Camilli Blasii ... De festo cordis Jesu dissertatio commonitoria cum notis, et monumentis selectis

발행: 1771년

분량: 361페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

DIsSERTATIO COMMONITORIA.

viriti or,'nobilior I in bor propter ainunctionem ulterioris, nobilioris perfectionis, scilicet anima rationalis , ut etiam supra dictum est. Ex quibus sane deprehenditur , honorem, & cultum ab Adversariis terminatum ad cor carneum , & sc ad partem in seriorem Animae Christi, quatenus volunt illud esse comprimcipium sensibile omnium affectionum , & virtutum hominis Dei: utriusque dignitatem imminuere , quia cor separat a corpore , quod ei dignitatem aufert cordis humani ; & partem senstivam a rationali, quod eam redigit ad conditionem infimam

brutorum a

CAPUT XLIV.

Regula noυi cultus in his qua indisserenter se habret ad fidem , est judicium sistam eligens , quod ra

tionabile prasi ri obsequium; in iis vero quae connexionem habent cum de , eadem es cum regula dei. Cultus cordis carnei Fb poseriori eadit regula ;attamen tum ab hac , tum ab illa desectit. Hine falsiis arguitur, interiori spiritu vacuus , a

normis .

AT si quaeramus, unde prodeant tam abstrda consectaria , quae jam excutere curavimus tam capite proximo , quam superioribus non aliunde sane prodire dicenda sunt, quam a coeco quodam & praecipiti piarum novitatum studio, quo fit, ne inventores eas exigant ad normam, aut regulam cultus rati. H ec autem, ut ego sentio, duplex est,& dispar pro diversitate rerum , quae cultui materiam praebent. Et si quidem de iis rebus agatur, quae indifferenter se habent ad fidem , opus est, ut sanum , ae sebrium interveniat judicium rationis rectae ne conditio desit rationabilis obsequii 3 qua conditione servata cubtus in tuto est.

X a si

192쪽

Si vero loquamur de cultu , qui mysteria respicit sidei nocstrae , ut de eo cultu dici debet , quem in hoc Festo putant Adversarii tribui posse , & revera tribuunt direm uni cordi carneo Christi Domini: respicit enim unitatem integerrimam illius gemini corporis tam naturalis, quam mystici , & dogma ador tionis Christi, norma ac regula istius cultus rati eadem esse debet eum regula fidei,quae cre)itis adhaeret propter unum medium, filicet propter veritatem primam propositam nobis in Scripturis se-ιundum dominam Ecesesiae intelligentis sane, ut ait S.Th. et a. q. . arr. 3. ad 2. Et ratio est, quia cultus hujusmodi est ipsius fidei consesso non ore prolata, sed opere , ut pluries observat S. Doctor & praesertim a a. q. sq. art. I. ad I. Religio non est fides, sed fidei protestatio per aliqua exteriora signa . Unde consequens est, ut id gemis cultus informari debeat veritate revelata secundum

intelligentiam Ecclesiae , seu quod idem est, fide publica innitatur oportet, non arbitrio privato , & humano , juxta Domini sententiam Dan. q. ubi de Samaritanis ad mulierem dixit: Vos adoratis quod nesitis ; nos adoramus quodsiimus, instructi nempe per fidem , ut ad verba, quae sequuntur, quia suus ex Judessest, observat eum Chrysestomo S.Thomas in Catena. Seire enim

Deum, irila detestari , illine principium habuit , alia dogmata . Sed & illud apte praemittit: Judaeis autem se ipsum con-

numerat secundum opinionem mulieris loquens, quasi Propbera δε-daeis existens ; ideo dixit adoramus, cum tamen manifessum sit, quia ipse est, qui ab omnibus adoratur. Secundum autem fidem publicam, quae perenni etiam traditione constat accepta per manus, Christus Dominus in cunctis mysteriis, in cunctis se-stis adoratur ratus, & totum , hoc est cum totalitate humanae naturae, & sic cum corpore toto, ut supra sepius, & latissime probatum est. Quum itaque in hoc dogmate conveniant, &convenire debeant etiam Cordicolae nostri, a tantur oportet mentali quadam ampliatione, quartamen a veritate aeque aberrat , ae restrictio mentalis, unde sibi caveant, ne protest

