Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

271쪽

Versu Stropha versum V. 52 non inciderit. senique carmen poeta ut in comissation caneretur se misiss0, 0rsu 3 significavit.

Ηθελον χείρωνά κε Φιλυρίδαν, Στρ α εἰ χρεων τουθ' μετερα ἀπ γλώσσας κοιν0 ευξασθαι επος, ζώειν τον ἀποιχομενον,

ουρανίδα γονον ευρυμέδοντα Κρόνου, βάσσαισί τ αρχειν Ιαλίου Φῆρ' ἀγροτερ0ν, νοον εχον Ἀνδρον φίλον Οἱος ἐων θρεψεν ποτε 10

τεκτονα νωδυνίας

πρὶν τελέσσαι ματροπύλω συν Ἐλειθυία, δαμεῖσα χρυσεοι 1510 τόξοισιν π Ἀρτέμιδος εν θαλάμω δύμον ις 'Aίδα κατεβατέχναις πύλλωνος χύλος δ' υκ ἀλίθιος 20 γίνεται παίδων Λιύς. α δ' ἀποφλαυρίξαισά νιν

lyra ni mater Chironis fuit; cf. . 1 2 pater eius ferebatur Saturnus, ut paulo post V 4 Pindarus ipse dicit, consentiens cum Pherecyde p. schol Apoll. Arg. 11 1231 Φερεκύδης φησὶν τι Κρόνος πεικασθεὶς ππω ἐμίγη τη Φιλέρα 'SZκεανοῖ - 2. θελον . . Ἀμετέρας π γλώσσας similiter numerum varia infra V. 4 et . in 1 - 4. γρότερον c0mparationis vi abiecta eum, qui ruri degit, significat cf. . 1 35), contra ἄγριος eum, qui eum vita rustica fero mores induit. Ceterum φηρ, quo nomine Chiron etiam P. 1 119 notatur, in Thessalica dialocto idem significasse dicitur, quod in vulgari ortatione θηρ - . -δρον φίλον φιλάνθρωπον - . Φλεγύας princeps fuit veteris gentis Phlegyarum es hymn. Hom. xv ), cuius filia Coronis ab Apolline Aesculapium concupit 9. πρὶν τελέσσαι, antequam foetum partu maturum edidisset cf. Eur Bacch. 100 λεκεν δ', ἁνίκα Μοῖραι τέλεσαν, ταυροκέρων θεόν - 10. ρτέμιδος Ap0llo et Diana suis sagittis, id est ardentibus radiis siderum cf. v. 50), morbos pestiferos m0rtalibus, ille maribus, haec feminis, inicere credebantur

272쪽

ἀμπλακίαισι φρενον, αλλον αἴνησε γάμ ον κρυβδαν πατρος, πρόσθεν ἀκειρεκόμα μιχθεῖσα Φ0ψω. 15 καὶ φέροισα σπερμα θεου καθαρόν, οὐκ ειν ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν, ουδε παμφώνων αχὰν μεναίων, λικες

οἷ παρθένοι φιλεοισιν ταῖραιεσπερίαις ποκουρίζεσθ' αοιδαῖς αλλά τοι 20 ρατο των ἀπεόντων οἱ καὶ πολλοὶ πάθον. εστ δε φυλον εν ἀνθρώποισι ματαιότατον, οστις αἰσχύνων πιχώρια παπταίνει τὰ πύρσω, μεταμώνια θηρευων ἀκράντοις ελπίσιν. ἔσχε τοιαυταν μεγάλαν ἀυάταν δερ β

25 καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. Ἀλθύντος γὰρ εὐνάσθη νου

λεκτροισιν ἀπ' Ἀρκαδίας. Ουδ ελαθε σκοπύν' εν δ αρα μηλοδύκω Πυθον τύσσαις αιεν ναο βασιλε0ς

