장음표시 사용
241쪽
pompa cantando iuni e conveniat, omne carmen umeris Senariis 'roσὶν
ε ασημ0ις temperari veri simile st. Qua se causa Versus sexti cum dua rum pat0at via divisionum
dipodidam division0m praelarondam duxi, set in ursu quinto dubitabam an variis oetionibus a Soleger0m, qua dipodisiam stansionem ad mitturent Maiores vor difficultatus pariunt tripodia cataloetica vor Suum quarti, eptimi, clavi, quorum versuum primus t 0rtius nisi inanibus 10mporibus adseitis aut longa finali in spatium 80X semporum prorueta ip0dicam scansi0nem non admittunt, medium hoc modo purcutiendum duco: Minus illud duro, utrum sex duobus primis versiculis unum versum duco
Borghio fauisendum, an Pindaro li00ntiam v0rsus in compagin compositi nominis φιλησί μ 0λπε finiti ondonandam et primum longam non ana crusim 80d parto prima dipodia cf. r0l. p. L 08s dueas. 0torumloetionus huius carminis, eum in ultima pagina eodicis reli0typi xaratum fuiss0t, iam antiquitus adso turbata erant, ut motrici Veteres, qua orant ingunti imboeillitatu, armen n0 in stropham et antistropham, sed in duas impares strophas dividerent. Doni tu mono carminis insigni suavitati et Lydiorum modorum d0dori ef Arist. p0lit. 11 7 p. 342 40)1100 110n iuvenili 0tati vietoris userorum chorum παίδων χ0ρόν aptio
συν γαρ μ μιν τά τε τερπνὰ καὶ
Selimidi . . . F. XII 10 - 4. μυμ ιν Hermann υμῖν B CD, υν τό μιν γαρ eoni. 00ckh, vide antistr. - τά τε τερπνὰ coni Hermanii τὰ τερπνὰ BD, COΜΜENTARII. V. 1. Καφισίων . . . δρα quae sedem in ripis Cephissi fluminis sortita incolite Sententiam igitur ptimam lectio λαχοῖσαι praebet, sed metro et hiatu orati0nis coniectura Boeckhii λαχοῖσαν commendatur - καλλίπωλον opinico carmini minus fortilitatis καλλίβωλον laus convenit quam ruiequestris. Simili epitheto ευπώλου usi sunt Hom. E 551. II 576, Soph. C. 77 3. παλαιγόνων Μινυαν Minyas riseos incolas Orchomeni poeta dixit, Homericum B 11 Dρχομεν0ν Μινυειον secutus Minyarum autem Opulum Olim late per insulas et ram Graeciae diffusum fuisse se cum alia oppida tum Orchomenum et Iolcum tenuisse indarus eiusque aequales credeba ut
242쪽
τὰ γλυκε ' ανεται - πάντα βροτοῖς,
ει σοφος, εἰ καλύς, εἴ τις ἀγλα0ς ἀνήρ. 10
Ουτε δαιτας ἀλλα πάν- των ταμίαι
τὰ τερπνά τε C - . γλυκέα γίνεται codd. γλυκέ' ἄνεται coni. nyser, Qui coniecturae gl088n cod. N τανυεται a Schr00dero hilol. 54, 28 edita favet
codd. - πόλλων0ς - 11. έναον Vz. ὰένναον BCD - 12. A m. BCD, add. 000kl, - κρατίστου παῖδες codd. κρατιστόπαιδες, quod ex antiqua eriptura PATI TO AIBE remansit, interpretantur schol. - 13. ἐπακοοῖτε νυν coni. Bergh: πάκοοι νυν codd. et solio , ἐπα&ιτε νυν eoni. Harhung, ἐπάκοοι το νυν Hermann 1847 - 14. ἐρασίκολπε coni. Vog - 15 Λυδω coni 5. τά τε τερπνὰ καὶ τὰ γλυκέα particulis τε . . . και indarus non Olum diversa, sed etiam cognata nomina coniungit os . VI 19. 2. . X 22. N.
