장음표시 사용
151쪽
natura. Patet igitur , quod S. Augustinus non dat soli earni, quod sit Christus , & Filius Dei , sed ut junctae per naturam cum Anima , quae speciem complet humanam , & per gratiam unionis cum natura divina in Persena Verbi. Quod & S. Leo se expressi Epist. I I. Verbum , caro, atque Anima, unus Jesus Christus, ac Dei, Homini ue est Filius , & melius ipsemet Augustinus lib. I 3. de Trinit.eap. I T. ubi ait de Filio Dei,sicut habet S. Thomas 3. p. q. I. arx. I. tarp. quod naturam ereatam sic sibi conjungit , ut una persona fiat ex tribus, scilicet Verbo, Anima ,
Sed extraneum Adversariorum suppositum nec etiam ducit ad eorum propositum . Nam si caro quovis modo silmpta propter ejus unionem cum verbo dici posset Filius Dei quod tamen ex praemissis ne de tota quidem dici potest humana natura a , ut ut praeter carnem complectatur etiam Animam Christi: Gia esse Filium Dei, non convenit humanae naturae; es enim haec falsa r Humana natura es Filius Dei , ut arguit S. Thomas 3 l. q. 2 q. art. I . ad 2., dc consonat S. Bonaventura in I. dis. 7.art. 2. q. I. ad 2. non inde tamen fas esset in serre, quod etiam
pars carnis , hoc est Christi Cor, aeque dici posset Filius Dei. Caro namque tota simul , idest corpus organice dispostum, est pars essentialis tam humani, quam animalis compositi , dccomparatur ad animam , uti primum ejus adaequatum persectibile, quod de nulla dici potest subalternarum partium , ut
apte distinguit S. Thomas I . p. q. 76. art. 8. ων. Attendendum
est , inquit , quod quia anima requiris di estatem in partibus ,
a Ita profecto est non ex unIus tantum , aut S. Thomae , aut S. Bonaventurae iudieio , sed ex totius Catholicae Ecclesiae fide, atque doctrina ab omnibus Patribus,& Majoribus nostris semper, & ubique fir.
missime tradita. Hine propositiones Ber. magno numero habitae sunt a Sae. Parisiensi Facultate tamquam blasphea α,hFret eae, Neilorianae, Arianis, & Soe nianis saventes ; temerariae , in Christia. nos calumniosae , seandalosae , aliisque gravibus . tetrisque notis dignae. Nam , ut verbIs uia r eiusdem saerae Faeultatis alprop π.3c XI p. r. sect. I Berruyerius tota sua dissertatione stranda ad Me omnem e ram , in operam confert, ut probet banc d nominationem Filii Dei apud tactores iisνυ inediate eadere in humanitatem Ebri filsanctus am Verbo unitam Propteν unionem eius bypostarisam eum Verbo. Sed vide insin. a. Propositiones de Fesu Christo Fuia Dei, a 2 . ad 63. aliasque plures in P.a. laudatae eensurae.
152쪽
uon eodem modo comparatur ad totum , es ad partu , sed ad raditum quidem primo , per se , sicut ad proprium , proportionatum perfectibile , ad partes autem per riserius , secundum Pod partes babent ordinem ad totum. Ex quo plane sequitur, quod licet anima tota sit in qualibet parte , sicut in toto , uni ta, men toti,praeter communem qualitatem in qua singulae comm nisant partes quod nempe sit animatum , praecipuam quoque praerogativam tribuit, ut sit Q animal, ad quod nulla padi tum pertingit, ut optime monstrat ibidem Doctor, riendo.
