Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

261쪽

επὶ γὰρ ι0χέαιρα παρθενος χερὶ διδυμα

εν θ' αρματα πεισιχάλινα κατα- ζευγνυ's σθένος ιππειον, δρσοτρίαιναν ευρυβίαν καλεων θεόν.

αλλοις δε τις ἐτέλεσσε αλλος ἀνηρ

15 κελαδαντι με ἀμ- φὶ Κινυραν - πολλάκις φαμαι Κυπρίων, τ0 ὁ χρυσ0χαῖτα πρ0φρόνως φίλησ' Ἀπόλλων,

ιερεα κτίλον Ἀφροδί- τας αγε δε χάρις φίλων ποίνιμος ἀντὶ ζερ- ων πιζομενα ' σε ὁ δε εινομένειε παῖ - Ζεφυρια ρ δύμων

- α 3510. Ἐρμη Oάντα CD - 11 τ αρμ . D fors recte of Sigb. d. b. h. 189 p. 42 - 13. ἐτέλεσεν CD - 14. εὐαυχέα - 15. κινέραν : κιννυρα CD - 16. χρυσοχαιτα CD, eorr. MOSCh. - 17. ποίνιμος coni. Spiegel ποίτινος CD - παζομένα coni. . Schmidi ind. p. xcvIII rum ιπποις et pullorum πωλοις discernebantur; V. Prol. LXXI. πώλους κείνας dixit, quod illic victoriam reportaverant ἰοχέαιρα non est sagittis delectata', ut Rumpelius in lex Pindarico interpretatur, sed sagittas fundens'; nomen enim iam ab Homero usurpatum compositum est ex o of OV 10 5 τ' ἐναγώνιος schol : ἐναγώνιος δε ὁ Ἐρμης, των αγώνων προστάτης, - καὶ Αἰσχύλος D. 381 φησίν Ἐναγώνιε ναίας καὶ Dii Ἐρμα. cf. O. 1 79- αἰγλοντα κόσμον cf. Orph Argon. 587 χρυσείων φαλάρων πολυτεχνία κόσμον - 11. , ' αρματα solido usu dixit pro ἔς θ αρματα similiter v 80 ἐν πάντα νόμοW cf. . v 38. N. 1 31 - πεισιχάλινα nuda eter poeta epitheton, quod equorum proprium est, ad currus traxit et priori parti verbali contra anal0giam vim passivam tribuit oboedi sentia frenis non persuaduntia fronis' - 12. σθένοe ππειον ad una logiam Homerie βίη ρακλείη ef σθένος μεί- νων . 1 22 - 14. ποιν' ρετὰς praemium virtutis et O. VH D. N. V1 15. I. II 7. VIII 3 - 15. Cinyrae, mythico regi Cypriorum eidemque sacerdoti Veneris Paphiae, unde gens Cypria Cinyridarum descendit v. schol.), Hieronem regem poeta comparat, quod hi quoque rex Syracusarum idemque sacerdos Cereris ut Proserpinae O. 145 fuit Elymologia vero nomini Ἱέρων Pindarus D. 105 abusus est ad sanetam dignitatem regis Hieronis significandam σύνες τοι λέγω, ἱερῶν μώνυμε πάτερ, κτίστορ Αἰτνας Totam hane rem docte illustrarunt scholia: διαπορεῖται δε τί δήποτε εις τους του I ρωνος ἐπαίνους τον Κινυραν προσἹκται, ει μη τι ταῖν θεοῖν εροφάντης πεδέδεικτο Dεινομένους γὰρ υἱεῖς οἱ περὶ τ0 Ἱέρωνα o τα ἱερὰ ἐκ ριόπου της Καρίας εἰς Σικελίαν κομίσαντος - 17. αγει Se Κυπρίους, quo gratus animus, quo beneficia necepta remune rentur, adducit, ut hymno Cinyrum praedicent - 18. Chol. υναξίλα os Μεύσηνης καὶ 'γί0 τυράννου Λοκρ0ῖς πολεμοῖντο Ἱέρων πέμψας ρόμιον τον κηδεστην διηπείλησε αυτω, εἰ μη καταλυσαιτο τον προς αυτους πόλεμον αυτον προς το 'γιον στρατευει ουπερ δη πρ0 την ἀπειλην ἐνδόντος ἐν εἰρήνη διῆγον οι Λοκροί ἐφ' οἱς ον παθον αἱ Λοκρίδες, ηδον καὶ καθωνουν τον Ἱέρωνα cf. Schol. . 1 98 - πρ δόμων aedibus egredientes in publico Hier0uem libera-

