장음표시 사용
461쪽
κιμας ίκ επὶ τῆς γῆς μόνης τὴν των ποδῶν ωκύτητα
αποδεικνυταs ' ἀλλα εμπεσουσα κή εἰς ρευμα ποταμου, ταῖς χηλῶς των ποδων, - εἰπεῖν, κεὐ ουσα, εἶτα
καὶ εIτὶ μὰν λευκU Haee est pr habilis Gelaeti emendatio pro scriptura vulgari: καὶ oli Ms gs καὶ τὴν Pto sequenti κεκοσμημένα idem malebat quod non necesse est. Hanc vero Libycam dorcadem, qualia ex Gesneri conjectura pingitur, de antilope Dorcade interpretatur Celebeer. Pirtus Spiciles. Zoolos. I. no. g. P. II. Vers. ser
βλάπτεοαι λὸν obscura haec Gelaeto merito visa sunt. Gamissomisit, ut sere pleraque huius capitis corrupta loca. Trimνue ρM--σ3M καλὴν emendat; quae quidem emend-io inter paucas eius viri coniecturas adeo mihi elegans et . probabilis videbatiar, ut Paene recepissem. Sed nescio quo fato is emendationem suam male interpretatur , ut ascandere pollit fera, eoque ipso simul et metum incutiat et pulchra videatur. Sed est hostem attredi. pugnae se iistere; deinde νῆν γέρ- interpretatur, quasi τὴν legeretur; quae quidem ectio et mihi probatur. De ipso -animali omitto Gelaeti sitspieiones; κεμὰς enim videtur celeberri
seripta. τ' ει - . J Versio brevius: postquam iam suos laetus enutrivit. Mihi locus hic sanus non videtur. Δaemia haec cum Antii ope Dorcade non magis quam cum Kevella
et Plinii sti epsicerote con Uenire videtur Clariis. Merrem. Plinii enim streplicerotem minime in cervicapram aut strepsicerotem recentio riim quadrare, magis vero cumdor de Aeli.mi aut ad Pygargum Pausi. Idem Vir doctissimus Κε is
Aetiani negat esse Antilopem reduncam, qliod ea cornua ad n Oeendum non apta nec pulchra, nec denique caudam albi antem habeat. Putat itaque Potiua Aeliani verba ad strepit cetatem aut cervi c. pram pertinere. Utrique color rusus, corpus hirsutum, et cauda hute apice, illi tota albicans; cornua insupermagna, sortia, atqrie in antica capitis parte sita. Ita enim interpretatur ἀντλ, non in ad Mersum in sera. Obstant tantummodo Cervi- ea prae irides ex fusco flavescentes,
et strepsicerotis patria , Capu b nae Spei.
462쪽
4- - - σπάσαντος την ἐπωνυμίαν εκείνου, εἰπεῖν sκ οἶδα,
ρMI Codex alter Gesneri μύρ, . p. 3Ia. et PIArias IX. cap. a . ubi Deinceps malim τὴν vide L. N. Gronotum p. 87. Rou- μό- ἰMDM. Similia fere superstitio deletius ap. Gefueram p. 633 serpςn- apud Pliuium XXIX. sect. 38 serpen- tem a Mimspelientibus Vocari tratis oeulum dextrum adalligatum dit. Est is hiuraena myrus Danaeo. contra epiphoras prodesse. ii ser- Dorion apud Athenaeum l. c. duo pens viva dimittatur. Disserentiam myti tenera statuit, alterum με myri a muraena docuit Aristoteles ψέγωτα, alterum ἔ quae H. Λ. U. IO. et ex eo Athenaeus VII. differentia nescio sexus an speeiei sit.
