장음표시 사용
181쪽
DIsSERTATIO COMMONITORIA. ruestemque exploratam sacrae Congregationis Rituum , id ille primum subtiliter tentavit eludere, objectans nimirum, charita
tem Christi rei signiscatae vim habentem, non esse parem objecto cultus , quod in Armis non sundatur abstractis, sed in se, jecto subsistente . Ast ea, quam adhibui distinctione fractus , quod nempe res abstracta, quae sne corde venit sub symbolo cordis puro, hoc est una Christi charitas , non se habet ad cultum, de quo agitur, ut objectum quod, sed ut objectum
quo a ; Sentiensque simul quod ipsi charitas , ut habitum in
nuens, vel actum, qui nota nisi suppositorum sunt, ingenio suo cultum contrahit ad rem concretam, idest ad totum Christum; mox alio se vertit, & recurrens ad factum , viritim impugnare coepit quam supra posui mentem Sac. Congregationis de puro, ac nudo cordis symbolo . Sed & verba decreti, quae legenti su obscura nec se liciter exposita difficultatem aliquam ingerere videbantur , uti mihi tunc opposita fuerunt , ea a me sis tuta, de tam recta ac dilucida interpretatione explicata sunt, ut de puro Ombolo in eo Sae. Congregationis decreto , luculenter tradito nullus esse pollit ambigendi locus: cui tamen nec ille acquievit, nec alii ejus similes, qui cor carnis intuentur, acquiescent unquam . Neque id temere dicimus, sed more nostro auctorem sequimur S. Thomam art. 3.corp. Ille autem , e
enim neeelse est commemorare , aut scripturae loea . aut Patrum testimonia , aut Hituales libros Ecclesiae Latinae, in quibus&Chriitiearitas, dc Christus animarum, di hominum amator eommendatur. Nec defuit causa , cur Me. Congregatio Festum de caritate Christi sub titulo cordis symb Iiei institueret. Voluit enim auferre Cultum , qui hoc die alieubi direr e deserebatur uni cordi carneo ; quod nunquam eon cessum antea suerat tamquam quid perieulosum fidei, & plane novum atque suspz film in Eeelesia , dc ideo Festum appellavit Cordis sumboliei Jesu. Hae autem ra. tione nudus is titulus argumentum non est e ultus, aut permissi, aut inintuti erga
Cor Christi. Sunt enim di dies alii selli in
Eeelesia a re denomInalI, quae tamen none it Objeeium eultus, uti eli ψei Felium Pu- riseationis S. Μariae Virginis dictum aput Graecos Θρvante, sive occursus: Festum Sanctorum Iuminum , de quo mentionem ne it S. Greg. Naziann Dominina in ramis palmaru ne Dominica in albis et hellum Pentecostes Feris. In Parasievr, dc alia id genus plura apud Latinos.
a) Objectum quos est id quod termianat cultum, hoc est totum Lubsilens ita rationali natura ; objectum vero quo unde personae cultus debetur, id est exeellentia illa naturalis , acquisita , vel gratuita ν , quae cultui causam praebet , vel princia pium . Cuiusmodi distinctionis auctorem habemus S. Thomam 3 p. q. 17. a . a. Mi ut visum est in Nota ad cop.38. 139.
182쪽
jus animus implicatus est alicui cultui indebito , non potes simul debitum Dei cultum suscipere. Interim tamen, ut suam tegant resistentiam aliquo obsequii praetextu, illud causantur, & in eo sit miter perstant , quod Festa non agantur de puris symbolis .