iunxit et post καθαρόν punctum posuit Heyue - 16. Oδ' corr. Herman etB00cis equidem satis esse duxi post os interpungere - νυμφίαν con1. Schmid νυμ φιδίαν BCD - 24 τοιαυταν Μ τοι ταυταν D, τοιαέτης CR - 27. μηλοδ. CPq, μαδοδ. ' μηδοδ. ''I 13. αἴνησαν γάμον verbo in hac re sollemni; cf. ur. r. 1092 ης λέχος γ' ἐπ εσα, 1672 καὶ λέκτρ' ἐπ εσα - κρύβδαν πατρός cum ad concubitum tIschyis of Apollinis referri possit, ad priorem referri praestat, ut impietas Coronidis significetur 14 ἀκειρεκόμας Apollo intonsus et capillos summittensa poetis sit artificibus fingobatur - 16. - ἔμεινε n0 gravi amore hosp1t18 perculsa, sed quod verecundiam dei, cuius semen conceperat, domi quidem observabat, virginum aequalium lusibus et epulis interesse noluit Wilamowitg11 Phil. Unters 1 59 interpretati si leonnte nichi abstarten, α8 hochzetismalu n brauille herankame' ab hoc loco aliena est nimirum frustra nuptias cum

deo exspectasset 19. ποκουρίζεσθαι, sollemne verbum de cant1lenis ante onclave sponsarum cantandis, quales Sapphus μέναιοι et ἐπιθαλάμια erant; cf. Hesych. κουριζ0μέναις υμεναιουμέναις - 20. ρατο ' Omnis amore Ischyis 110-nigenae, cum ille domum patris hospes venisset, flagrare coepit. Iam qu0d huic narrationi generalis sententia de perverso amore rerum remotarum es. N. 111 30)adnectitur 20-24), indari proprium est, ad adiunctas res frequenter eXspatiantis et narrati ni praecept sapientiae immiscenti8 cf. O. 1 3. . 1 92 248. XII 17. .

. ,3. II 53 1 15. X 78. I. 1 13 63. Inde nihil est causae cur Hieronis amicos, quod

a peregrinis medicis auxilium petiverint, a poeta tecte reprehendi sta tuamus 24 ἀυάταν pro Fάταν, αταν cf. P. 1 28. O. xm 1 - 25. λημα K0ρωνίδος, peri

26 ὰπ' Ἀρκαδίας sensim quem Coronis deperierit aperit hac Arcadem eum fuisse significat, V. 1 nomen Iorvo addit - 27. Apollinem deum sua 1rma mente Coronidis perfidiam cognoscentem Pindarus fecit spreta vetere de corvo internunt1odo traditione, quam Hesiodus in oeis proposuerat τω με αρ' αγγελ0 ηλθε

273쪽

Λοξιας, κοιναν παρ' εὐθυτάτω γνώμαν πιθών, 50

ψευδέων η -υ απτεται κλεπτει τε νιν

30 οὐ θε0 ου βροτ0 εργοις et τε βουλαῖς. καὶ τότε γνους Ἱσχυος Εἰλατίδα ντ β . 55 ξεινίαν κοίταν θεμίν τε δόλον πεμψεν κασιγνη αν μενειθυοισαν ἀμαιμακέτω

κρημνοῖσιν κε παρθένος δαίμων ετερος 35 ἐς κακ0ν τρέψαις δαμάσσατό νιν και γειτόνων

σπέρματος ἐνθορ0 ἀίστωσεν λαν. ἀλλ' ἐπεὶ τείχει θεσαν εν ξυλίνω π β . συγγονοι κουραν, σελας δ' ἀμφέδραμεν

οἰκτροτάτω θανάτω ματρος βαρεία συν- θα. ως φάτο βάματι δ' εν πρώτω κιχδε παῖδ' εκ νεκρου 75

