장음표시 사용
581쪽
producere. Llivus non solum patris benedictione privatus suit, non inveniens poenitentiae locum , nempe ad quam parentem permoveret, ut revocaret benedictionem Jacobo factam , quanquam cum lachrymis illam , teste Apostolo, quaesivisset : Elisaeus Guehasi servo suci praedixit lepram Naaman ipsi adhaesuram, seminique ejus in sempiaternum, uti eventus sic factum fuisse comprobavit. Judas proditor in desperationem adactus, suspendio sese strangulavit, ac postea decidit praeceps, & vel aspero saxo vel trunco ligni acuto illisus, vel filias sine illisione crepuit medius , adeo ut omnia ejus intestina ex ventre per medium fita effunderentur. Simonis Μagi exemplum ,
ostendit, utut S. Petri expetierit preces & poenarum deprecationem, illum sisti non poenituisse , multique inter veteres statuunt 8e tradunt , illum Romae coram Nerone cum Petro certasse & ab eodem suisse superatum, & per medium aerem volare tentantem, precibus Sancti Apostoli praecipitatum in fixum allisum & disruptum mo tuum suisse. Haec etiam Oraculorum venditio locum obtinuit inter Paganos , uti hoc multis probari posset, si omnia exempla pretiodi mercede corruptorum Antistitum heic congerere esset animus aut institvit nostri. Hoc commemorasse lassicieti Herodotus lib. V. p. m.
Ut igitur Athenienses aiunt , hi viri Delphis sedentes, P t e pecunia persi runt , ut ct quoties viri Spartiata venirem , μve privato sive publico agmine, petentes Oraculum , proponeret ipsis lis rare Arbenas. Plura hinc rei aceommoda allegari possent, sed haec nunc sussicere existimamus. Observamus etiam, Sacros scriptores Pr phetas nomina sua, Patriam, parentes di tempus quo Prophetias suas pronuntiarunt. Videantur testimonia ipsorum Prophetarum. Audiamus quid dicat Jeschabia cap. I. vers I. V a Pesichahiae fui Am G, quam vidit de Phuda ct re phalaimis temporibus Hoeriae, γο- ami, Actaetu , Pacto is , regum Phu . Eodem modo scripsit olim de se Jirmeia cap. I. vers I. & II. Herba Irmeiae flu Chii iae;
ex Sacerdotibus qui erant Hanathotis m terra Benjaminis. Ad quem fuit verbum Phomae , temporibus B ita fui Ammonis regis Pilia , duimo tertio amo quo regnabat. Sic etiam mecluel Cap. I. vers I. & II.Dum
582쪽
Dum ageretur trigesimus annus anuinus menses dis quinto, in versare inter deportatam multitudinem ad fluvium cibaris ; aperti sunt Caeli ese
vidi Vi es Dei : quinto die mensis , ipse amo quinto qui fuit ἁ deportarime regis Ioiarani. Pari modo etiam S. Daniel Cap. I. veri f. Anno terris Pohoia mi regis yehu , venerat Nisuetam sar rex Babyloniae Drusehalaima se obsederat ea. Eodem plane modo Host ab cap. I. vers L Herbum Diam quia suis ad H Eeatam flium Beeri, temporitas isse, Bethami , Achaia , yec Me regum Phu , ct temporibus Drabbami filii Dasichi regis Israelis. Pari modo fere omnes
Prophetae de Sacri Scriptores. At vero hae Sibyllae tales descriptiones non fuerunt ausae producere. Detexissent enim hoc facto, se non esse adeo antiquas uti venditant & mentiuntur, nec fuisse Prophetissas 1
Deo inspiratas uti gloriantur : quae profecto , meo quidem iudicio, si perpendantur & Sibyllas antiquas tantopere apud Gentiles celebres, &Oracula supposititia quae nunc VIII. libris comprehensa habemus considerent ur favere Cultui Idololatrico, qui Spiritui Sancto maxime est exosus, nunquid homo Divinus, iritu Dei actus, potest suscipere Patrocinium talis religionis, quae illam quam Deus instituit plane evertit Pcerte nullibi Dei Spiritum adeo sibi adversarium deprehendimus ut
