Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

201쪽

Argumentum. Epharmosius o nobili stirpo Locr0rum Opuntiorum rius luctavietoriis similem at tu pugilatu Diag0xas v. o. vii gl0riam duplus est. Etiam cognatus ius Lampromaehus, quocum Pindarus hospitii iuro iunctus rat v. 3), bis Isthmia vidit Hod carmin Epharmost victoriam Olympicam inprimis praedicandam ibi poset pr0posuit; 00dem autom carmin setiam Ρythiam ius vi et0riam laudavit, ut qua non longo tomporis intorvallo ab Olympi ea diStaret, du0bus, opinor, anni ante, non po8 reportata. Quo autem tempor hae dua victoria Epharmo Stoobtigerint, pra0ter notationsem codicis F νικησαντι την ζα ol in scholiis ad . 1 testim0nium ista miser corruptum: viam δε ὁ φάρμ0στ0ς

202쪽

OLYMPI IX.

In pr000mi0400ta exponit Olympia post ipsam victoriam veterem an filunam Archil0eh1 suffecisso, nunc Hr victor in patriam redues Olympicam palmam, cui silphica necessurit, Splendidior earmine illustrandam esse, quo munero ita Se functurum, ut divina sua arte c0lerius quam quis navibus iu la0tum nuntium divulg0t 1-27). Atqu0 primum ut virtutis divinitus insita vim doelarot ad facinora Horeulis hor0is n0 00rum quadem pugnam detrectantis narranda abripitur 28-35 sud ab impio hoc consilio revocatus votorum famam stirpis rugia Opunti0rum I 0ero rum ab Dougalion et Pyrrha prognatae, refert atqu0 spl0ndorem urbis filio Protogonia st Iovis ab Loer rogo adoptat rosuscitatum se novis indolis ariotum illustrat 33-79). Post prinei palem hanc partem dae, mythidis illam fabulis xornatam, ad prasissentia rodit et Lampromaehiat tu Epha armost multas victorias r000 80t 80-99 . Denique praestantia innata virtutis illustrata i ad poetidam qu0que artem rasita, altior0 sub num spiritus sumit, ut gr0gias virtutos pharmosti, in ara Aiacis coronam iam seponsentis, laudo atque praueoni in Sta pra0- dicet. - Totus po0ta in votor fama sigia domus Locrorum et prae diaris victoriis pharmost illustrandis versatur. Hae autem laeta prae- didatio in tristia fump0ra anni 456 parum quadrar videtur. Tum enim p0st pugnam ad Oonophyta Locrorum civitatem ab Athonisensibus atr0- dissimo afflictam osso tostantur hucydido I 108 καὶ μάχη ευ οἰνοφυ τοι τους B0ιωτ0υς νικησαντες της τε χώρας κράτησαν της B0ιωτίας καὶ Φωκίδος και αναγραίων το τεῖχος περιεῖλον και Λοκρων των Τυπουντίων ανὁρας ὁμηρους τ0υς πλουσιωτάτους λαβον, et Diodorus Ι 83 ε της B0ιωτίας ἀναζευξας στράτευσεν Μυρωνίδqς επὶ A0κρους τους ν0μα - μένους π0υντίους, τουτους δε ε εφόδ0 χειρωσάμενος καὶ λαβων μήρ0υς ενεβαλεν εις την Παρνασίαν. Atque res div0rsissimas, clad0m publieamo la etitiam piniciorum Luebbertus, De indaro Logr0rum Opunti0rum amico et patrono, Bonna 1883, amice conciliabat ipso in Hormanni sontentiam vietorias pharm0sti Olympidam Ol. 8, Pythi eam Pyth. 30 Ol. 77, 3 0portatas ess0 0nssenti ruerem, nisi auutoritassetioli Ambrosiani traditi codicis odie0 F m rotin0rsent. Quad causa eo confugio, ut hoc pinicium armo non post Victoriam Olympleam ipsam, sed aliquanto tomporis post rebus Loersensibus senu00m0roseontibus compositum et cantatum Sse dueam.

Carminis huius numseri sunt l0ga00dici, Similes arminum . V.

