장음표시 사용
231쪽
Spirisus Sanctus dicitur Cor Ecclesia , oe se etiam Chrsus fecundum divinitatem ratione influentia occulta , sed ejus Caput dicitur Christus sic dum
humanitatem ratione infitientia manifesti. Humi. nitas Christi, ut organum divinitatis, es instrumentalis causa gratia. Nomen membri, capitis, seordis dictum de Christo, non dicitur proprie , sed figurate , seu IVmbobce . Qualibet pars naturaliter plus amat bonum totius, quam bonum sui ipsius. SAtis jam, ut ego arbitror, liquet Apostoli verbum de Domino loquentis tamquam de membro , nullius esse momenti , ut Corpus Christi naturales seceptivum esse queat significativae divisionis in se . Nam si membrum illud, & totum in se habet, & totum influit bonum, quod est sparsum in alia membra , S collectum reperitur in toto ejus corpore mystico a , manifesta res est, quod non dicitur tale respectu ad corpus Ecclesiae, sed respectu ad solum Deum. Sub Deo autem, qui propterea nedum Caput Christi, sed & Cor dici potest Ecclesiae, homo Christus nominatur, & est Ecclesiae Caput, ut bene notat S. Thomas q. 29. de verit. art. q. ad T. ubi diluens objectum, quod pecunisum Philoseph. in I 3. de animalibus cor es principium stinoum, morus , vitae 3 si igitur ratione Ipiritualis influentiae Christo aliquod nomen debetur , magis debetur ei
nomen cordis, quam capitis ; praecipue cum caput a corde recipiat, Christus autem a nullo Ecclesiae membro, cohaerenter ad hanc an-C c a liquo-
232쪽
tiquorum de eorde sententiam apposite dixit , quod cor es membrum latens , caput autem Uparens . Unde per cor potes signifeari divinitas Christi, vel Spiritus Sancti . Per Caput autem Vse risus secundum naturam visibilem , cui natura divinitatis imvisibitis insuit. Et consonat etiam 3.p.q. 8.art. I .ad 3. ubi docet
quod caput habet manifestam eminentiam respectu caeterorum exteriorum membrorum : sed cor habet quaredam in entiam a ο cultam . Et ideo cordi comparatur Spiritus Santaus , qui invisibilirer Ecclesiam vivificat, unit. Capiti autem comparatur sto risus secundum visibilem naturam , secundum quam homo hominibus praefertur. Non quod ejus actio si tantum exterior , nec pertingat ad collationem intimam gratiae, sed quia non eam influit virtute propria, sed virtute divinitatis unitae, ut explicat idem S. Thomas I. a. q. II a. art. I. ad I. ubi ait: quod humanitas Christi est sicut quoddam organum divinitatis ejus , ut Damas. dicit in I. hb. Instrumentum autem non agit actionem agentis principalis propria virtute, sed virtute principaliae agentis. Et ideo humanitas Christi non causat gratiam propria Virtute , sed
Nirtute divinitatis alunctae , ex qua actiones humanitatis christi sunt alutares . Et 3. p. q. 8. art. 6. cov. Interior autem influxus
gratiae non es ab aliquo , nisi a solo Chrso : cujus humanitas ex hoc quod es divinitati eo uncta , habet Nirtutem jis candi :Et melius declarat supra art. I. ad I. inquiens quod dare gratiam, aut Spiritum Sanctum convenit Christo secundum quod Deus auctoritative. Sed instrumentaliter convenit etiam ei secundum quod homo , in quantum scilicet ejus humanitas instrumentum fuit divinitaris ejus. Et ita actiones ipsius ex virtute divinitatis fuerunt nobis
a Quam tamen S. Dostor diserte trI- Satur supra dSuin ect , caput non mum IN-buit etiam Capiti iit videre est ιν TEMTs infuit mrinbru, std etiam exto ius tibi quod eaput in alia membra inguit gubernat. eorum actus dirigendo ad aliquem pliciter . Uno modo quodam roc Ioc Eco finem. se ergo mi est dici aliquis eaput alitu-
INFLUUt prout stilicet virtus motiva. O jus multitudinis '. vel steundum utrumque , sensitiva a eapite derivatur ad earteea mem . scilicet sΞαINDUM Imri RIOREM INFLU-bra . . Erio modo fleeumdum φιamdam exterio. X Μ, in euteriorem tubernationem: o fie
rem gubernationem : proat sciliere fleeuadum es taristus caput Eecisio , ut dictum es ; veι visum , ct altos flesus, qui in evite ratia seeundum olam eineriorem gubernationem eantur, dirigitur homo in exserioribu3 acti- ροβ quilibet Princeps, vel Praelatus es ca-bus . Idque mox repetit art. pariter eor ροι mulιirudinis Difffectae.
