Magnes amoris efficacissime trahens cor humanum ad Iesu Christi dilectionem, & vitae huius felicitatem. Editus Gallico idiomate anno 1631. A R.P. Stephano Binet Societatis Iesu. Iam autem interprete P. Henrico Lamormaini, eiusdem Societatis sacerdote

발행: 1636년

분량: 624페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

rs Magnes effaciter trahens vera sapientia. Is is clare omnia tibi soI-uisset aenigmata, omnique coelesti te reia pleisset sapientia. Omnes, qui prompta cupiunt responsa, ad hoc festinare ora .culum,ne dubitent est enim os aure uim diuinae sapientiae. fidelis Dei patris ilia

terpres et nemo prauer illum loquatur altum inalcatur silentium et

-, inquit Deus Pater, cuius solius est loqui,&reliquorum omnium ausculta

re. Quando enim loquitur sapientia est, qua loquitur, pura oracula loquitur.' Inter humanam scientiam, diuinam sapientiam hoc est discrimen quod illa s. mom si sicca, frigida, ac fatua, Mabsque ullo ζ -' diuisio gustu,qno assiciatur anima, haec

Diestati autern est scientia sapida,affectuosa, sub sua .v. limis , hausta ex thesauris coelestibus, ientia. qua mirum quantum consolatur ani . . iram se habentem sapientia inquit nus' quistiam,ssa Massismis., alter est scien ria ρε abistim sate Mea fias. 4. Di' nysium fastissimum lumen e tenebrmo ea ne Arem diuinis iis Christus Dominuadeo potens est in hac diuina sapientia, ut, quandocunsue loquitur, verborumllaculis corda alte transfigat, eademque

222쪽

Adamorem Christi. 8x in opositionibus vitam aeterna tribueniaxibus, luminibus , deliciis quouis nectareis Ambrosia suauioribus repleat. Vnde de eo, qui se Petram nuncupat,

appotate dici potest : Exi, mel de mora lemmi de xo νι mo. Quando haec Petra' quae est DC in Dei Patris, si ita dici potest de eius humanitate, sicuti est V secundum diuinitatem lo- quitur, eius sermones eloquia, aliud 's Q siuat , quam nectar coelesteri dulcedri paradisi. Et Aetioso. μνί ex,ω. a Mes.2Φ. p.raaes. Vnde cum quadam die sapien-- dissime sermocinatus fuisset, dixit S. Pen. I nunquid di vos vultis abire quasi diceret, nonne de alio Magistro vultis Dbis prouideres Cui S. Petrus ex intiis

visi ex thesauris coelestibus deprompta esse possunt, Manimis nostris talia inge- ris sapientia di consolationis colloquia,

quae indicant te solum, alium vero neminem,uitae aeternae verba proferre. III. Tanta est infirmitas ignorantia humana, ut, simulatque quispiam conspicitur , qui prae se erre videatur M 3 spe

223쪽

81 si Magnes effari re tristi

speciem momen sapientis, velut alia quis Deus in terri degens adoret . Quid diceres de ijs, qui Venetaoissi sapientem simulanti, de neqviter effngenti, expur auro- cathedram , seu sellai fieri curarunt Quil de Romanis, qu Simoni Mago elegantes magni Pretiri statuas erexerunt . eo quod insigni a pientia praeditum crederent; Quid doe Graecis,qui suos adorabantopientes, dirdicebant, SOCRATpsis 1xIT: ergo D EUR Dixi r Deus siquidem per eius os diui- na imbutum sapientia loquitur. PYTHA GORAs dixit igitur verum est . quias Pientia, quae extremis eius insidet labiis,

dixit. Dixi ΡΣ, ro, nemo ergo mortalium praesumat contradicere. ARISTO . TELA DLDIT ergo ipsamet dixit veritas: Quando natura Geni us ac magnus Deoruminterpres loquitur, Deus De rumiam uitur os L UNTI W, mortales Seneca,Epict eius, Cato,&c Semidera: sapientiae oracula bquuntur, nemo auia

deat histere. Date locum, prodit Apollonius Tyameus, mundi sapientia diuinitatis interpres sapientem, vise parem . ruta, qui Seneea philosephus . Deum i corpore haMaianum: illa solus loquatur,