I. Π, nisi quod huius arminis tractus αγωγὴ luntior faetus si robris admissis ancipitibus syllabis, ut non multum ab pitritorum gravitatu

distar0 t. 0mmunia autum horum arminum metrorum tria Sunt, primum qu0 plurique versus x 0trapodia i breviuscula clausula constant, alterum quod cursus trocha0orum syllabis aneipitibus in primo sido basimor-

203쪽

PINDARI PINICIA.manniana et in no tetrapodia rotardatus est, tortium quod dactylus dycligus ut in Glyc0nsiis p0lysehumatistis modo secundam modo fortiam Sedem Versu occupat. Versuum in cola divisi aperta ut 0quabilis in stropha est, nisi quod optimum se octavum quominus in unum VerSum, si milum illum vorsui tertio, coniungamus, hiatu ut ancipit syllaba in

fine V. 17. 63. 73. 1. 101 admissis prohibemur undo duobus versi eulis non iustum vorsum sed asynarietum offici duximus; f. rol. p. XXII.

In 0ta autem stropha componunda similito atque in Numestu carminuquarto h0 poeta spectasse videtur, ut priueipalem mediam partem, ex quinquo bimumbris sersibus constantem, periodis duabus minoribus, una proodica, altera podica cingeret. Difficilior eansio podi st, cuius plerique Versus a vulgaribus m0dis magnopere distant imprimis vinti Versu numeri Scrupulos movent, quo ut amoveret, Wilam0Wilgius, Ind. luet Gott. 1889 90 p. 7 s. lueti nos traditas ita corrigondas consuit, ut pa6nultima syllaba brovis fieret, qua de re id nos erit ad 25 53 109.

Ultimum vorsum continiam rotinui, o turba in ditandis vorsibus augerentur, quamquam in duo versus discerpi potuit. - Carmen cantatum Asse viduis in convivio v. 48. 112), quod propo aram Aiacis Oiluia victor eiusqu040nt apparatum erat V. 12). Dulcedini numerorum, in quibus offingondis vates h0banus 6olum onustatem eum Dorum gravitat felicissim coniunxit, tenuos soni fidium v. 13 egrogi conv0niunt. 00ta ipso hobis Opuntsem, caput Loer0rum, Venerat V. 3), ut

sacris in h0 0rem victoris faciendis intor0s80 0 carmini eanendo operam navaret. Denique memoratu dignum si, quod in hoc armin p00ta

magis quam ullo in ali a coneinnitatis logibus ita discossit, ut soni0ntiam in fin spodi asipo v. 28. 1 non claudoret, Sed in proxima stropha

continuarsit, id quod ab arte carminum . VII. XIII. N. VIII. X. P. VII longissim abh0rro sit eum eo, quod n0 in pompa carmen cantabatu , cohaserere videtur.

φωνῆεν ολυμπία, καλλίνικος ὁ τριπλόος κεχλαδώς,

VARI LECΤIO. Inser Ἐφαρμόστω πουντίφ παλαίστη ABCD, φ. π παλ. νικησαντι την πα ὁλ. F n. margine manu recenti, quam tremen saeculo XV recentiorem esse negat iudex peritissimius Vitelli φων ἐν DRq3 et v. l. Schol. - κεκλαδὰ A COΜ-NTARII. V. 1. de carmine Arghilochi, quod primum in honoro Herculis victoris devicto Augea schol Arist. v. 1764 eiusque aurigae ola compositum erat, mox cuivis victor Olympico, ad postremum omni victori cane batur, varia tradunt scholia partim ex Aristarchi Didymique scholiis ad Pind. O. 1 1 et . 111 1, partim ex rat0sthenis ad Aristoph. v. 1764 et ch. 1230

commenta riis sumin V. L. V. Sybel Herm. v. 1 32 s. Huius carmini Servaverunt

scholia duos versus integros A κάλλινικε χειρ αναξ Ηράκλεες αυτός τε καὶ γόλαος αἰχμητὰ δυο, et formulam τήνελλα καλλίνικε, cuius prior vox fuit ducis chori κορυφαίου lyra sonum imitantis, altera totius chori duci quius respondentis. Hinc totus cantus μέλος nomen καλλινίκου accepit et hoc Pindari loco et ap. ur. Here 680. Res autem ipsa secum tulisse videtur, ut non totus hymnus Herculis, sed solum eius initium vel sola ista formula in honorem victoris caneretur Victor ver ipse vice praecentoris ἐξάρχου fungebatur s0dalibus

204쪽

OLYMPIA IX.

