장음표시 사용
421쪽
. His nolis pares nos natura edidit. Nulli quicquam adfelicitatem homini accessit nihil illa salua ac incolumi discedit. Cum hoc uniuer sum Alexander occupauerit, se terram quam, aerem Diogeni relinquet. Ajunt te
a Io: e se hoc rerum omnium parente . gem saco niliam deducete, idque unci in tanti agere laboribu ut parentem tuum ut sit aut inuenias aut probes Fatue ac rex m imperire, an
non nem quo est Iu iter Annon gradus totidem a Ioue Opti no ac Maximo sam myomnium mortalium rosita D natus, De tua immortalis est bonorum vero, etiam do ope siccs ac hos ιs nihil enim prEter mentem intuetur si ipse mens animi d. ines vero gloriam ct corpus, ne respexit qui leni unquam. extra mentem enim esse putat, intra quam feli
citas consisti. Nihilpos eo sed nec egeo cu;
quam Bene cum Deo b ne mecum, benectim Natura, bene cum corpusculo hoc mihi conuenit Duod ne quidem meum esse puto, spropter antinum. Asprmo tibi nasci etiam absque
eo pratulissem. Hoc quiaDere noluit quam minimum indulgeo. 6litum iri ego ad mensuram, vos ad luxumo opinionem praebetis.' γε cum semel limitem excessiit, modi in postea non habet Frigis pluuias ac niues, o quaecunque coeli inclem ntia minatur . ferre malo quam arcere quia ferre didici cum voluptate Ven
tri, nisi ad necessitatem, nihil ha Ienu concessi.
422쪽
oo DANIELI HEINs II Porrum cicer, fabam, aut lactucam, huε-cunque viliora quidem , sed ad vitam tamen satis es possunt, a Fortuna etiam iratior aduersa impetrare possum. Si haec negat ecce lentem vides Audiuisiisve, aliquos Deorum immortalium conuiuas dici ut Pollucem, Casiorem, ut Herculem. His Diogenem annumeres
licebit. Quicquid1ponteprouenit Deorum cibus si quicquid voluptatem veram solidamp/ erre esurienti potest, ambrosia vocatur. Hercules isse, quem tusemper imitaris, nuIum cibi condimentum praeter sudorem o sanguinem habebat. Vtroque madidiu sicut Diogenes, in ripa accumbebat neque quicquam dulce illi erat. quam quod nihilsa itidiret. Spartani quoque a lescentes amem a pala ira, non a coquo
voluptatempetebant. Terra ecce neminem excludit quicquid habet, cupientibus apponit. Ad hanc mensam publicam ac omnibm paratam, quales sunt magnatum, ne vocatin quidem, ut familiaresae domesici, Diogenes accedit non Utpara sit vestri sedit satrape ac Reges nulli certus adulari nulli ad obsequium aut nutum loqui. Cui hacsusicere non possunt, eum nec luxuries explebit. Infinitum enim es quodpetit, quiplu petit quam quod des. Vos ad morbum, ego adfatietatem sitim quamutis maximam produco Et qui refert, ilianargento ignea an gemmea utar patera qui es nuda tis ossus
Manici missa susscit. I nunc magne domitor
423쪽
ORATIONES ADIrerrarum, cui orbis nus nimium angusu est, quantum potes Graciam relinque , Persas voluptatis optimos autores, protenum expugnas mox abiis expugnanduου icquid inter orientem extremum occidentem jacet, tot laboribus, tot armis, tantis fragibi sinuolae nunquam plura possidebitAlexander, quam Diogenes contemnet. H c dixisse quidem aut similia, existimamus, ut qui Regi maximo confessionem hanc extorserit, is Alexander essem, Diogenis fortunam optarem. Et profecto, si
qui , quod propositum ubique Stoicis vide
tur, ab opinione ad rationem prouocet, paucissimos felices, paucos non miserrimos id bit. Nam ut primo ad honorem veniamus, quis in potestate sua unquam hunc putauit cile quem in manu tribuentis est , ratio euin cit non qui exhibetur tantum a minori, sed qui conferri a superiori solet. Quod concodunt etiam qui nondum didicerunt, semper
extra sapientem, imo extra hominem, hunc
esse. Omnes istos pallidos ac macros, qui in potestate aliorum ipsi esse se fatentur , aliquantiam mihi cogita. Operae enim est videre, quomodo in aulis Regum Principumque, aut in viis publicis, nunc huc nunc illuc circumcursent, sudent aestuent, auraS omne captent ac rumusculos quid superiori die, quid hoc ipse actum sit, exquirant. Alii inimi ne morantur, alii in atrio obam bulant, fores
424쪽
o ANIELI NE INs II alii agminatim circumsistunt quae non
minus atrogantes quam earum domini, paulatim, neque totae, patent. Vbi postquam
