장음표시 사용
171쪽
in eressibus nostris is i iis sacrificium nos is esse debemur. Si
cut igitur exteriores actus , quibus Festum agimus cordis Iesu , informatos esse oportet interioribus, eisque consonos esse, ut innuimus etiam sub initium, hinc sit, ut in exercitio dicti cultus , qui terminari non potest, ut vidimus, ad cor carneum citra vitium falsae significationis I mens etiam atque animus ea qua par est, conformitate sensus ac spiritus , alienari debeat a corde carnis, rectaque ferri in totum Christum sub symbolo
cordis ejus; prout reipsa festi hujus seri institutum, & stricte
exigit necessaria connexio utriusque cultus, interni nimirum ,& externi, quae dissimile non patitur objectum in utroque. Et eo pertinet, ut mihi videtur, quod ad rem dicitur Cantis. uis. Pone me uisignaculum super cor tuum , uisignaculum super br
ebium tuum. Nam ut ait S. Thomas 22. 8 I. art. T. arg. Siaeut interiores afras pertinent ad cor, ita exteriores a Ius pertinent
ad membra carnis, ubi nomine cordis animum ipsum S. Doctor intelligit, non vero cor carneum , ut mani festum est. Sed hoc religionis Oscium conspirationem exigentis tum interioris , tum exterioris cultus in idem objectum , novo
etiam, & assini declarari potest exemplo . Meditetur quis sacram Christi linguam, qua Patrem pro nobis exoravit. Hinc statim pius etiam iste inter caeteros excitabitur affectus, quo quis vehementer cupiat, Se oret, ut pro nobis summi Mediatoris munus exerceat. Unde,sereare in perpetuum potes accedentes per semetipsum ad Deum : semper vivens ad interpellandum pro nobis: Hebr. 7. Advocatum enim habemus apud Patrem Jesum rissum justum : I .s n. a. es ad dexteram Dei , qui etiam interpeliat pro nobis : ad Rom. 8. a Hunc tamen salutarem aD sectum
inod tamen non servili more eenis Bisituque indigna . enim Patrissendus et facere, i et liberali: non in . Me exposcere, aiat Fili pati'. nec de Deo bacmodum supplicantIs . sed potestatem ha- cogitare pium , atque et arm est. S. Ambr bentis , ut caute animadςertit Nazianze- sius super Lue. ιιb. I. eap. 6. Noli infidim ianus orat 36. Advocatam , inquit, habe. res aperire aures , ut putes Filium Dei quasimus Iesum . non ut nostra eausia sese ad vu- infirmum rogare, ut imperret quod implere ιriipedes a volveutem ,sem ljque modo abiu non 'σι; potestatis enim es auctor. S. Be
cientem. Proculsit structis Isya sane suspicis , nardus m cis πια Sem. γε. Bod tames eum petul
172쪽
sectum pia Mater Ecclesia non sinit in usum venire, dum communi prece Christo Domino sua sistit vota , ne qua inde sumi
possit erroris occasio , ut apte notat S. Thomas sensem. q. 7 a. art. a. ad 3. ubi ait oratio est actus quidam : actus autem
funt parricularium suppositorum : ideo si diceremus Irse ora pro nobis , nisi aliquid adderemus a , videretur Me adpersonam risi referri: ita videretur esse consenum errori Nesorii , quidistinxit in Cbristo personam Filii hominis a persona Fibi Dei ; vel
errori Arii, qui posuit personam Filii minorem Patre . Unde ad hos errores evitandos Eccle a mn dicit : Christe ora pro nobis , sed Christe audi nos , vel miserere nobis. Constat autem , quod Eoclesia , ne laedatur integritas corporis Christi , quam ad veritatem pertinere novit , & ad unitatis mysterium , noluit Fostum admittere illius cordis earnalis , sed spiritualis tantum . Sicut ergo nefas est, ut idem serves Objectum in meditatione
linguae Christi , & in communi prece, quae spectati ad actum religionis externum ι in meditatione enim linguam intueris de
pellisse senserim, non ut supplicem .sed utprae.
scium. Laberemtitur quois in potestate petentis aecipera es. Eeto ius ensatoria Bliu peti. rio est , non necessaria ; quine donantis eum Patre quidquid a Patre Meeptris. Et S.Τh
mas λδ. q. 1I.art. . ad a. Sola voluntas bri.m babet vim orationis apud Patrem.
