장음표시 사용
391쪽
π;t qui viscopum vitae suum reddidit, ita ipsem filuberi imis praeceptis illustrauit ne-oue vanis, ut Apollo Delphis ac ambiguis, sed certis ac perspicuis oraculis instruxit.
DEUM IMMORTALEM NOSSE M-NIA FALLI HvNC AB HOMINE NON POSSE H ON E S AB v I a -- TE SEPARANDAM Ni E. Bo-NVM UNICUM SCIENTIAM, MALUM VNICvM ESSE IGNORANTIAM LIBERTATEM SITAM ESSE IN ANIMO EUM EXTINGUI NON 'O S ME. SAPIENTI QE ID VIS ESSE SATIS, DESIPIENTI NIHIL NULLA RE EGERE, DEI PAUCIS, DIVINI VIRI
EI ME . quae jublice iriuatim, in foro non minus quam in Academia canebat. quam suauissimam illius musicam , non hyems, non autumnus , non tempestas vlla , sed plebeius furora cicuta abrupit. Hanc in vinculis, in ferro, in lictorum manu, ut cicadae, si in ipsis cantu capiantur , sine ulla vultus commutatione aut querela, usque ad exitum perduxit cujus rei sine maximo dolore recordari hic non possum. Vir innocentissimus probissimusque, aduersus nemini aut grauis, morum ac uiuendi publicus magister, inRep ac vita in culpatus, domi ac militiae inuictus, ad quem juventutem gratis emendandam
tota urbs mittebat , paucis displicere incipit.
392쪽
3 o DANIELI HEINs II Accusatur , creditur. In vincula conjicitur.
Ipse quid Non causidicum e foro, callidum ac vastum, legum aucupem ac syllabarum,s Ormularum praeconem ac cantorem, qualeSibi erant plurimi, producit non Xorem ejulantem, non infantes vagientes, ipse sordidus squalore, lachrymis confectUS,metu ac pallore exanguis ac propemodum exanimatus , judici ostendit. Quid igitura quid
expectatis Innocentiam opponit mortem simul ac defensionem spernit Lysias orationem scribit ipse scriptam laudat, non admittit conuenire enim sibi negat nihil quippe deprecandum, nihil excusandum illi esse, qui non poena metu sed virtutis causa, nunquam ab honesto recessisset. Id si persuaderi populo non posset, mortem contemnendam esse, quam qui serre didicisset, esse miserum non posse Plato pulpitum, Ut memorant, conscendit, sed exsibilatus supersedit. Mihi vero ipsa Sapientia , diuini hujus
viri patrocinium suscipere eo tempore videtur debuisse quae hoc modo plebem jorruptos pessima opinione judices, affari potuit Viri Athenienses, quas res geritisa Socratem hunc Sophronisci filium , Melitus accusat, Anytus oppugnat, Lyco persequitur, Aristophanes calumniatur. Vos vero quida credo damnabitis Crimen ergo quod adfertur Nouos Deos introducit. Atqui vestri ne sunt
393쪽
O s. 372Dii quidem Ediunt, bibunt, pugnant,rident, plorant denique, si vestra credimus Theologiae, coelum deserunt, abnoctant, virgines imminuunt. Iuventutem hanc corrumpit, quamne ad pietatem, temperantiam, ac frugem, gratis toro vitae tempore vocata ita Libertatem ferre non potestis at majorem in
comoedia laudatis. De supplicio nunc videamus. In exilium mittetur ille ubique natum se existimat. Vos Alopecensem illa creditis, ni populo stringitis iuro vobis, ne Atheniensis quidem est Ciuem uniuersi hic videtis. Aocunque ablegatis .c Colum
hoc, dignissimum philosopho spectaculiun
habebit Solem hunc, hanc Lunam intuebitur: in sublimem illum, , quacunque parte aspicias, simillimum sibi aerem, mentem oculos immerget QSocunque autem Venaci, terram aliquam calcabit, aquam bibet. Animum inuict iam, immobilem, ingentem, excelsum, infatigabilem habes omni loco, omni vita ac fortunae parem. Bona subducentur ne possedit quidem ulla unquam: Unam togam, calceos plerunque nullos habet. Ecce nudis pedibus incedit. Etiam hoc tempore quo reus est, fortunam proiitetur, non accusat postremo, sola virtus diuitem, paupertas essicit securum. Huic quicquam cripi non potest ista detrahi non potest. In carcerem coniicietur ille Academiamputa
394쪽
3 2 D AN IE LI HEi, subit. De aeternitate animorum , de felicitate post hanc vitam, ut Athenis solet, laetus ac securus disputabit. Compedes ac vincula iniicientur ille liber animo, non ciuitatem modo vestram , sed, campos beatorum, quos Elysios vocatis, peruagabitur ac suauiter describet. Venenum propinabitur quid sit istud tanquam vinum hauriet Mors laquetur.qui diu hanc felicitatis portum, toto vitae tempore vocavit memoriam delebitis omnium jam eam animis impressit. Alii vos crudeles, barbaros, immites judicabunt nulla dies, nulla aetas, nulla temporum vis, notitiam