elee MOSch. - 39. δ' Om. D - 40. λαυρον - 41. λέσθαι coni. Selimid 43. πρώτω τριτάτω coni Aristisrchus, τέρτω eoni. Berg Poeta nim Thebanus cum de deorum sanctitat et maiestate altiora et veriora sentiret, veteris famae vestigia derelinquer et deorum fabulas ad dignitatem divinae sapientia immutare non dubitabat; cf. O. 1 36. VIII 31. N. III 34. VH 20. X 80 - μηλοδόκω Πυθῶνι, quod ovium aliarumque bestiarum hostias accipiebat 28. κοινQν παρ' υθυτάτ' ex iudicio integerrimi sodalis, animi Omnia scientis, menti persuadens παρ' non esse cur praeverbium esse ducamius a su verbo πιθῶν mes disiunctum, usus praepositionis παρὰ dat arguit,ut p. Demosth. 10, 17 ταοτα τοίνυν καστον εἰδότα καὶ γιγνώσκοντα παρ' υτῶδε μὰ ι χυ ρὰφαι κελευειν πόλεμον - 29. νιν νόον, qui etiam Verbi ψεύδεται subiectum est 30. ἔργοις υτεβ0υλαῖς pro ουτε ἔργ0ις υτε βουλαῖς, cf. O. X1 18 - 4. ἐς Λακερειαν Pindarum secutus Apollonius Rhodius narrat 1 616 τον ἐν λιπαρὴ Λακερεί- δῖα Κορωνὶς ετικτε επὶ πρ0χοἶς μυρ0ιo. indarum ipsum memorem Hesiode λακέρυζακ0ρώνη sopp. 45 COr0nidem Laceraeae habitasse finxisse ingenios Hermerdenus perspexit. 1ωτίω ἐν πεδίω Coronidem habitantem fecit hymn. Hom. 15, 3 et Hesiod. h. 76 - ἔτερος, duersus, fausto genio contrarius, Ut N. Vm 3 - 36. f. Hes opp. 23 πολλάκι καὶ συμπασα πόλις κακου ανδρος πηύρα. ulchre hane sententiam indarus illustravit comparation incendi silvae montanae e una scintilla orti 38. τείχει munito castello, 0 muro simpliei ligneus rogus comparatur 39. σέλας φαίστ0υ σέλας πυρός item Nonnus xxxv 131 φαίστου πεφυλαξ σέλας, iud. N. 111 10 iam Homerus simili metonymia usus est 426 33 V. Othman Rhetorii p. 25 sq. - 43. β ματι δ' ἐν πρώτω cum Homerus Il. 11 20 diXisset τρις μεν ρέξατ' Αν Ποσειδῶν), τ δε τέτρατονίκετο

274쪽

PYTHI III.

αρπασε καιομ εν δ' αὐτῶ διέφανε πυρά 45 κα ρά νιν Μάγνητι φερων πόρε Κενταυρω διδάξαι 80κολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰασθαι νόσους. τοὐς μεν ον οσσοι μύλον αυτ0φυτων Στρ γ .

ελκεων ξυνάονες, η πολιρ χαλκω μέλη τετρωμένοι 5η χερμάδι τηλεβολω,

50 η θεριν πυρὶ περθύμεν0 δέμας χειμονι, λυσαι αλλον ἀλλοίων ἀχέων 90εξαγεν, τους με μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων,

τοὐς δε προσανέα τί ν0ντας, η γυίοις περάπτων πάντοθεν φάρμακα, τους δε τομαῖς στασεν ὀρθους. 95

ἀλλα κέρδει καὶ σοφία δέδεται, Ἀντ γ . 55 τραπεν και κεῖν0ν ἀγάνορι μισθω χρυσ0 ἐν χερσὶν φανείς, ανδρ' ἐκ θανάτου κομίσαι ηδη ἁλωκότα χερσὶ δ' ἄρα Κρονίων 100ρίφαις δι' ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων καθέλεν δεκέως, αἴθων δε κεραυν0 ἐνέσκιμψεν μύρον. 10544. διέφανε DC : διέφαινε -νεν B L Cy διεχαινε chmi scholiorum glossam διεσχίσθη secutus - 48. συναότες , ξυνάοντες - 2. περάπτων C: περιάπτων Bi 57. λ. Schmid: αλ codd. ὀλωλότα coni. Nabu - δι' δ' in 58. ἐν σκηψεν τέκμωρ, indarus, ut potentiam dei augeret, prim passu finem quem petebat assecutum Apollinem facit - 44. διέφανε intransitive, ut p. XenoΡh mem. m 10, 5 το μεγαλοπρεπές τ καὶ ἐλευθέριον διὰ os προσώπου καὶ δια των σχημάτων διαφαίνει. 45. redit poeta a v. 5 είρων θρέψεν ποτε τέκτονα νωδυνίας - 47. Oτο- φυτων ponte natorum ulcerum opposita sunt iis, quae hostes gladio vel saxo infligunt 49. χέρμαδι' m χερμαιίω Homerico, quod cum formam diminutivi nominis habeat, vi primitivum aequipara - 1 morborum est vel frigore Ortorum distinguit curam aut incantationibus ἐπαοιδαῖς factam aut medicamentis bibendis inungendisv aut doniquo secando in remediis nutem entarriun dis rationis formis variis, ut adsolet, utitur 52. περάπτων r περιάπτων, ut περόδοις pr περιόδοις N. x 40, et περ pro περί . 1 38. . TV 265 55. ἀγάνορι μισθω mercede valde opes viri augente ut enim πλοῖτο μεγάνορα dixit . 1 2, si etiam γάνορα πλοῖτον . x 18 - 56. ἄνδρα, hominem mortalem Sehol. λέγεται δε ὁ σκληπιος χρυσω δελεασθεὶς ναστησα Ἱππόλυτον τεθνηκότα, ο δε υνδάρεων, τεροι Καπανέα, οἱ δε Γλαυκον, οἱ δε υρφικοὶ Tμέναιον, Στησίχορ0 δε ἐπι Καπανεῖ καὶ Λυκουργc', οἱ δε δια το τὰς Προιτίδας ἰάσασθαι, οἱ δε δια o N.ρίωνα, Φυλαρχος τι τους Φινείδας ἰάσατο Φερεκώδης δε τι τ0υς ἐν Λελφοῖς θνησκοντας ἀναβιουν ἐποίησεν. Vides, ut comminiscendo Graeci fabulam simplicem nominibus fabulisqu0 variis exornaverint 57. δι' ἀμφοῖν . . . στέρνων ipsa variatio formae admonet, ut ἀμφοῖν non vice adiectivi fungi pulsemus por utraque puctora', sed genetivi ' per pector utriuSque, Aesculapii et cui is medebatur'