1ὶ Aliquid seitieet, quo palam fieret ,
Filium hominis orantem pro nobis, at que ita interpellatum a nobis, verum
esse Filium Dei consubstantialem & eoaequalem Patri, a quo quod Impetrat postulando, eum eo simul imperat largiendo. Sie S. Augustinus in Psiam. 19 Habes.inquit, Maiestatem, ad quam ores: habes bumantis
ratem, quae pro te oret. Et Epist. Ia I. In tempore preeator opportunus, cum Patre exaudisor aeternus. Et Sem. 29. de Verbis Domini. Irater nos pravor, eum Patre δε-tor . Et S. Ambrosius lib. I. de Fide east. I.
Rriat quasi Hilvis bominis, impervi qust Dei
At vero interiecta illa LTh. verba: Nisi
aliqui Iaaderem . ulteriorem quoque cau
tionem suggere mihi videntur; qua sci-1ieet vel intelligamus orationem Chri. .sti non expressam , sed interpretati vam precan tantum , qua suam Patri sistit humanit tem , & myileria in ea perpetrata , ut cib. servat prae caeteris S. Gregorius magnus
lib. aa. Morat east. II. & S. Thomas Scip-plem. d. q. 72. art. 3. eos. et vel si respieiamus ad expressam , non eam reseramus in tem
pus praesens, sed in praeteritum , appellando preces illas , quas sudit pro nobis in sdiebus earciis suae, ut innuit S. Ambrosius leb. 4. de Fide cap. I. & diserte tradit aeuia mentus ira ea 8. Dis. ad Rem os. Utrum is vis enim omni suspicione vaeat , sed simul evaeuat insidiosas & irreligiosas voces istas et Christe rea pro nobis. Qui alia teri ex didio duplici sensu adhaerere velit, audiat Rupertum lib. s. de divin. O .
cap. I. in haec verba monentem. Sed diciequis: Rogat per bumanitatem qui δει per divinitatem . Hoe Mane verum est, quIa tunc moriens paulo minus ab Angelis imminutus, rogalit per humanitatem . nunc autem gloria o honore estronatus , O constiturus super omnia opera Patris, dat per diminitatem . omnem babens potestatem. utpote a dextris Dei sedens. unde Hut resurgens ex mortuis ian . non moritur e illum ad hoc ue roget Patrem, nemo invocat carbolicus.
173쪽
preeantis , in communi vero prece linguam interpellas dominantis; se & in meditatione cordis immorari potes in carne Christi, sed in cultu communi carnale cor transcendas oportet,& ad cor spirituale erigaris, quod unum re ipsa pro objectoe ultus constituit Ecclesia . Si non mutes objectum in utroque cultu, &linguae, & cordis, lingua tua senum dabit sine mente. Si orem lingua, mens mea sine fructu est . I. Corinth. t . nec erit cor tuum secundum linguam tuam: Et cor meum dereliquit me. Psalm. 39. quod ut vites , linguae praest & carni con nans intentio mentis . Neque enim oportet contrarium esse sermoni intellectum: ut eleganter peroravit Theodotus Episcopus Ancyranus in Concilio Ephesino pari. 3. cap. 9. Si qua vero cogitatio separet quod eo unctum es , dissolutum intellexit is falsus evadit intellectus, separans utique quod semper conjunctum est. Et supra. Sed mente sola divido inquis. Ergo mente unitatem solvisti. Nam quo diuungis ab altero alterum, eodem copulationem vividis. Et paulo post ibidem . Non alia quidem dicentes , ut ipse facis ,
in alia cogitantes: Non verbis confitentes unum c risum , cogitatione autem aevidentes eundem.