262쪽

πολεμίων καμάτων - ἀμαχάνων 20 διὰ τεὰν δυναμιν δρακεῖσ' - ἀσφαλες. θεῖν δ' φετ-μαῖς ξίονα φαντὶ ταO-τα βροτοῖς 40λεγειν ν πτερόεν τι τροχωπαντα κυλινδόμενον

τυ ευεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς

ἐποιχομένους τίνεσθαι.

γλυκ0ν ελον βίοτον, μακρ0ν ου et πέμεινεν ολβ0ν, μαινομέναις φρασὶν Hρας τ' ἐράσσατο, τὰν ι0 ευ ναὶ λάχον 50 πολυγαθέες αλλά νιν βρις εἰς ἀυάταν περάφανονορσεν τάχα δε παθ δε εοικότ' ἀνὴρ 30 εξαίρετον ελε μόχθον αἱ δυο δ' ἀμπλακίαι 55

εμφύλιον αἷμα προ-

τιστος ουκ τε τεχνας πεμιξε θνατοῖς

forem praedicant; f. III 8 - 19. Λοκρὶς παρθενος comparatio Hieronis cum Cinyra eo perficitur, qu0d ut Veneris sacerdotem muliercula meretricos in fano dea degentes celebrabant, ita Hieronem liberatorem Locrenses non viri sed virgines apud Locros autem maiore in honore feminas fuisse, quod principes gentis nobilitatem oneris a matribus, non patribus derivarent, tradidit Aristoteles apud Polyb. 11 5. f. . 1 56. Oplar, AttiSehemenent. 194 8. 21 fabularis pars carminis incipit - θεῆν δ' ἐφετμαῖς Ixionis impii vox cum per se parium Vuleat, deorum iussu prolata esse dicitur punitus enim adiis et rosa illigatus homines commonuit, ut ne suum Xemplum imitati in grati contra os essent, a quibus benefigia necepissent. - 21. f. Soph. Phil. 670 λογω μεν ἐξήκουσ', πωπα δ' o μάλα, τον πελάταν λέκτρων ποτε των ibi κατ' αντυγα δη δρομάδα δέσμιον ἔλαβεν παγκρατη Κρόνου παῖς - 24 ἐπ0ιχομέν0υς de Ree. c. inf. Ostrant. βροτοῖς v. 21 ef O. 1 - 25. Similem Ixionis animum indarus fingit atque Tantali, quem et ipsum ad deorum commercia admissum felicitatem ferre non potuisse exponit . 1 55 - 28 αυάταν in Aeolico vocabulo digamma in cognatam vocalem et abiit, ut in υερύη .XIII 81; f. . 11 24 - τελέθοντι praesenti utitur, quod poena Ixionis perpotu amanes, ut iam Homorus de diis et rebus divinis praesenti tempore usus est 32. ἐμφυλιον αἷμα . . . D ατερ τεχνας parricidium primus Ixion commisit, quod Deione s0cero id insidiarum struxit, ut ad convivium Vocatus in scrobem car bonibus lunam et ut fallore antea leviter opertam incideret. Videntur autem primum duae, Ixion a diis punito fabulae circumlatae esse, cum alii eum, quod Iunonem reginam nefarie concupivisset, alii, quod Deione socero insidias impie struxisset, poenas luere dicerent iam qui duas fabulas contaminabant, latonem, cum a fraudulent isto parricidio nemo iam Xpiare voluisset,

