장음표시 사용
91쪽
ca Magnes e cariter trahens gratiae dona,potest se exinanire, ari n. hilum redigere b. Ti. Cognitio ista, verae
humilitatis originem monstrat, radicem detegit. Vtinam Dominus Lara, sita sacrosancto suo declarasset ore, sicut exercuit 'pere . eius dulcedinem intatim e gustauit in corde lat quod proprio non est dignatus manifestares, Apostoli sui Pauli declarauit eloquio. Hic enim terminis, a relatis supra, distinctis, tum Saluatoris, tum Sanctorum, qui vere dc solide humiles ac Christi imi atores sum...c. ., 'nt, e cenentissime describit, NEUM
est substantia exinanitionis paucia erbis comprehensa eiusdem descriptio atque definitio. In qua, quoinodo Chri stus plusquam omnes reliqui hominesse exinaniuerit, facile est notare: Et qui sequitur modus,id clare ostendit. od nimisum non est, nec otiginem habet ex nobis: quod DeuS,1ecuniadum suum beneplacitum , redigere inpihilum aut a-nobis tollere potest, vel
92쪽
Urululum sapimus . non debet nobis Porrrigere ansam superbiendi, vanerios super caeteros extollendi. Quo quis autem mitori coelesti inmiti est illuctratus, eo intimius hanc veritatem penetrabit, Saluatorem autem non soliun
illuminatum , sed etiam lumen ipsum fuisse, nemo est, qui ambigat splendorem enim talis icientia olvitium Sa ctorum capite gestabat scientiam item diuinam , gloriosam , infusam. ac qui si
-iiso, in summo gradu habebat. Cum igitur maximam,quae haberi potest,elaiaxitatem, cognitionem omnium ist rum rerum haberet, videbat omnia, quaecunque habebat, proficisci ex libe xali manu Patris aeternis loquor autem hie non de diuinitate, sed de humanitae dith unde sic secum ratiocinabatur rhoc corpus est sancti Spiritus,aut totius sanctissima Trinitatis opus anima,quae corpus animat ac vivificat, ex Dei infuisione prσfluit omnes utriusque potentiae ac facultates ex eliisdem liberalitate proficiscuntur vinculum , quo corpus Manima inter seiunguntur, est ei dein
93쪽
donum,&.opus ineffabile. Virtutes aliatem iratiae consequenter infusae liuia manitati meae ab eodem procedunt. πιsus porro horum, ad aliquem effectum producendum nullus esse potest, nisi di uinus adsit concursus, potentiae, miracula, sicut minimae cogitationes, eius sunt opera limo ne verbulum quidem proserre neque passum faceres, neque manum mouere possum , nisi ipse soluat linguam, pedem moueat, manum explicet quin imo ne suspirium quidem e mittere potest cor, nisi ipse adiuuet. Vnde in omnibus meis actionibus nihil est, quod tanqua, proprium mihi possim
adscribere, si quid autem est, ita parum est, ut comparatione eorum, quae solius Dei esse dignoscuntum penitus nihil esse videatur, quare non immerito exclamare possum cum Propheta AEnib. ---- sum. Siquidem totum 4uod in me est, meum non est, sed Dei. Nihil ergo meum est quam ipsum nihil. Et Hoc NIHIL OMNE meum constat dominium. Cum igitur omnia ab illo acceperim,omnia ex asse accepta illi referre de beO. Ex quo fit,vt,p tex Ni Hic, mihi maneat nihilade quo crgo eius in con-
94쪽
spectu possum gloriari, nisi de Illo solo
nihilo, de extrema mea paupertate fum me erubescere Gratiose hoc dicit S. Augustinus . explicans verba Christi r
si non tua , quomodo uir si tua , quomodo non - ' 2 h. rua 'tu enim dicis virtimque s mea doctrina, ' ' Τ -
ω non mea. Et paulo post sibi ipse responta 'λ'
det, dicen. quid tam tuum , quam tu Et quid tam non tuum,quam tu, si alicuius e quod ., Si quid habes , tuum non en, sed terius, huid habe , quod minus sit tuum , quam tu, quando tu istis tuis non es sed alterius, mus tuis, quicquid in te est, ex te emana epoteB,
cissim en .stfruitiori siti, ct omsi honor . qui inde potesprouenire, o gloria uniuersa isti de hetur. Vt res ex asse integre ct proprii ime illi propria,alijs autem solummodopriuative.
