Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

181쪽

γνῖναί τ' επειτ' ἀρχαῖον νειδος ἀλαθέσιν

εἰπ0 δε μεμνασθαι Συρακοσσαν τε καὶ ρτυγίας τὰν Ἱερων καθαρω σκάπτω διεπων,

αρτια μηδύμενος, φοινικόπεζαν 95 ἀμφεπε Λάματρα, λευκίππου τε θυγατρος ορτάν, 160

συν δε φιλοφροσυναις ευηράτοις Ἀγησία δίξαιτο κομον 165

90. σοὶ ζοτι coni. Wilamowit - 1. γαφθέγκτων B: φθόγγων , ὰγαφθέκτων CD - 2. εἰπον Boeotili εἶπον codd. - δ' ἐμε μνὰσθαι coni. Iurentia - συρακουσον 93. σκάπτρω BD - 95. 0ρτὰς A - 97. λυραι eodd. πνοα schol. quod interpretamentum depravatae scriptura AI' I esse divinavit Bur in odit. lnd. Nem 1 111 - μολπαὶ BD: πολλM , λυρα πνοιού veterem lectionem fuisse coni Lehrs, indurscholien 10 - θράσου Boeokh: θραsco ABCD, θραυσαι Hermanu - 98 εὐκράτοις η script supra A Aeneam non semper, sed hoe solo loco chorodidasculi munere functum esse statuas. N0ine enim Aeneae in Arcadia frequens erat, unde hunc Aeneam Arcadem et cognatum vel hospitem Agesiae fuisse Hermannus merito statuit. Simili autem munere Agrigenti casippum functum esse poeta significat I. 11 47 cf. it. lnd. in Prol. . I 26. v 38 - 88 Ἐραν Παρθενίαν celebrare iubetvi , ii0 feriis Iun0nis haec opinicia agebantur, ut epinicia heronis . 111 aeris Dioscurorum, Arcesilai Carneis pollinis acta esse c0nstat. Etenim inde ex Homericis temporibus sancitum fuit, ut feriis deorum primum deus, cuius seriae essent, hymn vel prooemio celebraretur, deinde iud laudes hominum transiretur. Quem autem locum vulgo hapsodiae Homeri, ut Uιομήδεια, γαμέμνονος ρι-οτεία, ολώνεια obtinebant, eum tum Pindari epinicium in honorem Agesiase factum explebat. Atque Heynius et Granus De Graec Vet re mus. 62 Verbis πρῶτον μεν Ηραν Παρθενίαν κελαδησαι solis Iunonem laudatam esse credunt; quod ut fieri posse concedo, ita magis tamen Dissenii mihi probatur sententia praeter hoc epinicium hymnum Iunonis peculiarem, alius Opinor poetae, nutatum esse statuentis. Si enim melius apparet, cur non e Iunonis hymno, sede eo, quod eum sequebatur, carmine tars Pindari cognosci dicatur 90. Βοιωτιαν C ehol. υρίσταρχος παρὰ το λεγόμενον ἐν Βοιωτία ς cf. D. 83 91 Aeneas, intemuntius poetae, curruina eorumque modos a Pindaro aeceptos tamquam scutula Laconica in Arcadiam afferre iisquo quasi crater vini laetitiam convivii augere dicitur. - s. Venuste poeta convivas, cum Hieronis memores eos esse iubet, ipse carminis, quo ante Hieronis laudes cecinerat O. I 12), commonef - 4. φοινικόπεζαν, purpureo Oec indutam interpretatur

Wilamowitgius ad colores figurarum glinarum provocans equidem cur haec interpretatio vulgari purpureo ped0' otior sit non intellego 95. Schol. :iερωσυνην εἶχεν ὁ γέρων si μητρος και Κόρης καὶ Dia Αἰτναίου ἐν Σικελία ἐκ

διαδ0χης ηλίν0υ του προγόν0 αυτων . . . τα προκείμενα φησιν b c Dίδυμος καὶ παρατίθεται τα Φιλίστου καὶ τα ιμαίου Hieronis saeerdotium praeterquam hoc loco poeta significavit . 11 11 et D. 105 totam rem uberrime tractavit Luebbert, De Hieronis regis sacerdotio Cereali, Bonna 1887 - 95. λευκίππου θυγατρός, PY0Serpinae, quae λευκοπώλω αρματι ad caelum vecta esse fertur

182쪽

οἴκοθεν i καδ' ἀπ Στυμφαλίων τειχέων ποτινισσόμενον,100 ματίρ ευμήλοιο λείποντ' Ἀρκαδίας ἀγαθαὶ δε πελοντ' εν 170 χειμερία νυκτὶ θ 0ας ἐκ ναις ἀπεσκίμφθαι δυ Ἀγκυραι θε0ς τονδε κείνων τε κλυτὰν ἐσαν παρεχοι φιλέων. 175 δέσποτα ποντόμεδον ευθυν ὁ πλόον καμάτων

ἐκτ0 ἐόντα δίδοι, χρυσαλακάτοιο πόσις 105 Ἀμφιτρί- τας ἐμον δ' μνων αεξ ευτερπες νθυς.

