장음표시 사용
201쪽
re, simili plane modo valeret etiam ineffabilis circuminsessio divinarum Personarum ad tuendam imaginem Virginis Trinitatem gerentis in utero ab eo , quem fovet manifesto er-, rore : quasi vero tota Trinitas humanam carnem ex Virgine
sumpsisset , ut ait Benedictus XIV. loco citato . Virgo namque vera fuit Mater Filii Dei, in quo Pater inhabitat & Spiritus Sanctus , ut ipse perhibet soan. Io. Pater in me est , ego in Patre. Et iterum cap. Iq. Non creditis, quia ego in Patre , Cr Pater in me est α Et eadem ratio ess de Spiritu Sancto , .st ait S. Thomas I. p. q. 62. art. I. corp. Ideoque canit S. Ambrosius in hymno ad laudes Feriae secundar. In Patre totus Fialius ,'totus in Verbo Pater . Et lib. I. de Spiritu Sancto cap. 3.
Si Christum dicas: Patrem , a quo unctus es ; ipsum qui unctus es Filium ; Spiritum Sanctum , quo unctus es , design- si α quia siticet in nomine Christi rata Trinitas intelligitur , ut
ad hunc locum inquit S. Thomas 3. p. q. 66. art. 6. ad a. Unde Zeno Veronensis apto ad rem nostram vocabulo Filium appellae nobilem cordis Patris inquilinum . At cur non valet ad eluendum praedictum errorem haec ipsa circum insesso in Divinis Ratio in promptu est, quia cum citur Beata Virgo est Mater Dei, hoc nom/n, Deus,supponit pros a persona Filii incarnata , ut ait S. Thomas 3. p. q. 33. art. . ad 3. Contra vero Trinitatis expressio, quam dicta praesesere imago , significat determinatum numerum Personarum, ut inquit S. Doctor I. p. q. 3 I. art. I. corp. Et propter hoc non possumus dia cere , quod Pater sit Trinisas , quia non est tres Personae , ut apte subjungit ad I. Ide inque valet de Filio prout de Patre , & do Spiritu Sancto. Neque enim Pater est Trinitas, neque Filius , M.que. Spiritus Sanctus, ut repetit insta Τ. 39. art. s. in I. arg. Circummsessio igitur extranea est si proposito . Neque enim imago solum exprimit Filium, qui solus naturam assumpsit humanam in gremio Dei parae, sed alias etiam Pgr nas , quae Fialium pro nobis hominem factum indivisibili unione concomi tantur ob identitatem naturae divinae, quae communis est tribus
202쪽
Personis. Et propterea nullo usii esse potest dicta cireuminsessio divinarum Personarum ad arcendum errorem in eo situm, quod tota Trinitas incarnata videatur; , quia nempe iuxta typum imaginis, quae Trinitatem ipsam repraesentat in gremio Virginis, atque ac Filius, expresse ac directe significatur etiam Pater &Spiritus Sanctus. Nam ut ait S. Thomas loco citato ad 3. Triantias absolute dicitur . Significae enim numerum termarium Pers narum; S praemittit ad I. quod hoc nomen Trinitas secundum προ- mologiam vocabuli videor significare unam essentiam trium persenarum, secundum quod dicitur Trinitas quasi trium unitas. Sed secundum proprietatem Nocabuli An cat magis numerum personarum unius essentiae , additque ad ε. quod in Trinitate divina intelligitur numerus, persona numeratae: quod restrictionem fieri non sinit vel in utero Virginis ad solum Verbum incarnatum . Unde ad rem nostram arguere licet, quamvis ex opposito , quod etiam Cor Iesu, in quo vice versa non intelliguntur aliae corporis partes, ne in pectore quidem Christi dilatari se patitur ad interpretativam comprehensionem totius.
