Tractatvs de potestate svmmi pontificis in rebvs temporalibvs : adversus Gulielmvm Barclaivm

51쪽

CApuri III. Usim, se iniquum est dicere, Principes Ethnicos Aiarioreo deteriore conditione adscriesiam esse recentos,quam hominespriuatos:reMPapam habere mulsarem nunc potestatem in principes politicos Christi

nos, quam ol in B. Petrus, ct cateri apostes in ca m

libet priuatum hominem Eccle asiliu ir At hi nώgus

ius, potestatem temporalem ha borrent tunc ten poris in bristianos laicos ergo nec papa in t incia pes seculares potestatem tam temporalem nanchabet. JRespondeo. Assumptio argumenti talla est, ciscripturis sanctis omnindico intraria: primum en inatus habebant Apostoli per cipiendi ex bonis temporalibus laicorum. Id pr it Apost. i. ad Corint. cap. 0, dicens, Si nos vo 'tualia siminaurinu

magno est, si nos carnalia visera metam tis pota restatis restraeparti pes scit . qliareno poti vor ediar sumus hac potestates ieruntasu inemus nequod siendiculum Divus Tuangelio Christi nescitis quoniam qui , secrari opera tur de sacrariis sunt erunt, se qui Altari deseruiunt, cum altari ariticipant i ta me minus ordinauit Vs, geliam annuncian de Euangelio vivere Deinde, po

tueriint Apostoli iubere, ut Christiani in caui is ciuilibus Iudices Chiistianos constituerent, nec ad Iudicia gentilium magistratuum accederent: sic N

ahquis vestrum habens ne rarium aduersu iterum; menavi apud iniquos; ct non apud Scnctos' si is quia sngelos sidῖca, mi aut magis se uri secularia igitur iudicia habueritis, conramstg:iei, uisunt in Eccles, illos conuit uire adiudica sis.

Quare si potetat Apostoli ordinare iudicia in ca η

52쪽

68 CAΡvTIII. sis ciuilibus limandire laicis, ut mi aistros Eua peti iiii facultatibus sustentarent: quomodo nullum ius habebant in bona temporalia laicorum et Ahin qui Barctatusci Certo certius ess, taci

fasticam potesatem fuisse onminoseparatam apol

postosinpotestate temporat Ethnicorum fuerint. M ag rtiti Pebis, Robertus Bellarminus, a Theolei in ignes ingenuefatentur.

Respondeo . Ecclesiastica potestas nunc etiam separata est apolitica: non enim eadem, sed diuersa est potestas Pontificum,&Regum. Sed quoniam, ut supra diximus,potestas Ecclesiastica,quae spiritualis est, praeest potestati politicie temporali, &eam d rigere debet ad finem supremum a ternae vitae; ideo potestinoidine adspiritualia disponere de bonis temporalibus Verum autem est Apost lorum tempore, politicam potestatem non quarn-cuque, sed Regiam, siue imperatoriam, fuisse apud Ethnicos totam, quia nulli tunc erant Reges, aue Imperatores Christiani sed ex hoc nihil aliud se-eatitur, nisi potestatem Ecclesiasticam o temporo non habuisti paratam executionem, praesertim in temporalibus, Vt hoc tempore habet: ipsos verbApostolos fuisse in potestate temporali principiisa Ethnicorum scripsi olim cum Alberto Pighi , alijs nonnullis: sed postea recognoscens, expenden diligentius libros meos, censui, Apostolos facio subiectos fuisse Principibus illis, non de iure; ut in Recognitione mea posui. 3. At, qlIit Barela his: g Non venit Christus su nere legem edad plere.ηec natura, ct genitium tu

53쪽

CΑΡ vj III. 69ratostere ut quemquam temporali rerum uarum

dominio excludere. Itaque cut ante eum Reges politica potestatesubditis praeerant, ita etiam postea quam aduenit, ct a nobis deinde in coelos recesit, eam ipsam potestatem Apostolica doctrina confirmatam,

nulla hexparte duruitatam retinuerunt. Si itaque Petrus cclterissi Apostoli, antequam Christumsequerentur,temporali Principum Ethiarcorum ditioni,

iurisdictionisiubjciebantur, qliod negari nonpote itine Dominus vlletbi diserte, nomiRatun iuris obligatione liberauit; cosequitur necessario man Oreos sub eodem iugo,etiam post Apostolatum. 3Respondeo. Christus non venit legem soluere, sed adimplere ideo non sustulit iura gentium, lanaturae, sed perfecit: non priuauit Rcges&Principes dominio,aut iurisdict ione; sed eorum iurisdietionem, S dominia ordinauit: nam in ipsa Ecclesia Reges 3 Principes sunt non des ore praedi ii potestate politica, quam Ethnici essent: hoc solii accessit, quod proposuit illis Pastorem magnum,