tio fidei, quae fit in cultu cordis carnei , ab eo dogmate disi

193쪽

DissERTATIO COMMONITORIA. Is s

na sit. Ipsa namque sui facie , utpote cor habens pro termino, caeteras arcet corporis partes, quas tamen una simul, ut vulgo dicunt, eorum complectitur mens . Unde aliud intus , aliud soris agunt. Intus colunt Cor Christi cum Corpore, ut ajunt, foris vero sine corpore , ut opportune detegit S. Tliomas et a. I oo. art. I. ad I. Sicut, inquit, religio consissis in quadam fidei protestatione, quam tamen aliquis interdum non habet in corde ;ita etiam vitia opposita religioni habent aliquam protesiationem m-

fidelitatis , licet quandoque non sit infidelitas in mente. Et supra

q. 9 . art. a. corp. Nam cum exterior cultus sit signum interioris

cultus: Sicut es perniciosum mendacium, si quis verbis asserat contrarium ejus, quod per Neram fidem tenet in corde, ita etiam est persiciosa falsitas si quis exteriorem cultum exbibeat alicui conmtra id, quod sentit in mente . Unde Augustinus dicit contra Sen eam in s. de civitate Dei quod eo damnabilius colebat idola, quo illa quae mendaciter agebat, sic ageret, ut eum populus Neracite agere exsimaret. Quas ad haec Patroni Cordis allatur; sint excusationes , non eas hic moror, ne saepius jam actum iterum agam. Sed ab iis incunctanter exquiro, quam ob caussam sese cultui dedant, quem his dissicultatibus implexum apologetica norint indigere manu Si verum fateri volunt, non aliam demum aflerre valent, nisi quod cultum illum, velut ab eis natum, vel adoptatum, in potestatem, & tutelam suam receperint. Ut ut itaque rem sus deque vertas, tota ratio dicti cultus a Cordi colarum opinione

repetenda est. Sed opinio non babet firmum assenseum: Est enim

quiddam debile, infirmum, ut ait S. Thomas 22. q. a. art. 9. ad a. dΚ melius I. a. 3 7. art. a. ad 3. Opinio vero ,'fispicio

possunt ese veri, falsi: Et ideo non sunt intellectuales virtutes. Ab opinione proinde duci nequit sussiciens causia cultus, quippe qui spectat tantum rarisnabile obsequium etiam secundum principia religionis naturalis , ut ex Andronico Peripatetico

monstrat S. Thomas et a. q. 8 o. an. unie. ad Eusebia vero H-σirur, quasi bonβι cultus: unde es idem quod religis . Ideo de ea dicit

194쪽

dicit , quod es scientia Dei famulatus. Et loquitur secundum modum , quo Socrates dicebat, omnes virtutes esse scientias . Nec est: Cur urgeant, eorum opinionem niti etiam revelatione divina . Hanc enim addentes seponere videntur opinionem , quae secum

habet annexam formidinem falsi, ejusque loco substituere su- perminentem scientiae certitudinem Fidei . Quaenam tamen istitaec est revelatio divina Non eam quippe legimus in sacris libris, noρ habemus eam a traditione, non a Patribus , non a consensu Fidelium , aut universalis Ecclesiae , quae cuncta totum semper spectant in toto Christo, non frusta , non Cor. Haud alio proinde nos allegant , quam ad revelationem de festo cordis carnei factam, ut perhibent, Ven. Margaritae Alacoque, de qua plura suo loco dicemus . Hic autem satis est op-penere, quod ea, velut humana, non plus habet certi, quam simplex opinio , quae nil certi habet. Unde S. Thomas 22. q. q. art. . in a. ata. Firis , inquit, propter sui interfectionem non ponitur inter virtutes intellectuales acquisitas, ut patet per Philosopbum is 6. Eibis. Additque ad a. quod fides de qua Nilosophus loquitur , innititur rationi humanae non ex neressitate eoncludenti , cui potest subeste falsum ; ideo talis fides non es virtus.

Recidit ergo in Adversarios quod Dominus esit Dan. . Vos adoratis quod nescitis. Unde cor carneum , secundum praemissa, nullum cultum suscipere posset, etiamsi nullam haberet connexionem cum his, quae sunt fidei. Proprium enim religionis est, ut cum sapientia cohaereat, hoc est eum rationabili notitia ejus quod agitur, ει agendum est. Nos autem adoramus quod scimus, ut prose quitur Dominus Ban. q. ad quem locum pro commento esse valet, quod ait Lactantius lib. . cap. 3. et i autem sapientia

cum religione inseparabili nexia cohaerere utrumque et erum esse nece, te es et quia in colendo sapere debemus , ias scire quid nobis , quomodo sit euendum: in in sapiendo colere , idest re , a Tu quod Herimus implere ; & infra- . Non nec religio a sapientia separari , nee sapientia a religione secerni .