PINDARUS l. Clarist. 9

263쪽

35 υνα δε παράτροποι ἐς κακότατ' - ἀθρόαν 65εβαλον ποτὶ κοῖτον ἐύντ ἐπεὶ νεφέλα παρελεξατο, φεοδος γλυκυ μεθέπων, αιδρις ἀνηρ εἶδ0 γαρ περ0χωτάτα πρέπεν υρανιδαν, 70

κτοισι γυιοπεδαις πεσων

τὰν πολυκοινον αν δείξατ ἀγγελίαν. ανευ o χαρίτων τέκεν - γόνον περφίαλον,

ἀκολασταίνων δῶν την Ἐραν ράσθη Dτης μὴ φέρουο δε et Ἐρα την μανίαναυτου φησι τω Du ἐφ φ γανακτήσας ὁ Ζευς βουλόμενός τε νῖνα ει γε ὰληθές ἐστιν, πείκασε Ηρα νεφέλην, σην ἰδών ὁ ξέων νομίσας την Ἐραν

εἶναι, μίγνυται αυτ καὶ π0ιεῖ παῖδα διφυὴ, α με ἀνθρώπου χοντα, τα δειππου, φ' o καὶ οἱ λοιποὶ Κένταυροι γεγόνασι Pindarus hanc fabulam ita mutavit, ut non Centauro, Ixionis et Nephelae fili0, ipsi corpus ex equo et homin mixtum fuisse fingeret sed filiis Centauri X equabus procreatis; tota autem fabula ex vetere carmine epico de pugna Lapitharum et Centaurorum sumpta esse videtur. Prorsus alia de origine mixtae formas Contauri Apollonius Arg. 11 1231 s. et herecydes in schol ad poli. l. l. narraverunt 37. νηρ nomen hoc additum ad infirmitatem humanae mentis significandam, ut v 43 ἀνδράσι i. e. mortalibus dii contrarii ponuntur 40. καλον πημα ' Xymoron ad exemplar καλιν κακόν quod de andor dixit Hesiod theog. 585 - τετράκναμον rotae priscis temporibus quatuor radii erant cf. P. 1 2M), qua forma rotae apte hic poeta usus est, ut manus et pedes Ixionis illigatos fuisse significaret 41. γγελίαν praeceptum illud, ut homines grati sint adversus benefactores v. 24), tamquam nuntium hominibus missum confer Christianorum ευαγγίλιον - 42. νευ χαρίτων lutarchus amat. 5 et unus e scholiastis blandas voluptates concubitus interprofantur melius alter scholiast haec verba cum γόνον iungit vertens χαριν γόνον, ut Gratiae nascenti Centauro non ad fuisse dicantur

264쪽

PYTHI II.

σφυροῖς, εὶ δ' εγένον-το στρατος 85 θαυμαστός, ἀμφ0τέροις

ομοῖοι τοκεοσι τα ματρόθεν μεν κάτω, τὰ ὁ περθε πατρός. θεος απαν επὶ ζελπίδεσσι τεκμαρ ἀνυεται, - Gρ γ . 9050 θεος δ καὶ πτερόενταἰετ0ν κίχε, καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται δελφῖνα, καὶ ψιφρόνων τιν' καμ-ψε βροτον 95

έτέροισι δε οδος ἀγήραον παρεδωκ'. με δε χρεῶν

βαρυλύγοις - χθεσιν

τειν δε υν τύχα πότμου σοφίας ἄριστον.

