장음표시 사용
251쪽
Crede ergo,& duo erimus omnipoteniates, ego per naturam, tu vero per glatiam quia sic mihi placet , tu tuas mihi
dato infirmitates ego tibi dedero meam omnipotetiam summopςre FLror, quomodo homini hec tam ami , tam eximia ac sublimia verba quae ex animo adeo benigno infinita chariritate pleno , legenti vel aliquo etiam mediocri cum affectu audienti, cor non dissiliat in partes
V. Quid dices,si assirmauero id, quod ista auget fere in duplum esse quod Optimus Dominus perbelle norit, se ista
miracula maxime ingratis ac perfidiosis hominibus praestare Vnde ad eos optimo iure dicere poterat. Reddo vobis is uendipotestatem muti quipaueis post diebus inmabitis, aeritis/ων faciatate videna vobis restituo Acaci qui singuiarini, quando me in meo an me natantem videia uis 'quando re tradibrium urpurea in rus insto Ostendar. ct die nur a Fliato Meo homos Mobis fabula 'turus βι m. o mortui, Parasitici, mauci,claudi. mdo bis,vel quia nunquisin
252쪽
rreis lanis eonfiesum, ac lancea tranc fossum iri, quin mea vobis negandum,ac Masphemii qilando in ara crurucis Patri animam reddam, onerandum, Dprime perspectam habeo omnino i lem ad infiis mei erga vos amoris expecto vitissitud1nem. nec tamen recuso via vestrum benefacerta, credine potest,
quod sol acceptis hinc similibus a Christo hene fieris ametriistin fit in eo diligcindo Moferendo ei et minimis saltem obse io, Ques minum dare Amsi uti Meca, ne lumis expindere . his' μ' .magnum diuinum inperrire. σtam nuta e Expo ne sic: opus Dei est, si videns tuae beneficia, di miracula iis collata, qui non modo non aestiment, sed, Chullius momenti, ingratii nil cuctili contemnane: tu tamen interim non cessas velut
pleno cornu misericordiah tuae oleum ac sidue in eos effaendere. Proprium id est Dei, qui id praehat, proximεid eum
I. Quae insania incesserat 1nsellaesplos, qui cognito, quod Christus ea pione sua daemonum legiones eiecisset,
deprecatum eum venerunt ut e finibus
suis ad alios nasiren Nihil omnino det
253쪽
a I a Magnes effaciter trahens ctati neque Miraculis, neque tanHMI-gnium miraculorum auoore sed& his infeliciores ac ingratiores erant illi ob sessi, qui optimum Dominum, ceu Marigum, tradu entes, daemonium, eum haberes, in Melaeba daemo hia eucere , miracula in eius virtute faeere, noverbo puram putam magiam ac incantationem, quicquid faciebat praetero 3 din rium cursem esse dicebantis. Revera excedit quamcunque execrationem, Lmaledictionem ac proinde ne- .mo solo Deo excePloyhaberet animum
tam inaledictae hominum Deci, ipsis bestiis ingratiori ac agrestior quicquam)oni faciendi. Dixi,Deo excΘ, iii, istorum hominum non obstanue, ehristus onines eorum admirandis mi raculis sanat infirmos. Veram quod mihi e corpore cor evellit, est miraculum omnium miraculorum hoc otii mnomine, ideo 'uncupari miraculoruin
originem: quά ipsa est Charitas transiliens omnes omnino termiuos, qui homini in mentem venire possunt. Quando
dii discipuli uissim us proficiscentes ei
dixerunt. Tus I peregrinus σι in Merusalem non cognouisι, ruafactasunt in ilia his is
254쪽
dixit ad illos νωapno I sis, inquiunt,
impostquam uniuerium mundum suis miraculis &beneficij repleuit quae, inquit, miracula Θ quae beneficia Tantine vos res tam exiguas facitis, eas obstupescitis me ex hoc capite amorem eius velim mellamini amor enim illius ista omnia infinitis modis excedit,&λ- re ea omnia trAdidit obliuioni,tam parua et ridentur . comparata magnitudiniam Oris,quo no sisequitur duoptimus Magister Christus ad duos istos discipulos luauissima hqc proferret verba, talib. intra seipsos flammis amoris erant a censi, ut grauiter se incusantes, Ninuicem aspicientes, toti quanti attoniti ad
inuicem dicerent nonne cor nostrum ardens
nob. μυρώ .s istinam saepius tali nos dignaretur sermonesqui inflammat asse ctus, & ignem immittit in animas nota stras. Miracula dicuntur esse lingua iamnipotentis charitatis Dei. Eheu si Christi miracula aliud non sunt, quam ignis consumens, cur animos nostros non accendunt isto amoriSigne aduer-
255쪽
sum ta bouiam Magistrum λε si onuit
pollent pote, tia, cur non conterunt duritiem affectionum, ac animarum nostrarum proterustatem, quae Omnia amant praetericiquod amare deberent λ. quod tame micum est ob eo in omnis casti, itin xii amoris. VII Coin mune dictum illud est C .monistarum,quando, μω, 'e loquun-etur de rekrendis aliquibus in numerum Sanctorum miracula tant, maiora μηλ ηαant sar hae non corpora, sed anima curam, r. Hoc ex in omnem controuersi in Posit ,.quis enumerabile Dei nixa miracula, quae verbum incarnatum se, cit in conuersione animasum' Quanta
inter vivos agens patrauit post
eius mortem quanta Apostolip quanta Martyres quanta Ecclesia Praelatara uanta caeteri omnisgemris di comitionis sancti eius vixtute patrarunt λTria hae M verba Eriove Ammus omma, de Christi ad ea datum responsum, Sancto vernardo attestame,flua replirunt fastiriis, δε--Eremis , ct totum mundum innumeris propemodum Deismis. νο ipsi innumera feremuis miracula I erit de