Quid

195쪽

DIHERTATIO COMMONITORIA. rs

Quid ergo dicemus de novo cultu cordis carnei, qui non se habet indisserenter ad ea, quae sint fidei, sed connexionem habet cum eis, Sc quod caput est, ab eis etiam manifeste discordat Nam suopte ingenio pessundat integritatem Dominici corporis, & mysterium quod in ea latet, Unitatis Ecclesiastiacae . Non solum igitur non verus cultus est, sed vero etiam contrarius, quia speciem ingerit a veritate s dei dissonantem , hoc est ab integritate Dominici corporis , & simul a musteriis , quae in ea integritate continentur . Veri adoratores , inquit Christus adorabunt Patrem in se iritu , veritate. ibus ex verbis inseri cum Chrysostomo S. Thomas in Cate. na, qua sint nota digni, qui cultu suo convertuntur ad cor carnis . Dixit autem : Veros adoratores : ad distinctionem falso

rum, quoniam quidam suntolyr adoratores. Sese vero tales esse fateri debent vel inviti Cordicolae nostri. Ipsi enim , qua Catholici , corde suo colere intendunt totum , ac integrum Chri stum. Ipsi etiam si eos interroges, hoc ipsum pleno ore profitentur . Cultus igitur cordis quem monstrant, sistit tantum in opere externo , quod non religio , sed religionis spectrum ,

aut simulacrum est, ut merito dicere queas cum Lactantio lib. q. cap. I. Ita enim religio muta est, non tantum quia mulcirum est,

sed quia ritus ejus in manu, digitis est : non in eorde, aut lingua sicut nostra, quae vera est , de qua nempe cum Theodoreto inquit S. Thomas in Catena loco citato. Et ideo dicit quod veri adoratores non in figura adorabum, sed in veritate; quia enim Deus spiritus es, spirituales adoratores quaerit ; quia vera Neritas, Neros. Et quas cogens in unum, quae supra sparsa sim ci& urgens praesertim dissonantiam novi cultus a publica fide Ecclesiae , populique Catholici , ita gravissime concludit cum S. Augustino 22. q.93. art. a. eo . Si autem aliquid sit, quod quantum ess de se, non pertinet ad Dei gloriam, neque ad hoc quod

mens hominis feratur in Deum, ant quod earnis concupiscentiae inordinatae refraenentur , aut etiamsi sit praeter Dei ,-Ecclesiae instrutionem, νel contra consuetudinem communem , quae secundum

Augis

196쪽

168 DE FESTO CORDIs IESU .

Augustinuas pro lege habenda es: Totum hoc reputandum es superfluum , superstitissum et ela in exterioribus solum consistens , ad interiorem Dei cultum non pertinet. Unde Augustinus in lib. de vera religione inducit quod dicitur Luc. I 7. Regnum Dei intra vos est. Loquitur inquit contra superstitiosos qui scilicet emterioribus principalem curam impendunt.

CAPUT XLV.

Sacra Imagines non proponuntur Fidelibus ad flumcultum, sed etiam adsignificationem, re infructio-- nem. Imagines Cordis Jesu ad significationem detom

ta cordis carnalis, apertam contrahunt erroris notam contra integritatem Corporis Christi. ATque hic locus postulat, ut aliquid dicamus de imaginibus , quae passim incisae , pictae, vel sculptae visuntur ad exprimendum cultum Cordis Iesu. Sacrae enim imagines non solum pertinent ad exercitium religionis , sed pertinent etiam ad fidelium instructionem. Simplices enim , qui litteris non erudiuntur , oportet eruZire per aliqua se bilia signa: puta per picturas ,-Hiqua buse odi , ut ait S. Thomas 3. p. q. 66. art. I o. corp. Eoque tendit significativa haec instructio , non immissa per aures , sed oculis hausta, ut per hujusmodi imagines mentiabus hominum imprimatur, confirmesur fides de excellentia Anmgelorum, Sanctorum, prout explicat S. Doctor 2 a. q. 9 .art. a. ad I. Et si quidem adhiberentur ejusmodi imagines pro cultu Cordis symbolice sampti, quo solo sensu permissae dici debent , non esset quid in eis, quod rei significatae adversari videretur . Amor enim tam sacer , quam profanus non hominum modo , sed & Scripturarum usu designari silet sub schemate cordis, ut opportune nos ipsi monstravimus in Observationibus ad Festum Cordis Iesu,quibus etiam typum praefiximus ex imagine incisa S. Augustini, cujus in dextera flammeum emicat cor illius