ad 3. 4Md animal ess, quod componitur ex anima , corpore
m , quod es primum ,'proportionatum ejus perfectibiti. Sis
aurem anima non est in parte 3 unde non oportet , quod pars an
malis sit animal. Hinc itaque statim intelligitur , quod tota caro non informis, sed sormata, hoc est anima rationali per secta, non solum est caro humana, quod unum tamen dici potest de unaquaque parte carnis simpliciter animata, sed est sinulhomo; nam ut habetur in Symbolo , quod vulgo tribuitur
S. Athanasio et Anima rationalis, caro , unus es timo. Eoque sensit, ad demonstrandum nimirum humanum Christi individuum b , carnis nomine usiis est, ut vidimus, Evangelista Ioannes, dum inquit cap. I. Et Verbum Caro factum est. Sicut igitur Cor Christi, quod non est tota caro illius individui, diei potest cor humanum, sed non homo, aut Filius hominis, ob ejus unionem cum rationali Christi anima sic etiam dici potest Cor divinum , sed non Deus, aut Filius Dei, ob ejus uni nem cum Persena Verbi. Hoc enim uni congruit Individuo Christi, quod componitur ex Anima ,-Corpore TOTO , ut ait . Thoma. l .cir. I. f. q.76. art. 8. ad 3. Palmare in id testi
q. 1.are. d . Animia vera eo ouuin exanima re empore.quorum neutrum est animal. . tb S ngularetra unamque riunt ero nam tura .ri ab reliquis naturas , proprietatibus
oretis , quas individ uantes vocant, dillimctam, humanI Individul nomine intelligiamus cum Petavio, quem consulas vel in in L de Inearn. cap. v. ubi de eo dispi tat , an sis 1 - , ι in , individuum homo sis assumtus a Dest,siis narura hominis, quae vias humantias vocatar , multisque disserit de sensu hujus v isduplici,quorum alter individuum de humana natura Chrisi recte diei , altero nullo modo dici posse docet.
153쪽
monium attulimus ex Apostolo ad Roman. r. Nunc autem addimus alterum , quod rei, ducit eodem, & prostat Ban. i. , ubi dicitur: Ee vidimus gloriam ejus , gloriam quasi Unigeniti a Parre , plenum gratiae ,-veritatis . Gratia enim, & veritas non
cadunt in Cor Christi quantumvis animatum , & unitum Filio Dei in persena, sed in Animam Christi , de in totum Christum, prout Filius hominis est. Hinc fit, ut quod ratione unionis eum Verbo,& prout Verbum subsistit in eo, dicitur, & est Filius Dei:
non sit Ela caro, minusque pars aliqua carnis , sed caro tota, Gmulque animata: non seta Anima, sed Anima juncta cum Carne, seu totam carnem insormans a unoque verbo ipsemet Filius Hominis b) , ut dixit Angelus ad Virginem Matrem Luc. I. nascetur ex te Sanctum , vocabitur Filius Dei. CA
υὶ Quod recte opIIeat S. Thomas a. p. de his, allisque eoniunctis Bermyerii se .
q. o. ara. 3. ad 3. , ubi scribit, quodHerbum tentiis eensuerit Aeademia Sorbonica , vi propteν unionem bumanaenariarae, non vi- de in illius Censura p. I. sin. . ad prop.69. ritur bumana naturat sed diestur bomo, quod 7o. II. dc seqq. atro theta confixas. est babens humanam rasuram: -ima au- Sed cur dicet aliquis,haee ultro ex Ber rem in corpus tpartes essentiales humanae ruyerio prolars Caussam hane teneati Um, naturae . viae propter unionem Verbi ad reor ne ex eadem officina prodierit nomen utramque eorum, non uitur, quod Verbum Fuit bomωs adhibitum a cordictus nostris Dei fit anima , ves erepus , fled quod fit babens in eo amoris acta, cujus formulam exhibet animam , vel corpus. Et propterea nee se- citatum opus Divoetione at Cu, vi Gesaquitiar, quod propter unionem ejiu ad Cor, tare amabni o di Grail, upraedieationem Cordis habeat, sed solum quale alle perstetuom divine proprie des tare habentis Cor. deI Filiuolo di mo, unire te per δεηιρroprietes Nomen hoe noti simplisIs honorIs des λον δει Felivolo deu vomo . Nisi enim est , sed individuae illius naturae, secun- nomen FIIII bomisis , hoc in Ioeo usurpa dum quam idem Filius Dei iactus est simul tum, nomen sit simplieis honoris di exeeu Filius hominis, idest Adae. Berruxerius letaliae, quemadmodum Berrurerius p vero ra Nomen iliud , inquit quaest. , tabat, non intelligo, qua demum rationet Filius bomisis, eum jesu christo tribuisur, cordi earnia , quod primo loco esse dieunt nomen bonoris s. quo Iesus christus bom cor Au Dei eum omnibus sitis attributis, num omnium cout , O primogenitus αρμι- addant cor alterum tamquam proprium Fuhsur. Nomen est MULAE, quo Ginum suum Ili hominis p Quod si dieete renuerint, via designandum intelligebant Oraelitae, quod deant . quid agant Nam vel dupitae corni ille pro iure seno vindiearet. Adeoque ba earneum , unum Filii Dei, alterum Filii voces. Messias , cirιmis , Filius bominis, hominis, adeoque duplicis Filii; vel eorhominum primogenitus, eorumque eo titulo unum ex duobus eordibus compositum ita Flex, ct Dominus voces monimae sant, re eodem Christo, ni primum illud velint ad-ean iam prorsui habent istinuentrum. Pri- mittere, profitebuntur. Quorum utruimmogenitum vero nominum , Caput, Re . que quam alienum sit a recta sentiendi regem , Dominum . Iudicem , adeoque . gula, ipsi per is saeile intelligere poterunt, Filium illum bomiuis, etiam ob stlos iras si quod dieunt de raris, dictum fingant statis eae Dram se, extitisse tradit, ut proin de earne, de evire , vel alia quaVis cor
pterea talis saerit τι natalium suorum. Quid roris Christi parte .
