장음표시 사용
261쪽
1n Ducatis Arabantiae, O c. 2. do secundis nuptiis videtur infestior nam conjugum cuda constante priori matriamonio , aut viduitatis tempore quae lita, ad filiam ex superior connubio procrCa- . tam excluli etiam filio, si quis sit ex
posteriori genitus , devolvit. Ex quibus sane intelligimus posteriores nuptias
cum ubique terrarum, tum maxime in
Belgio non eodem loco esse, quo supe- riores, nec eumdem utrisque honorem haberi. Quod autem negant Hispani ullo XXVIII. posse exemplo demonstrari Brabantiae Ducatum ad filiam ex priori natam con- nubio, cum virilis superesset proles ex o secundis urtiis, clatum unquam Eus - se hoc sortitan probaremus, si ullo nos docere possent exemplo virilem stirpem ex secundis nuptiis ortam , siliae ex superiori matrimonio fuisse praepolitam.
lim vero jejuna sit, minanis illa ca- villatio . ficile intelliget quisquis Bra-
antiae Ducum seriem , genealogiam, vel ex ipso indice oculis lustraverit. Nunquam enim id usu venit, ut inter filiam, S liberos ex diversis connubiis prognatos de Principatu ulla potuerit esse contentio. Nam qui Principes ante Phi-i ibi um I de quo mox viderimus, senda iniere nuptias modos redus III. enricus I. Henricus II Joannes .
262쪽
nus, ii ni illam ex superiora matrimonio filiam habuere superstitem, quae desumma rerum possiet contendere. Quod enim plerumque evenit , aut filius ex superiori connubio, aut nidia ex prioribus nuptiis relicta sobole filius ex posteriori matrimonio rerum summa potitus est . ut Joannes II. vel denique ex tertiis nuptiis filius, cum nulla esset ex superioribus proles, ita Ducatum successit quod in Carolo A dace contigit, qui Philippi Boni ex tertia uxore filius suit. Quare nihil His ani afferunt adversus Reo in Christianissimae iura, cum negant filium ex secundis nuptiis a sorore ex prioribus nata rabantiae Ducatu depulsum unquam fuisse cumis casus nunquam inciderit, neque ea res in contentionem venerit.
XXIX. Qiiod vero id juris in dominatrice domo, ut in reliquis obtineat, eaque sit apud Brabantinos publice recepta persualio, summi Imperii jus ad filiam ex priori horo genitam, ut scuda quaeque devolvi, ex η .s 'rum nante Philippo II acta in Bel
h imus Philippus quippe ex superiori cIuiubio sabellam , catharinam ex
posterior Philippum III. genuit, qui in reonum Hispaniae successi. Cumque ille certis adductus rationibus Belgii Principatum in majorem natu fabellam conserre statui Iec donatisnis diploma milit
263쪽
m Dacatum Arabantiae, c. I sit in Bel ium publicas in tabulas reseren
dum Brabantinis, oui ut fidem&obse .scripto or- ciuium cincipibus suis praeit re da dat duode- iura leges, privile ia, majorum in cimum es-
stituta tueri siemper , conserrare volu
runt, metus inlecitus est, ne I abclla, quae rum Provin- ad Principatum devolutionis jure voca ς r. 'i' batur, Rei: is dono, munere lino Impet stii, rium poli 4ere videretur quod in regi nihil dero- diplomate nulla consuetudinis, sed dona Q tionis tantum facta mentio suisset si iam tofe.Ordines
qua voce, qui scriptis declax xui xi
tibi donationem ea lege probari , dum saphasium
Brabantia jura municipali usquς di
tempus conservata non labefactaret, nec . 'hi iri 'Ducatu privilegia convelleret. Ac do pio nuntiavitctissimi qui ave iuris Interpretes libros rii eo ita
certatim edidere, quibus devolutionis lus Albesto At cum rationiblis, tum exemplorum vetu chidiaci Serestate confirmarunt; quo Ser niuima in saliti, nomi-fans intelli rei et se non patris, sed legum ne tanquam
beneficio ad summi Imperii decus pervenisse Parum cluippe iis visum fuit, quod eum Probi n- legitima sua Principe seuerentur , nisi citrum ui- leges suas, majorum instituta retine b, crent. Idque unum praecipua eis cura suit, vi ei sim ei,
ut Principis jura cum patriis moribu
Dotem Philippus Burgundiam cum Belgica dixerat, ut legitiinae haeredi adversus fratrem minorem divisione coiisuleretur oti tu Iib. s. anno QT.
