장음표시 사용
141쪽
praedestinatus est Filius Dei in inirtute : ut daret intelligere , quod secundum hoc , quὸd est factus ex semine Darii secundum carnem, es praedestinatus Filius Dei in virtute . Et S. Augustinus lib. de
Praedesinat. Sanctor. cap. I 3. Praedestinatus est, inquit , .ut qui futurus erat secundum carnem Filius David, esset tamen in virtute Filius Dei. Unde patet tantum abesse , ut Cor Filii
hominis dici queat Filius Dei, quantum abest, ut Cor Filii Dei dici possit Filius hominis . Verbum enim non Cor , sed caro factum est ut dicitur Dan. r. quod hic idem senat ac a
homo , ut ex aliis Scripturae locis concors probat Sanctorum Patrum intelligentia , juxta quam S. Thomas haec habet ad eum locum in catena cum S. Augustino . Sic itaque dictam est Verbum cara factum est: ac si diceret. Verbum homo factum est.
Et paulo post cum S. Theophilo Addiscamus ergo per hoc quod dicitur. Verbum earo factum es : quia issem Verbum est homo , si Filius Dei existens , factus est Filius Mulieris , quae principa
liter Dei Genitrix nuncupatur, tamquam Deum in carne genuerit.
Ideoque sep positia illa filiatio cordis ipsa sui vi negocium facessit Incarnationis mysterio , ut haereticos arguens , qui carnistricte adhaerebant , observat S. Augustinus lib. de Agone Christiano cap. 2 I. Non eos , inquit , audiamus, qui solum humanum
eorpus dicunt esse fusce tum a Verbo Dei ,,sic audiunt quod di-
sa Nee diei potest etἰam Cordis nomen
In praeinissa prece vice hominis sungi. Dispar enim eli utrinque ratio. Caro enim totum exhibet corpus , unde hominem adspectabilem saeit , ut ad hunc lacum Dan. i. Et Herbum caro factum es , observat L. Thomas 3. p. q. s. ara. I. ad I. Ideo tem Iotus homo per carnem Ignificatur: quia ut dicitur in auctoritate inuincta . per earnem Filius Dei visibilis apparuit . uno βιditur et edi vidimus gloriam eius A Corvero contra , quod peculiare est eorporis membrum , & quidem intra clausum ;tam impar est ni stet, sicut caro, pro hommine , quam ut carnis instar, totum inis gerat sensibus eorpus hominis, ut apte . disserit Card. de Lugo de Dearnat. di γ.I4.
δεαε. a. I. ubi auod homines non loquutitur
de parte aliqua, perinde ae fiesset terum , nssilla sit pars principalis . licet ratione corporis dieamus, hie jacere Petrum , si ι men bie esset sola manus, vel pes, Imo canar Petri, non iaceremus bie jacere Tetrum, sed partem Petri .... Dieitur quidem ramo esse in eoelo rat one animae, quae est pars princi-prii, , dicitur etLim esse in spulchro rati ne remoris, quod licet non fit pars nobiJων , est tamen pars magis nota stnsibus. o quae secundiam speciem exιernam magis remesese tat hominem ; Pon tamen dieratir homo esse ubi eli senuis , vel man/ιs , aut pes illius, quia snt partes minus nobiles, O quae flecvndum speciem externam non repraesentant hori
minem .... De Verbo autem per communi
eationem idiomatum ea sua dici debent, quindicerentar de homIne illo.
