장음표시 사용
261쪽
ntentia seriar,&dominio illo priuet, quod super fideles habebat. Vbi vero Rex, alioqui legitim unob detrimen tuni spirituale Regno priuatus est, per
sententiam eius, qui Ecclesiam uniuersam regit, n5 solum non tenetur populus illi parere, sed tenetur non parere ac per hoc cum illi rure deposito ob dientiam praebet, non per accidens, sed per se causa est mali, inobedientia peccatum incurrit, Dinobedienti e peccatum etiitet. Neque osticium Regi debitum Dei iussu persoluit; ssed officium Regi
indebitum Deo prohibente persoluit. qui vero Regi, ut dictum est, iure deposito obedientiam den gat, non facit malum, Ut bonum inde sequatur sed facit bonum, ut malum grauissimum evitetur: eisque damnationem sibi ipse acquirit, sed a damnati Oire, quam alioqui incurreret liberatur. Quod si haec non intelligis popule stulte, insipiens; cur
non audis melassorem tuum 3cur iudicio tuo fidi, cur seducet is ab alieno poves certe Pastorem proprium sequuntur, quia sciunt vocem eius alienum autem non sequuntur, sed fugiunt ab eo, qiris non nouerunt Vocem alienorum, inquit Veritas,
ΡΟΡ. Qui iubet nos Regibus obedire, reddere Caesari quaestin Cas iis, russam bo nos intero malos Principes distinctionemfacit , ac per hoc nec nos diastinguere debemu3.
Pim T. Addo etiam cum Apostolo Petro, bediendum esse non tantu bonis, o modestu,sed etiam dyscolis. I. Petr. 2. Itaque non distinguimus Inter bonos malos, dum superiores sunt sed quaistio nostra est, An sit obediendum Regi per sententiam re
tecto,ac deposito; huic enim obedientiam exhiberi Chria
262쪽
m AP vj XXXI. Christus non iubet, Vicarius Christi prohibet.
vel potius Vicarium suum Christus ipse prohibet: proinde qui obedientiam illi exhibet, Christonoa obsequitur, Vicarium Christi laedit. POP Si,ut docet B. Augustinis, is qui continentia Deo fuerit, nullo visci debet ista compensatione peccare, ut ideo credat uxorem sibi ese ducendam, quia promisit qua nuptias em appetit, istaramst esse Chri titia nam atqtie ita acquaar Christo animam in morte in delitatu posita omina, qua parata est, si huic nupsierit, fieri Christiana qua nos apud Deum excusationertemur, si ut feratum aliqi od bonum eueniat turisiurandi religionem, Osdem piolemis Deo, Regifino tro datam nihil enim amma preciosius, pro qua Dominus, ct Salaator mori dignatus est: sergo ut eam Christoburemur, peccare non liceret,
ecculm re causa peccandum' ΡοNT. Non sunt facienda mala, ut veniant bona haecdootrina Apostolica est, ac per hoc&nostra: hinc non licet votum castitatis violare, ta-nimas Christo lucremur: neque licet contra iuri L iurandi religione In aliquid facere, ut Mundum Uniuersum saluum faciamus sed non ideo non licet mihi cui iristus dixit in persona S. Petri, Quod-omqκ lueris super terram, eri olutumo in coelis,
ει in votis dispensare, a iuramenti vinculo solvere, qui autem Apostolica auctoritate, vel voto,
velitii amento solutus est, iam non peccat contra votum, Vel iuramentum, si ea faciat, qua antea ligatus Volo, Vel iuramento facere non poterat que
admodum enim inter homines, qui debet alteri Pecunias, peccat, ii non restituat: sed si creditor sol
263쪽
peccabit etiam si nunquam restituat sic etiam dum Votum, aut iuramentum viget, S ligat peccat qui illa non seruat; sed si Vicarius Dei, accepta a Deo auctoritate in ipsius Dei nomine relaxat obligationem voti, vel iuramenti, iam non peccat qui ea non seruat stulta igitur est illa interrogatio tua, eccuiusgratia peccandum'quasi hoc a popuIo Saceris dos discere opus habeat. POP. Quod autem praeterea dicu, renos ab huius
cis vinculo absoluere, at que absolutos declarare: id non omnem consilenti' no Du scrupulum adimit; sed animo endere, ac dubitarem . tua potesta- refacit qu)dsciamus praeceptum, cuius tu nobisgra-ttam tefacturum promittis, Deio natura lege esse sancitum: sanctitatem ver. tuam nonposse, ne qu deinde plenitudine potestatu, legu naturalis, ct Murnaegratiam cuiquamfacere. PONT. Iam indocilem omni rabie praebes, cu ad eade semper reuolueris. Non ego tibi gratia facio praecepti naturalis, vel diuini, cum ab obedientiae Vinculo te absoluo. non enim per itio ut Regii in pareas, quod esset contra ius diuinum; sed facio, ut ille qui tibi Rexerat, non sit tibi deinceps Rex: quemadmodum, qui donat seruum libertate, non
concedit, ut seruus non teneatur obedire Domino,
quod esset etiam contra ius diuinum sed facit ut Dominum non habeat, cui obediat, 'ui filium emancipando eximit a potestate patria, non docet
liberum esse filijs, parentibus non obedire, sed facit ut ille, qui filius erat, iam non censeatur filius. Et qui volui, aut iuramentii relaxat, non dat facultatem violandi vota, vel iuramenta, sed facit, venon habeat votum, vel iuramentum. 1 POP.