154쪽
Periculo plenus en piarum imaginationum impetus, nis intra recta rationis limites coerceatur . Ea qua
sunt spiritus, non possunt tribui Cordi carnis, neque per proprietatem, neque per appropriationem. Dmbola cordi carnis applicita, dum res ipsi toti in- sunt, sunt prasintes in toto ,significativam fovent divisionem Cordis a reliquis Christi. SED de his jam satis. Neque enim opus est pluribus , ut
perspicue deprehendatur, quam sint incommoda religioni ipsa etiam proborum hominum ingenia , etsi maxime prona,& inclinata ad virtutem , dum ipsius quoque pietatis curriculum ineunt intemperanti potius imaginationis ardore abrepti , quam recta ducti ratione. Hos apte descripsisse videtur S.Th mas I. a. q. 8. art. q. ad 3. Hujusmori enim inclinatio quanto es perfectior, tanto es periculosior , nisi recta ratio adjungatur , per quam fiat recta electio eorum , quae conveniunt ad debitum fnem : sicut equus currens , si sit caecus , tanto fortius impingit laeditur , quanto fortius currit. Ex quo sequitur, id genus hinmines aestu quidem exultatues ut currant, sed luminis indigos , ut rationabile videant, a quo deviant, obsequium , tamquam in gyrum rationis doctrinae duci oportere, ut cum Patre loquar Romanae eloquentiae de O . cap. 29. Maxime autem ad id valet, ut hoc stricto circumagantur dilemmate . Aut enim credunt Cor Iesu , de quo tanta fingunt, simplex esse corporis membrum, aut credunt illud esse quid unum per se Si primum credunt, fateantur necesse est, nonnisi solitarium ac nudum ab iis erigi in objectum cultus . Si vero secundum , jam negare non possunt, quin illud dividant a caeteris partibus Chri-Diuili do by Corale
155쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA.sti. a Haec plane vident & ipsi. Ne tamen vel inviti, sese conjici
patiantur in alterutrum extremorum , praevenire iuident quas oderunt, & inextricabiles norunt, angustias. Nituntur itaque conjungere simul utrumque antecedens, ut ope primi consequentias eludant secundi, & ope secundi consequentias primi. Sed rem tentant desperatam, & inutilem. Sub ea namque conjunctione; aut Cor remanet pars corporis p aut abire puta
tur in quid unum per se ξ Si remanet pars corporis: non possunt ei tribui nec per proprietatem , nec per appropriationem, quae sunt propria totius, ut respectu primi modi docet S. Thomas
22. 8. art. 2. corp. Actiones autem sunt suppositorum ,-tot rum , non autem, proprie loquendo, partium, es formarum, seu p tentiarum. Non enim proprie dicitur , quod manus percutiat, sed homo per manum : neque proprie dicitur, quod calor calefa
ciat , sed ignis per calorem b). Et respectu secundi prosequitur
ibi S. Doctor : secundum tamen similitudinem quamdam haec dicuntur di quatenuS nempe , ut mox declarat, secundum similitudinem accipiuntur in unois eodem homine diversa principia actiο- num, quasi diserja agentia . Cor autem non est homini, nec esse potest principium eorum, quae non sunt carnis propria, sed spiritus; eaque de causa quae spiritus sunt, tam fieri nequeunt propria cordis, quam nec visus aurium, nec auditus oculorum
H Utrumque cordire lae nostrI sponino nat mapo DIsc Icro. Praestat nihil.
