장음표시 사용
331쪽
De Sacra Trinitate, Concio decunda.
quatenus proverum perveniunt; sed antea Pueros dicimus aut Ptiens; ut, si totam speciem vellemus indicare. dicendum ellet, Man, Worata' and Gil Dicimus quidem, aliquando, Manlinae, hoc est, genus Huma quo amplietur signi, ficatus;ὶ Verum hoc non usu atur nisi pro Humano Genere, Collective sumpto : non deiiuubs minibus, Distributive sumptis. Non enim dicitur, Unum vel duo GManli s humana genera, ut dicitur Ham' --uer de Cogimur itaque pro desectu vocis Anglicae, Personam dicere I sensu mutuatitio ) pro
At vero Patres Antiqui, qui primi Persuae vocem Sacrae Trinitari adhibuerim ; non Augίαο Sermone uti sunt. Adeoque non possiimus, ex praesenti usu vocis Per n.e apud nos, satis concludere, quo sensu hanc vocem ipsi usurpaverint, cum eam attribuerint Peri
a. Seholastici qui dicuntur ὶ alium adhuc sensum voci Persame attribuerunt, sibi peculiarem. Ea in tum Augus tum H mrnibus accommodantes Pro desectu vocis quae sit Hominibus & Angelis communis. in Ut idem si licet, apud eos, simn Rationale, seu ut nos loquimur in Raetimalis Creatura. Aliique, hos imitantes, pariter loquuntur. Sed hie est Novus sensus, Autiruae Vocis, post eorum Patrum tempora qui primi vocem hanc Sacrae Trinitati attribuerunt. Neque ipsi Scholastici, absque Metaphora, Same Trinitati vocem hanc adaptant. Non igitur hinc satis constat, quo sensu Patres illi, si e de Person is illis locuti sivit. Certe Patrem O Hilium, an Divinis, non eodem prorsus sensu intellatas vellent, quo de Hominibus usurpantur: nec talem esse AEternam Filii Generitionem, qualis est ea quae apud Homines. . Ut igitur genuinum tensum hujusce vocis Presinae, prout ea Sacrae Trinitati accommodatur, reete intelligamus: non tam considerandum est, quo sensu vox haec apud A et nunc usurpetur; sed neque quo sensi S. Hunici post Patrum tempora) usi sint, qui non omnes eodem plane sensu sunt locuti: ὶ Sed, quis fuerit vocis Persenae significatus, ante ea tempora, apud probatos Latinae Linguae Scriptores. Qui plane alius est, quam quo
Quod nos Aus nonnunquam dicimus Tres Personas indiscriminatim hoc dicentes de Viris, Fceminis, Puerisque,) Latini non dicerent Tres Pnyonas, sed Tres Homines. inam ruam, si Tres illi considerentur inter se Relati; ut Pater, Muin, o Alitis; sic quidem iei pollent Ares Perfnae.
Neque etiam scio, quod, apud probatos Latinae linguae Scriptores, usurpetur vox Pres O, quo sensu locuti sunt Scholastici; ut vel Angelis, vel etiam Geniis, aut ' is Erin eis, absolute consideratis attribueretur. s. Sed ita solet occurrere vox Perseo apud scriptores Latinos, ut significet, Matu QMIIaIem, aut tanta timem cujus piam, prout a alios Relationem 1 mei. Atque sic vox Perasoua, in Dictionariis nostris, Anglice reddi si let.) Puta, ut Rex, Subaetus, Farer, Abhus, Incinus, Dei Iona Publica aut Privata, ovi abilis Persona ; & similia. Atque sic, prout Contatio variatur, variatur Hrycina, quamvis idem Homo maneat. Sic, cum plebeius homo, ad ordinem Equestrem promovetur, aut Magnatibus accensetur; Persena, Maruo mutatur, sed est idem Homo qui ante sint. Quique hoc anno Praerar est aut Conjus, anno sequenti futurus est tantum civis. Hinc Latinae Phrases quae pallim occurrunt, Personam i mere, cum quis ad Munus aut Dignitatem promovetur; Persenam tu uere, eum Munus illud suscipit ; Suremere Per-Duam, cum Magistratum gerit; 'Deponere Peryonam, cum exuit se Munere vel Magi liratu; sic ingere Persenam, qui Mimice mutatur; Aliaque similia. Adeoque nihil est Alurae, aut Incongrcii, nihil Cunnia Zarium aut consimus, ut idem Homo sustineat plures Perseos, live simul, sive successive:ὶ vel ut Phora Fer Ionae, in eodem Homine conreniant; secundum Genuinam Propriamque Persentie significationem. Potest utique adem mmo, tum Regis, tum Pariis Peri mani, una subire: Regia simul de Paterna Authoritate iretus: ipsaeque Authoritates, altera alteri subordinari; ὶ agereque nunc ut Rex, nude ut Pater. lpseque Cicero qui probe novit Latini sermonis
usum in Sustineo tui uit: Unus, Tres Persisas ; Meam, in ria ii, Daecis. Pariterque is . simul & semel erat Albus Iesse, Patra S Amonis, de Rex oratas. Atque hoc penitus tollit Fundamentum hujus objectionis; quae hoe nitatur errore, quasi Tres Tres sensu proprio ) necessario innuat Ares Homines. 6. Cum itauiae Tres Persena secundum proprium Petis e ligniscitum in possit ut eritim Homo: Quid impedit, 'uin D: mae Tres Pe Ionae sensu Metaphorico seu Transa- titio ) sint Deus 8 Quid impedit, quin Deus, ut Mun ii Quae r O lernasar, sit Deus Creator, seu Deus Pater ; idemque Deus, prout peculiarem habet Generis Humani curam, estque Re emtrionis nostrae Author, sit Deus Rerim re, seu Desu. Abus ; idemque Deus, prout in Eliatorum C HAus eis citur Operatur, iit Deus Sancti scans, seu Spiritus Sanctus 'Imo, quid impedit, quin reus ut Primum Eus, omniique A seni seu misenes prim
332쪽
De Sacra Trinitate, Craucio Secunda.