224쪽

Adamorem Chrsia

taceantisteri,& ab illo discant niuersi. Est enim Rex hominum,& cordium Imperator. O humana conditionis nostrae extrema infirmitas Largone veneficis,

hominibus seditiosis , impostoribus &.vaniculis philosophastris, qui ad instait

psittacorum pleni vanitate, irae sumptione, ut sapientes loquuntur, diuini honores deisentur Annon satis constant eorum ex sacris Moysis codicibus di alio in furta, quae in sua voluimina retulerunt ac delude ea adulterantes, ad suum intentu accommodantes , sese sapientes, ali unde accepta scientia in f ti venditarunt poli quidne unquam extitit magis ridiculum Stoicis, qui dicunς non magis sentiendam esse mortem Patria aut Matris, quam unius-Gallinae. Et barbariem istam bestialem, nomine spe cioso sapietitiae nuncupant. Hoc nominς

plurimunx mihi placet rigenes, quod Doctores istos comparet decem plagis

AEgypti, monstris quibusdam houis

qui ad aliud nati non videntur, quam ad mordendos, pungendos, variis tor mentorum generibus homines cruciandosci tam ita deest verasapientia, quam vera

225쪽

tate conspicuus. Quale cordolium eindebet homini probo, dum vide qua olim in Meneratione fuerint isti sapien- tui; simulatores , qui erant vane gloriosissimi, omnium mortalium ambitiosissimi Christum a tem exam , δε-lam, supremam sapienxiam, ac proinde infinite amabilem, adorabalem nullo fere loco apud homines haberi . LV. Quando summus Sacerdos in trabat in Sancia anctorum, ut exire Dei inibi accepta oracussa referret ad Populum, totus quantus erat mysteriis estitus, lucens vetuis .in meridie nanai non nisi auro, lapidibus pretiosis,&,nLuersis natur opibus indutus illud in

grediebatur. Ad cognoscendam Dei voluntatem alio non opus erat indicio, quam iptueri, inquit Iosephus, elus si num coopertum variis margaritis; nam ii quod peteb tur, ex Pontificem, Deus. conςedebat, duodecim lapidet, repraesentantes duodecim tribus Urael radios ex se iaςulabantur, eluti duodecim parui soles & lac sua recreabant nuuerium populum, sed id solum erat Qgura Domini Saluatoris, quem si audie

t. videris certus esse poteris, quod via

226쪽

cias, quod audias ipsam coelestem

Plantiam, haduram artus humanos, lo uentem, Echic est, ubi exclamari dcbet: VERBA D I, M O, HOWi in si Nam Ast.

quid aliud diccre posset Pater, si loqui veli et , quam quod eius dicit filius Quanta est consolatio perpendere id, quod Euangelistae dicunt de incredibili concursu hominum, qui maxim flagrabant desideriet audiendi eius. Verbata Memineris quinque illa hQminum millia quo iureis Dauissimi verbisui catenis traxit in desertum. Qui adeo auidicrant eum audiendi, ut obliti cibi &so-xuS, in tertium usqui diem ieiuni manci rint, κnse tunc quidEm, licet urgeret fanies, ausi sunt sermonem interrumpe- xx, ab eo vel frustulum panis petere.

ofγὰογβρὸ of - Quae isthaec obiccro est mentis perigrinatio,6 a sensibus ali natio, ut non unus,n Mu', non aliqui n0 pauci, sed quiriquet holoinum mi Ita, in tantam Christi sapienti admira- idiem abripiantur , ut praeeligant mori potius fame, qui ut vel unicum eius erbum sinant abire in ventum Memia etiam oportet alterius Euangelistae.