Cultus objectum sumi etiam potes ex puris sim-bolis . Connexio, qua ponitur a Patronis cordis ,
inter symbolum , se inum cor, purgari non sinit
novum festum a nota cultus falsi. Idque multis
od objectum cultus sumi queat etiam ex symbolis puris,
hoc est lutis a compositione cum re per vocem expressa,
- & compositis tantum cum re significata,quod est symboli proprium, argumento esse possunt assinia Festa cum Nominis Iesu, tum vultus ejus. Utrobique siquidem Iesu Nomen, ac Vultus in modum accipiuntur nudi symboli. Nomen enim non componitur cum voce Iesu quam exprimit, sed cum virtute salutari quam significat: Vultus autem cum Imagine Christi, quam significat,
non cum parte quam exprimit, corporis. Primum illud nos docet S. ThomaS 2 2. I 2 1. art. 3. 3. ubi ait, quod Nominibus Dei debetur reverentia ex parte reisignificatae , quae es una ; non aurem ratione vocum signίficantium , quae sunt multae ; uti & alterum 3. p. 2 3. art. 3. ad ubi quod inter Apostolicas traditiones est
a saeras Imagines a S. Luea depinas reiscentiores eritiei S Lucae Evangelillae pro sus abiudieant,sed eam tamen unde Flaum emersit Vultus Sancti, ad iudieare non possunt alteri Lueae tardioris aevi, quod communi olim praebuisse censent occasionem errori. Sal quippe vultus imaginem, utrie ereditur , linteo Christus impressit , quae Romae ex anthgua traditione servatur, & In Basiliea colitur S Petri bistoriae mentisitem Deit Aiber cus in suo di . naris . in bictoria antiqua manus ua apud Bibliotbeeam Vaticanam . ubι uaνr. turquomodo , di quando fium it vinam a diacta , stetit habet Card. de Lugo de Incarnat. diis 1 ι.3ε. fect. I. n. r. Sed consulendus inpriamis est ianed. XIV. in lib. 4. de Canorii Ss. P.a. c. I. ubi multo plura di spectabis Itora
183쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. Is s
Hpinxisse Cissi maginem , qua Romae habetur. Et quod ejusmodi cultus totus seratur in rem significatam, hoc est in unum Christum , nullus vero in rem significantem, unde Christi conflatur imago , quod ad modum pertinet puri symboli, praeclare monet S. Doctor 22. q. 8 I. art. 3. ad 3. ubi quod Imarinibus non exhibetur religioiar cautus secundum quod in se ipsis consideram, iur quasi rei qu edam , s secundum quod unt imagines ducentes in Deum incarnatum. Motu tem qui est in imaginem, prout simago , mm consistit in i a , se tendit in id cujus est imago. Mirio ex Me quia imaginibus Cbrisii exis, tur religionis cultus , non diversificatur ratio latriae, nec virtua religinnis . Et apto etiam id eonfirmat exemplo a mosaycis legalibus sumpto 3. p. q. 8. art. 3. ad 3. , ubi quod Sancti Patres non insistebantsacramentis legalibus iam isam quibusdam rebMsse cui imaginibus,qumbris furtire. rum. Idem autem est motus 3n imaginem, in quantum es imago , Uin rem, ut pater per Philos in lib. de memor. , remn. Ee ideo antiqui Patres servando legalia sacramenta ferebantur in christum per fidem , dilectimem eandem , qua nos in inum ferimur ; & infra g. a . art. 3. arg. Sed contra cum Damasceno Arie Basilium dicentem : Imaginis honor adproroe pum ferNem
id est ea emplar . Praestat tamen haec statim missa facere , ne diis gredi videamur a proposito . Ut ut enim res ista se habeat , εο Festa concesserim non agi de puris symbolis, stat nihilominus , imo vero propter hoc , quod Adversarii Festo Cordis jam potiti , telum convertunt antiquum in proprium clypeum , suarumque inventionum praesidium. Arrepta squidem , quae hinc sequitur , connexione Festi cum 1 bolo composita . quo sis , in objecto cultus admisceatur , substruaturque carnale Chri-
si Cor, nihil est quod sibi metuant ab objecto cordis φ,
ritualis . Quae quum ita sint, non aliud utique restat , unde v V a ritas
Iora tum ex ΜA. tum ex editis veterum, In quo suis huius ImagἰαIs hissoria narra- recentiumque Seriptorum elueubrationis tur. Quod acceptii m referri debet bene 'bus de hae laeta emgie, seu ἐ-gny is, cio cL Pasinii Patritii Ariminensis, qui ut eam appellat, rei η'ia Christi , colle- Per haec tempora tanta cum doctrinae, git. Nis aeeedit Codex linionarius aer. pietatis, & pastiiralis .igliant se laud veI certexi I. seeuli Eeelesiae Tudertinae, .uius Eccle Episcopatum gerit.