sua diserte fatentur , ut non necesse sit ominus vi et Iam argumentationi issseno argumentis aliunde petitis eos revincere. re, eonsectaria haec esse istius devotionis Audiatur Auctor operis semel dc iterum omnino neeessaria . Sed si ea eum Berru
laudati sub hoc titulo Divmone at cuω νeranis thesibus n. g. & s. de adoratione Hωιῶ, La. cap. I p. 8 . Is enim suorum Humanitati, Gristi ab Aeademia Sorboni omnium linguam oc sensus in haec verba ea proscriptis eomparentur , nullus dubi explicat. In questo aspeιto is vi prestento si is, quin multo ex seerabiliora aequis omni secro Cuor di Gesu , aneti nil ve nefa un do. bus ternm aestimatoribus videri debeant. no nelio stabilimento delia vivoinna reveI bὶ Quod de alibi praeelare testatur , lata . 2.n ba potato donarvelo in ahragvisa, est x. p. q. 3. art. 8. eom. Quod autem vendi olari non era eonveniente, ebe Ello lassi se in eo ostionem alicujus, non eis primo, e βEP 'Ara dat corpo . Γ Ufre Wia in qua per se arens, fled magis compositum. cis forma DIVIso dalla timanitὰ , volando enim manus agit , sed bomo per masum, σcte neU esturiis di quecta divingone I nostri lenis calefarii per calorem, dc infra q. 77.pe eri . e gli afui s' Insriinino at solo art. r. ad ., tibi quod actio est compsit cur, cUOR , e a Lui si rendano tutus I ono/ι; e o esse . Exulantis enim ect agere. t amore , co a aE REALMEIera Form
156쪽
proprius fieri potest. Quod Adversariorum ausibus ex diametro
opponitur: secundum quod unicuique parti hominis attribuitur quod ei convenit , ut opportune concludit S. Thomas loco citacto, de melius etiam I. p. q. 76. eo . Licet , inquit , actio partis attribuatur toti , ut a Bo oeuli homini , numquam tamen ase
rribuitur alii parti , nisi Drte ρον aecidens Q . Non enim die
mus quod manus videat propter hae quod oculus videt. Quare redit ac stringit primum illud consequens, quo scilicet convicti fateri necessario debeant Adversarii , se erigere in objectum cui tus Cot Christi selitarium, ac nudum . . Sin autem sub ementita coniunctione praemissesum ante cedentium, cor abire velint in quid unum per ses en elarum imaginationis opus, aut potius mons tum , quo ex vi secundi eonsb-ctarii coguntur Cor illud aperte divisum agnoscere a caeteris Christi partibus. Et vero, si fingam quod quis videat per aures, nonne aures aperte divido ab oculis 3 omneque intercipio, quod propriis sngulorum stat mutuis officiis inter sensus ae membra corporis, mirum ac iuge commerchim λ Des ergo Corvdi Iesi praeter motum vitalem, ac sensum lastas, appetitum etiam ac mentem , unde dolere possit, unde diligere e & nega jam , si audes , Ac potes , intercisonem , ac divisonem GDdis sub hae ejus ideali independentia, tam a parte superiori , quam inferiori Animae Christi ἡSed haec , inquiunt Adversarii , & quae praesertim ad intellectum pertinent, & voluntatem, non dicuntur proprie de
H mod s. Doctor 2.p. a. 67. an. I. emp. probe admonet 2.2. 1. 27. m. t. ad 3. D declarat 3c intelligit secundum .m nomia elmas enim pulctra vistbύω, θροις, ει Ν ους Hur patet in nomi e visionis, Mod pria nos ; D 'Ubil M aatem aliorum fluom mo im situm es ad rificandam actum sena non utimur nominemkHitudinis. Non enim δεμνα . Sed propter dentrarem, σrenti diei spulebros sapores , aut stores . Exulat udinem hujus sis, extonsum est Me mises autem in universum a Corde , quod est pu suandam Uιm -entium, a omnemem1ia rum e poris membrum , quaevis habitudo tuum suorum 'seum. Dicimus en r eia ad agendum quae sunt inferioris, & sensu in qκ-οώssur, uri quomodo reualde, uri livae, nedum superioris, & Intellectivae quomodo est calid- Et vitrent etiam ad partis in homine, ut d et infra stimem inteliectas. Quod tamen ne ita art. a. ad 3. ubi quod membra corporis neu quidem , hoc est per aecidens usurpari is sine principia actuum, sed filum regase .let, nisi aliqua subsit proportionalis habu unde Θ comparantur ad antinam moventem ludo convenientiae, vel smilitudinis . ut Anservuι, qui agitur , θη uit.