227쪽

Magnes efflcaciter trahe

, quod inibi crant homines , lucem diei praeueniebant, se ad templum consero. bant, loca praeoccupabant ad excipieΠ- dum sacrosanctum eius verbiren Tantus Onini erat hominum compressius , ut passam tecta, ad eum audiendum . vel ad hiinus viden sim qnscenderentur. Neque visu neque auditu unus satiabatur. MiuDe Illi . illi soli conueniebat illud timebant '' via ne dest oris. Reuocain memorianuquod Ries Marcus: exisνώn uirenaere

eum diceae es , quia is furorem rapeu est. Hoc

est , eius nec ellusi audicates feruore heius sermocium. Quid tes quans testse denuiteret in oceanum profundissimae tu ologiae, sin altissimas , ac penutus inpenetrabiles hominibus immitatere cogitationes qualiter etiam popuIus eum comprimeret, nec ei tempus su

mendi cibi, capiendae quietis vllum

concederet, prae se ferentes feruorem iunina esse furorem, eum domum abduxe-xunt: quod postea S. Paulla obiectum est , dixerunt nimia A, - eo ἀ- niam adduxeriane. Tibi credo, non excidit me M

228쪽

Propter essicaciam eius verborum coacti ruerint exclamare. v N QVAM SIC , o QT EsTΗΟMo Latere te etiam non arbitror, quod de eo dicit S. Lucas,quod adeo eum urgebat, quasi obsidebat populus ad praedic a fidum , ut cogeretur se nocitu abscondere,&recupere ad montem.Eius sunt verba PT ιὰμ.

..n moneo. Et quando eum capere Olebat, facere Regem , cum alius 'iun anitus loquendo, non occurreret modus e rum manuvetia miti fugiebat U--- tradas velim obliuioni, quod eo agentea n lim duodechmum,&interrogante aequaerente varia ex antiquis illis Rabbianis xlegis Doctoribus, qui summe cum omnibus,qui aderant,&eum audiebat,

lud OMN Es: niuersi enim tanto fer uore ad diuinum istum PusIONEM a diendum ferebantur,'t crederent se audire Deum loquentem, quando b*no .emine contingebat eos sapientiam eius

iussire. Et hic peropportun ac appos

229쪽

- 88 Magneses actu trahens Act. s. io G sic poterat illud Ἀχαρα-an res mspienti stiri uri νώ INMe ιώγώ. o. a-0 alta sunt, quod Orpheus sua Lyra Lubuminibus post se traxerit rupes, 4ntegra sylvas quod maxime sera animalia o curarit , naturali. ferocitate exarmarit Magar inquam sunt; sed veri. to pura est, quod Christus sapienti sud Upq uentia maiora his fecerit.Conterem, .corda lapidea, mutans leones inmitissimos agnos onnumςraque si patrans,

miracula..

. . Commmisere opinione creditur Imper*wrJustinianus, parti in vanitate ad superandum salomonem, partim ve- nerauons Christi sapienxiae motus fui se ad solificanduisconstantinop oli sanoae Sunhiae Onolum. Isaiam templi, ut Qcant, 'oleugi cuxare sterni purissimet auro, chin um autem lapidibus, seu margaritis summi pretii, reliqua hi&con ueniςnti proportione exornari. Fieri secit mensam,inma, quaecunque in mundo rara, At ad randa sunt, insigni artificio inserta visebantur exsculai etiam feeit statuam Salomonis, Me sculptam post templi portam collocari. Is se abscondere videbatur summo pudore

230쪽

Adamorem Chrsi.

rubore perfusus, partim quod tam patirum praestitisset, aedificando templum, quod solummodo du6bus millibus milia 1ionum constitisset; partini quod se superatus a Iustiniano videret , qui tale opus, ut dicit auctori)extruxisset, quale ab Adamo usque ad illum diem sol, a conspexisset, Ad me 'uod attinet, gra aetas habeo congratulorque bono isti Principi, quod ita honorare voluerit sa- sientiam Christi, per templum Salomo nis figurati τὸ honorati per erectionem 'tanti operis, quod opus ab eo aedifica-

'tum est, non solum cum hominum , sed etiam cum naturae totius stupore. Nam

si dicitur homo valde S A, 14,4 id esse in terris, quod Deus est in caelis, imo Se

neca eo petetigit insolentiae, ut ausus fuerit dicere De uim a APIENTE in aliquo superari Eius verba sunt hχc Demnatura beneficio sapiens vir sapiens suo imagna labere imbecissitatem hominis, essecuis ritatem Deis ecquid fieri potest vel excogitari a mortalibus , quod dignum sit infinita Christi sapientia, quae erat cor,

honos,&sos sapientia diuinae simulae humanae Stulta antiquitas adorauit ni0.b, quandam Agatham, inqua, accedente 37

SEARCH

MENU NAVIGATION