264쪽
XXX Quocirca manent Reginae jura in Du-
catum Brabantiae summa legum , 5 DO- istorum consensione, patriis moribus,Imperatorum, iuri In erit Principum judiciis, tribunalium authoritate, exemplorum monumentis, Regum Hispanorum edictis confirmata. Omnis adeo praecita est dubitatio, Lexplosa Hispanorum de- sentio. Quod si ad ea juris praesidia,' authoritates quibus haec causa munitur, Ke in Christianissimae praeclaras dotes,VIrtutum omnium decus, natalium clarita tem mali rusti connubii dignitatem adjungamus 'an ullae possunt pretiosiores
eminae Brabantiae coronam exornare
An illa majori gloria inplendore. Opibus decorari,aut denique firmioribus munimentis potest stabiliri Dominium Mechliniense. H Oe inter rabantiar lectiliniensiis dominatus consuetudinem interest , quod illa secundis quidem nuptiis minus favere, haec vero iisdem penitus infesta inimica videatur. Illa enim conjuoum superstitem seudorum proprietage sic exuit, ut ei tamen ium-yructum relinquat haec parte etiam dimidia usus ructsi eumdem mulctat,iquod magis miremur, euda quaeque posterioribus etiam nuptiis jam initis quaesita ad liberos ex priori connubio.
265쪽
m Dueatum Arabantiae, sec. 27 3 utritisvis ii sexus suerint procreatos trans mittit Cum tamen in Ducatu ra- bratiae prioris thori virilis duntaxat obo- les, posti rioris stirpem omnium seudor uni, quae poli secundas nuptias quae ita sunt, posse ilione dejiciat. Quocirca huc omnia pertinent quae superiori capite adduximus argumenta ; neque necesse est ea retexere Satis nobis fuerit hujus consuetudinis verba protulisse, quibus Reginae causa maxime continetur. Si vir, inquit, aut mulier quibus liberi super- sunt, relictis fetidis diem suum obeat,
tum ex maritis is qui in Vita manet, sum luctum habebit in omnia commo- da accidentana, patronatus seu tales, m arces eudale nec non semiflcm in obventiones certas proprietas ta men eorum seudorum latim ad liberos devolvitur. Haec quidem consuetudo, ouae lucidiora multo sunt, quam ut O rationem nostram deiiderent. Quid enim contra possent exciperes An sorte negabunt seuda patrimonii loco relicti, Maparentibus accepta hac lege contineri, cum ea non sint conceptis verbis nuncupata ξ An potius id contenderint eamdem consuetuduae in de iis tantum seu-
dis, quae in bonis mortui parentis fuere, non de his quae ad superstitem pertineant , intelligi oportere verum istius generis capsiones nobis facile cst est tere,
tas nuptias seuda alte ii conjugum legitima saccesssione delata , beneficiarii mortasolis primi
266쪽
αs Reginae Christianissimae jura
Primum enim quae sint posita in huius Provincia moribus , quae usu probata nemo omnium nos docere melius potest, quam qui a nobis saepe nominatur Cristi neus cum m lia consilietudine explicanda omnem pene aetatem contriverit. Is itaque in eam scribens cono suetudinem praeclare nos admonet in lectiliniensi tractu, ut in Brabantia, se conjugum altero fatis fumno, hi bo-oiorum suorum , ive ea sint profecti- tia, live adventitia, aut quaelita , prae se ter utendi is ruendi facultatem a su-', perstite etmeri cum eorum proprie-''ta ad liberos vel proxuatos haeredes iit ipso jure devoluta his tamen mortuis donamium omne ad liberos ante, devolutum eb reverti unde prosectum est, idque cum ususructu, qui ob eam, causam haereditarius appellatur , Ve-
III Quid pori contra doctili imi viri,
at aue In hoc rerum genere, siquis unquam sui , versati isim authoritatem: ferre possunt 3 An illi vim rationem consuetudinis, in qua illustranda studium omne posuit suum quadra-ointa prope annos consumptit aut patrios mores tam longo usu edoctus .norabat Neque haec unius, ne sorte errent, Christine sententia sui: cum id ipsum
267쪽
in Ducatum Arab artiae, o c. s
ipsum Petrus anus magni inter Bel a nominis, in praefatione i iam Mectiliniensi consiletudini in linguam Latinam conversae adhibuit , longe ante traclidiiset. Quod si ovis horum Doctorum contemnat authoritatem quamquam ne id quidem venire in mentem cuiquam homini sano possit , ut in re tam litata publica viros eruditissimo tam sapino errore lapsos putet :elim tamen ut ad ipsum consuetudinem convertat animum, atque ex aliis
locis inter se diligenter collatis vim illius, consilium perpendat. Tum sane non adventitia solium seuda , sed multo etiam magis prosectitia eodem levolutionis jure contineri facile intelli et An non aequius illi videatur avita bona liberis incolumi conservari,
