Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

발행: 1896년

분량: 599페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

PINDARI PINICIA. ἰδία τε καλονορα τε κεκραμενον α ποτε

104. κεκραμμενον - 105. αννυμ BCD - μόρον coni Mommsen θάνατον eodd. πότμον coni Schmist. 105 tecte, sed Ximi comparat puerile decus Agesidami cum pulchritudine Ganymedis es. Om. l. XX 234 o και ανηρείψαντο θεοὶ οἰνοχοευειν κάλλεος εἴνεκα Io i,' θανάτοισι μετείη Ἀναιδέα μόρον θάνατ0 pro μόρον toxtui intulit librarius qui memor fuit Theogn. 207 θάνατος ναιδής - συν προγενεῖ favore Veneris Cyprine cf. O. 1 45.

222쪽

Strophiae.

ArgumentUII1. Hoc carmen in andem atqu0 carmen O X victoriam compositum est. Quodsi inscription τόκος appsellatur cf. Sehol. . o), hoc ex dubia interprotation vorsus natum At. am non corollarii instar post O. X, sed ant O. X h e carmen factum SS apparet, unde Boockhius ordin0m carminum tiam invitis odicibus invertundum ut hoc carmen undecimi in ante decimum c0JJ0candum Assi sensuit Difficilius os ad diiudieandum, cui loco t 0mpori hoc carmen po0ta destinauserit. Atqu0 00ckhius continu post victoriam reportatam hoc carmen laetum s80 statuit, ut Olympia in pompa sub 08purum vict0ri institu0nda can0rsetur. At huic seniuntia adversatur particula νθ V. 16, qua urbem Locrorum significari num non inisellogit. Qua de causa g0L00p0ldo Sehmidi, ind. 0b. p. 93 adstipulatus h0 carmen prooemii Vicem 0btinuisso puto, quod maiori carmini ut ostivitati in patria vi et0ris

223쪽

90 PINDARI PINICIA.faetenda quasi praseludorset, perindo atqu0 Horatius carmen 1 6 carminisa sedulari praulia duro voluit. Quod autem gesidamum p00ta v. 11 alloquitur, h0 lopid Selimidtius ita in turpretatur, ut o carmen p00tani tamquam pistolam, qua Suam peram promittoret vietori misiss ducat. Summa carminis si victori carmine tamquam pignor futurae gloriae pUS Sse, Seque paratum esse, ut Musis adiuvantibus Ag0sidam opinicium pangat.

Carminis lauius medioeris num0ri qu0que sunt Vulgare dactyl00pitritici Stropha vorsus quintus ut 0xtus, p0di primu et secundus num in singulas siriodos coniungondi sint, in tam bruvi carmin diiudicari n0quit. Quod autum dactyli eis colis solito sesqu0nti0ribus in h0e ea in poeta usus est, ut D in fine quidum stropharunt iis abstin0r0t, hoc o iuv0nili 0iat et victoris et po0tas xplieandum esse puto Ce iurum si quis in pompa hoc carm0 reeitatum ess statuor malit, aditu inanium temporum intervalla d01inir poterit.

ομβρίων παίδων νεφέλας. εἰ δε σὐν πύν' τις ε πράσωὶ μελιγάρυες μν0ι

στερων ἀρχὰ λόγων

τέλλεται καὶ πιστ0ν ρκιον μεγάλαις ἀρεταῖς ἀφθόνητος δ' ἐνος λυμπιονίκαις Ἀντ.Ofτο αγκειται τα μεν μετέραγλοσσα ποιμαίνειν θέλει 10 ε θεο δ' ἀνὴρ σοφαῖς ἀνθεῖ πραπίδεσσιν μοίως ' 10