αρκεσε 0νιον παρ' χθον ἁγεμονεοσαι κωμάζοντι φίλοις μαρμοστω συν ταίροις 5 Ἀλλα νυν καταβόλων Μοισαν π τόξων Λία τε φοινικοστερόπαν σεμνόν τ' ἐπίνειμαι 10 ἀκρωτηριον Αλιδος τοιοῖσδε βέλεσσιν, τ δή ποτε Λυδ0 η-ρως Πελ0ψ10 4ξάρατο κάλ-λιστον δνον 'Lπποδαμείας 15

τοι χαμαιπετέων λύγων ἐφαψεαι,

ἀνδρ0 ἀμφὶ παλαίσμασιν φόρμιγγ' ἐλελίζων 20

κλεινας 'Oπόεντος αἰνήσαις si και υἱόν 15 ων Θεμις θυγάτηρ τέ Fοι Σώτειρα λελογχεν 25 μεγαλόδοξος υνομία, θάλλει δ' ἀρεταῖσιν σύν τε Κασταλία , πάρα

Ἀλφεου τε ρεεθρον ὁθεν στεφάνων ω τοι κλυτὰν 30

20 Λοκρον παεί- ροντι ματέρ ἀγλαόδενδρον.

OPXV μέλεσι μέλεσσιν C ABCD, utrumque interpretantur scholi - 11. δ' - θ' mal - 14. κλειτὰς A - 16. ρεταῖσιν σόν τε Κασταλία Bero: ρεταῖς σόν τε καύταλία -λία A' BCD et schol. , ρεταῖσιν p κασταλία 18. παρ' υλτειου CD - 20. ἐπαείρονται ' ἐπαίροντι D praeeuntis, id quod indurus verbo γεμονεῖσαι v. 3 significavit et scholiasta hac adnotatione confirmat κωμάζει δε προ τον του σῶς βωμον ὁ νικησας μετὰ των φίλων, πιτος της δης ἐξηγουμεν0ς. Denique cur hymnus sonorus κεχλαδώς)ot triplex τριπλόος a Pindaro dictus sit quaeritur. Atque quod duas explicationes sch0lia proponunt τριπλόος δε τοι ὁ τρὶς ἐπαδόμενος ' τρίστροφος ων κατὰ τονἈρίσταρχον Aristarcho quidem fidem habe tres strophas illius hymni fuisse tradenti, sed dubium relinquo, utrum tres strophae integrae in honorem Epharmosti cantatae sint an sola phymnia τήνελλα καλλινικε χαῖρ' αναξ Ηράκλεες - 5. καταβόλων longe ferientibus arcubus sagittisque illustrioris carminis nunc in iustis epiniciis opus esse poeta dicit, scopos sagittis carminis τοιοῖσδε

βέλεσσι V. 8 cf. O. 1 115 11 1. . 1 12 proponens Cronium collem, in Elidis cam-Ρ0 procurrentem, et Pythonem Delphicum φοινικ0στερόπαν cf. O. X 80 et Hor C. 1 2, 3 rubente deaetera sacras iaculatus arces simile est epitheton αἰολο βρόντας v. 42 - ἐπίνειμαι semet ipsum poet alloquitur cohortans, ut in eodem