264쪽
libus obsiequemur utrumque Deus iubet, trumque praestabimus. PONT. Si ut paulo ante dicebas pendebas nimi, dubitabas cur in re dubia te ipse Iudicem constituisti;& tam audacter conclusisti Deus certe in Deuter.cap. I7. in rebus dubijs, obscuris r mittit homines ad Sacerdotem , nec vult ut unusquisque sit iudex. Et tu ipse pati ibante dixisti, in rebus dubijs ad Sedem Petri si confugiendum;
cur igitur indubitatione tam graui, ad locum que elegit Dominus, id est, ad Sedem Petri non confugisti Acut intelligas te tua conclusione nihil effecisse: attende primum,Deum qui de iubere,ut Pontifici obedias in spiritualibus, sed non iubere ut in
spiritualibus tantum; imbi ubere, Ut con uenter
etiam obedias in temporalibus; sed Regi qui legitime regnat, 'on Regi, qui ob hqresim et alia iusta de causa Regno priuatus est nam ipsi Pontifici obedire non deberes in spiritualibus, si forte quod fieri non posse pie credimus in haeresim Iapsus ab
Ecclesia Pontis at priuatus esse de nunciare ur. Attende postremo dubitationem de potestate P pae, an ad temporalia se extendat non esse dubit
tionem de re temporali, sed de respirituali, iu- pernaturali, quaeque non ab arbitrio, vel iudicio hominum; sed ab inelligentia Scripturarum, Minterpretatione voluntatis diuina dependet quare non tuo iudicio, sed Ecclesiae in tam graui dubit
tione stare debuisti. Ecclesia verb, ter caput seu Christi Vicarium,& per Concilia,id est, per principalia membra sua,& per Doctores Theologos,&Canonistas, id est, per linguas suas, non obscurὸ docuit,
265쪽
CApum a XXI. 2M docuit, Potestati spirituali subiectam esse potestatem temporalem, ut corpus anime,& ideo potest tem temporalem etiam Regiam, a potestite spirituali, quae plenissime reperitur in Papa, dirigi, ccorrigi, iudicari,&mutari posse, cum deui M. Pi P. Minas denique, quas mandato inseris miramur quidem, ex parte metuimus e sed non itas rem meticulosi tamen, ut plus eas, quam e'ortet time-ammaut ijs ita terreamur, ut metu iniusta excommunicationis, iustum, ac iure debitum obsequium Regi nostro denegemus. Licet enim vulgo iactetur, omuὸ excommunicationem esse timendam,scire tamen oportet iniustam excommunicationem, Hyladere eum in quemfertur, ed eum polim a quo fertur: si ideo nos anathematis mucrone fertas, quti nolumitis mandat si Dei, te iubente,praeterIre it, ct malam facere: βω- dictis versetur in benedictionem, ut quamuis ligati exterius videamur, interiinsluci, atque innocentes
PONT. Hoc nimirum est quod Sapiens dicit, Impius chm in profundum venerit, contemnit. In hac te foueam praecip:tem egit luperbia, quia te ipse Iudicem rerum diuinarum , coelestium constiti isti: in huius fouea Orofundum demersus iudicium non solum Uicari Chriit , sed ipsus etiam Christi contemnis. Nam etiam si timere te dicas
minas censurarum Ecclesiae re men cupra audacter pronuncias eis te non pariturum,non solum timorem excludis, sed addis mani liὰ contemptum: qui enim vere timet, saltem extimore mandatum obseruat. Quod autem dicis, ni ultam sentenisaim non laedere eum, in quem fertur verum est quando is, in quem fertur, eam humiliter tolerat, Ν b-R a sernat,
266쪽
1s CAPur. XXXI. seruat, donec iniustitia, vel potius nullitas eius
manifeste se prodat. Sed cum is, inque fertur, eam superbe contemnit,&audaciter mandata transgreditur, si non laedit eum excommunicatio iniusta, vel nulla laedit tamen superbia, tumor, quo Pastoris mandata contemnit. Sed haec dicenda essen. t, si censura, Ss mandata, de quibus nunc loquitur.
