장음표시 사용
401쪽
O S. 379 ulas in ea pictor, muros, lacunaria, ac to-iaria, peritus horum aestimabit, caetera geo- etrae, qui de proportione judicare solent, melius videbunt: ita cum in Sophocle, Grammaticus, Poeta ac Rhetor, singuli virtutessias inuenerunt , plus Philosophis relinquunt. Non de Dialecticis jam loquor qui acute disputare quam prudenter malunt vivere. Neque Physicos intelligo inprimis, eos qui in aere, in terra supersci aut penetralibus cum vivant, domi Min terris peregrini sunt, non ciues. Sed de parte hac, quae reliquarum imperatrix dicitur ab Aristotele . quae & singulos, ut homine S, OmneS,tan quam ciues, quid sit sui muneris in urbe docet siquod longe est praecipuum , sortem
ac conditionem hominum vere ac concinne ob oculos lectori ponit. Quid est homo umbrae innium, si quaeras, respondebit Pindarus. Quid est homon simulachrum quoddam dicet Sophocles Quid est ho-h, ipsa calamitas, ut loquitur Herodotus. Quid est homo hoccasio miseriarum, va Philemon loquitur. Quid est homon solium
caducum, ut Homerus loquitur. Qi id est homo exemplum imbecillitatis, temporis spolium, lusus fortunae, mutationis imago, inuidiari calamitatis trutinaci praeter illa,
nihil, nisi pituita aliquantulum litis, dicet, jam olim dixit Aristoteles Hoc sue
402쪽
3go DANIALI HEINs II animal, seu monstrum potius, cujus orbis quantus quantus est ambitionem ac lucri stu- dium non capit, fletu spectatorem in lucem editus salutat, neq; oratione sed lachrymis, ac fetu primas partes agit quam in spem ac felicitatem a natura porro educatur. Prologum
t videtis mutum hercules omnino, nisi quatenus vagire solet unde infantem haud immerito Latini, και dixerunt Graeci Donec tandem fari sensim minterpretatione linguae, miseram conditionem suam , nondum quidem explicare nam quis satis eam nouit sed fateri tamen incipit. Ita ad magistros ablegatur, quorum ferulis ac virgis patientiam indulgetri saepe truculentis, saepe barbaris nam .hic Ajaces sunt qui flagra
gestant, non in scena tantum. Interim rem agi credas Literarum nexus atque syllabarum, O verborum, discunt. Addo , ut
magno postea labore disciplinas discant,
prius cum majore in linguis diu versantur. atque hic sane Protasis, quae prima pars Tragoediae, ponatur Sequitur secunda plane ut in Tragoedia videmus in qua turbae aliae ex aliis nascuntur. Plerique enim, simul atque ad pubertatem est deuentum, quasi non virorum sit ubique satis quibus otium ac libertatem suam mancipare possint, inseruire sceminis incipiunt quae his moribus ac corruptela, ab aetatis anno decimoiquarto, domina
403쪽
tinae vocamur phane id quod sunt, ac opti- 'io cum jure non imperiosae modo, sed pro- . aces quoque nostro vitio ac insolentes. Ibi jam desidiose aetas agitur ac misere. Obsi- dendae fores, salutandi multi, plures metuendi ancillarum quoque nutu ac seruorum, dilic enter obseruandi iis qui ad dominas D sectant viam Adde, quod plerunque quae mari nostro vitio se didicit ac intellexit, non minores a calamitate nostra, quam ab opiabus aut forma sua spiritus assumit. st lachrymam exclusu amator iminaspe
Floribi serti operit posti quesuperbos git amaracino, ct fribui miser oscula figit.