cmium, sit Deus Pater ; idemque ut Pi Imram Sciens, omni siue Cognitiemis seu C in cenae primipium, sic a/hm, scimo, ratio, a ruria , seu Deus status A nam aliud est E , aliud Scire multa ut, quae non Sciunt: & Ognscrae, supponit E e ; in idemque ut Prim Ariens, principiumque A enae seu sperant, sit Spiratus Sanctus, istu Em 'Polestii im ,ὶ ab utroque Proceisus nam aliud cit Scire, aliud Aserare; mul in Scimus, quae non imus; ipsuntque Operari, iiii ponit tuin Mye tum C Cnoscere. Non quod Ego audacter dixerim, has esse Trium Personarum ipsistimas inter se Diuerentias neque enim id dictu opus est Sed, quod nihil impedit, quin Unus idemque Deus. aliter atque aliter consideratus, esse dicatu , aut sustinere, Tres Personas; aut, Tres Personas. oro varia inter se occonomia utut nobis non periecte cognita in distinctas, uniis cum eundenique Deum esse. Vel si displicet vox Persona ) saltem, quod Hi Dres; Parer, A ins O Spis tus Sanctiu, quacunque compellatione sint vocandi,) Ium ira inter se osti ED. ut tamen sint creus Dem. Ducat fbrte quispiam ; Inter tres hasce Per uas, plus esse polle Diversitatis seu Diilerentiae, quam hu)usmodi Relationum quas Post icnum. Ncc tres Persenas, este, tres tantum' i die' imiden 'Quippe Tres Persinae, non sunt tres Retit oues, sed Tria Relata. Si-
cui apud nos, paro aut In ius, non sunt Returiones, sed Reiura. Quippe Alartim, in Concreto. connotat, Subjectum una cum Relatione : Quod norunt vel Aredines in Logica.
h t. laue Capuoluin est haec non distinguere. Sed Paternitas ct Hidati' in Abstracto, sunt Modi seu Relationes, quibus inter se dii ierunt Relata, Pater & Filius. Sic, in Divinis Dum um qitaeque, cu ipse Deus, sic Relatus; sta Pres Mares, sunt ut locuusunt Patres in i cm ri, Relationes quaedam, seu im aer Evilienta , quabus diuisunt hae sed α hae Relutiones, non sunt mera Nomina, seu Nauta e mmae Agmema; sed quae habent ut loquuntur in Duu lamentum in Re Nempe, Auternam eana Generationem quic- uuid sic quod ea vox significet) qua tribus generatur ab eo Patre dc Procusionem illam uua Sy ritus Sanctus, ab utroque Mittitur seu Proceae t. Sed quid sit Aternum illud, quod G ne, arionis, do messionis, vocibus quibus utitur scriptura Sacra significatur; nos non perfecte essequimur aut comprehendimus; ut neque persecte comprehendimus ipsum 'fe
ouodque Pisis este possit hoc Fundamentum quam quale est Fundamentum Reluti uis 'huc e Ego non inlicias eo. Plus est e potest, forte A in, cum sit potius Reluti ii in e sun cntum;) sed Quid illud Plus sit, nos nescimus, saltem Ego nescio. ) Mihi sitiem dictu lusscit; ouod Unus idemque Deus, in tres squas dicimus) Persos diffinitus; quatenus Gura te dicendus est, est Deus Patra , Quatenus Generari, seu Gen tum esse est Deus Iulius Quatenus ab utroque Procedere dici uir sieu sum me, est Spiritus M, M. citer a possimus Modese Ignorare. sed haec sussiciun ut 1 res sint Eoi u sed Deus Atque haec quidem. prout mihi saltem videtur est Plena Perspicuaque Solutio istius ob necionis, in voce Per a. perperam miciliata male fundata. ob Dio iura. Obiicietur sone porro ; Quid opus est ut de voce Prasiona contendamus, ut appellen tur Tres Feryonae; in si saltem Tres quidam innominati j aut Tria quae dum sit duetu sus . Respondeo 1. Nobis non est e Plane necessariam mi sinae vocem; quin ea carere possimus. Suffceret nobis Vox HR' Uis. Et quidem si putem Graecorum Huosa sim, non bene
reddi per I uno m Persnam; utantur per uie licet Graeca Voce Hypostas i. s Nos utrovis vocabulo idem intendimus.) Atque tum forte se Privatos sentient ea Cavillationis anti, uam captam, a communi apud nos usu, quo Tres Personae nonnunquam dicamur pro Tr,' di im' 'si eatenus consensum sit, ut , res pudum, seu Aria quaedam, sic consid
rata ) possint elle Unus. Deus non vi leo cur de Nomine Persenae debeant contendere. Quippe haec est λαγ μ έα incia, de Nomine contendere, si de Re seu Nuisue consensum sit; Quod' Hi Tres, inter se distilicti, I cIutis Deus. , Si admittit in foret quod, cur ut, non video, ouod vox Persona, aut non Perlecte, aut minus Apte, Novionem illam exprimat qdam Intellectim volumus; non gravius quid hinc inferri post ci quam, Quod Nomeuciat uiam haud satis commodam allignavimus ; non, quod ea Notio non sit Vera. Quo nomine si cui Cavillari libet, perinde est ac si quis contenderet, nunquam extitisse virum illuni qui dicebatur Hu mitu ; eo quod, qui sic dicebatur non fuerit vere Pius. Sullicit, si eo nomine satis intelligatur, Quem virum volumus. Per Tres Per uas in Divinis ) nos intelligimus Hos Tres; Patrem, Hibum, o Spiritum Sanctum Quos dicimus, ita inter se distinctos este, ut tamen sint Gnus Deus.