13 - . εἰ σοφός sapiens σοφός homo inter ministros dulcium rerum a Pindaro ponitur, quod hoc nomine poetas potissimum, Musarum a cerdotes, intellegit - γλαός splendidus dedorus plus enim valet quam καλός, ut γλυκέα plus quam τερπνά - 7. γναν αρίτων epitheton γναν, quo Gratiae a Sapphone D. 5 et Alcue 1 r. 62 insigniuntur, in archetypo codice epitheto σεμνῆν in recentior Graecitate frequentiori cesserat; egregie autem epitheton γναν Gratiis convenit, quod et purae omni tempore a Graecis Gratiae habebuntur, et olim flavae quae Sanser haritas Solis curru iunctae nomine χαρίτων
9. χρυσότοξος Homero Apollo audit ργυρότοξος cur Apollinem arcu, non phorminge instructum prope Gratias in Olympo sedere poeta dixerit, non liquet, nisi forte sic ornatus Apollo iuxta Musas Delphis sedebat s. θέμεναι παρὰ Πυθωον πόλλωνα soliol. παρὰ τω πόλλων φησι καθέζεσθαι τὰς Xάριτας διὰ την προς αυτον οἰκειότητα ἐν γ0υν ελφοῖς ἐπὶ της δεξιας εισιν ἱδρυμέναι του πόλλωτος Plutarchus de mus se signum Apollinis Delphici commemorus, quod in sinistra manu simulacra trium Gratiarum ten0ha - 11. έταο . . t μάν Pindarus poeta et Delphicus artifex profecti osse videntur ab Hom. Il. A 3 S. - 12. γλαῖα. f. es theog. 900 τρεῖς δέ οἱ esu EDρυνόμη άριτας τέκε καλλιπαρηους Ἀγλα ν τε και Εὐφροσυνηυ Θαλίην τ' ἐρατεινήν - 14 ἰδοῖσα partieipium cum ad tres Gratias pertineret, ad unam Thaliam, quam ultimam dixerat, poeta metri necessitati parens rettulit - ἐπ' ομενεῖ τυχα, O secundam fortunam viet0xi Olympica comparata. 15. κοῖφα βιβὼντα lenem
243쪽
PINDARI PINICIA.ευ μελέταις τ' εὐδων μολον, ουνεκ' λυμπιονικος ἁ Μινυεια σευ Δατι. μελαν τειχε νον δόμον Φερσεφόνας λυθ', 'A
κόλποισι παρ' υδόξου Lίσας ἐστεφάνωσε κυδίμων ἀεθλων πτεροῖσι χαίταν. 35
- λυθ' coni. Ahrens ἐλθε CD, d Bys. Φερσεφόνειον θ' Io coni. Heman - 20. κλεοδάμω B - νέον B - 21. κόλποισι B CD κόλποις E; vide stroph. - ευδόξdo coni. Oeckh ευδόξοιο CD, εοδόξοις coni. Bergh. incessum puerorum choro et Lydiis modis egregie app0situm esse monui in Prol. p. LIX UL Hom. II XII 158 κουφα ποσὶ πρ0βιβάς - 16 εν μελέταις meditationes carminis musicis modis τρόπω opponit; f. I. V 28. De praepositione ἐν a indaro dativis modi et instrumenti prautor necessitatem addita confer
ἐν Πανελλάνων νόμω I. 11 38, Λυδίοις πυων ἐν Dior O. V 19. 1 12, ἐν χερος ἀκμα O. 11 9, εν ἐρατειν μέλιτι I. V 53 - 17. Μινυεια Orchomenus patria victoris, cum in ludis una cum victor renuntiaretur, consors victoriae esse putabatur 18. εο ατ Gratia beneficio nam si sopichum intelleg0re poeta voluisset, ut nonnulli scholiasta malebant, non σευ se ευ dixisset; sed nomen κατι diis magis eoommodatum est; ef. I. II 19. V 29. N. VII 15 18 s. similiter indurus vivos et mortuos commercio inter se utentes et victorum decoribus cognatos in ore gaudentos facit in in carminum O. 111 et . 1 - 19. χοῖ eadem provincia internuntii fungitur γγελία Μ0rcuriisti O. 111 1 - 20. 0 . . . στεφάνωσε idem valet utque medium ἐστεφανώ - σατο - 21. κόλποισι Πίσας in sinuosa regione Pisae sub Croni monte; cf. O. x8 Νεμέας κατὰ κόλπον . 1 5 Παλίου κόλπων - 22. πτεροῖσι ' faeniis coronne utrimqu0 dependentibus cf. . IX 125.