VARIA LECΤIO. Inser. τ αυτ τόκος ABD - . 0s ὀμβρίων vulgo interpungebatur, 08 υδάτων comma ponendum esse monuit Wilamowit Iud lech. Got 1889 90 p. 9 - 4. πόν codd. et schol. μόχθω Hermanes πράσση*Rrtung: πράσ60 ABD, πράσσων , πράσσει em - μελίγαρυς omisso μνo coni. Wilamowit t. l. μελίγαρυς α0ιδη coni Schmid vid antistr. - . ρr A et sch0l. ἀρχαὶ BCD - . αγκειται Byz. ἔγκειται ABCDE cf. O XIII 3 9. ποιμαίνειν πορσαίνειν coni Heelie - 10. μοίως ex scholiis est Leuisch: δμως ων CNO, m. ABDE, ἐσαεὶ ante πραπίδεσσιν add Mosch. Triel. post πραπίδεσσιν udd. ἐσαιεὶ Bero schol. κατὰ δε βουλησιν δαίμονος ἴσως καὶ αυτω COMMENTARII. V. 1-5. f. N. II 6 forma locutionis prooemii similis est atque fragmenti 13 - . τέλλεται schemate indarico singularem pro plurali usurpatum distunt v ad O. um ), sed hoc loco singularis verbi cum ad singularem praedicati ρχά referri possit, facilem excusationem admittit - πιστονορκιον hymni hoc loco, ut πιστοὶ χορευτct μάρτυρες tibiae . x11 27 dicuntur, quod tamquam iurati testes magna Virtutes victorum praedicant - . φθόνητ0 hoc loco idem Valet qu0d φθονος invidia expers, largus difficili 0rest causa significationis huius vocabuli O. x111 25, qua de re suo loco disseremus - . αγκειται laudati tamquam sacrum donarium est virtuti victoris consecratum τὰ μεν neutrum ad masculinum αινον poetica licentia relatum est; cf. . VI 21 - 10 in libro archetypo scriptura in fine versus ita delituisse

224쪽

oLYMPIA XI.

i σθι νυν Ἀρχεστράτου παῖ, τεῆς Ἀγησίδαμε, πυγμαχίας νεκεν

15 των ' τι ζεφυρίων Λοκρῖν γενεὰν ἀλεγων. 15ενθα συγκωμάξατ' ἐγγυάσομαιυμ μιν, o M0ισαι, φυγόξεινον στρατ0ν

μηδ' ἀπείρατον καλον, ἀκρόσοφον δε καὶ αἰχματὰν ἀφίξεσθαι. - γαρ

τῶ corrige τω οτῶ τρόπω σοφ0ς διαπαντ0 ἀνθεῖ ταῖς γνώμαις - 13. κόσμον κQμον coni. Bergh - ἐπὶ BCD ἀμφὶ - 15. Ζεφυρίων lemma in A, ut traditum est O. x is et P. 11 20 των ἐπὶ Ζεφυρίω coni M. Schmidi, των ἐπὶ del. B00hmer et chroede - 16. ἐγγυά0μαι coni HerWerde - 17. Os μιν Bergho D Jongli scholiastas secuti μη μιν ABCD, μή τιν' hiersch - φυγόξεν. BD - 19 δ EF ut schol. τε ABCD - 20. Oφυε A - 21. st BCD: ofδ' A - διαλλάξαιτο Lehrs h. M. 0, 3 et chroede ZtSehr. f. Gymn. 39, Jahresberr. 357 διαλλάξαιντ codd. διαλλάξαιωτ αν Hartung. vid0tur, ut librarii alii nihil alii pauc0s apices agnoscerent quodsi rectooμοίως ex vestigiis codicis scholiorum Leuis hius restituit, sententia indari familiaris vadit, dei beneficio poetam aeque atque vict0res ludorum

adiuvari ut sapisentia et dexteritate florentit; L . IX 28. . I 41 8. - 13 χρυσέας ἐλαίας, oleastri auro compara udi V. O. 111 1 - 14. κελαδησω et 16 ἐγγυάσομαι idem fere valent atque praesentia κελαδ et Tyυομαι, de qua vi futuri Oxhortativi dixi ad O. 1 21. Quamvis enim κελαδ is etiam ad longius carmen O X trahi possit, tamen ἐγγυάσομω ad sequentes versus huius ipsius carminis non referri non potest 15. λέγων, curans et praedicans scholia conferunt versum Alemanis Ἀλκαῖος cod.): O ἐγ λυκον ἐν Μουσαις λέγω - 17. φυγύ- ξεινον στρατον μηδ' ἀπείρατον negatio secundo membro adiecta ad utrumquo