174쪽
I 6 Attributa Dei licet simi una res , sunt tamen plura ratione . Ob hanc pluralitatem rationis , nulla incidit divisionis imago in eorum distrata acceptione . Cor Christi quod est unum cum corpore, ne ratione quidem dividi poteIs a conceptu corporis integri . Nullum in Ecclesia Fentim agitur de dia vinis attributis . uuod nuper admissum fuit de
corde PVῖ symbolice sumpto , injiaria trabitur ad
cor carnis, unde tiditur veritas cultus , At
g/itas Dominici corporis. od si sorte adversus ea , quae mox tradita sunt , obji
ciatur etiam attributa Dei , etsi maxime una res sint, - utpote eadem cum divina natura , nihilominus con
cipi a nobis quasi plura , & in tot sere distribui , quot inde
manant effectus in creaturas , quin tamen iccirco coargua
mur , quasi manus inferre praesumpserimus in unitatem Dei sprosecto fatis esset respondere , nullum re ipsa Festum agide attributis divinis , ideoque divisionem illam, si qua sorsan resultare posset ex ea concipiendi ratione , nullam habere significationem externam , quae divinam unitissem quoquo modo labefactare videretur . At quia veritas est, quod ea deceptionis occasio esset tantum accepi , non data , satius est ut dicamus, objecta attributorum multiplicatione non laedi, sed commendari divinam unitatem , in quam cunctae refluunt, quae sparsae visuntur, persectiones in creaturis, utpote dimanantes a Deo tamquam a prima causa omnium rerum, quam inseriori modo, ac divisim repraesentant, & imitantur, ut late ponderat S. Thomas I. p. art. . eo . , apteque subjungit ad 3. , quod hoc jsium ad perfectam Dei unitatem pertinet, quod
175쪽
quod ea , q- sunt multipliciter , divisim in aliis, in 'sfuae
simpliciter, unite. Et ex hoc contingit, quod est unus re, is plures secundum rationem ; quia intellectus noster ita multipliciter apprehendit eum ,sicut res multipliciter imum repraesentant di Et sis intellectus noster non est fasui, formans compositionem de Deo , ut addit S. Doctor art. la. ad 3. Maxime vero quod intellectus noster compositione ipsa utitur, quasi nota, vel signo, modo suo proportionatis, ut divinam exprimat in pluralitate conceptuum unitatem, quod profunde animadvertit S. Doctor diu. art. I 1 corp. Sed tamen quamvis intelligat Vsum sub diversis conceptionibus , cognosiit tamen , quod omnibus suis conceptionibus respondet una eadem res simpliciter . Hanc ergo pluralitatem , quae est secundum rationem, repraesentat per pluralitatem praedicari, sebjecti; unitatem vero repraesentat intellectus per composntionem. Ita ne vero per assectatam compositionem mentis, dum cultum suum directe & per se terminatum ad cor, conjungunt cum cultu relativo, & indirecto totius corporis, persiuadere euiquam poterunt Adversarii, se tenere, ac repraesentare simpliciter unionem realem cordis & corporis , uti est in Christo δSatis ne illis erit dicere, se quidem in conceptu directo cordis,
non respicere totum corpus , quando cor ipsum unum colunt ,
sed tamen cultum hunc cordis a se referri ad id , quod reliquum corporis est, ut integrum a divisione servent corpus ipsius Christi,seseque a nota cultus falsi alienos ostendant aenam eos adigit ratio, ut speciali cultu prosequantur cor Num ibi gestum est speciale mysterium Num inde prodiit speciale beneficium
non commune caeteris membris, totique Christo Num denique corpus eius non uno possunt amplecti conceptu , sed in membra partiri coguntur, ut dictum est de attributis divinis
Nihil horum hic subest; Nihil horum fingi potest. Dividunt
ergo cultu suo, quod re, & ratione unitum est, non uniunt quod neutro modo divisum . Non divisum re r quia totum integratur ex partibus indivisis. Non divisum ratione , quia cor in conceptu nobis obvio, & proportionato humani compositi T 1 ex Diuili do by Corale
176쪽
ex parte materiae, abstrahi nequit a corpore. si cor itaque concipi potest sine corpore , corpus autem non sine corde , poterit utique contemplationis motivum in corde statui , sed non objectum cultus . Primum quippe sundatur in conceptu cordis ad modum partis, alterum vero ad modum totius juxta conditionem cultus . Illud habet cor ex sese ; aeque enim est corporis pars , sive cogitetur cum corpore , sive sine corpore . Istud vero nancisci non potest , nisi per sectionem a corpore . Pars enim toti juncta non potest habere rationem totius. Cultus er
go Cordis Iesi integritatem laedit Corporis Christi. Significat
