장음표시 사용
131쪽
DIsSERTATIO COMMONITORIA. Io 3
ad totum Christum, ut hoc pacto unitas , ac dignitas adorationis ei debitae conservetur .
Illud restat ut dicant , hujusmodi cultu adorari quidem praecise atque in speeie cor Christi, sed simul etiam confuse,
& in genere reliquas corporis partes , ipsamque aalmam adorari . Sed nihil eo magis praeposterum, & insolens, aut dici, aut excogitari potest. Qui totum in se adorat , partes omnes simul adorat. Sed qui partem unam discrete , Ac electe colit,
is non censetur profecto partes caeteras uno eodemque religionis ossicio complecti. Illam enim discernendo seligit, has printermittendo relinquit. Adorent itaque qui haee nobis objiciunt totum Christum , sic & cor in ipsius corpore adorabunt. Illudque ante oculos perpetuo habeant , quod quum de Christo loquimur , in eo , ut inquit S. Joan. Damascen . lib. 3. de Fid. Orth. cap. I 6. Non partes consideramus partium , sed ea , quae proxime inter se componuntur , divinitatem in humanitatem ; quemadmodum nec hominem dicimus ex quinque , ut minimum , consare naturis , nempe ex quatuor elementis , anima . Aut si
eis placeat naturas duas , & tres in Christo commemorare partes , seu substantias Deum , animam , O' corpus , id ipsis liceat, ea tamen lege quam inculcat Petavius lib. . de Incarn. cap. I 3. n. ult. . Sed quartam numerare partem Deum , animam , corpuH& cor: ac praeterea quartam hanc praetermissis capite , pectore , dorso , jecore , pulmonibus , aliisque extimis , & intestinis corporis partibus , tamquam unam seligere, quae destinato die , ac singulari festivitate , cultuque proprio , & a reliquis separato adoretur , id vero peregrinum quid est , omnino insolens , & non exiguae suspicioni obnoxium ; quando nec anima ipsi,quae ceteroquin pars est humanae naturae in Christo nobilior& excellentior , istiusmodi selecto ac separato cultu honoratur. Quum de Christi adoratione agitur , mirum est quam causte , ac diligenter Sancta Romana Ecclesia omnia circumspicere soleat, ne quid sorte in hanc maximam religionis nostrae partem subrepat, quod vel levem , atque etiam apparentem divisonis
132쪽
Io DE FESTO CORDIS IEsusionis speciem in Christum invehere quovis pacto possit . Hinc
perpetuus in ea mos viguit, ut Festis Christi, quae ratione paditium videri possent instituta, certa sub sint, & specialia mysteria, puta circumcisionis, aut quinque vulnerum, quae &cultui causam praebeant; & certo simul argumento sint, quod Is non terminatur ad ullam partium, sed recta sertur ad totum Christum, de quo etiam secundum totum mysteria illa praed, cantur in Scripturis. Et postquam consummati sunt dies ut
circumcideretur Puer . Luc. 2. IUe autem vulneratus est propter iniquitates nostras. Mai. 3 3. Videbunt in quem transfixerunt .
fan. I9. Quum itaque nullum habeamus mysterium Cordis Christi sive scriptum, sive traditum s quod enim objicitur lanceae vulnus, non ad ipsum pertinet, sed ad latus ; quod autem a latere interpretative producitur ad cor, non plus influit in causam cultus, quam si vulneratus diceretur etiam pulmo ;consequens sit, ut qui variant, & traducunt objectum cultus a corde symbolice sumpto ad cor carnaliter intellectum , divisionem inferre videantur in corpus Christi, quam etsi velint, non tamen valeant, suo illo relativae latriae cultu penitus tegere, &occultare a .