99 ποτινισομ ABCD - 100. λελοντ' riel. λιπόντ' ABCD πέλονταί γ' t C ἐν 101. ἀπεσκηφθαι A - 102 των δ' ἐκείνων ABCD, των τε κείνων eyue - 103. ποντόμεδον odd. ποντομ εδων Oeckh, sed vide ad O. VI 28 - ευθυνε πλόον καμάτων δ' A - 105 δ' om. si B CD δέξ' - υερπες , ευπρεπες E. Αἰτναῖα καλεῖται. Ad utrumque sacerdotium Hiemnis conferre iuvat Diod. x 2s: Γέλων ἐκ με των λαφέρων κατεσκευασε ναους ἀξιολόγους σήμητρος και Κόρης . . . ἐπεβὰλετο δε στερον Ἱέρων καὶ κατὰ την ιτνην κατασκευάζειν νεῶν Βήμητρος - 101. δυ' γκέραι una e prora ultera e puppi demissa, hic una in veter patria Arcadia, altera in nova Sicilia de locutione proverbiali cons. Stob Serm. 110, 22: υτ ναυν ἐνος ἀγκυρίου, υτ βίον ἐκ μιας ελπίδος ὁρμιστέον, et Heronii. 1, 41 νηυς μιῆς ἐπ' γκύρης υκ σφαλης ορμουσα. Ceterum praeclare poeta turbas praesagit, quibus o Hieronis regnum concutiebatur et Agesias vates interiit - 103. καμάτων ἐκτος praepositionem a suo nomine fine vorsus disiungere non dubitavit neque hie neque . II 18. . I 68. N. x 31 - 104. πόσις Neptunus, qui antea tamquam dominus maris invocatus est 105 αεξ ευτερπες ἄνθος cf. O. 1 119 et clausulam Homerici hymni 2 χάριν δ'

183쪽

Argumentum. Diagoras a magoti filius Rhodius o nobilissima ont Eratidarum V. 3), quama lepolemo, H0rculis filio origin0m duxit, Ol. 79- 464 a Chr. pugilatu Olympias vidit. Ex tribus civitatibus insula Rhodi Ialysum, ut in qua urbo lini Dama gelus rugiam potestatem exercuerit v. PauS 1 24, 1), patriam vict0ris fuisso ori similo est. Ipso larus inter paucos staturaet 0bor corporis fuit, iusque mom0ria se hac da in templo Minervase Lindia auruis littoris xarata se statua plus quatu0 cubitorum Olympiae posita v. schol ad inser et Paus V 7, 2 ad 0Stero propagata St. Patris sero studia pugilatus ot pancratii fiam ad filios t nepotus transiisso tostantur schol ad inser et aus VI Cie Tusc. 1 46. Magnifico pro00mio, quo Suum munus poeta cum patera aurea inter convivium onoro blata apposito confert, consilium praudicandi Victoriam Diagora aporit 1 19). In principali parte da0 20-76)tres fabulas Rhodi insula narrat, e quibus prima est de lopolemo Heraclida ad expiandam eaodo Licymnii in insulam, ubi Iupitor in natalibus Minorva aurum pluiss0t, coloniam dedueor iusso 20-38), altera de Rhodiis a Minorva propter sacra dea in re instituta miris artificiis auetis 39 53 , tortia 6 Rhod insula antea in aequ0r maris

184쪽

OLYMPIA VII.

latsent ut, cum in uesem voeta sessos, Soli 00 donata 51 76). Ad postromum varia vietorias Diagora roeenso ut pro futura oliditassigontis ratidarum oui iam tum poricula a popularibus laetionibus ini-90ndobant, pia vota faeit 77-95). - grogi orationis partes eum partibus motricis ita po0ta concinnavit, ut quinque partium unaquaequetriadi eam seriodum stropha antistropha epodi ampluctatur, qua se arte