43. ἀνδράσι 'E: νθρώποισι C - 41. νέμυαζε C - τραφοῖσα Osch. 49 τέκμωρ C - 50. καὶ Om. 53. κακαγορίαν Schmid - 4. ἐν μαr D 55. βαρυλόγοις Lys. βαρυλόγοισιν -- 56. πότμου σοφίας τ' coni. Berg - 46. ἐγ τοντο στρατός structura quam dicunt κατὰ συνεσιν στρατος autem hic, ut saepe apud indarum v. o. v 12), non Xercitum, sed populum significat 48. ματρόθεν iuxta πατρός vim gensetivi habet cf. O. 11 24 - 49 veram ess fabulam si ovo cupiditatum Ixionis frustrante et punient poeta comprobat summa Iovis potentia et maiestate. 49. a fabulosis ad praesentes res redit, suam causam cum laude Hieronis miscens - ἐπὶ ἐλπίδεσσι secundium suam voluntatem contrarium est παρὰ ἐλπίδα . x111 3 cf. π ευχα P. 1 89 - 50 κίχε . . . παραμείβεται . . . καμψε in sententia generali oristo nomico simulque praesenti Graeci utuntur cf. N. III 40 - 1. ψιφρόνων τιν', non certum taliquem superbum, sed unum et alterum, ut olim Ixionem, nunc Anaxilaum; cf. N. 1 64 - 2. με δε χρεών κτλ. transitu frigido indarus utitur, ut a fabula de fraude Ixionis ad rem propositam et Hieronis laudem se sevocet suum esse munus in carmine Π-comio, ut non more Archilochi in rebus turpibus narrandis et vituperandis versetur, sed in rebus praeclare gesti prasedicandis. Somnia sunt scholiastae ubivis inimicitias Pindari se aemulorum ius odorantis, cum ad δάκος δινον adnotet: αἰνίττεται δε εἰς Βακχυλίδην ἀεὶ γαρ α τον τω Ἱέρωνι διέσυρεν. Illud veriSimilius, Oetam nomine κακαγορια et xemplo Archilochi secto simul se defendere contra calumnias eorum, qui eum eum non solum veridicum, sed etiam conviciorum amantem insimulassent, regis Hieronis animum ab eo abalie niabnn - 56. 0 πλουτεῖν δε συν τυχα πότμου σοφίας αριστ0ν σοφίας cum πλουτεῖν, πότμου cum Or eoniungendum est, ut sententia evadat indari a miliarissima, summum bonum esse afluentiam opum cum sapientia coniunctam;

quod oechhius scripsit πότμου σοφίας αριστον, homines divites sapientia co-φέα fieri perperam ponit

265쪽

τυ δε σάφα νιν εχεις, λευθερα φρενὶ πεπαρεῖν, Ἀντ γ . 105 πρυτανι κύριε πολλὰν όμεν υστεφάνων ἀγυιαν καὶ στρατου εἰ δε τις ηδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τι-μ α λέγει 11000 τερόν τίν' ἀν' Ἐλλάδα των πάροιθε γενέσθαι περτερον, χαυνα πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά.ευανθέα δ' ἀναβάσομαι στύλον ἀμ φ' ἀρετα

τι μεν ἀρη-γει θράσος δεινον πολέμων οθεν φαμὶ καὶ σε τὰν ἀπείρονα δόξαν ευρειν,6 τὰ μεν εν ἱπποσόαισιν αν- π γ . δρεσσι μαρνάμενον, τὰ δ' ἐν 20 πεζομάχαισι βου- λαὶ ὁ πρεσβυτεραι ἀκίνδυνον εμοὶ ζωος - σε ποτὶ πάντα λόγονεπαινεῖν παρέχοντι χαῖρορε τόδε μεν κατὰ Φοί νισσαν ἐμπολὰν 125