aliquamdiu itum est ac reditum , prodits squi-Cato quidam , quem riuales meis io quisque ordiare sequuntur, meditantem aliquid aut aliud agentem saepe ad fastum tantum, non ex vero Inter haec, si forte circumspexit, ecce tibi totum agmen. Hic sinistram, ille dextram, quidam, Hispanorum more, genua inuadunt minor aliquis aut pauper, cui cum palliolo ac toga milvis bene hactenus conuenit, eminus ac longe assectatur. subinde autem euenire solet, ut ex iis nemo, nunquam Vero, Vt, quod petunt, Omne consequantur. Caeteri moerentes ergo, pro
pemodum exanimati, capite demisib, vultu, quali Marsyas in statuis spectatur, cum temeritatis suae poenas ac dementiae Apollini pe soluit, domum eunt qui hoc unum omnes probant, solum sapientem ciste judicare, recte eligere ac appetere, ideoque solum esse infelicem non polle. Ad honorem enim ambiendum cum accedit, scit nec inter prima esse bona nec secunda id quod ambit: ideoque nec reuera bonum, sed promiscuum vocari. Solus secum cogitat, quid petat, solus recte intelligit, quo excidat sui in utroque similis animo, ita vultu in utroque sibi constans. Desiderium immodicum, aut studiuma
425쪽
lium, aut spem aut ambitum, non asscrt ne si caulas libertatis aut felicitatis sua cuiquam hominum permittat, neque quae in aliena potestate sunt, sortasse consequatur vera autem iropriaque bona, prodat aut amittat. Quippe quod impense aut desideres aut speres, id in aligna manu stum si impediatur, luctus sequitur, calamitas, perturbatio quae a sapientis animum non cadunt quare trum sibi quidem euenturum sit, nonnihil forte ad opinionem de se vulgiri judicia coronae, ad felicitatem autem, naturae suae bona, quae majora aut minora fieri non possunt, nihil interesse arbitratur. Honorum autem notaSac
insignia quae vocant, salutari crebro, primam tori occupare partem, loco discedi sibi cas surgi, infra curam puerorum esse judicat: at tum abest, x praeclari viri grauitatem ac constantiam inflectere aut mouere possint. Magnus Hexcelsus animus, non cogitat quo loco sedeat aut eat. Ne enim Deus meritatque homines , ut eo contineri sese spatio existimet quod occupat, ut tanti esse, quanta qui praecedunt aut sequuntur, judicant, existimet vi ad has ineptias deueniat, aut pOtius descendat. Cum se contra haec caeterna, Vt oportet, praeparauit, locum sibi dat, non accipit quantus aut quis sit, ab alio non discit proprium tuetur aherius non respicit: suo contentus, alteri non inuidet denique,
426쪽
o DANIELI HE INSII quod omnibus his majus , cum postremus
ambulat aut sedet, primum fortiter contemnit. Inter eos qui majores minoresque se existimant, ut immota quaedam rupeSincedit opinione enim vera, tanquam firmo solidoque fundamento, nititur. Si ad dignitatem suam respicit esse hominem se nouit: proximum a Deo animal ac primum. Si ad patriam totum hoc, quod vulgo uniuersum dicunt, cogitat. in quo primum tenet locum:
si ad mentem quousque se dissundat;
totum tempus, totam unico intuitu posteritatem videt neque pulpita modo cathedrasque sedi honores omnes, omnes dignitates, quaecunque hominem non tangunt, sertiter contemnit, nec affectat ea, sed securus praeterit Nisi eo noster animus assurgat,
semper jacetin infirmus est male de aliis,
male de sejudicat Virtutes proprias extollit: alienas non videt. Falla in se bona aestimat; vera in aliis non ponderat quae tam puerilis leuitas ac imbecillitas , doctorum quoque cathedras inuasit. Hic Latinam ille Graecam linguam docet hic Grammaticus est aut historicus hic juris consultus aut theologus. Est qui multa edit, est qui tantum docet, nihil autem scribit Agmen igitur hic claudat, iste ducat, ille medius incedat. Iam si prodeundum sit in publicum, sunt qui pallent, aestuant ac sudant, qui in omnes sese facies
427쪽
ORATIONE s. os conuertunt neque aliter, quam si de capite eorum aut salute agatur, quid futurum sit se, circumspiciunt nisi autem ire interiores jubeas , in triumphum se deduci arbitrantuI. Quid miserius est tam pusillo animo , tam fractoo Armentis quoque ac pecudibus humanum sensum dares, nonne has ineptias riderent' quae pastori suo locum principem concedunt, ipsa autem nullum inter se distin guunt. At perfectus illes ex omni parte sibi