In plondidissimo hoc carmin a vulgaribus formis carminum dae-tylo-0pitritieorum tantoper Pindarus r0008Sit, ut quomodo Versus ean dondi sit umori xplendi sint sa0p dubitus. Inprimis hoc seculiar sest huius carminis, quod saepse pes in no praecedentis versus uehoatus in principio sequontis versus p0rficitur, Velut Str. v. 2 t 3 3 et , et , p. 4 et 5 5 et , unde nescio an Stropha verSu 2 4 5-6, podiversus 4- in singulas period0 coniungondi sint, set versieuli ni noeoli Str. 2 f p. 4, a maiestat illi carminum dactylo - epitriticorum quani maximo alieni of Cons0rin de mus. p. 608, 3 d. .), olorum potius quati versuum vicem obtineant. Quod autem in fin plerorum ius vor Suum perexiguum tempus pau8a poeta reliquit, hoc cum alacritat offervor modorum huius carminis cohaer0t, quae tiam anaerusi bisyllaba primi orsus t Doquuntia dactylicorum colorum xpressa sunt. Daetylos enim adeo po0ta pra0optavit, ut contra Veterem consuetudin0m dactylica tripodia, non pitritico vorsu stropham clauderet cf. O. X tr. . IX p., N. XI Str. t p.). Admodum vor dubium si, utrum natos duae syllaba sociandi orsus podi huic versu conced0nda an proximo sersui praefigenda sint; quidem, cum iambica anaerusis a gravitat versuum da etyl0-0pitriticorum abhorreat, Burghii quam B000khii storisque colo motria rationes sequi satius duxi, praesertim cum tiam sententiarum conformati in v. 33 0 52 nostris rationibus fav0at. Doniquo se versibus acuphalis, a quibus stropha orditur et in quos sesinit, conseri XIII 1.

tatum os publie a sesequenti horo intor putas a gent Eratidarum ad colobrandam victoriam sentilis Diagora adornatas v. 4), consociatoeantu fidium t tibiarum v. 12). indarum ipsum Rhodum cum Diagora victore senisso, ut horum doeseret et in ea nondo praeiret, versu 13 significatum ess vid0tur; sed eum Verbum πέμπων V. 8 in contrariam soni sentiati trahi possit et odum anno senophonti Corinthio pra0ssens Pindarus victoriam gratulatus sesso dicatur O. xiii 3), nihil certi statu roausim, nisi quod p00tam insulam ipsum vidisse set hominus cognoviss0vori simillimum St. Στρ α .

Φιάλαν ως εἴ τις ἀφνειὰς ἀπ χειρ , ελὼν ἐνδον ἀμπελου καχλάζοισαν δρύσω

VARI LECΤIo. Irascr. σιαγόρα ' δίω πυκτη ABCD, praeterea addunt υἱ Ῥαμαγήτου, BDU οἱ Βαμ νικήσαντι την θ oζ minio add. D ὁλ. COMMENTARII. v. 1-6. praeclara comparatio carminis cum phiala vitii es. O. 14i egregie carmini convenit in convivio antando es. N. 111 77 Res ipsa

185쪽

δωρήσεται, νεανία γαμβρω πρ0πίνων οἴκοθεν i καδε πάγχρυσον κ0ρυφὰν κτεάνων,5 συμποσιου τε χάριν κῆδός τε τιμάσαι ξύν' εν δε φίλων παρεόντων θῆκε νιν ζαλωτ0ν ὁμόφρονος υνας 10

καὶ γω νεκταρ χυτόν, Μοισὰν δύσιν, ἀεθλ0φύρ0ις ἀνδράσιν πεμπων, γλυκυν καρπ0ν φρενος, 15 ἱλάσκομαι 10 λυμπία Πυθοῖ τε νικώντεσσιν ὁ δ ολβιος, ν φαμαι

κατεχοντ' ἀγαθαί.

αλλοτε δ' αλλον ποπτεύει χάρις ζωθάλμιος δυμελεῖ 20 αμα με φορμιγγι παμφώνοισί τ' ἐν εντεσιν αυλον.

illustratur simili more Sarmatarum ab Athenaeo xii p. 575 exposito: μάρτης rex Sarmatarum συναγαγῶν τους ε της βασιλείας δυνάστας καὶ φίλους και συγγενεῖς ἐπ0ιεῖτο τους γάμ0υς ου πρ0ειπών, τω μέλλοι διδόναι την θυγατέρα. δκμαζ0ώσης ουν της μεθνης εἰσκαλέσας την δάτιν ὁ πατηρ εἰς το συμπόσιον εἶπεν κουόντων ων συνδείπνων ' ημεῖς, ῶ θυγατερ δάτι, νυν ποιουμεθα τους σου γάμους ' περιβλέψασα υν καὶ θεωρήσασα πάντας, λαβοῖσα χρυσην φιάλην καὶ πληρώσασα δος se θέλεις γαμηθῆναι τοίτου γαρ κεκλήση γυνή - . δωρη-