244쪽
Argumentussi. Hae da, qua nihil xe0lsius Musa lyrica pr0eroavis, indarus y thiam vietoriam ab Hi 0ron rog Syracusano quadrigis Pyth. 29 090rtatam illustrat, cuius victoria in honorem celeberrimum quoque nummum Syra cusanum eum quadrigis victricibus procia Sum Ss ferunt. Quodsi hancidam, eum quadrigae una cum auriga et reliqua catorva a Graecia Syracusas r0diissent, aliquot sensibus post victoriam ipsam hieme vel vor proximo cantatam ess 0xistimamus t 00cisianas ratione secuti v. rol0g. I xxxvi Pythiad 6 29 in Ol. 76 T a Chr. incidor statuimus, omnia multo molius quadrant, quam si ergkii calculos scuti hane dam ad Ol. 7, 3 T a Chr. reiecerimus. Primum nim qu0d Hior in his ludis ottia sim Ρ. 1 32), in vi et0ria Ol. 7 Syracusanum O. 1 24 s renuntiari iussit, hoc carmen . 1 non l0nge ab origine
245쪽
PINDARI PINICIA.Α0tna urbis, quam Diodorus 1 49 Ol. 6, 1 0nditam Ss rorari, distaro arguit. Deinde ruption0m montis Α0tna p00ta in hoc carmin tam vividis doloribus opingit, ut eum lio carmen pangeret, non multum at0rribili ista strag afuisso videatur. 0tna autem ruptionem marmor Parium l. 75, 2, hueydidus 11 116 l. 76, 1 factam s80 tradunt. Tum totum h00 armon lasetitia non tam ob victoriam ludieram Pythiam quam vict0riam gravissimam d Etruscis ad Cumam op0rtatam ad00p0rfusum si, ut x multis rubus ab Hi0ron b0n gustis hanc maxim0 tum in omnium r0 misso apparseat, quod nisi secens tum ius memoria fuit, vix explicari potust hane autum pugnam Ol. 76 3 i. 0 474 73 a. h. commissam ess Diodorus XI 1 narrat, qu0 nihil impodit quominus duoxpodition a0stat volisuetummo anni 74 laeta in torpretemur. Deniquo Asinauam frontem Sidula torra set Sicilia campos lato pat0nte frugum- qu omni gener abundant0 ita posita d0scribit, ut non solum suis ipso 6dulis Siciliam vidisso, sed tiam r000nti sp0ctaculo quasi obstupefactuS, non iam du0bus annis in Sicilia commoratus sessu videntur. Qua eum ita sint, Pindarum post Pythia Ol. 6, 3 una cum caterva Vietori Syracusas profectum sesso se ipsum in aula rogia chorum docuiss credo. Clarissima huius da summam cuni 00ta non fabula aliqua continuri vollut ex prausonii serum statu robusquo ab Hi 0ron folieitor gustis potissimam maioriam carminis petiit. Ingonti sero serum copia affluento, cum duo rogos, toro h filius ius Dinom0nses, praudicandi Asent, et praeter hominum pra0clara facta tiam natura miracula animum poetae commotum teneront, non intra nos unius uiis continuit, sed in multas ros quasi diffluxit, ita amon, ut fiam ovori iudicos, is unitatum iustam dosidoroni t partus argumunt eum m0tricis ori0dis parum conV0nire reprohondant, tamen aptissim ab una ad alteram orti transitum seri con-00dant orditur igitur 900ta a laudo hormingis, cuius dulei sono setiam in Olympo Iovis ulmo se aquila consopiantur, inimica autem Olympicorum duorum monstra serror affligantur 1 - 14). Intor ista monstra eum tiam Typhon it, ad ruption0m montis uina transit asemonis istius vi Dractam 15-28), cuius stragis turror quasi conturbatus Iovem etnaeum pr0catur, ut urbem Asetnam nupse conditam tuseatur se victoriaminior uis Aetna ui augurium futurorum decorum urbis As sinat 29-38). Victoria eum Dolphis parta Asset, iam pollinum, pra0sido ludorum Pythiorum, ut in8ulam eiu08qu protegat, implorat se quoniam deorum immortalium numine praeclara mnia fiant, s Sperare diei laro, ut ipso tamquam bonus iaculator victoriam Hi0ronis digno praudi eos, atqu0 pra0sontis victoria felicitat prauiorita mala in oblivionum aboant quod si laboro oblivion obruantur, gratam momoriam Xcitari rerum rauciar geStarum i Superiorum,
quibus dignitatum rogiam filii Din0monis adopti sint, set recentium, quibus Hior quasi altu Philocista sup0rbiam Etrusc0rum frugurit 39-57).