coni Hermann ἀνδράσι BCD - πεζομάχοισι C - 66. σε ποτὶ πάντα exseholiis Burgh nori πάντα omisso σε ABCD, ποτὶ παντα Trici. ποτὶ os πάντα Boeah 57. ιν Opes cum sapienti coniiunctas - πεπαρεῖν scholia into rotantur πορίσαι καὶ παρασκευάσαι η περιποιησα τὶ παρασχεῖν η πλουσίους ποδεῖξαι Hesychius exicographus πεπαρεῖν ἐνδεῖξαι, σημηναι. 0 obsoleta, pro UnBygantinorum πεπορεῖν recipere dubitavi, n πονεῖ nisi dialectica varietate differre non videtur 59. κτεάτεσσί τε καὶ περὶ φα praepositio cum ad utrumque membrum pertineat, secundo soli adiecta est, ut supra V. 10 δίφρον ἔν θ' αρματα, P. 1 130 υ κτεσσιν ἔν ἁμέραις, . IX D οἴκων πό τ' Ἀργεος, N. X 'Eρμα καὶ οὐ ρακλεῖ, . 111 9 καὶ κρέοντι συν ἰακω I. 1 2 3 ρεί- θροισί τε ἱρκας καὶ παρ' EOρῶτα Comparare iuvat similem collocationem negationis, de qua . O. XI 1 - 2. ἀναβάσομαι στόλom similem comparationem poetae laudes hominum canentis cum aut coronatam navem consstendente habes . x111 9 - 63 s. in laudatione Hieronis fortia facta, qua iuvenis ille νεότατι ἐν V. 3 in pugnis contra Carthaginienses, inprimis ad Himeram edidit et sapientia consilia βουλα δε v. 5), quae senectutem decent, particulis με ... δε opponiantur 65 πρεσβυτεραι comparativus, nisi plane suam vim exuit, duas Xtremas partes aetatis, iuventutem et senectutem, comparat; f. P. 1 35; simili in sententia p0sitivo πρέσβυς poeta usus est . 1 282- 66. σὲ ποτὶ πάντα λόγον ἐπαινεῖν haec verba pendent ab κίνδυνον ἔπος παρέχοντι:prudentia tua consilia laudatorem a periculo mendacii tutum reddunt, ut te omni se parte laudare possit. 67. χαῖρε hae formula hic et . 111 et de carmin epinicio ad finem perduet decedit, valere virum laudatum iubsens, ut in fine epistolarum et elogiorum facere solebant. Similiter autum poeta in hoc carmine atque in carmine P. I ncomi perfecto suam causam in epilogo agit. - τόδε μεν κτλ. ut in loco conclamat primum certas res expediamus, τόδε μέλ0 est hoc, in quo versa mur, armen pinicium, κατὰ Φοίνισοαν ἐμπολάν carmen instar unicae mer-

266쪽

PYTHIA II.

μελος περ πολιὰς λος - πεμπεται

πίθων παρα παισίν, αἰεὶ καλός. 4 δε Ῥαδάμανθυς ε πεπραγεν, τι φρενον Στρ ὁ .ελαχε καρπον ἀμί

μητον, Ουδ' ἀπάταισι θυμ0 . 135 τέρπεται ἔνδοθεν,

Pindarum misisse veteres grammatici et ermannus opuSc. 11 23 Statuerunt, hoe armen epinistium mercede conductum, alterum hyporchematicum a poeta

gratis χάριν additum, cuius initium fuisse dicunt συνες τοι λέγω, ζαθέωνιερῶν μώνυμε πάτερ se. 105). At hoc nostrum carmen tam artificiose et diligenter laetum est, ut ad legendum, non ad cantandum et saltandum id destinatum fuisse plane improbabile sit. Deindesnumori et ratio huius carminis plane