συν τουτοις καs την γένυν, τα μέτωπα μεν ἀγκυλοι και πεζιφερεῖς, κρη τα ομματα χαροποι, σκέλη αὐτοῖς ες ι κολοβά ' κέρατα μετὰ την πρωτην συμφυην αλ-ληλων ἀπηρτημένα - πλάγια ρ ῶ γάρ τοι που κατὰ τους οζειβάτας αἶγας τους ἄλλους ορΘά ἐτι, κάτεισι δὸνγκάζσια, κή εις τὰ ωμους προῆκοντα, ουτως μζα μη - κιςά ἐτιν. 'Εκ δὲ των λόφων των ό ράκων, οῦς ἐρίπιας οιγε νομευτικοὶ φιλῶσιν ὀνομάζειν ποιητων πῶδες, ραδιως εἰς ετιζον πάγον πηδωσι ' ἁλτικωτατοι γαρ αἰγωναπάντων οιδε εἰσίν. Eἱγε μην κω πέσοι τις, πορρωτεζω'του ὐποδεξομενου οντος αυτὸν, ἡ ως ἐκῶνον ἐφικεσΘ', τοδὶ ἄρα μελων περίι τοσῖτον κράτος, ῶς άσινη μενειν κατενεχΘέντα αυτό Θζαύει γουν ουδὲ ἔν, εἰ καs πέσοι
463쪽
ξεειν εἰδότος κέρατα, καὶ τσία μέτρα ραδίως αὐτῶν διξε-
ἀπηρνουμένα I Ita Μediceus eum G vio pro ι mem μινα. Ex eodem Medieeo initio capitis vulsatum Κνeim mutatum est. Ceterum capras has Gelaetus ibices interpretatur, et ex Leone Africano admonet boves Africae parvos et . Pro vulgato ἐπιπλae Boisebarti HieroΣ. I. p. 9I8 emeudationem damus. Vocem enim Poeti cam ponere voluit Aelianus. περιερι νοσουνον I Restitui veterem lectionem; male Grono viana παetio praesert. In seqq. Vulgatum Θρούει δὲ ex Alediceo mutatum est. ἀπa W-sιvl Codex alter Gelaetiet Μediceus Quid in hac scriptura lateat, conjiciendo non asseqtior. Sed et verba illa sta
ve ἄλλα κυνουγέναις manca et corri pia censeo. Deinceps aIe, M.
εἰδότες κέρατα I Sie seripsi pro Mea φοes, quod qui ferre potest,
ipse dignus erat eo nomine. Gela ruS Mρανορέου vel Me πῶ malebat. Μecuin sei tit etiam aeriare; ad Mea τἀ t ιιν εἰδόσις lihratius adscripserat in margine κεearοξόου, quod vocabulum deinde iocum τω κέρατα De cupavit. Sed mirum est acumen illexi in eci, quod post κιροπα reponi voluit, vocabulis, e seu aut φέρva. Caprae hae silvestres eaedem videntur Cel. Merrem cuIn Tragelapho Psinii. Utrumque vero animal idem esse putat cum Anti- Iope Lervia certe the Servio Sebais Travela p. II . Forte etiam Λιβυκοὶ βόες supra c. I r. itidem cum hac specie conveniunt.
464쪽
Ita Medieeus pro qui malunt haee redderer a cru-. Sed quid sibi vult ωλώταται moauis torvo, quemadmodum Θειαι aspectu crispissimae posuit in cistas testudinem truci esse aspectu versio ire, quod absurdum est. MO- dixerit. Quae quidem interpretationuerunt etiam Anatomici Parisienses etsi vulgata melior, et ipsa tametita Deseriptione testudinis Indicae, dubitationi obnoxia est.
εὐνοίας ουκ ἔχοντα την υπο Θεοτιν, ἐκ γάρ τοι του κατα
τραγῶν την σάρκα ἡ μητηρ φιλεῖν το sti φος ἰσχυρως
465쪽
ἔ-εμα, ο Locus classicus est Aria alter Gesneri et Medieeus τώ κἀλ- floretis H. R. VI. 38 et 22. Cf. et κέω. Sequens ἐγχείμαντεσ3- eodem supta lil. II. et lueerpetes Virritii sensu occurrit supra IV. 7. ubi ex ad Georg. li I. aso et ad Aeneid. Mediceo scriptura ἐναρέπτεο ε mu- v. Is. Rem omnem egregie ex- tata est a Cronovio. Igitur ut Α plieuit clarissimila D'Aa,euton in lianua libi constet vhique, eandem A moires de i Aeadein te des Scien- hie ieripturam expressi. Uerbumees Annee 17s I. Cons. illustria II odoreum illustrat Vasthena ν p. Rumoni Hist. naturalis equi T. I. 3 i. - Rem ipsam narrat etiam p. 6 vers. Berolin. et Geom. tiara- P ius XXVIII. se . 49. nam hiymaoni υ. Ae - una MauDHerata bi pomanes tantas in veneficio vires P. I 6- 198. hallet, ut assusum aeria mixturae in effigiem equae Olympicae, ad- καλκῆ, J Ita scripsit Gron - motos mares equos ad rabiem coivius. vulgo D τω χαλκω. Ce dea tus agat.
