Miscellanea critica quibus continentur observationes criticae in scriptores graecos praesertim Homerum et Demosthenem

151쪽

Ρag. 215. revoca librorum scripturam φκσι δε τινα των πανυγνωριζομεγ 2 ω εἴη φιλεγ γυος pro γνωριζοικενον, quae est inselix ramur coniectura. Turpe vitium haesit pag. 217. πληρουσι περαι του μετρίου pro περ A upra modum. Sic et pag. 28 lege περ των Παιονι- κων ρῶν pro περAN.

Ρag. 218 του δ' Do το πληθὴς in Gallia cis Alpina μηνυουσιν οι πιθοι ξυλινοι γαρ μ εἱζους οἴκΩ εἰσίν. Adde literulam ut fiat ut εἱζους οἰκ Ιων. Dolia sane erant ingentia, Sed aedes Gallorum neque magnbs admodum neque altas fuisse facile hinc intelligas. STRAB0 fg. 220. Romani τους μιη μετεχοντας τῆς DONOMίας

εἰ τας δελτους ξώριζον τοὐν Καιρετανοουν imo vero τῆς ἰσο ΠΟΛΙ-Τείαις, ut pag. 210. α*' ου μετεδοσαν 'Pωμ αῖοι τοῖς 'Iταλιωτα πτην ἰσοπολιτείαν, et alibi saepius. erinde est autem apud scriptores huius aetatis πολιτείαν et ἰσοπολιτείαν dicere. Veteres constanter πολιτείαν appellant. STRA B pag. 220. 'Aγυλλα γαρ ωνομιαζετο τ προτερον η νυν Καιρεα leg. ἡ νυν Καθῆ, quae mmo Caere. Post pauca: δεξαμενοι τον οἰωνον ι υρρηνοὶ ΤΟΥΤΟ αλουσαν την πολιν μιετωνόμιασαν. Haerent in τουτον , at tu rescribas τουτο hoc nomine.

De mancipiis ex Corsica Romam adductis scribit STRABO pag.

152쪽

Mira narrat Strabo p. 232. de literis Alexandri et Demetrii Poliorceta ad Romanos datis, quos criminantur praedone Antiatd in Graeciam misisse. Negant eo oportere εγ μιεν τραγορα Διοσκουρα ν ρον δρυσαμοενους τιμαν, - εἰς δε την Ελ-λαδ πεμπε ιν την κείνων πατρίδα τους λεηλατησοντας. TranSpone

TOT την κείνων πατρίδα. Non facile credam Demetrium P0lioreetam, nedum Alexandrum, scivisse templum Cast0ris esse in soro Romano. Pag. 235. de aedificiis in urbe Roma: - προς τας laοδο-

Barbaram sormam recepit ramerus pag. 35. ubi colorie/nisilum, in quibus Latini Iuniani merebant, appellantur τρατιωτικο εκ των πελευθερI 2TΩN. Quam primum revoea απελευθερ si N.

153쪽

ε 129

σιτικῆ τρος β c. Duarum iterularum transpositi dabit seram lectionem, quae haec est D Uγφ.

Habet enim hoc verbum certam sedem in fraude vel errore tefacto, et i quem Ve aut iveolutio fefellit, ut in proverbio:

τιναχθῆναι. Vera lectio ex ipsi Codicibus sumi potest, nempe

τας.

STRABO pag. 25 L exorditu Hannibalis Capua deliciis ner

154쪽

STRAB pag. 259. sagitia Dionysii in virgines Locrenses edita

ΓΥρευε ιν γυμνα . Recte Me in Hiie iud Strab. pag. 60. H- ρευε ιν reposuit, Sed quod Κολοπτερους pro λο ερους reponebat fugit eum rati0: non fuissu enim longa venatio si columbis pi/ma lucidiδδel , quae ali integris circuin Volitante multum laboris et ni olestiarum miseris puellis exhibebant. Columia uiaὰ

αυτα c. Manis est atri a uitam recte explevit Me inelie iud Sirub. pug 60. in tunc modum: - περὶ τοὐν αυτων, τας ε - ἱαίς)δει εἶναι τα αυτ ac Sed non est satis. Iudices enim in p00-na aestimanda non emper dissentiunt. Itaque si l0gundum:

155쪽

STRAB pag. 262. multas in Italia colonias conditas scribit a

se induit, quem pate saeient hi odi paue de militis in vicinia

Missere depravatum legitur pag. 262. oraculum Myseello editum:

quum Vera lectio apud alio servata haec sit:

Pag. 263. ω Συβαρι ρ τετταρίου μύεν θυων των πλησίον Υπῆρξεν inepte pro 'Eπῆρξε . Unde provinciae ἐπαρχίαι appelli latur. Multi l eis eodem modo libri Strabonis corrupti sunt Critiei modo verum reponunt, interdum errorem intactum relinquunt.