membrum referenda est, ut O XIV . . II 30. 1 48. X 29. 1 Spph. Phil. 771. Eur Hec 373 cf. O. XIII 8 - 18. πείρατον καλων cf. O. x 13. Locris oriundi

erant poetae Stesichorus, Xenocritus, Erasippus, Theano indidem prodierunt Locrida cantilena molles et amatoriae v. Athen. XI p. 639 a atque Locriore harm0nia Θ 0κριστὶ ρμ0νία then. xiv p. 25 o. 0ll. 1 65 - 19. αἰχματά cf. O. x 15 clara fuit inprimis victoria Loerorum de Sybaritis ad Sagram svinuti reportata. 21. διαλλαζαντο, quod praeclaro acumine Lehrsius et chroedorus

restituerunt, vim noristi gnomici habet est autem vulpes sapientiae ἀκρόσ0φος), leo fortitudinis αἰrματάς quasi Xempitar.

226쪽

loco Olympicam victoriam commemoret, multo aptiu e8Se nemo O QOΠ-c0d0 - Doliehi sertam0n, quo Ergololes ieiss dicitur, summam p0rnicitat0m pudum ut firmitatum pulmonum postulabat duod0dies nimiis curriculum excontorum pedum serm0tisendum fuit maximo autum apud rutunsus studia ursu longo advorsarios superandi s0ruisso testatur Xenophon Anab 1 8, 27; f. rauS Agonist. p. 352 - 0tum carmen vorsatur in potentia Fortuna illustranda, quam se cives Himerasi ab hostium sorvitiat liborati, o Erg010los, primum exul, nunc civitat stcoroni ornatus, satis Xperti rant. 0quo uri dissimilo si quod B00chhius c0nisedit, in ipso an quodam Fortuna se cum Ergoteles dea se coronam offerret, armon hoc cantatum ess0. Quamquam nim i magis epistola quam hymni pinicii forma si tamen hoc n0 obstaculo erat, quominus public similito atqu0 P. III t . 1 cantar0tur. Breve automcarmo decebat virum privatum n invidiam segum Sicilia sexcitaret. Deniquo qu0 a Fortuna invocatione et prasedicati0n carmen poeta au- Spicatu est, cum eo cohaerer crediderim, quod tum semporis hymnum Fortuna se, cuius fragmenta 38-41 exstant, pangobat. Deniquo ut illum hymnum t 00 armon pinicium 0rati carm0 1 5 in Fortunam Antii scribunii obvorsata 880 dnoto.

Carminis huius num0ri sunt dactylo .pitritici nulla se insignes; 090di orsus tertii mensura ambigua est, prout 0rbo κατεφυλλ0ρόησε νεφελκυστικον cum Hermanno adicere aut eum codicibus detrahor malis. Finoni t str0pharum ut podi poeta ita indicavit, ut ultimum vorsum in maiorum ambitum xtrahorset. Epodi versus tertius et quartus iumerorum c0ntinuitat inter se cohaerent.

Ἱμέραν ευρυσθενέ' ἀμφιπύλει, Σώτειρα υχα.

COMMENTARII. V. 1. Ζηνος Ἐλευθερίου sacra in scholiis ad civitatum Him0raeensem ab Hieronis dominatu liberatam referuntur satis id inscite, siquidem Himeraeis n0 Hiero, sed hero eiusque filius Thrasydaeus imperitabant. In errorem autem scholiustae inducti sunt, quod Syracusanos Thrasybulo Hieronis fratre, exaeto Iovis Libseratoris statuam ponere eique sacra facere meminerunt v. Di 0d. x 172). Neque quod Boechhius cultus istius Hymerae originum Thrasydae armis Hieronis l. 76, 1 devicto repetiit, mihi probatur. Nam

227쪽

PINDARI PINICIA.

