장음표시 사용
161쪽
CAPUT XXXV Iscultas religionis fertur in proprium objectum, prout est in se, non secundum similitudinem eius , uti fit
in meditatione . fit in cultu praesin cordis ora corpore , non est mere objectiva , se etiam subsectia Da . Licet abstractique meditari humanitatem Christi storsem a per a Divina , non licet autem eam seorsum adorare. .amvis distinctio , quae in superiore Capite observata
est ex S.Thoma , tum inter actum potentiae avractivae, & actum potentiae assectivae, tum inter varios abstrahendi modos, non faciat ad rem directe, multum tamen ad rem conseri indirecte; Monstrat enim rem , de qua disceptamus , ad eum cogi casum , in quo falsus esset etiam intellectus, quum scilicet rem aliter intelligit, quam sit, ex parte ipsus rei in te, lectae . Et ratio est, quia cultus ille religiosus , qui cordi deseratur tamquam objecto Festi, non potest cor ipsum eo modo , quo fit in contemplatione atque meditatione, Rmpliciter abstrahere. Si enim hoc uno modo abstraheret, nullam falsitatem involveret . Sed illud abstrahit ex opposito in alium modum com Alimis , & divisionis , quod abesse nequit a falsitate. Praesesertenim rem aliter esse quam sit, hoc est cor Christi divisum ostendit a corpore , a quo non est, nec potest esse divisum. 'Nec refert meditationi aeque, atque cultui, idem subjici singulare cor. Meditationi si quidem, quae est actus intellectus, non subjicitur secundum rem, quae non potest accipi sine propriis adjunctis, quibuscum unum facit, prout est in se ipsa, sed secundum similitudinem tantum , quae non habet cum adjunctis connexi nem necessariam, ut rursus distinguit S.Thomas I l.q.8Dart. 2. ad a. I a igitur natura , cui accidit mel initali , mel abstrabi , Diuili do by Corale
162쪽
mel intentio universalitatis , non est, nisi in singuiaribus: sed breipsum , quod es intelligi , vel abstrahi , vel intentio unisersalit iis , es in intellectu . Et hoe possumus videre per simile in sensi .
Visus enim videt colorem pomi sine ejus orire. Si ergo qu.eratur , ubι sit color , qui videtur sine odore , manifestum es , quod color , qui videtur , non es nisi in pomo. Sed quod sit sine odore perceptus , hoe accidit ei ex parte visus: in quantum in visu es similitudo e loris , in non odoris. In meditationem igitur cordis Iesu nulla incidit falsitas, propterea quod in intellectu meditantis est similitudo cordis , & non corporis, quod ad 'eram spectat praecisionem objectivam. Sed cultus contra, qui non est secundum similitudinem cordis, quae fiat in colente , sicut in meditante, sed secundum rem, prout nempe quis namvetur, & sertur in ipsum cor iis, quos adhibet religionis actibus, non potest non inferre praecisionem subjectivam, falsamque opinionem ingerere , quod cor illud perinde habeatur, ac si divisum esset a corpore , ut praeclare confirmat S. Thomas I . p. q. 27. art. q. corpo
Ad cujus evidentiam mendum est, quod bo est disserentia inter intellectum , voluntatem , quod intellectus sit in actu per hoc, quod res intellecta est in intellectu secundum suam similitudinem. Voluntas autem fit in actu, non per hoe quod aliqua smilitudo voliti sit in voluntate, sed ex hoe quod voluntas habet quandam inclinationem in rem Nolitam, I. 2. q. 86. art. I. ad a. ubi quod Misintellectus perficitur secundum quod res intelligibiles sunt in intellectu per modum ipsius intestictus .... sed actio voluntatis em sit in motu ad i as res . Constat itaque,quod non valet argumentum a meditatione eordis carnes ad cultum ipsus per actus religisnis exterius adhibitos . Hi namque conditiones sequuntur, quae sunt circa pro prium objectum, in quod seruntur, prout est a parte rei. Corautem a parte rei non est absque corpore. Unde quod agitur circa cor, peculiariter habitum ac respectum tamquam objeetum cultus , non potest non accipi sine praecisone cordis a corpore,
non tam objectiva, prout facit intellectus, sed etiam subiecti
163쪽
va, quae seta locum habet in extrinsecis . Neque enim a parte rei datur medium inter abstractionem partis a toto, Sc interpretativam divisionem partis ab illo. Quod confirmare lubet peculiari etiam ac palmari exemplo , quod novum argumento allaturum est lumen. Quamvis enim per intellectum abstrahere
possim in Christo partes humanae naturae a ab hypost asi divi
na , & seorsum ab ea contemplari queam animam illam sanctis smam , illudque purissimum corpus, non possum tamen humanitatem ejus sic abstractam partiali etiam adoratione prosequi. Intercedente enim hujusmodi cultu , qui sertur in rem ipsam , prout est in se tota, non sisterem jam in praecisione objectiva, sed infulectivam transirem, eaque adoratione perniciosissime significarem, humanam naturam habere in Christo subsistentiam propriam praeter hypostasim Verbi Dei, quod ad Nestorianum
pertineret errorem . Unde ut meminit S. Thomas 3. p. q. 23.
