장음표시 사용
321쪽
mus vocare ultimum Februarij decimum Mariij, 8 hoc modo semper Martius erit primus mensis. Ita quod progressia temporis, omnes dies anni appellabuntur decimi Marti j. Tertius modus est ille , qui postulat dierum mutarionem, quae quidem fiet reducedo AEquinoctium vel ad diem M. Martii, quemadmodum reperiebatur tempore Cpncilii Niceni, vel ad 11. Mariij, ut suit tempore Christi Saluatotis . Ut igitur commodius possimus examinare has positiones; considerabuntur a nobis nonnulla,quae pertinent ad temPora,& admotus.Duo insunt corporibus celestibus natura: figura scilicet Sphaerica, in qua nullum est assignare principium neque finem ;& motus circularis,cui pari modo non possumus assignare principium neq; fine . Et si corporum cςlestium motibus datur principium, eis hoc minime natura conuenit. Sed mens nostra est, quae illis assignat principiu&finem, Qquae numerat reuolutiones corporum coelestium . Numerus hic, quo numerantur corporum coelestium reuolutiones,
o praecipue Solis simul cum primo mobili,ut supra diximus, appellatur tempus. Et quia sola hominum mens numerata, ideo si mens non esset,llic numerus reuolutionum,qui tempus dicitur, non esset: essent tamen reuolutiones corporum coelestium , sed sine numero. Quare recte aliqui dicunt, materiam temporis natura existere; nam motus est materia temporis,vel basis, in qua tempus fundatu ; sormam autem ipsius ab anima hominis pender . 4i anima non esset, non extaret numerus, quo ordine quodam reuolutiones coelestium corporum numerantur . Quo fit, quod qui cupit corporum coelestium reuolutiones numerare, supponit principium aliquod, a quo ordine quodam numerat postmodum conuersiones orbium coel stium .Partes autem huius numeri,quo motus numerantur, hoc est
temporis, diuersis nominibus appglantu .Nam conuersio Solis abortu ad ortum cu primo mobili, ut supra diximus, appellatur dies. Et Solis conuersio circa Zodiacum ab aliquo puncto noto ad idem, appellatur annus. Partes anni nuncupantur menses, ut supra expositum est. Menses aliquando numerati sunt ordine numerorum, hoc est carebant propriis nominibus,veluti primus mensis, secudus meusis, tertius, quartus, d . Vsque ad numerum duodenarium,quo O dine appellantur, Gumerantur menses in Sacra Scriptura,vt patet
322쪽
Gen cap. .Leuit.cap.23.ac Exo. c. I 2. Pari modo dies septimanae OG
dine numerorum aliquando appellati filere:& nunc Ecclesia Sancta nomine seriam appellat oes dies, praeter primu, qui ab ea dicitur Dominicus, reliqui vero diculur,feria secunda, tertia, &c.vsque ad septimu; qui Sabbathu appellatur. Sed in sacris literis, oes dies septimant vocabatur Sabbatha;doeptimana ipsa vocabatur Sabbathu.Getiles vero dederut diebus septimanae nomina planetaru, de quibus alibi. Dederunt tum Aegyptii, tum Romani, tum etiam Graeci mensibus propria nominata. Et nos qui sequuti sumus Caledarium Romanum, etiam iisdem nominibus, quibus Romani appellabant Calendarii
menses, eos quoque vocamus.Cum igitur menses, non numeris tan
tummodo numerentur, sed propriis nominibus appellentur, quando aliquod gestum notatur, &Ixplicatur dies, non dicitur hoc gestum est Lo.die primi mensis,vel secundi, sed die Lo. Martii,vel Aprilis. Ab hac mensium denominatione, quamplurima nascuntur incommoda ;6 hoc maximum est, quod ordo mensium non respondet motui Solis;quo sit,ut sesta statis diebus non celebrentur; quod
minime eueniret, si menses tantummodo numeris, Ocnon nominibus numerarentur:quia quando numeris numerarentuΠ, tribuer