flagra Disiti od by GOrale

197쪽

flagrantissimae charitatis indicium ac symbolum . Res ita tenus vitio vacat, & his inclusa limitibus veritatem non laedit reisgnificatae. An autem ejusmodi sensu permissione utantur dictarum imaginum, qui pro cultu certant cordis carnei, nemo potest, ut arbitror, in alterutram partem disputare, ni vel recta careat cogitandi ratione, vel ea carere putet Adversarios , qui qua tenaces propositi sui , non eam patiuntur , nec pati possunt inconstantiae notam , ut coli velint concarnale, & imagines proserant Cordis spiritualis . Idque adeo verum est, ut ne huc sorte traduci possent, argumento subjecti versus:

Danini filio u suo euor, ectati ii mio. quem, ut sit pra memini, inter alias praesert Imago, quae prae ficitur orationi Auctoris Galli, & anonymi, quam ego vellicavi in memoratis Observationibus meis ; cor enim ex parte hominis prostat ibi pro corde spirituali juxta illud Prove . a 3 . ebe, Fili mi,eor tuum mihi: e re sua putarint vindices oppositi cultus

exceptionem hanc removere,& amicum eis materialismum utrinque servare . Unde praemisse , quem claudicare norunt, versiculum hunc utrique membro sub pari sensu congruentem, substituendum duxerunt: Et mihi est cor sicuti vobis Bb. I 2. post quae statim , ut egomet vidi, addiderunt alicubi haec alia verba, quibus exprimendum, communiendumque curarunt alter- tum cultum cordis materialis e colitur in Templo Drocinii Ge. Jesu Romae . Imago quippe non vim modo, sed N Iimites mutuatur ab ejus prototypo, quem hic positum cernimus in ipse carnis corde. Quod autem sequitur, non alio pertinere videtur, quam ad affectandam auctoritatem dicti cultus, quippequi frequentetur in Urbe Roma, ubi centrum est Christianae religionis , & in Templo Tyrocinii Societatis Iesu , quod perinde valet, ac si diceretur sub ipsis oculis Summi Pontificis , utpote in Templo, quod est e regione Sac. Palatii Apostolici in Quirinali , ubi moram degit, ut ubique gentium notum est, Supremus Ecclesiae Pastor, & Christi Vicarius in terris

198쪽

Id autem genus imagines , quae fidelium oculis ea mente, atque animo propositae deprehenduntur, ut sngularem inge

rant speciem cordis carnalis , ni loco suo moveantur humanae mentis ideae , communem arcent intelligentiam aliarum corporis partium, quippe quae non cognoscuntur simul, nisi per unam formam totius . Contra vero non simul intelliguntur, si propo

nantur non jam sub quadam confusione , prout sunt in rara , sed ut hic , cognitione disimila, secundum quod quaelibet cognsitur per suamspeciem , ut sensu suo quisque percipit, & his sere verbis supra jam vidimus cum S. Thoma I. f. q. 8s .art. q. ad 3

Quare si cordis imago non symbolice sumpti , sed proprie, na

ta est ingenio suo partem hanc designare ut secretam & divisam a toto, perniciosum fovet consequenter errorem , quo labefactatur integritas Corporis Christi Proptereaque eandem si bit falsitatis notam , quam supra deteximus in ipso cultu cordis carnalis,insertque necessariana,& deteriorem sequelam, ut vulgus ignarum parem concipere , & gerere queat opinionem de sacro Christi Corde,ae de caeteris Sanctorum cordibus,quae so mortua veneratur, omnique motu carentia : quod a conditione descisceret, & excellentiae derogaret persectissimi cordis Hominis Dei. Nam ut ait S.Th. supplem.q. s. art. I. ad 4. Cor animalis inagis est conforme Deo immobili, quando movetur, quam quando quiescit:

Τμia perfectio tardis es in moveri, ejus quies est uua destructio υν : de iterum infra q. 93. arr. ad stanto enim aliquid

a Nec errorem amovet quod eor illud

secus ae caetera , sit unitum Livinitati Christi. In eo quippe solitario statu non potest simul haberi tamquam unitum an mae, unde vita erat Hominis Dei sicut& eaeterorum hominum , quorum natu rem sibi copulavit Verbum in unitate perinsonae, ut probe animadvertit S. Thomas 3 p. q. I . art. a. ad 3., ait enim quod antisma babet vim vivificandi formaliser: ct id oeapraesente, O unita formaister , necesse ei corpus eo vivum: Divinitas autem non ha-