διστιν xymori figura usus sagittam Musarum dulcem dicit, contrariam πικρωδιστω omeri do 18. E 11 al. - 13. ανδρός cum emphasi positum est, ut se pharmosius vir, non puer vicisse ignificetur cf. V. 88 - 13. ἐλελίζων . . . αἰνήσαις eadem participii praesentis et oristi commutatio Occurris . III 2 γεραί- sem . . . ὀρθώσαις' f. a. o. 1 l, - 14 και ιό civitatem patriam eiusque filiunt pharmosium sic Thebas matrem suam Pindarus I. 1 1 dicit et infra v. 20 Locrida ipsam Locrorum matrem - 15. ἐμις θυγατηρ respicit Hes. theog. 901 δεώτερον νηγάγετο Ζευς λιπαρην Θέμιν, η τέκεν Πρας, υν0μίην τε Βικην τε και Εἰρήνην τεθαλυῖαν

205쪽

μαλεραῖς πιφλέγων ἀοιδαῖς, καὶ ἀγάνορος Drπου 5

θῆσσον καὶ ναις ποπτέρου πάντα

25 Ἀγγελίαν - ψω ταύταν,

εἰ συν τινι μοιριδίω παλάμαἐξαίρετον χαρίτων νεμομαι κῆπον ' 40κεῖναι γαρ πασαν τα τέρπν ἀγαθοὶ

δε και σοφοὶ κατὰ δαίμον ανδρες εγένοντ . Ἐπεὶ ἀντίον Στρ. .

ἁνίκ ἀμφὶ Πυλον σταθεὶς Iρειδε Ποσειδῆν, ηρειδεν τε νιν ἀργυρέω τύξω πολεμίζων Φοῖβος, Ουδ υίδας ἀκινήταν εχ ράβδον, 50 βρύτεα σώμαθ' ἁ κατάγει κοίλαν ς ἀγυιὰν

21. δε τίλ. omisso τοι A - 25. ταύταν c0dd. κλυτάν coni. Wilamowitg- 28. αγαθοὶ δε φέσει καὶ σοφοὶ κατὰ δαίμον' νδρες ἐγένοντο Aristid. f. rp. 35 Dind. - 1. ρεισε 32. δε coni Herma- - πελεμίζων coni. hiersch 34. ἐς προς L 22. ἐπιφλέγων es eseh. ers. 395 άλπιγξ δ' ἀυτο πάντ' ἐκεῖν' ἐπέφλεγε ij 23. και γάν0ρος ἱππου, vel generoso equo velocius - 24 similiter carmenta mulam navem nuntium in remotas terras ferre exponit . V 2; πόπτερον autem navem dicit ad exemplum Homeri, qui Od. XI 124. XX111 272 remigia πτερὰ νηός dixerat - 27. αρίτων Gratias prop0 Musas in Olympo sedes habere dicit Hes theog. - - αρίτων καπον es . 1 2 ρουραν αρίτων - 28 cf.

P. 1 41.

29-36. Epharmost virtutem gymnicam natura insitam primum comparatione ereulis Gota illustrat ut . 1 Chromii res gestas cum facinoribus Herculis contulit post abiecto hoc consilio domesticam potius fabulam Locrorum narrandam sibi proponit - 1 s. audacter poeta Herculeae virtutis augendae causa Varia pugnas in unam c00git, ut contra Neptunum et Apollinem et Orcum unus simul dimicasse videretur. Neptunus enim Pyliorum atronus eum impugnavit suo filio Neleo bellum inferentem Apollo tripodem Delphicum auferentem Orcus Cerberum ex inferis educentem quamquam fabulam de Orco Εpseos ut Pylios contra H0rculem defendente iam nosse videtur Homerus Il. 497:τλη δ ιδης ν τοῖσι πελωριος κυν ιστόν, δευτέ νιν ωυτος νηρ υἱις ιις αἰγιόr0ι ἐν Πυλω ἐν πίλω v. l. ἐν νεκυεσσι βαλῶν δυνησιν ἔδωκεν - 31. μφὶ Πυλον σταθεὶς reddit Homericum περιβηναι, Pylus alitem urbs Nelei filii Neptuni erat - 2. fabulam pugnae pollinis arcu armati et Herculis clavam moventis illustraverunt artifices v. numeister Denkm. d. l. it. p. 4630 Furiwangier, eri phil. Woch. 189 p. i 70 - 33. κινητα pro vulgari κέ-νητον, Ut θανάτα P. II 100 παρμονίμαν . 1 21, πολυξέναν N. III 2, ναυσικλυ- τά N. V 9 - 4. 0ίλαν, viam e praerupta saxa in Orcum ferentem

206쪽

OLYMPI IX.