tur primo mensi aliquod proprium, quo ab aliis distingueretur, ut legitur in libris sacris; nam ibi primus mensis, appellatur mensis Aequinoctii verniuemfer igitur musis ille, in quo celebrabatur aequinoctium vernum, appellabatur primus; quo fiebat , ut sesta semper propriis diebus colerentur, raecipue stabilia. Nam s1 festum Natiuitatis Domini accidit die Brumae, Zoiunc accideret die Brumae.Paci modo si an nunciatio extitit die Aequinoctii verni, Zoiunc eodem die celebraretur. Et tepora eodem modo euenirent;quae tamen a motu Solis pendent; neque esset nunc difficultas, quae versatur circa intelligentiam Historicorum,Poetarum, d criptorum rei rusticae.Neque forsan agitaretur dissicultas, quae agitatur nunc circa Calendarij correctionem. Nam quoquo modo te habuisset dogma colebrationis Paschatis, dummodo mesis Aequinoctii appellatus f.1Lset primus,&bi statuissent Aequinoctium ad xi .diem primi mensis,
tempus nos docuisset, Aequinoctium,& primu mensem,& Li. diem eiusde . Sed cum omnia immensa sapientia Dei regantur, hoc in-d L commodum
323쪽
commodum permissum est a Deo. omnipotent , Ut corrigerentur
tempora elapsa, ac denique ut obseruaretur Sanctum Pascha secundum antiqua ipsius mandata, o noua Ni nae si nodi; ac ut emendarentur incongrua, quae ab hac mensium numeratione oriri possunt; atque etiam ut restituerentur festa mobilia reliqua, in quibus misistia continentur, suis debitis temporibus, sub Sanctissimo oci elicis. . simo G REGORIo x III. Cum igitur menses nominibus denominantur , 6 nomina mensium sint impedimento celebrationi se-storum stabilium, hac de causa primus modus non conuenit Calendarij correctioni.Ratio est, quia si relinqueretur AEquinoctium mobile, ut nunc quid aliquando festum Natiuitatis coincideret cum s sto paschalis; nam Aequinoctium vernum aliquando perueniet ad mensem Decembris, Ger consequens hebdomada Sancta coincideret cum hebdomada Natiuitatis, Zcisa sesta stabilia confunderentur cum mobilibus, & unum est et alteri impedimen to . Nam festa colenda propontitur suis temporibus proprijs, Vt praeter mi sterium, quod in se retinet, sint etia in memoria illius rei, quae eo die gesta est.
Natiuitas Sacti Io. Baptistae celebrabatur die solstitij aestiui, aliquando relicto AEquinoctio mobili, celebrabitur die Brumae, d per consequens fideles maxima admiratione asscerentuc; qtio modo, dicerent, a maximo calore ad maximum algorem deuenimus λ& quomodo a die maximo ad minimum factus est transitus 3 Praeterea tritum fidelium prouerbium fieret, non sine eorum admiratione, falsum; S , quod nunquam a quadragesima excluditur Martius ; at cum AEquinoctio mobili excluderetu .Pari modo Pentecostes appellatur a fidelibus Pascha Maij, cum Aequinoctio mobili excluderetur a Malo. Perturbarentur omnino fidelium consuetudines, si relinqueretur AEquinoctium mobile, Nod certum diem no firmaretur. Sed si quis diceret haec mutatio non fiet tam cito, quare non etit timendata; responderetur, quia fiet tandem. Et si fideles assciuntur admiratione, dum cantatur Passo Domini, quando audiunt Samstum P trum stetisse ad ignem, d calefecisse se, quia frigus erat, cum ut plurimum tempore nostri paschatis non sit frigus; quanto magis admirarentur, si celebraretur festum Natiuitatis in aestatae 3 Ratio cur
tempore passionis Domini erat frigus, est quod tunc Pascha celebra
324쪽