dans sic Demosth d fals log 139 ὁ Φίλιππος Γλλα τε δη πολλά, Io αἰχμά

λωτα καὶ τὰ τοιαυτα, και τελευτῶν ἐκπώματα ργυρα και χρυσα προυπινε αυρο

τοῖς es. lut vit Pericl. Ἀκρατον τοῖς πολίταις ἐλευθερίαν οἰνοχοων - . συμποσίου τε χάριν καδός τε τιμάσαις convivii gratiam exornans e generum suum; sic enim orationem expedire malo quam συμποσίου χάριν ad antecedentia verba tamquam app0sitionem trahere. articipio nim uoristi indarus non solum rem antea factam, sed etiam eam, quae tum ipsum agebatur, ignificavit; cf. ὀρθῶσαι o. in , ἐπικυρσαις O. V1 7 αἰνησαι O. X 14, .X48 . 1 2 - ἐν δε una autem, ut N. VII 8. D. 79 - . νέκταρ cf. Persi Sat prol. 14 Pegaseium nectar epigr coli. Κaibet n. 787 CZην0 Bι τόνδε Πολυμνια νέκταρ0ςὰτμον πέμπω - . χυτόν illustratur locutionibus χέειν αυδην μέλ0ς θρῆνον, φωνή a poetis et scriptoribus usurpatis etiam Byzantini melodi modum quendam canendi χυμα dicebant, de quo L Christ Anth grneo carm christ. . XV 8. πέμπων tradens tamquam poeulum convivae Dicendi genus en illu- Sirat Gras de Graec vel re mus p. 41 epigrammate Dionysii Chale. 1 ω Θεόδωρε, δέχου τηνδε προπιν0μένην την ὰπ' ἐμ0υ ποίησιν, ἐγὼ δ' ἐπιδέξια πέμπω, σοὶ πρώτω χαρίτων ἐγκεράσας χάριτας καὶ συ λαβῶν τόδε δορον ἀοιδὰς αντιπρόπιθι συμπόσιον κοσμον καὶ τ σον ευ θέμενος. - . ἀεθλοφόροις praemia certaminum ferentibus cf. Hom. 1 124 ππους θλ0φόρους - 10. κατέχοντ', κατέχοντι ut . I 0 - 11. ἄλλοτε δ' ἄλλον cf. D. 28 - ζωθάλμιος ad analogiam nominis c0mpositi βιοθάλμιος h. en 189 formatum vitae ornamentum esse Gratiam significat 12 παμφώνοισι hoc nomine, quod P. XII 19 et I V 27 redit,

186쪽

OLYMPI VII.

καί νυν υπ' ἀμφοτερων συν Λιαγόρα κατεβαν τα ποντίαν μνέων παῖδ' Ἀφροδίτας Ῥελίοι τε νυμ-φαν, Ῥοδον 25 15 εὐθυμάχαν-0φρα πελώριον ανδρα παρ' Ἀλφει στεφανωσάμενον αἰνέσω πυγμὰς ποινα 30 καὶ παρὰ Κασταλία, πατερα τε Λαμάγητον δόντα Λικα, Ἀσίας ευρυχόρου τρίπολιν νασον πελας

ματρόθεν Ἀστυδαμείας ἀμφὶ δ' ἀνθρώπων φρασὶν ἀμ

πλακίαι

25 ἀναρίθμητ0 κρέμανται τουτο δ' ἀμάχανον ευρεῖν, 15

Theotimum legisse testantur schol. - 20. 0χιν ABD P0 sch0l. τοί νυν CDRς 21. αγγέλων CDRς - 24. φρεσὶν CD, ubertatem et varietatem sonorum, quae tibiarum maior quam lyrae esset,