333쪽
i proprio ; tales sunt quales innulli sensu pro- . At interim, non video, quin Vox Per a st suis apta; neque ipsi, quod stam, aptiorem suggerunt, quam pro Per a substituamiis. )Horum Duos designat nobis Scriptura Sacra, Nominibus Patras ct Hi , qui quidem Fi lius, 1 Patre Genistis dicitur; neque erit de hisce Vocibus cavillandum, cum eas exhibeat Scriptura Sacra;) Sed sensu Metaphorico, saltem Figurativo,) intellagendas elle fatis con stat. Nemo enim putaverit, hunc Pati metuc Genuisse suum AE , ut vocis illae prim,ria sua significatione in apud nos significant. Relationes autem illae, Patris I HS, sensu lprio ὶ Vox Persona. Ademi te per eandem Analogiam in Parer & Hilius, sensu Metaphorico leu Figurativo; apte dieantur 'Persouae, eodem sensu Figurativo. Et quo sensu dicuntur Patre &. At seus, e dem dicendi sunt Personae; secundum veram propriamque Latinae vocis per nae significationem. Nam, sic Relatos, Latini vocant Persenas. E se Patrem & 'se Hibum, est E e Per viam ; &, quo sensu sunt Pater de filius, eodem & sunt Personae. Quod si Pater & AEus, apte dicantur Pres nae; non dubitandum erit, quin sic dici possit Spiritus Sanctus, ab ipsiis Procrastus iam v Ἀ-.ὶ Ut Joh. i - 26. Parac Ius i r, qud VlS ritus Sanctus, quem mittit Pater in nomine Meo, illi vos docebis omnia. Et oliuis in. Cum aurem veneris Paracletus illi, quem Ego mittam vobis a Patre, SP, Ius tae veritatis qui a Patre emanat, Ege te labitur de time. Unde manisellum est, quo sensu Pater & Altas
reputandi sunt Per nae; eodem & Paracletus ille, seu Spiritus Sanctus, Ac reputandus Adeoque ni fallor satis vindicavi, tum Nuimem ipsam, Quod Hi Tres quoslinquenoimine censendi sunt; sint Guus Mus , tum Nomen ipsium, Quod apte dicendi sint rii
Ob ectis Sena. Unam adhuc Objectionem nunc memorabo, cui cum satisfecero, dclistam, Cetera, quae dicenda habeo, in tempus aliud relaturus.
Oheelio Sexta eaque debilis in haec est ; quod ipsi Trinitares ut loquuntur hi objecto
res non omnes inter se consentiunt, sed inter se disserunt, aliter atque aliter se expedientes, hane de Trinitare NMAnem explicando. Esto hoc. Annon autem & PAIi Irmiciti io, etiam magis adhuc inter se disserunt, dum hanc oppuenant 8 Annon Artam & Sociuiam, tantundem inter se differunt quantum 1 n bis Ut rivisJ atque hoc ipsi im profitentur ipsi λ Annon item δρ siam inter se, & inter se Sociniani, plus dii letum, quam inter se Amitalii λ Omnino Non quidem negamus, quin alii at ue alii Viri, aliis atque aliis temporibus, aliter atque aliter se expediverint, hanc ips m Notionem, de Personarum inter se disserentiis explicando. Sed id ipsum obvenire sole in explacandis rebus in Mundo versatissimis. Puta, Tempore, Laco, Spatiis, s tu, &similibus. Nemo est qui se non putaverit laus intelligere, quid hisce vocibus significetur, dum id nondum iit interrogatus. Sinde horum aliquo interringetur, Num AIquid sit ammiat, num Res, aut xv Kes, aut Astyi Rei, de , iis Mὰ qui λ Omnino non speranduin est, aut exspesianis una, ut se expediant omnes, eodem plane modo rem ipsam ex cando. Et quidem, tam clare' Dicueque, ut qui velit quod aiunt nodum in scirpo quaerere, non possit ansam captare cavillandi. Idem dixerin3 de
Cris e dia Frigore; de Luce, Vio, dia Coloribus; de odoribus & Sapsibus, horumque variis
Nunquamne de hoc consensum iri di mus, χιώ Ignis cimburis es Cunfumis Lignum ;Nisi prius intellisamus 2 sigma sint Ignea fartaculae, quis earum s Ius ecquo Imptis , quae submus L gni Poros, Musque partes Hrimunt: has in Fumum, illas in Flammam, istasque in Cineres convertendo; ct quas quaeque in horum singula; id itat pQuantae igitur erit dementiae, in abditis Dei rebus id exigere, sui omnes eodem plane modo conceptus suos explicent; ὶ cum id non exspectandum sit in rebus Naturae, quae passim occurrunt, suntque omnibus, semper & ubique, obviael Et quidem; quo casu, pro explicandis conceptibus noItris non alia suppetunt vocabula quam Figurata; non mirum cit, si alii alias utantur Muta atras, pro Conceptibus suis qua-
Verum hactenus, credo, inter Orthodoxos consensum esse omnes: Quod inter Ties , Ius, qui in Sacris Literis vocantur, Pater, Hibus,m Spiritus Sauctus ; seu Pater, Ser , , Ephitus ; sit quaedam D verssas si v I DActio, qua Ires sint; ct quidem Ma re, quam quae est inter ea quae dici solent Drema Arari ra; non vero talis qua sint Area Dei; sed ut sint Deus G s. Atque hanc Diversistem seu Din Aricinem, visum est his vocibus metus era dia Persenae denotare. Consensum uena est, quod harum Persevinum una, quae Hilus, dia ὀλίγcor seu Sermo, d citur est Curo facta, seu Lucamara; allumpia in se Humana Noto a. Sed, de Muri quop vel hae Naturae tame, uiua scilicet & Humava, inter se Gniuntur, i vel
334쪽
De Sacra Trinitate, cincio Tertia.
I Tres igne'r'iae inter se rastinguuntur; contenti sumus moisse nescare ; non persecte& ad quate comprehendere, scd eatenus saltem quatenus Deo visum id nobis Re Linre, seu
Scimus quidem nos, Arimam Immortalem, Humano orpori condundiam esse, ut fiat Unus remo ; t ita tamen ut nec illa desinat esse Spiritus; neque hoc, Ccirpus elle;) sed di ei te di tu est, I uomodo itat. Pariter dicimus, quod Homo Iesus ita ut maneat Homo,) & Deus in Carare Par factus ita ut non desinat elle Deus, ) hvuc tis Chiustis : Sed quai s sit haec Vmo, quam H p
salicam dicimus, nos non perfecte inuigimus, nec profitemur nos adaeruate rem reo
Scimus quidem quod Pater dicitur Genesare; & Abus, este Genitus; dc Spiritus Sanctas, Hoc ne : sed, quae sit horum verborum tin Divinis in plenaria significatio, nos non per-fEm Inrel imus, nec necellarium est ut perseete intelligamus; cum neque perfecte imi ligimus ipium Eme Dei, nedum ipsius Genere.)Sod, prout Jam ante dictum est, inter Orthodoxos convenit.