asserat cultuM quem damnat ac abominatur. Legantur illa quae s pra abunde ex Historicis protulimus , cum de tempore εe occasioniabus quibus libri Sibyllini consulerentur, egimus: quivis reperiet conmtra mala illa quae Regni populos ac civitates vexarent & assi erent, ordinatos ae indictos fuisse culius superstitiosos, idolatatricos ac P ganos , ex adductis testimoniis res tota luce meridiana clarius patet. Plura ad hanc rem pertinentia proferre possemus, verum quia haec sufficere existimamus, & quia , iam brevitati studemus, recensioni ulterioia supersedebimus: verum antequam ad alia argumenta quibus constet sibyllas non suisse Divinitus inspiratas, progrediamur, notari velim sedulo lectore, quam lepide Loyalita Cras letus p. 1 9. Sibyllarum causae patrocinetur. Dicit enim illas ut falsorum Deorum Ministras non semper ex inspiratione Divina aut Diabolica sui sic locutas. Nonnumquam enim, cum spiritu Dei agerentur, tum vera proferebant, qua do autem motu diabolico movebantur, tum salsa pronuntiabant, a que hinc factum esse ut infernum Paganorum more descripserint, atque ex Satanae motu mandasse immolationem taurorum ac ινο-X x x 3 rum,
583쪽
rum. Sed quaeso, quis non indignetur Crassetum tam Crasse voluis se in Sacram Theologiam impingere, ac siastinere unum eundemque hominem esse Dei Prophetam Spiritu Divino inspiratum , & postea esse Diaboli ministrum ae organum. Siccine tu ad Civitatem Dei ante hoc te dicentem audivimus cum D. Augustino Sibyllas diaboli organa , siccine vasa haec impura ad Dei domum pertinere iudicas,
Crassete i supra hanc opinionem resutavimus, cap. XIX. ideoque hisce non immoramur. Ha c vero quando sic pronuntiamus, non tamen vellemus negare, nonnunquam accidisse, ut reprobi & Deo exoti vera suerint vaticinati, uti constat ex exemplis Bileami, Caia phae, &c. Sed hoc negamus non admittimus, illos Prophetata motu talis Spiritus quo Prophetae fuere incitati . nec clarius ex illis cognosci filium Dei cineraque Religiohis mysteris , quam ex ipsis Dei verbo , quemadmodum Clemens Nexandrinus aliique Patres docuerunt. Nec vellemus tales in Civitatem D a admittere, nec pro
membris Jesu Christi agnoscere: quid Sibyllis accidisse judicandum esset, si in ipla Prophetandi actione, diabolico spiritu motae, diem
supremum obii stent , an salvatae & in coelum admisiae essent reputandae t Hoc pacto diaboli organa, ejusque partibus addictae muli res , eique subjectae . dicendae essent vera Iesu Christi membra pro quibus esset mortuus r sin vero in actu fundendi Oracula vere
Divina, ἡ viviffuissent ablatae , Divino Spiritu actae, quid illis tum contigisse indicandum esset ' an utique pro fidelibus Dei
Prophetissis essent habendae hae mulieres quae subinde diaboli fuere mancipia & organal certe hoc nos non credimus. Ut autem clarius ad huc pateat non fuisse Divinitus inspiratas sibyllas, notandum saepe mentitas fuisse hasce Sibyllas, salsa proposuisse Oracula, ut&obscuritatibus inextricabilibus intricata & ambiguitatibus plena r quis autem credat a Spiritu Veritatis & sinceritatis pose procedere mendacia tam splendida, qualia haec suppos titia oracula continenti passim etiam plurimas Sibyllarum observavimus contraclictiones e nunquid haec non sunt contradictoria vixisse Sibyllam aut Sibyllas in Arca
Noachi & vidisse templi Veste incendium secundum , vel templi Hierosolymitani conflagrationem P quidquid sit hoc illam vidisse impossibile est: passim per totum hoc nostrum scriptum frequentes ejus notavimus contradictiones & mendacia, qualia sunt inter innu
584쪽
mera alia , fuisse illam Virginem, Noachi nurum, prostibulum, Christianam , Graece scripsisse ante illius Linguae existentiam, omnia haec clariora sunt quam ut a mendaciis possint absolvi, quem ergo non pudeat haec a Spiritu Dei & Divino Spiritu acta potuisse proficisci. sustinere ἶ Certe nunquam Spiritus Dei, qui Spiritus est veritatis , mendacia protulit, aut contradictorias res inspiravit aut inspirare potuit : Sibyllam suisse mentitam , & Divinitus non fuisse inspiratam , infra patebit ubi de ejus falsa doctrina & haeresibus a gemus: nunc lassiciet demonstrasse falsorum Deorum & Moculorum instar, illam dedisse sua Oracula obscuritatibus inextricabilibus involuta, ambiguitatibus & aequivocationibus sena: hinc Virgilius Μaro de Cumaea Sibylla aeneid. lib. VI. Talibus ex adyto dictis Cumaea Sibila
Horrendas canit ambages, antroque remugit, Obstinis vera involvens.