liquam iniustitiar, vel nullitatis speciem praese*rrent. At cum Uicarius Christi sub excommunicationis poena populis iubet, ut Regi haeretico, vel alias iuste excommunicatio,atque deposito, nou Obediant:quae suspicio iniustitiae suboriri potes: si 5 enim ut tu falso affirmas, Pontifex anathematis mucrone te ferit quia non vis mandatum Dei, ipso
iubente praetergredi,& malum facere sed contra potius quia mandatum Dei, Pontifice prohibente, vis transgredi, malum inobedientiae facere. Nusquam enim mandauit Deus, ut Regi haeretico, excommunicato, ac deposito, populus obsequiupraestet sed mandauit, ut haereticos vitet,& ne sue quidem illis dicat, ut Pastori suo obediat,&vocem
eius audiat. Atque haec sunt, quae Barctato in personat puli dicere placuit; ad quae non sine stomachor 1 pondi, cum valde me pigeat eadem toties repli- Cando tempus, operam perdere: tamen hac
puerilia postrophetandem finita, iactat Barciatus firmissimis demonstrationibus, Mineluct
bilibus argumentis rem totam esse conclusam.
267쪽
I capite tricesimo primo Barciatus multa repetit, quae supra dixerat de maiora huma ostris, qui Principes infideles, cum facile possent eos opprimere, patienter tolerarunt item de turbis excitatis in Ecclesia occasione Gregorii VII. Bonifaci VIII qui Principes Christianos, vel re ipsa deposuerunt, vel deponere tentarunt. Addit vero reprehensione ni Clementis Septimi,& Pauli Ter iij in haec verba.
De postremis duobus Pontificibis ausim asstrinare est enim orbi notissmum2 in causa eo uisse perdenda Religionis in Anglia, Nod i Iam tam inuid: am, late patentem potestatem in Regni illius Principem, O populum sibi sumere, exercere conatisnta Haec ver falsitast calumnia tam est manis sta, notoria, ut mirum sit ab homine. qui se in historijs versatum profitetur, proficisci potuisse. Sed odium in Pontifices. maledicendi libido, non solum mentem excaecat, sed etiam memoriam per dit. Quis enim ignorat Clementem Septimum optasse modis omnibus Henrico VIII. Anglia Regi sibi amicissimo gratificari, modo iustitia, Meligio id paterentur prat Henricum anathematefert,t;
inextat sintιtia Clementu in Henrisu apud Nicolais
268쪽
6 CAP vn a XXII. Sanderum lib. i. de Schismate Anglicano Verum est, sed coactus bit, causa anathematis adebiti staflit, ut ne Barcia ius quidem eam reprehendere pos. sit, quamuis maxime vellet: nimirum Henricus co-tra omnia iura , cum maximo totius orbis tetrae
scandalo, lite pendente ad tribunal Summi Pontificis, dipso Summo Pontifice palam prohibente,c censuras Ecclesiae comminante, Catharinam legitimam coniugem a se abdicauit, Annam Bolenam sibi multis modis affinem matrimonio iunxit; ita separauit quod Deus coniunxit ' coniunxit quae Deus separari mandauit. Quata igitur a Bar-claio an potuerit Clemens Pontifex, salua pietate, a iud agere quam quod egit certe peccare non licet Ilius boni acquirendi gratia: quomodo autem Pontifex no peccasset, si matrimonium Regis cum
Catharina iure contractu direm siet: matrimo-ntu eius de Regis cum Anna, quae ipsius Regis soror&filia ex affinitate erat, approbasset id enim ita se habere, ex confessione ipsius Regis , Nicolaus San-derus demonstrat. li. i. de schismate Anglicano. Ergo causa perditionis Angliae, no Ponti ricis iustitia, sed Regis impotens libido fuit.Paulus veris tertius seueriorem quidem sententia in Henricia protulit, sed quando a Rec Catholica fide defecerat, seq; per noua inaudita haeresim caput Ecclesiae costituerat, uegnum suum a communione corporis
Christi mystici separauerat. Quare non potuit esse causa Paulus Pontifex perditionis Angliae, quae iaperierat: neq; aliud propositu fuit Pontifici, nisi ut grege Se Rege perditii, si quo modo posset, inueniret, atque ad viam veritatis errantem reduceret,
mortuu in peccauoad vitia gratiae reuocaret vide
269쪽
eo dicere posset Filitu meus mortuis erat, reuiscit, perierat, is inuentus est. Uide apud Sanderum loco citato defectionem Regis, Regni anno is3 . de sententiam Pontificis Patili III. anno HIs quam e iam sententiam idem Ponti sex o spem aliquam conuersionis Regis ostensam, ut in eodem loco Sa-
de rus notat, executioni mandari noluit.