εἰ δέ τις αὐτάς εχ υδωρ ἐμβάλη ψυχρον , οτι άποΘν -
t δωρ ψυχρὸνJ Itaque in hos egre- aquis calidis pisces natantes eum sie convenit lepidum Xenophanis plantis vegetis vidit Munerat . et oi tum apud Plutarchum contra Stoi. testatue in itinerario suo P. II. ver cvs P. Ios . E. Δενοφάνης διηγουμένου sionis germanicae. Ranas in ther- τιυὶς ἐγκέλεις δε υδατι mis Pisanis degentes commemorat ζωσας, ἀκουν ειπεν ἐν φυχρῶ ἀὐνὰς ἐφη- Spassi utant opuscules de Phylique σεμει. In multis Africae thermis animale et vόsetale T. I. p. s piscieulos vivere vidit .scha Iti- cf. etiam ibid. p. ro . Haec qui nerarii p. 13 . 169. quos percaa et dem testimonia fidem narrationis harbos nominat. In insulae Luson Aelianeae satis consImant.
466쪽
τοῦτο δοίη τινι πιειν, φάρμακον εἶναι τον οἶνον αηΘες ως προς τα αλλα φάρμακα αντικρινόμενον ' τον γαζ τοι πιόντα αυτῶ πρωτα μεν καταλαμβάιεσ3 λυγγὶ σφο
Θανατον σφαλερον παριέν , εἰς λήθην δε ὐπολιαθαίνειν καε παράνοια ' ἐάν δε εἰς την κάτω γας-α διολιμη, μηδεν ετι εἶν , πάντως δὲ ἀποθρνησκειν τον ἐαλωκότα.Οἰ λε περιγενόμενοι εἰς παράνοιαν εξο ιλαντες, ἴδατος ιμιζω πολλω καταλαμβάνοντα , καὶ οραν διψωσιν αὐ- το, καὶ ἀώειν λειβομενου ' καὶ γε καταβαυκαλῶ, και κατανυςάζει. Και διατρίβειν φιλουσιν ηπαρὰ τοῖς ἀεννάοις ποταμοῖς, η αἰγιαλων πλησιον, ηπαζἀ κρηναις, η λιμναις τισί' και Πν μὲν ἡ πανυγλίχοντ', ἐζωσι δε νηχεσθ' , καὶ τέγγειν τω πόδε, ηάπονιπΤειν τω χῶρε. Οι δε ὐκ αὐτην την τὼ ἱππο- κάμπου γατέρα τάτων αιτίαν σιναί φασιν ' ἁλλα νέμειθαί τι φυκίον το ζωον πικρον δεινως, ἐξ ου την ποιοτητα εἰς εκείνην μεταχωρῶν. Εὐζεθη δε ἄρα και εἰς σωτηρίανιππόκαμπος επιτηδειον άγχινοία παλαῖ μεν αλιεως, σοφου δε τα ΘαλάτΤια' ην Κραης αλιεὐς γἐρων, κέ παῖδας νεανίας εἶχε, καὶ ἁλιέας. οὐκουν συνη- νεχΘη τον μεν πζεσβυτην ἱπποκάμπους Θη:ἀσφ μετα
467쪽
αὐτοῖς προσενεγκασΘ ' τους δὲ συντριψας εἰς οξος καὶ
εα λαμβά-ν - Ita legendum LMm σMJ Hane sormam et postu- vidit etiam Abrasib ad Aesebium III. Iahat pro ι ν ιέεν. Phrasis μηδὲν ετ P. 277. aut κατα--3 .ais, quae vul- ειναι, de homine nullius pretii, degata est Criptura, λύγνα σφοδροτά- eunuchis et ii milibus dicitur, de ov. Vulgo πρῶτον --le- desperatis aegris dici non memini.