art. I. co . sc habetur in Capitulis Cyrilli apud cintil. I. Ephes
n. 8. Si quis audet dicere assumptum hominem coadorari oportere Deo verbo quasi alterum alteri,'non potitis una adoratione bon
rificat Emanuelem sere dum quia factum est Caro Verbum, ana- tbema sit. Et Damascenus de Fid. Orthod. lib. q. cap. 3. Caro igitur uua secundum ipsius naturam, si subtilibus cogitationibus d spe sat id quod videtur ab eo quod intelligistir , cogitationeque bu-
mamiarem a iurinitalepraescindas , inadorabilis es , ut creatura.
prorsus mentis operat ne humanitatem a Verbo, quia humanitas pro no
bis interpellans potest considerari ut principium quo, & Verbum ut principium quod,
uti stholae loquantur, eontra tamen in adorationo statat oportere contendunt . Nam bumanitas non est objeistum & te minus cultus nostri, nisi quatenus est eo
iuncta Verbo , ut seri uoiversalis Melesiae doctrina. Hoe idem de erede Christi statuendum est. Quo sit , ne ullo modo IM, ossiciis adorationis nostrae, Cor illud saeraritissimum significari possit tamquam pars aliqua . a Christi corpore, ab illius hum nitate , totoque ipso Christo divulsa.
αὶ Theologi gravissimi sunt, qui ro.
tunde negant, humanitatem Christi in propria speete , & quemadmodum in Ciniis est, posse actu abitrahi, & eootari ut separatam a Verbo. Si enim ibi semper v vens Duerpellar ρυ -Φis , ut ait Ap solus , in exauditur pro stas reverentia , ia nequ- -se, neque intelligi potest nisi
propter dibnitatem V uet ,-umanitas ipsa hypostatice conjuncta est. S e& coepus hominis naturatiter v vens, in etens non potest cogi ruri ut separatum ab anima , imo cie ab ipso quidem corde, sine quo naturalis vita corporis consistere nequit . Et quamquam laudati Theologi Ii--aliter deinde permittacit, posse nuda
164쪽
Pati itaque iure argumentari debemus etiam ad rem nostram quod & si liceat meditari & contemplari cor Iesu cum abstractione a reliquis partibus, quae ad integritatem pertinent Diuini corporis ejus, nefas tamen est illud adorare sic abstractum ritali cultu , quia praecisio non esset jam mere objectiva , sed subjectisa, falsamque injiceret speciem et quippe quae certo i dicaret divisum corpus Christi , imo & totum ipsum Christum , eique propriam atque excellentissimam dotem admirandae , ac mysteriosae integritatis auferret. Unde ut testatur idem Dam scenus lib. 3. dicti operis cap. Is., dc laudat S. Thomas 3. p. q.6.art. 3. Arg. In Domino nostro Jeso Chrso non partes partium intuemur i, sed quae proxime componuntur , idest deitatem ,-b-
cuod toti tribui non poteti humanitati Christi, multo minus tribui potes uni cordi. Recensentur , s ex . . ploduntur qua cordi exadverse dantur , oesynt ani
ma propria. Quid sit proprie , s perfecte sub ens,
quid subsistens improprie, s imperfecte. Actus p tentia apprehensiva, qualis es meditatio, assimilatur
quieti ; appetitiva vero , executiva , qualis essexercitatio cultus , magis assimilatur motui. Hinc arguere licet, & quidem, ut ajunt, a majori ad
minus, quam inepte sipponatur exadver pro objecto cultus in Festo cordis Iesu ipsum earnale cor Christi. Nam si se sola nec humanitas ejus ad id valet, quae tamen etiam seor sum a persena Verbi, es quoddam totum, quod componitμr ex anima' corpore , sicut ex partibur, ut ais s. Thomas 3. p. q. F. art. . in arg. Sed contra ; quanto minus apta erit ad hoc idem pars partis, quale est cor respectu corporis Θ Non potes enim fingere , ne miraculo quidem , quod pars aequetur toti suo; Diuitiaco by Corale
165쪽
DISSERTATIO COMMONITORIA. t et a
ob eommunem enim animi conceptionem. exadverse stantem , non id esset supra naturam , sed contra , ut diserte testatur S. Doctor IV q. 3 . a. in I. arg. Ait enim potentia Dei non se extendit ad contraria primorum principiorum , utpote quod Deus
faciat , quod totum non sit majus se a parte. Hisque addas quod cor, uti quid cory'ris, non solum non habet, ut illud, partialem formam totius corporei in humano composito, sed & in.
