장음표시 사용
41쪽
CArum I. 3 eam ad temporalem potestatem, at rina vis est. Sepaul b in se a Theolossi itaque isti Cano astarum opinionem probissime resellunt, sed pace ipsorum dicam, nec ipsi meliussentiunt. JHaec ille, qui satis aperte se prodit, tamquam alterum Ismaelem e regione niuelsorum fratrum suorum fixisse tabernaculum, Ut manuS eius contra omnes essent. Gen. I 6. Extremam partem primi ca pilis totam consumit in refutatione, vel potius irrisione Borij, qui cum se Theologum profiteatur, Canoni starum opinioni adhaerere maluit. De quare nihil habeo quod dicam: nam Bogi opinionem, neque refutare, neque defendere statui sed id tantatum,in quo Catholici omnes conueniunt,& in quo a Barctato omnes dissidemus, confirmare, meque ipse ab eiusdem Barciaij obiectionibus propugna re decreuia
EXCUTITVR PRINCIPIVM siue fundamentum doctrinae
IN seriindo ea pite Barcia ius fundamenta latere
aggreditur doctrinae suae quorum unum, ac sor
te primarium est, Potestatem Ecclesiasticam, Politicam iure diuino distinistra, separatas vise, uti quamuis amba a Deo sint utraque pis terminu canis clasa in alterius ne inuaderesso iure nequeat, net trique in asteram imperiumst. Ad probandum hoc principium adducit Caia. Duosunt , C ad Peru, ist. 96.cap.Noui de Iudiciis, cap. Per venerabilem,
42쪽
Qiuslijset tegitimi, S. Bernardum ib. t. de Consid.
Ioan Driedonem lib. 1. de Libertate Christiana, cap. 1. S. Hosturn Cordubensem Episcopum, apud Athanasium in epist ad solitariam vitam agentes.
Atqui hoc principium , siue fundamentum in ultima particula falsum omni labesse cotendimus, in illis videlicet ultimis verbis, eutrissi in astra nam in erium sit. Siquidem a m rimam tus, Eccl si asticam potestatem, distinctam quidem esse a Politica,
sed ea non modo nobiliorem , verum etiam ita superiorem esse, ut eam dirigere, SI corrigere, Mincertis casibus, in ordine videlicet ad finem spirit alem, vitania ceternam, eidem imperare possit.
Neque ultima illa particula, videlicet: mutri, in alteram imperium sit, inuenitur in testimonijs allegatis siue ex Canonibus, siue ex Doctoribus. In Caia. Duos At qui desumptus est ex epist. Gelasij Papae primi,ad Anastasium Imperatorem, haec habentur, Duosunt quippe Imperator Auguste, qui usprincipaliter Munn luc regitur , auctoritas sacra Ponti cum se regalis PotestM in quibus tanto gra-xilis est pondus Sacerdotum, quanto etiam pro ipsis regi nibus homi uim in diuinosi ni reddetturi exami ne rationem. infra, Nosti itaque ex istorum testendere is dicio, non illos ad tuam psise redigi voluntatem. Haec ibi ubi non solum non habetur, quod Barcia ius dicit, Neutri in alteram imperium esse; sed
habetur omninh contrarium: nam si Pontifex re diturus est Deo rationesti pro regiminibus hominum, certe dirigere debet ea regimina, de si forte deuiant corrigete, atque in viam reducere . Quomodo autem potest dirigere, corrigere humana
regimina, si nullum in ea imperiura habetὸ
43쪽
pari ratione in Canone, Cum ad rerum, qui ex epistola Nicolai Papae primi, ad Michaelem imperatorem, sumptus est, non habentur illa verba,
Neutri in alteram imperium esse . Haec enim sunt verba Pontificis Nicolaici Cum adverton ventum est, ultra bine imperator iura ponti sicatus arripuit, nec Pontifex Nomen Imperator:&m pDryauit: quoniam mediator Dei, O hominum homo Christus
Iesu actibus proprijs, ct deuitatibus iis inoli timcia potestatis utriusqAe discrevit.
