장음표시 사용
301쪽
a46 Magnes efficaciter traΓens
suscepit destiadendum: loc tanta benignitate 3 charitate, ut nouaSe OcUlis mulieris, ii umerito confuse, copiosasque elicuerit lacrymas quae,perpeiadens a quo defcnder tru Advocato, pene prae nimia cordis dulcedine expurasset. III. Meministine quale responsum infami postata Iudae, ne sando cum . osculo tradenti dederit; cquidem si in manus Lliui Petri . proditionem tamen edocti, incidisset,non dubito dicere cum . . S.Chosostomo, quia non tantum unam auriculana, ut Malch Q, sed totum etiam caput abscidisset, & loqui,tam nequiter prodendo Dominum, dicendo vis RAB docti fletes nae ministinc inquam,qualiter benignissimus Dominus ei responderit 'scio te meminisse, in memoriam tamen reuocare quid obest
effabilem Domini suavitudinem. 6 comprehcpsibi em bonitatem l Num sermo quispiam institui potest maiori hac astabilitate Nonnullorum, quidenatura rerum scripserunt, opinione,
pellis agnina vinctam sibi lupinam linis
302쪽
Adamorem Griss pulsu quodam naturae diffringit,
partes agit. Et credi poterit, quod tu agnus coestis Patris,admirabili claritateoticulans lupum hunc infernale, cor eius non fregeris amoris essicacia, vultum non cooperireris inaudita confusione pΑge, quos putasinum amicis non misce bat seinaonec quando capitalem suum.
hostem dc nefarium proditorem tam clemente dignatur alloquio &tam largo suae dulcedinis fonte terram male , dicti illius cordis irrigat IV. Vix me capio prae laetitia, quan φ do rememor sermones, quos habuit cum misera illa muliere , quae deprehensa fuerat in crunine adulterii: loco enim,
quo eam accusaturus vel condemnatu
rus videbatur, ut lapidibus, iuxta claram Mosaicam legem, obrueretur, eos qui eam ad se adduxerunt,is accusauerant egregie confudit in terra velut in molli cera ea scripsit verba, quae ab eorum quolibet, non sine insigni pudore legi poterant. Vnde pudore uaffusi, furtim sese subtraxerunt, is templo proripuerunt. Videns ergo Dominus pauperculam mulierem lacrymis 'erecundia oopertam, ea ad eam loquu- tus
303쪽
tus est, quae eius cor salutari poenite tia concusserunt: Moliar mora qui s
humanitatis c clementiae excessum quasi diceret: Ego,ego sum, qui saluo damnatos .condemnatos Ego, qui eximo captiuos ex seruitute, g qui vitam do, .miseric'rdiae caelestis fonta te sup r terram fluere facio neminem auteni volo condemnare. Si quidem Pater meus ad hoc me misit, ut perditos salvem 'nautem perdam eos, qui salutari poenitentia saluari possunt. Vade mulieri, nunquam eg te pondemnabo, nisi te ipsam cQndemnaris Deus nemi
nem derelinquit, qui ipsum priuet non dereliquerit, semper ipse dat principium
salutis, nunquam autem causam perditionis minam inquiebat Nero, primis Impeiarijs annis , dum Casarum optimus haberetur utinam scribere ignorarem ad submgnandam vilius Rς moretem s Regii enim animi factum est OMNI avs VI TA MDAR E, nemini autem inferre mortem. V. Nihil est,neque in caelo, neque in
304쪽
Adamorem Christi. 4'tinnem, neq; etiam ardantiore dignum sit amore, quam id, quod nuc de nostro aluatures, ac Domino relaturus sum. Et hoc est Die quodam e corpore Dae M r .samoniaci integram malignorum'iri- ' Mium eiecit legionem, qui perbelle co 'gnoscentes infinitam Saluatoris ci mentiam, ausi sunt eum rogare, ne se ad inferni abyssum remitteret sed si ex obses eiiciendi sint,m,H- μὰν temporiam x h λ rum, ut auxe QDν--- asobar. Nec te gratis eum rogarpnt eorum enim non stante quod aeternum exciderint de
statu gratiaeis miseris ordiae 'enigni 1
me annuit petitiseni malens,dmittare eorum preces, quam vel in minimo i heiactare immensam suam mansuetudinem &benignitatem, cui nullam est reia perire similem. Ad haec quid dicemus
quid nobis de eo tanta humanitate praedito polliceri non audebimus Dan timebimus ne aliquid nobis neget, qui ne perditis quidem ac d mnatis in re Petuas aeyernitates daemonibus, quod ab eo petebant, .ne: Andum putauit pNon amplius miror, si sponsa in canticis cast. s.