super una cum toto corpore ad si aterialem pertinet humanitatis
partem. Est enim quid smul informatum, non Arma, quidstinui animatum, non anima, cujus tamen omnia fere occupat
jura, si praerogativas lustres, quas Adversarii venditant in deseriptione cordis Iessi. Quid est enim quod ut proprium ac
praecipuum animae sit, non faciant tamen illi cordi commune ρVivit enim secundum eos , & dat corpori vitam ; sentit & arueitur humanitus idi intelligit & amat divinitus, quae sane derisione magis , quam coniuratione digna sunt. Haec enim & his smilia jactantes, in apertam contradictionem impingunt. V lunt enim cor illud esse corporeum, volunt illud adorandum esse in hoc Festo qua tale ; & volunt simul eorum omnium esse
comprincipium sensibile, quae non possunt omnino prodire nisia eorde spirituali. Vis enim prima influendi vitam ac sensem cum his quae pertinent ad appetitum inferiorem ; vis omnis ad
rationem spectans & appetitum seperiorem, non potest esse vis corporis, sed animae cum viram corpori dantis, tum agentis Moperantis supra omnem capacitatem rei corporeae , uti singillatim expendi in Observationibus meis ad sestum cordis Iesu . Aut igitur convertantur nobiscum ad cor spirituale, aut secum statuant Adversarii, quomodo praemissa componant cum corde earnali, quod ut nullum rationalis, ita nec primum esse valet vel infimae vitae principium, ut eos arguens ostendit S. Thomas I . p. q. TI . a t. I. corp. GamVis autem aliquod corpus possit ese quoddam principium vitae, sicut cor est prin pium vitae in animalis
tamen non potest esse primum principium vitae aliquod corp- Ma nissum est enim quod este principium vitae , vel λνens non com. s mens i
166쪽
venit eorpori ex hoc quod est corpus: alioquin omne eorpus esset vivens , aut principium vitae. Convenit igitur alicui corpori, quod
sit vivens , vel etiam principium vitae per hoe quod est tale corpus. Φod autem est actu tale, babet hoc ab aliquo principio, quod dia
Nec valet perpetuum illud Adversariorum diffugium ,
quo cultum cordis reserunt ad totum Christum, eoque se tutos arbitrantur ab omni molestia ; quin & hoc uno praetextu tegere se posse putant tam grandes errores , dc contradictiones tam crassas. Haec enim relatio non minus ac caetera, principium petit & ipsa . Ut enim vera sit, vel praecedat oportet separatio partis a toto , ut fit in Reliquiis Sanctorum, vel si pars cohaereat cum toto, necesse est, ut non colatur secundum se, prout apte declarat S.Thom. 3 e. q. 23 .art. I .corp. Si quandoque contingat, quod dicatur bonorari manus,vel pes alicujus,hoe non dicitur ea
ratione , quod hujusmodi partes SECUNDUM SE honorentur e sed quia is istis partibus bonoratur totum . Hinc habes, cur non in cultu cordis idem fieri possit, quod
fit in osculo manus aut pedis . In cultu nanque cordis neutrum adhiberi potest eorum, quae jam innuimus. Primum enim repugnat fidei, juxta quam profitemur, nullam praecessisse divisonem com dis a corpore Christi; Alterum vero repugnat ipsmet Adversariorum sententiae. Implicat enim quod cor Christi coli velint ut Objectum cultus,& quod nolint illud coli secundum se . Restat igitur, ut adserta petario ad totum Christum sit merum ipsorum figmentum ; quod vel inviti manifeste produnt, dum arbitratu sto cor ejus spectandum exhibent, ut omnia agens, & omnia patiens, nihilque dicant,aut egisse,aut passum esse Christum,quod non aeque praedicent de uno corde ipsius Christi; adeo ut quicquid in Apo- uolico symbolo de Iesu Christo vero patris Filio,& Domino nostro pides Catholica prostetur, id illi de corde ipsis Christi singulariter credi & prae dieari posse sentiant,quemadmodum reapse e presse praedicant,& profitentur.Cor autem Christi si sc ponatur,& repraesentetur, in omnia agens, quae Christus egit, ut omnia patiens Disiti od by GOrale