hanc delebit. Ille quies Si vel nunc audire verum didicistis, pueros existimauit semper. Faba judicem creatis, calculo virtutem aut damnatis, aut quibusdam testulis proscribitis. Sic Miltiades a vobis, sic Themistocles, sic Aristides, ex hac urbe ejecti sunt. Socrates, ut leges vestra serunt, poculum exhauriet. Ille vero, o inepti, morem geret vobis. ut interebrios ac temulentos vestros, nemo Regi se opponit, cujus omne imperium
cum mensa tollitur ita ille, tanquam a conuiuii magistro nunc damnatus, morem, inquam, geret vobis. Bibet. Paulo post a vobis se subducet, ac in locum omnibus comm
nem , hinc secedet ubi neque pacta, neque stipulatiunculas, neque fabas, neque testas, neq; calculos, nec familiaie cdomesticum hic
395쪽
uictus ac immotus, mortem subiit, inuidiae concessit, urbem ac Rempublicam ingratam, voce ac conspectu saluberrimo priuauit Poculum veneni, tanquam aquam qua delectabatur, hausit post exhaustum, ne ocari quidem desit Qqippe cum ad pectus usque
vim cicutae defluxisse jam videret,in in ipsa morte versaretur, gallum Esculapio mactari
jussit , quod post morbum fieri solebat.
cum dicto expiravit Despectos ac illusos se ab eo judices conquerebantur ille vero morti quoque illusit vitam autem, tanquam sebrim aut gangraenam , una cum scelestis
ciuibus reliquit. Qui non multo post grauissime reptum dolueres domos omnes, omnes os scinas, ut in luctu publico, clauserunt Anytum exilio , morte Melitum, cum serum esset , affecerunt ejus vero Iulium , non tam Socratis quam leuitatis suae , veram expressamque in publico ima inem reposuerunt. Nam vi trimulae puellae aut quadrimulae, sigilla quaedam habent,
396쪽
3 DANIELI HEINs Irquibus vitam dare cum non possint, formam, quantum est in se, humanam donanes iis se obieetant, osculantur, pectori subinde applicant aut intuentur: ita homines, insani vere ac demente , cum viventem ac spirantem reddere non possent, statuam illius, arte exquisita factam, in Pompeio dedicarunt. Putillum ac deforme viri corpus express runt: pulchrum illum ingentemque animum, quem nec fortuna ulla nec lubido tetigit aut flexit, castitatis, temperantiar, modestiae magistrum, fortem, rigidum, inuictum, supra res humanas eminentem , perditum uere, Nos vero, quibus ab luta ejus viri, non tam corporis quam animi figura est relicta, quam non artifex Lysippus, sed diuinus Plato efformauit atque expres it summo eam studio atque admiratione complectamur. Illic statuam, non aere, sed inusitata animatam eloquentia, habemus. Illic post cicutam imperitos docet, insolentes arguit, ineptos ridet, arrogantibus il idit. Illic suauiter ocatur, disserit facete, urbanissime dissimulat. Nunc furore subito commotus, Deum equitantem videt, SI arcanum omne coeli ore audacissimo eliminat. Nunc libaenum suum petit, in fonte puro nudis pedibus obambulat, simulque gratam aquae frigidissima temperiem
expertus , Voces homine majores illico effundit. Nunc Amorem, mirum solentem
397쪽
depingit.est, ubi jam vicinus, morti,ac propemodum in ipsa animam describit, uternam este docet. In Eulyphrone de pietate, in Menone de virtute, in priore Alcibiade, de homine, in posteriore, de precandi ratione; alibi de temperantia, alibi de amicitia, alibi de sortitudine eleganter,in pro more suo, agit denique, ne qui cclvam desit,leges sincit Rempublicam aedificat. Omnibus hic loquitur, omnes docet, omnibus philosopha
tur. Hic cum eo mortem contemnamui,
supra casus omnes ac fortunam assurgamus, bonum non in opibus cum vulgo, sed in animo ponamus. Qui cum se disposuit ut debet, cum ratione pariter ac secum conuenire coepit, nullius aut expectat judicium aut timet Dolorem non metuit injuriam non sentit, calamitatem non nouit nullam poenitentiae lituram admittit Plenus , perfectus, absolutus, sortem per se suam conditionem excedit. Nam ut Deus immortalis, nec fortunae bona habet sicut Reges principesque, neque corporis, quo caret, neque minu tamen ipsa est felicitas: ita sine scenico doludicro hoc apparatu, ad felicitatem supre-nmum quiuis in hac vita bonum peruenire potest. Viam Socrates ostendit qui ut olim dum viveret, in Academia, aut amoeno i-