πύλλ' νω, τὰ δ' υ κάτω ψευδη μεταμώνια τάμνοισαι, κυλίνδον Ἀλπίδες συμβολον δ' υ πώ τις ἐπιχθονίων Ἀντ. 10 πιστ0 ἀμφὶ πράξιος ἐσσ0μένας εὐρεν θεόθεν,των δε μελλόντων τετυφλωνται φραδαί. 10 πολλὰ δ' ἀνθρώποις παρὰ γνώμαν πεσεν,εμπαλιν με τερψιος, ο δ' ἀνιαραῖς 15 ἀντικύρσαντες ζάλαις σλ0ν αοὐ πήματος εν μικρω πεδάμειψαν χρύνω. υ ε Φιλάνορος, τοι και τε κεν, Ἐπ.

ἐνδομάχας τ' αλέκτωρ, συγγόνω παρ' ἱστία 2015 ἀκλεης τιμὰ κατεφυλλορόησε ποδον,ει μη στάσις ἀντιάνειρα νωσίας ' μερσε πάτρας.

neque quidquam de hac re memoriae proditum si sequ0 veri simile si Hi0ronem, hominem imperandi cupidissimum, Himeraei Libertatis numen venerandi auctorem fuisse. Quae cum ita sint Iovem Liberatorem ab Himeraeis appellatum et cultum esse puto ob servitutis iugum, qu0 Graecis civitatibus Stellia ab Carthaginiensibus impend0bat, pra0clara vietoria ad Himeram X-cussum 480 a Chr.). Similiter enim etiam in contin0nti Graecos os pugna in Plataesensem Iovi Liberatori sacra fecisse constat V. Thucyd. 1 71, friub. IX p. 12 . Optime autem in hanc pugnam terra marique dimicatam, quadrat quod poeta V. - et naves et ferrestres pugnas a Fortuna, fili Iovis Liberatoris, rogi dicit - 2.Ἀμφιπόλε dictum est ad exemplar Homerici ρυσην ἀμφιβέβγηκας Il. 1 7 - Tormi cum indaro una e Parcis fuerit fis 41 , Iovis quoque, Summiroetoris fati O. 11 2s), filia haberi potuit - . κυλίνδοντ' X κυλίνδονται, non κυλίνδοντι decurtatum est ut nim lisio vocalisci rara est, ita frequ0ns elisio diphthongi e Pertinent autem orba πόλλ' cis τὰ ὁ α κάτω ad κυλίνδονται, ψευδη μεταμώνια ad τάμνοισαι ut ἐλHδες ψευδη μεταμώνια τάμνοισαι dicantur ad exemplum ossutionis δυος τάμνειν ef. I. V 22 - . πιστον summa senisentiae huic vocabulo in prinoipio versus posito inest signa enim multa inventa sunt 10. ἔπεσον et 12. πεδάμειψαν quomodo in vim nomicia risi abire potuerint, ex hoc loco, quo iis praeterita res V. 15 adiuncta est optim intellegitur 12. πήματος δεντὶ πήματος schol. - 14. ἐνδομάχας τ' ὰλίκτωρ comparati cum gallo carmini epinicio civis Himeraei aptissima erat; certamina enim gallorum non solum Athenienses v. Aelian uar hist. 11 28 et Tanagraei v. abr. ab. 5 et Columell. d. 0 rust. 111 2 in deliciis habebant, sed Himerae quoque frequentia ea fuisse gallus nummorum veterum civitatis Himeraeensis Ostendit V. reemun Sicil3 p. 4 - 16. ντιάνειρα qua vir ut cum viro manus conserat constitatur primam enim partem nominis huius com-

228쪽

OLYMPIA XII.