enim cor illud accipi ut quid totum , quod tamen ei tribui nequit, nisi ponatur ut actu divisum a corpore. Eoque cultus ille falsus est, & perniciosi erroris occasio ; cui ne sorte daretur aditus, nulla accepimus a Majoribus Festa de divinis attributis, quamvis ea velut una re , sed plura ratione , non prae buissent cultu suo, prout cultus cordis, ullum ex sese divisi
nis indicium a . Fas mihi fuerit in id proferre, quod ad rem gravissime
scripsit Ven. Card. Thomasius eo quod edidit Volo adversus olim postulatum, minimeque concessum de aeterno Patre Festum, quodque ex Mss. Bibliothecae Passionei , nune Angelicae publici iuris secit S. M. Benedictus XIV. de Canonicat. lib. q. pari. a. cap 3 I. n. q. Si semel, inquit, bare nova licentia datur obtιnendi, quae simplex pietas 'essentia Sanctorum expetit, novitatum in Ecelsa nullus terminus dabitur . Exsurgent fortasse alii , qui nova Festa postulabunt de aeternitate Dei, de omnipotentia, de providentia, caeterisque attributis divinis, quorum postulata te
lum quirim Dei haberent , sed non secundumsesentiam Sanctorum, qui
Neque obstat et am e pira licet ut ait S. Thomas I. p. q. II. art. ad 4. in unam re, compositione tamen inarum, ratione multorum est quodsint divisa de ple- sertium esse simul plura in potentia. Μul- nius in libet. de Natum materiae east. 8. Solatilicitas enim potentia: non sumitur , ut enim dividio continui fuit esse actu simulquualtera rationis, ab unitate rei quae perse- intercedit, ut statim piosequitur. Aione sua pluribu aequipolleat, ut de dru tudo justam eorruptionis, quia acta priorvinis attributis dictu in est, sed sumitur ex quI erat ratius. ablatus ect , ct potentia δε-
opposito ab eius divisione, ad quam nem- rea HI ad actumpserforem perdivimnem re sese habet ut ad actum proprium. Nam solam.
177쪽
Deum colere, quomodo sis colendus nos abunde docuerunt .
S iant nobis exempla M brum . Sapimus, si sapientiam Antia quorum exquirim- , sequimur. Nam ut probe sub initium
ponderat. Inter incerta ,-lubrica humanarum opinationum ,
consillius omissis disputationum tricis , recurritur ad Majorum authoritatem, qui tanto perspicacius videre , quae ad religionem pertinent, quam propinquius fuere lucernae lucenti in boe ealiginose loco, Me est Apostolis sanctis, eorumque Discipulis, qui omnem nobis transfunderunt doctrinam Christianam scripto, ore . De
Festo quidem Cordis Iesu, prout ab Ecclesia permissum est,
pro corde nempe symbolice sumpto, non est nostrum verba facere , sed revereri, & Obsequenter excipere, prout ex animo facimus , recentem illius institutionem . Sed quod iterum re latur in objectum carnis , eoque revocetur, unde suum hausisse
videtur exordium, hoc est non a divinis eloquiis, quae Christi corpus discindi vetant in partes, sed a privata revelatione, qua facta dicitur ven. Margaritae Alaeoque , id vero nullo modo serendum est Nam ut ait S. Agobardus Episcopus Lugdunensis in correctione Antiphonarii non cujusiquam sigmentis, sed Spiritus Sancti eloquiis Majestas divina laudanda es. Quod Christum Dominum pro nobis hominem factum, & amantissimum nostri, speciali cultu prosequamur sub symbolo eordis , nec figmenti speciem habet, nec divinis adversatur eloquiis , secundum quod legitur I. Auid es bomo, quia magnificaseum aut quid apponis erga eum cor tuum 3 At Christo amanti sub typo cordis expresso, subrogare pro objecto cultus ipsum
cor ejus carnaliter sumptum, tanto propius ad figmentum a
cedit, quanto longius recedit a sanctis Scripturis, apud quas nihil est sanctius , quam ut ne quid detrimenti capiat integritas corporis Christi , secundum quod dicitur, atque iterum,
iterumque repetitur Exod. I 2. Num. 9. , Joan. I 9. Os non comminuetis ex eo ta Nee si erentis de carnibus ejus foras. Ad haeest serio Patroni cordis animum applicent, suamque excutiant, purgentque intelligentiam a noxia, qua detinentur, allucinatione Diuiliaco by Corale
178쪽
tione propriae sententiae , videbunt aliquando , non esse rectum quod Festo parant, & rectissimum putant, partiale cordis Objectum. Non ego me vadem, sed ita se sistit eis S. Iustinus orat. I. contra Graecos. Accis rata , inquit , rerum inquisitis persepe ea quoque, quae recta judicata sunt , exactiore examine veritatis adbiluto , longe aliter se habere sendit. Utrum porro Festum hoc sub Cordis Christi titulo tolerandum diutius sit, an potius tollendum propter abusum cultorum eordis carnei: sicuti & veterum Christianorum agapae sublatae fuerunt propter earum abusum , & nocturnae item plurium Festorum vigiliae, una tantum excepta in sacratissima nocte Nativitatis Domini , non est meum aut in deliberationem revocare , aut in alterutram
partem definire, sed ad judicium spectat , & prudens arbitrium lanistae Matris Ecclesiae.