cidat. Thucyd. p. 363. Eiusdem κράκι I Gassius Κροι interpretatur, pretii est altera Tric νi emendatio, de patria, quod et mihi Placet.
in seqq. Φαυρὶν pro σφαλιρὶ, legen- Deinde cum Gesnero scripsi ις τὸstis . Genitivus 11μῆι a τῆς 'Pa. Iuc scilicet vae v, pro ἐκ της Pendet. Similitet infra cap. ar κρέα 'ris . .. Nomen deae ite scriptum δατὰ invisνης XU. a exhibet Codex alter Getaeri cum πνεύμανος De tertia per- Mediceo. CL supra ad XIl. 22. Ce-sona in et προσιπτausa terum de hippocampo eadem post exe ripla collegit Ellips. Graee. Aelianum tradunt Aerias et P,iles, P. N. Similiter M. anaeer versu fas quorum loca comparavit Gesuerus πιόν ν' ἀσφάλτου ἀπερε γεναι se. ι,μη s. Historia Aquatit. p. 49 . intelligi Cons Casaabon ad Sirabonis XU. videtur Synanathus hippocampus P. IOSO. Linnata.
468쪽
93 Codex alter Gelaeti 3 ubi eastoria et ranis fluviatilla testis
ἔννην. Unde pronum est legere commendantur ad morbos. Boebais πρου-is mo-a ύδατι - 3ξει μαμ. HierOE. ll. p. 794 monet praeterea Triuer legit: ἡ ἐγκι3έωνι Pδανι, ε eastorem etiam canem Ponticum Tt.. .is. Canes fluviaritea Gesnerus olim fuisse dictum. Κύι- ποναμιες lutcra interpretatur, ad h. l. et in hic magnitudine melius cum Lu-. Histor. Q. aadrup. p. 77s affert lo- treola convenire videtur Clatis. Cum Anu trab. I. Sem. I. caP. 78 Merem.
ἴτω καλουι-οH Da Mediceus pro eum mors atione hie eommemorata H, uax aras. Practer Ticinum qu- insectum hoe arguant, vix tamenvium Ambrosus in Hexagmero U. a. eredibile est, culicem hamo addi- Athesin etiam nominat, et odoris tum fuisse, quo capi solent salmo- suavitaterii commendat. Hodie Padi nis species. Intelligendum igitur necolae Te uela, Temala et Temoti puto aliud insectbeutn aquaticorum vocant, teste Belanis et GV o apud genus, Phryganeum aut ephemertim Gesorum H. A. p. III 3. Cum ve- Unnaei, quae aeque ac culices a ro Aeliamis herbam apibus gratam petunt in eibo salmones. Hodie pisci nomen dedisse asseveret, pla- haec insectorum genera ex plumissium est eum γόμου νιωδε τῆς γῆe τρυ- lantque assimilata hamo adseripsitae dunt , ut doeent ioca cωllecta RGefveνa , i. A. p. 12Ο . Totam ca-Ge M insecto aut verme simili pineae rationem thymali Ialmoni' formicae vel culici. Ira Gestietus Liisnaeti enim intelligitur, qualia ad h. l. Nec mihi liquet, quod in Franeonia exercetur, accurate insecti genus intellexerint Veteres. defetiplit Sebreber in Appendice ad
elli Pierumque culleem signi- Libros doctissimi Galli Du Hmne/ defieat, et quamviε susurrus molestus Piseatura T. xl. p. 37 . Ini. a Diuiliaco by Coos e
469쪽
arte aismilata in eaptura sarionum odoris suavitaim multi negant se nominat ipse Aelianus infra XU. r. sensisse; sed idem in salmone Eper. Speciem et historiam naturalem Iano marino accidit, cuius odorem Dimonia thrmali deseripsit amicissi- alii eum viola, quidam cum fim mus Bloe, Oeeonomi ha Maure- comparant. Cf. idem mora ibidem fratrale aer Ffrae I Uol. p. Is . p. Iga.