in si quis autem obiiciat , &nos admississe supra eap. 6. eultum Cordi delatum nonnisi relMIvum intelligi posse formaliteraeceptum . Et cohaerenter ad hune loeum illum rursus relativum nos appellasse cap. 12. is animadvertat oportet , neutrubi id nos ex proprio sensit statuisse, sed disputantilim more utrobique dixisse, eo rem deinductum iri seeundum Adversariorum sententiam, ut cultus eordis carnei in exteriori religionis ossicio seorsim considerati consistere nullo modo posset cum unica adoratione toti Christo debita in utraque natura divina scilicet, δc humana , nis in eo privato ae peculiari cultu cordis duplex omnino latriae eultus confingeretur, unus absolutus saliere materialiter prout subinjieitur hypostaticae unioni ipsius cordis cum persona Uerbi , alter 'maliter relativus reliquas eorporis paries, dc animam ipsam
rejiciens Divinae pariter hypostasi cor
Iatam. Ex hoe eonsectarIo, quod neee rio ex Adversariorum hypote si seqnebatur, perspicue, ni fallimur, evicimus, immaginarium & ehimericum eta hujusmodi cultum , qui uno, eodemque actu , ut a solutus saltem materiaIiter terminaret ad Cor tamquam subjectum atque conjectum persona: Uerbi. dc ut formaluer relativus terminaret ad caeteras Corporis Christi partes, ejusque animam , & Di Winam ipsam Personam Uerbi. Sic enim dc unitas ad rationis , & latriae cultus penitus toller tur. Sed eur, dicet, sortasse aliquis ex contrariae opinionis principiis argumenta. baris tu , cultum eordis poni debere ut a solutum materialiter, &non potius formalia ter λ En quae causa suerit. Μorem gerere volui Adversariis nostris I quorum gratia consectarii absurditatem ad extrema urgeare destiti; eisque aditum aliquem ad imo maginationis suae commenta eum integria
133쪽
Idealis dimisso cordis carnei Christi nullum habet fum
mentum in re . Praerogativa cordis ad excellen
tiam capitis revocari debent ; s nihilo pluris, quin etiam minoris habenda sunt.
SAris, opinor, perspicue hactenus demonstravinius ideatim
praecisionem, qua statuunt Adversarii objectum cultus in corde carnis , nullum habere, quod potissimum erat , iunda
tate , & unitate ChrἰstI, uteumque, con ei lianda reliqui. Si enim ex eorum hypothesi dixissen, id neeessario sequi , ut cultitus Cordis Christi sit formatiter ab utus; relativus vero secundum qaid, quatenus ad rartes omnes reliquas Christi Domini temminatur, aliquid protulissem , ex quo &adorationis, dc Corporis Christi ni
Similia equidem & ego dixi de humanitate Christi in ea adnotatione, quam ex S Io. Damasceno excerptam ad calcem p. I 8. adjeci. At ibi sermonem institui de causa ct ratione, propter quam persecta, &integra humanitas Christi una eademque eum Dei Filio adoratione colitur. Causa autem dc ratio formalis eur ita adoretur,una Ipsa est hypoliatica unici eum Verbo . In hunc modum humana natura Christi ad
ratur quidem in se ; dc id est , quod nos a
pellavimus cultum materialiter abselatum ;1ed non adoratur propter se. Adoratur enim, ut stholae verbis iterum utar, propter ratIJ-nιm illam 'malam mox indieatam , quae tota , ut iam statuimus , repetenda est ab unione hypostatica eum Verbo. Quumque Ita fiat. ut adoratio directe semper ae primario respiciat personam Uerbi. ob hunc respectum eam appellavimus evitum Jorma. liter resattium . Sie autem modum etiam
tradidimus, quo supremus, & omnino ab. solutus latriae eultus Christi humanitati desertur , licet secusorio , dc ex consequemi. Hane eandem dint nam antea tradiaderant sacrae facultatis Parisiensis Doctores in censura Beri eranarum Propositi um ad Propos. 8 dc s. de adoratione humanitatῖs Christi . Omnes Neologi , t verba Censorum sunt unanimiter sescunt, tamquam dogma. ta ad Carbolicam Fidem pertinentia. I. Supremum latris evitum sit Deo , solis Persionis Divinis , Patri, Filio, et Spiritui Sancto esse impendendum in se . & propter se , seu lum Deum esse simuI obiectum , dc motivum