Post Hieronum ad Di 0monem, quom pator Hiuro nova urbi praefecerat, poeta 8 00ΠVertit, pro eo qu0quo pia vota faci0ns, ut Doros coloni ad
Vetersem normam Doricarum civitatium concorditor cum rege suo deganto in tranquilla ad ab incursionibus hostium inviolati manuant 58-73).Hine eum ad vict0rias Syracusanorum illustrandas se cum praeelaris vict0riis Medio bulli conserondas os adcinxiss0t 74-80), s ab illis rebus longius ursequendis, ne fastidium hominum mov0at,40voeat 81-84)
246쪽
0 sub num Hieronom ad iustitiam si liburalitato instigat, ut 0renni apud postero laudo fruatur, similis Cr00si sigis sinevoli, halaridis tyranni crudolis dissimilis 85-100). monoralem sententiam, qua partes
claro xponit Rauehonstoin, ini in Pind. Si 0g0sliud p. 146 L harmoniam in serum natura atque in m0rali publica quo vita Iovi, summo custodiniundi, acceptam 880 iusqu0 praesidi prom0v0ri ut ab infestis incursionibus inimic0rum durandi. Aetnam urbem, ut anto ruptionem montis cognomini nom0u Catania fuit, rasterquam in h00 arminu indam respicit . v 96. . II 69. N. I 2 30 et in hyporehomatum fragment 105, quod 0andom hanc vietoriam Pythicam poetar vid0tur cf. D. 6 et thun. p. 28 a. Ab Aeschylo oro etiam dramat Aotnam urb0m illustratam osso vita osch tradidit: χθων εἰς Σικελίαν Ἱέρωνος τότε την Αἴτνρον κτίζοντος πεδείξατο τὰς Αἰτναίας, ἰωνιζόμενος se ἀγαθον τοῖς συν0ικί- ζουσι την πόλιν.
Oda uxeollentissima motra sunt dactyl0-0pitritica, quibus in os fingendis p0eta, ut plendorem numerorum augeret, a trit et vulgari usu huius g0noris mod0rum nonnihil discossit Stropham sex duabus partibus constare, quarum prior duo primos versus complecteretur, altura in duas
pseriodos uv. - 0 5-6 dissuenr0tur, duplici modo p00ta significavit, tquod altori parti basin duarum longarum totrasemon pra0texuit se quod priorem part0m ebas quadam finivit. Epodi versus ultimi primus posaut suo capit carot στίχος κέφαλ0ς aut cum pra000dsent vorsu ita
coniungendus si, ut dua brovos initiales eum longa finali unum pud0m officiant. - h0ro soli omni grossu incedent carmen cantatum esse omnia clamant, set numerorum granditas ut rationis spl0ndor disoria monti incussus v. ). Indo cum xspectemus aequabilit0 nia moros indipodias divisos securr0ro, non sedi ero scrupulos nobis tripodia cataloctica ultimi vorsus str0pha obiciunt, qu0 dubito an hae percussione adhibitis tomporibus inanibus t0llor liceat Quarti quoque versus stropha prima l0nga non ultimam dipodiam praecedentis versus stomplori, Sed ut iusta pausa cant0rum voci fiat, primam partem nova dipodias mei crodidorim hoc modo
Quinque prim0rum versuum stropha sex codie eo senobii S. Salvatoris ad ossa nam Athanasius irehur, usurg 1 542 0tas musicas didit ita dispositas, ut primi duo vorsus a coryphaseo, utiqui itid a tortio a t0to choro aedinentibus fidibus χορὸς ς κιθάραν canersentur. Hanc melodiam Pindari ipsius s80 B00ckMus Pind. 1 2664s erodidit plorique autom iudices, ux quibus usiphalium, Di Musili dos ri0eh. Αltortumes p. 25, et rusum,
De Graec. et re mustea p. 50, honoris causa Domino, cum se oodo illo Mossanius a nullo visus sit, sit vocabulum ἀγλαίας trium syllabarum 880 ab auctor istius molodia falso ruditum sit, et fin0s 0lorum melodiae cum falsa codicum colom tria ooncordent, spuriam esse consentiunt et
247쪽
PINDARI PINICIA. ita tantum disserunt, ut alii irehorum ipsum stlSarrum 880 opinentur, alii, iiquo probabilius, multo anto irehorum homin0m musica antiqua obaud impori tum eam commentum Sse putent.