arentes earum rerum alienatione pro-iberi , quam eos rerum quaesitarum
roprietate spoliaria Prosecto durum acerbum id judicabit, ut quis bonorum, dominium amittat , quae sunt labore quaelita cossccta. At nihil aequius statui potest , quam ut pater accepta a majoribus bona liberis itidem relinquat cum ea lege haec a parentibus manaverint, ut eadem in posteros trans mittantur. Id natura seri, id communis vita , id ratio, d aequitas exigit, ut 'lux
tradita sunt a majoribus , Ilaec liberis quoque prodantur atque ad eosdem
268쪽
res ipsa cum nomine perveniat. Nam multo id, ut eumdem locum saepius urgeamus , natura communi hominum utilitati aptius videtur, ut genti-litiae, velut generi insitae posseu ones
non moveantur, quam quae sunt industria partae in familia vix satis cognitae. Cum enim id legi iit maxime propolitum, ut integra posteris serventur bona , tum praecipuae illi curae videntur esse quae propria sunt, majoribus tradita, nec quicquam de iisdetractum patitur ac si sorte est in parentes benignior , acquilita duntaxat bona eorum permittit arbitrio ; iisque de rebus, quas multo labore quaesierunt,
statuendi, ut visum suerit, facultatem indulget. Sed utcumque ea sint, nilii enim hic opus est litibus, id profecto liquet consuetudines, .leges quae jus devolutionis induxere , quo patria bona liberis ab omni inconsulta parentum donatione , aut perturbatione , aut novercarum odiis tuta serventur , e spectare, hoc velles, ut quae sunt multis annis, aut etiam saeculis ante possessa , ad liberos potius , quam recens quaesita perveniant. Hinc consilietudo Mech liniensis cum jus devolutionis in ea bona quae allodialia vulgo nominantur , quaeque
optimo jure possidentur , constituit,
269쪽
m Ducatum Brabantiae, O c. 2s7 propria tantum non acquisita complectitur. Illorum quippe potissimam habet rationem , illis maxime consulit quaesitis nihil praescribit , quod ab ejus
a consilio int, de ratione remotiora. Ex quibus cilicitur falliam id esse, parta dun- taxat bona, non haereditaria patrimoniatu devolutionis jure comprehendi. Hoc enim commenti consuetudinis, Doctorum qui in ea explicanda versati sunt, authoritate, commiuii hominum sensu refellitur. Nec minus levis, captiosa illa es V. se exceptio , qua quis sorte uteretur, a ut eodem consuetudinis articulo non sua perstitis conjugis, sed mortui cuda in telligenda esse contenderet. Quid enirna nece se erat ut peculiari lege liberos in
demortui parentis bona succedere statueretur' Cum id communi jure omnium gentium usu, naturae lege sit constitutum. Quorsitura de studi singularem condidit articulum , cum omnium bonorum , cujuscumque ea sint generis, cnaturae, communis illasiit, 3 ubique ulitata conditio
Jam quod legis consilium, quae ratio VI.
esse potuit , ut non blum quaeliberorum sunt bona , ei qui superest parenti ex dimidia parte utenda . possiden-la traderet, omni onere, vel alimento: una,
270쪽
Σ Reginae Christianis imaejura
torum , vel aeris alieni liberataci sed
etiam jura patronatus, arces, ObventiOnes, memolumenta ortuita relinqueret Prosecto non alia mente lex penes arentem superstitem voluit se haec dignitatis in lignia , quina ut filiorum pudori S parentis authoritati consuleret; neve hoc illi deesset amissa bonorum proprietate solatium. Grave id enim,
Milurum nimis fore ex ipsa judicavit, ii
patri rerum suarum proprietate spoliato, haec etiam dignitatis ornamenta, an
liqui domini vestigia detraheret, eumque de prisci hono iis gradu velut praeci pitem dejiceret. Non alia quidem subesse causa potuit cur constetudo tam sollicite parentis superstitis honori prospexerit. Quod si enim de illius qui decesserit, non de superstitis seudis consuetudinem intelligi oporteat, cur ea beros usu si ucstus parte dimidia fraudat Cur omnia seudorum insignia , decus omne, mobventiones illis eripit, quo statim in secundas nuptias , aut in aliam sobolem , quidquid illud honoris est, vel
emolumenti, etiam cum prioris connu
bii dedecore, Druina transferatur' Nihil fingi potest quod voluntate legi S, sententia magi abhorreat. Qui sestetiam cur ipsa consuetudo aliud in eu- dis aliud in iis bonis quae quis sua, non aliena fide possidet, callodialia dicuntur, jus devolutionis constituat Cum