νυν δ' υλυμ πία στεφανωσάμενος, 25

καὶ δὶς ἐκ Πυθῖνος, 'Iσθμοῖ τ', Ἐργότελες, θερμὰ Νυμφῆν 0υτρὰ βαστάζεις, μι-

λεων παρ' οἰκείαις ἀρουραις. 17. δ' ἐν λυμπία - 18 δὶς εκ BCD δι ἐκ δὶς ἐν Πυθον Byz.

19. θερμὰν δ' - λουτραν .positi non praepositionem ἀντί ut nominis ἀντηνορος, sed dioetivum ντι esse duco, cui nomini vim verbi causativi indarus tribuit, ut in similibus compositis μεγαλάνωρ se 109, μεγάνωρ . 1 2 ὀρθόπολις O. 11 8 - Κνωσίας Creticae urbis Cretes autem, quamvis clarissimi cursores essent, tamen ludorum aerOrum certamina minus obiisse videntur ob de thermis prope Himeram etiamnunc claris, quibus tunc Ergoteles membra fessa recreasso significatur, vide Aesch. r. 32, Diodor. v , Hesych s. v. ράκλεια λουτρά - βαστάζεις, contrectas, ut non multum absit a notione utendi quod enim scholiasta ethoiς καὶ ἐπαίρει τὴ δίε η interpretatur, id neque huic loco neque I 111 80 aptum est neque aliorum scriptorum usu comprobatur merito enim Suidas . V. βαστάσας praecipit βαστάσαι το αραι δηλοῖ παρὰ τοῖς Ἀττικοις, ὰλλα το ψηλαφησαι καὶ διασηκQσαι καὶ διασκέψασθαι η χειρὶ την ὁλκην καὶ το δοκιμάσαι - οικείαις de industria poeta addidit, ut Ergoteleminimerae iure ἐγκτησεως usum esse indicaret.

229쪽

Argumentum. X0nophon l10ssali filius Corinthius stadio sit quinquorti vidit Ol. 69 464 a Chr. cuius duplieis victoria prasetur scholia indari Diodorus XI 0 Dionysius alie antiqv. 1 61, ausania 1 24, tostos sunt Oriundus illo fuit x 0bili senis ligasethidarum, in quagunt gymnica studia quasi 0r0ditaria rant; nam unophontis fuatur Τhessalus cursu Olympidam Ol. 69 multasqu0 alias victorias consociatus orat v. 35 - 40), t avus t000dorus iusque rator serpsias aliique sentitos coronis certaminum gymnic0rum clari fuserunt V 41 sq. 98 s). Hanc oro victoriam Olympicam a. 464 0portatam praeterquam hoc opinidio indarus Aeolio coleberrimo illustravit, do quo Vide r. 122. Argum0ntum carmini admodum varium t multiplo est, quia ut 0mnia sicora eum victoris iusquo familia tum urbis Corinthi illustraros,p00ta sibi prop0suit. Neque fabula arm0 caret, gregie illa eum con-

230쪽

OLYMPIA XIII.

Silio carminis conn0Xa Vorum a non caput carmini est, sed unum quasi

O VI eodem anno, et . VIII. X. XI. . . . VIII eodem fere sempore

In pra0elar lio carmin foveritas Doricorum numerorum dactyl00pitriticorum admixta unitat l0ga00di eorum utrorum artificios temperata est. Qua commixtio cum ipsa p0 s satis diffiduitatis pra0beat, augentur etiam dubitation0 00, quod multi vorsus e0ntinuitatu numerorum ita inter s0 0hauror viduntur, ut dipodidus rhythmus in fine ant000dsentis vorsus inehoatus initio sequontis e0mpleatur st. 3-4. 6-7. p. 5-6). Summa vero difficultates inde oriuntur, quod, cum dip0dica monsura carminis a choro gradiunt cantandi tantum non flagitari vid0atur dipodiis tripodia int0rmixta sunt aetyliea laga00dicae tr0chaicae, qua iugibus ip0dida mensurae, nisi artifici0Sas machinas adhibuoris, aptari sequutant. Epodi 0rsus primi prima syllaba 0nga utrum vim anaerusis habeat an partem prima dipodias meiat, dubium

SEARCH

MENU NAVIGATION