167쪽
patiens quae Christus passus est, ponatur smul oportet , ut quid per se subsistens, & a) hypostaticum; quod tamen de parte
dici nequit, ni divisa supponatur a toto , omnique exuta auuali habitudine ad ipsum , quod ex diametro pugnat cum praetensa relatione cultus cordis ad totum Christum , ut docet S. Th mas I q. 7s. art. 2. ad I. ubi ait quod hoc aliquid: pus aecipi dupliciter . Um modo pro quocumque subsistente . Atio modo pro subis re completo in natura alicujus speciei , Primo modo ex
cludit inhaerentiam accidentis ,,formae materialis. Secunis
do exesudit imperfectionem partis. Unde manus posset dici: brealiquid: primo modo ,sed non secundo modo . Additque ad r. quod
macite perso, re abiblute hi postaticum cor Christi eonstitui oportere; absit enim ut Nellorianae haeresis eos insimulare velim a gravis saltem stispicio oritur , ne tale quid ex ea . quam tenent, nova & p regrina loquendi ratione sequatur , quod huius erroris speciem habere possit. Nam ut seri vulgare adagium Philosophorum :
vero actiones omnes, & passiones, quae sunt propriae personae Christi, in hypothesi Cordicolarum , cordi ipsiusmet Christi simpliciter tribuuntur, adeoque eor apud eos tenet locum suppossit. Nec valet reponere haec omnia tribui cordi tamquam substatistive conjuncto divinae hymasi Uerbi . Enimvero, ne hoe quidem sensu modus
iste loquendi tolerari potest . quippe qui
multo etiam , quam Berruyerianus , mon- Aruosior omnino videatur . Verum est quidem,ajebactemusrius apud λonte Cenc Prop. I 3.P. 1 .sect. I. 1nes compo*ι actiones, oe sones a persenam pertinere,ct In praedicatione Ietiea persionae tribu . inde tamen nuia Iam reisur impedimentum, quominus de natu-νa cisaeι bumana per Verbum subsinente e rantur primo, o in recto propositiones e quiabus κ'imus uempe quibus commemorantur in Evangelio νsta dictaque Servatoris nostri , quid noctri eausa ea rit , ἀιxeris, Operpessus o. Alia id genus plura Berru yerius, ut &illius defensor prop. I I 3. p. a. se'. I. laudaiae Censurae, effutiebat . Ea quam atris notis confixerit Academia Parisiensis cit
t; s In loe Is eernere quisque poterit. Et tamen Berruνerius de humanitate persecta Christi loquebatur unita uni Peris-dini. nae in unitatem Personae , eaque subsiste
re in verbo , α per Verbum ipsum in e nere subsistendi eompleta . in α ders yerii Vindex de hunMustate Christi ut est
principium quo actionum omnium suarum productivum aecedente naturalἱ 3c superis naturali concursu Dei sermonem a Beris
myerio institutiun fuisse scribit. Quid igitur de hoe loquendi more censendum eriuor Christi est omnia agens , omniaquρο patiςus nostri eausa Nonne instar lata
siti quasi persina ipsi Christi esset , eormum effertur, & significatur λ Addo . quod & error est contra fidem Inearnati an is spectare Cor tamquam principium quo Christus ut homo & egit, di passus est..ia
enim proprium est totius luimanae naturae non unius cordis , aut alterins cujusvm partis , ut probe explicat S. Thomas 3 - .st. 17. an. a. ad 4. Ait enim quod Antina ochri Iro dat esse corpori, in quamum facis i' sum acta animaram: quod est dare ei complo menιum naturae ct speeiel. Sed intelligatur corpus perfiectum per Animam assique ετ fasi habente utrumve : hoc icium compossum ex Anima in Carpinre t pro M. rini Murnomine humanitatis non roscatur ut modest, μου ut quo aliquis est. Et ideo i um esse est Personae si 'ηiis , Mundum quod bare
habitudInem ad talem Itiram: eujus habutudinis causa es Anima , in quantum per shumanam naturam, informando corFus.