Hoe modo etiam ipsi Pagani testantur multis ambiguitatum in v lucris fuisse expressa oracula Deorum ab ipsis adoratorum, ideoque non possumus majorem Sibyllis attribuere Divinitus factam inspirationem, quam illis salsis Diis: Sibylla haec Cumaea ab Apolline sestincitata , non I vero veri Dei Spiritu , ideoque Divinitus non fuit inspirata, Apollo autem propter ambignitates ejus in oraculis usitatas, dictus suit MEM eo quod obliquis verbis in Oraculis loqueretur. Hinc Lactantius noster alicubi, in Oraculis, inquit, vel inariis me fallunt, quorum praestigias profani d meritate ime uere non possunt. Pati etiam modo Arnobius, adversus Gentes lib. III. p. m. II q. Divinitatis scientiam largitur hariolantibus Pythius, ct eur obliqua aedubia , eur obsecuritatis submersa caligine dat sepius submini fratquem sponsa Z Tertullianus Apologetico Cap. XXII. In oraculis autem quo ingenio ambiguitates in eventus temperent, scium Cras, sciunt Pyrrhi. Sic etiam S. Augustinus de Civitate Dei lib. III. cap. XVII. In quo genere oraculorum , sicut Cicero in libro de Divinatione eommemorat, magis interpretibus ut possunt sive volunt dubia conjectantibus eredi solet. Gregor. Naesanranus Orat. XXXIX. Vocat & Plutarchus in de Pythiae oraculis, his attribuit --
585쪽
, &c. Periphrasis, iambram , verba suspecta , ambiguitatem, circuitionem , obliquιtatem , si raraum , &c. Sic etiam Philostratiix lib. I. de vitis Sophist. ait Apollinem loqui ω τερ σαφιςου. instar Sophista: imitatus Homerum.qui
- - Mendacia multa proferens veris similia. Lucanus etiam lib. V. - - - Aera se omnia nustui
Involvens, multaque tegens ambage canebat.
Hoc modo etiam de Apollinis Clarii oraculo testatur Tacitus Anianat. lib. II. se serebatur Germanico per ambages, ut mos Oraculis, ma turum exitum etcinisse. Nartianus Capella de nuptiis Philolog. p. m. U. Ipse pedibus talaria nectit aurea, ct nunc in fanis, quibus aut Vaticinia obliquis fundebantur ambagibus , aut denuntiata pecudum eaede Phfleui intis extorum prosciis visiora loquebantur. Μultis haec confirmari possum exemplis oraculorum ambiguis verbis propositorum : Haec tantum ex infinito pene numero proferre Iubet : primum quod mihi nune
occurrit est illud quod Historici Croeso datum reserunt ab Apolline Delphico:
Croesus Halym superans magnam pervertet opum vim. De hoc autem Oraculo quid statuendum sit , iubet illud referre verbis OEnomai apud Eusebium: de praeparat. Evang. lib. V. cap.X.
587쪽
κησμους εινα βέλε θ. δ' ἀνδρῶν πλα α ' πφίσμα τα ἐπι α τη F κομιοῦν εσκωωρη μία. Hoc est: mr aequum fuerit se jungere, Craelo postea coni erunt: Regnabat is in Ddia, quod a m .ioribus imperium acceperat , Inga jam ac perpetua sorte propagarum. Idem in amplioris . quam illi nacti essent , ae seeundioris D tumae spem erectus , praecipua Deos religione colere paruerat , itaque vi ae numiae omnium explorato, Delphicum Apollinem omnibus anet suis , sicque paulo post, aureis cum pareris, tum lateribus, necnon infinita donariorum multitudine templum ejus exornavit, ut opibus ae divitias, longe quotquot
rao passim orbe visebantur. brevissimo tempore superavit, ne om sis 'uridem us , usque eo magnificentiae progressus est , quae ad sacroria peragenda cumulare sufficerent. Tot igitur tinisuque sium ibus Numinis in grariam ante Jhetis, Lydus Imperator tam egregias fretus smoane immerco pietatis suae monumentis , expeditionem adversus Persu molitur, ea spe, uti summιιm Imperio decur auxitio Nummis ad ungeret. id aurem pra- Harus rates ' ille ipse qui Delphis , P hiis ille , ille Amicitiae praeses, clientem Avum adeo riagiosum, quique ad unum se eonfugerat, non diri
ne tantum aliena non auges, sed erram exuit evertique sua: non prudens, opinor, ct mens, sita rerum futurarum ignarantia: nec enim prasi ssuturi Deus , utpote qui ne Deus quidem est , nec alia vis usia homine maior, responsum unquam si m veteratorie partem in utramlue flexisset: . unoque hoe vesiculo,