10 μὴ νυν λαλάγει τὰ τοι- 60

αυτ ' εα πόλεμον μάχαν τε στῆσαν

χωρὶς ἀθανάτων φεροις ὁ Πρωτογενείας αστει γλοσσαν, ta αἰολοβρόντα σὰς ἴσα 65 Πυρρα Λευκαλίων τε Παρνασο καταβάντεδύμον θεντο προτον, τερ δ' εὐνας μύδαμον

νεωτέρων λέγοντι μὰν π M. 5

50 χθόνα με κατακλύσαι μέλαινανυδατος σθένος, ἀλλα42. γλοσσαν Μοῖσαν coni Hecher coli. . vi 28 - 43. Jαρνασο AC καταβάντες A - 45. κτίσσασθαν ommsen: κτισάσθαν , κτησάσθαν ί-σθην )BCD - 46. νόμ ABD, νυμ . C - 47. σφίσιν AG - - Ο υρον coni. Godi he 39. ἡποκρεκει' et10l. συμφωνεῖ, Io ἐνὁόοφόν ἐστιν πρότερον γαρ της κιθάρας ἐπαφώμενοι ποκρέκ0υσι, ἔπειτα δε τέλεον κιθαρίζουσιν, ut fastus rationis furori montis praeludere dicatur. Minus bene Dissenius de cithara voci respondente interpretatur e0llatis verbis πύδειν, παυλεῖν, πηχεῖν - 41. χωρὶς Um R SUO nomine θανάτων vix divelli possit, interpretor remove pugnas a diis immortalibus. Haec autem a indaro contra eschylum deorum rixas in seenam producentem declamata esse eos Schmidi ind. Leb. p. 370 sagacito suspicatus est. Contra Pindari sententiam probat las de rep. 1 p. 378 : Oδέ γε ἐπιτήδειον το παράπαν ς θεοὶ θεοῖς πολεμουσί τε καὶ ἐπιβουλεύουσι καὶ μάχονται. 41 s. fabulam rotogeniae narrandam sibi proponit - 40. Πρωτογενείας αστει Protogenia maiorisne filiae Deucalionis et Pyrrhae V schol ad xv. 64 86 ,

an minoris, filiae Opuntis regis, iam veteres grammatio ambigebant - 42 ινα Strabo I p. 25, Apollodorum v schol ad . 1 secutus, non in urbe Opunte ipsa sed in eius portu τω Deucalionem habitasse et sepulcrum Pyrrha ostendi tradit - αἰολοβρόντα memoratu dignum est fulmen signum urbis Locrorum fuisse 16. Λαοί- de hae voco fabula hominum e lapidibus a Deucalione . et Pyrrha factorum nata est; est enim procul dubio fabula etymologica ex similitudine voeabulorum λαοὶ of as orta Incerti auctoris versus in scholiis citatur: ἐκ δε λίθων γενοντο βροτοί, λαοὶ δε καλευντ - 48. Schol. 0κεῖ τουτοπρος το Σιμωνίδειον εἰρησθαι ἐπεὶ ἐκεῖνος ἐλασσωθεὶς πο Πινδάρου λοιδορίας ἔγραψε κατὰ τ0 κρίναντος αγαθῖν δων ἐπεὶ δ' ἐκεῖνος ἐπεν ἐξελεγχει ὁ νέος οἶνος, ο τ πέρυσι δορο αμπέλου ὁ δε μυθος δε κενεόφρων δια τουτο ὁ Πίνδαρος επαινεῖ παλα ιν οἶνον Cum igitur Simonides ineptum dixisset qui novo vino vetus vinum vinci putaret, indarus vetus se laudare vinum dicit, at fabulam novam. Cum Pindaro fecit Homerus Od. 1 351: την γαρ ἀοιδην μαλλον ἐπικλείουσ' ἄνθρωποι, ' ις κουόντεσσι νεωτάτη μφιπέληται, cum Simonide auctor prologi Casina0 qui utuntur in vetere sapientes puto, et qui lubenter veteres spectant fabulas. Sed quaeritur iam quam fabulam novam indarus hoc l0c protulerit atque quidem ea intellego quae iam de diluvio narrat 50- ), quae vetera et decantata nobis quidem magis quam auqualibus Pindari videntur; si corte nova sunt, quae a diluvio et Deucalione atque Pyrrha profectus do origino regia gentis Locrorum 51-56 et splendore Opuli Locrorum ab Opunt rugo resuscitato profert