quodque magis admireris, ex his vere Comicis ineptiis miseriisque, optimaTragoediarum nascuntur argumenta . Destinctos stomalo, domi malum saepe grauius, foris innumera excipiunt. Quippe hic militis , iste, mercatoris , alius agricolae, alius causidici personam agit quisque ita suam, ut feliceni alienam existimet fastidiosi histriones cum aliis molesti, tum sibi. Porro si quis altiora struit ambitioni pedem laxat, inter spes vota rem cum cura gerit id est, vigilando somniat vel dum non consequitur quae optat, vel quod consecutus magna, ideo
major jam sperare audet. Ille filii obitum deplorat iste, sed cum lachrrinis, moleste
404쪽
optat. Huic domi est Medea; non ad horain, ut in scena, sed ad vitam comes Illum fortuna nunquam melior respexit cillum diu, sed hac lege, ut subito relinquat interdum Sc ludibrio exponat nam cum aliqui se semper miseros fuisse clament, longe tamen est miserrimus, qui semper felix fuit. Hinc suspiria , hinc lachrymae , hinc uectus, hinc tragoediae infelix illud condimentum , heu heu quod in vita paginam utramque facit. Jam si ad Ajaces nostrosi Oedipodas eamus propria eorum ut in scena, itari in vita est calamitas qui quot satellitibus, tot curis, tot molestiis stipantur, neque cadunt tresurgant , sed ut semper jaceant ac deprimantur. Sicut enim minima animalcula eloco vel altissimo impune cadunt, majora, casus quilibet comminuit, frangit ita sceptra ac fasces, opes ac potentiar. inania ista rerum, ut stantibus dignitatem addunt, ita
lapses pondere ipse premunt comminuunt Partem ultimam, ut in tragoedia, ita
raro inuenias in vita. Quotusquisque enim senectutem artingit quae lic Catastrophe
vocari meretur vltima quippe aetas, ossicina luctus, portus vitae simur calamitatum mare est quam ut omnes optant, ita nemo consecutus, ea gaudet optima cum expectatur, cum duc nit, onerosi sibi, aliis in testa. Instat enim diu viventibus natura. quaea
405쪽
iae, ut creditor immitis, aut danista impor- unus, jus suum sibi flagitat. Itaque , sini inium cuncteris, huic oculum, illi dentem, si sensum aliquem, aut omnes simul, tan-muam pignus eripit ac tollit ut qui modo omnia excelsa spirat jam imago sui aut ca- dauer vivum inter homines oberret. Quan- quam fabul.im utphirimum mors ipsa, rerum linea ac sinis ultimus, absoluit cujus ma- testinae, ut olim histriones loquebantur, plu- ae. gosdam enim ferrum, quosdam ma- re, alios lubido propria absumit plerosque nihil tale cogitantes, quasi e postscenio in uadit, ut non vitam modo, sed spes in m dio abrumpat Plenam suis partibus tragoediam habetisci cujus Deus est choragus, ar- gumentum luctus ac calamitas , histriones miseri mortales, chorus, foemina xviri,apparatus , aurumin argentum, vestes variae magno precio conduectae aliena omnia ac mutuata, saepe autem subito reddenda.The trum est hic orbis, in quo hominem natura
collocauit qui, si nos respicias, diffusus, si hanc terram quaqua panditur, angustus iniimmensum illud coelum, quod hanc ambirundique desinuoluit, puncti instar est quenicum magnus Alexander integrum vicisset, paulo post sex pedes occupauit. Reliqua dis cordiis ac ferro haeredes diuisere cum ex iis nemo esset, qui tam amplum possidere pa
406쪽
38 DANI 2LI HEris ritrimonium ex asse posset quod si aliquis despiceret e coelo, forte quaereret, nec Inueniret. Ite nunc, o histriones nostri, ite, personam suam quisque agat, ut videtur. Tu qui purpuram sceptrum geris, quem cum multi cingant, plures timent, nemo non CX- tinctum vellet, orbem animo inuades spes tuas insaniam votorum, quantum lubet ac videtur, erige aut extende aliquid humana sorte majus concipe animo ac volue hostem magno animo inuaderi militem conscribe: aciem dispone montes maximos complana: latifundiari turres praestina ac cole sed, o noster , finis instat, jam vela scenae complicantur Tu, cui opes contigerunt, speciosum illud, si videtur, lutum, quod choragimunere ad tempus accepisti, oculis oen te, quantum potes, contemplare: hujus gratia, dum vivis, curre, rape, suda, ara, nauiga,
ac vigila causis in judicio ac soro quantum voce vales c lateribus, declames orbos ac pupillos circumscii be, viduas emunge huic denique inserui, diuinam anima coelestis partem ipsam, inquam, rationem rei quae nec sentit nec intelligit, submitte, huic penitus inhaere aut ne tange quide in si hoc
placet. quis multis hoc placere neget Z ted in terra alibi depone secuturus pla. Finis quippe instat fabulae, quam agis: jam ornamenta flagitat qui dedit. Dedit, dico
407쪽
ORATIONA 8 imo mutauit Breuem, ut nouistis,
tum tragoediae , ac strictum, Rex philosophorum ponit noster , si aeternitatem spectes, nullus dici potest nullum enim spatium
aut interuallum habet omnia momento hic eruntur . Quod infantiam ac senectutem
vulgo vocant, hoc ipsum quo haec diuiduntur spacium, aut potiust nomentum, an
ni Platonici vix hora est. Ex quo ipso sem-nus , tanquam publicanus quidam , maximum vectigal sibi petit in ortis dejussi orquidam Sc quasi anteambulo qui quotidie nos docet, id quod aliquando semper est futurum. Haec inculcant Tragici , haec monent haec exemplis, haec sententiis confirmant. Haec in Academia eadem tempestate
Socrates, qua in theatro publice Euripides docebat sed sublimius utroque Sophocles, plerumque Messi cacius ut qui in Republica personam egit, dux Atheniensium praetor. Vere ubique magnus domi imperator pariter foris. H doctrina primum animis cum cura infigenda est reliqua deinde secundo loco. Quod in posterum facturi sumus. Multum enim didicit , qui sortem suam ac conditionem intellexit, qui personam bene, Qui breui aliud acturus, hic iustinuit: qui ex decoro gemuit ac luxit. nisi quod hic vero gemitu ac julatu o
pus est. Nam ut omnium Philosophorum scripta
408쪽
ues DANigLI HEINs II scripta uoluatis, neminem prudentius scripsisse judicabitis quam Heraclitus euit.