Vid. pag. 394 et 407.

κοσiων δεκατη. Frustra Strab0ni manu quaesita est aliis alia infeliciter sentantibus. Fefellit omne lacuna: ως ου αν νηνε γενοιτο αυτοῖ κ Συρακοσίων δεκατη. Sententia Verborum quae periserunt anile reperitur: =ιon ali habituroδ' Vel δumtibu non δ eoturoδ' aut simitu quid ς ου αν αλιο εχοιεν ουν εἰ γένοιτο κτε. aut aliud quid in eandem Sententiam. Pag. 273. καὶ τω βαρβαρικων δε ἐξ l λεί*θησαν πολ/.αὶ πο- λεις), καθαπερ ι Καικικοὶ τὸ ω καλου βασἱ2.ειον Lege ἐξEλε ῖ-

156쪽

θησαν Strabo urbe aut regiones ab incolis de/erta dicere solet εκλελεῖ θαι Vel κλειοθηνα . Et κλελεῖ*θαι quidem solet integrUm SerVari, OriStu autem non uno loco in ξHλείφθη depravatum Vidi pag. 362. περὶ χωρα ἐκλελει ὀμ.ένης τῆς πλείςης. Eodem modo peccatum pag. 357. ἐξηλείφθη ε καὶ Σπῆραν οι πλείους εἰς 'Eπίδαρινον. et pag. 588. τὸ ε μ αντεῖον ἐξηλείφθη.

'Eμπεδοκλεους χυθολ γηθεῖσινJ. Rectissime iudicavit sein0k0 haec non ab ipso Strabone scribi potuisse, sed ab na/utulo lector in margine sui libri ad Scripta fuisse.

'Pοδί 1 N. Libri meliores: των Pοδίων Leg. χετα του P οδιο N. Sic enim app0llatur et i ἐν Pοδcio, ut in inscripti0ne τὸν ἐν P οδω κολοσσὸν ξακις δεκα Xαρη ἐποίει πηχεων ο Λίνδιοc. Historia Partheniarum o Phalanthi pag. 278. scribarum erroribus tanto opere obscurata est ut quid tandem sit aetum nemo intelligat. Apparebit autem reperta vera sectione. Editur:

λῆς TOT Tn δ' ην καὶ Φαλανθος Haec omnia mendo carent et integerrima sunt. Ergo appui se Plialanthum in e0rum numero fuisse, qui subornati a populo imulata amicitia coniuratorum conδilia patefacturi erant. Quod si firmitur tenubimus

157쪽

quid igituri sintentia clamat addi debere non laeetant ei quae

hi in mentem venit, nihil meliora sunt quam quod Vulgatur. Rescribe τοῖς περὶ της επιβουλης CT NOMOnῖσιν Συνομοθῆναι dicitur ut apud Aristophanem in i latrata .

Ρraeterea pro πλῶς, quod Sensu caret, αλλω scribendum videtur. Nunc omnia plana sunt et reliqua nullo negoti emendari p0ssunt. Sequitur: συγ ειτο χλ, δη τοῖς Τακινθίοις ἐν 'Aμυ

Apertum est rem acu tetigisse Oraen reSeribentem ἐξαγγειλαν-τΩ δε λαθρίφ τα συγκείμ ενα - περὶ Φαλανθον, quam certam emendationem Editore reiiciunt quia superiora non intelligebant. Phalanthus enim ipse coniuratorum c0nsilia et constitutum si Pnum clam populo aperuit, οἱ δε Dθίμενοι οὐ μιεμιηνυκασι adde τινερὶ την επιβουλην ι μὲ διεδίδρασκον , οἱ δ' ικέτευον. Restant vitia in ultimis προελθων ο κηρυξ εἶπε ιν 'AN περι-nῖναι κυνην Φλαλανθον In Verbi praeconis αν additum absurdum est et περιδεῖναι pro περιθεσθαι poni non potest. Neque de prae-c0n dicitur λέγειν sed αναγορευειν. Itaque repone A suo loco et scribe ὁ κηρυξ 'ANεῖπε μιη περιθέσθαι κυνην Φαλανθου. Pag. 280 οι Λακεδαιιχόνιοι, ἐπανελθόντε οἴκαδε τους Παρθε