Ipsique Deo Patri, Deo Filio, Deoque Spiritui Sancto; Tribus Persionis, sed Uni Deo; sit Laus, Honor, & Gloria; & nunc & in secula seculorum. Amen.
CONCIO TERTI A; Cum duabus praecedentibus Anglice edita; Anno 169 I.
Haec es autem aurima Vita, ut ne cognoscant, illam solum verum Deum, o, uem misi li, Pessum inius . EX hoe versiculo, de Sacra Trinitate, jam ante verba fecimus. Non, quod ea hic tu
datur ; scri occasione hinc desumpta. Ostendi, Vocem Solum, non restiretivam esse Subjecti Te, sed Praedicati Vestim Deum. Affirmando, Patrem es le Guicum verum Deum; non ' in Statim Patrem. Non excludendo Milium, qui ct ipse est Vortis vrus; atque sic, ab ebiai Scriptore, diserte dicitur, IJoh. s. ao. ubi de 'nsu Chri IIo verba iaciens, ὶ Hic, inquit, es ipse Veius Deus, O coema Vita: quali cum res elu habito ad hae ipsa verba quae jam tractamus ) id diceretur. Et quidem, quod Christus sirpe vocetur Deus, nec negant Ariam nec Socmiani. Quod toties sit, & tam manifeste, ut id negari non pollit, aut dii limulari. Neque id solum iit in Textu proxime citato; sed & alibi passim. Ab AEtum, dicitur, Thronus tuus, ἡ Detis, est in Dotilum seculi, Heb. I. 8. Sermo ὀλύο ὶ eras apud Deum ; eratque Sermo itasse Deus, Joh. i. r. Thomas duit ei, Domine mi, O Deus mi, Joh. ao. 28. Cissus, qui syu a mnes Deus, lauaeuntaus insecuti, Amen. Vel, Enssupremum, Drus in arternum neu
Objectio S ptima. sed objicitur : Quamvis aliquando vocetur Deiis, non tamen per Deum intellectum volunt tremum litam Deum : Sed vel Deum mere Titulo tentis, qucd volunt Sociniani, quasi sit ex illis, qui perhibentur /n μοι Θυὶ, I Cor. 8. s. qui deus diceretur, non siit; sed merus Hiamo, utcunque Dei titulo decoratus: in Vel, ut volunt Ariam in Deus quidem, at non Summus Deus, non idem cum Patre Drus, sed interioris ordinis Deus: Deus factus, Deuso Ius: qui quidem suit ante n co Dum, sed non ab aeremo. ἔν ori ἐκ r Fuisse viniunt, Tempus, Momentum, aut L auri aliquod, cum non fuerit; cum nondum Errite P. . Quibus ut semel simulque Resbondeam utrisque Socinianis, inquam, & is omni) Ostem surus sum s ex Characteribus maxime Inlignibus, quibus in Sacris Literis designatur Summus Deus, Gnaeus illa Herus Deus; aliisque omnibus eontra distinguitur viis fassimul. .
335쪽
32o De Sacra Trinitate, Concio Tertia.
Deus Plaus, Deus Suremus, idem ' re mina
tensu diu: Quod Cissus ipse sit
non ab eo Deus inius. Garacter P ι u. Primum de Vero Deo characterem habemus. Gen. i. I. In Principia Creavit Deus C timo nes ram. Quod de Deo Vero, Deo Summo, dictum este, neminem credo negaturum. .
Atque hoe Titulo, Mundi Do/mnium dc e tum sibi vindicat. Pro es Terrae, lytie Plenis , Ples. Σ . I. DAM, D minus totius T c, JOs h. 3. Ii,Iῖ. PMova, Deus C , Deu ue Tetrae, Gen. 0 8. Sic ait Ira a, ciniam in um, Statim meum es, o Terra habeίθιm pratam me tim, Isai. 66. i. Eu Iehu ar, Dei tui, Dut C , O cais C dirum Tenaque, O ruicquiden tu ea, inut. Io. I Idemque Cnaraeter, Deo multoties attribuitur; Ut Is i. a. s, 8. Sic aui e Drus Pritiis, O eat Artim, O qui euenit eos ; qui expauit Terram ct res ex ea prognata ;qui maeti ammam populo qui es in ea , O Spra iram ambuti itibus tu ea ; I uo Aguae miti nomen es, Dariamque meam astra ι non λλ. Et Isai. 8. 13. Manus mea riuu vivit Terram, dextraerae meae palmus expaudit inium. Sic Psal. s. 3. Cum Q cio inius, opes a Digitortim tu iam, I amyue O Meltis quassaruini. Et Psal i 6. 6. Qi feci Caelus 9 Teriam, Mare, o ruisiuidiu eis es. Multisque aliis in locis; nec veteris tantum Testamenti, stata Novi. Ut Aet. I is . Ut a vanis hyce rebus contaremus vos, aE Deum iEum Vidium, qui fecit Coelum, o Terram, O A re, or omnia quae in eis sum. Et Θet. II. ao. Deus ille, tu eris Mundum O omnia quae in eo ius; pus Oxu , Torin D minus. Sic Ap . . II. Tu Oreast omnia, O per voluntarem tuam sunt, , creata junt. Et Cap. 19. I. in are eum qui fecit Caelum, Omorram, O Mare, ct A ntes arua, tim. Elique hie Cliaractensimus ipse quo se sum distinguit ab alias omnibus praetensis Dei Jer. Io. Quippe cum dictum sit ver. Io. Ibova, Deus Verus, Deus HA ns, Rex I irentis, a cujus fer re submovctur Terra, neque ustinere spuia Gesules ini nationem evus: Subjungitur versu Ir. quasi in contemptum aliorum pro Diis perperam habitorum in v
Jam vero, hic ipse Character simus Veri Dei; etiam Christo attribuitur. Non solummodo in locis illis ubi de Dra indesinite dicitur; sed de Christo intelligendis quales sunt rum horum aliqui:) sed ubi speciatim attribuitur Graso. AIncipiam ab illo celebri loco, in Principio Evangelu iccundum S. Rhint ei ubi haede re lustio disteritur. Dicitur Joh. r. I, 2. In principiis elat . in , , Ccrbum seu Sermo, O S imo iuge ei at apud Deum, ei atque His Somo Deus. Ubi, quod ἰ εhar, sit de Christo intelligendus; liquido patet a Versibus ansequentibus, ubi fusius describitur; Nempe ille, de quo renificamus vemi Blanues Aa tyla, dixitque D usu esse racem da
lista in accepimus giariam pro gratia: Nam Lex per Musin ista es, ita Gratia er Heruas potestim Christim, ver. 1 y, i 6. Ut dubium non sit, C sum ipsium est ei qui hae dicitur
Jam vero, de hoe Mimone seu Veiis dicitur, quod L efueras in Piruci ο; quod perbiisio omnia facta iunt; O absque e actum es nitis ruia tactum est, ver a, 3. quod
erat in Muna, O Manaeus per eum factus VI, ver. io. Cul consonat illud. Heuri r I. Dcivin tam fisse Muntatim Verbo Dei. Et a Pet. 3 y. Coelos jam es m extiri e per mi Sei mouem, is Tetram ex arva ct in aqua con curem; Et, eodem Sermane, CaAs 9 2 dii
ram quae nunc junt, conse Uari, vcr. 7.
