani amore, morti vicinus extremum vita diemproximum isti, qui ultimus Augustino fuerat, sibi contriffere optaret, quod obtinuit. In hanc reno curam enixius incumbens, ad illorum errores extirpandoin conuertit, qui reliquiae Pelagianarum a Prospero iucti. Semipe abavorum postea nomen insi holis Theologorumsorro uni: qui eis Pelagiani orsus non erant, esseque prorsus adorsabantur: libero tamen arbitrio plas equo indulgentes, de gratia beneficiis in ea dignitatem sentiebant.
Quod hic de Caesario referiur, qius non agnoscat , quis non toto corde suscipiati sed quod de Pelagitanorum reliquus, siue Semipelagianis asseritur, eos prorsus ni uisse Pelagianos ,eprorius uduersatos esse Pelagianti. Prorsus abnuimus & inficiamur. Quoniam vero Pelagianarum reliquiarum , seu Semipelagianorum virus eo periculosi is qub occultius & subtilius serpit, nec desiant plurimi qui hoc etiam nostro saeculo eorum senta, licet ab Ecclesia damnata recipere, in publicum proferre, & laudare non verentur,quibus haec Reuerendi Patris sententia plurimum fauet. oeerae praetium erit pluribus ostendere longe aliam iuille illo saeculo totius Ecclesiae lententiam ore Prosperi Leonis Gelasii,Fulgenti, & Ferrandi Diaconi prolatam, ut iam vidimus , celeoerrimum eorum Primicerium leu Ante signanum Faustum, ae illa de nostro seculo, ut haereti un proscriptum.
640쪽
cta Prae destinatianae Fabulae
Longe itaqtie aliud , de Pelagianorum reliquiis fuit, Prosperi, (qui illos imagA nouit iudicium : siquidem Eristola ad Augusti-
' num: quidam vero, inquit, horum in tantum a Pelagianis semitis D non declinant, ut cum ad confitendam eam Christi gratiam , qtiae 'i omnia praeueniat merita humana cogantur, ne si meritis redditur frustra gratia nominetur, ad conditionem hanc velint uniuscuiu
'' que hominis pertinere, &c. J Et paulo post: unde quia in istis Pe- D lagianae prauitatis reliquiis non mediocris virulentiae fibra nutrita D tur: si principium salutis male in homine locatur,&c.J Et Sanctus Augustinus huic Prosperi Epistolae respondens,de Praedes . Sanct. ' cap. h. non ergo receditur ao ea sententia, quam Pelagius ipse in U Episcopali iudicio Palaestino, sicut eadem gesta testantur damnare V compulsus est gratiam Dei secundum merita nostra dari: si non ' pertineat ad Dei gratiam , quod credere caepimus , &c. JSed& Prosper Epistola delibero arbitrio ad Rumnum cap. I.&1.nullomodo dis inchas in praecipuo haeresis capite censeti Pelagianorum reliqui is ab ipsis Pelagianis; sed eosdem illas post
condemnationem , dogmata colore tantiim variasse. Cum ergo, D inquit,totam iustitiam hominis ex naturali vellent rectitudine acii possibilitate subsistere,atque hanc definitionem doctrina sima re. D spueret, damnatum a Catholicis sensum, & multis postea haereti-D cae fraudis varietatibus coloratum , hoc apud se ingenio seruaue-D runt,ut ad inciriendum,& ad proficiendum, & ad perseuerandumox in bono neces lariam homini Dei gratiam profiterentur Sed in hac D prosessione quomodo vasa irae molirentur irrepere,ipsa Dei gratia D vasis misericordi reuelauit. Intellectum est enim saluberrimequeat persipectum,hoc tantum eos de gratia confiteri, quod quaedam li-D bero arbitrio sit magistra;seque per cohortationes, per legem,perai doctrinam, per creaturam,percontemplatione,per miracula,perv i que terrores extris 1secus iudicio eius ostendat, quo unusquisque
D secundum voluntatis suae motum, si quaesierit inueniat, si petierit D recipiat, si pulsauerit introeat &c.J Ita ut ex his & sequetibus luce chuius pateat apud virosque, Pelagianos scilicet, eorumque reliquias , idem elle haeresis fundamentum, idem ipsum virus, idem consilium , idem propositum, verboque magis quam re mutatas iisdem de rebus sententias. , , Ideoque idem ipse Prosper contra Collatore cap. i.Par sunt, D inquit, unius seminis germina, & quod latebat in radicibus ma- D nilcstatur in fructibus ;N on ergo cum istis noua acie dimicandum, , est, nec quasi contra ignotos hostes specialia sunt ineunda certa- D mina: Tunc istorum maehinae fractae sunt, tunc in superbiae sociis
. . ac principibus corruerunt, quando beatae memoriae Innocentius,ai dcc. Et cap. A. virosque lupos vocat, hac unica distinctione quodi, ( OOsti