significari exposuit Gras. l. l. p. 5 - 13. και νυν - καὶ νυν cf. . in . . II 66. 1 7 - κατεβαν noti huius verbi propriane an translata sit, a vi verbi πέμπων V. 8 pendet π'Ἀμφοτερω f. O. 1 2 - 16 πυγμὰς ποινα hymnum pugilatus mercedem dicit ut . 11 11. I. 11 7. VIII 4. - 17. καὶ παρα Κασταλία non cum αἰνέσω π ὰπ sed cum παρ' υλτει στεφανωσάμενον coniungendum est δόντα Βίκα verisimiliter oeckhius coniecit Dama gelum, patrem Diagorae, tum summum magistratum πρυτανιν Rhodi gessisse traditum a maioribus regiis hereditario iure - 18. τρίπολιν cf. V. 75 - 19. πελας ἐμβόλω Peraeam Caria significat cunei forma in mare procurrentem Ἀργεία συν αἰχμὰ colonis ex Argis a Tlepolem adductis, ut iam expositurus poeta St. 20. fabularis pars carminis incipit - ἐθελησω non multum abest ab ἐθέλω quo in simili sententia P. 1 1 usus est de hac vi futuri adh0rtativivid ad O. v 21. In fabula Tlepolemi narranda indarus sequitur omerum Il. 11 661 s. historicam fidem si audis, non lepolemus, filius Herculis, sed multo post Althaemenes Argivus ex regia stirpe era lidarum Rhodum coloniam deduxit - 21. ξυνον λόγον v. ad O. x 11. 22. Ηρακλέος γεννα appositio es praecedentis pronominis τοῖσιν i. e. τουτοις cf. O. 11 1 - 24. ματροθενυστυδαμείας Sehol. ἐναντίως τω-0ιητὴ τα περὶ της μητρος ληπολέμ0 ἱστορεῖ ὁ Πίνδαρος πιμηρ0 μεν γὰρ αυτην στυόχην αποκαλῖν καὶ Ἀκτορος εἶναι θυγατέρα βουλεται, ἐν οἷς φησιν 'υν τεκεν Ῥοτυόχεια B 58). ἔοικε δε ὁ Πίνδαρ0ς ἐντετυχηκέναι τω χαιῶ oτ0ριογράφω Scit AcusilRO). ἐκεῖνος γαρ υτ γενεαλογεῖ Τπερόχου Ευρυπυλος ου' ρμενος ου Φέρης ου' μυντωρ ου Ἀστυδάμεια η ληπολέμου μητηρ καὶ αυτις δε μυντωρ εἰς Βία τι γενος ανάγει - 24. κρέμανται simili locutione usus est I. II 43 -

187쪽

κα γαρ Ἀλκμήνας κασίγνητον νόθον

σκάπτω θενων 50 σκληρας ἐλαίας κτανε Τίρυνθι Λικυμνιον ἐλθύντ' εὐθα

λάμων Μιδέας

δεσσι πόλιν,

χαλκελάτω πελέκει πατέρος Αθαναία κορυφὰν κατ κραν

ἀνορού-σαισ' ἀλάλαξεν περμάκει βοὰ ραν0ς δ' ἔφριξέ νιν και Γαῖα μάτηρ. 70

26. καὶ Om. - φέρτερον Α - 29. κτανεν D: , τατε , ἐκταν' ἐν C 31. παρεπλαξαν D - 2. ναῆν νωμὰν et infra οὐ O Berg Hermannum secutus - 33 ευθυν ρ. E: ἴθυν' ABCD εἰς A; ρύαι ἐς coni. Ommsen; at L P. 1 6 - 4. βρέχει lemma in - χρυσέαις Byz. χρυσέαισι ABCD 37. ν0ρ. ἐνορ. RψF 26. νυν ἐν καὶ τελευτα nunc et etiam in fine, de qua dicendi breviloquentia disseruit Haupi opuse 1 133 confer similem usum particulae καὶ O. 1 31. Ρ. X I, - 274S. f. Hom. Il. 11 661: ληπόλειμος δ' ἐπεὶ ουν τράφη ἐν μεγάρω ἐυ- πηκτω, Ἀπιτίκα πατρος εοῖο φίλον μητρωα κατεκτα δη γηράσκοντα Λικυμνιον ὁζον Ἀρηος - 29. ἐκ θαλάμων Μιδεας Licymnium Electryo ex Phrygia concubina Midea genuerat, ex Lysidica iusta uxore Alcmenam, matrem Herculis V. Prol. cxx11. Quae causa irae lepolemi fuerit, iam veteres grammaticos ignorasse scholia docent; sed qu0 Licymnius ex conclavi Mideae prodiens a lepolemo percussus est, hoc riXas inter uxorem legitimam eiusqii progeniem et concubinam alienigenam causam irarum fuisse significat 32. ρυσο κόμας opollo, ut O. v 41 ef. I. 1 49 - πιώδεος, odori fumo hostiarum et turis; f. hymn. Hom. 111 5 Oώδεος ἐκ μεγάροιο - 33 s. tumidam et obseuram oraculorum orationem poeta imitatur ambagibus subobscuris Λερναία ὰπ' ἀκτὰς et ἀμφιθάλασσον νομόν - 4. ἔνθα . . . νιφάδεσσι alludit ad Homericum versum B 67 καί σφιν scit δίοις θεσπέσιον πλουτον κατέχευε Κρονίων - 35. s. Pindaro duce