207쪽

PINDARI PINICIA.Zην0 τεχναις ἀνάπωτιν ἐξαίφνας αντλον λεῖν. κείνων δ' ἴσσαν

χαλκάσπιδες μέτεροι προγονοι , 805 ἀρχῆθεν Ιαπετιονίδος φυτλας κουροι κορὰν καὶ φερτάτων Κρονιδαν,

θύγατρ' ἀπ γῆς Ἐπει- ον οπόεντος ἀναρπάσαις καλος μίχθη Μαιναλίαισιν ν δειραῖς καὶ νεικεν

60 Λοκρω, μὴ καθελοι νιν αἰων πότμον φάψαις 90 ὀρφαν0ν γενεῆς. χεν δε σπέρμα μέγιστον αλοχος ευφράνθη τε Fιδων ηρως θετ0ν ων 95 μάτρωος δ' ἐκάλεσσέ νιν

6 πέρφατον ανδρα μορ- φ τε καὶ

βαν, οι δ' Ἀρκάδες, ι δε καὶ Πισὰται

52. νάπωτιν Trici. αμπωτιν ABCD - 53 κὰκείνων A - σαν Buz. ἔσαν ABCD, mi αν Berg - 55. απετιονιδος : απετεονίδος -ιδεις )ABCD - 56. κορὰν Byz. κουρia ABCD, κόρων Coni. Jurenk - καὶ ABCD τε Moseli. - φερτάτων codd. φερτάτου coni. Omn - Κρονιδὰν codd. et schol. Λελέγων coni Hermanu opusc. 111 1M - 58. θυγατέρ' AC, τὰν παῖδ' Triel. Ἀρπ. 60. καθέλυφι αἰ lemma in A - 1. σχεν σχε )CD - 65. πέρφυτον A - 68. καὶ Orn D 53. κείνων ab illis oriundi nimirum a Deucalione et Pyrrha - 55. απετιονίδος φυτλας coniungo eum o iam Iapeti enim filius Prometheus erat V. Hes theog. 510 , e quo Deucalionem prognatum esse pollodorus 1 46 refert ech0 ipso, ni fallor, loco profectus - 56. κορὰν καὶ φερτάτω Κρονιδαν scholiasta plurales pro singularibus usurpatos esse ducit verum non solum Locrum primum a Iove ex Protogenia Deucalionis filia, satum esse poeta dicit, Sed omnes reges veteres Loerorum a diis et her0inis sex stirpo Iapeti originem traxisse significat, qua in re illud quoque tenendum est, quod Locrae gentes nobiles a matre, non patre nobilitatem originis derivarunt v ad . 11 19 - 56. πρίν refer ad ἐγχω- ριοι . 56, 7. 'wγάτρ' ei nomen rotogeniae fuisse scholita ad . 85 tradunt, unde maiorem et minorem Protogoniam Boeckhius distinxit at Aristoteles Schol. d. v. 8 et Plut quaest Graec. 15 Cambysa nomen ei indidit 58. Ἐπειον οπόεντος de lidis oppido punte V. Strab. X p. 25, Diod XIV 17, Steph. yg. . v. πόεις. Fabulam hanc eum vetere commercio inter Locros Opuntios et Elidem cohaeror docet Lu0bbert, De indaro Locrorum Opuntiorum amico et atron p. 11 cf. Prol. xv - 63. μάτρωος Opuntis, qui matris pater erat; neque enim fratres matris soli, sed etiam ceteri ius cognati a Pindaro, ut ab Homero, μάτρωες appellantur 67 concursu hospitum com

nibus regionibus Opunto confluentium gloriam regis Opuntis similiter poeta illustra atque Aeaci regis Aeginae N. Vin 11

208쪽

OLYMPIA IX.