adorationis latriae; a. Humanitarem tarict Verbo Divino sepostatice unitam adorandam
esse quidem supremo latriae eultu in se , stanon propter se, idest eam esse objectum , stanon motivum ,supremi illius evitas. Nimiarum ut loquitur S. Ioannes Damascenus lib. 3. de Fid. Orth. eap. 8. Ciνη Christi adoramussa velut divinitati unitam ct quia duae ejus naturae ad unam Verbi Deipemnam educuntur, unamque subsictentiam . Crisb nem tangere vereor ob ignem cum ligno renis junfitam . Ambas Christi naturas ob unctam carni diuinitatem adoro. Addunt Damasce. no SS.Thomam , Athanasium, aliosqu' . communiter Ecelesiae Patres. inter quos audiendus etiam est S. Augustinus enar. in Ps. 99. , ubi de carnis Christi adoration loquens. Idc Deo, inquῖt, ct ad terram quamlibet eum te inclinas atqueprosternis ,
non quasi terram intuearis , M illum Saninctum, citius pedum stabellum est quod adoras; propter ipsum Gim adoras. Ideo oebusu jecit :
134쪽
mentum in re . Attamen ut id , quo de agere coepimus , multo etiam planius evadat, nonnulla ad; icere juvat, quae imaginariae hujus praecisionis levitatem arctius perstringere valeant . Itaque nullum ea sundamentum habet neque ab extrinseco , neque ab intrinseco.
Non ab extrinseco ; quia si quod esset , hoc repeti
deberet ab aliquo mysterio . Hinc enim causa aliqua idonea cultus, ac venerationis specialis erga cor Clit illi haberi posset. At nullum est, quod sciamus , mysterium cordis. Et quamquam aliquod esset, non statim necessario peteret, ut Fc sto peculiari colendum proponeretur. Multae enim cauta esse posisent, quibus sertasse inducta Ecclesia novi Festi institutioneni ad illud seorsim celebrandum minime expedire crederet. Nam plura certo scimus,de aliis partibus corporis Christi, mysteria commemorari, ad quae tamen colenda nulla aut diei,aut singularium officiorum religio, atque lemnitas est destinata. Atque, ut caetera
missa faciam, Festu in non agitur de sacro Christi capite , quod Mmembrum est corporis ejus praecipuum, & Scriptura teste Matib. 27. & Marc. I s. solemne ludibrium subiit, ac dolorem ex spineae coronae cruciatu sensit immanem . Ecquid huic simile ex
r cndorate scabellum pessium ems, quo. niam Sanctum ect . Quis Sanctιιs edi In eujus amore adoras stabellum pedum ejus. Et eum adoras tuum, ne cogitatione remaneas in camne , o as ritu non vivisceris o. Haec quisquis intelligat, non audebit, opinor, ideam cultus, quem nos in ad x nda humanitate Christi, unam rationem Drmalem, seu motivum , propter quos adoratur , spectantes . reutritam formature neupavimus , ei similem dicere, quam sibi fingunt vel Halensis , aliique pauci latriae relativae inventores, vel 1inperduitas adoratores , vel iidem ipsi corduota nostri, adversus quos disputamus. latreum uno etiam nomine diximustum eum cultum , qui imaginibus , tum qui reliquiis Sanctorum tribuitur. Nam dc S. Cyrillus i. s. contra Iu,ianum adorari Sanctos Μartyres dixit: hrriasiis , er bonoraudi rita, ut Petauiu, in terpretatur. Cuius rei si ea usu quaeritur, ea est, quos uterque duliae eultus, Auct re S. Thoma , in Personam, cuius vel imago , vel re Ii quia est, semper refertur. Fatemur tamen in Sanctorum reliquiis sommam aliquam exceIlentiae , & lanctitatIs propriam reperiri, quae sit honore ae vene ratione digna ; earumque proinde cultum ex parte absolutum , & ex parte relativum putamus, ubi cultus imaginum mere rela ti us est, quum nulla in iis propria & inis
trin ea contineatur excellentiae , ac san
ctitatis forma, sed tota impropria sit, reextrinseca a prototypo, ad quem imago reis fertur, dependens . Sed utrovis modo rei tivum euitum accipias , abest is quam Ioningissime ab adoratione humanitatis Christi; totoque eaelo distat ab eo, quem materialiter absolutum dc relativum Iormaliter a Prellavimus.