Eodem speetat quod habetur, Col. i. is, i . Per eum Dei Fili mii in cox Nahut omnia
omnia per eum conse, ut. Et Hebr. i. a. Per quem etiam MN um ι- u.
Id PD ο 1ΟΣ. lotigam babemus Oration Summo Deo proculdubio, factam , eui
Titulus, Oratio pro paupere cum obrutum, effrenaeisque in amyta a riunctum suum. Qui sic inchoatur, Autat ph a orat/ouem meam, O voci raro mea a Te mat ;& pari tenore procedit, ad cimilem Deum circeta : Et Veri 2 , 27, 26, a . O Deus ma, per gen rationem a ternam Dur anni tui; Tu ocim Ionaeasi Tri tum, Calytie futir opias manuum tuirum , Qui itaque idem Deus est de quo dixerat Mosci, Gen l. I. Iu 'Inc pro crea tra ut Curitiis is Terram ma ritura sunt procedit Psalmista ὶ Tu aciet sermanes;
336쪽
De Sacra Trin ate, cincis Tertia.
incinia αt υ fi nn tam visera cent; At D Eumentum mutabis ea, alne murabuntur.
Tu -ο MPm es, O cum u futuretur, Vcr a , as, 26, 2 . Nec dubium est, quin, quando lic p catus est Pialmista, Summo Deo se mutum putaverit ; Deo ni e Misereri; non Deo alicui post annos plus mille tum p unum excituro, quod de Cis isto volunt S D lacumque ut Reciem orem alloquitur; hoc est Chidit . Quodque de Oricto haae dicta sint, discris dicitur, Hub. i. 8, io, ii, i a. in Filiam autem iacit, -Tu in initis, Dinetrare, Tmam tu tati, se opera manuum tuarum sunt GO : L si ut, Tu amem per mea; ἐν onmes ut Ve rentum vereroceut, ac verius amictum ιncum his eos; Tu autem Lam es, ct auis tui non Aescunt. Quae omnia o Pi illo ilio euantur. Ut certum sit, Ch dilatu ipsum cile Deum illum, quem hic oravit Pialtcs : eund in ipsum Sumnum D. Du, qui cre is inlum o Terram: Nempe, Iesum C Vitiin, qut hori O Maepe idem es, ct in aeternuin, Heb. 1; ου. Eiique in Sacris Literis pallim observandum; id quod, uno in loco, de Deo Ddas ire diueeitur, i ubique huius illiuive Persenae specificatione in alibi, speciatim, huic illive accommodatur: Ui pote orationis opus, christo Reaee mi, ut qui mus dem est eum C ea re Deo. Et Re empti Mis opus, Doo Creatori qui&RMemptor idem est; in ut Lai. 3 1. Misit Bh a Creus tuus, Ne D meto, ego te Eerim , seu Hemducauet: Ut Deus Oeator, ocDeus Aetae Iar, ut trim Deinc iacter Secun s.
Quem proxime nominabo Charactemii, ille est quo Mosi se describis Detis, Exod. . is, i , i s. 'ο δε- α I SUM : Et 2 I SUM mihi me s. Curi
nil in de Deo Summo notionem habuerunt ipsi Ethnici. Hinc issata dieitur is . min. Eris A iam '. ci Platam αἰῶ b, ipsum Eris. Qui ipse altilque omnibus aera Cumque sita H a se exictens, & Primum os, est propterea rim adeoque t uernum Namsi quando u fueris, impollitate citet ut adiquando mer Quippe brium, leti' u res, non posset iacere te E e. Si quando Dret Erus inporentia, ecquod posset h primum Ens in Azum reducere λ Adeoque dc os L uisum; utpote Emi iratis omnis Frus O Oreo; Unde Aratus, es: Hor S. Pano ibidem citatus. Ui, quicquid Antis eli, ab eo sit. Atque hoe omne ipsi Ethnici, parieter ac nos, agnovorunt, ut Iaici Naturali congruum.