Phidias in fastigio aedis Minervae Atheniensis arcis v. 49 ἀκροπόλει deam ex capite Iovi pr0ereatam finxit Pindar praeiverant Hesiodus th00g. 21 et Stesichorus Ach0l Apoll. Rhod. 1 1310), qui Minervam armatam e capite Iovis Xsiluisse narraverant 35. φαίστου τέχναισιν schOL: ἐν τοῖς μου - σαίου Παλαμάων λέγεται πληξαι του Dia την κεφαλην, τε την θηναν ἐγέννα ενιοι δε τον Προμηθέα λέγ0υσι Σωσίβιος ὁ Ἐρμην φησιν Ἀριστοκλῆς δε νέφει συγκεκροῖσθαι την θεόν, τ0 ὁ Βια πληβαντα το νέφ0 ἐκφη- ναι την θεόν ' Pindarus p Vulcani Minoaevum procreatam finxisse videtur quod armatam deam exsiluisse testellorus dixerat 38 ουρανος φριξε cf. H0m hymn. Minervae 28, 9 μέγας δ' ἐλελίζετ' Oλυμπος . . . μφὶ δε γαῖα σμερδάλεον ἰάχησεν

188쪽

ρ γ . τύτε καὶ φαυσιμ βροτος δαίμων Υπεριονιδας 40 μελλον εντειλεν φυλάξασθαι χρεος παισὶν φίλοις, δε αν θεα προτοι κτισαιεν βωμ0 ἐναργεα, καὶ σεμνὰν 75

θυσίαν θέμενοι

πατρί τε θυμον ἰάναιεν κόρα τ εγχειβρύμω εν δ' ἀρετὰν εβαλεν καὶ χάρματ' ἀνθρώποισι Προμαθέος αἰδώς. 80

15 επὶ μὰν βαίνει τι και λάθας ἀτέκμαρτα νέφος και παρέλκει πραγμάτων ὀρθὰν δ0 85ἐξω φρενον. και τοι γαρ αἰθοίσας εχοντες σπέρμ' ανέβαν φλογ0 ου τευξαν δ' ἀπυροι ιεροῖς α σο εν ἀκροπόλει κείνοις ὁ με ξανθὰν ἀγαγδεν νεφέλαν 9050 πολυν σε χρυσύν αυτὰ δέ σφισιν πασε τέχναν

πῆσαν επιχθονίων Γλαυκοπις ἀριστοπόνοις χερσι κρατεῖν. εργα δε ζωοισι ερπόντεσσί θ' ὁμοια κελευ- ι φέρον. 94

ὴν δε κλέος βαθύ. δαέντι δε και σοφία μείζων ἀδόλως

τελέθει. 40. ἐνέτειλε M 12. A τὰ θεω coni. nyse - πρῖτο C - 43. ἰάναι. κόρα sine εν ADPς - 45. τεκμαρτα coni Schmist: τέκμαρτον ABCD 46. παρέλκει πρ ὁρθct bdὰν φρένας coni. Berg - 48. πείροις - 49. κείνοις ὁ μεν ingurelli κείνοισι μεν ABCD - νεφέλαν ζεs ABCD, ζεπις eiec. Mosch. - 53. δόλως unus ex scholiastis legisse videtur αδολος codd. 39 s. Fabula de Tlepolem ab oraculo Delphic Rhodum coloniam ρ- ducere iusso lepide poeta intexuit alteram fabulam de origine sacrorum inervae in arce Rhodi eandem fabulam narrat Diodorus, 5 - Υπεριονίδας sub larina patronymici latet 1 Solis in alto fastigio caeli vehentis φαυσίμβροτος ex φαFεσίμβροτος deum mortales luce collustrantem significat 44. Προμαθέος αἰδώς prov1dentia, quae similiter atrometheo nata dicitur atque excusatio πρόφασις ab Epimetheo cf. . V 27 - 46 S. παρέλκει . . φρενῶν ' rerum UrSU primum recto institutum ὀρθάω in tramitem concilio prudenti contrarium trahit; cf. ur. Here. 775 ευτυχία φρενῖν βροτους ἐξάγεται - 48. πτροις ἱεροῖς scholia: απυρα δε μέχρι νυν ι Ρόδιοι θύουσιν π ἐκείνης της αρχης δὶ Ἀθηνα καὶ lanoλλώνιος ἐν Ῥόδου κτίσει απυρα τους Ροδίους ιερ θυειν δια την προς Ἐφαιστον ενεκα τον γάμων ἔχθραν, τι ἐπεδίωξε την θηναν βουλόμενος συμμιγηναι 50. αυτά inerva γλαυκοπις, ut quae principalis de arcis Rhodiorum et