Obyctum cultus in Aso Cordis Iesu etiam symbolice
mpti, per abusum sensim traducitur ad cor carnis. AEquivocum fimboli usum praecidendum in radice.
D sensis cor in ymboli morem sit objectum cultus.
Nostrum autem est Festi hujus abusum exponere , &quod objectum cultus sub symbolo cordis versatile sit
pro Adversariorum lubitu . Nam Patroni Cordis sub eo symbolo non setam Christi charitatem accipiunt , sed & ipsum cor ejus quasi charitate succensem simul obtrudunt. Atque adeo non tam symbolum corde explicant, quam cordi symbolum complicant, ut plenius alibi dicetur, & supra etiam tactum est. Huic autem praeposterae, & abusiva fgnificationi, quae vel symboli nomen , ut in eorum sonat ore, suspectum , & qui cum reddit, vix alia fortasse ratione , tuta saltem ac certa , occurri posse videtur , quam si, aut ab hoc Festo arceatur objectum codidit etiam Ombolica sumpti, aut illius titulus ita mutetur in
179쪽
atium, ut hominum licentia eo abuti nequeat in perniciem , de dissolutionem integritatis Corporis Christi a . Simile quiddam a Patribus nostris factum suisse legimus in
voce οῦ πόσα rat, hypostasis; Accidit S. Hieronymi aetate, ut ex graecae hujus vocis abutu labes & damnum gigneretur SS. Trinitatis mysterio. Hinc, ut observat S. Thomas I. p. q. 29. art. I. AEdHieronymus dicit sub hoe nomine venenum titere: quia antequam significatio hujus nominis esset plene nota apud Latinos , Haeretici per boc nomen simplices decipiebant, ut confiterentur plures essentias, sicut confitentur plures hypo ses: propter hoc quod nomensu aut cui respondet in graeco nomen hypostasis communiter accipitur apud nos pro essentia. Oportuit itaque huic malo efficax aliquod & praesens adhibere remedium . Quale istud suerit, accipe ex eodem S. Thoma art. a. ad 2. Gia nomen, inquit, F b-santiae, quo secundum proprietatem significationis respondet by postasi, aequivocatur apuὸ nos , cum quandoque significet essentiam, quandoque bypsa et ne post esse erroris occasio, maluerunt pro hypostasi transferre subsistentiam, quam substantiam. Sicut igitur ad servandam in Deo unitatem essentiae explodere oportuit ambiguam substantiae vocem etiam pro hypostasi sumptam, sic adservandam in cultu Christi unionem partium opportunum videretur, aut tollere ex hoc Festo objectum versatile, aut saltem immutare ambiguum titulum cordis etiam1Imbolice sumpti.Quod tamen nemo a me audacter dictum interpretetur.Quicquid enim&scribo,& sentio,supremo Catholicae Fidei,&Ecclesiasticae disciplinae Judici Pont. Maximo decernendum easte sancteque subjicio. Porro ad magis magisque ostendendum , quam facile fiat, ut plerique hujus Festi titulo, ac denominatione abutantur, caeteris,quae jam dicta sunt,de hoc addere mihi liceat. Quod olim multi
an 1697, notu G Honialibus Visitationis Exstat etiam Μissa de Domini in Beatissmae virginis sub instituto S. Frao- Missali Romanor & alieubi, ut Uenetiis, cisti Salesii coneedere Missam in honorem solemne ossietum sancti mi 'de toris saeratissimi Cordis Domini nostri Iesu eum octava celebratur Dominica Ill. Iulii. Christi, sed ejus loco concedere decrevisse
180쪽
m ulti ad impediendam istius Festi institutionem , in lens esse dictitabant in Ecclesia de puris symbolis Festa fieri, id, eo jam o,