Jamque hie ipse Dei Charactet E Sin, seu m, quo Septuaginta Interpretes reddunt Hebri rum G, quod nos reddimus Eo Sum, seu 'O mia Sum, seu ine erui Et λsignanter attribumir ipsi Grasso , Rom. se ἰῶν, ipse criti O . Quod enim nos reddimus
Dis es, non est in Graeco ita . . sic enim legitur, . . e . - ὸ Α - , -ς in. . ., . .. O άλας . . Nempe ille qui eN, leu it in s hoc item addito, Iuper omnia, ut lit Erus supremum; atque hoc porro, Deus Adue tis in intramum. Ubi itidem notandum est, quod haec compellatio, ipse An ictus οι λαγνασὶ collebatur indicativus Veri Dei. Adeoque quam qiuilitonem proponit Servatori nostro Guamas, primceps Sacerdothm, Maz in Fa. Ad iuro te per Deum vetvrntem, ut aecat nobis, an tu sis C L . , F 5M 'Dei λ Habetur Mare. ivior. Tune es ille Chrictus. fitas illius An sim 8 supremum seu Dp r omnia in t e Deus in aeternum Edne ictus, eum solentii Aueveratimnis nota Amen : Certe nimis Augustus soro hacce Titulus cuiquam attribuendus, qui non se vetis Summus, ipseque Gnicus Verus Deor acrumque chara ster Gomano nur, Apoe r. 3. Ubi Christo attribuitur non modo Tib
337쪽
De Sacra Tymitate, cincto Taerti .
tutus hic, ἡ ἄν, quo intiuiuir ipsum E e simplici tu . sed eum L Iernitatis inductim uper omno, Duras nis varietates, Pra retrat , pr gema, ct Autur . . A Notandum utique est, ver hunc elle chara rem Det indelinite nominati, ablipierestrictione ad hane aut illam Sacrae Trinitat' Personam : Ut liquet ex contradistine
unuin Sultaurarum in eclinabile, articulo τή conjunctium: toti sque hic Titulus, uia
sumptus, cli Dei titulus, Inde mire expositi, 'ropter eam quae icquitur Comi adclinem, atque a Pesu ordio. Et quidem, in Bibliis nos ita, ei in Marginali Relati Exod. I. I . t u . L, Eosum I SUM. Nec potest de alio quovis intell
rm us es, i e Omnipotens. Habemus ita ue m C, stum, qui dici solet, emi Ο Κ Θ, hic designatum, tum per ipsitus Ebe abiblii un; tum Mus 'nam Dina omnes continuae Durationis varietato, praesentis, e tertiae ae futura ) A at o qui Heu us qui Primus est ante quum Nulliu lint, &mum Nullus est tuturus;) perque us omni leuitam; ο ηαν ω - ρ, omni tens. passim diei iis Drus Om. Uteus. Atque ad eundem senium dicitur Apoc. I 6. s. Ap . t . 1 . Ap. q. 8. ὀ G. ὁ εχ uinoe, leu No . Notantque Hebraei, id ipsum innui in Nonune P QM; uti est est araeter temporis Auturi &ira partacipit Pi in curis, dc va temporis P a teriti
Pue Ma is ima a aerebant, Amen. Et vertiti qua ure illi Seratores, proci erum iu suas, o a Urarura illum quet voti Iecuti Iecidorum. Quae omnia maiora suntq dicenda sint de mera creat mra, aut Titula a Deo ; sta quae apprime conveniunt
qui sic ut revela in , Deus idem cum Patre, & acus il crus Deus.
Possem quidem id ipsum iee Dei Gi absoluto itidem notare, adis
338쪽
Ani Hu ' ηm L e, 'ο Trimm O Ego Vis M. Pariterque Isai. ψt. . s. Et Deut. 32 39 V ite muc, Ego, 'Ego um Ipse' unitas eis Detis me. Et linuliter alibi. Ego sum L e, sic nos reddimus. ium Ipse i Quis L eZ Nempe uou, i , M. IPSE Absolute si impius, Deoque tace attributus. Quod milhi quidem videtur, id ipsum quod . , Ego Sion, seu L
n, mi r um I M. Graeciliarer pretes priuaginta, hoc ti, his in locis, reddunt
Iob. 8. 13 Πών A pinu ι ω riui Aure amiseri, craham, SUM. illudque magis putaverim in locis cit .uis; ligmsicare, quod ibi lcm annota sit Og mutati, i ruandicatio: Ipse ple Pramus es: ipse luec tiamtu. Ante quem non rit quispiam; nec, Pineum sit Lurium quispiam. ipse & Exat, deest torus Existimo equidem Hub oi iam Pronomcn Iesu, vel quod redda sistet AZ , Ida, vel Antis pro Genetum varicta: esle Verbah derivatum a Verbo Havah, seu H ah, iii significat 'se: dae Lintundein ligniscire quod τὸ is seu uiae non quod dixerim Ha elle Dei P meu Proprium ut iiiiit Iob, ct Telm iri ab eodem Themate 3 sed Nomen Appelia tris ut loquutitur Grammatici Creauiris etiam applicabile; sed hic Emphat e Deo attributum; ut sunt &τα γν, quae sit ut G ut is communia.. nam iptae sum in suo .uere sed de beo Eminenter dicta. Et Latinorum Pronomina, IL, L , quando Ruis e ponuntur, s&quae hisce congruunt Interrogativa, Rus, Quae,) exponenda sunt de ips)ruin Ausece iante ad quod sunt Relata. Sed Epyohite pol absque Aniecedent in videntur id innuere iudit et cm , iubilantave
Quug ipsum sietis ille videntur septuaginta Interpretes, eum Ani Hu reddunt ἐγώ μευ, ct Latinus interpres tu. Atque in Novo Testimento quo plerumque retinex Phra. seologram Graecorum Septuaginta Interpretum ὶ Christus de ieipso clicit, Aut eqi .im fuerit Abraham, u non i ta Ego Elam, sed ) Ego Sum. Innitendo sui in f Pei, Dens s non Succellivum Omnibuam nationis varietatibus p terita , praesentis, ct Iuturae, exacteus : Idem Herer, maee, ct m u.
catum; ut cum dicitur Socrates est . hoc est, S rares es Eus, seu of Axti res: Pariter Subitantive positum, tantundcm est atque Ens teli id; ut cum dicimus, Γ num innuendo nouum A mae, i)u inruau Ens 'num. . Atque hacte ius de Secundo charactere; Nempe, ut Deus Summus & quidem Unicus, sedesignat per Ego SGM, innuendo sui ina E se rurum iic Chi istus pariter dicitur . .