Atheniensium fuerit - 1. τέχναν πὰσαν . . . κρατεῖν artem omni generis, Ut artificiosis manibus ceteros incolas terrae vincerent - 2. ἔργα . . . μοια

imitatur Pindarus Homerum It xv111 418 signa Vulcani dei vivis similia praedicantem - 53. δαέντι δε και σοφία μείζων δολος τελέθει sapientia et institutione δαέντι , non fraude artem Rhodiorum comparatam esse digit, reiectis fabulosis commentis de Telchinis fabris, qui magistis praestigiis mira sua artificia procreasse ferebantur. Ilia autem sapientiae ars quomodo Rhodiis facta

189쪽

PINDARI PINICIA.

φαντι ' Ἀνθρώπων παλαιαὶ 100

55 ρήσιες, ουπω τε χθόνα δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι, φανερὰν με πελάγει Ῥόδον εμμεν ποντίφ, ἁλμυροῖς δ' ἐν βενθεσιν νασον κεκρυφθαι. 105δερ. ὁ .

απεόντος δ' υτι ενδειξεν λάχος Ῥελίου καί ρά νιν χώρας ἀκλάρωτον λίπον,

μνασθέντι δε ευς ὰμ πάλον μέλλεν θεμεν Ἀλλά νιν υ 110εi ασεν, ἐπεὶ πολιας ειπέ τιν' αυτ0ς ρὰν ἔνδον θαλάσσας αυξομέναν πεδύθεν πολυβοσκον γαῖαν ἀνθρώποισι και εἴφρονα μήλοις. 115

ἐκέλευσεν δ' αὐτίκα χρυσάμπυκα με Λάχεσιν 65 χεῖρας ἀντεῖναι, θεῖν δ' ρκον μέγαν 120 μὴ παρφάμεν,

ἀλλ Κρύνου συν-αιἡ νεοσαι, φαενν0 ε αἰθέρα νιν πεμφθεισαν se κεφαλα

sit sequenti fabula illustratur, qua Solem suos filios summa sapientia instruxisse dicit v. 72. Ceterum ex eo, quod Polemo in scholiis apud Chios signum Dionysii, apud Erythraeos basim Dianae alligatam fuisso prodit, Eustathius ad Dionysii perieg. 504 commentus est, apud Rhodios quoque multas statuas fuisse, quae ne aufugerent, alligandae fuerint. 54. saltu satis audaci poeta transit ad tertiam fabulam de Sole Rhodum insulam sortito duo autem haec fabula eum duabus prioribus eorum in habet, quod et omnes ad Rhodum insulam pertinent et quod in omnibus aliquid delictum et peccatum est. Oeconomiam vero arminis ita poeta instituit, ut fabula ipsa a noIn perieopa v. 58 inciperet, introductio autem eius in calcem antecedentis ericopae reiceretur; quae ratio similis est carminis . 1 58 παλαιαὶ ησιες rumoribus per ora hominum sparsis haec se sumpsisse poeta testatur, quoniam a veteribus poetis tale nusquam traditum invenit. Schol. :πρ Πινδάρου δε τουτο υ ἱστόρητο De cultu Solis apud Rhodios 1de appin Roscheri leX. myth. 1 2024 s. - 58 ενδειξεν commonuit, it absentis Solis sors urnae iniceretur 59. κλάρωτον λίπον huis fabula vestigia legens Schillerus noster in pulcherrimo carmine Die Thellunidor Erdo poetam sortis immunem relictum esse commentus est 60. γνὁ θεόν dicit quod clara luco fulgotet impura omnia remota habet, inde auctor Orph. hymn. 8, 13 eum invocnt ἀιδ αλης μίαντε - 2 s. hos versus respiciens ludit Antipater P. 1 178 πῶς εἴπω τίνι μαλλον φείλομαι; ς με ἔδειξεν αλός, Πλιος), ς δ' ηδη ροσατο δυομένην Νέρων - 1. Λάχεσιν ' ex tribus Parcis hoc loco, quo de sortiendo λάχος v. 58 agitur Lachesin, ut quae sortibus praesit, eligit. - 65. ρκον μέγαν intell0git iusiurandum deorum, cuius formulam cum Homeru IJ XV 36. d. V 184, tum auctor hymni Ap. Del. 83 affert: στω νῖν τάδε Γαῖα και ODρανος εὐρυς υπερθεν και το κατειβόμενον Στυγ0ς δωρ, ὀστε μέγιστος ορκος δεινότατος τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσf - 67. πεμφθεῖσαν vim futuri exacti habet, ut a p. ur.