Subiungit postea falsitatem aliam, non in historia, sed quod grauius est in Fide, Religione Catholicas Reges, inquit, sin eadem caussunt,sed supra omnes leges humanas, omnessi ius positiuum,sti Deo adminis rationem reddituri, O quant. aradiis,tant,siueriinpuniendi Aduersia priuatos executio parata est, quam nequeunt misti ex indulgentia Principis euitare. aduersus Principes qua potEt fleri exequutio, cum nudis humanarum legum sanctioiuibus teneantur , nudisque ad poenam vocentur legibus, tuti imperi potestate ' Nam quod in iure expresem est, Principem legibus egle solutum, cum
de omnibus legibus, tum maxini de poenarus inteia ligunt, ut ijs Princeps, etiamsi delinquat, noli coerceatur. JHaec vero Barcta ij sententia primum secum ipsa pugnat: nam si legibus omnibus humanis Reges soluti sunt, certe non delinquunt, cum secundum eas non operantur. Ubi enim non est lex, nec praeκaricatio, inquit Apostolus ad Rom. . quomodo ergo Barciatus in ultimis verbis dixit, Principes non puniri, etiamsi delinquant admittit enim eos delinquere, cum leges humanas non seruant,du tamenas minat eos legibus non teneri: qui autem legibus non tenentUr, utique non delinquunt, si eas non seruent. Respondebit fortasse,Principes nod teneri
270쪽
legibus, quantum ad coactionem teneri autem quantum ad directionem. amuis autem videantur verba eius Principes ab omni legum human rum obligatione liberarer tamen admissis responsione paulo ante allata, iterum quaero, velit ne Bar-elaius Principes solutos vi coactiva legum humanarum innuim tum ciuilium tum Ecclesiasti arum, an ciuilium tantum nam si dixerit, eos solutos esse vi legum ciuilium tantum certe aliter sentit, aliter loquitur disertis enim verbis dicit, Principes esse super omnes leges humanas, omneque ius positiuum Ss nullis humanarum leglisanctionibus teneri: leges autem Ecclesiasticas,qui . summis Pontificibus, concilijsve Episcoporum conduntur, humanas esse, Radius positiuum pertinere dubitari non pote:t. Sin autem, Ut verba sonat, solutos vult esse Barciat 'Principes legibus Ecclesiasticis Pontificum,&c6ciliorum,errat in doctrina fidei manifeste,& repugnat ijs,quae supra nys mel repetiuit,Principes Christianos omnes subiectos esse spirituali potestati Summi Pontificis Vt ues baculo pastoris,& posse censuris Ecclesiasticis.&ipsa etiam excommunicatione coerceri. cap. 3x. addit, Posse Principes per summum Pontificem priuari omnibus comodis regenerationis in Christo, item tradi Satanae usque adlegitimam errati, contumaciat satisfactionem. Et quoniam priuari tot commodis, Satana tradi, grauissima poena est omnium consensu, fateri debet, paratam esse aduersus P. incipes executionem,&eos quoque ad poena legibus vocari. quae sunt omnino contraria ijs, quae hoe loco scripsit sed veniamus ad ea, quae ad institutum nostrum propris pertinent.