, ,- ό o ι - - ι εἰς His τυ - r. aliisque Epithuus tantuladem innuentibus.
C acto Tertius. Proximus suem nominabo Character, est a Phol tis Nomiuibus Deo attributis PM ct iae Deo Propria existimo, cum aliis non cominunicanda . Haec duo Nomina conjungo, quia tantundem innuunt unaque; &quidem id ipsi inicum eo de quo am dictum
in E G, Sum. Id maxime interesi, quod Ele m in retinet formam verbi: sed 'I A de Pomari sunt Nomina Verbata, ab Hara , tuu Handio derivata, quod signiri Lialiae Omnia denotant ipsum E e Dei Abi linum & independem. Omnia ite Supremo coque Deo Inculiaria, nec quod ictam )in Sacris I iteris cuiquam alia aceommodata. Seio quidem Samiano nos persuasum ire velle, quod nomen Hodie, sit senem cuidam attributum; Quod non inficias amus pleta dicimus Adi Am illam non esse A etaim ci eam sed Augeὶ D; nempe C retrium ipsum, qui est ipse Deus. omen , in Veteri Tinamento, fer occurrit; ita minus frequenter quam Nomen. U u et Rherba
339쪽
di Sacra Trinit ese, cincio Tertia.
Felmai. Et quidem, ut alibi, sic speciatim Psal. 68. s. Cautare Dra, C in re astate erui autem tu Iupremit is, nomme ejus P AH. sic utique habetur in nostris, dc ipso Originali, omnibusque quas constitui Versionibus in quacunque Lingua. r quod in Antiquiori quadam Versione Anglica, quae cum Liturgia nostra corii unei sol inveterato quodam urendo, pro Iah seu perperam ictibitur Tea. In Codice quodam Majorum Bibliorum uod monere villim si) inter Libros S V i in Bibliotheca B hiaua in hujus Veritonis, tu Meseras te uri ut in Pronii spici tur ;) Typis edito sub finem Remi Hrurici Oct. , aut Ptineipium AP arsit Sext seri pinveni Menam PA . dc quidcm reetu. sed in Recentioribus quas viri, omnibustionibus illius Vertionis, perperam habetur I EA quae est apud nos Assirmandi pia tic Cujus quidem inveterati mendi, hanc suille ita spicor occalionii ab H braea lucra, ab alias atque aliis , indifferent et dici solet dia Tia; adeoque hoc novi a laci pollit Anglice scisci onusta He sinali 3 P, vel Ta. Cumque hoc ut videtur in fuerit in uno aut altum C aut typis edito aut tu i scripto ) scriptum La ; polierior aliquis Editor, hoc mendscriptum e stimans oro Noa, mendum prout ipsi videbatur in satagens emendare, res' i Tea mendose; atque hoc mendum deinde huciisque propagatum at Eoque facilius, iniam sensus inde non videatur interruptus. Hoc autem mendum cum obier vav ut
tur) aliquis: in nuperis aliquot Psalla rum Editionibus, hu)ulee venionis, scriptum invonio, pra se hi mistis trame. yea, an rero re be re hii, posita Interstinctionis nota utilii que ad vocem yea, in ut pollit ea vox indisserenter referri ad clausulam praecedentem, ut habeatur pro rea, vel Ta, Dei nomine; vel ad sequentem Hausitam, quo hab- . irmandi panicula. Quo saltem miliatur, si non tollitur, mendum. Sed tu oque omnibus quas constitui in verilombus, in quacunque lingua, habetur ve vel quod huic aequi polleat. Sed hoc obiter. verum hoc nomen Ius, nusquam fauianorὶ apud Septuaginta Interpretes Gnaecos retinetur, qui hic habent K ω ο Ῥα ὶ Neque in Novo Tinamento ubi ut pluo tineri solet Graecorum Interpretum locutio in nisi in ea solenni sormula Hai LPM, Aute Ial, seu Lauisu D mum, in pro quo habetur, conjunctim, Quam
tionem adhibitam reperio Scaecuti m Tismo, dc iiili Quo, Apoc r9 3, 3, ,
dem esse videtur, qui dicitur Dominos Deus nouer, ver. i. dc Dominus Di 6. Quem eum
reus, ver. 6. cici e Maranu Dem, ver. 17. Nam Catua Miam De ivo. ea idem et qua Coa Agm,ver. I, p. Nomei pluries occurrit in Veteri Testamento quam nomen Pas i poriginali textu Heli o. In versione vero nolitii Anglicana, pro vel I
Uriginali tinxtu richraeo. In Vestione vero noltra Anglicana, pro an ci
redditur ne LOR D, sed i si Typographi fuerint Latia diligentes; literis ubiqubus; sed non ita, literis Capitalibus, ubi pro Atadines occurrit the Larae Nomen I '. IAE, I s. habetur ut aestui pollens nomini EHM. Nam quitur ver. i . Dices flua I, ras, Elia misit me a Ws ; repetitum habemus veri is. Us Israel s, Ir Deus Patrum veni sum, Deus A alam, Deso' Mei, O aciat, in miser me ad vos. Hoc addito, Hoc in nomen meum insecu&m, ex soc umeum m omnem ocIatem. Et Psal. 8ι. 13. Ut cognoscant Te, cui Ita nomen 'ni PDce ii u esse dira torum Terram. Ubi r citractiva particula non respicit vocem A m, ut sie conlicitatur Cti
Ibosa sis nam plura sunt Dei Nomina quibus pallina vocatur. in Sed viae cujus Jobus, seu cui ori minen GPelori . Quod d: in Hebreo est inanitellii ;Tibi Dei. Ut nulli alia hoc Nomen competat. sic Isai. s. s. 'OP ab ἐν uti us indiea ; praerer me m Hus es Deus. Et muti as, 39. DA a es ipse Deus, nullas a bus Dracter eum. Deua. es, in minis pone, O in Terra in cine, nuctus amplius. Et Isai. a. 8. Eo sum Iphina, i eun