184쪽
ritas cultus , & integritas Dominici Corporis in tuto ponantur, quam ut disrumpatur simul uterque nexus, & symboli cum Corde, & Cordis cum symbolo; abscista nempe Festo Cordis vel in symboli morem accepti ; aut ad tollendam quamcumque occasionem abusus ita saltem objectum hujus Festi explicetur, ut nullum in eo locum habeat Cor Christi carnale secundum se speciatum, sed una Christi caritas homines eo die coli intelligatur , hoc est totus Christus propter eam . Et id quidem , dum ita tamen videatur Supremo Ecclesiasticae disciplinae Moderatoi, citra ullam penitus inconstantiae notam : Nam, ut recte aic S. Thomas Iuppl. q. 3 q. art. q. ad . ab ruo tempore utiliur comeditMr , alio salubriter prohibetur a . Maxime vero quod ejusmodi symbolum consendi facillime potest cum proprietate rei quam significat . Non enim exhibet aliquid a te vili sumptum, vel extraneas cujusmodi esset juxta
Seripturarum testimonia symbolum agni Ran. I. I .Petr. I. Apocalyp. .'seqq. serpentis o n. 3. leonis Apocalyp. 3. vitis Dan. I . petrae I. or. 9. ; sed a corde sensibili , quod proprium est ac praecipuum inter humani corporis viscera; habetque in Christo Domino infinitae dignitatis gradum ob hypostaticam ejus unionem ad Verbum ; unde vix fieri potest, quin detur occasio, ut symboli vice positum, non erronee sumatur, ac proprie accipiatur pro carnali Christi corde. Quod in symbolis vitandum monet Scripturarum exemplo, Auctor libri de
ad 3. ubi, Magis es, inquit, convenios quod dirina inscripturis traduntur sub Aguris vilium corporum , quam corporum nobilium ... quia
a Idque saepius testati sunt etiam quaedam seriise dispensatorie legimus , quae
simini Pontifices, ut praesertim videre pina remis ignostisar . Et can. Grave, est cin Sententiam 3 s. q s senten1Iam Min qui mox ibidem sequitur . Grave non opor-- AESedis liti re tamen ad diseiplinam ruit videri pli simis mentibus vestris cuius spectante nos negamus 'os ιn meliu3 eom. eumque retractari iudicium t quia veritas. mutarit eum aut 'bι subreptum aliqvidfye- sapius magitara magis splandestit in lucerris. aut i aro eo Meraι-e aetatum , veι ct mrnιcies revoeata in judicium , graviustem'strum. stu gravium neeusitatum , di- ct fine paenitentia condemnatur . Nam rem
Densatoris qu dIam ordinare decreverit . Rus divisus est ustitiamsaepius retenstri. quoniam σ ea etiam 'octolum P han
185쪽
quia per Me magis liberatur hamanus animus ab errore. Manife- sum enim apparet , quod bo secundum proprietatem non dicuntur
de divinis , quod posset esse dubium, si sub figuris nobilium eo
porum describerentiar divina e maxime apud illos, qua nihil ab uda corporibus nobilius excogitare noverunt. Et propius ad rem nostram s. p. q. 48. art. I. ad I. ubi quod licet veritas rei respondeat figura quantum ad abquid, non tamen quantum ad omnra equia oportet quod Ῥeritas figuram excedar. Et ideo convensenter
Agura hujussacrificii, quo caro Cbrisii Usertur pro nobis, fuit caro non hominum, sed aliorum animalium significantium earnem Chri
sti , qμa es perfectissimumsacrificium.