142쪽
ctum est : Verbum earo factum es , ut negent illum bawinem vel animam , vel aliquid hominis habuisse , nisi carnem solam . Et optime comprobat S. Tliomas 3. p. q. 3. arti T. ad 3. Filius enim Dei est sua Deitas, sed non es sua humanitas . Et ideo ad
hoc quod natura humana assumatur a divina Persona , requiritur quod divina natura unione personati uniatur toti natura assumpta, idest secundum omnes partes Uus . Ex quo concludit q. s. art. 3.ωγώ quod haec positio est contra Vsam Incarnaraonis veritatem . Et cum veritate Incarnationis periclitatur etiam assinis veritas divinae Materni ratis in B. Virgine. Quod ut stati in eluceat, animadverto cum S. Thoma 3. p. q. 32. art. 3. corp. quod nomiana Paternitatis, Maternitatis, Filiationis generationem consequuntur . Non tamen quamlibet, sed proprie generationem vi- entium , praecipue animalium . Non enim dicimus , quod ignis generatus sit Filius ignis generantis , nisi forte secundum metaph ram . Seὰ boe solum dicimus in animalibus , quorum generatio es magis perfecta . Nec tamen omne quod in animalibus generatur ,
filiationis accipit nomen : se Olum illud, quod generatur in similitudinem generantis . Unde sicut Augustinus duit , non dicimus , quod capillus , qui nascitur ex homine , sit Filius hominis: nee etiam dicimus , quod homo qui naseitur , sit Filius seminis : quia nee capillus habet similitudinem hominis ; nec homo qui nascitur ex semine , habet similitudinem feminis , sed hominis generantis . Cor autem Jesii non habet,nec habere potest, s militudinem relate ad Virginem generantem Non cst enim nisi pars partis, hoc
est unum ex corporis membris, quod unionem exigit aliarum partium , animaeque rationalis, ut ad speciem pertingat naturae humanae . Caro enim, caetera partes hominis per animam speciem sortiuntur, ut ait S. Doctor 3. R. q. 3. art. 3. corp. Undecor ne remote quidem suffcit ad iundandam per se relationem Maternitatis in B. Virgine , ut cohaerenter ad doctrinam iam ante traditam, & de ipsa loquens Matre Dei, resipondit S. Thomas 3. p. q. 33. art. 3. ad I. Ait enim quod sicursupra dictam est , paternitar, si να maternitar , ut filiatio non competunt in
143쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. I tue
uatumqκe generatione , sed in sti gemratione viventium. Et ideo si aliqua inanimata ex aliqua mueria fiunt , non propter haeeonseqkitur in eis re fatis mare ratis, s Asiationis: se olavi intexeratisne viventium , Pae proprie na tisitas disitur. Et plenius I. p. q. 27. at s. a. corp. Ad c ua, inquit, evidaeutiam scio mes, q'od nomine generationis dupliciter utimur. Uno modo eam- muniter ad omnia generabilia , corruptibilia: G siegeneraltis nihil aliud es, quam utario de non esce ad esse. Alio modo ' prie in viventi s : sic generatis significae originem aliaujus vis mentis a principis Niνeme conjuncto eo hae proprie dicitur Natiavitas . Non tamen omne busefm , dicitur genitum : sed proprie quod processit secundum rationem ilitudinis. Unde pilas , vel capillus non habet rationem gerio , Ut sibi : sed suum quod procedit secundum rationem similiaurinis non cujusumque . Nam Nermes , qui generantur a in animalibus , non habent rarionem generationis , in filiationis , licet sit ilisuri secundum genus : sed requiritur ad rationem talis generationis , quod procedat fecundum rationem similitudinis in natura ejusdem speciei : sicut homo procedit ab homine , equus ab equo .
Tertium exponitur absurdis um cosectarium, quod ex precibus ad Cor Christi tamquam Dei Altam dis Elis infertur. Subjectum filiationis non ea na tura , sed Persona . Cor proprie sumptum non potest flare pro Persena, Ied mince tantum, ac figurate acceptiam. Vod si nihilominus etiam citra rationem similitudinis in
natura ejusdem speciei, Patroni cordis carnalis, illud praeterca velint, ut B. Virgo Mater quoque dici possit cordis Iesu ; id enim non obscure indicare velle videntur in po- P di stre-
Ueterum Philosodihorum opInlo de re videtur S. Doctor, recentiorum expe- generatione ex Putri, ad quam allude- rimentis antiquata est.