tento, Patroni Cordis vertere moliuntur in rem suam, ut in obj ctum cultus non uti purum θmbolum, sed & proprie venire contendant cor ipsum carneum Iesu. Id ego vix crederem, nisi praeter expectationem hiscem et auribus, conceptis verbis, usurpatum accepissem a Viro cordato,qui cum longam habui de smbolo composito incidentem quaestionem . Quod tunc ego contendenti me
cum homini re potui pro puro II bolo a , decretum scilicet, me
Felium cordis Iesu a S R. Congr. permissam serre secum e ultum eo die directum proxime dae immediate, vel in unum cor Carinneum , dc reale Chrilli simpliciter eonsi. deratum , vel in idem cor quatenus symbolum simul est ealitatis Christi, vel in Ipsum natium sembolum . quod aliud non est , quam cor figurate dc metaphoriee sumptum eo pacto, quo cor sumitur in
seripturis sanAis quum Deo Ppsi tribuitur,
cis eor per ἀν--- ώ- de Deo dieitur, dusta similitudine ex intestino musculo humani corporis , ab Ipse stilicet hominis eorde , eiusque officiis. Ac sane dicere velle Gor Christi priori Illo sensu aeeeptum obiectum esse hujus se ni ex nutu , & sententia istius saeri Senatus , nobilis δά insignis impostiira esset. Idiaque , dum ingenui sne, Adversiarii ipsi fateri coguntur , qui ere carneum Christi, quatenus illud ipsam praeterea est semiarum
caritatis eius , ex nuperrimo illorum amplissimorum Patrum deerato obiectum esse a jant plenum , dc adaequatum istius Festi. sed de in boe vehementer allucinantur, nee satis digne de tantorum Patrum sapientia, ac religione sentiunt. Si enim hi permittere voluissent in hoe Festo cultum directum proxime dc immediate in Cor Christi earciale, cum eo tamen addito , ut consideraretur etiam tismquam symbolum amoris infiniti ejusdem Christi erga homInes. duo statuere debuissent ; unum, ,
quod dc periculosum in religione est, dca S.Congregationis mente semper alienum suisse ostenditur; alterum , quod supe Vaca eum omnino esset , dc Christi di gnitati parum congruum videri posset . Quid enim neeesse suisset eordi naturali
Chri ili addere bolam, quasi cor Christi,
adorandum directe esset , ut pars realiseorporis Christi , ae praeterea etiam ut symbolum earitatis λ Sie enim symbolum ipsum eoadoraretur eum corde , dc ita constitueret objectum adaequatum cultus, quod ne ipsis quidem oppugnatoribus nostris a ridet. Neque enim erediderim illos considerare vellesmborum earitatis motivum , dc causam esse cur adorandum sit cor carneum Christi; nihil enim eo magis ridie lum, & a ratione aberrans excog/ ariset. Indignum deinde esset Coe Christi naturale Proponere adoration. fidelium tamquam Holum amoris . Neque id serret libenter Catholiea fid , sicuti nee libenter ferret, ut humanuas Christi se adoraretur, sive in propcsa sipeeie, sive in sacramento Altaris, ne ansa aliqua praeberetur errandi eum Phantasiastis, vel Calvinistis . Dicemus ne ergo eultum in hoe Festo dirigi in unum eor symbolieum , sive in nudum purumque ipsum sembolum earitatu Id ego mallem; sic enim ab omni erroris periculis,dcossensione cultus eordis symboliet alienus penitus eam sed ne hoc quidem sentiendum ei L Itaque or Christi symbolicum aceipiendum puto , non ut obiectum etatus, sed ut nudum titulum .undeFestum denomin tur verumque adorasonis objectumeila obitror , ut quo quidem ebaritatem cαν sti; ut quod autem cirinum ipsum, - νοπιν ama torem hominum ; quo nihil frequentius in