tum fuit prope AEquinos hium vernum i sed nostris teporibus, quan-.do prope Aequinoctium nostru celebratu Π, ab eo distat per i s. dies. nam inter Aequinoctium nostrum, quod ab Ecclesia sumitur, sunt 11. dies; sed nunquam celebratur Pascha statim post Aequinoctia ab Ecclesia acceptum; sed ab eo, quado minima distantia colebratur distat per tres, vel quatuor dies, quare patet distantiata . Est igitur primus modus alienus a ration , Qqui plura absurda secumducit;quare relinquendus. Secundus modus, qui aliquibus placet, M a nonnullis maxime probatuc, est,ut firmetur Aequinoctium quomodo nunc reperitur, hoc est die io. Marti j, dc quanquam post aliquot annos, perueniet ad meiusdem, dicunt detrahendum esse diem illum, per quem anticipauit Aequinoctium, ita vis. Mariij restituatur ad io. eiusde . Hic modus multa secum adfert commoda,
maximum quod adfert est, quod fiet sine tumultu populorunta. Et mihi certe non displiceret, si consequeremur quod fideles, ac docti cupiunt.Optant fides es,ut sesta mobilia, M praecipue Sanctum Pascha, etsi non omnino, protortione tamen magis proxima qua fieri potest, respondeat Paschatia Saluatore nostro constituto, &piaeci pue suae gloriosae Resurrectioni. quod minime respoderet, cum temporibus Christi Saluatoris Aequinoctium celebratum suit 21. Mar- tij:quare si mobilia sella congruere debent sestis, quae celebrata fuere tempore mortis, resurrectionis, ascensionis, o reliquorum Saluatoris nostri, restituendum est Aequinoctium ad 11. diem Marti j. Ad
intelligentiam etiam scriptorum, non possunt inseruire tempora , nisi Aequinoctium restituatur ad 21. Mariij. Rationes qui b. mouentur docti, qui hanc Aequinoctij permanentiam defendunt , ac quibus placet hic modus, lunt duae principales. Prima cit, quia ex hoc
Aequinoetio ad io. Marti j constituto, nullum sequitur incommodum ; nam nulla fieret Perturbatio populorum, cum non moueatur Aequinoctium a loco suo, &sic ab anno neque detrahere tu Π, neque ei adderentur dies. Mea vero sententiata, ratio refellitur facillime, quando contrarium eius quod pollicentur eueniretia, d Nagis fieret populorum perturbatio , 5 Inatus incommodum & scandalum iniiceretu . Nam fidelibus omni b. notum est summum Pontificcni
cupere, Ut corrigatur Calendarium , vi t restituan tur tempora suis
325쪽
sedibus: quare magno desiderio expectant hanc corremonem, κrestitutionem;vnde si relinqueretur tepora quemadmodo manent, frustrarentur a concepta spe:& si dicerentia, quod accelerabitur dies Cinerum &Paschalis;quamuis acceleratio haec esset alicuius momenti, apud eos tamen,qui maximum motum expectant, esset insensibilis; sed si remoueatur Aequinoctium a Io. Mariij,& restituatur ad as. eiusdem, hoc certe fiet maximo applausu omnium, & fiet huius rei in futurum perpetua commemoratio. Magna quippe res est haec Calendarij correissio, dialigna uniuersiai domino,ut est Summus Pontifex;quare magna indiget mutatione, quae possit tenacissime haerere hominum memorijs.Secunda ratio qua mouentu , est ab exemplo desumpnae, Nam aiunt ipsi, Patres in Concilio Nic no, ut euit
rent motum, relinquerunt Aequinoctium, quemadmodum lucobseruabatur, ad vigesimumprimum scilicet Mariij, quare nos sequi &imitari debemus eos. Verum si explicabitur cauta, quae mouit patres, ad retinedum Aequinoctium ut tunc erat, statim rationis sel tio apparebit. usa,vi fallor, qu et coegit Patres in Nic na si nodo adfirmandu Aequinoctium,ut luc obseruabatur,fuit hςc. Existimabat Aequinoctium tempore Saluatoris non fuisse diuersum ab eo, quod tunc reperiebatur;etsi aliqua extabat disserentia, potius tribuebatur negligentiae obseruantium,&instrumetorum impersectioni, quam