Aeolici sunt of ἀυάταν v. 28 et ἐν c. ace. v. 1 et 80), ut Aeolicum hoc carmen

Aeolicis fidibus vix opponi potuerit. Denique hyporchema illud, qu0 grammatici

afferunt D. 105), cum Hieronem urbis Aetnae conditorem appellet, a temporibus huius carminis alienum est. Qua de causa cum oechlii magis in eam sententiam inelino, ut non duo carmina, sed eiusdem huius carminis verba a Pindaro facta et saltationem Hiseroni fidibus accinenti instituendam significari ducam. Qu0dsi ita est, χάριν apparet non appositionem esse nominisci, στόρειον neque armen gratis missum Significare, sed cum ντόμενος nil normum verborum eundi cf. O. X 87 00niungondum esse an in sententiam saltationem Castoream Aeolicis fidibus factam specta, gratam hepta chordam hormingemprehendens. - 2. γέν0ι' Io ἐσσὶ μαθών praesta te talem, qualem a naturate factum esse cognoveris primum igitur omnium chara, quod Delphica sententia νοθι σεαυτόν praecipit, ut te ipsum eognoscas, ne quidquid adulatores do te tuisqu0 facultatibus praedicant credulus audias - καλός τοι πιθών respici Galenus de usu pari. 1 22 καλός τοι πίθηκος παρὰ παισὶν αἰεί, φησί τις των παλαιον, ναμιμνήσκων μας ς ἐστιν αθυρμα γελοῖ0 παιζόντων παίδων τουτο τ ζωον. De contemptu simiae cons Aristoph. an. 108 βωμολόγοι δημοπίθηκοι - καλός . . . καλός iterata hac neclamatione lusum puerorum ludit stulto turpem bestiam blandiontium. Similiter colamationem καλός, καλός iterant Theocritus 111 3. Bion 1 71, Callimachus epigr. 30 - 3. Rhadamantum, qui qu0d severo iudiei omnia Ypendat summo honore floreat Hieroni ad aemulandum proponit - 76. μφοτέροις schol. καὶ τω διαβαλλομένω καὶ τω πρ0ς ν διαβάλλ0υσιν - διὰβολιὰν producta vocali finali praepositionis ad concursum brevium syllabarum vitandum, ut Theogn. 321 διὰβολίη - ποφάτιες

267쪽

PINDARI PINICIA.οργαις ἀτενες ἀλωπεκων ἴκελοι. κερδοῖ δε τί μάλα τοῖτο κερδαλέον τελέθει ,ατε γαρ εἰνάλιον πόνον χοι-σας βαθυ 145

σαίνων ποτὶ παντας, ἀγανπαγχυ διαπλέκει.

ποτὶ δ' ἐχθρ0 α ἐχθρ0ς ων λυκοι δίκαν ποθευσομαι, 155s ἀλλ' αλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς.

εν πάντα δε νόμον ευθυγλωσσος ἀνηρ πρ0φέρει, παρὰ τυραννίδι, δε- πύταν ὁ λάβ-ρος στρατος, 160

Bergh et Schnisger de ind. emend. 3 - 1. δύνατον δ' W- 2. γαν B00cis: γα codd. ατα Heyn - διάπλεκε V. l. chol recent. - 4 iων Ηuscliue - 87. λαυρος BD schol. ωποφάτιες δε ἀντὶ του ρμηνευταὶ καὶ διάβολοι. Ex hac explicatione non cum B0thi concludere audeo scholiastam in suo libro υπ0φάτορες exaratum invonisse immo ille abstractis nominibus poetam pro concretis usurpasse momiit, unde alumniarum delationes idem significent atque calumniatores et delatores. Acute autem Hermannii Opuse. VII 121 monuit a Pindaro ποφάτια e0sdem, qui Syracusis ποταγωγίδες audirent, Significari; convicium enim latere in ipso nomine ποταγωγίδα, quo tales homine cum meretricibus componerentur. De re ipsa vide Aristot polit Vot: ι0ν περὶ Συρακουσα α ποταγωγίδες καλουμεναι, καὶ τους τακουστας ἐξέπεμπεν ἐρωνοπου τις ει η συνουσία καὶ συλλογος es Phot leX. ποταγωγίδες φάνται μηνυταί, et lut Dion 28, de curiositate p. 22, 78. κερδοῖ vulpi fabulae com