ὐπὸ τη αρκὶω δεω , γενος δὲ τοιῆτον ιπιπικοὶ ἐντευθεν τοι προει ν ό των Εὐρωπαίων ποτήμων μέγις ος Iς ρος, ἐκ πηγης μεν ἡ πολλα, ταῖς δὲ τῶ ἡλω προσβολαῖς ταῖς πρωτας ἀντίος ' εἶτα οἱονεὶ δορυφορουντες αὐτον, ατε των ἐπι χωρίων ρουματων βασιλέα, συνανίσχουσιν οι πολλοὶ, καὶ άενναον τα ρε α αὐτων
470쪽
τύχη της δεώσης κομιδῆς, ἡκῆν προσηλωμἐνην Θεα α B την κεφαλην , αὐτου του ἐμπήξαντος μὲν
Ἀλπα ζων. Codex alter Gelaeti 'Aλ- Quae shquuntur verba , cor rupta et mutua esse consenti uos interpretes , et manifestum est. Desideratue enim nomen gentis, 'quae ortum Danubii amnis aecolebant.
Μarcomannos adhibet huc Hagen- uch, etsi constet Aeliani aevo eos non ad istri fontes, sed transgressos in Boio haemo habitalse. Mareom ρο- nos hos ex etymologia linguaee Celticae iππικὸς ἀυδροι intelligi displitat ad h. l. vir doctus; et locum
μύλ-l ita auctore Gesiero scripsi Pro μναλσί. Θρlauus Halleutie. I. Versu r3Ο μύλουι metri causa nominatos in humilibus maris arenosi petris pasci ait. Inter salsamenta Pontica saepiuscule nominatur a seriptoribus, sed alii eum coracin eundem, alii diversum statuunt.
Vide displitationem G eri in H. A. P. 3sa et P. 729.
- λανεο ετMI An haee verba ad reliquos etiam pisces pertinent, quorum mentio antecessit Dubitationem movet locus Plia ti XXX l. se l. I9. ubi de piscibus Armeniae nigris et letalibus: quod et circa Danubii exortum audivi, donec Veinniatur ad fontem alueo appositum, ubi finitur id genus piscium. 'Hσυχους pisces nemo aliua commemoravit. ου ην - σκελιο Ita Medieeus enm altero Gemeri Codice pro πάμε. In sequentibiis cum Gemero ως ν δ.λοι- scripsi pro va νων
Delphini proprie sie dicti intelligi
non possunt: neque enim illi spinas pinnae dotialis acutas gerun De ipso gladio monet Gela erus ad h. l. Arisοι elem apud Athanaeuis dentes ei omnino negare esse ; idem
tepetit in Historia Aquatit. p. 4si.
ubi praeterea annotaa AIbertum m 2 illam inlatiorem dentaram ponere.
Sed omnes hodie negant Xiphiae Fladio Linnaei esse dentes. Exemplum gladii seu rostri carinae navium infixi narrat testis fide dis nusin Afris Natur. Cu, ios'. Uol. Ulll. p. 99 euius tamen verosimilis est opinio; omnia illa ossa, de quibus
variorum auctorum narrationes ex
staiit, esse ignotae alicuius speciei ex genere gladii, quod ossa illa gladii formam non habent. Novam speciem Retaleel nomine designavito. F. Miuis . cuius descriptionein
spiratione gladii per nares recte e iam dubitat Gesnerus ad h. l. κηνουμένη J Duo nisu ad Thomam M. P. sas κεντουμένω emendat; contra I Urιen bach ad Plutarchum d S. N. V. p. 7o conne it legendum αδ ali iti τους μιγεῖος τοῦ IκθύI συμμάκ- ται Vel συνεξαγεται. Neutri assentiti possum.