Xρυσε φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων Στρ. α .
τὰς ἀκουει με βάσις, ἀγλαῖας αρχά, πείθονται δ' ἀοιδοὶ σάμασιν,
δε δ' ἀνὰ κάπτω σιος αἰετός, κεῖ - 10αν πτερυγ' ἀμφοτερω- θεν χαλαξαις ἀρχος ο ιωνον, κελαινοπιν δ' πί so νεφελαν Aντ α .
ὰδὐ κλαῖστρον, κατέχευας ὁ δε κνώσσων
VARI LECΤΙo. Inser. Ἱέρωνι Αἰτναίω ν Συρακουσίω ἄρματι Πύθια D; P. 1 11 5 deest in B, prorsus escis A, ut qui sola carmina . 1-x11 contineat Schol. ἐνίκησε δε ὁ Ἱέρων την με εἰκοστην ἔκτην Πυθιάδα καὶ τὴν ξης κέλητι, mi δε εἰκοστην ἐννάτην αρμ ατι, εἰς ν λυποκείμενος ἐπινικος τέτακται. 6. εννάου CD - ετος -- . κλαστρον COMMENTARII. V. 1 -12. ObVersatur animo poetae convivium deorum in Olympo, quale describit Homerus Il. 1 003 sq. ubi citharam modulante Apolline Musarum chorus canit; cf. N. V 24. Hes seus 203 - 1. χρυσέα dicitur horminX, non quod auro Ornata sit, sed quod res pretiosas Pindarus epitheto aur09rum ornare Solet cf. O. VIII 1 - 2. βάσις . . . αοιδοί duo munera fidium poeta particuli μ ε ... δε distinguit, ut et intrantis procedentisque chori gressus moderetur et canenti choro accinat principium stoicis autem festivitatis incessum βάσιν dicit,40n quod praecipua pars sollemnitatium sit, sed quod choreutae, priusquam canere incipiant, sollemni gressu fidistine praeeunte ad suam stationem tendunt. Nihil tamen erat causae, cur ex his verbis auctor ircherianae melodiae scholiastae verba δια το 0ν πόλλωνα προκατάρχειν του χορ0 των Μουσῶν male interpretatus, duos primos versus a solo coryphaeo cantatos esse et inde a ferti versu demum chorum omnem concinuisse Oneluderet Gάμασιν acuti gravibusve lenti celeribusve s0nis, quibus fidicen vocem cantatorum temperat signumque incipiendi, intendendi, remittendi vocem dat - 4. μ- βολάς, principia cantus, secundum Homericum τοι ὁ φορμίζων νεβάλλετο καλόν είδειν α 55), ut genetivus προοιμίων non totum significet, cuius partes ἄναβολα Sint, sed ἀναβολα res esse significentur, quae in prooemiis insint, ut in notissimo ερκος δόντων - προοίμια cum proprie praeludia solis fidibus pulsanda fuerint v rhet gr. 1 27 16 Sp. κυρίως προοίμια ἔλεγον οἱ παλαιοὶ τατων κιθαρωδὰν), primam quoque partem armini a choro accinente lyra cantandam significant ante oculos p0eta habuit Iovis statuam sceptrum, in cuius culmine aquila sedebat, manu tenentis; cf. Soph. h. 99 ὁ σκηπτοβάμων αἰετις κυων ιός Praeclare autem poeta in imagine aquilae sonis citharae consopitae describenda longius immoratur, ut contraria sit ea imagini Typhonis terrae viscera commoventis. Confimorat. C. 11 13, 34 carminibus stupens demittit atra belua centices aures, T. ρχος οἰωνον de nomine cum omphasi in Principium novae strophae tracto . . XII 17 - . . . κρατί totum et GS
248쪽
ὐγρ0 νοτον αἰωρεῖ, τεαῖς 10 ριπαισι κατασχόμενος καὶ γαρ βια- τας Αρης, τραχεῖαν νευθε λιπὼνεγχέων ἀκιμάν, ἰαίνει καρδίαν 20
κώματι, κῆλα δε καὶ δαιμύνων θέλγει φρενας, ἀμφί τε Λατοί
δα σοφία βαθυκύλ- πων τε Μοισαν.