motibus corporum coelestium: nam tunc perpaucae extabant praeteritae obseruationes Aequinoctiorum, a quibus possent elicere dissorentiam . Astronomia tunc non erat ita perfecta ut nunc est. Adhuc meo iuditio, no erant omnibus vulgatae tabulae Ptolemaei: Addatur,
quod adhuc quamplurimi non acquiescebant Hippotesibus Ptolemaei;quo fiebata,quod non utebantur sepputationinus ipsius. V rum ex iam dictis nonnulli elicere possunt nos nobis ipsis non constare . Nam si Abraham docuit Aegyptios Astronomiam; & si ut Arist. testatur, apud eos Astronomia viguit, unde est quod temporibus Ptolemaei non extabant obseruationes, imo ars ipsa erat ad nihilum deducta, 3 Pro solutione dubij, scire oporteta,quὁd saepe d
struuntur scietiae&artes, wammittuntur ex mutatione regnorum,
dc maxime quando interficiuntur scientiarum prosessores, vel adducuntur in seruitutem,Vel si artes non aluntur. Apud Aegyptios sa
326쪽
cerdotes erant hi,qui profitebantur scientias; 85quibus non selum res diuinae commissae erant, sed artes, Socientiae; & qui vel traditionibus quibusdam scientias didicebant, vel a libris scriptis aliquibus characteribus, sacerdotibus tantummodo notis. Qui quidem post
aduentum Romanorum, a solio eiecti, ac a bonis quibus utebantur spoliati, operam literis non amplius dederui;& qui de nouo ad Sacerdotium accesserui, ob doetorum,& praeceptorum penuriam, arcana quae apud Veteres Vigebat, neglecta reliquerunt. Hinc est,qubdomnium fere nationum extant aliquae rcliquiae scientiarum, praeter
Aegyptiorum . Non mirum est igitur, si temporibus Ptolemς1 apud Aegyptios scientia Astronomiae erat sere amisi L, quia neque homines, qui eam profitebantur, neque libri, a quorum lectionibus potuissent saltem habere principia & obs eruationes, extabantia. Quς ab Hipparco scripta sunt, non ruere ab Aegyptijs desumpta, sed a Graecis, apud quos a Platone, ac ab alijs allata sue . Non est igitur hic modus commodus pro restitutione Calendari j: cum Aequinoctium per tot dies ab eo quod obseruatum fuit tempore Christi & Nicaenetsi nodi, distat . Addatur etiam,quod circa sesta, tum stabilia, tum mobilia, plurima sequerentur abs tarda;vt sacerdotibus, ac rem diuinam
exercentibus est mani sellumla. Tertius modus meo iudicio est magis conueniens correctioni Calendarij, 8 qui omnibus, ut opinor, placebit. Hoc modo reducitur Aequinoctium ad is. Mariij, quemadmodum suit temporibus Iliiij, dcshristi Saluatoris nostri; ut Historici
asserunta, quos nos in hac re sequimur. A qua restitutione nulla sequutur incommodala ; quaque etiam correctionae, tempora In perpetuum erunt quemadmodum fuere tempore Saluatoris nostri:
qua de causa commodior est haec reductio ad 1s. scilicet diem Mar. iij, quam ad xi. Nam hac restitutione saepissime dies Passionis&paschatis celebrabuntur iisdem fere diebus, quibus pastus est ita esurrexit Dominus noster Iesus: quod minime eueniet, si restituatur ad diem xi. Et per consectucias reliqua festa, tum mobilia, tum etiam stabilia, suis propriis diebus celebrabuntur. Adde quod nulla erit dissicultas circa tempora , quae repericbatur in antiquis scriptoribus :nam eodem modo erut tempora relli tuta, ut suere suis temporibus, praeter tamen ortum d occasum stellarum fixarum, de quidus alibi.
327쪽
Est igitur commodissima haec Aequinoctij restitutio ad 11. die Ma Giij, quare cum ab ea nulla sequantur incommoda, imὁ potius omnia optata commoda, hanc, mea 65 mnium fere sententia , Sancta Ecclesia sequi debeta.