157쪽
de illo Corde physice sumpto, sed symbolice accepto. Vix equidem id crediderim ; Nam si talia bona fide proponerent,
non supponerent pro objecto cultus Cor carnis , sisterentque eum Ecclesa in Corde spirituali , cui vere , & proprie conveniunt , quae materiae proportionem , & capacitatem excedunt Deinde vero simulata haec appositio symbolorum novo etiam argumento est , quod Cor Christi divisum eensent a toto. Nam si toti cohaerere putarent sacrum Christi Cor , in quod omnigena illa congerunt symbola ; quum res iis significatae adsint, &in sint toti per proprietatem, non eas utique adumbrarent contextim in corde toti juncto per figuram . Sicut quia Sortes dici r naturaliter bomo secundum propriam ratisnem hominis , nunquam dicitur homo fecundum illam signifieationem, qua pictura hominis dicitur homo, ut apte ponderat S. Thomas 3. p.
q. 32. art. 3.corp., & melius etiam supra q. a. art. Io. ubi ex
plicans quod habetur adcol a. In imo inhabitat omnis plenia ruri divinitatis corporaliter : Dicitur , inquit , babit se in Chrso corporaliter : IDEST NON UMBRALITER : sicut babiritavit in Sacramentis veteris Legis , de quibus ibidem subditur , quod sunt umbra futurorum, corpus autem es Irisus et prout Icilicet corpus contra umbram dividitur. Eodemque pertinet , quod in Festo Corporis Domini canit Ecclesia. Vetustatem novitas , umbram fugat veritas . Cor itaque Christi sub eo symbolorum apparatu, quem ob causam mox indicatam exagitasset videtur S.Doctor 3 p. q. 3 9. art. a. ad a. om Vssit veritas, non
competebat ei id, quia in sola figura gerebatur, & ad hoc ipsum supra g. s. art. ad I . , eamdem affert rationem , quod ubi es ira res per Fui praesentiam, non requiritur ejur imago, ad hoc quod sev pleat Iorum rei : sicut ubi es Imperator, milites non Nenerantur, ejus imaginem cor, inquam, Christi sub eo symbolorum appa iratu repraesentatur perinde , ac si fuisset assumptum , sin minus absque toto , seorsum tamen , ac divisim a toto ; In eum serme modum, quo contigisset de duabus naturis humanis, s non
unam , sed geminam sibi voluisset hypostatice unire Verbum R Dei,
158쪽
Dei, prout hae positione iacta observat S. Thomas 3. p. g. ad 3. Duarum inquit , mxturarum assumptarum ess eaniformis habituri ad personam ἀνinam , nec una assumeret
aliam : unde non oporteret , quod una earum totaliter alteri uni-
vetur , idest omnes partes unius omnibus partibus alterius.
Meditatio Cordis Chri ii nullam redolet Distatem, quia sit actione intellectus, qui non tendit in res,
sed res trahit ad se imum , easque considerare potes abstractione simplici per singulas partes.