ridantis platanimus eo, ita nunc in sacri my
398쪽
37 DANI rLI HEIN si Isticisque maximi Platonis de virtute ac sapientia sermonibus, de his ipsis consulentibus
Vobis , Amplissimi Clarissimique Viri,
Roch Honerdi, Apolloni cote , Caspar Vomergi, maxima Senatus summi lumina atque ornamenta, quodque nobis quoque omnibus accedit , hujus olim Academia alumni, qui huc nostri causa aduenistis, eratias quas debeo, habeo lago. Nostro autem Socrati inpii mi gratulamur, quod ut olim iniquislsimo Atheniensium judicio, ac calculis damnatus est, ita vestris, ad quae Omnes prouocant, judiciis suffragiisque, de quo vestra tum praesentia tum audiendi studium, inprimis vero ea quam ignorat nemo aequitas, ac probitatis amor , dubitare nos non sinit iterum hoc die, in hac corona quam videtis, publice absolutus sit.
De tilitate , qua e lictione Tragoediarum percipiatur hiabiti, cum Ele Iram Sophocia interpretatis rus esset.
ORAT 1 XXIII. Gorgias ille Leontinus , Auditores, cui
vires suas rotunditatem quandam in dicendo antiqui oratores se debere fatentur, Tragoediam definiebat Paciam, qua qui
dech eret, iustior eo qui non decismi, qui δε-
399쪽
ORATIONE s. 377ciperetur, sapientiore qui non deciseretur, ef- set Videtis breue illud Gargutum, quo tantopere delectabatur, disserendi genus Ora culum autem verius, nec ille, nec Apollo Delphicus , pronuntiauit unquam. Nam cum aspera minusque amoena sit virtutis via , qui riusitata quadam ac insolita docendi rationes apparatu, ita sectere , quasi incantare, humanos possunt animOS, ut inuiti. cum voluptate tamen quadam, sapientiam sequantur, quemadmodum prudenter, ita juste infelicitati humanae imponunt, neque minus necessaria quam salutari quadam fraude utuntur. Caeterum a tantis viris posse decipi, paucorum est Sc illorum sere tantum, qui praestantiam corum, si non assequi re ipsa mente ac intelle diu aestimare
ac completi possunt qui cum aliquo judi
cio decipiuntur. Prosecto equidem, quoties theatri veteris ornatum, quoties stupendam illam opulentiam a capparatum, illos modos, gestus, cantus siliationes , quae extrinsecus adhibebantur, qua spectaculorum in strumenta Aristoteles praeclare dixit recte considero veneficium quoddam de doctissimas prcstigia fuissed ragoediam judico: quibus multo emcacius quam legibus Solonis
sui, ad repraesentationes Tragicas pertrahe rentur isti. Contra autem plum Sophoclem tu manus quotidie cum sumo, cum seueram illams
400쪽
illam, grauem, sobriam, prudentem, castigatam, splendidam, semperque sui similem
Orationis formam, vere Atticam, sententia-
rum autem vel inprimis densitatem aestimare incipio ac pondus non tam hominem
in prosecto , quam coelestem aliquem virtutis
genium, audire videor. qui inferiora haec, in quibus volutamur , nunquam pede lais sordibus contaminatus, presserit, sed in alto aliquoi publico theatro, vitae nostrae clades ac calamitates obseruari ac despexerit. ibi natus, ibi educatus, ni huic rei semper
uerit intentus. Cujus spectatores, non Α- thenienses, sed humanum genus cissi opori teat quique linguae suae gnaros, Occidentem pariter atque Orienteis habuisse mereatur. Neque enim, quae ad uniuersam vitam, quae ad uniuersos spectant homines, quaeque tam diuina ac seuera grauitate, castitate ac prudentia, de omnibus dicuntur, tam an gustis contineri debuisse finibus existimo. quae V penitus examinare , neque nostri nunc est otii neque instituti, ut qui linguae venustatem, mores acantiquitates explicandas obiter atque illustrandas nunc suscepimus, ita nefas duco, in minutis sic haerere, ut ad illa quae majora sunt, neque animum nec oculos subinde attollamus. Nam ut magnam ac praestantem regiam, plures si videant, ut singuli sententiam de ea ferant, tabulas