135쪽
Evangelicis testimoniis de tarde proferre poterunt Adversarii Vulnus enim quod ei volunt inflictum, ipso retunditur Scripturae testimonio,quod appellant sau. I9. N. 34. Eo namque loci, etsi toties illud repetere molestum est, Christi latus apertum legitur, cor ejus vulneratum non legitur. Et vero si Festum cordis Iesu traduci posset hoc nomine ad cultum cordis carnalis , hine sequeretur, quod alteri Festo Nulnerum, aut oporteret addere sextum cordis , aut adimere quintum lateris , quod eo sensu non tam vulnus excepisset, quam vulneri aditum praebui si sit. En mysterium, quo se implicant Patroni cordis carnalis lNae ipsi vehementer errant, si cultus, pro quo certant, eo jam deducit, ut unum & bis duo, non reddant quinque, sed quatuor, aut sex lExstat etiam vers. I 2I., qui de Passione chriasti in prophetia , ut stribit S. Augustinus tib. ad Honoratum, seu epist. Iqo. de Gratia novi Testamenti, tanto anteeantatus est; Nam & Dominus ipse hujus Psalmi prophetiam ad se pertinere demonstrans , ejus primum Nersum exclamavit eum penderet in ligno. Est autem laudatus versiculus: Factum esseor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei. Ecqu is
haec legens non statim cogitet de corde earneo Christi, illudquesbi prae ingenti dolore, atque tristitia non solutum & liquefactum repraesentet Et tamen audiamus Augustinum , qui
qumn in aliis plerisque hujus Psalmi locis , Evangelicam ipsam historiam passionis , & crucis Christi , apertissime descriptam
agnoverit, in hoc tamen versiculo, histori eum & litteralem sensum ad cor earneum Christi accomodatum percipere non potuit : Hoc sane, inquit cap. I . , quemadmodum Capiti nostro ipsiuae corporis Salvatori coaptetur in nire di cile est. Neque eni nist magna pavore contingit, ut cor velut cera liquescat humanum equod unde in illo fieri posset, qui potestatem babebat ponendi , Greeipiendi animam suam ὸ Sed profecto, aut infirmorum suorum infe transtulit causam , sive illorum , qui metis mortis pavescunt , sicut i e Petrus ex egregio praesumtore tam creber negator effectus;
136쪽
sve illorum, qui tristitia salubri contabescum, sicut idem ipse P
erus cum amare steriit. Nami tristitia quasis it crer unde dicitur etiam iraece quod appellata sit λύη . . Aut certe profundum sacramentum intelligere voluit, ut cordis sui nomine significarea Seripturas suas , ubi ejus utique latebat consilium , quod tunc apertum es , cum ea, qua de illo prophetata fuerunt, passus implevit e . At postremo hoc sensu cor Christi es t musicum, Ombolia eum, & figurate acceptum , non autem naturale illud & carnale, de quo disputamus. At enim quid aderit saltem ab intrinseco, quod cultum Illum terminari sinat ad cor Ecquid imo non adest, si philosephari lubeat cum Adversariis Cor, ut isti commentantur, praecipua sibi vindicat, vel cuncta vel pleraque, quae sunt anΡmae propria. In eo namque ponunt principium vitae, principium doloris, & amoris Christi. Sed si nolint ab his animam excludere , necesse est, ut dignitatem principii , quam cordi trubuunt , ad unam contrahant speciem principii subordinati, quoa& ipsi comprincipium sensibile vocant, & ita meram redolet cauo salitatem instrumentalem. Videamus ergo, an Cor fecundum rationem, sive comprincipii sensitivi, sive principii sebordinati , sive etiam causae principis instrumentalis, primarum teneat praecaeteris membris, imo & prae capite ipso Jam vero, si loquamur de ministerio principi , quod animae vim quasi explicet in influxu vitae, non videtur deesse capiti , unde jure contendere possit de primatu cum corde. Scriptura namque dum agit de animatione primi hominis, quem forma tum dicit a Deo de limo terrae, rem statim accersit a capite . a Et inspiravit , inquit, in faelem ejusspiraculum vitae , quod quanti sit ad rem nostram, quantumque facessat negocii a