Hic quoque nullo verbo indicatur , Neutram potestatem in alteram habere imperium , sed solum discretas esse adtibus, dignitatibus, officijs. Et quoniam idem Nicolaus, paulo post subiungit, Christianos Imperatores egere Pontificum ministerio pro aeterna vita;&contra Pontifices uti legibus imperialibus procursu tantum Vitae temporalis: apertissime indicatur finem potestatis po- tificia', superiorem esse fini potestatis politicae, ac per hoc potestatem Pontificum imperium habere super politicam potestatem, quatenu opus est ut potestas politica non impediat adeptionem Vita aeternae ad quam apotificia potestate dirigendaest Sic etiam in cap. Nouit, de iudi c. hin cap.
Per venerabilem, Qui fili; sint legitimi, qui sunt Innocent ij III .Pontificis mihil omnino habetur,vnde colligi possit, politicam potestatem spirituali,
siue Ecclesiastice potestati no esse subiectam alioqui non decreuisset iciem Pontifex in Concilio Lateranensi generali, cap. 3. posse principes saeculi per Apostolicam Sedem Principatu pritiari, si negligentes essent in purgandis terris suis ab haeretica Iabe, admoniti ab Episcopis, non ob adirent. Ne-
44쪽
U CAPUT II. que idem ipse Othonem IV. Imperatore depositis .set,si existimasset, potestati Ecclesiastica nullum imperium esse in politicam potestatem . Sanctus quoque Bernardus in primo lib. de Consider. dici equidem,Pontificis potestatem esse in peccata, &spiritualem; sed idem S.Bernardus lib. . de Consid.
cap. . Vtrumque gladium spiritualem, materi lem dicit esse ecclesie,& materialem ad nutum Potham evaginandum esse: quae sane non diceret, nisi
crederet gladium materialem gladio spirituali esse subiectum. Porro de sentetia Ioan .Driedonis, nulla dubitatio esse potest: nam dicit quidem,potestastes ecclesiasticam, .politicam esse discretas; sed dicit etiam politicam ecclesiasticae adeo debere esse subiectam, ut possit Pontifex in certis casibus in ordine ad vitam aeternam Reges, Principes RGgnis suis, dominiisque priuare, ut nos supra allatis verbis ipsius indicauimus.Denique Hosij Episcop.
Cordubensis verba a Sancto Athanasio commem , rata,distinctionem officiorum utriusque potestatis demonstrant, aequalitatem non demonstrante
Tibi Deus, inquis, Imperium commigit, nobis quasune Ecclesia concredidit is quemamodum, qui tuum
Imperium malignis ocula caryit, contradicit ordinationi diuixae ita oetu caue , ne qua fiunt Ecclesia ad te trahens nagno crimini obnoxius'M:date r
ptum est,quae fiunt Caesaris Cafari, O qua Dei Deo.
Neque igitur fas es nobis in terris Imperium tenere, neque tu tymiamatum, sacrorum potestatem habes Imperator, lim ille, qui non repugnat sancto
Gregorio Nagian Zeno,qui oratione, ad populum timore perculsum, Iraesidem irascentem ape
tissime docet, Ecclesiasticam potestatem ita seram ber
45쪽
bere ad politicam, ut anima se habet ad corpus animam aut raresse corpori, illudq; regere, eique imperare nemo unquam in dubium reuocauit. Pergit deinde Barcia ius, Sio Zium exagitat, iusque responsiones,&disputationes refellit: quae ipsi Borio integra relinquo non enim defendenda suscepi, nisi ea, quae causam cornrnunern, Vel meam, particularem attingunt:quale est illilii quod inextremo apite Barcia ius dicit, non posse unam
potestatem alteri sub ordinari, Nessubiecta esse, nisi dignitas, o iacium , quod est in libordinato, si etiam in subordinante . Nam subiectionem &subordinationem potestatis politicae ad Ecclesiasticam,omnes Catholici docemus: sed non omnes admittimus quod Barcia ius inde colligit Hase enim subordinatio duobus modis potest intelligit Vno modo, ut potestas quae est in subordinato, d riuetur a subordinante, qualis est potestas Uicarii. qus derivatur ab eo, cuius est Vicarius, aegati. quae diri iratur a Principe, qui eum legauit, audicis, siue Praesidis, quae derivatur a Rege; iunc sine dubio potestas subordinantis includit potestatem subordinati altero modo, ut una non det tuetur ab altera, sed ob id solum subieeta, cu subordinata sit alteri, quia finis unius subiicitur, ela subordinaritur fini alterius , qualis est subordinatio, se lectio variarum artium ad artem regendi populos, quae Regia dici potest. Vere enim dixit Po