υιιν δ' Ἀκτορος ξόχως τίμασεν ποίκων 1057ω Αἰγίνας τε Μενοίτων το παῖς αμ τρείδαις Τευθραντος πεδίον μολων στα συν Ἀχιλλεῖ μόνος, Q ἀλκάεντας Λαναους τρεψιας ἁλίαισιν 110

πρυμναις Τήλεφος εμβαλεν δεστ φρονι δεῖξαι

70 του παῖς, atrocluS, cuius nomen demum versu et nuncupatur ad hunc autem rationem poeta transtulisse videtur, quod inter heroes Locrorum insigni honore frueretur praeterea confer quae ad . 80 adnotavimus 70 s. haec sumta sunt e epico carmine Cypriorum, unde roclus Xcerpsit: ηλεφος δ' ἐκβοηθεῖ Θέρσανδρόν τε τον Πολυνείκους κτείνει καὶ αυτ0ς π υχιλλέως τιτρώσκεται - 78. σφετέρας Oe pronomen eum ab Homero et seriptoribus prosaicis semper ad plures referatur a indaro et ad singulos ut hic et O. XII 61. . v 83. I. v 33. VIII 5 et ad plures relatum est. 80 novo prooemio in nova parte carminis poeta utitur, ut O VI 2 P. 1 58.1 90 transitum autem eximia arte ita sibi paravit ut in sin mythicae partis par fortium amicorum, adtrocli et Achillis, in initio tertiae carminis striis, qua

ad audes praesentium victoriam transit par strenuorum lueta torum Lampromachi et pharmosti ponseret 84. Λαμπρομάχου amici et sodalis phar-m08t - μίτραις partem laneas faenias, pro toto corona laneis taeniis circum Voluta, posuit Ἀμφότεροι Lampromachus ut Epharmosius qui si eodem die vicerunt, diversa genera certaminum obierunt 87. Νεμέας . . . κατὰ κολπον; in alte Nemeaea cf. O. xiv 21 κόλποισι Πίσας - 88. κυδο ανδρῶν, παῖς δέ

209쪽

oio δ' ἐν Μαραθωνι συλαθές γενείων 135

ses μένεν γονα πρεσβυτερων ἀμφ' ἀργυρίδεσσιν φοτας δ' ὀξυρεπεῖ δόλω

Ζηνος ἀμφὶ πανάγυριν Λυκαίου,

και ψυχρὰν πότ' εὐδιαν0 φάρμακον αυραν 146 Πελλάνα φερε συνδικος δ' υτ γολάου τύμβος εἰναλία Ἐλευσις γλαλισιν. 150100 τ δε φυ κράτιστον παν πολλοι δε διδακταῖς ἀνθρώπων ἀρεταῖς κλεος

δερουσαν ἀρεσθαι. 155ανευ δε θεο σεσι - γαμένονου σκαιότερον - χρημ εκαστον. ἐντι γαρ αλλαι

105 Ἀδων δοὶ περαίτεραι, Ἐπ ὁ . μία δ' υχ παντας αμμε θρέψει 160 μελέτα σοφία μεν

f. I p. 35 Dind. - πολυ o supra scripto A - 102 ὰρ σθαι A: νελέσθαι B CD αἱρεῖσθαι Aristid. l. l. - 103. νε δε A et schol. ανευθε δε CD, νευθε BOeck - 106. μμ ε codd. deth et schol. ἄμε , αμα CD, ἄμα αμε Θ , ἀμέρα B, sed ce S. l. Argis certamen virorum, puerorum autem Athenis sustinuit medio tempore cum ex imberbi aetate in virilem xiiset, Marathon vicit; do omnibus his