parat calumniatorem ob calliditatem eum tamen nihil proficere addit, incolumem enim se evasisse X insidiis calumniatorum. Rerum hunc mihi ordinemo cursum fingo primum Hiero indarum quoque ad suam aulam regiam adducere cogitabat tum aulici, inter quos Bacchylidem quoque fuisse haud improbabile est, ut regem ab eo consilio deterrerent, Pindarum omni modo calumniabantur ad postremum tamen Hiero reiectis istis criminationibus indarum per legatos invitavit, ut victoriam, quam nuper Thebi recuperaverat, sua Musa rnedicaret s. eadem comparatione simili in unus usus est Aesch. Choeph. 505 παῖδες γαρ νδρὶ κληδόνες σωτήριοι l θανόντι, φελλοὶ δ' ς ἄγουσι δίκτυον τον ἐκ βυθ0 κλωστὴρ σώζοντες λίνου - βαθυ, nisi cum Lerghi in βαθυν 0rrigere praestat, vim adverbii habet suber in aequore maris natat, dum reliqua pars retis in profundum maris demersa piscatiqnis labore premitu 81. κραταιόν, quod valeat nocere ei, qui falsis criminibus petitu 82. γαν διαπλέκει metaphora a cane et palaestra petita astutus homo adiutando omni modo sinum facere et se insinuare dicitur; f. Aeschin. in tes 28: Ἀντιδιαπλεκει προς τουτο - 86. ἐν πάντα νόμον sed quodvis

268쪽

κεν μέγα κυδος ἀλλ' - οὐδε ταυτα νόον 90 ἰαίνει φθονερον στάθμας - δέ τινος ελκόμενοι περισσὰς νεπαξα ελκος ὀδυναρ0ν ὰ - πρόσθε καρδία, πρὶν σα φροντίδι μητίον-ται τυχεῖν. φέρειν δ' ελαφ ρος ἐπαυχένιον λαβύν-τα ζυγ0ν ἀρήγει ποτὶ κέν τρον δε τοι 95 λακτιζεμεν τελέθει ὀλισθηρ0ς ἐμος. Ἀδύντα δ' εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς μιλεῖν.

88. τηρέοντι C - 89. νέχη - τοτε C: ποτε ν τότ' αὐδ ' Trici. tot δ αυθ' B CV 90. τινας - ελκόμενοι . . . ἐνέπαξαν VCP ἰ ἐλκόμενος. . . ἐνέπαξεν 92. Vτίωνται coni Thiersch - b. λακτισδεμ εν C. genus civilium institutorum 88. οἱ σοφοί optimates, qui in aristocrati eis civitatibus eum aliis tum inferioris Italia laud sapientiae florebant sit partim Pythagoreorum sectae adscripti erant Ἀρη δε προ θεον υ ἐρίζειν cum quidquid deus impertiat, homini ferendum esse poeta dicat, hoc quoque inimicos suos admouet, ne sibi quod nunc beneficio de maior gratia et auctoritate floreat, invideant; at istos addit hac ratione non commoveri, sed cum dei numine neglecto invidere pergant, ipsos sibi vulnera infligeres 90. σταθμὰς δέ τινος λκόμ ενοι περισσὰς homines dici videntur, qui iusto maiora moliuntur; urid aut0m locutio ista tracta sit, obscurum est scholiastae ad lineam agrimenSOriam referunt Hermunnu opusc. VII 121 ad funem, quem in palaestra pueri ελκυστέιδα ludentes utrimque ad se trahere conantur 94. ποτὶ κέντρον λα κτίζειν contra stimulum calcitrare, proverbialiter a Graecis dicitur cf. Aesch. Ag 1621. Prom. 323, ur. BRUCh. 795.

269쪽

Argumentum. Remotam, non recentem victoriam colut paria. v. 4 h0 carmen Spectare poeta particula ποτε . 74 0claravit iam cum X scholiis ad . 1 t III inser. 0mportum habuamus iuronum ythia celset bis, Pyth. 2 et 27 vicisse, ad has victorias illustrandas opportunitat n0Seio qua blata positam hoc carmen scripsisse apparet; seque uim unam c0ronam, Sed plures corona V. 3 praedigat. Quo autem sempore carmen scriptum sit, cogn0m0 Hieronis Αἰτναίου v. 9 sit totius carmini argu montum satis curta indistia pra0b0ui. Namqu0 Αἰτναῖος Hi0r0ant urbem Asetnam Ol. 6, 1 conditam cogn0mitia 40 potuit, et spl0ndida victorias ythida Hiseronis quadrigis a. i parta nulladum inh0 ea in m0ntio fit. Ita quo inter annos 476 0 474 fortasso ruviant expedition0m contra Etruseos, quo simpore egom morbo calculi