Excudent ali lirantia mostus era, Credo equidem vivos ducent de marmore rustruxorabunt causas melius alissi meatru
46쪽
Tu re'ere Imperio populis Romane mementλHae tibi erunt artes. Ars enim regendi populos distincta est ab artibus. sculptoria, oratoria, astronomica,&alijssimilibus, neque nideriuatur ab alia, neque una proprie alteram includit;&tamen omnes sub ordinantur, subiecta sunt arti regendi populos, ut possit Rex omnes dirigere ad communem populi utilitatem,&nisi pareant exterminare de regno suo , Vel remouere quoslibet artifides, Malios substituere; quoniam fini artis Regiae subijciuntur,& subo dinantur sines artium caeterarum. Iam igitur si sub ieetio, subordinatio potestatis politicae ad ecclesiasticam intelligatur priore modo , Utique sequitur, ut potestas politica coniuncta sit ecclesiasticae neque video quo modo id non repugnet verbis Gelasij, Nicolai,& Innocenti Summoru Pontificum;necnon Hosij, Bernardi, Dri edonis sed si intelligatur posteriore modo,ut nos eam intelligi-mUS, tum ratio, exempla Barciat nihil omnino concludunt: quemadmodum enim ars Regia no includit artem sculptoriam, neque sculptoria derivatura Regia;& tamen ars Regia imperat sculptoriae, eamque subiectam,& subordinatam haber, potest, ac debet Rex Sculptori iubere, Ut non
pat statuas obscenas, ne corrumpatur iuuetus; neq; CX auro,Vel argento,Vt ea metalla seruentur adv- sum magis necessarium neque statuas suas nimis magno precio vendat,ad coercendam auaritiam: sic ars ecclesiastica regend1 animas,quae est ars artium, x praecipue residet in Papa, non includit necessario artem regiam , neque necesse est, ut omnia
Regna deriventur ab Ecclesia δε tamen quia --
47쪽
CA 'VT III. 3ais eius est vita sterna, ad quam sub ordinantur omnes ali fines 1i iecta,&sub dinata est illi ars politica regendi populos, potest, ac debet summus Pontifex Regibus imperar Vt non abutantur potestate Regia ad Ecclesiam euortendam, ad hae reses I schismata fouenda, ad perniciem denique aeternam animae suae, populorum sibi subiecto rum;&si non obtemperent,cum admoniti fuerint. potest eos de Ecclesia percensuram excommunica tioni se ij cere, iopulos iuramento fideliratia absoluere, denique etiam eos Regno exuere, Reis gia potestate priuare.
POTESTATEM SUMMI PO tisicis in temporalibus, non esse rem dubiam neque ab opinionibus ocrorumso
I tertio capite contendit Barcia ius, de notest te Summi Pontificis in temporalibus nihil certi haberi, sed rem totam tuter Theologos, Canon istas libere disputari.
Ingens, inquit Theologos inter, Canonistas, ct virorumque inter si hac de risu eulis, dum hi directam,ali, indirectam potestatem struunt, facit, ut quaestio hac de remparaui potestate Papa dubia, Orncerta,ac tota in hominum opimone o sita videatur: ac proindesolationuein veritatem lumine rationis,
ct disserendi subtilitate esse pervestigandam. haea
ille. At magnum est discrimen inter quaestionem As si qui sit, vel, quomodo t. Deum esse no Pagani
48쪽
quidem in dubium reuocare solebant tamen de natura Deorum plurimae erant apud Urilosophos .piniones. Deum esse Trinu,&vnum, nullus Catholicus negat, sed omnes firmissima fide tenent:&tamen, quot sunt inter Scholasticos Theologos de costitutione personarii, de relationibus, de notionibua opiniones Sic.igitur de potestate in temporalibus, quod ea sit in Papa non opinio, sed certitudo apud Catholicos est quamuis non desint alte
Cationes,quid sit, 'ualis ea potestas, id est, an sit per se,&proprie temporalis: an potius ipsa quidespiritualis sit, sed per quandam necessariam cons 'uentiam, cinordine ad spiritualia de temporalibus disponat. inare non recta colligit Barci ius, dum sic ratiocinatur. Dissensio est inter Theologos,&Canon istas,da hi directam, illi indirectam potestatem astruunt, ergo quaestio de temporali potestate Papae dubia Mincerta,ac tota in opinione hominum posita est. Esse autem rem certam,& exploratam,posses