305쪽
Piso Magnes effaciter trahens . .
enim est, si paucis dicendum est,qui contineat in se quicquid est desiderabile,.
quicquid est bonum,& amabile quo .t, ut omnium animos,etia ferocissimori', di maxime Barbarorum hominum, ad sae amandum amore intimo pertrahat. Vi Vidimus Christi clamentiam erga daemones, videamus nunc eandem erga hominem iamiam ad internum de trudendum,nisi,bona fortuna,inChristi Saluatoris clementiam incidisset. Estis,quem vocant BoNviI Nam, qui instante vltima visae periodo,assi xus. Melici mortis ligno, sic eius exigetibus demeritis in seipsum ingenue, et ria νο-ce mortis sententiam pronunciauit, di- cens se digna factis suis recipere. Iam una cum latrone altero descensum Auerni ingrediebatur, qualido videns e tremam Christi Domini clementiam qui pro suis in inlicis orabat;qui crudelitalcm se crucifigentium excusabat satuit experiri fortunam, se commen idando pietati agni immaculati, in supplex rogando, vi tantae se mansuetudinis Christus participem effcere, in sui,
306쪽
dignaretur. Quem Dominus eodem momento misericordia oculo respexit. cor eius de omnia viscera gratiae unguento inungens emolliuit, Querbuni dixit, quod Reges Μonarchae multis auri millionibus libenter compararent. imo sceptra, diademata sua pro eo Promptissime darent: A, Em , inquit
PARADIso Domine igna caro tibi constat iste paradisus, pro tam exiguo pretiis, nempe pro uno verbo, quidem a latrone prolato,inum das. Estne imagi nabilis similis dulcitudo; similis boniatas,tam amabilis Madmirabilis in mundo hoc VΙΙ. Perbella Intelligo, quod dicit E
lias Propheti, videns transeunte Domi l tot
isue Domin WMδρω .nom, inq uit, γων a.-- renuis in quo est Dominus suauitas enim infinita diuinitatis amat suauit tem, Odit autem omne violentum. x-plico Apostoli videntes se a Samarit
307쪽
as Magnes effleaciter trahem e. s. nis non recipi, quivus praedicare voles si dat Dominus, adeo id senserunt, ut Do
plenus semper misericordia, Rex mansuetudinis. ωιὰ se ad illos, suauiter increpguit dicens : in His uinodisius μῶ rmEne aliquando sic loqui, in agere L distis Ignoratis Dum hominis non seenisseam perdor eos luare t os loquimini vi homines, quidem homines parum circumspecsti, Mnon ut Apostoli. VIII Ce iam adm1rari Patrem ae ternum niuersam inςarnationis filii sui oeconomiam denominantis mellis lactis torrentem sic enim loq uitur apud
dum melIissui facti sint caeli. Et Ioel sic
sus eo iacto sed haec suspicere desino, .uando ex ore Saluatoris erumpere animaduerto torrcotes fumina aureae e loquentiae, omnes diuinae Rhetoricae thesauros. quando, ob ea audio nonnuia
308쪽
nullos eius Auditores acclamantes, ut creetur RE Lvi a in via, alios di centes , quod verὶ sit si xiv Dai. Hi usque adeo eius verborum dulcedine Capti sunt, ut nulla habita cibi potus, neque ullius prouisionis ratione, ad de serta eum sequerentur cum eoque tria duo integro absque ulla escarum solici tudine, multo minus procuratione cd
. briatus iucunditate lucis ibi a Christo I impertitae, interrogat audactet Iudaeos, an velint eius discipuli fieri Et hoc ex eo, quod bonitas & mansuetudo in eo tota collecta & collocata videatur, tanquam in proprio dc solo suo subiecto. IX. Lubet ne videre dulcedinem eius Male. s.
Apostoli, qui adhuc isto tempore angu 3 'stioriSerant pectoris . ei responderunt: - 'δ' unde illos quis poterit hic saturare panibus in solitudines Diaeentoriam denariorumpanes non si eiunt dis, si hon quirique mo- ἀ/cum quid acco..i . Quasi dicerent, si in
hanc solitudinem venire decreuerant, Vt te audirent, cur de iis, quibus opus est,
sibi non prouiderunt Videant ipsi, undu
309쪽
de acquirantiquod manducent Non sic, non sic, inquit Dominus , date iis ad
manducandum,nequeo eos videte tanta Fame languentesci eorum miseria non parum me affligit. Climacum cum aliis multis, tum hoc maxime nomine amo, quod Christum Dominum vocet arcum paradisi caelestis. Nam quemadmodum admirandus hic arcus, qui videtur esse pulclicitudo omnium elementorum ,
iuttatim distillat,4 diffundit omnem suam substantiam in sua in Modiniarum rorem,quo uniuersa terrae bona nu
triuntur, ita Christus se effundit. si ita loqui fas est suse large4ue distillat
rorem sua clementiae, replens totum v- niuersum admirabili sua dulcedine . ratar misericordia. Q*d multis replet omnia benedictione sua. nunquam, cuum demittit eum,qui eum fiducia recurrit ad sontem bonitatis suae. Totum in aquam gratiae se resoluere in quasi exinanire videtur, ut suae bonitatis opi
X.Quid censes eum iacturum in statu summae mansuetudinis, qua instante, sed ad specie tantum extrema cholera, ipsa pura puta est misericordi is
310쪽
harus fuerit, inquit, Propheta Regiu5 ν-
in nuptiis ea, qua decebat modestia de silentio, heii, qui inustararit aliquo suffunderentur rubore ei dixit mom
poterat constitutus in aliqua cholera pac proinde non facturus, ouod hiatur petebatὸ iacit tamen omnibus eius benignitatem obstupescentibus . diu iussit hydrias aqua impleri, quam aquam in praestantissimum vinum conum utauit. Et quando Mater filioraim
Zebedaei petiit pro liliis suis dicens,
uem ego ιιιιιώγώ sem scilicet meae passio 'Io m.
nis amarissimum. Et sibi ipsi respon
UM--υε-Quis haec audiens, non putaret ex aliqua animi commotione proficisti &petita simpliciter ab eo denegari Et tamen constat eum plus ijs concessisse, quam postulauerint.