Tabula 'cta, qua cor Christi introrsim conspiciendum exhibeat per apertum pectoris ejus o tium , non imfert in habitudine partis divisionem a toto, sed eam infert in habitudine oblecti . Hac una habitudo o 1 crispectanda es in Imagine, qua cor Christi repra-yentet sive a corpore avu*um , seque in propria corporis sede collocatum . cuod intelligitur sub propria specie, non intelligitu mul cum alio. NIL refert quod totum Christi eorpus in ea iam deseripta
imagine circumundique ambiat cor Christi, ut inde Adversarii nostri evincant, picturam hanc nullum severe posse erro
203쪽
rem contra integritatem ejusdem corporis . Objecta namque circumsessio corporis, totusque ille ambitus , non facit, nec facere potest , quin imago tendat in cor , illudque repraesentet ut quid distinctum a toto , sin minus in habitudine partis , utpote circumdatum corpore, saltem in habitudine objecti, quod in materia cultus distinctam exigit cognitionem &segregationem sui. Ac proinde cor expressum intra corpus non
in alio differt ab expresse extra corpus, nisi quod praeviam sui cognitionem admittit sub confusa specie totius; quam tamen alia mox excipit peculiaris, & distincta, quae Blum respicit ab Elute cor, ad quod nempe terminatur imago tamquam ad proprium objectum, ut probe distinguit S. Thomas I. p. q. 86. art. 3. ad 3. ubi ait, quod pars aliqua dupliciter potes cognosci .
Uno modo absolute secundum quod in se est. Ea sic nihil prohiber
prius cognsere partem , quam totum , ut lapides , quam domum .
Alio modo secundum quod sunt partes hujus totius. Et sic necesse
est , quod prius cognoscamus totum , quam partes . Prius enim cognoscimus domum quadam confusa cognitione, quam distinguamus singulas partes ejus . Semel ac autem huc ventum est, distincta
cognitio partis a praeviam abjicit, & simultaneam excludit
in Si quis autem fieri posse neget , dia eodem communi med Io , quod vocatuc sincta eognitione partis praeviam abitet, medium in quo , ut deelarat S. Doctor dc simultaneam raeludi cognitionem to. Sunt. s. 9xart. I. ad I . mrium, inquit,sus, quia cognitio partis in toto non po- est medium in quo videtur, ρο boe est id per test esse sine toto , firmum teneat oportet, cuius inspectionem ducitur visus in alionia quod non loquimur de eonfusa cogniti rem: Mur inspiciendo Mevium ducitur 1α ne partis per speciem totius, sed de disti, ea , quae Inspiculo repraesentantιιr . Et et Eta per si elem propriam , ni statim expli- rius etiam art. ad 6. ubi ait, quod ir acat S. Thomas. Prima quidem cognitio Jeeulo matre δε ιam res quam Deouium viis partis simul eli in toto , & per modum t dentur sub propria forma : quamvis Deculum eius , altera vero licet sit in toto , non est Illud videatur persormam a re acceptam tamen in eo per modum totius, sed potius Lapis vero per propriam formam resiuitantem ad speculi modum, in quo quae resultant, in re alia. Et ideo propter quam rationem videntur quidem in speeulo, nee sine spe- eognoscitur unum , O aliud. Hoc eit proculo videri possunt; sed quia videntur ici pter rationem , ut ita dicam , illius resarueo per propriam speciem . non autem per tantiae, quae si ligulas cogit inspectorum speciem illius . non sunt ideo magis eonin species in idem speeuli medium , non juncta cum speeulo quam inter se; licet propter ullam identitatis rationem cum ab invicem sejungi nequeant sub ea spe. speculi speete , quae sola sacere posset ob-culari visione , quia non pervenit ad pro . jectum unum aut de visis cum speculo, aut Pria repraesentatorum species nisi uno, di de visis inter se. Qui cor itaque spectat velut
204쪽
intelligentiam totius , ut subjungit S. Doctor art. . adue, de pluries vissim est supra I sed hic iterum opportune repetere juvat . Ait enim quod partes possunt intelligi dupliciter . Uno mori sub quadam confusione , prout sunt in toro : sic cognoscuntur pestunam formam totius ;, sic simul cognoscuntur. Alio modo cognia
iisne distincta , secundum quod quaelibet cognoscitur per suam speriem :'sic non simul intelliguntur.