275쪽

PINDARI PINICIA. δαιμόνων , αστευεμεν θναταῖς φρασίν,6 γνόντα το παρ ποδός, ιας εἰμεν αἴσας.

μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον gr.

σπευδε, τὰν δ' εμπρακτον αντλει μαχανάν. 110 ε δε σώφρων αντρον εναι ἔτι χείρων, καί τί Foι

φίλτρον ἐν θυμ μελιγάρυες μν0ι

65 αμέτεροι τίθεν ἰατηρά τοί κεν νιν πίθον 115 καί νυν σλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμαν νόσων η τινα Λατοῖδα κεκλημενον η πατερος. καί κεν εν ναυσὶν μύλον γονίαν τεμνων θάλασσαν 120

ρε υσαν επὶ κράναν παρ' Αἰτναῖον ξένον,70 ς Συρακόσσαισι νέμει βασιλεὐ δερ. δ . πραυς ἀστοῖς, οὐ φθονέων ἀγαθοῖς, ξείνοις δε θαυμαστος 125 πατήρτω με διδυμα χάριτας εἰ κατεβαν γίειαν γων χρυσέαν κομόν τ' ἀέθλων Πυθίων αἴγλαν στεφάνοις, 130τους ἀριστευων Φερένικος λ' ἐν Κίρρα ποτε,7 αστέρος υρανίου, φαμί τηλαυγέστερον κείνω φάος 135

ἐξικόμαν κε βαθυν πόντον περασαις. 60. γνόντας εἰμὲν 'D 'ς ἐμεν DPq, μυεν ' ἐμεν Γ ἐμμεν an εἶμεν p0eta dixerit, incertum est scripsit ΜΕ - 4. ἐν om BCD habent

59. θναταῖς φρασίν et ad μαστευέμεν et ad ἐοικότα referendum est conferunt sententiam celebrem ur. Alc. 809 ντας δε θνητους θν)ητὰ καὶ φρονεῖν χρεών.

61. a fabula mythica ad res praesuntes transit - φιλ ψυχά schol. ὁ λόγος πρ0 ἐαυτόν est . 1 4. Hom. Od. xx 18 suum animum eum niloquatur, ad Hieronem admonitio tendit - 63. σώφρων idem fere hoc loco valet atque

yως ViVUS, CL V. 10 - 66. καί νυν νυν etiam in formula καί νυν corripere RusUS S PindRTU O. III 34. 11 13. X 78 P. 1 42. 1 7 - θερμὰ νόσων, febri