Croesus Halym sit perans magnam pervertet opum Vim. Tantum illud tamque diuturnum Ddiae regnum, quod a Maioribus ad M issium hominem haereditario Iure devenerat , Iunditus exstandis, cum evinmodi fructu, Regis Deorum amantissimi, eximiam erga se volunt tem pietatemque compensans ; atque id quod aerem ct iracundam is lamdaro scriptore nec ifinis orationem expresseris. Te nimirum inquit ille qui quacumque arena aestimari debent omnia per des , boni nosti nihil, nidorem quine durioris, coctaeque testudinis tuam m mensem sidue , n litia nom est pluris quam arenae pretio estimanda, o quamquam ne vera quidem illa sint, tamen O superbo congruebat o impudenti, quique cum Ob inanes fas cognitiones sisercilium tolleret , cum Croes Lydis i iman- ecipio, uti ne parvi penderet, persuadere conaretur. Is enim tune in m dum explorata retens sui centrudine , paulo post , ex ιε quasturus erat,
588쪽
num in Persis expeditimum ad mares , teque adeo in furoris cupiditatisque sis causa constitiarium adhibiturus. Ne vero nihil puduit hoe ei respons are, Croesus Halym superans, magnam pervertet opum vim. Non perperam id quidem quod utrumque susque deque haberes , seu quid
inepte moliretur , ad invadendum alienum Imperium ambiguo inestatue
oraculo; seu eontumelis forte malitisque nonnulli, eum tibi obfuriosum hominem eonsilio tuo praecipitem actum, laus ab iis praedicatioque deberetur , hoe insuper erimini tibi darent, quod ne vocem quidem prorulisses, in utramque significationem aequaliter propendentem , uti Lydus illi iustam dubitandi atque amplius quaerendi eausam haberet: sed tuum iEud κα λύσαι , hoc est et evertere , uno duntaxat apud Graecos senseι Urepetur, me jam de Imperio deturbari suo , sed alienum praeterea Aam in potestarem redigere signifere. Num Cyrus illi quidem semia Medus aut sem Persa, seu malis eiusmodi qui matrem si spectes , Trannico, μ patrem, privato genere satus esset: ' illi , inquam , hoc in aenigmate Muli nomine adumbratus , non modo solidum Muse tumorem ae fumum odicat, sed etiam Divinationem Divinationis expertem , siquidem nus , vim renigmatis ab illi capi non posse nestiret. Sin autem eum id probe scirer, ei tamen hunc in modum, quae sin cum petulanetia est , 3um malitia , ludere placuis 3 Papael quales Dii ludos aguntd Denique, se ne id quidem sed tantum quoa ita rem evenire oportuerso , primum certe profanum admodum sese probat, quod qui verbis ad ludifieandum eompositis aburais tur ; deinde , esto , rem ira evenire oportuerit , quid tu Delphis tamen, infortunate , Utas , rebus vanas ac futilibus occupatus i quid porro te nobis opus P quae nos sntemperiae tenent, quotquot ad te , ex universe orbe concurrimus η quorsum denique tibi tot saerificiorum nidorem ἰ haec OEmmaus, summa libertate adversus istum praestigiatorum inarum , quin e aliquid Cynicae dicacitatis habent : inpote qui ne Daemonis quidem, nedum Dei, quae Graeei tantopere suspiciunt oracula esse velit, sed maleficorum hominum fraudes , potius ac versutas argutias, ad vulgus in morem adducendum malitiose compararas. Videt igitur praejudiciis non praeoccupatus Lector, utrum Sibylla aliique inter Paganos fatidici pro Divinitus inspiratis haberi mereantur, certe iam audivimus apud Antiquos non habita fuisse omnia maxime aestimata Oracula pro Di-
589쪽
vinis effatis , verum pro hominum vastorum fraudibus & argutiime is quaeso adeo in Deum optimum Maximum contumeliosus esse volet, ut Sibyllam horrendas ambages ementem , a Deo eiusque Sancto Spiritu actam fuisse credat η certe nos nunquam credemus. Lepimus etiam Paganos ipsos dubitasse, utrum hoc Oraculum unis quam Croeso fuerit datum. Audiamus Ciceronem e cur aurem hoc ere dam unquam iactum Cres' aut Herodotum veraciorem ducam Ennio l .