OV o D Aequinoctium vernum sit reducendum ad 11. diem
Martij,validis rationibus supra demonstratum est. Nunc explicanda est via, qua uti possimus ad hanc restitutionem. Primo considerabimus numerum dierum, qui detrahendi sunt,ut commode fieri possit restitutio haec. Est obseruationibus manifestum, Aequinoctium vernum nostris temporibus accidere aliquando a meridie diei io. Mariij, d aliquando a meridie ra. diei, &hoc ob intercalationemo , quemadmodum temporibus Christi aliquan do obseruabatur a meridie L . diei, dccii liquando a meridi 21. r , ut nunc occupat duos dies, inunc pari modo duos occu-.pabat dies. Quo fita, ut io. Mariij respondeat L . eiusdem , 8
1 I. conueniata 21. nam minor minori, Z Maior maiori conuenit in obseruationibus istis, & ideo si detrahantur ici. a L . relinquuntur 1 . dies, pari modo si detrahantur ii .a 2 s. relinquuntur etiam I . dies. Sunt igitur anticipationis Aequinoctiorum I . dies. a tempore videlicet Iulij , B CLristi Saluatoris, ad nostra tempora . Hi dies, si Aequinoctium nostrum respondere debet Σ1. Mariij, vel si io. Mariij respondere debet E . Mariij, detrahendi fiunt ab anno. ut fieri possit haec Aequinoctij restitutio. Ad hanc restitutionem, ,
oportet mouere circulum temporis nominibus mensium S dierum dica tum, ea ration ut quemadmodum nunc io. dies Marti j res ondet principio arietis, ita huic congruat deinceps, 1 . dies eiusdem mensis. hic motus temporis, est motus in praecedentia; nam retrocedit L . Martii ad initium arietis. Sunt igitur subtrahendi ab anno integro 361 dierum i . dies,& sic relinquitur annus 31 i. dierum, qui appellabitur annus restitutionis, qui quidem transire debeta, & deinde nouus incipere annus. Hic modus est illo, quo usus est Iulius, quem
328쪽
quem in hac re sequi debemus.Iulius Caesar, Solino reserent , detraxit ab anno 361. dierum xi. dies, wquarta; nam per tot dies anticipauerant Aequinoctia , εἴ reliqui ficti sunt dies 3 quos Caesar consumpsit; post quorum cosumptionem inchoauit nouum annum,&hic annus diminutus, appellatus est a Caesare annus consionis.Consumpsit igitur Caesar dies hos anni diminuti. Haec est restitutio quae
Solino recitatur, quam nonnulli carpunt, dicentes C.Caesarem Macrobio asserente, sedisse annum confusionis 4 4. dierum,& non 3 4. quare a Solino male recitatur Caesaris correctio. Animaduertendum est, ut tollatur controuersiae, , Caesarem non solum accommodasse Aequinoctium, sed restituisse Calendario Aureum numerumo; hoc est, accommodauit annum Lunarem solari anno ita,ut resp5derent simul. Si igitur consideretur Aequinoctiorum restitutio, annus confusionis fuit tantummodo 3 .dierum: at si consideretur aurei numeri correctio ,& lunaris anni reductio, annus confusionis extitit
4 4. dierum,. Hae duae restitutiones quomodo simul coincidere possint, , alibi demonstrabitur, susscit nunc ostendisse recte Solinum explicasse correctionem Aequinoctioru- , quam proposuerat explicare . Sunt igitur, ut ad institutum redeam, detrahendi i . dies, ut possimus restitueret . Martis. diem adio. eiusdem , vel 21. ad II. Sed qua arte subtrahendi sunt, variae extant sententiae. Nam nonnulli existimant commode fieri posse haec subtractio in duobus annis, hoc modo: Committere populis ut septem menses, qui sunt in anno 3 i. dierum, numerentur tantummodo 3 o. veluti Iulius, o Augustus &reliqui quinque, qui sunt 3 i. dierum. Hoc modo in duobus annis omittuntur i . dies. sic restituetur L . Mariij ad io. eiusdem . Hi,
quibus haec formula placet, arbitrantur hoc fieri posse sine populorum tumultu;verum ego contrarium opinor: nam tumultus, qui excitabitur detractione i . dierum ab anno una vice, pari modo excitabitur ab hac subtractione: non certe fieret tumultus, si clanculum fieri posset subtractio haec amensibus; verum si menses numerari diebus debent, oportet ut numerentur a populis,& sic ipsis erit notahqc detractio quare no supprimitur tumultus. Aliqui existimant fieri posse comode haec subtractio in annis praetermittedo interca lationem ; hoc est indicare populis quod omnes isti anni numeren-
329쪽