ludis minoribus cf. Prol. LXXXVm 92. δόλφ πτῖτι, dolo non irrito cadente; cf. lat. de rep. 1 534 ὰπτQτι τω λόγω, inser Olymp. 128 πτης μουνοπαχct τεσσαρα σώμαθ' ελών, Phlegonis 1 πάλην πτωτος - 95. Παρρασίω στρατω schol. τουτέστιν ἐν δήμωτης Ἀρκαδιας Παρρασία γαρ μέρος της ρκαδίας, ενθα τελεῖται Wκείου 1 ςὰγων - 97 φάρμακον αυραν, Vestem Hom. Od. X1 52 ἀμφὶ δε χλαῖναν ἐσσας ὰλεξάνεμον μάλα πυκνην, ippon. D. 19 χλαῖναν δασεῖαν ἐν χειμῖν φάρμακον ρίγεος - 98. Ιολάου τύμβος Iolatis sive H0racleis ludis Thebis apud sepul

temptu dictum, quod ingenita virtutes praecellunt verba ipsa commonent Socraticae quaestionis εἰ διδακτον ρετη cf. Job Journ O Heli. Stud. 11 154. 162 103. qu0d in omni genere studiorum invita Minerva suscipitur, id si siletur non deterius est . . non pluris aestimatur si laudare coneri quam si si lenti prema - 104. respicit versus Hom. N. 730 ἄλλω με γαρ ἔδωκε θεις πολεμητα εργα, ἄλλω δ' ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον εορυόπα Ζευς - 107. 0φίαι

210쪽

11ω τόνδ' ἀνερα δαιμονία γεγάμενευχειρα, δεξιογυιον, ρον Ἀλκάν, 165

Αἰαν τεόν εν δαιτὶ ιλιάδανικον ἐπεστεφάνωσε βωμον

108. OOτον C - 109. ρυσαι 'CD, ρουσω B sed videtur factum pse δρουσαι A; ρθι' υσαι θαρσέω coni. Wilamowit - 112. A, τεόν τε coni Hermannus Αἰάντειόν τ' ἐν 0dd. Αἰαντίω ' o in prouodosi on iocoram Ἱλιάδα AC se schol. Οἰλιάδα AD, ἰολιάδου vel ιλιάδου η, ς'Iλιάδα coni. Oeckh. μεν αἰπειναί perfecta sapientia cuiusque generis in alto posita est, ut diffi-oilo sit ad fastigium eius ascendere; cf. I. vis τετείχιστα πυργος ψηλαῖς ρε- ταῖς ναβαίνειν - 108 τουτο . . . θλ0W τ ὰπ της σοφίας scholiasta interpretatur poeticae sapientiae contentionem contentioni virium in certamine luctationis probatae addens praeconis instar proclama - 112. Hermanni mendationem recipiendam duxi pronomen enim relativum ς, quod antea Schmidio duce inserueram, scholiastae auctoritate parum deranditur et aliquid languidi habet quamquam sententia eadem manet, sive pronomen o addideris sive non addideris. Interpretor autem verba emendata eum H0yni de solemnibus sacris, quae vietor νικῶν redux cum coronam in ara iacis deponeret, fecit, non de victoria ab Epharmost in Aeanf0is ludis oportata Aeantea enim istan scholiastis ex hoc loco ipso ficta esse videntur neque quidquam fidei nanciscuntur ex titulis II. 108 et 14s1, utpote qui ad ἰάντει Salaminia in honorem Aiacis Olamonii acta referendi sint. Nihil vero causae fuit, cur hanc Victoriam poeta singulariter hoc I0co laudaret, non supra una cum reliquis victoriis Ἱλιάδα vel potius ιλιάδα prisca forma nominis erat, analogia nominum 'Ioλκός si Ἱλας stabilita gensitivus autem pronomini possessivo adiuuetus est ut in

Homericis Νεστορέη παρα U Πυλοιγενίος βασιληος B 4), Γοργείη κεφαλη δει- ν0ῖο πελώρου E 741), nisi Ἱλιάδα aeque atque ἰαν pro vocativo accipere mavis

ἐπεστεφάνωσε nrue orona trepidea coronam victorialem ex foliis texam adiecit.