liquis Philosephis pro corde tantibus, vidit etiam S. Tho
massa In eerebro enim est orIgo spIrImum st) Vide quae ex s. M. Benedicto XIV.
acii malium , dc principiam nervorum , adnotavimus cap. . huras nostrae di iter a. et ii inde exorti , per unis sa corporis tionis. Recentlarum sententiae stanti pramembra propagaentur, omnemque eis moin cerebro savere videtur hac in re , quod vendi, atque sen fendi vina conserunt. scribit S. Thomas 1. P. q. III. -3.I. od s
137쪽
mas I. p q. 9 I. art. q. ad . ubi selvens Objectum, quod ansema , quae est spiraculi in vitae , est in toto corpore , principati rerin corde: notabiliter ait: quod quia operariones ista magis manι-
festantur in facie hominis propter sensius ibi existentes , ideo dicit in faciem hominis inspirarum esse spiraculum vitae . Et iterum 3. p.
q. 66. art. 7. ad ubi quod principalis pars corporis , praecipue quantum ad exteriora membra, est caput , in quo vigent omne sensius interiores , es exteriores in quo manifestatur principium animalis vitae . Et infra q. 58. art. II. ad A. In nullas inquit, exteriorum partium integritas vitae ita consipit , sicut tu capite . Quod ea ratione probat etiam supra q. 3 3. art. a. ad I. quod caput, membra conformantur in natura , sed non in vim tute 3 excellentior es enim virtus evitis , quam membrorum .
Si vero loquamur de doloru , M amore sensitivo , prout nempe passiones sunt in nobis , propassiones autem in Christo , res est explorata, quod caput in eis potiores occupat partes . Ad quod evincendum praemitto cum S. Thoma I. 2. q. 2 .art. 2. ad α' quod in omni passione animae additur aliquid, vel diminuitu a naturali motu cordis,in quantum cor intensius,vel remissius move
tur secundum sustolem , an t Hassolem . Praemitto & illud smul
quod adjungit S. Doctor q. 3 T. art. q. corp. Est autem attendendum in omnibus animae pasionibus , quod transmutatio eorporis ,
quae est in eis materialis, es conformis, es proportionata motui appetitus , qui es formalis , sicut in omnibus materia proporti natur forma. Ex his vero statim intelligitur, quod quas dolor, i . di amor
tibi agens de vexatis a domone seeundum ceris augmenta lunae , naturalem caussam illius essectus ab ipsa repetit structura viis xium, seu spirituum animalium in ter bro . En verba s. Doctoris loe. eit. Mani e sum in autem quod cerebrum humidissimumo omnium pararum ramoris ut Dist. dicui ub de Sismn ρο ν uv. υμψω ideo mari me subiicitur operationi lunae: quae ex μιρυ-
augmenta lanae perturbant hominu pbama. fiam, qua is eo siderant ereebrum ad Me esse dispoinum. Eodemque saeit quod & in
cerebro locat eum aestimativam naturalem brutorum, tum cogitativam hominis a a. q.7s. art. 4. est' Quae in aliis animalibus diiscitur aestimativa naturalis, in bomine dieituν cogitativa . quae per collationem quandam
huiusmovi Intentiones s noxiorum nimirum aut convenientium discretivas adinvenit runde etiam dieitur ratio particularis r in medici assignant determinatum orgoum, Imiscit mediam panem capitis.