lium morborum 67. Λατοῖδα κεκλημένον η πατερός medicum ἰατῆρα seu Apollinis filium dictum l. o. σκληπιόν seu Jovis ipsius hominumque deumque patris i. e. πόλλωνα . De dicendi formula conrarre iuvat Soph. l. 365, ἐξον πατρος πάντων ἀρίστου παῖδα κεκλῆοθαι - 69. Αἰτναῖον ξένον Aetnaeum audiviss Hieronem, quod Aetnam urbem condidit, X cognovimus, ξένον autem poeta eum appellat prolepticu, quod ab eo, opinor, ut suo hospitio uteretur, invitatus erat denique nomine βασιλέως undem ornat, quod Ol. 6, 1 v. schol ad inser carm. Aetna urbe condita Hiero se una cum filio Dinomene V P. 1 60 rege nuncupari iussit, ut Aetnaeorum perinde atque Lacedaemoniorum bini reges essent G2 διδυμα χάριτας, quae fuerint ut epexeges explicet, addit Oγίειαν et κομον - 75. φαμί rectae orati0ni interpositum est, ut pressim φη.

276쪽

Ματρί, τὰν κ00ραι παρ' ἐμ0 πρόθυρον συν Πανι μέλπονται

80 ε δε λόγων συνέμεν κορυφάν, ερων,

ὀρθὰν ἐπίστα μανθάνων ἐσθ' προτερων ε παρ ἐσλ0 πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς 145

ἀθάνατοι τα μεν ον

Οὐ δύνανται νήπιοι, κύω φερειν, ἀλλ' ἀγαθοι, τὰ καλὰ τρεψαντες ξω. τὶν δε μοῖρ' ευδαιμονίας πεται. 'Gr. ὁ . 1508 λαγέταν γάρ τοι τυραννον δέρκεται, εἴ τιν' ἀνθ ρώπων, ὁ μεγα πότμος. αἰων δ' ἀσφαλὴς

78. μελποντι C - 79. σεμνον 'ς - θεὰν vel θεον CR - 80. ἐπίστασαι μαθών coni. Nube probabiliter 81. δαίονται BCD δ οττι schol ad O. I 97, unde δαίοντι Ommsen - 85. τοι m. 86. ' ὁ μέγας coni. Berg 77. Graecis minus quam nobis usurpato more poeta, quod medica arte Hieroni aegrotanti opitulari non posset preces se pro eius salute funder dixis 7 sq. schol. υριστόδημός φησιν λυμπιχον ελητην διδασοιόμενον π Πινδάρου γενέσθαι κατὰ το δρος, που την μελέτην συνετίθει, καὶ ψόφ0ν κανον καὶ φλόγα ἰδεῖν καταφερομένην τον δε Ιίνδαρ0ν ἐπαισθόμενον συνιδεῖν Μητρος θεον γαλμα λίθινον Meteorstein τοῖς ποσὶν ἐπερχόμενον, θεν αυτον συνιδρυσασθαι προς et οἰκία Μητρος θεQν καὶ Πατ0 αγαλμα τους δε πολιτας πεμψαντας ἐς θεου πυνθάνεσθαι περὶ των ἐκβησομένων τον δε ἀνειπεῖν, ἱερον Μητρος θεῖν ἱδρυσασθαι τους δε ἐκπλαγέντας τον Πίνδαρον δι τ προειληφέναι τον χρησμόν, μοίως τω Πινδάρω ἐκεῖσε pro ἐκεῖ τιμαν την θειν τελεταῖς. Ad hanc fabulam, quam Aristodemus e commentariis sacerdotiam templi matris deae sumpsissse videtur pertinet commentum vitae ind. Vrat in

νυμνουσι την μαν ὰλλα την Ῥέαν καὶ τ0 Πὰνα τυμνουσι πάρεδρος γὰρ ὁ Πὰν ἶ Pεα, δε αυτος ὁ Πίνδαρος ἐν τοῖς κεχωρισμένοις των Παρθενίων φησίν 's Πὰν ρκαδίας μεδiων, ζω του, Ματρις μεγάλας ὀπαδε σεμνων αρίτων με- λημα τερπνόν D. 5 --λλως πρις η ικία το Πινδάρου ητρὸς θεQ i δρυτο ιερι και Πανός, περ ωτις ἱδρύσατο es vit. lnd. in Prol. p. o. Contra Woleherus ad hilostras p. 405 et Michaelis, It dio an collo ore e con nimiis, annal del. Istis areh. 1863 p. 331 loco hilostr. 11 12 ἐλέγοντο και, Νύμφαι χορετσαι Οἱ τὴ 'μ α και ἀνασκιρτησαι τον Πανα et simili loco ur. IOD. 492 s. χορους στείβουσι ποδοῖν γραυλου κόραι τρίγονοι . . . ταν υλλις σωριζης, Γάs . his locis commoti, cum κούρας Nymphas intelleXissent, Nymphas una cum an Magnam deam celebrare opinati sunt Scholiastarum interpretationem adiuvari fiam pulchro anaglypho Boeoti prope Tanagram reperto adnotant Fur,angier Satyrisus ergamon p. 28 et L. Gurlit Arch Zeit 1880Ρ. 188 - 80 προτέρων cum proverbialis et popularis esse sententiam παρ' εσλον πηματα so, qua sententia sapientiae summam κορυφάν contineri poeta dicit, veteres sapientes eius auctores esse ferebantur 84 s. quum Vera ista sententia sit, sexemplis Pelei et Cadmi comprobat, qui cum summa potentia