tur communes.Haec via aquamplurimis improbatur; nam nullo pacto admitti debet in ter fideles haec morata, quia per 16. annos adhuc in tenebris ambularemus; quod minime fieri deo et, ic maxime post cognitionem sperati e lucis. Debemus omni conatu accelera re apparitionem lucis, quae possit illustrare uniuersum orbenti, qui per tot annos mansit in tenebris. Relinquitur tertia viae , quae ab omnibus
ni fallor probabitur, decidi ea, qua ustis est C.Caesar; qui,ut saepe dictum est, pro correctione Aectuino et ij, constituit annum 3 . di rum,& hos dies cosumpsi, wad finem horum statuit Ianuarij principium,vel anni noui principium . Pariter & nos constituere debemus ad imitationem tanti viri annum 3si. dierum. Verum hic annus non appellabitura nobis confisonis, sed ordinis; cum ille erit, quo ordinabuntur confusae, . Inuenietur principium huius nostri anni hoc modo. Quia supra obseruationibus comprobatum est, Aequinoctium a tempore CHRISΤI DEI ad nostra tempora antici paste 1 . dies. Si, ut supra docuimus, i . dies demantur ab anno dierum , , relinquentur 31 i. Hi dies si numerantur ab initio Ianuaria
clapsi, cadit num crus ad 17. Decembris copletum; quare principium Ianuarij, incipieta 18. Decembris, &ibi erit principium anni noui. Vel si hic modus detractionis non placet, postumus uti hoc. Numerentur a principio Marti j elapsis 33 i. dies, cadet numerus ad dieitii . completum Februarij anni suturis quare decimusquintus Februarij vocandus esset primus dies Martij,quando annus I 18 o. est et communis; sed quia est intercalaris, d Februarius non completu Π, cui
debetur dies bissextilis; igitur ne defraudetur ab eo, quod ipsi debetur, dadus est ei dies alius, scilicet 11.unde Martius auspicabitur a i , . Vel igitur annus 118 o. auspicabitur a i8. Decembris praesentis annii 17 .vel a i 6.Februarij sinuetis anni, quemadmodum placuerit Sanctissimo GREGORIo x III. erit hoc modo restitutum Aequinoctium, ut fuit tempore C.Caesaris, d Saluatoris nostri: sed melius est eum incipere a i6.Februarij, ne impediantur sella Natiuitatis Domini. Hic annus appellabitur ANNvs GREGORIANVS magnae Restitutionis, dc Aequinoctiorum correctionis, ad quam proportione respondebunt reliqua temporta. Et ut tenacius haereat mentibus hominum haec restitutio, Sanet. G REGOR. poterit instituere ad
330쪽
ad diem Aequinoistij uniuersales supplicationes, incocedere Indulgentias,prout S. S.visum fuerit; maxime quod in die Es. Marth c lebratur festum Sanctissima: Annunciationis Beatae Virginis Mariae. Hic modus est ficilis,&qui,ut opino Π, omnibus satisfaciet, , a
quoque etiam remouentur omnia absurda , .
ummodo hora Aequinossis, ac Plenilunij capiendasῖnt. Vuomodo . semendum fit a Sancta Scclesia initium Diei. cap. XVII.
SE D circa determinata relinquuntur soluedae nonnullae dissices
tates: prima quae occurrit est circa horam Aequinoctii; hoc est horae, quae inuenientur supputationibus, cuius diei eriint,vel x vel 11. Et causa dissicultatis oritur a nostris tabulis, & a tabulis etiam Copernici.Nam nostrae tabulae utuntur teporibus, quemadmodum nunc numerantu , ita quod quando capitur ex nostris tabulis dies& hora Aequinoctii, dies erit vel io. Vel ii. Martii. dc iam Aequinoctium praesupponitur restitutum ad 2 . atque ad x s. eiusdem mensis. Diximus io. diem Martii respondere Σ . eiusdem; quare si AN uinoctium suerit inuentum surputationibus cadere ad io. Martii, hor. 8.a meri quot horis accidit a meridie decimi diei, tot numeradae sunt a meridie L . dici. Pari modo, quia undecimus dies Martii congruit 11. eiusdem, quot horis numerabitur a meridie ii. diei, tot numerabitur a meridie x s. diei. Eodem modo venit numeradum Plenilunium
post Aequinoctium . Nam quot diebus & horis Plenilunium distatabit a io. die Martii, tot dies &horae capiendae sunt a L . dum Aequinoctium incidit io. Martii. Vel quot diebus, & horis distabit ab ii. die Martii, dum Aequinoctium incidit ad 1 t. die, tot capiendi sunt ais. Martii. Verbi gratia, sit inuentum Aequinoctium hora ho. a meridie io. Martii. Et contingat Plenilunium die 11. Martii, hor. amer. 13. subtrahantur Io. dies ino. horae a I 2. diebus,dG3. horis, & relinquuntur i. dies i7. horae.&quia i O. Martii respondet Σ . ideo L . Martii, horis io . a meridi , fiet Aequinoctium ; huic numero addatur i. dies, i 7. ho. fiunt 26. dies 13. horae:quare Plenilunium siet 16. die Martii, hor. 13.a meridi . Sed adhuc agitatur quaestio de principio diei, e L hoc