144쪽
stremis verbis dictarum precum , ubi sic eam alloquuntur: Ab earis a Madre , un movimento, un se piro suo dei vostro amabitissimo cuore , verso quello di Gesu puo renderes aniens conseiati ; deb mn re is negate per quanto vi stimate Obbliga - ra ALL' ISTESSO DIVIN CUME , E AMORE FILIALE ,
e ebbe , ed avra se re per Hi et noverint oportet , quid agant. Sic enim ansam causam praebent, ut hinc deterrLme ae perniciosissime subinferatur , aequa lege cor Iesu pronunciari posse etiam Filium Spiritus Sancti: quod novi erroris materiam subministraret cum gravi offensione , & horrore piarum aurium . Vis autem & connexio tam improbae ac damnosae ill
tionis perspicua est. Nam si maternitati Virginis respectu cordis Iesu nil obesse putetur desectus similitudinis in natura ejusdem speciei, nihil pariter obesse poterit paternitati Spiritus Sanssitam respectu cordis , quam reipectu totius Christi. Tota namque distri minis ratio stat in similitudine naturae, quae intercedit Christum inter ac Virginem, & in dissimilitudine ejusdem naturae, quae est inter Christum ipsum, & Spiritum Sanctum , ut
opportune distinguit S. Thomas 3. p. q. 32. axt. 3. ad I., ubi ait, quod Gristus conceptus es de Maria Virgine materiam minia
prante insimilitu diem speciei: ideo dicitur Filius Uus . Chrisus autem secundum quod homo, conceptus es de Spiritu Sancto, μetit de activo principior non tamen secundum similitudinem speciei, sicut homo nocitur de Patre suo et ideo Cissus non dicitur Fi lius Spiritus Sancti. - Jam vero si , ut Virgo dicatur Mater cordis Christi , satis est sebministratio materiae cordis , nec requiritur, ut ista subministratio sat in similitudinem humanae naturae, cujus est M ter , quid vetabit Spiritum Sanctum perinde dicere Patrem cordis Jesu Satis enim erit si Spiritus Sanctus sebministraverit tamquam principium activum eandem materiem cordis Iesu , etiamsi hanc ipsam non subministraverit in similitudinem divinae
naturae, quae est in Spiritu Sancto. Haec autem absurda refluunt, & redundant in primam illam Propolitionem, qua cor-
145쪽
di Iesu communicatur Filiatio Verbi relate ad Patrem Tte num ; quae tamen Filiatio non modo non uni Cordi , sed ne toti quidem naturae assumptae communicabilis est, quias rectum batismis non es natura , aut para naturae , sed filum persena ,
vel hypostasis, ut ait S. Thomas 3. p. q. 33. art. .corp. quod mox etiam repetit ad I. Natura autem humana nulti modo potest
esse subjectum filiationis , quia bae relatio iurecte respicit pers-Nam, & supra q. 23. art. q. cor' ubi quod filiatio proprie convenit hypostasi - personae , non aurem naturae. Unde in prima
parte dis iam es, quod filiatio est proprietas persenalis. Eoque fit, ut quemadmodum Christus dicitur & est Dei parae Filius,non per
relationem filiationis in eo realiter existentem, cujus non est capax persona aeterna, sed per relationem rationis tantum, utpote coiineluctam relationi maternitatis ad ipsium, quae realiter ex stit in B. Virgine, ut bene explicat S. Thomas loco citato 3 .p. q. 3 3. art. . corP. &-I. a.' 3., sic etiam praedestinatus fuerit, & evectus ad gloriam Unigeniti a Patre, non prout sub sistit ab aeterno in natura divina, sed prout subsistit ex tempore in natura humana . .amvis enim sit naturale illi persenae secu dum se cox eratae , quod sit Filius Dei in virtute et non tamen esset naturale secundum humanam naturam, secundum quam hoc sibi
convenit per gratiam Mnionis, ut ait S.Thomas 3. p. q. 23. arr. I.