138쪽
& arnor impressiones agit in cordς sccundum motum Armaelem appetitus sensti vi , non eae primitus cxistunt ex corde, sed suam repetunt originem a senstivis viribus apprehensivae potentiar. appetibile non movet appetitum , nisi in quantum est apprehensum , ut ait S. Thomas 18 o. arto. ad I ssio comporis sensus pertinent ad sensuabtatem quasip ambuli , ut addit
8 I. ara. I . ad I. a . Haec autem praevia sensuum operatio tam intima , quam extima , non alibi magis exeritur, quam in capite , quia in evite Nigent omnes sensius , interiores es exteriores , cum in caeteris membris sit silus tactus , ut ait S.Thomas 3. p. q. 8. art. I. corp. & rursiis paulo post Virtus , inquit , motus caeteror- membrorum , 'gubernatio eorum in suis acti. bus , est a capite propter vim sensitivam , e motivam ibi domi.
nantem; I. 2. q. 8 q. art. 3. εω Caput habit quemdam om
inem ad alia membra, in quantum a capite in omnia membra dis funditur quodammodo sensui , motur Et addit in eor' Caput enim proprie quidem est quρidam membrum arimalia , quod es/rincipium, directivum totius animans. ' . . Si demum sermo sit de dolore , & amore intellectivo , quatenus nempe ad virtutem pertinent, cum moralem, tum theologicam , planum est quod omnem superant capacita- Iem membrorum , non tam propriam , qua caret per se
etiam appetit us sensitivus , sed & participatam, ad quam ,
operationem eordis, in eo quod praebet cogitativae ministerium . praeviam esse , non 1 ueeedaneam operationi sensitum': De sorde enim exeunt rogitationes malis, ut diiscitur MaItb. II. in promptu esset S.Thomae responso sunt. ρ-art. 6. ad x. ubi ait ad hune locum quod eo ratio a corde non exit ni re aliquam imaginationem , quae es --ἔus a sensiu factus, tit dieitur in secun is de Mima. Et ideo cor non est radis co itationis, sed organa sensuam : nisi quatenus cor est primcipiam totius corporis; sed ine ρνιnesium esraiae remota. Nec alio iane reipexit, quam ad hanc radicem remotam, quatenus neu Pe. Plerisque licet recentioribus philosophis refragantibus,eor est pri Ip um totIus corporis , quum inquit S. Doctor Ophse. deditu. Deo eap. I p. c, ergo quod en or inale domiciliam vitae naturalis , excitatur prae μpto , ut suo modo cooperetur ad euelandum iactum vitaegratuitie. Id enim non exeludit Praeviam cooperationem sentuum , inter jectumque, de quo agimus, ministerium capitis , per efformationem spirituum animalium , enitativae, di appetitivae iam uislantium , in cerebro , sed ad meram lpectat mantisitationem vitae naturalis,quae deprehendi primum dicenda sit ex re otu ecrdis. ut statim declarat iis verbis. Et ideo congrue
139쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA . tit
dum unus iste appetitus provehitur , illa provehi non posisunt. Nam ut ait S. Thomas I. a. q. 93. art. 1. ad 2. Membra corporis humani moventur ad imperium rationis, vin tamen participant rationem , quia non habent aliquam apprehensionem ordinatam ad rationem V Et ideo totus motus corporis refertur ad animam e
propter hoc in corpore non es virtus , se Olum in anima , ut praemittit 36. arr. q. 3. Unde & quod dicitur in Psal. 83.