qui vice sua fungeretur in terris, a quo dirigerentur, si forte avia quae ducit ad Regnum caelorum; eos aberrare contingeret quod beneficium Dei inter potissima debet agnosci a fidelibus omnibus; sed a nullis magis, quam Regibus, S Principibus; qui quo sunt in loco sublimiore, eo magis obnoxij sunt casui grauiori,&tanto magis egent Episcopo,&Pastor animarum suarum, V eleganter, &4Ο-biose admonuit Regina idus Polus Cardinalis, iridialogo de Pontifice Maximo : quod autem Christus non liberauerit nominatim L expresse petrii, Apostolos ab obligatione, qua tenebantur Ethnicis Principibus; videtur omnino Euangelici repti-

54쪽

repugnare: si quidem Matth. i . Christus hi it didrachma pro se,& Petro,ob scandalum vitandum: nam alioqui neque se, neque Petrum ad id vectigal soluendum obligatos fuisse demonstrauit illis verbis. Reges terra a quibus accipiunt tributum,

vel censum a lijssuis, an ab alienu serestondente Petro,ab alienis, dixit illi fes s. ergo liberi sunt iij

quibus verbis declarauit, se quod filius esset Regis omnium Regum, immunem esse ab omni tributo, Scentu:&quoniam cum filius Restis immunis est, ipsa quoque eius familia censetur immunis; ideo Petrus,& Apostoli,qui ad familiam Christi, ipsius benefficio pertinebant, immunes quoq; esse debebant: sed de hac re alibis cmpsimus copiosius. . Sed non quiescit Barciatus,addit enim. grad

O eos aliorum ciuium instur Principibus subditos extitisse , ex ipsorurn doctrina , ct factis apparet: quippe id illis exprobrari non potest, quod Chrι tus Ecribis, et Phariseis improperat, aliud eosscise aliud

docuisse . Docuerunt autem Christianos subtectionem, obedientiam, de qua loquimur Regibu et Principibin exhibendam qua de causa Paulus tUe, ad Caesarem appellauit, o iusit Christianos omnes subiectos esse temporali potestat Ethnicorum , nou solam propter iram,sed etiampropter conscientiam.3

Respondeo Apostoli sine dubio non fuerunt similes Pharisaeorum, qui aliud docebant, aliud faciebant; sed non ideo iure subiecti erant instar aliorum ciuium temporalibus potestatibus, cum essent ipsi constituti a Deo Principes super omnem terram, ut legimuSin Psal.4 quamuis enim principatus ille spiritualis esset, non temporalis tame verus Principatus erat,&temporali Principatu lo-

55쪽

genobilior. Porro sanctus Paulus appellauit ad Caesarem, ut ad Iudicem Presidis ludee, Si Hebreorum, qui iniuste illum opprimebant: alioqui enim causa illa, quae spiritualis erat, vice licet de Resurrectione Christi, ceremon ijs legis Mosaicae, ad

Principem innicum iure pertinere non poterat. Uide Aeta Apostolorum a. 21. 22.23. 26. 2 .c 26. Idem vero Paulus ad Rom. it. uniuersalem doctrinam tradidit de obedientia i nferiorum ad super oreS, cum ait, omnis avimapotestatibus sublimioribis subit is quam postea doctrina applicauit in particulari ad obedientiam, quam debet subditi Principibus temporalibus;&tandem concludit, Ria te ergo omnibus debita, cui tributum, tribκtum cui vectigal, vectiga cui timorem imorem; cui honorem, honorem. Quare si quis probet,se non esse iure su ditum alicui potestati, non tenebitur hac post lica sententia, etiam si forte defacto, vel ad scandalum vitandum subditum illum esse oporteat.1 Subiungit Barctatus: Nam quod quidam dicunt Beatum Paulum non de potestate temporali

seci larium Principum illic loqui,sed potestate ingenere,ut quisue uosuperiori obessiat, lati in laico ecclesiasticus ecclesiasticos mera cauillatio est, ct, sponsum tris doctis , ac Theologis in unum nulla siquidem tunc temporis alia , quam politi a , temporalis potestas puli ab hominibus agnosceba

Respondeo. In verbis Apostoli , ut paulo ante diximus quaedam sunt sententia generales, quaeda Particulares. Quis enim inficiari potest, illam esse sententiam generalem Omo anima potestatibus