168쪽
per se Agere convenit per se existenti.' Sed per se exissens quandRθaepotest dici aliquid , si non sit inhaerens ut accidens , vel ut forma materialis , etiamsi sit pars . Sed proprie es per se subsisse
dicitur , qάod neque est praedicto modo inbaerens , neque est para . Secundum quem modum oculus aut manus non posset dici per se subsistens: es per eonseqMens nec per se operans Unde es operationes partium attribuuntur toti per partes. Dicimus enim quod homo videt per oculum,''palpat per manum. Cogitent' igitur Ad
versarii quicquid eis arrideat de corde Iesu . Cogitent illud ut agens ac amans. Cogitent ut patiens ac dolens , quae tamen quum habeantur ut hypostaseos propria , ne ipsi quidem animae stricta proprietate tribui valent , ut concludit S. Thomas loco citato: Pors dici , quod anima intelligit, sicut oculus videt: sed magis proprie dicitur , quod homo intelligat per animam; at sua
haec cogitata & inventa retineant in exercitio abstra Arriae contemplationis, nec ea erigant in toridem objecta publici, ac religiosi cultus, ut a cohaerenter ad distinctione in jam positam rursus
ain Parisini Censores sane quidem doctissimi iure observarunt p. I. se'. prop 9. Berrsyerii doctrinam in ea thesi traditam deprimere , deformare , in subvertere cia. tum Christianum. Nam juxta Auctorem E et a adoraret, invoearet, gratias ageret, veniam postiuaret μν bumanitatem raraei unitam Uerbo in unitatem Personae , quae ex ipso instarsuppositi eo deranda in , adeo. que Presiona. eut attribuit non nomen quidem , sed ebaracteres Pesna , quamque sis bae 1 a propositione nuneupat in recto Sanvatorem nomiam. Demisit igitur, o A. format cultum christianwn , 'si digni a temfam , ct euelientiam adimis, dino evitum sune subvertit .cte diviso humanum reaedit. Quantumeamque enim praedura banc hum mi atem esse Herbo senstatDe unitam, bisee tamenas in omni eultus ciristiani exeretrio,imspiciatur is recto, revera in illo exbibendo evita in uitur ut 'ersona humana , quam auctre a rent is statue Herbo eo functam , vel si nou ransientu, HI voeem sepostatiuallo Melpit stu* , quum is Mela Dmitur. Quae quidem conjunimonem habent cunia, Prop. 23. 24. I s. p. I. se'. I . de actionibus passonibus omnibus n. humanitati tari uut unitae Uerbo in recto tributis. Quanto iam explicatius Cordiuia nostri eharacterea personae non integrae humanitati, sed uniecit di eum Uerbo conjuncto in ossiciis p blieae adorationis attribuunt Immenissus essem si loca sngula ex eorum editis opustulis ad id demonstrandum referre . vellem. Qiuamobrem ex hoc uno , quod mox adseram, deprecationis ad Cor Chrriasti exemplo, caetera conjicere licebit. Ocior di Gesu se re amante degὶι vomini, ese re datis Dro lagrat trudini osse , GIs pra Ia terra nes eorso delia vestra mortat vita. avete fatio tutIo per dimostrare aeu vominiit vos ro amore fino a comma I, emis peres, e re si vostro amore Dylamente coris risposto con digmret , e eou snglarie atrocid me , perebe Ili Vomini non vi eonostreano. Holoralia nella Eucarissia, in eul fiere rea mente tra noti ardete delis Pesso amore, e p re nes Saeramento detramoresostrue talia i gratitudine umana Grani assaipiu erudeli,
169쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. I et
sus admonet S. Doctoi I. q. 8 I. art. I. corp. Actus enim appre-
.hensivae virtutis non ita proprie dicitur motus, sicut actio appetiatus . Nam operatio virtutis apprehensivae perficitur is hoe quod res apprehens uni in apprebeniante. Operatio autem virtutis a petitivae perficitur in boc, quod appetens inclinatur in rem appetibilem . Et ideo operatio apprehensivae virtutis assimilatur quieti ;operatio autem virtutis appetitivae magis assimilatur motui.