233쪽
iis salutiferae, utpote gratiam in nobis ea antes,'per meritum, per incientiam quamdam . Et infra g. 62. art. s. corp. ad P. ubi quod Verbum , prout erat in principio apud Deum , vivificae animas sicut agens principale ; earo tamen ejus, mysteria in
ea perpetrata, operantur instrumentaliter ad animae vitam.
. Quidvis autem ex laudatis nominibus membri, Capitis,& Cordis , quae varie de Christo sub variis dicuntur aspectibus; membrum scilicet, prout Ecclesiam unit sub Deo; Caput vero, prout illi praeficitur ut homo; Cor autem, prout eam vivificat ut Deus; quodvis, inquam, ex laudatis nominibus non est positum , nec acceptum proprie, sed mystice; atque adeo sub istorum nominum symbolis nulla fit a toto physicarum partium discretio. Quum enim dicitur Ecclesiae membrum, prout eam unit sub Deo, nulla fit divitio Christi partium inter se, Scillius tantum significatur distinctio a caeteris membris. Quum dicitur Ecclesiae Caput, prout illi praeficitur ut homo, nihil apponitur quod ad divisionem pertinere possit, sed uni vocumdatur , dc multiplex quidem unionis indicium , ut explicat
S. Thomas q. a. p. de verit. art. . corp. Invenitur etiam triplex conformitas capitis ad membra . Prima quidem secundum naturam ; nam caput g caetera membra partes sunt unius natura . Secunda ratione ordinis ue Est enim quaedam unis ordinis inter capus,
membra , in quantum membra subserviunt sibi invicem, secundum quod dicitur I. Cor. I 2. Tertia est ratione continuitatis ; nam eaput caeteris membris in corpore naturali eontinuatur. Quum demum dicitur Ecclesiae Cor prout ipsam vivificat ut Deus, tam tum abest, ut per id aliqua divisionis species reseratur, quin potius admirandae unionis vinculum significetur. Fit enim ita, ut homines veluti concorporati Christo divinae essiciantur conso tes unitatis, ut ipse Patrem orans testificatus est Ioann. IT. Omnes, inquit, unum sint, sicut tu Pater in me, ego in te ,
ut ipsi in nobis unum sint. Quare si Christus sub mystica voce membri, sub typo Capitis, sub symbolo Cordis designatur
ut organum , ut gluten , ut auctor unitaris Ecclesiasticae, quia
234쪽
membra sumus corporis ejus , de carne ejus ,-de ossibus ejus , ut ait Apostolus ad Epbef. s. fieri necessario debet , ut haec symbola ad mystici Corporis Christi unitatem significandam destinata , perfectam etiam supponant in illius physico , ac naturali
corpore tum carnis , tum ossium, tum denique partium omnium unionem, & integritatem , ex qua tota oritur vis , & energia,
illius mysticae sgnificationis, quam symbola ista habent. Unde consequens est, ut quodvis Christi membrum plus
eam amet quam se , plus amet cor cohaerere toti, quam honor ri , quam coli secundum se,quia unaquaeque pars naturaliter plus amat commune bonum totius , quam particulare bonum proprium, ut ait S.Thomas 2 2.q. 26.art. 3.corp. Et rursus art. . ad 3. Semper autem commune bonum es magis amabile unicuique, quam proprium bonum. Sicut etiam ipsi parti est magis amabile bonam totius , quam bonum partiale sui ipsius .