256쪽
clam est ac si diceret Dominus propter unum a me coram vobῖSfactum miracu- Ium,lsilentes prae admiratione, Omnes
obstupescitis. Elarissimis operibus, quae Vnquam in genere picturae vidit mundus, primas tenuisse dicitur opus illius Pictoris, qui in eadem tabella omneS hominis passionesis affectiones ita oculis spectandas subiecit, ut quicunque o- lin.lib Pus hoc conspexisset, praestantissimum f. ς. οac excellentishmu totius mundi opus secospexisse arbitraretur. Vnde dicto operi adscribebat ipse auctor opus o C
POSSIT EDvCERE . Pictores alij adeo
artificium hoc admirabantur, ut dicerent, eo stante, nihil amplius inmundo dignum esse admiratione adeo haec Ο-mnia alia, quae alias admiranda vide bantur, sua pulchritudine anteibat ODeus Vtinam haberemus pictorem, qui omnia Christi miracula, miraculisque assinia, quae fecit, ad viuum nobis posset repraesentare At si verum eloqui velimus ut velle debemus, deprehendemus solum
257쪽
ar Magne es ariter trainens di nicuChristum debita cum dignitate, SMaiestate posse ea representare sed acta huc melius dicam assirmando eum non esi depingendum , sed solu oculis usu Pandum. Est etenim verissimum, quod euidam ingemotus dixit:ωπι Christus mi raculum ess id est,Christus est accum ut
Rem melius exprim mus,4 dicamus. Qmnia miracula simul in unum colle stiessiciunt la,quod Christum esse dicimus O terque quaterque beatus ille , cui concessum si ea aspicere. οςatior tamericu etiam dui traxi suspicere,intimeque
vult, nec scit c potest aliud amare. quam urni qui omnem.caed4 terrae a
VII1. Nestio an audean dicero, quod quemdmodum miraculum mi races umest a Saluatore in dies,quis:&nouis beneficii accumulari animas. perfidas, & ingratas ita pr0digium pro .digiorum esse ab hod e qui tam acta miranda ab eo Patrataintuetur ne hilit men ea aestimari Quid dico aestimari timo,proh dolori ipse occasionem ex illis
258쪽
Adamorem Christ. . arreontra eum molienda. Nonne res prorsus erat indigna, imo execranda,eum no-
'ine agi, Venefici compellares qui idem nec Dcum timeret nec Moysi Pro pheta: Maxiluo, ac legislatori praestanti simo quicquam defcxxcit imo vero legem ab eo latam contemneret, Velut atheus quispiam Quid Deus atheusΘ o superi, quae communicatio luci ad tenebras quae iniuria, quae blasphemia infertur, implagitur vestro creatorii sed huc usque verba solum, sequuntur facta, veniunt ad rem, eleuant lapides, quibuS cum obruant , vel supercilio
montis praecipitent. Vnde ut ad mentem eos reducat, cogitur dicere misis sonis
vera ostend. obo ex Patre meo, proprer quod
horum me tapidis A Innumera inquit feci
miracula, quae ab alio proficisci non poscsunt, quam a Deo, ac proinde me, qui ea facio, scire debetis facere virtute Dei Agite ergo, dicite obouod horum vultis me occidere Certe si vel minimum rati one uteremimi ea venerari,&mihi, qui ea in bonum vestrium facio summa gratias agere deberetis. Itane Dei beneficia
recognoscitis P omone sensibus sibi eonstans uspiam reperiri potest . qui haec 1 mi
259쪽
. miracula ex Deo proficisci non fare tur λ hi omiseria humanas quid hoCxei est qno plurae beneficia mistris istis creat is exhibentur, eo magis genimi na ista viperaru contra Deum creatior i&Seruatorem suun insurgunt Iscxhibe na4 miracula genti isti ingratissim Certo certius maligni isti Dracones exsoribus colligent Veoenum, quo Chri sti innocentiam inficianz, in potuerint eliis vitae candorem 4 diuinitatemini isti ipsam denigrent. aer. IX. Videor mihi periisse,&insta iamnes abyssbs delitescere, quando milis in mentem venit horribilis illa Christi
in spiritualem haurirent ex miracuo lis Domini, nullum iis exhibetur, muι.lier quislem illa chananaea via dexteri
tate unum obtinuida vero ii, quibus miracvicium tralis in oculu, nimiis . suis
260쪽
suli radiis eos pene obcaecant, plurimis abundant miraculis, sed tantum abest, i fructum siquem ex iis decerpant, ut quo plura videnti eo peiores quotidie fiant Dei non norunt miracula, uisi ad eum abnegandum ex iis aliud non colligunt, quam lapides ad Messiae innoce tiam lapidandam Malunt esse daemones cum Lucifero . quam seraphini cum S. Michaele. Nonne satis sunt ista occulata di incomprehensibilia Dei iudicia, ad caelicolumnas concutiendas, ac labefactandas Aliqui de manu Dei omnia prospexa percipiunt , cum interim nς-quisii mi sint omnium mortalium; aliq uisunt innocentia vita insigne , qui, si vel
unicum intuerentur miraculum , couciis
Derent animum quam plurima actionibus suis heroisis patrandi miracula,nec tamen id si conceditur. Admiranda picinde aduranda Dei sunt iudicia. Σ. S.Chrysostomus magni cinno xia,ut avolet, petens aetnristo rationem
aquilas, ut homines quia nemine vi ci omnes autem ipsi vincere,in veluti