Cor meum , w caro mea exultaverunt in Deum vivum : sic expli- eat supra q. 24. art. 3. cov. ut cor accipiamus pro appetitis inte
lecti O, carnem autem pro appetitu sensitivo. Tam proinde repugnat , quod Cor Christi succensum di catur amore charitatis , quae toto corde diligit Deum, quam quod caput ejus repletum dicatur Spiritu Sapientiae, quae tota mente sapidam capit notitiam Dei., Has tamen Cordi Iesu chimaeras appingunt Adversarii, ne proponi nudum videatur, neve coli significetur cum noxia divisione totius . Abutentes enim metaphorica Cordis voce, qua facile per ambages fieri potest , ne in ea ita sentiatur diviso, sicut sentitur in voce capitis, utrumque cor & physeum, &mysticum huic cultui commiscent, &compositione iacta symbolorum eum rebus, per aquisocationem nominis saga- cirer pervestigata , suas propinant imaginationes incautis ,
suosque venditant aphorismos de Corde Iesu; quod scilicet prisma fuerit origo vitae Christi ; quod triste fuerit usque ad mortem , scut Anima Christi a ; quod communem habuerit cum ea, repugnante licet Apostolo ad Ephes 3 .supereminentem sientiae charitatem Christi; quod demum, uno verbo , cor efferendum , celebrandumque si velut alter Christus , hoc est idem cum Christo , imo L. totum &-Christus, cum respectiva communicatione idiomatum utriusque naturae , prout & in
' υ nictis est anima mea tisque ad moris de eolloeant, vel eum eorum nonnullis ra va, de se inquit Christus matth. 26. 3ν. tanto errore versantur, ut eor ipsum hC- sed si quod antinae tribuitur, CordDolae no minis animam esse existiment. An illud te mi transferendum putant ad Gn, id essem neant, ne eio. sed alterum istud erroris.1e non alia de causa poterunt, nisi quia a portentum , nunquam in mentem cis vς vel cum plurimis veterum animam in cor- nire Posse Winor.
140쪽
Exagitatur peculiaris quadam propositio , qua Cordi
Iesu proprietas adscribitur filiationis a terna . Improba hac loquendι licentia teritatem ossendit Imcarnationis , oe aliud a ne Acarnationi mu rium , hoc es maternitatem divinam E. Virginis e NE cuiquam fortasse videar exageratione uti ad creandam
invidiam adversanti opinioni Patronorum cordis carna iis, mea interesse puto vel unum proferre testimonium ex eorum scriptis decerptum, quod erit instar omnium, momentoque suo omnem a me propulsabit suspicionem injuriae ; & vincet etiam expectationem legentium. In chartula quadam preces exhibentet ad Cor Iesu , typis tamen surtivis impressa sine Auctore , sine loco , sine tempore, sine superiorum nutu , quae sorte sortu na , dum haec scribo , pervenit ad manus meas , aperte suppo nitur, quod Cor illud nihilo secius, ac integer Christus , pr rogativa , & proprietate polleat filiationis naturalis relate ad Deum Patrem . En genuinam orationis Armulam, ut ibi extat, italicis hisce verbis conceptam. Ob disin Gore, intendo renisr vi queri arti P adorasane, ae amore, di gloria, che mi reu-dete at vostro Eterno Padre . Haec sine verba nee glossa indigent, nec excusationem admittunt. Iuverit tamen, ut arbitror , his paulisper ins stere; neque enim selo aut joco,aut risu excipiendas sed digna sunt etiam seria animadversione atque censura Su namque conspectu Propositio haec contradicit Apostolo ad Rom. I. Qi factus est ei ex semine Da id secundum carnem, qui praedesinatus est Filius Dei in virtute . Nam ut rem explicat