56쪽

potestas,nisi a Deo' illam, Qiu potestati remit, Dei

ordinationi resistit At Apostolus subiungens, Nam Principes nonsunt timori boni operis sed mali i&4n-m: Si male egeris, time, non enim sine causagladium portat videtur omninis , per sublimiores potenta res, intelligi voluisse Principes politicos. Ita est, per sublimiores potestates, politico Principes intelligi voluit, sed non solos maluit enim doctrinam suam Apostolus generalibus verbis concipere,&proponere, Ut pluribus prodesset unde alibi monet,ut si iij parentibus obediantri uxores viris; servi Dominis: populi Praepositis suis Ecclesi sticis. Nam quod Barciatus dicit, nullam tunc temporis agnitam fuisse vulgo hominibus potestatem, nisi politicam, temporalem , sententia est prorsus indigna homine docto, Iureconsulto. Si quidem notissima semper fuit potestas patria, potestas herilis, potestas maritalis, potestas magistri indis.cipulos, potestas denique Ecclesiastica: quae omnes potestates apolitica si pioprie loqui velimus apertissime distinguuntur. Ac de potestate Ecclesiastica, nonne idem Apostolus frequentissime memunit pCerte sic loquitur i. Corinth. o. Nam ctsi

ampliusgloriatus Dero de potestate nostra, quam ἐGdit nobis Dominis in ad ficationem, ct non in destructIonem, non erisbescam & cap. 3. Hac absensscribo, ut non praebens durius agam secundum potestatem, quam Dominio dedit mihi.&ad Heb.i3. Obediterra

postis vestris, subiacete eis.

Addit BarcIaius testimonium S. Augustini, in expositione quarundam propositionum epist ad Rom. Ex quo testimonio col ligit Barciatus. Primo, Christianae Religionis professionem non eximere

57쪽

quemquam a temporalis potestatis subiectione. Secundo, Apostolos, ipsum sanctum Petrum, Ethnico Magistratui subiectos fuisse. Tertio, non licuisse primis illis Christianis ab Ethnicorum Principum imperio deficere, S alios sibi Principes constituere, etiam si viris illis ad per ciedum suppetissent. Quarto, Augiistinum intellexisse verba Apostoli de potestate temporali tantum Q snto, Augustinum seipsum includere in numero eorum quos Apostolus iubet subiectos esse debere potestatibus temporalibus : Ex quo sequitur, ut etiam

Episcopi& Clerici omnes sit bditi esse debeant

ijsdem temporalibus potestatibus. Sexto duplex

esse officium subditorum: unum,Vt Obedianti egi, quando nihil iubet contra Deum: alterum, Ut non obediant Regi, quando contrarium iubetDeus. Respondeo S. Augustinus vere docet Christianae Religionis professionem non eximere quem qua a temporalis potestatis subiectione idque rectissime colligit ex verbis Apostoli, neque nos contradicimus.Sed ex hoc non sequitur S. Petrum, ela Ap

stolos caeteros subiectos fuisse de iure teporalibus potestatibusciaeque hoc S. August. dicit: nam et iasino eximebat Apostolos ab ista subiectione professio Christianae Religionis;eximebat tamen Principatus Apostolicus, qui sublimior est omni Principatu teporali. An aut licuerit Christianis deficere ab Ethnicis Imperatoribus, infra suo loco tradi bimus: interim hoc solum dicimus, id non colligi ex verbis Augustini, vel Apostoli: docet enim Sanctus Augustinus ex Apostolo Christianos debere Ibedientiam temporalibus Principibus, dum vi-klicet, cum potestate imperant: non autem si a

58쪽

Principatu excidant. Utrum autem licuerit Chrs stianis imperium Ethnicis abrogare, neque Ap stolus, neque Augustinus hoc loco definit: Illud verti falsum est, S. Augustinum intelligere hunc locu Apostolide temporali potestate tantum nusquam enim habetur apud Augustinum, neque apud Apostolum particula, tantum, ios habemus Sandia Ioannem Chrysostomum cu Theodoreto,&Theophylacto, qui exponunt de potestate in genere &Sanctum Anselmum, qui exponit de potestate Ecclesiastica,& temporali,&S. Bernardum Epistola 2.&483. qui exponit etiam de utraque Quod aute Sanctus Augustinus se ipse numeret inter eos, qui iubentur obedire temporalibus potestatibus; non cogit, ut inde colligamus, Episcopos, MClericos non esse exemptos a potestate seculari nam cum