His adde , sestum cordis assine dies Eucharistiae laeeamento , in quo Christus latet non ut in signo vel figura , sed vere, realiter, & substantialiter, ut contra recentiores haereticos definivit Tridentinum sese. I 3. ean. I. Qui vero fieri queat, ut rudi multitudini hoc imbutae Catholico dogmate , sit captu facile , ne dicam suasur Cor Iessi in Festo suo, secus ac in Festo Corporis, non proprie teneri, sed tropice , ingenii mei tenuitate percipere non possum s & tamen sine hoc servari nequit lia permissa symboli ratio. Nam ut ait S. Thomas 3. p. q. . arx. I. ad 3. Rura debet respondere rei quantum adsimilitudinem, non quantum ad rei veritatem. Si enim secundum omnia
fiet similitudo, jam non esset signum , sed i a res . Quae quidem omnia cum Adversariorum abusu conjuncta, tristique ipsbrerum experimento comprobata, Pestum Cordis, vel in symboli modum, aut tollendum, aut alia saltem denominatione donandum esse convincunt. Quod tamen , ut dixi , do it rum repeto, non opis est nostrae. Ad nos enim tantum pert net , cum obsequium praebere vigenti Festo, tum conari pro viribus , ne interim migret in invisium illud materialisini monstrum, quod Christi Corpus evisceratum faceret, & veritatem prostitueret religiosi cultus humanarum adinventionum figmentis juxta monitum Glossae ex Ambroso sumptae ad colos. a. ubi dicitur , ut narrat S. Thoma. 2 a. q. 93. arr. I. corp. rio Versilio Diuiligod by Corale
186쪽
iis est, quando traditioni humanae religionis nomen applieatur. Et praemittit etiam supra g. 92. art. 2. 3. apteque simul describit, ut alibi visum, quasi proprium characterem cultus falsi, quo Festum inscitur Cordis Iesu. Issa , inquit, simulata religio unhil est aliud , quam cultus Deo vero exbibitus modo indebito a . Et propius etiam ad idem thema cultus falsi a 2. q. q. art. I. cov. , ubi super iis Apolloli verbis I. ad Tim. I. de corde puro , es conficientia bona,'fide non ficta: quorum ultimum ordinatur, ut ait adhinndam rectam fidem , sicut illa quae pertinent ad divinum cultum: haec statim ad rem apte subjungit, siris autem ficta traAr assectum in id, quod de Deo fingitur , separans a Dei
Cultus Cordis carnei fa*us comprobatur comparatione ducta ex 'pothesinovi cultus , quo veneranda proponeretur anima Christi, vel pars sus. Non decet cul-tiam duci ab excellentia minori in concursι majoris. Excellentia major non derogat minori, sed γυ --
get digritatem. Uod cultus Cordis non symbolice sumpti, sed proprie ,
quasi jure suo sibi vindicet, ut suseparans a Dei veritate, quemadmodum superiori capite dicebamus , innumeris pene argumentis effectum est, eo ferme tendentibus tam singulatim , quam universim, ut falsi vitio coarguatur insectus ob ingestam divisonis speciem contra integritatem Dominici Corporis. Sed ut id etiam rursus ac dilucidius appareat, P a
mus per hypothesim, quod pius aliquis existat contemplator, qui
aὶ Qtiod ibiderei in eorp. vero i modo tamen Indestior Et Me Hi ρνι- refert superi itionis speciem ; eo namque ma superstitionti species. Hi ea eui non debet Ioel Ita scribit: Diversifieamur ergo sapeν- exhiberi, scilicet euicumque creararae . Et nitiovis speeies. Primo quidem ex parte hoe eIt altiιdssesitionis genus, quod in obiecti . Pirest mari diviviis cultus exhi- multas species dimiditur serenaeum diversos επι, vel eul exbibendus es , sillicet Deo mei divιηι culius.
187쪽
qui novum cultum invehere moliretur sanctissimae Animae Christi. Id quidem , quod sciam , hactenus a nemine tentatum est , nec bibulis auribus excipiendum esset, opinor, si quando tentari contingeret. Sed ea positione facta videre juvat ad rem nostram, verus ne cultus ille renunciandus esset, an falsus Hujus rei definitio petenda est ab objecto cultus. Et si quidem non is animam spectet proprie sumptam , sed tropice , quatenus per syiaecdochen significat totum hominem, ut ad eum Scripturae locum Gen. 6. ubi dicitur. Cunctae animae, quae egressae fune de femore facob, sexaginta sex : observat S. T homas I. art. a. ad I. inquicns nimirum, in auctoritate illa ponitur pers necdochen pars pro toto , ides Anima pro toto bomine a r Cultus ejus et li sorte supervacaneus, falsus tamcn dici non posset. At si Christi animam proprie sumptam respectet, a veritate statim descisceret, eamque sejunctam significaret a carne. Caro enim non est quid animae; & sic cultus terminans ad animam Christi, eam con notare videretur in statu solitario quasi versaretur extra corpus, quod exprobrat S. Athanasius epist. ad Adelphium . Cum sciamus, inquit, Verbum carnem essefactum, illud jam in carne situm Deum agnosiimus. Φis igitur tam vecors est , ut Domino ita loquatur : Absiste a corpore , ut te adorem & S. Augustinus lib. de ver. relig. eap. 3 3. Animam imam quamris Anima vera sit, cum falsa imaginatur, colere non debemus . Et infra . Musit, ait, nobis religio vel sto perfecta ,-sapiens anima rationalis. Et diserte docet, ut saepius visum est, S. Thomas 3. p.