ORATIO XXIV.c Icut illi , Auditores , qui in rupem alio quam sublimem editamque nituntur, sensim, ter gradus quas, peruenire eo solent ita nos paulatim ad augustam masculamque Stoicorum sapientiam peruenimus. Ante menses enim paucos, Socratem ejus que disciplinam, vobis exhibuimus qui cum leporem in docendo incredibilem ac Venerem, ad eam attulisset partem, quae in describendis hominum ossiciis ac moribus versatur omnes tamen fortitudine , constantia, caeterisque viro dignis crobustioribus virtutibus excessit quas, cum caetera praetermisissent, ita Stoici amplexi sunt , ut una sola honcstate, cui prima quoque deferebat
Socrates, cum a reliquis diuortium se cistent, in manum conuenirent, neque si tantum, sed, ut matrem familia , coemptione sibi vindicarent functiones animi intenderent:
ipsum autem, quasi humeris sublatum, supra corporis imperium in corpore, supra di- nitates Ionores in Republica, supra omnia sortuita, in hoc orbe o locarento soli imperium, soli principatum rerum omnium
409쪽
ORATIONES. 3874 deserrent : in solo libertatis ac felicitatis
nostrae fundamenta ac diuinitatis praeclara quaedam semina concluderent. U. cum aut non agunt, aut non crebra contemplatione excitantur, protinus opinionem , pestem omnibus familiarem , nasci quae te rarum Orbem lac praecipue plebeia mentes,
sicut morbi, qui grassar populariter a medicis dicuntur, pellima contagione invadit. Hanc in foro, in Republica, in aula, passim denique .ubique, in rationis locum successisse quae cum arta ab opinione est aut
corrupta, appetitum inflammari a quo omnes animi calamitates, tanquam fonte quo-i dam publico, nascuntur. In hac caecitate o-
mnes , praeter selum sipientia consul una, Versari qui quod olim in nocturnis fieri solebat sacris , rationis facem omnibus attol
lit. Quod quo pacto fieri ab iis si leat, bu-
diose quaeso attenteque audite. Primo ergo, Stoicus parentem unum, unum dominum agnoscit Deum immortalem, nempe . quem cognatum suum de amnem, cum ad animum respiciunt, heroes nostri vocant. Hunc immensum, infinitum, ac aeternum, sed inprimis prouidum, bique profitentur non ut quaedam moderetur ac dispensci, qu a damvero veletemota in his terris, vel nauta nimium in homine , tutelam ejus hic curamque eta cedant verum, ut ad omnia ubique
410쪽
388 DANIEL Is HEINs II se extendat. De Socrate ipsi notant, quem in ore, ut doctorinae suae inuentorem, semper habent, quoties vel solus esset, vel acturus aliquid ad implorandam Dei opem confugeret, frequenter in haec verba prorupisses: NE
lyssi quoq; Homerico asscribit Epictetus.Ad
intelligendam hujus, ut oportet, rationem prouidentiae, duo in homine requirunt. Primo ut res singulas, in quibus maxime versatur, diligenter cum cura intueatur tum ut gratum memoremque animum, ad eam afferat quia nihil frustra, pleraque autem causa. hominis c fecit, disponit Patriam sapientis , non unius ciuitatis moenibus aut muris, sed totius coeli ambitu describunt ne tam magnae urbis incola ac ciuis, tum ipsius
Dei filius ac popularis , quicquam humile
aut abjeci uni cogitet relegatione autem, exilia, atque alia id genus, non natu ae sed opinionis mala esse sciat: ad coelum usque, supra vulgunt, magno animo assurgat Eum ipsi ab eodem rerum omnium parente, liberum ab omni perturbatione ac immunem faetum atque huic corpori infusiim. Instrumentum ejus esse corpus longe ab eo, cujus instrumentum est, diuersum. Ipsum autem hominem id esse, quod est ratio, ac animus quae illius bona sunt aut mala, bo