ad a. additque. ad 3. quod illa antecessio , quam importat hoc participium : praedestinatui, non refertur ad p.rsnam sicundum seipsam , sed ratione humanae naturae et quia scilicet persona illa , etsi ab aeterno fuerit Filius Dei, hoc tamen non fuit semper, quod subsisiens in natura humana fuerit Filius Dei. Assurgent hic, opinor , Patroni Cordis carnalis , queren , turque de me , quod rigide nimis filiationem illam Cordis ad vivum resecem , & non leni potius interpretatione ad sanum redigam sensum, quem praesto eo jactabunt ex vulgatissimis exemplis colloquiorum , quae vel iidem ipsi profani amatores inter se invicem habere consueverunt. Quis enim illa ignorari cor meum et Nita mea: anima mea: mel meum,dc alia id genus plura
146쪽
tenerri imae benevolentiae indicia, quae voces simi, inquient,in ore amantium familiarissimae λ Simili sere modo Deum alloquuntur , eumque sibi demulcent ii, quos purus adurit sacri amoris aestus. Quid mirum Eccui enim non notum est, quod eo languens amore cantabat David Deus coriis mei, pars mea Deus in aeternum 3 Et peculiarius quod hic quaeritur , alio loco expressit a. Reg. 7. Invenis servus tuus cor suum , ut or rei te et quem locum Cordi Iesu nominatim aptat Sermo de Passove Domini inter opera S. Bemardi Tom. a. Sed non est cur Αd
versariis respondeam . Respondent enim ipsi pro me. Nam si,
dum blandulas hasce voces : cor meum e torculum meum 2 meus
mollissimus easeus , aut in ore stultiloqui vulgi audimus , aut in
Plauti comoediis legimus, vellem ego eas interpretari de eorde carnis, quod membrum corporis est, nonne me statim exsibilarent tamquam ineptum , ridiculum , & plane dementem hominem a communi sensu insanissime aberrantem In hisce enim blandiloquentium hominum appellationibus, cor metaphorice sumitur, & personam figurate designat amatam , non Vero physicam , & proprie sic dictam naturam humani cordis . Sed nunc vehementer doleo, quod tam vanis , parumque etiam pudicis ineptiis, sermonem immiscere cogar de purissimo, eoque sacratissimo Corde Christi Iesu. Ad hoc enim, mi pars est physica corporis, interque illius viseera numeratur, preces Cordi colae nostri fulidi, ac dirigi volunt. Hoc affantur ut quid per se subsistens, ut terminum novae cujusdam temporariae filia
tionis, ut Filium denique aeterni Patris a . Eoque fit, ut quando ii Chri-
a Qtiot es ἰn memorIam mihI venis ea precationis sormula , qua cor ea eam cori- Iti ut Filius Dei Patris dc exprimitur, &oratur, satis mirari nequeo imprudentiam coricolarum , qui δc ante & poli B, doctrinam ab Apostolica Sede damna tam , non modo similes, sed dc longe de. teriores loquendi modos usurpare , oc in vulgus spargere non erubuerint. Innumera sunt loca , in quibus Berri erius bumanam naturam curim unitam Verbo, de ab eo In genere subs stendi completam , Filium Dei Patris appellat. Ex his pauea seligam ex Iudicio Saer. Facult. Paris. ει POL 1 3. P. I. se'. I. α Humanitati cirisei obunismem cum Herbo in uniterem Presonae conruit in concreto esse Filium Dei. Prop. 2 .seel. I. serendum veram in re a m πη ra1ι is , Miallanisque rationem . in prope tisne , e ussu ectum , Ora dieatum iν arem ess Sunctksima chrιηι immanisas ramis
pieta Verbo in genere sub iendi Iesus tarsus
147쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. II s