a Atque ita Vasi aesius agens de orat; ne illa , quae incipit Avima cbristisanctifiea me ut refert Card. de Lugo de Inear. t. n.66. negat ibι notisquipromis eum sua anima , imo dieit nosisqui eum ChriIto, a quo petimus sanctifiea Duem propter merita animae in ius ; ficus etiam in verbis sequentibus disimus. Cor pus Christi salva me. Sanguis Christi in bria me. Aqua lateris Chriiii lava me . Passio Christi consoria nae. Ubι non loquHmar rem est ore, nee eum μηνι ne cMIRI, O muho minus cum ems passisne , aut cum aqua, sed eum tardio. a quo haec omnia petamus per corpus, persa ginnem , per passis. nem cte. Sirat etiam quando petimus a cruce. o Crux ave lpes unica, auge piis justitiam, reisque dona veniam , non oramus crucem, sed Christum per crucem. Ste oramus αν stum per eius animam , a qua quidem sanct ficationem non spumiis petere; bo enim e Iopia μι.
188쪽
Quam autem cultus animae separationem innueret inter spiritum, & carnem Christi, eam pariter innuit inter cor, dccaetera membra cultus, de quo agitur, cordis carnei . Et notatu dignum est , quod prima separatio nonnulla ratione desendi posset; nam in triduo mortis anima Christi fuit a carne separata; cor autem ne tum quidem separatum fuit a Domini Corpore . Sed finge rursus , contemplatorem illum non hic sistere , sed arbitratu suo progredi velle usque ad divisionem animae: ita ut novo cultu , pro rationali , & superiori, prosequi mallet sensitivam , & inseriorem partem animae Christi. Quis eum sic delirantem serre posset ξ Ita namque proprium faceret
Filio Dei quod legitur appropriatum ei per figuram Psal. Io I. v. 7. Similis factussum pellicam solitudinis, factus sum sicut nyctis corax in domicilio, & v. 8. Et factus sumsicut passer selitarius inteoro . Et alibi Psal. 2I. Ego autem sum vermis , non homo. Et Iob. Σ3. Et filius hominis vermis. Hujus autem tam absurdi , de audacis delirii rationem profert S. Thomas 3. p. q. s. art. q. cordis ita , inquit , per solam mentem anima nostra dissere ab anima
bestiali. Unde dicit Augustinus in lib. i 3. GU. q. 8o. quod
fecundum hinse erroremsequeretur quod Filius Dei beluam quam .dam cum figura humani corporis Fuscepset . . od iterum repugnat veritati aevinae , quae nullam patitur fictimis falsitatem . Hic certe nobiscum adversus infimum illum, ac beluinum aisima Christi sectorem,dcclamaturos putarem etiam Cordicolas nostros. Nam si aliquid , ut ait S. Thomas I. p. q. Ιo8. art. . corp., nominari debeat nomine designante proprietatem ipsius , non debet nominari ab eo quod imperfecti participat; neque ab eo quod excedenter ha
bet ; sed ab eo quod es sibi qui si coae ruatum. Sicut si quis velit
proprie nomina e bomiuem , d cet eum substantiam rationalem ; υ autem Iubgantiam intelle alem : quod est proprium nomen Angeb , quia simplex intelligentia convenit Angelo per proprietatem , homini vero per participationem . Neque SUBSTANTIAM
SENSIBILEM , quod es nomen bruti proprium , quia sensus est mimii quam id quod est proprium homini ,' convenit homini ex
189쪽
e/denter prae aliis animalibus. Quod si nomen Cordis teneatur in novo Festo pro nudo symbolo, tum omne illius absurditatis periculum evitabitur ; & jure ac merito nobiscum , ut dice-Dam, conjungi poterunt etiam Cordicolae nostri contra. insanam illlam , quam finximus, contemplativi hominis licentiam. At si nomen cordis usurpent etiamnum pro corde carnis, indignari iam illi desinant , seque ipsos eo non homi ne, sed hominis figmento descriptos agnoscant. Quid enim est aliud perpetuum illud quod in eorum personat ore , elogium cordis , ut si comprincipium sensibile assectionum , & virtutum omnium Hominis Dei , nisi purum putum elogium sensitivae , & in serioris partis Animae Christi e Com- principium 'quippe sensibile non potest efferri ad influxum eo. rum , quae sunt se prasensiam, sed illorum tantum pati potest