270쪽

PYTHIA III.

laborasse se carmine . 1 comperimus, Pindarum o carmen misissu

apparet. Accuratiora Booehhin definire conatus est, qui eum rud0unto Pythi ad soll0mnia viet0riarum forata AS sibi persuasisset, mense Augusto anni 74 armen scriptum ess opinatus est. Minus mihi iusdum viri ingeniosi acumen probatur, versibus 56 s. mort0m filii vel filias Hi0ronis ut regis ipsius consilium sudum impori Syracusis Aetnam transfor0ndi significari putantis. Immo p00tam in diale hoe carmin ipso studio fabulandi ad os latius tractandas ut exornandas tractum esse loetorumquo animos leniter secum trahere νυχαγωγεῖν sontio es. Her- mannum pusu. ΙΙ 129 S. 0 Heims00thium Rh. . V 16 8 aecuratius Booehhi argutias refutanteS.Carmo fur totum in Hieronis animo ob malam val0tudinem consolando consumitur statim in X0rdi p00ta ut Chiron etiam ne vivat,

optat, ut qua Α0seulapium instituit arte a0gr0tanti regi medeatur 1 7). Indo fabulam do Oseulapii filii Apollinis i Coronidis, natalibus vita mori lupido sit copios narrat 8. 2). Quo facto ad 0ntontiam undo sexorsus erat, ita redit, ut cum sibi non liceat rogi ptim coronisqu0

vietoriarum plondidis ornat Aosculapium modicum adducere, ad matr0m deorum prestes pro saluto ius fundat 63-79). Int0rim i x 0nsi-dorata communi hominum sort0, in qua mala bonis c0mmixta ess iam Homerus dixerit sit clarissimorum vir0rum, ut Cadmi et elei fata do-00ant, solatii argum0nta petenda 880 80-101). Ad extremum e qu0quo suum animum fortuna aecommodar dicit et, si magna opes haberet,

magnam sibi famam paraturum esse nVOre poetarum.

Ρh0r0eydom hist0ricum usum esse X eholiis ad . II 50 omperimus. Torti a Chr. saeculo andem fabulam syllus, poeta tenuissimus Argi VuS, in paeane enarravit, cuius sersus x ruinis 10mpli Aesculapi Epidam si protractos ita mowiigius hil. Unt. 1 13 s. uberrimis commentariis instruXit.

Carminis huius indoli, magis in Hier0nis animo consolando quam in vi et0ria sil0branda vorsantis, num0ri aetyl0-0pitritici aptissimi sunt. In digerundis vorsibus a votor usu ita poset dise0ssit, ut in quarto versu Stropha pentapodiam aetyli eam admittoro et podi vorsum ultimum capite su privarot Versiculus tertius m0nocol0 Strophae, Si 80n

fungitur, modo utrimqu0 pondo vv. 10 33. 56. 95. 102), ut similes versiculi O. VIII p. 5. I. 1 4. V 4; timeri idem cum antecedenti Versu eo ha0rsit. Mor Sehmidi, inutia S0phocleae 1881 p. 4 cum Pindarum versus symmetrie disposuiss0 Sibi orsuasisset, tertium versum Strophae cum priore parto quarti vorsus coniunxit undo prinius versus septimo, Secundus Sexto tertius quinto 08ponderent. Prorsus alias Symmotriae ration08 0Ssbachius, Gri0eh. 0tr. 458, cum excogitasset, pentapodiam quarti Ver8us a reliqua parte vorsus 80paravit. Ego eur b has subtilitatos symm0tri eas e0mp0sitionis a B000khianis rationibus non disc0dendum putarim, in r0l. v11 0xposui, nescio amo an sectius Strophae Ver8iam quartum in duos versus quam in duo cola dividas ot totum