158쪽

α εναι προσεταξαν. ram erus bona fide credidit recto hab0r0 Εἱλωτων ω εξαγ' ED. αντε οι Λακεδαιμονιο εγγωσαν. Appellatur, credo, nominat u a 39 Dιδ, et Xelnpla quaedam pr0seruntur ex locis vitiost S. Nullus Supererit usquam soloecismus si illa prolis buntur Reeipiamu igitur τινο Π:αγγείλαντο C. Quis negabit aut quis noscit construetionem verborum Saepius mutari in longius protracta oratione aut artificiosius composita, ut alia forma coeptiri institui et currente calamo alia exeat, sed τῶν Et λάτων τινες ε α γείλαντες οἱ Λακεδαιμονιο εγνωσαν dicere absurdum St. Qu0 annotat Meineli cum Ephoro eonsentire Polyaenum&jafey II. 4. Ubi St: - προτεταξαν τω κήρυκι αναγορευται is οἱ του πυ. ν αἴρει λλον τε ἐκ τῆ αγος ac απιτε. non est id hercle mirandum, nam olyaenus sua ex Ephoro fideliter descripSerat. Pa 280. οἱ Mε ταλεντε κατελαβουT TOT 'Aχα iob πολεμιουντα τοῖς βαρβαροι c. Unic Verum S κατελα ON. Dicebant sequiore καταλαβέ, θαι pro occupare locum, castellum et Sim. Sed κατελαι οἴχη αυτ υς πολε χροντα nemo uua quam Graecorum dixit pro κατελαβον. STRAB pag. 80 de Tarentinis scribit: ου δ' κείνοι τοῖ ξε

μεν.

159쪽

πολλῆ καὶ 'ANEAH ελευθεριας . Sensu aeuum est ἡ αγεδηνελευθερία. sed nata est hase lectio ex ditorum errore. In libris est αδ ηυ, quod Sine mora reponendum Strabo enim aepius Homeric αδ η utitur pro γαν, et tuam lato appellat noto loe de Res pag. 564. A. την AI AN ελευθερίαν eam Strabo suo more τη 'A AH ελευθερίαν appellavit. Cf. pag. 575. νοσος ἐπιπεσουσα ε της αδην πλησμυργῆς. et pag. 687 δια του ριχ βρους τους αδην propter imbre nimioδ. STRAB pag. 288. 'Aλβανο τε καὶ Ιβηρε παρουσία δεονται

τα των 'Pωριαίων 'AIΠασχολία c. Haec uinelii non satis senec0ire videntur. Me quidem in his nihil ostendit. Si od/unt Romani inquit aequi/yimo animo imperata faciuvi et imperium a fluuiur. Sed rebellati Romanis in aliud μllum implicitia. Satis est duas literas expungere et Scribere δια τας τῶν Pωμαἱοὐν

320, 662 0 695.

160쪽

quuntur Strabonem dedisse 'Amθανοτητ ιις Sententia enim manifesto hae est τα χευ ψευδῆ εχι, τοι δ' et riθχνα. Post pauca in hoc ipso argumento recte dicitur πως ου 'Aπίθανον Saepius

quamquam est perineptum Vidi πιθανον et απίθανον consu8a. Attuli supra exemplum ex Flavi Iosepho. Nu8quam autem stolidi 0 est haec confusio quam ad Iliad. N. 658.

in his καταψασις cogitari potest Cimbri dicuntur a Boiis repulsi nutato itinere Istrum et Scordiscos petii SSe. Itaque reScribendum META βῆναι. Nihil ad 0nfusione notiuS St.

ΚΑΙ πῖ. ερυεξia . Coalescant in unum male divisa et legatur 'EK πλεονεξίχc. Contrario errore scribitur pag. 387. ΕΚ δε των

ΔIAATΘIINAI. Inqptum est in tali re διχρ.υεσθαι. Nihil aliud seri et loci sententia ut di eundi usus quam δίψη διχΦΘAPηναι.

라틴어 텍스트