it Christum appellant Cor, non Cor metaphorice , & sgurate sum p una intelligant, quatenus significat totum Christum esse voluptatem, delicium, & amorem amantium Fidelium ; quemadmodum vel in eo Ecclesiae hymno cantatur: δεμ voluptas in Hum , cir casta lux amantium , vel in similibus locutionibus
Dominin naster vere dael potest, ct debet M. ruralis Filius Dei, cte. Prop. a4. 'cte, se
per avropriationem , ut aiunt, Deus Pater,
Hominis Dei , o Dei Filii, quemadmodum recte Lelmus: Credo in Deum Patrem Omnia potentem, factarem celi, o Terrae, quia actio uniens, fui ct actis errans, aciis eis omnipote uiae, cujus attributi actIones Putri,s veprimae Persionae per appropriationem tria buuntur. Et sie frequenter Iesus Coristus Η - - Deus, Dei Filius , in taeo Evangelio vocem bane s. Pateνὶ usurpat. Se ille et , ut notissimum est , Berru yertus duplicem filiationem in Christo docebat , Met rnam unam, remporalem alteram , sed utra quenMuralem, qua in re, auctore Petavio, error situs est contra Fidem Catholicam multo gravior, quam qui a Felice , &Elipando tradebatur. Ii enim filiationem alteram adbptuam iti tuebant. Sic autem Sanctissima in Humanitatem conjunctam Verbo, di ab eo completam in genere sui sistendi Iesam tarictam. Dominum , O DL Iorem nostrum esse , eamque Filium Dei naturalem recte diei posse, atque etiam debere assirmabat: & quamquam alterum hunc temporalem naturalemque Filium factum diceret Deo uni subsistenti in tribus divinis Personis, eum tamen interni tris tamquam W-AE HUMAE SL Trinitati per operastonem mentis, quae inpropriatio dicitur recte Filium appellari ex ore ipsius
Chriisti io toto Luacgelio deeernebat . Quam justis de ea usis haee aliaque id genus
errorum portenta tamquam Bia iam i , horiana, meretica damnarint, aliisque praeterea gravissimis, te terrimisque notis amerint Parisienses Do flores , meum non est deeernere.
At certe longe pejus quam Berru t rius errant cordicolae nostri . si, quod ille toti humanitati , isti uni tribuunt cordi Christi. 3c hoe ipsum appellane Dei, atque AE erri Patris Filium , quemadmodum ainpellasse vIdentve non In illa tantum precationis sermula, quam superiori capite castigandam suscepimus , led dc in aliis opusculis, atque in eo praesertim , qui inseribitur m Divoettone at saero Gore di xo. fros ii, Gesti cristo, in libros tres distrI-buto. Audiamus quaeso quid inter caetera de sacro crede Christi p. a 7. legatur. auso sacra custre, dice un gran Semra di mo , ὸ lasede di iuste te vlxta , Iasorgente di talia lebenediet ni, e V ricovero di ιιιtte te anime Iame. Le virad ρνincipali , chesipossono aη- cora Moνare in tu I. ideli in illo Card ., sonoprimieramente un' amore ardentissimo vimo mo PMnRE unito ad un rigPetto pro fondissimo, ed alla maritore umilia , ebe B Ima Bata. Instrando luego una paetiencat oua xe' mali, uη dolore Neessivo peν ii m eati , ebe I' ὸ angat , Ia considentia i' in Aliuolo ιenerusimo unust alia confusione d ρα grandi simo prceatore. In teras luero una compassione vivissima per te nostre misieris . . . una cox'rmita ιι persita alia volonta vi Dis, oci iniis hie non videat in recto de unci orae Christi praedicari, quae de tota bumanitate in Bermyerii sententia praedicantur Quis non intelligat tantum cor earneum Gristi apertissime appellari Filium