ΡRius tamen , quam vela contrahamus , caussam rimari , ae praecidere juvat, a qua suum Patroni Cordis hauserunt errorem , & unde suam fovent, tuenturque opinionem , iudicio nostro , male feriatam de cultu Cordis carnalis. Ea autem caussa, ni fallor, in eo sita est , quod citra falsitatis notam, citraque integritatis incommodum,meditari possumus sacrum Christi Cor, prout pie secerunt tot sanctissimi Viri , inter quos satis est
appellare cum eis, aut S. inardum , aut S. Bonaventuram , aut
S. Franciscum Salesium I hinc autem sponte sita profluere videtur, ut in Festo Cordis Iesu, nulla subsit erroris occasio, tuli, fiat integritati corporis laesio , licet objectum eultus in ipso Corde statuatur. Non valet tamen haec illatio, quia non eadem , sed longe dispar ratio est inter utrumque casum . Plananque meditatio Cordis Christi est actus mentis internus;
cultus autem , quo Christus honoratur in Festo Coidis ejus , ad actum pertinet religionis externum. Hoc autem interest inter actum potentiae cognoscitivae, & apprehensivae , qualis est intellectus , cujus est meditari , & actum potentiae appetitivae , & executivae, qualis est voluntas , aliaeque animae vires, quarum adsciscit munus cultus & exercitatio religionis , ut inteli lectus Diuili do by Corale
159쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA . 331
Iectus res trahat ad se ipsum, in eoque sint per modum ipsius, aliae vero potentiae quasi soras erumpant , seranturque in ipsas res , prout sunt in propriis naturis & individuis . AEuod tara es quia scientia habetur de rebus secundum quod sunt insciente r vo . iantas autem comparatur ad res secundum quod i in se ipsis , ut ait S. Thomas I . p. q. I9. an. 3. ad 6. , , rursus are. s. ad Mubi God actus cognoseisiva virtutis es fecundum quod cognitum est in cognoscente : Actus autem virtutis avetitivae est ordinatus ad res secundum quod in se i s sunt: Et art. I GF. enim supra dictum est, actis intellectus con it tu Me, quod rario rei intellecta es in intelligente et Actus vero voluntatis perficitur ex eo , quod voluntas inclinatur ad ipsam rem , prout in se est. Et I. a. q.66. arr. 6. ad I. Perficitur enim cognitio secundum quod eognita sunt in cognoscente et dilectio vero secundum quod diligens trabitur ad rem diectam ; Et a 2. q. 23. an. 6. ad I. ubi Hodoperatio intellectus completur secundum quod intellectum est in intelligente et . . . . Operario autem voluntatis , s cujussint vistatis appetitivae, perficitur in incisnatione v tentii ad rem , sicut
Unde ex his statim deprehenditur, ac sicile discernitur eur meditatio cordis Christi sit prorsiis innoxia, nee ulli stibsie
errori, nullamque inferat integritati corporis jacturam, quia nempe non illud considerat, prout est a parte rei cum toto corpore concretum, sed ut abstractum a caeteris partibus, pr ut est in intellectu contemplantis. Hoc autem disiat inter appetiarum ,-intesiectum , sive quamcumq- cognitionem, quia cognitio est secundum quod cognitum est in cognoscente : appetitus autem esssecundum quod appetens inclinatur ad Vsam rem appetitam , ut rursum distinguit S. Thomas I. p. q. I 6. art. I. corp., & melius infra g. 8 3. art. I . ad r. ubi ait , quod abstrahere contingit dupliseiter ; Uno modo per modum compositionis es divisionis , sicut cum intelligimus aliquid non esse in alio, vel esse separatum ab eo . Alio mori per modum simplicitatis r sicut cum intelistimus unum nihil considerando de alio . Ab abere igitur per intellectum ea ,
160쪽
quae secundum rem non sunt abstracta , secundum primum modum abstrahendi, non es absque falsitate. Sed secundo modo a rabere per intellectum, quae non sunt abstracta secundum rem , non habet falsitatem , ut in sensio apparet. Si enim dicamus colorem non ivinesse corpori colorato, vel esse separatum ab eo, erit falsitas in vianione , Nel in oratione . Si Nero consideremus colorem, proprierarem ejus nihil considerantes de pomo colorato , vel sic quod intelligimus voce exprimamus, erit absque falsitate opinionis' orationis . Pomum enim non est de ratione coloris . Et ideo nihil pra- Lbet colorem intelligi , nibu intelligendo de pomo .... Cum ergo
dicitur , quod intellectus est salseus , qui intelligit rem aliter , quam sit , verum est , si tu aliter referatur ad rem intellectam . Tunc enim intellectus es falsus , quando intelligit rem esse aliter ,
quam sit. Unde falsus esset intellectus , qui sic abstraberet speciem
lapidis a materia, ut intelligeret eam non esse in materia, ut
Plato posuit. Non es autem verum , quod proponitur , si di aliter accipiatur ex parte intelligentis. Ese enim absque falsitate , ut alius sit modus intelligentis in intelligendo , quam modus rei inessendo . Et prius supra q. I 3. art. ad ubi quod Lee propa tis : Intellectus intelligens rem aliter quam sit , es falsus : est duplex ex eo quod hoc adverbium aliter γ potes determinare hoc verbum intelligit ex parte intellecti , Nel ex parte intelligentis . Si ex parte intellecti , sic propositio vera es . Et est sensus. a iaciamque intellectus intelligit rem esse aliter quam sit , falsus est M vero ex parte intelligentis , sic propositis falsa es . Alius senim moias infellectus in inteligendo, quam rei in frendo. C,