floruerint, tamen malis non caruerunt 85. τυραννον regem, non regem erudelem suaque potestat abutontum vox tyranni hic significat, ut in fabula Soph0clea ιδίποδος τυράννου, cuius 4 fabulae titulo confer doctam commentationem Aristophanis in hypothesi illius fabulae

277쪽

αιον Θήβαις, ὁπόθ' Ἀρμονίαν γαμεν βοοπιν, ὁ δ Νηρέος υβ0υλου Θέτιν παῖδα κλυτάν. καὶ θεοὶ δαίσαντο παρ ἀμφοτέροις, Στρ ε . 105 καὶ Κρόνου παῖδας βασιληας ἴδον χρυσέαις εν ἔδραις, εδνα τε 95 δεξαντο Λι0 δε χάρινε προτερων μεταμειψάμενοι καμάτων 170εστασαν ὀρθὰν καρδίαν. εν δ' αὐτε χρόνωτον μεν ὀξείαισι θυγατρες ἐρήμωσαν πάθαις ευφρ0σύνας μερος αἱ 175 τρεῖς ἀτὰρ λευκωλέν γε Ζευς πατὴρ ηλυθεν ἐς λεχος ἱμερτ0 Θυώνα. 100 τυ δε παῖς δνπερ μόνον θανάτα Ἀντ ε . τίκτεν εν Φθία Θετις εν πολεμω τύξοις π ψυχὰν λιπων 180Gρσεν πυρὶ καιόμενος εκ αναον γόον εἰ δε νύ τις εχει θνατον ἀλαθείας δύν, χρὴ πρ0 μακάρων 185 τυγχάνον ευ πασχεμεν. Ἀλλοτε δ' ἀλλοῖαι πνοαὶ

90. ἐν ρει i. e. Pelio Musae oleo et Thetidi cf. N. v 22 in urbe Thebis Cadmo et Harmoniae hymenaeos cecinisso ferebantur. Hymenaeum tarmen nuptiarum Cadmi 0 Harmoniae indarus ipso anxerat in hymno Thebano, cuius exstans D. 29-33. Eodem pertinet in . Phoen. 22: ρμονίας δέ ποτ' εἰς υμεναί0υς λυδ ν υρανίδαι, φόρμιγγί τε τείχεα Θήβας τὰς Ἀμφιονίας τε χέρας υπ0 s γος νεοτα. Etiam uia sanitae 1 12 5 aetate in arce Cadmea locus, quo Mu8ae hymenaeum estinissent, ostendebatur 'Eλλ rhνων δε τοῖς ἀποδεχομένοις ασαι Μουσας ἐς το υρμονίας γάμον το χωρίον ἐστὶν ἐπὶ της γορας, θα δή φασι τὰς θεὰς σαι In sella vero Amyclaea teste au8. 11 18 12 ἐς το γάμον Ἀρμονίας δῶρα κομίζουσιν οἱ θε0 - 1. γαμεν, Kάδμ0ς, quo ducebat quod pr0xime antecedit Θήβαις - 4 sq. eandem rem nuptias Thotidis et Pelei similibus verbis indarus, picum armen Cypriorum Secutus, N. V 66 S. 111 si et Ciutullus arm si descripserunt atqu0 artifices cum alii tum Clitias V. Mon. Inst. IV M S., numeister enlim. n. 1883 picturis illustraverunt, nisi quod hi deos curru vehentes, non in sedilibus f δραις sedentes ponebant 97. θύγατρες . . . αἱ τρεῖς In Agave Autonoe paulo alitur fata Cadmeae domus narravit . 1 25 8S. - 99. Θυώνα eidem Semelae nomen dedit . 1 28 101. τόξοις. aridis, ut in Aethiopide narratum erat - 102. πυρὶ καιόμενος, in rog0 0ncrematus Achilles - 104. τυγχάνοντ' εὐπασχέμεν cum ad al-

278쪽

105 ψιπεταν ἀνεμων.