, t vim vivificandi formaliser , sed esse-kive: non enimpotes esse corparis forma . Et

ideo non eRnees, quod moente unione dimisitatis ad earnem, earo fit viet a: quia Deus non ex necessitate agit sed ex vertintate. Constat autem, ex voluntate Dei mor tem, & vitam earnis Christi, perinde ac In nobis, ab eius anima dependere deis buisse,quod & ipletestatus suit Dan. I .ubi N.emo , inquit, tollit animam meam a me, sed ego pono eam , er iterum fumo eam. bi cor autem sine motu , etiam eo pori junctum , consistere nequit cum vita totius. Sicut enim motus eorris totius comporis vita quaedam est, ut ait s. Thomas finiem. q.78. art. I. corp. sic etiam , ut inde

199쪽

DIssERTATIO COMMONITORIA. 1 et

est perfectius, tanta est Deo similius: sicut etiam cor, cujus vi perfectio in motu eonsistit, es Deo similius, quodo moetur, quam

quando quiescit , qMamvis Deus nunquam moveatur. His itaque de causis, quae circumseruntur imagines Cordis Iesu , in censuram incidunt Tridentinises. a 3. Decret. de in eat. venerat.,s rei'. Sana. ,-fac. Imaon. Trahuntur enim extra orbitam hujus moderatae permissionis , locoque juvandi offendicula parant religioni fidelium: quod sacro tradente Concilio cavendum summopere est. In has autem sanctasVsalutares observationes μqui abinus irremeris eos prorsus aboleri S. Synodus vehementer e pit, ita ut nullae falsidogmatis imagines, s rudibus periculosi erroris occasionem praebentes,statuantur. Et S.Carolus in Concu.Provinciat. I. par. I . Tit. Gaeservanda sunt in sacris Imaginibus e uendis. Illud, inquit, in primis caveant Episcopi,ne quid pingatur,auisculpatur , quod veritati fripturarum , traditionum, arat Ecclesias carum historiarum adversetur . Ne cQua lectio probibetur, ejus imago populo proponatur .

de mox inseri, ee me motu cordis omnia possit cor , quum expers supponitur eo membra mortificamur. Tam ergo repugnat, poris; quod ejus divisione interimitur, imul cujus proponitur eor quasi secretum a s teremptum corrumpitur , corruptum toto , corpus ejus statui queat cithilominus putrescit. vivum cum ipsis, quam quod agi motu

200쪽

tollendam significativam divisionem cordis a corpo re in illius imagine carnaliter intellecta nil juvat confugere ad circumsessionem aliarum partium . M. convIncitur exemplo petito ex imagine Deipara vi nitatem gerentis in utero . Erroris monstrum ,

quod N in hac similiter cubat, non tollitur per cim cumi sionem divinarum Persenarum . NEC vero periculum abest eorum, de quibus antea dixi.

mus , errorum, & s Cor Iesii frequentiori usu non exprimatur seorsum a corpore seb nuda cordis specie, sed sib speeie totius , quemadmodum fit , dum cor pictum repraesentatur in medio pectoris utraque Christi manu hinc inde patefacti. Id enim non aufert ab idea corporis desectum integritatis, nec ab idea cordis consectatium defectum motus vitalis. Non primum, quia cor est objectum Armate, & quasi ce trum imaginis , reliquae vero partes ad objectum pertinent muteriale , & mera funguntur circumsessione centrifuga, dum secedunt a corde per apertum pectoris ostium . Non vero secundum , quia cunctis repugnat naturi e principiis, ut dilaniato pectore non illico cesset cum vita motus cordis. Sed ut melius objectae circumsessionis ineptitudo detegatur , producamus in medium aliam similem imaginem , quam olim in Belgio frequentem jure damnant Ioan. Gerson. rom. 3. ipsius operum Antuerpiae editorum anno r7o6., & MO- , lanus Historiae sac. Imaginum lib. a. cap. q. & post eos Benedictus XIV. Constis. IAEI. 27. Bullar. Tom. I. ubi nimirum repraesentabatur Deipara Virgo Trinstatem in utero gerens . Porro si praefata circumsessio partium removere posset ab idea

Cordis Iesu perniciosam fgnificationem divisionis a corpo-

SEARCH

MENU NAVIGATION