. III. tqui ista est abyssus exinaniationis, quod dicit Apostolus de Chri sto, quod seipsum exίnan.ώoris coram o culis aeterni PMris quod est dicere Vbi Christus reddidit Deo, quod Dei fuit, 'nihil sibi retinuit praeter ipsum nihίLA L
causa assero , neque hominem, neque Angelum,eo exinanitionis unqua pertia
95쪽
pertigit. Cum enim, sine comparatione maiori lumine illustratus Mahunda tiori gratia caelesti esset donatus, ita in time istam penetrabat peritatem, ita CX-acte reddebat Din qu Dei erant, taquia persectissime hominis, cum suis alterius creaturae fragilitas ei constabar. illo nihil esset humilius. Et quia et iisti titia non solitariam speculationem, sed operis complectebatur executionem, quod cognoscebat faciendum faciebat. in centro sui nihili se constituebat.
Quare cum doceret, in nouissimo loco in conuiuiis, caeteris congressibus re Cumbenduar ipse recumbebat, infima quaeque labiectissima mundi tanquam sibi debita arripiebat. Eheu'lo ge aliter, quam nos agebat: nos mira de humilitate dicimus miras de ea ideas nobis efformamus eminentissimas quasque cognitiones concipimus , sed simulatque e loco conceptarum huius modi coguitionum discedimus nihil minus, quam quod cognitioni illi re .
spondear,recitamus sed plane contrarium agentes, , - - viscus3- σω vinationi , plenis cyathis , vanitatem
haurimus. Et dum apud alios de humilia
96쪽
veloquimar, vanae gloria auraata nos replemus, ut prae ea crepare possimus. Et nobis, tam sumus amentes tersua demus,sat esse ad humilitate acquirendam , si de ea sermonem habeamus. Omiseri, infelices, qui contenti cortice, securim adradidem non applicamus,sed
mosipsos condemnanaus, mortis sen tentiam contra nos pronunciam usi
Postquam enim ad stuporem auditorum de sancta humilitate in exedris S cathe- eris verba fecimus, si quidpiam reprehendatur, aut minus laudetur , tanta ex
eo assicimur tristitia, Mita animo delicitamur, ut, si super hoc paululum resectata mus animum, non possit astius vanitatis
non lamme nos pudere. IV. Perquam optarem, amice L
Ehor,posse me tibi explicare verbis,quod in animo inuolutum geroci assero enim Christum Dominum ad se humiliandu&exinaniendum adhuc alio longe for- tiori argumento motum fuisse, quam si erit illud, quod modo retuli. Quod enim D.Τhomas dicit de timore, quem Christus erga atrem habuit , optime ctiam dici potest de humilitate Virariem ergo Christ-hH-rit virtutem imoris ac
97쪽
uersuPatrem respondet, assirmati uomnino habuisse, quidem in eo gradu, ut homines & Angelos hac etiam virtut ut omnibus aliis , ei diuinitus collatis, longe superarit. Eius ratio est optima quia ex duobus motiuis potest
timor nasci. I. Ex eo quod DeuS, cum sit infinite iustus,peccata puniturus fide credatur. Et hic timor cum exemptuSesset ab omni peccatomoti magis cadere poterat in Messiam, quam ille, ,eAa re iis a Deo: quod nullo modo Christus timere poterat, cum securissimus esset de sua beatitudine. II. Timor nasci etiam potest, ex suprema excellentia, excellenti eminentiateius, qui timetur: quae eminentia in Deo est infinita, unde nulli omnino potest conuenire creaturae. RIMus est seruilis,&duo solum respicit; PROPRIvM CILICET CΟΜΜΟ-