constans animus, duos tantum in hoc uni uerso ordines distinguit quorum alter fatalis ille ac aeternus, cujus cauis certa ac immota serie cohaerent qui mutari, non potest , ita neque debet. Hunc, quandoquidem a Deo esse nouit, volens sequitur ac lubens monstqui constricti cunt, sed ut qui soluti ambulant ac sui. nicquid euenire potest, vultu senapc accip: eodem, quia euenire debuit: sequi enim maluit quam trahi. Scit , hunc orbem, scit hanc terram, scit hoc mare, scit hunc Solem atque hanc Lunam, illa lege secum pariter teneri scit, sub istavi in ea, natum se neque alia conditione, in amplissimam hanc ciuitatem esse asscriptum, nisi ut municipale jus agnosceret. Alter est, quem Deus immortalis singulis praescripsit. liis ut arent, aliis ut nauigent huic ut militet, huic ut regnum, huic ut rempubi gubernet huic ut discat: huic ut paucos, huic
428쪽
o DANIELI HEINs IIvi posteritatem, tot faecula post sese doceat
ac formetri magniim .illusti e munus in ovibus omnibus se gerere ut Oportet, ordo magulorum est. Hunc si turbas aut confun--dis, rem indignam sapiente facis alienum aut alium si optas bis peccas. Nam, munus tuum negligis aut spernis, aduersus Deum
es ingratus qui ubique locum sapienti dedit, ubique sum sapientiae ac stationem liberam resiquit. In familia, in regno, in Republica,
in Academia caetera, ne erres, ab Opinione sunt. An tu Deum immortalem, cum hoc niuersum conderet, huic dextrum alteri si
nistrum assigna elocum arbitrari. Quid sit haec quoque ab opinione, cujus infinita est
potestas i ab opinione, cui sacramento, praeter unum sapientem omnes dicunt quae
cum explicare semet ac diffundi coepit, ad inepta primum, mox ad puerilia delabitur. Bona nostra se in nobis sita, qui nescire aut obliuisci potuit, ubique frustra ea quaerit, a se recedit, ut inueniat quae habet. Primo enim in honore ac dignitate posita existimat. Hac opinione imbutus, vide quantum abeata vero ac discedat. Ita ter locum hunc aut illum,scamnum hoc aut illud interesse aliquid existimat. hoc ipsum magnanimitatem vocat. Atqui, magnum, sine vero solidoquelbon , nihil est inprimis vero animus humanus. Qilem hoc uno talem censet sapiens
429쪽
ac habet qui cuna semel lio in se inuenit, nihil admiratur amplius aut quaerit : nihil enim putat majus quam quod habet : contra vero omnia inua ora credit quam quae possidet ut qui in suo remo jam felicitatis
culmine versatur Sicut ergo neminem contemnit , ita neminem eliciorem quam stipsi arbitratur nihil optat, nihil petit neque Deo neque hominibus molestus Dignitates autem ac honores,& quaecunque magna sunt opinione tantum, scit quo loco sint habenda: scit quis locus iis debeatur qui haec possident. Pecuniarum vero apparatum, neque miserum se putat nisi consequatur, neque fortunatum, si eueniat externum enim eis hoc meminit , non suum. Quare nihil ad felicitatem hominis aut libertatem, nihil ad tranquillitatem animi conferre quae in animo ac ratione sapientis, non in arca diuitis quaerenda sunt. Sedri ab opinione precium eorum esse intelligit. Aurum ac argentum, serrum ac plumbum, usu hominum ac instituto nummum, cujus causa sacrum a profvi vulgus non distinetuit, lege principum ac consuetudine censeri : ibi horum usu suo aut natura. Quae si essent quod videntur, idem ibique client ut constantia, ut sortitudo, ut prudentia, Vt temperantia, ut fides quae per se sunt quod dicuntur,in ubique idem valent. Au
lum vero, quod in populi felicitate paginam
430쪽
o DANI rLI HEIN si Iutramque facit, vel e Barbaris nonnulli, cujus rei testes esse nautae nostri possunt ne nouerunt quidem quidam vero ex antiquis ne in ciuitatem quidem admiserunt ut Lycu pus olim. Et quis unquam egestatem Lacedaemonii quis ejus ciuibus objecit Infelices autem quis suille putat, quorum res praeclare gestas ne horrore nemo legit Quisquam autem liberos fui si non concedet, qui non moenibus, ut alii, nec vallis, sed virtute se-ectoribus aduersis, contra hostium incursus, libertatem suam per tot annos conservarunt
Valeant haec tamen, quantum possunt. Qui honores conserunt ac dignitates , leges figunt ac refigunt, sint opinione plebis quantum volunt dum ne animum philseph insectant, dum ne ad selicitatem ejus, aut Omnino hominis, conferre quicquam videantur. quis possidere aurum ac diuitias non potest,
contemnere eas certe potest: impetrare si non
potest, ne optare quidem eas potest. qui, curia
in fortunae manu caetera sint sita, hoc ex animo depromit: quem inuictum contra haec externa semper habet. Qisod decretum , nec moueri, nec impelli, aut ab ullo homine,aut a Fortuna potest. Omnis enim viri magni, inclectione sua ac decreto, d libertas felicitas consistit qui idcirco proximus a Deo, qui nec aestimat diuitias nec habet. Nunc ad ea quae timere homines ac declinare solent, veniamus.