defluxum per modum redundantiae cujusdam, ut late demonstravimus in memoratis Observationibus nostris ad Festum Cordis Iesu. Sic autem falsa, & erronea illorum opinio de objecto cultus, partitur simul & Corpus, & Animam Christi. Partitur Corpus, quia separat ab eo Cor . Partitur Animam , quia separat in ea superiorem, & rationalem partem ab inferiori, N animali, & sic ex parte disiorticavit eas, ut dicitur Gen. Io. v. 37. Quod ad mentem S. Thomae loco citato 3. p. q. a J.art. I. recte perpendit Card. de Lugo de Incarnat. disput. 33. se Z. 3. n. 64. Nam licet ratio honorandi sis Anima , vel aliqua pars: sed tamen honor exhibetur toti supposito . Cujus ratio videtur esse ea , quam assigna inimus, quod scilicet collocasio in sede , qualis per ad
rationem signiscatur, non potes fieri nisi ratum suppositum inseri
collocetur. Hare licet ratio collocandi seu adorandi possit ese una pars, res tamen , qua adoratur , es totum suppositum saltem , ut
distinctum ab adorante . unde si in illo supposito es aliqua excellentia exigens altiorem sedem, adorationem, jam eo ipso vide tur fieri contra reverentiam debitam , eollocando illud in sede inferiori , attendendo ad excellentiam aliquam inferiorem, qua simulis Vse reperiatur. Et n. 67. tam enim oritur, quod in omni propria X ado Disiti od by GOrale
190쪽
adoratisne debeamus attendere adsupremaim excellimiam , quam habet quod adoratur , ne erremus in assignanda sibi debita sede , es loco, quem debet habere respectu nostri. Et melius etiam supran. 6 I. ubi non licere, ait , uti tali praecisione dignitatis in Ordine ad cultum exhibendum , quia ex tali praecisione sequitur , quodi us praetextu tractetur persona indecenter , aliter ac re V traotari deberet. stare quando dicimus , unicuique exhibeniam esse cultum ipsi debitum ratione majoris excellentiae quam babet , intelligi debet ratione majoris excellentiae , quam babet a parteret , licet per nostram evirationem ab illa excellentia proindi
Ex quo tamen nihil deperit , sed nova potius fit accessio dignitatis tum cordi tum sensitivae parti Animae Christi , ut animadvertit S. Thomas 3. 23. art. I. ad ubi praemita quod illi personae praecipue debe r honor , cui Anima Chrisi unitur, haec statim ad rem addit: Nee per hoc tamen diminuitur dignitas Animae Christi, sed augetur , ut etiam supra dictum est . Supra
vero id plene declarat q. a. art. a. ad a. Ait enim, quod personali-ras in tantum pertinet ad dignitatem alicujus rei, perseetionem, in quantum aὰ dignitatem alicujus rei, perfectionem ejus pertinet , quod per se existat: quod in nomine personae intelieitur. Dignius autem es alicui quod exsat in aliquo se digniori , quam quod existat per se . Et ideo ex Me ipso humana natura es dignior in Chrso, quam in nobis , quod in nobis quasi per se existens,
propriam personalitatem babet, in christo autem exsit in persona verbi . Sicut etiam esse completivum speciei pertinet ad dignitatem formae: Tamen sensitivum nobilius es in bomine propter conjuncti nem ad nobiliorem formam completivam, quam sit in bruto an mali , in quo est forma completiva . Quod & infra repetit ara. . ad I. Nec propter Me sequitur , quod sit minoris efficacia unio Annmae , is Corporis in Christo quam in nobis: quia ipsa conjunctis ad nobilius non adimis virtutem , aut dignitatem, sed auget. Sicut anima sensitiva in animalibus eonstituit speciem, quia consideratur, ut ultima forma : Non autem in timinibus , quam is in nobii sit