Interest autem , magnique nostra interest, ut praeter auctoritatem S. Thomae rationem quoque producamus , unde constat haec capitalis distinctio: ea vero palmaris est , & a S.Doctore ita praeficitur loco citato in eo . Nam modus e0 queam
nis consequitur formam , quae es actionis primipium. AEuaecumque ergo intellectus potest intelligere sub una specie , simul intelligere potest. Et inde est, quod Deus omnia simul videt per unum , quodes essentia sua . Oaecumque vero intellectus per diversas speciesi telisis , non simul intelligit. Et hujus ratis es : quia impossibile est idem subjectum perfici Amul pluribus formis unius generis , diversarum specierum : sicut impossibile est , quod idem corpus
secundum idem simul coloretur diversis coloribus , vel figuretur di versis figuris . Esto igitur, quod imago cordis cum circumsessione corporis , secus ac altera simplicis cordis , praeviam ingerat intuentibus speciem totius , hoc tamen qualecumque cessat discrimen , statim ac sub apparatu totius, aequa lege deducit oculos ad solum cor. Ita namque etsi pictum cum toto, non sinit ultra reputari se tamquam partem,sed petit haberi ut quid unum per se ; quemadmodum nec partis ideam retineri sinit imago , quae cor repraesentet avulsum a corpore , dc ut tale Fidelium
dis speeie, in eamque mentis aciem defigit ta nquam in objectum cultus , cor flvum bit os militudinem picturae, ut dieitur Ecciso. 38. Non enim simul intendet in totum , non in eaeteras partes, sed unam delibans, quae dominatur imagini, partem corporis , ec suo quasi vultu suoque chara.ctere picturam omnem consignat in sp
eiem, di similitudinem cordis, abjiciet
praeviam, & simultaneam excludet co .gnitionem totius. Nam quod attinet ad corpus, dc ad reliquas eorporis partes squas obiter in toto videt, sed insuper ha- iat eum toto, comparabitur Viro eontem
planti vultum nativisatis suae in speculo: eonfideravit enim se, ct abiit, re natim oblitus est , qualis fueris, ut habetur in Catholica Iacob. I.
205쪽
venera tioni expositum . Utrobique enim ob oculos ponitur sib propria specie . Propria vero cujusque species hoc ipse
quod propria est, non admittit consbrtium communis quantumvis non oppositae, taciteque cohaerentis vel expresse cum
propria , ut per idem probat exemplum S. Doctor ad a. ubi selvens objectum , quod nihil probibet diversas formas non Oppositas simul eidem actu inesse, sicut odorem colorem pomo praeclare ad rem inquit , quod non sium oppositae formae non possunt esse in eodem subjecto: sed nec quaecumque formae ejusdem generis , licer non sint oppositae et sicut patet per exemplum inductum de coloribus ,-figuris Et plenius docet etiam supra g. 8. art. 2. corp. ubi ait, quod sicut ad unitatem motus requiritur unitas termini , ita ad unitatem operationis requiritur unitas objecti. Contingit aώ- rem aliqua accipi ut plura , is ut unum e sicut partes alicujus comtinui . Si enim unaquaeque per se accipiatur , plures sunt. Unde non una operatione , nec simul accipiuntur persensem intell)ctum. Alio modo accipiuntur secundum quia sunt unum in toto . Eesie simul una operatione eo fς-nt-r -- ρςrs sim , ruam per i rellectum , dum totum continuum consideramr.
206쪽
Ea tantum si ut intelligi possunt, qua possunt conveniare simul in unam speciem . species cordis spe
ciem complectatur totius corporis , Hrectam contradictionem in voluit . Ratio cultus in sententia AH vestri ortim fertur in cor , ut in obpctum proximum ; in corpus autem, ut in remotum . Praeposterum est , ut a parte sumatur obrectum, vel motia
Momenti nec est, quod imago cordis intra corpus, co siderandum offerat , adspectandum que totum conti nuum . Qiiicquid enim si de primo oculorum obtutu , quem in toto continuo praeoccupari necesse est confusa quadam specie IV ius, succedit tui IIcii, re existit e vestigio quae dominatur imagini, species propria, visumque disgregat a toto, & cCn jicit in selum cor . Ex quo patet , ut pergit S Thomas loco ci rato I. p. q. J8. art. 2. corp. 'od multa secundum quo untdisincta, non posunt simul intellii, sed secundum quod uniuntur in uno intelligibili , sic simul intelliguntur . Unum quodque autem es intelligibile in actu, secundum quod ejus similitudo es in intelli . .aecumque igitur per unam speciem intelligibilem cognosci possunt, cognosiuntur ut unum intelligibile . Et ideo simul cognoscuntur . vero per diversas species intelligibiles cognoscuntur, ut diversa intelligibilia capiuntur . Implicat autem , ut similitudo cordis per propriam speciem objeeta sensiui, & per sensum delata ad intellectum , qui suam exerit operationem per conversionem ad phantasmata, & ad propria quaeque rerum singularium idola, ut late probat S. Thomas I. p. q. 84. art. 7. corp. ubi inter alia ad rem proseri, quod quando aliquis conatur aliquid intelligere, format sibi aliqua Mantasmata per modum exemplorum : in quibuσ
207쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA . ι ρ
iaspicias quod interligere , additque simit , quod
quando aliquem volumus facere aliquid intelligere , proponimus ei exempla , ex quibursibi phantasmata formare possit ad intelligendum: implicat, inquam, & implicat in terminis, ut similit do cordis per propriam speciem perinde imprimat in sensum ,& convertat intellectum ad se, quasi unum exprimeret, & in
unum verteretur intelligibile cum toto corpore. Neque enim coire valent in unum idea cordis ,& idea corporis. Scito enim
quid est rerum , es quid pars , statim scitur , quod omne totum
majus esisua parte, ut ait S. ThomaS I. p. q. a. art. I. in 1. a . Imo si quis vel invita natura sensum ac mentem avertat ab ipsa notione terminorum concretionem illam absolute prohibente, velitque per chimericam imaginationem tale monstrum effngere , adversantem haberet figmento suo passivam omnem potentiam rerum tum naturalem, tum obedientialem . Quandoquidem ut apte monet S. DoctorIulypum. q. 83. art. 3. in a. arg. contra communes animi conceptiones non potes aliquid miraculose fieri , ut scilicet pars non sit minor toto e quia contraria communibus conceptionibus directe contradictionem includunt. Et hujusmodi contradictionem ad rem urget Apostolus, dum inquit I. ad Corintb. a. quod si essent omnia unum membrum, ubi corpus Neque vero contradictionem hanc aufert, sed & novam simul addit, quod cor accipi dicatur ut unum cum corpore ratione cultus, ad quem utraque ordinatur imago, quique jure suo serri postulat in totum Christum . Non aufert quidem contradictionem , de qua proxime dictum est. Corpus enim in Adversariorum sententia cultum suscipit ut objectum remotum, cor autem ut objectum proximum. Eoque fit, ut ratio cultus nihil demat de propria specie cordis, quae non patitur hoc ipso simultaneam intelligentiam corporis . Non enim tollitur species habitus per boe, quod ejus objectum vel finis ordinatur ad ulteriorem finem , ut ait S. Thomas et a. q. I9. art. . cor8. Unde es mmiliter in proposito finis proximus . . . . esi adb.erere falsae sententiae propriae , ex hoc periem habet , sed ex fine remoto ostenditur
208쪽
eausea eius , prout explicat supra q. II. an. I. ad 2. DeInde vero quod objicitur , novam addit contradictionem . Abhorret enima ratione cultus , qui sertur in totum Christum , ut ejus constituatur objectum in solo corde. Nam ut ait S. Thomas supplem. q. 73. art. I. ad . Omnis pars integralis materialis es respectu totius ia omnis pars imperfecta est , completur in suo toto. unde eis totum se habet ad partem, ut forma ad materiam , ut
Omnes partea sunt propter perfectionem totius , sicut materia propter formam. Partes enim sol quasi materia totius . Sed nec effigies unius cordis, quod directe , εἰ per se colendum proponitur, conjungi postulat cultum ipsius cordis eum cultu totius, etsi
fingere vel ni Adversarii , quod Cor influere aliquo pacto possit
in causam cultus. Nihil enim habet extrinsecus , quod sit proprium ejus , non spinas, ut caput , non crucem , ut humeri , non lanceam , ut latus , non vulnera , ut pedes , & manus . Nihil etiam habet intrinsecus , quod jure proprio vendicare sibi queat causam cultus; neque enim habet, aut amorem, ut dicatur& sit amor cordis,aut dolorem, ut dicatur & sit cordis dolor, uti probe ad rem monet S. Th.supplem.'. 79.art. 3.ad 3.ubi aut,quod operatio proprie loquendo non es partis , sed totius . Unde praemium non debetur parit , sed tori q. 8 o. art. I. ad 3. ubi quod actus, quibus meremur , non sunt proprie loquendo manus , - pedis , sed totius hominis , sicut est operatio artis non attribuitur Henita a) , sed ari ei & paucis comprobat I. p. q 3. art. 8. corp. Non enim manas agit, sed homo per manum ,-- T. Physic. Oct. 9.rem altius repetit , ejusque causam sumit ab axiomate , quod
operari sequitur ad esse ; Sic enim , inquit , aliquias mi , Heuis unum. Unum autem es, quod es in se indisfum, es ab aliis divisum: Pars autem prout est in toto , non est divisa in actu , sed
potentia tantum ς unde non est actu ens , neque una , sed in poten- ita tantum I propter boc non agit pars, sed totum . Quum it
que in imagine nostra , quae solum exhibet Christi Cor pro objecto
209쪽
jecto & causa cultus , aliae corporis partes non veniant in recto, sed Elum in obliquo , .sensu suo quisque percipit , illarum omnium partium circumsessionem nullo esse in numero habendam , nihilque omnino valere ad tegendam significativam illam divisionem cordis a corpore , quae ex hujusmodi essie necessa. rio sequitur.