0σσα δε μὴ πεφίληκε Ζευς ἀτυζονται βοὰν π α . 25
Πιερίδων ωντα, γῆν τε καὶ πόντον κα ἀμαιμάκετον,15 o τ' ἐν αἰνα αρτάρω κεῖται, θεῖν - πολεμιος, 30 Τυφως κατοντακάρανος τόν ποτε Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον αντρον νυν γε μὰν
ταί θ' υπερ υμας ἁλιερκέες χθαι
Σικελία αυτου πιέζει 35 στέρνα λαχνάεντα κίων δ' οὐρανία συνέχει,10. κατασχόμενος C: καταγχόμενος si 12. κώματι C: Aμ D - 13. τυ- ζονται CE: τυωαι , pluralem tuetur paraphrasis - 14 ἀίοντες coni. Boohmer ob ἐν υνα αρτάρου coni Thiersch - 18. λιερκες C poetarum ritu e0dem casu declarantur 9. γριν νωτον cervicem aquae instar undulantem schol. γραφικώτατα συνδιατιθέμεν0-ωδη καὶ θελγόμενοντο δετον πετυπωσεν - 10. κατασχόμενος RSsiva vi, ut Hom. O 308 Eur. Hipp. 27, lat Phaedr. 241 - 12. κώματι nove dictum pro ἄμω, quod ipsum in cod. D genuinam lectionem summovit Ἀηλα cum proprie sagittae sint corpora percellentes, translata quae in Verbo denominutis του κηλεῖν apparet vi soni cithara animos hominum demulcentes dicuntur. Schol. κῆλα κατασυνεσιν τα κηλήματα, ομηρος δε α τοξικὰ Falso G. Curtius tym 149 κῆλα δαιμότω iungit; nam genetiVus δαιμόνων ad φρένας pertinet - μφί c. ut causam efficientem significat, ut P. III 31 ἐμα ποτανον ὰμφι μαχανὰ
13 s. animantia rara et Iovi inimica cantum aversari dicuntur, ut Vespertiliones lucem loci sententiam suaviter reddit noster eume: o man singi, da las diei ruhi nieder, 6s Mea schen haben eine leder - 13. de pluralivurbi cum plurali nominis neutrius ad exemplar Homeri unoto cons. O. 11 s 2. 85 - 15. ἐν αἰνα αρτάρω Schol. κατὰ το διον ἔθος θηλυδεῖς την άρταρον
15 As generalem sententiam poeta illustrat fabula Typhonis monstri subterranei motus terra efficientis, sumpta illa de Homero B 780 et Hesiodo theog. 21. Pindarus ipso in prisca fabula ad ignes Aetna montis montemque monstro superiniectum transferenda hic et D. 2 praeivit Aeschylo rom. 351 s. et Callimacho hy. 1 141 s. similibus verbis eruptionem Aetnae describentibus. Minus feliciter hunc locum Pindari expressit Vergilius Aen. 111 571 8. Confer sode commentationum meam De Aetna in de griechisehe Poesie, Sigb. d. b. Ak 1888 p. 49 As.set arisch Geologi u Mythologi in letnasten, Ablidi gu Εhren Hert p. 105 SS. - 17. Κιλίκιον . . . πολυώνυμον Pectat fumum ab Homero pervulgatam, quoniam Arimos Homerici versus l. 11 789 εἰν Ἀρίμοις, θι φασι υφωέος ἔμμεναι πινάς Ciliciae populum esse credebant - 18 τα υπερ υμας falso hae scholis stae Strabo, p. 7 adiithocusas et rogiones inter Cumas et Siciliam interiectastruxerunt recte Heynius et Boeckhius loca mediterranea supra litus Cumanum, sive campos Phlegraeos montemque Vesuvium intellexerunt; cf. περ αλός . VII 65 - 19 κίων Aetna mons a poeta grandes imagines amante columnae