CvNDv filialis, plenus amoris sincerissimi. PRIMus subiectus est seruituti. SECvNDus ab ea penitus liber, totus est in veneratione,& honoris delatione. Et
ita quidem, ut, quo quisque magi proficit in cognitione infinitae magnitudianis Deliquae omnes res creatas infinitis
98쪽
superat modis eo maiorem acquirit timorem, in respectum aduersus diuinam Maiestatem respectus autem iste totus consistit in amore, monore,&profunda quadansreuerentia. Eodem prorsus imodo Philasophandum est de humilitate. Homines enim vel ob suas miserias, ψ fragilitatem ac ob infinita prope 'modum peccata, coram Deo se humilianti&haec humilitas non erat in Christo, quia in illum ne minimum quidem .a cadere p0reta peccatum vel ob im 'mensam, quam in Deo intuentur excellentiam, mob vilitatem, quam notant in se&caeteris creaturis atqui haec humilitas tanta erat in Christo, ut ad eius magnitudinem nullus unquam hominum valeat pertingere. otius rei fundamentum est, quod M. Paci nitumnus in Nariseis. Ex quo nascebatur, ut cum Christo perfecte constaret omnia, quae habebat,ut homo, claudi terminis, Messe finita, proinde suam etiam anitas. lim. P. mam non nisi finitam esse, ac cius capc 's
citatem solentiam non extendere te,
nisi ad gratias, ad virtutes, perfectio nes finitas, limitatas cognoscebat ex altera parte cum Patris magnitudinem
99쪽
infinitam ac immensam perspectam h beret, perbelle sciebat se, cum Patre Cola. latum admodum ege exilem Vnde Iim Dauidis ore dixit de seri .s -σαι- wam, hilum an olo. Pote strigitus dici, verum est , quod, etiamsi dona gratiae saluatori collata in aliquo sensu possent censuri infinita , reipsa tamen. tenminis circumscribi di esse finita. Ex quo recte inferes, posito dicto funda
vis rit. --, Christum ut hominem , excellen . tia Patris remosiorem laus quam nosa Christo,ut homine Pstiopas ITIo haec ad speciem audax videri posset .sed re- ipsa est verissima Nam etiamsi vilicum tantum gratia habenenuis gradum , Dominus duodccim millione , tamen stat inconcussa veritas , quod nempe maior sit relatio unius gradus ad duode cim milliones, quam duodecim millio num ad infinitum in quo nulla repertiatur comparatio nostra enim.VnitaSt ties potestis ultiplicari, ut ad aumerum duodecim millianum pertingat. Quid mirum ergo, quod Christus perpenden LPatris magnitudinem, se cum ea conse
serens, summesea nullabat sere mihi
100쪽
magis adhuc se non fiumisiabat; nam ad honorandam magnitudinem infiniatam, opus est in honorante honὁre infinito, in humilliante humilitate quoque infinita: quae non reperiebantur in Christ quia ad eum tum pertingehant terminum, quem patris aeterni sapientia praescripserat Percommode autem illud accidebat,quod Christus con-hitutus in centro sui nihili. in abyssis profundissimae vilitatis: quae compar ea infinitae Maiestati Patrisnihil omnino
ei videbatur) Patrem intime deprecabatur, eo, quod ei reddere non posset, quod illum decere apprehendebat . Quod enim reddebat, ita illi videbatur exiguum, ut in rei veritate erubesceret,&veniam humillime peteret, his aut similibus verbis, uuae ex maxima humili-
V. En Lector, humilitas,cui par non potest inueniri en, inquam, humilitas, quae Christum Dominum multis nominibus charum efficiebat in caelo, ama bilem in terra si, ut aiunt, regnum imperium omni iure ei debetur, qui ma-