ολβος ου ες μακρον ανδρον ερχεταισος, πολυς υτ αν επιβρίσαις πηται. 190 σμικρ0 ε σμικροῖς, μεγα εν μεγάλοις π ε .εσσομαι τ0 ἀμφέποντ' αἰεὶ φρασὶν δαίμον ἀσκήσω κατ Ἀμὰν θεραπευων μαχανάν. 110 ε δε μοι πλουτον θε0ς βρ0 ὀρεξαι, 195ελπίδ' χω κλεος ευρεσθαι κεν ψηλ0 πρύσω. Νέστορα και Λυκιον Σαρπηδόν ἀνθρώπων φάτις, επεων κελαδεννον, τεκτονες οἱ σοφοὶ 200αρμοσαν, γινώσκομεν. V δ' ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς 11 χρονία τελέθει, παυροις δε πράξασθ' ευμ αρες. 205105. 1go δ' BCD, δ' iee Trici. - 106. Q eoni Emperius o codd.; πάμπολυς coni. Dissen. - ἐβρισας ' - 110. πλουτον πότμον coni. Hariung 111 κεν καὶ - 112. σαρπηδ codd. σαρπαδ. in lapide Farnesian exstare animadvertit Ahrens d. gr. ling. dial. 11 11 - 113. κελαδεν Cis κελαδειν. eorr. - 111. γινώσκομεν. ' ρ Schmid γινωσκομένα δ' ὰρ codd. ferum membrum πασχέμεν adiectum sit, ad utrumque membrum πάσχοιτ' et πασχέμεν pertinet ut simile quid de negatione et praepositionibus vidimus O. x 1 et . 11 9. Praeivit indarus Horatio ep. 1 11, 22 tu quamcunque deus tibi fortunaverit horam, grata sume manu - 105. summa felicitati maxime impendere periculum adversae fortunae res est ab Omnibus omnium temporum poetis decantata; simili imagine aurae sequndae et adversae indarus usus est . 11 95 αλλοτ' λλοῖαι διωθέσσοισιν αὐραι - 107. σμικροῖς et μεγάλοις neutr gen. - 110. ut tentidem in hoc carmine, sic hoc quoque loco poeta sub sua personis Hieroni consilia dat si mihi deus, ait gratas divitias det, 111Λgnium me perem sumam assecuturum esse, poetas scilicet largis muneribus adducentem, ut mea praeelara facta carminibus illustrunt. Sic Hieronis liberalitatem magitas, poetarum admonens ope factum esse, ut Sarpedonis bellica virtutes et Nestoris prudentia consilia in ore hominum etiamtum vige-unt. Ceterum conferre iuvat Theocriti arm is, quo ille similiter se Hieroni iuniori praeconem praeclare factorum fieri - 112. φάτις pro φάτιας est enim appositio nominum εστορα καὶ Σαρπηδόνα - 113. τέκτονες es ruti-neum ἐκτονες ευπαλάμων μνων in Aristoph. q. 577 - 115. πράξασθαι, efficere carminibus, ut virtutes immortalitate floreant, non res praeclare facere, Vel comparare qui virtutes praedicen poetas suam enim artem efferre et cum fortibus factis suorum clientium componere in fine carminum consuevit, ut

279쪽

ΑΡΜΑΤΙ. Strophae.