249쪽
20 νιφόεσσ' Αἴτνα, πάνετες χιόνος ξείας τιθήνα. τῆς ρευγονται με ἀπλάτου πυρ0 ἁγνόταται Στρ. . 40 ἐκ μυχων παγαί ποταμοὶ
ἀμεραισιν με πρ0χεοντι ρύον καπνου αἴθων' ἀλλ' εν ρφναισιν πετρας
φοινισσα κυλινδομένα φλιξ ες βαθεῖ - 45
αν φερε πόντου πλάκα συν πατάγω. 25 κεῖν δ' φαίστοιο κρουνους ερπετον
πει τέρας με θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαομα δε καὶ παρεύν των ἀκοOσαι. 50
0i0ν ιτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς Ἀντ β . καὶ πέδω, στρωμνὰ δε χαράσ
σοισ' παν νοτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ. 55
20 τιθάνα 21 26. asserunt Gellius xv11 10 et Macrobius Sat. v 17, 9 24. κυλινδομένας coni Thiersch probabiliter 26. προσιδέσθαι C et Gellius atque Macrobius . l. πυθέσθαι D - παρεόντων , παριόντων D et schol unde παρ' ἰδόντων coni post Coriuem obet . L. 141, πρ0σιδόντων Heglier 27. μυελαμφυλλου coni Her erde 30. γαίη otri in in tumulis m0rtuorum positae V. Hom. 371. II 457 673 comparatur. Simili modo κίονα του Dρανου flantem dixerunt Aeschylus Prom. 9 et Herodotus 1 184. De monte orpori Superiecto confer Eur Herc. 39 τ δε γῆρας άεὶ βαρυτερον ιτνας σκοπέλων ἐπὶ κρατὶ κεῖται - 20. χιόνος ξείας ut Horatius C. 1 9, 3 gelu acutiιm, comparatione ab agi ferri caedente ad frigus umbra
corporis constringens translata - τιθέὶνα es. Ur. hoen. 80 χιονοτρόφον Κιθαι- ρονα Hel. 323 χιονοθρέμμ0νας σκοπιάς - 21. γνόταται usum ignis et sulphuris in lustrationibus respicit similiter Solem tenebras clara luce discutientsem αγν0 θειν O HI 0 dixit - 22. ποταμοὶ dicuntur flumina ignis ex fontibus παγαῖς infimis orta - 23. noctu non magis quam interdiu cum saxa ignita crater montis elici constet, indarus seu rerum ignarus seu terr0ris amplificandi causa fumi flumina interdiu saxa noctu evomi fingit - 24. συν πατάγω sono vocis et cumulatione durarum consonantium strepitum rei eximie depingit 25. φαίστοι metonymice pro πυρις ad exemplum Hom. 420 σπλάγχναδ αρ αμπείραντες πείρεχον φαίστοιο - 26. παρεόντων ἀκουσαι ingeniosae coniecturae Cornis παρ ιδόντων κοῖσαι favet locus Herod. 11 5 δῆλα γαρ δὴ και μὴ προακουσαντι ἰδόντι δέ - 27. μελαμφυλλοις aptissime de myro Colorupinuum in superiore parte montis; cf. Hor. . 1 4 58 nigrae feraci frondis in Algido Immane corpus Typhonis in cratere ab radice usque ad cacumen montis Ρ0rrectum poeta egregie fingit eiusque tergum aspero latere montis stimulatum. 29. bene poeta cum ad prece fundenda transit, ponde maiore εἴη )utitur Iovem a monte Aetna, cuius in culmine ut Olympi sedere credebatur, Alapata dicit etiam . 1 96. N. I 6 -