190쪽

OLYMPI VII.

ἐξοπίσω γερας εσσεσθαι τελευταθεν δὲ λόγων κορυφαὶ 125εν λαθεία πετοῖσαι βλάστε μεν ἐξ ἱλ0ς γρας

- δ . 70 νασος, εχει τέ νιν ξειὰν ο γενέθλιος ἀκτίνων πατήρ, πυρ πνεύντων ἀρχ0 ῖππων Ἀνθα Ῥύδω ποτε μιχ θεὶς τέκεν 130επτα σοφώ- τατα νοήματ' πὶ προτερων ανδρον παραδεξαμένους

παῖδας, δεν ἐς με Κάμειρον 135 πρεσβυτατόν τε Ιἄλυσον τεκεν Λίνδον c. Ἀπάτερθε δ'

7 δια γαῖ α τρίχα δασσάμενοι πατρωίαν, ἀστεων μοῖραν, κεκληνται δε σφιν δραι. 140

τόθι λυτρον συμφορὰς οἰκτρας γλυκυ λαπ0λεμωῖσταται ιρυνθίων ἀρχαγετα,

80 μήλων τε κνισάεσσα πομπα καὶ κρίσις ἀμφ' ἀέθλοις των

τελευτασαν ABCD - 69. πεσοῖσαι 73. μεν m. μιρ0 Schol. A, ut scriptum est in vetustis tituli - 4. πρεσβυτato a nonnullis scriptum fuisse testantur Schol. - άλυooo D - τεκεν Triel. τεκεν AD, τέκε C - Λίνδον δ' in εχον A: roντα , ἔχοντι CD - 5. γαν τριχθα 79. θεοῖς A 80. μάλων A - κνισσάεσσα , κνισοάεσα CD Med. 74 Oδαθέντων - 68. λόγων κορυφαί verba summa et sanctissima; cf. P. 1 80 λόγων κορυφάν, . 1 14 ρετQν κορυφάς - 69. ἐν λαθεία πετοῖσαι verba in veritatis partem cadentia metaphora a tesseris ducta, ut O XII 10 παρα γνώμαν ἔπεσεν - 70. ἔχει Ηλιος deus immortalis, qui insulam obtinero numquam desinit v. 74 εχον Κάμειρ0ς άλυσος Λίνδος, heroes mortales, qui olim tenuisse ros portiones insula ferebantur 71 πυρ πνεόντων ρχ0ς ἱππων, qualem Solem anaglyphum, quod ex Troia ruinis Schliemannus in lucem protraxit, et nummi fingi int, nisi quod ignem vomente equos fingere poetis ef Ovid. et 11 119 15ρ ), non artifieibus Onee8Sum fuit - 2. πτὰ . . . παῖδας, quorum nomina Hellanicus in sch0liis relari Ἐλίου καὶ Ρόδου retis παῖδες γίν0νται, 'Dχεμος Κέρκαφος, κτίς, μακαρευς, Κάνδαλος, ριόπης Φαέθων ὁ νεώτατος. o εν τη νησω ὀνομάζ0υσιν ετάγην περὶ δε των νομάτων αυτον διαφωνουσιν etc. Eorum inus Cereaphus fuit, qui Camirum et Ialysum et iustum genuit 75. ρθα of Hom. A 55: 'Pόδον ὰμφινέμ0ντο διάτριχα κ0σμηθεντες, Λίνδον γάλυσόν τε καὶ ἀργινόεντα Κάμειρον. 77 s. a sabulis ad certamina ludorum redit; f. rol. xcii atque primum

Tlep0lem in honorem constitutis ludis Diagoram vicisse laudat - κρίσιν μφ'ὰέθλ01ς schol. t eth ευσατ δε ὁ Πίνδαρος of γαρ ληπολέμω Ἀγων ἐπιτελεῖται, τω δε λίφ τιθέασι tos γῆνα, A ' στρος φησὶν ἐν τῆ περι ων λίου γωνω 'Pόδιοι τιθέασιν πιλίου ἐν Ρόδω γυμνι κον στεφανίτην γῆνα quod trUm recte Pindarum vitup0r0 Solis ludos ad lupolemi honorem transtulisse, an Pindari aetate lepolemi quoquo ludi Rhodi fuerint non iam diiudicare licet 80 μήλων τε particula τε non μήλων πομπὰ et λυτρ0 συμφ0ρῆς coniunguntur,