Motus religionis cur inUeniat in corde Iesu titulum
cultus, non autem cultus objectum. asseHtatio com
dis Christi sbum habet fructum pios excitando dev
tionis affectus. In cultu religionis debet esse confodi mitas inter actus internos, sexternos. A scitur huc a ne exemplum a Christi lingua mutuatum , quod rem totam practare confirmas. AM vero si publicae religionis cultus , qui tendit & terminatur ad objectum suum , prout est in se , non invenit in corde contemplato per nalitatem veram , unde specificetur, sed idealem tantum ex meditatione relictam , unde designetur, concludamus oportet, quod quamquam cor Iesu a titulum dederit Festo, de quo disserimus, attamen non esse potest cultus
stri e pori, or mille in reo. s Aoso da a efii Mees prostrato in graneti a MI, ocior adorabile cte. lib. 3. citi P a49. & p. 26O. O cior ammirabile ederno della Maesta di Dio . e delia in Do ιa δει demore risiblararemi ranima eoua luce si rena Cure saero objerro degno dei complarimenti dei Pudre Sie alibi freque tissime. Nee juvat cor appellare Myos latice verbo coniunctum p. 246. Gor adorabile di Gesa i stat iramente unito at Verbo De - . Nam si cor in recto, uti reapse fit,adoratur , inspicitur proeul dubio tamquam sona, in eum plane modum , quo a Berru. yerio spectatur humana natura in adora-
tIone ChristI. Et ita eultus Christianus deis primitur . deformatar, funditusque sv verti videtur. ain Secundum tameti ident Itatem deria vationis, non seeundam identitatem λgnifieationis. Derivatur enim a corde earnali, sed significat cor spirituale. sie .gr. etiam nomen vos derivatum est ab oeulo carnis , sed oculis applicatum, imentis, non sgnifieat actiim sensiis subluee eorporali, sed intellectus sub spiri
tuali, iit notat S. Thomas I. p. q.67. art. I.
corp. ubi ad rem profert quod habeni Matib s Beati munio corde, quoniam ipsi Deum viribant.
170쪽
objectum. Titulus enim est de dicto, cuius implet veritatem
etiam personalitas imaginata. Nam ut docet S. Thomas I. p. in M. quaelibet res demonstrabilis , grammatice loquendo , persona dici potest, licet secundum rei naturam non sis persona. Dicimus enim se lapis ,-se asinus. Objectum autem est de re, quae non pendet ab humana cogitandi ratione,
sed a modo subsistendi cum proprietate ad dignitatem spectante
in rationali natura, quod ad cor carneum pertinere non potest, praesertim quum de corde agatur, quod non puri hominis est, sed hominis Dei , cujus non tam cor , aut totum corpus , sed etiam anima, quae sens est omnis vitae naturalis, sensitivae,& rationalis, subsistentia omni caret humana. Quinam ergo fructus erit, dicet aliquis , in meditatione cordis Christi, si ex ea non sequatur peculiaria cultus ejusdem sacri cordis 3 Multus sane. Nam ut probe notat S. Thomas 2 2. q. 82. art. 3. ad 2. Ex debilitate mentis humanae est , quod sicut indiget manuductione ad cognitionem divinorum , ita ad diauctionem per aliqua sensibilia nobis nota : inter qu e praecipuum estia manitas Chrisi secundum quod in Praefatione dicitur. Ut dum visibiliter Deum eunscimus,per hune in invisibilium amorem rapi
mur . Et ideo ea quae pertinent ad Chrisi humanitatem, per modum eujusdam manuductionis, maxime devotionem excitant. --ditatio igitur eordis Christi, quo non occupatur quasi fine., sed ut medio, situm habet uberrimum fructum, dum adjuvat infirmitatem nostram, & nostra erigit sersiam corda ad colendum N amandum Deum , qui pro nobis fieri dignatus est homo. Ipsi enim Deo-homini, non cordi ejus, adhaerere debemus una cum Patre & Spiritu Sancto , quum singula obimus religionis minia , ut docet S. Augustinus lib. Io. de civit. Dei eap. 19. Ait enim exteriora sacrificia ita sunt signa interiorum , sicut verba senantia sena sunt rerum . dieirca sicut orantes atque laudantes ad eum dirigimus significantes voces , cui res imas in corde , quas significamus , offerimus: ita sacrificantes non a teri τι iis sacrificium offerendum esse noverimus , quam ei, cuj sin Dissiligod by Corale