Argumentum. Areusilaus IV. Batti IV. filius, qui Cyronarum octavus post Battum I. rox fuit v. Prol. xxvi), ythiad 31- 466 462 a Chr. quadrigis ythia vidit Eundem Ol. 80- 460 a Chr. Olympicam viet0riam obtinmissu soli lia ad . I inser tradunt, umque iam tum, cum ., canebatur Olympicum certamo animo volvisso indarus ipso xtrem carmin quinto v. 124)significat Mesesilai nostri proavus et regia stirpis Cyrenaica auctor Battus ab Horodoto 1 15 dieitur Βάττ0ς ὁ Πολυμνήστου εων γέν0ςEυφημίδης των Μινυέων. t tu Euphemi nomon uni x comitibus alii, conditoris urbis, fuiss0 dumquo siquali cuidam nostri victoris ro0silai, quo ad mureonnarios militos in raucia conduesendos illo usus sit, Didymus in selioliis ad . 1 455 docto xp0nit Miny0a autem originis indidi ex nominibus Cyrenaic0rum magistratuum γά60νo set ἴσωνος Bosokhius Expl. 264 0ii ropsitivit. Iam eum rogos Cyrenarum se a Minyis se

280쪽

PYTHIA IV.

ortos prostorentur set Euphonium, quom auctorem sentis ferebant, olim Taonari in agro Laeuda semonio suam sedem habuisse credorent, duas rusgonoalogi Cyrunaici ita contamina vorunt, ut Euphemum unum e Argonautis, quos Pindarus ipse .civm Minyas dixit, fuiss0 et ius progenium, quam x Minya femina Lemni insula gonuisset, primum Laeedaemonemo dolud Theram uniss fabularentur es Herod. 1 145 147). Haec fieta ut commenticia ess ut Minyas, priusquam Laeedaemonii coloniam Thorum dodu00rsent, insulam horam tunuiss0 0st Od0frudi lilluri saga dissimum d Minyis librum intur omnus constat. sed non id 100 0do qua0ritur, Sed quid Cyronao cr0didorint f indarus ab iis adesipium habuserit. His sertu eum a Minyis i Euph0mo riginem ueserent, fabula Argonautarum et utus Minyarum fama gratissima fuerunt. - ra0t0r Argonauti eas rosiam phili cuiusdam Cyrenasii causam huic pini ei po0ta inisexuit. Nostri nim resesilai signum, ut iam maiorum eius, Arcesila rum II et III. V. Horod. v 160 162), ei vilibus oditionibus magnoporo voxatum fuit, cum t regia domus utitiles iniuris dissidoront, si plobis faeti nos rogia potostatis iura privi logia impugnarent. Ex iis autum, qui civili tumultu ropr0sso in xilium xacti erant, otiam Damophilus fuit, do quo scholia ad . 1 467 900 adnotant ἐν τοις υν στασιώταις

sa lut hospitis sit amici subludit nequo a vor aberraro mihi viduor, si Pindarum h0 Damophil carminum suorum chorodidaseat v0l rhapsodo uti voluiss0 v. 294 299 coniecturam fassio. Ρ08 breve proosemium, quo Musas poeta ut stant0s Aresesilai victoriam

pronV Victoris, dederat, exorsus, huic oraeut vaticinium sedea int0xit, quo divina illa semina Th0rasos, qu0d fatalis gleba, quam Euphemia Arg0- nauta ab oss0ssor Libyn dono necoperat, propo horam insulam X navi in mar docidiss0t, Libya aliquando onditores futuros 880 praedixerat. Hae pari fabula Argonautissa narrata. 9-53 , 00ta ad oraculum ythium redit Areosilaumqu0 victorum dubita laude ornat 54-69). Atque in hac re sola consistor ut pinidio Π0m imponor potuit, sed cum magis picam hapsodiam quam lyrieum armon angere sibi proposuisset ut Cyrunaeos fabulis Argonautarum inprimis gaudere n08Set, poS br0V0m commemorationum victoria Areusilai ad Argonautas rudiit, ut totam fabulam indo a principio cont0x0rut Iasonum a Chirone du-eatum in patriam redir se seoptrum regium a Pelia repetere Arg0navom ab Ias0ns, ut hrixi animam et aureum vellus reducoret, adornari militibusqu0 compluri Argonautas itur po Sympl0gadas in Colchid0m terram suscip0r0 Insonsem a Medua adiutum curtaminiam ab Aeta proposit0rum oricula selieitser oragoro; sed uam 9 80nis X0rem laetum patrem et patriam fug0r0 doniquo Argonautas se Oceanum, rubrum mare, omnum insulam domum rodir0 70 - 257). Hase aut in ita oota narravit, ut non ornnos partes pari pr0lixitato Xponeret, Sed quae magis ad Minyarum Iasonisquo laudus pertinerent, copiosius, reliqua Ompendi0sa ration r0Drr0t 0qu0 0mp0rum ordinem ubi tu poeta Servavit,