Frater Imaginem Virginis cum Trinitate in utero, damnata fuit etiam illius imago cum parvulo Iesu in medio etentris . Ob easdem causas proscribi m reretur Imago , qua cor Christi intestinum per 'si pectoris hiatum vipendum satis immodeste , s- contra rei ipsius veritatem exhibet. REdeo nune ad imaginem Dei parae cum Trinitate in utero p& quum ejus objectum & causa sola sit inearnatio Verbi,
non autem circuminsessio divinarum Persisnarum, nihil haec conseri,aut conserre valet ad innoxiam demonstrandam illius imaginis significationem. Cur igitur innoxia sit imago cordis ex circumsessione adiacentium partium corporis,ad quam non respicit,
sed ad selum cor e Ast fingas etiam in gremio Virginis non suisse Trinitatem depictam,sed unum ipsum parvulum Iesum; non eo ta men minus damnanda suisset imago illa, prout alibi invectam,&sinus Maria nuncupatam,a Nuntio Apostolico proscriptam suisse Viennae in Austria testatur Fontaninus in saepe laudatis Notis ad Festum Cordis Iesu. Quod eo praecipue factum puto , quod Puer
quandiu sin materno utero , non totaliter est a Matre separatus,
sedper quandam colligationem est quodammodo adhue aliquid ejus rSicut is fructus pendens in arbore es aliquid arboris , ut ait S. Thomas q. I I 3. an. 3. 3. Ac proinde ejusinodi Imago uti terminata ad parvulum Jesiim , diliam colligationem ex-
210쪽
scindere videbatur, Sc sub nativitare in utero nativitatem praeverrere ex utero. An non ergo exscindet ae labefactabit unitatem corporis imago,de qua agitur,terminata ad cor An non videbitur naturae ordinem subvertere,quo vivum cor exemptum prorsus
subductumque est ab oculis hominum λ Idque adeo verum est, ut etiam in usu Scripturarum sub typo cordis exprimi soleant, tamquam omnibus ignotae ac imperviae,& ut notae ac perviae soli Deo
occultae cogitationes hominum. cor hominum es inserutabile,quis cognoscet illud ego Dominusserutans cor. Jerem. Homo enim videt ea quae parent, Dominus autem intuetur cor. I. Reg. 'I 6. Major es Deus corde nostro ,-norit omnia. I Joan. 3. Quod itaque per naturam non licet in cordibus hominum, ut ea nempe videantur & vivant, id arbitrio hominum tentare ac fingere liceat in uno corde Hominis Dei quod tamen , ut supra jam vidimus, praeter naturalem etiam divina lege districte vetitum est sub figura Paschalis Agni Nec esseretis de carnibus eius foras a. Quo certe loco nihil aptius desiderari potest, ut ab oculis Fidelium omnino subducantur imagines, quibus aut Cor
Iesu effertur soras , aut e scrinio peistoris utraque manu reserati conspicuum fit, quod a nemine visum, quod a nemine investigatum est, Dominici Cordis arcanum. Quid quod ut omne cor pateat, simul adhaerentia removentur viscera, & quod ma- .gis est, scinduntur etiam pectoris ossa quod nefas esse contextim edictum fuit Exod. Ia. Nec os illius eo rigetis . a Verum enim vero haud propterea negaverim, imo lubens
admiserim, Nuntii Apostolici zelum jure merito exarsisse in astinem illam Mariani sinus imaginem ea quoque de re, quod
superiorem conseras ventrem Iesu, misiereberis, opinor, Christi SerWatoris tui, tactasque dolore cordis intrinsecus . intorquein
bis in eos eum Propheta amaram illam exprobrationem, Ial.4o. et cui erro similam stet iis Betim Ηine merito id genus ima gines eorum nonnullis displicere coeperunt, ut ipsemet audivi: ct aliquas insuper vidi , quae ne pectus dilaniatum appareat, cor exhibent in manu Christi; quod utique tolerabilius uidetur, dc Ec
clesiae menti consormius , quae non Corearnis iis repraesentari sinit , sed mere symbolicum.