dicit,Cum constemus exanima, ct corpore, quamdiu in hac vita temporali humus, etiam rebus temporaliabia ad ubsidium degenda halus vita stamur; oportet, nos ex eaparte , qua ad hanc pilam pertinet Abdiatos use potestatibus d est, hominibus res humana cualiquo honore administrantibus ostendit, omnes homines egere legibus,&magistratibus Politicis, sine quibus haec vita tranquille duci non potest. Quemadmodum etiam Nicolaus Papa in Epistola ad Michaelem, scribit, ipsos etiam Pontifices uti legibus Imperialibus pro cursu rerintemporaliu; omnes enim obseruare debent huiusmodi leges.

sed non omnes vi legum ipsarum, sed aliqui vi legum,aliqui vi rationis. 7. Pergit Barciatus, cla ait, Quid indignius, ct iniquius dici potest, quam Principes Christisdem pro-

59쪽

Ecclesia ditionem concedebant; inihil atrimonij, aut iuris temporalis amittebant, exceptis rebus ritu, quas

stret obtulerant, ut ex Actis post patet, iniuiter erra, ct Principes, ubi brino nomen d.ibant, iussu

temporale, imperium dico, potestatem Politicam, integram, ct intactam rettuebant. JRespondeo. Privati homines cum in Ecclesiam admittuntur, non amittunt quide atrimonia, aut alia temporalia iura: polliunt tamen per Ecclesiam cogi,ut Parochos suos alant, SI, ut Apostolus I quitur, seminantibus spiritualia, concedant, Vt carnalia metant; ad quae ante fidem susceptam minime tenebantur possunt quoque in poenam variorum criminum, non solum cogi in foro interiore a confessarijs,Vt eleemosynis redimant peccata sua sed etiam ab Episcopis in foro exteriore mulcstari poena pecuniaria , vel etiam carceribus mancipari, ut ex Concilio Tridentino sess. 2 .ca. 3. perspicuum est. Pari ratione principes temporalescit ad familia Christi veni ut, neq; Principatu, neq; iurisdictionem suam amittunt;sed subi j ciuntur ei, que Christus super familiam sua costituit,ut ab eo

regantur,& dirigantur in ea via, quae ducit ad vita. DNec uiuat, addit arctatus, aduersariorum

causam, dicere, apostolos ideo non habuisse tempora-ralem potestatem insiuisaeculi Principes, quia nondum facti erant Christiani secundum illud, Qui enim mihi de ijs,quisorusunt iudicaren Corint. . Papam P rὸ nunc illam potestatem habere, quia facti sunt Christiani, sit. Ecclesia, cuius ipsi supremus Mnceps, ct caput interris est, atque omnium Christiatinum Pata: rectum naturae ct rationis ordinem

60쪽

m AP vj III. postulare, ut in Patri, non Paterfiliosubiiciatum IIM,inquam, adeo nihil ratio est, ut reisumst locum ei aliquem a viris doctis datum est nam illa ubies is spiritualis, per quam Principes acti hunt fili Papa, penitus distincta, o separata est Uubiectione temporali, ita ut altera alteram nonsequatur . Sed quemadmodum Praeses, vel Consul interea dum magistratum gerit, potest se in adoptionem ali dare , araque ita infamiliam Patris adoptiui , patriam potestatem transire, cum tamen per illum actum Ggitimum ne asces consulares, nec aliud quicquam iure magistratussibi competens in adoptantem trans

Respondeo. Mirum est quam facit Barciatus descriptis hominum doctorum pronunciet cum optimo iure in ipsum retorqueri possit: eius responsiones atque similitudines, adeo nihil esse, ut vix credibile sit eas auctori suo satisfacere potuisse. Siquidem illa similitudo de filio adoptiuo, qua tota eius responsio nititur, nihil omnino facit ad rem: potestas entia a Patris ad filium adoptiuum , potestas Prarsidis, siue Consulis, non solum distinctae,&separatae sunt; sed etiam prior posteriore inferior est;& si Pater potestat patria abutatur,potest per Praesidem siue Consulem, ac multo magis per Regem, Principem corrigi, in certis casibus

potestate sua priuari: cum e contrario si Praeses,aut Consul, aut Princeps potestate sua politica abuta tur, non possit a Patre adoptiuo,vel etiam naturali pro imperio corrigi,& multb minus potestate sua privari. Iam vero potestas summi Pontificis spiritualis,& supernaturalis, Regia teporali,&terrena potestate sublimior,atque maior non debuit