250쪽
κλειν0 οικιστηρ κυδανεν πόλιν γείτονα, Πυθιάδος 60
ἐν ρύμω καρυξ νέειπε νιν ἀγγέλ-
λων Ἱέρωνος περ - καλλινίκουαρμασι ναυσιφ0ρήτ0ις δ' ἀνδράσι πρώτα χάρις π β . 65ες πλύον, ἀρχομένοις πομπαῖον λθεῖν ουρον ἐοικότα γαρ 35 καὶ τελευτα φερτέρου νόστου τυχεῖν - δε λύγος ταύταις επὶ συντυχίαις δόξαν φέρει, 70λοιπ0 εσσεσθαι στεφάνοισί νιν Ἀποις τε κλυτὰν και se ευφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν. Λυκι και σάλοι ἀνάσσων Φοῖβε, Παρνασου τε κράναν Κασταλίαν φιλέων, 5 40 ἐθελησαι ταυτα νύω τιθέμεν υανδρόν τε χώραν.
καὶ σοφοὶ και χερσι βια- ται περίγλωσσοί τ εφυν ἄνδρα δ' εγδε κεῖνον αἰνησαι μενοινον ελπομαι μη χαλκοπάραον κονθ' ωσείτ αγο
νος βαλεῖν ἔξω παλάμα δονέων, 5
32. ἀγγέλλω A W- 34. ἀρχομένοις ἔρχομένοις 35. καὶ τελευτα Ch ἐν καὶ τελευτα DC , unde κἀν τελευτα Moses. - φερτέρου et schol. : φερτέρα D - 37. εοθαι CD - στεφάνοισί νιν ex scholiis Heyne στεφάνοισι CD - 38. θαλείαις in 39. παρνασου ' παρνασο D; genetivum
32. Πυθιάδος ἐν δρόμω cf. O. 1 97 λυμπιάδων ἐν δρόμοις - 33. αρμασι Singularem αρματι, quo poeta . 1 113. . V1 17. I. 1 14 SUS est, hic quoque X- spectare possis; sed plurali etiam alii Ioel pro singulari poeta usus est, ut O. 79 P. XI 46. I. 111 16 cf. O. v 3. X 62 eum emphasi autem hoc vocabulum in principium alterius strophae tractum est; cf. . X11 - 35. φερτέρου imiliter atque θηλυτερος, δεξιτερός, ἀγρότερος, πονέστερ0ς O. II 68), πρεσβυτερω P. 11 5), vim comparationi fere omnem exuit; certe non erat, cur fausto initio feliciorem eventum sperarent - ὁ δε λόγος falso scholiasta de ratione panegyricis poetae interpretatur immo proportione facta poeta ventum Sedundum victoriae prosperae et felicem finem itineris prosperitati futurae urbis com- ΡΛrnt; f. O. 11 24, 36. ἐπὶ Ουντυχίαις non ad δόξαν φέρει, sed ad λοιπον εσσεσθαι trahendum est post hos prosperos eventus etiam futuro temp0re claram urbem futurn esse 37. στεφάνοισι πποις τε, ν δια δυοῖν pro στεφάνοισιν ἴππων - 39. cf. Hor. C. 111 4, 2 qui Lyciae tenet dumeta natalemque silvam Delius et Patareus Apollo. Ap0dinem invocat, quod eius in ludis victoria paria erat - 40. Oανδρον χωρα pariter atque ταυτα ad Verbum τιθέμεν referenda sunt, unde vertere noli effice terram generosam', sed ' haud et terra fortium incolarum plena cordi tibi sint - 42. εκ θεῖν γὰρ causam aperit, cur deum implorarit - περίγλωσσοι ad facultatem dicendi i rhetoricas artes Siculorum Coracis et Tisiae poetam maximo spectare bene monuit Boeckhius - 44 simi-