pretendiamo d' onorare in tui sino primieramente un' amore ardemiama di Diosuo P dre dc post multa: Tocea a vei fortuito, re diviso di Gesu Criso, IOIIolo avreis te tutia In gloria delia missam Naxtoa , . Non Uerbum in humana natura , perquφeam agens tam divina operatur, sed unum C, Christi divinum. Sed nimis Ionsum esset alia id genus multa singillatim reseris re ; ea per sese legere & expendere pol rit quisquis tam absona, peregrina .& a ribus Christianis ingrata cosnoscere cupiat,
148쪽
a Patribus intelligitur ; sed physice cor accipiant, ut mustulus
est ex carne , & fibris constans, & ut praecipuum locum tenet inter intestina viscera Corporis Christi. Cor itaque Iest,ut recte supponere possit pro toto,utque de toto recte diri intelligantur,quae liberiori calamo de illo suo corde ab Adversariis scribuntur non debet, neque etiam potest ullo pacto sumi pro corde carnis,sed sumatur oportet in morem symboli pro corde metaphorico, quo sensu sumitur cum alibi saepe, tum vero maxime T. Qid est homo quia magnificas eum e auaquid apponis erga eum cor tuum & Psal. 3 9. Deus meus volui, O legem tuam in medio cordis mei . Caeterum, ut hoc etiam obiter
moneam , haud me legisse memini in Sanctis Scripturis , quod uspiam divinus Animae sponsus in ea designatus fuerit objecta
voce I cordis sui. Nam quod attinet ad loca praemissa . S. David non dixit in primo Deus cor meum , sed Deus, ait, cordis mei: & quod addit pars mea Deus , non facit relationem personalem, qua Deum repraesentare velit quasi cor suum , sed parricipationem appellat summi Boni, quod est ipse Deus, secundum quod alibi dixit Hal. I 3. Dominus pars haereditatis mea.
In altero vero sese paratum exhibet ad orandum ; nam ut probe notat S. Thomas a 2.-8 3. art. 3. arg. Sed contra , etiam sancti viri orando , quandoque evagationem mentis patiuntur secundum illud Val. 39. Cre meum dereliquit me . Unde quod ait . Invenit servus tuus cor suum . ut oraret te : perinde est ac si dixistet, quod alias ingeminavit Psal. Io 7. Paratum cor meum Deus, ta
ratum cor meum . Quaevis enim oratio ad interiorem hominem
maxime spectat. Unde ait Psal. 29. Tibi dixit cor meum: & propius ad rem Psalm.9. Praeparationem cordis eorum sa) audivit
sa Non quod homo suis se comparet
viribus ad orandum , sed quia voluntas ejus praeparatur a Domino suavi ae intima gratiae suae emeaeitate ; in quo saluberrimo monito , imo vero Catholico dogmate perpetui sunt SS. Augustinus , & Thomas Praeeeptores noliri . Deus est enim, qui operatur in Mobis oe velle, crpe fere Wo bona voluntate die n quod suis cientes smus cogitare aliquid a nobis , quasi ex nobis: juxta notos ae tritos Apostoli Uanones ad Philippen. a. ct a. ad corintb I. Deque ipsa orationis gratia exstat insuper in saerla Litteris testimonium apertiss- um Zacchar. II. E fundam Aper domum
David, o ba Mores Ierusalem spiritus in
149쪽
Christus dici non potes de carne Dominica, nisi prouttinita es eum Anima , S' Verbo Dei. Pars carnis non conuituit individuum cum Anima. Mota cars cum Anima , nedum caro animata, sed es si mul
animal, pars vero rion animat, Fae Onω- ABLamata , π in rationali natura non homo , se taώ. tum humana . Corpus Chrini , non Cor Chrsi , habet ab anima quodsit Filius hominis Filius au- . tem hominis , soc est Chrsi Corpus , oe Anima , non Cor sus animatum , habet a Verbo, prouisu .His in natura creata, quod sit Filius Dei.