men meum; ON iam meam astri ι non Zabo. Et D t. 6. . Auta Lyrae Fem a Drus x ser, Iehina unus es. Alius quam ipse nullus est Iehova. Et Deut. 28 1ου. Ur D as, men tuta oris noli me revere um, eb am Deum turam. Atque ad eundem icilium Deut. 32.ῖ'. Et pastini alibi. Non hic anxius disputabo, num ho Dei Nomen D A non ante fuerit emianum Deus id indicavit tam , Exod. 3.3 s. prout insimiari videatur Exod. 6. s. ae pniat hamo, IDaco, O Iacobo, Domine EI M aera; at ncimine P IM 5 mu mn mi iss. rum quidem eii, quod, in libro Geneseos, passim occurrit nomen Ibisa Sed liber a Mose seriptus est, post id tempus de quo Moses locutus in Exod.; is. Ut pollit Moliri iuillud adhibere, ut cum notum riclum ine hae Scriberet, προ - , quamvis nondum ι notum eo tempore tae quo tum scriberet. Ut dicitur Ar aham, prosectus ex me Glrum, seu CD m, oen. II. 3r. ouamvis CZet fidius Naficiis. unde nomen Gas A aia eorum, descendille videtur, 3 nondum fuerit natus, ut liquet Gen. 22.2a Sicia o. dieitur Ahos Ibi rem peregrinatos nusse α' os quata Age os o Iriziura, retro computandos ab eo tempore quo AArahamus excellit ex Ure Chaldaeorurn . quo iei rore non tuerint AH aetas, i cum Hrael ipse nondum natus erat, neque Duc inultos post anno ,
340쪽
De Sacra Trinitate, cincio Tertia. yas
annos, gres innuitur quae 3 dicta erat Ais oratas. Multaeque sunt hi fidinodi
Pro nes, scit Antieipationes Nominum, apud Historiographos, milis observandae. At vero, mini hane ob causam, aut aliam aliquam, dictum sit, quod miniae Ieho ae non ei iri s nutis, ad rem praesentem parum interes L suffieit, quod tum lueritia men editare Visi Dei: nullique, credo, alia attributum. Sed chrasti Servatori, nomen hoc Pelisam datum esse, non in negandum Estque ob hane eausani quod nolint Sociniani hoc nomen Ule vero Deo peculiare. in Sie Jer. ag. 1, 6.
cen a saltem octies occurrit nomen Pelo &yas semes. ille autem ad quem haec oratio
dirigitur ut diserte docemur Hebr. 1 8, Io. 1i,ia 3 est ipse Clistis. Aia o utilem aecis, Tra a principis suim D umenta Tei Gue sunt opus manuum tuarum; os per i di,
Tu amem permanes : Iin omnes vi ves mentum veterastent, ac vestis amictum cnitimis se, ct inti alamum ; Tti aurem idem es, o anni res nou Ascien . Quae omnia ex Or tione illa citantur, ad phream odia. Verum quidem est, quod apud septuaginta Interpretes veteris Testamenti, nomen Ilo quod sciam ) non occurrit uspiam; seu ejus loco substituitur live propter superli1-tionem Iudaicam, nolentium nomen illud proserre; sive quod 'lisas non commode scriberetur Graecis literis; sive ob allam aliquam causam ; nolim determinare. Atque ob eam causam ncinpe, quod an illa versione Graeca non habeatur ) ne ue occurrit in Novo Tostamento; tibi retineri solet uti lurimum mos loquendi in vertione septuaginta Interpretum usitatus; ut quae fuerit tum temporis usitata Graca versio ) Adeoniae non ibidem
eurrit nomen Ie m h ipsi Christo adhibatum. Sed Christo, in Novo Testamento, applicamur veteris testamenti loca, quibus haberetur nomen Petiva. Ipsuntiaue nomen a ceu quod pro phosa substitiiunt tum septuaginta interpretcs, tum Novi Testamenti Scripto res,) iam frequenter attribuitur Christo in Novo Testimento, ut sit oucis perpetuus ipsius '
Ultimiij sevi insistim ) Character Dei Veri, Unicique Dei, est Dominus Detis Ida Ff;Quem esse Verum Unicumque inum, non est ambigendum. Dcut. 6. s. A es Lyra , Irih a Getis fises, plosas unus es; diges Pelo in Deum Iutim, ex raro coris Itis, ex rus animo ius, ct ex Ioris visibus rata. Et Alma Detis musi est quasi perpetua lietilio Molis ad A sos Io, Plis. Estque character ipse, quem Mosi commendat Deus, quo
metim in jeculon, ct hoc memoriale meum in omnem inarem, Exod. 3. Is. Et vcr. is
PM M D tis Hel eo tim. Atque alibi pallim in sacro codice. Nee dubium est, quin Do m ntis sitis orae , sit Deus ipse Vertis, Deus Unietis. Die ille cis qui dicit, 'o Iesu a Deus Tuus eris I A Betis altis merer M , Exod Σα α, 3. Ex Proer Me, uulgus es Deus, Isai. q. 6, Atque alibi tam frequenter, ut non
Atque hune etiam Character ut illos ante memoratos) Christi tributum legimus, Lue. t. 16,1 . Ula de phanne Baptista diserte dicitur, Mul δ rum I rurico istis aE D mreum Detim j α tim, λεαν - Θ λ α ad Dominum Deum Israesis: ) Numi Pael in conjectu erus, ins uus se Hiar. Nuvimus autem omnes, Cujus Pici sis fuerit planues Buptisa; ct coram quo praecessurus erat in on uti': rrere A . Ille autem Gram quo se praecellurus erat, discrie dicitur Dom ntis D tis o aetii. Non igitue ille est, vel Titiauras tantum Deus, aut Deus Factus seu creatura Deus, ) sed Histis Deus, Deus S remus, Deus ille qui est Dominus Detis Graiari; Quem nemo dubitet elle ipsae,mum Vel tim Deum, Deum Supremum, Deum Unicum. Post in plures adhuc adjicere Characteres, Christo competentes, quibus probetur esse 'Visus Deus. Ut, quod sit A c. a. 23. Ego stimici Maror sentim c a vim e ; Murtis tini Sque Iecun era a. Atque ad eundem scias im Ap . adi. ii di alibi.