tificem Maximum iustis de causis de temporalibus iudicat e,atque ipsos temporales principes aliquido deponere;probamuS.I. Primu excommuni 5sensu scriptorum,quora verba initio disputat nis attulimus: P. n. communi cosensu Doctores varijs in locis, temporibus docent, id Ecclesia uniuersa sentire,&docere ces
tur: debenim possit Demin Ecclesia Pastores,
Doctires,ut dicitur ad Eph. . ut eos populi tanquaduces sequantur, neq; ab eis recedant, nisi forte videant unu aliquem noui aliquid contra doctrinam Comunem inuehere,vt hoc tepore Barciatus fecit. a. secundo probamus per Extra agantem; msai
49쪽
CAPvTIII. Ffunctam, de maiori t. obedientia. Vbi docemur. eladium esse sub gladio, temporalem auctoritatem spirituali subi jci potestati: quod si deuiae
terrena potestis, iudicabitu a spirituali,si deuio spiritualis minor, a suo sit periore; si vel b suprema, a solo Deo poterit sudicari eque obstae quod dc finitio huius decretalis videtur esse reta cata a Clemente V. in Extrauaganti,M ui de priuilegijs. Neque enim Clemens V. EX trauaganteni
Bonifaci reuocauit, sed admonuit, eam nihil noui definiuisse, sed antiquam obligationem declarasse, quam habent homines ad obediendum, subiac dum Apostolicae Sedi. 3. Tertio probamus ex Concilijs supra allatis,
quorum duo postrema generalia fuerunt: quomodo enim potest in dubium reuocari,& a sola hominum opinione pendere, quod generalia catholica, legitimaq; Concilia probant Posse autem per j-mu Poti luem eponi Principes temporales,qud Io clesiaῆ necessitas id postulat ac per hoc testoralo P incipum potestatem spirituali potestati Pontimoim subiectam,&subordinatam esse, consilia illa decem,ac praesertim duo postrema Lateranense, ScLugdunense apertissime docent. . Quarto, probamus ex diuinis literis, quemadmodum id probat Gregorius VII. in epist. H. libri octaui. Nam in Scripturis,&traditione manifesti DF inc reperimus fundatum Primatum Ecclesialticu Romani Pontificisci quo primatu amplissima potestas continetur regendi, ligadi&soluendi quos cunq; etiam Reges amperatores id quod neque Barciatus, neque Illus Catholicus negat Ex hoc
autem principi alsa aperte colligitur,eiue in Ro
50쪽
mano pontifice potestatem temporalia disponendi usque ad ipsorum Regum. Imperatoriam de- posmon nam per ipsam spiritualem potestate in potesti inirnus Ponti se eligare Principes saecula
res vinculo excommunicationisci potest pereandem soluere populos a iurannento fidelitatis, Mob- edientiae; Potest obligare eosdem populos sub ex
communicationis Poena , Ut rea excommunicato non paleant, atque Viali usibi eligant Regem. Prae-Πrea cum finis spiritualis regimini sit adeptio arternae vitae, cui est finis supremus,M ultimus, cui ornnes alijsiabordinantur fines certe necessie est,
ut spirituali potestati supremi Hierarchae ecclesiastici subijciatur,&1 1hordinetur omnis fecit laris potestas quam ille dirigere debet, si deuiat corrigere,&iudicare,ac demum efficere ne impediat salutem populi Christiani. Atque haec est ratio cur,&Gregorius VII.&Innocentius L in depostione Imperatorum, ut ostenderent iure se id facere, verba Domini allegauerint,s uiacmnque istauerissuper terram, erit ligaturno in coelis:&, Quotacunquae solueris sit per terram erit lutumo in ca-B,Matth. 6. ela, Pasce oves mea Ioan . I. nimirum
ut significarent potestatem suam disponendi de temporalibus, quando id requirit salus animarum, Religionis incoluinitas, Ecclesia conseruatio; non pendere ab incertis hominum opinionibus, sed ab ordinatione diuina Christi Regis aeterni, Pontificis Maxirni, strii super omnia Deus est benedictus in saecula, teste Apostolo ad Rom. II. Sed videamus, qn id contra haec narciatus o uciat. I. Primum argumentum eius hoc est, g 1δῖν