Ρ Ergent, ut ego video , Adversarii nostri eandem insistere viam, illudque acrius urgere non desinent , quod Cor Christi proprie sumptum , dici recte possit Filius Dei , ratione unionis hypostaticae cum Verbo , & caro ejus proprie sumpta praedicationem suscipiat Christi , qui verus est Filius Dei , juxta
beatam , & divinitus inspiratam S.Petri consessonem Maria. IGTu es Christus Filius Dei vivi. Neque enim major est ratio, cur caro sine anima dicitur Christus ob hypostaticam uni
nem carnis cum Verbo, & non idem dicatur de Corde H sine his,
a ratiae , O preeum . De qua gracla Pr H Indignum plane trimentitui, qu cum , semel ae iterum Paulus ait ad vel ad partieulas quasvis minutissimas Cor Rem. 8. quod Spiritur Sanctus postulat pro Poris Christi extendi par omnino i re ἀbu iemitibM ium1arrabilibus et quod queat. Si coν Tatione uni is hypostaticae cundam Deum utit pro Soctur id est & sumi potest pro toto christis, & Filius Dei nos , & sanctos postulare facit, ut duo ei- appellari, cur non de minimus sinistri πω eati , caeterique interpretantur Patres & dis digitus, cur non di ipsius digiti unguia Doctores; quibus praeivit ipsemet divinae cuius ob Indi isolubile vineulum eum div gratiae Doctor Paulus, Inquiens ibidem . na hypostas verbi appeltabline torus Chri-Mmili re aurem in piritiuariavat I--- stus, idemque ipse Dei Filius An antantem moram; nam quid oremus, Hau op dare volumus imperitae plebis lieentiae, stet, norimus. Et alibi, I. ad Coristis. I a. ut novum P hae nis colaram, aut etiMn. ait , polo disere , DomωM IUM , unguisiarum ordinem exordiantur λin Sphestu sancto .
150쪽
his , quae sunt corporis reliqua , dum aeque nihilominus viget unio cordis cum Per fia Verbi Quod autem Christus , ac proinde Filsus Dei , praedicetur de carne Dominica, praeclare docet , ut ipsi putant, S. Augustinus Tract. 67. in fain. Si caro , inquit , animam posuit , quomodo Christus posiιit Numquid earo Christus λ Ita plane : La Caro Christus ,-Anima tar sui ,-Verbum Christus. Facile tamen reipondetur, argumentationem hane salsci niti supposito , nec inde legitime duci ad propositum. Suppositi falsitas in eo stat,quod verba S.Augustini detorquentur a sensu collectivo , in quo, ut antea observavimus, posita sunt , ad sensum distributivum , cui repugnant. Inquiens enim S. Pater: Numquid Caro Christus e Ita plane et non id certe dixit de carne seorsum siimpia,sed juncta cum Anima, Sc Verbo,
ut illius contextum recitando observat S. Thomas in Catenasan. I O. .aeramus autem , quomoda Dominus animam suam fanis. Christus enim est Verbum , c γ Homa , idest VERBUM, ANIMA , ET CARO. Et rursus 3. p. q. o. an. 3. ad I., ubi quia Augusinus exponens illud verbum Ioannis , inquirit , cumGrsui sit VERBUM , ANIMA , ET CARO, utrum ex eo , quod est Verbum , ponat animam , an ex eo , quod es Anima , auiterum ex eo, quod es Caro es Et vero citra triplicem illam colligationem Carnis , Animae , & Verbi , nullo modo dici potest, quod Caro sit Christus . Sicut enim , si Verbum seponas , hypostaticam destruis unionem carnis ad ipsum , sic & eam destruis , si seponis animam actu , vel habitu. Nam ut probe distinguit S. Thomas 3. p. q. 6. art. . ad 3. Verbum Dei per prius
intelligitur unitum earni , quam Anima per modum communem , quo est in caeteris creaturis per essentiam , potentiam , praesi riam . Prius tamen dico , non tempore , sed natura . Prius enim
intelligitur Caro , ut quoddam ens , quod a Verbo habet , quam ut animata , quod habet ab anima . Sed unione persenali prius fecundum intellectum oportet , quod Caro uniatur Anima , quam Verbo : quia ex unione ad animam babet , quod sit unibilis Verbo in Persna : praesertim quia Persona non invenitur nisi in rationali