In generatione viventium S. Thoma . veterum opinione primum inter membrin formatur cor 3 er 1deo operatur ad generationem aliorum membrorum , rmi torius; non illud tamen
ET quidem unionis amor naturaliter inditus unicuique parti respeetu totius, & consequenter etiam cordi respectu colporis, a fortiori vigere debet in sacro Corde Iesu, tum quia Corpus ejus ex divino plane consilio sua illa persectissima, Se admirabili integritate ordinatum est ad significandam unitatem indissolubilem sui etiam corporis mystici, tum quia nulla unquam in eo fuit nec directa, nec incidens diviso eordis a reliquis partibus . De priori quidem praerogativa nonnulla hic tacta sunt, & plura superius tradidimus. Et certe quod non δε- futtionemque ser itur curu ahent totum reι, sed virtutis Disit iam by Corale
235쪽
put Irim amputatur ut fauni, neque sectas es ut Isaias ad hoc
mysterium refert S. Thomas cum Chr sostomo 3.p. q. s. a 't. q. aut I. ut corpus integrum, es indivisibile morti servet,.non fiat oecasio volentibus Eeusam dividere. Additque q. 6 .art. .ad 3.qMod ad hoc inconveniens eritandum , ne scilicet multa capita in Ecclesia essent, noluit potestatem suae excelletitiae ministris communicare ἰ ex quibus iuvim in Ecclesia oriretur, ut ibi praemittit ad I. De po-lteriori vero praerogativa nemo unquam dubitavit, eique locuples reddit inter alia testimonium illud ipsum lateris vulnus, quo passim , ac perperam abutuntur Adversarii, quippe quod fractioni crurium suffectum suit in perenne monumentum , quod corpus ejus praegustaverat mortem, ne quam pateretur, si superstes fuisset, integritatis jacturam . Absuit igitur a Corpore Christi quae νis diviso directa, hoc est per violentiam , aut pas sonem illata . Sed quaevis abfuit etiam incidens, quam scilicet non vis infert aliena, repugnante natura , sed propria secum conditio seri corporis secundum ipsas naturae leges. In genera tione siqαἰdem viventium non omnes partes simul existunt, sed
eas omnes antev tit cor, ut observat S. Thomas a a. q. Iaa. corp. In ordine αὐεem Nnerationis duo sunt attendenda .
6-rμm p um es , quod prim- pars primo constituitur: Sic t1n generatioue animini e primo goneratur α-- . Ex quo simul si , ut cor ipsum operetur ad gelineationem aliorum membrorum , ut connotat S. Doctor q. 3. de poteηt. r 8. - r o. , ubi postquam ait quod licet eor ante alia membra formerur . eamen totius corporis animalis est una continua generatio , non quod seorDm --α
generatisne formetur cor, es postmodum successive aliis generationibus alia membra aliquibus temporibus interjectis apposte subjicit. Et praeterea cor necesse est in animali prius formari , quia
virtus cordis operatur ad formationem aliorum membrorum . Ac proinde s cor generatur ante caetera membra, consequens est, ut sit aliquando ab iis divisum, sin minus postive, saltem negative , seu ut existens si a parte rei, dum alia membra non sunt adhuc in rerum natura; ac si suam praeterea habet
236쪽
causalitatem in sormatione aliorum membrorum,sequitur etiam, ut speciem praeseserre debeat cujusdam totius, non rei tamen, prout exigitur ad compositum animalis persecti , sed virtutis tantum . Atque id equidem cordi congruit uti corporis membro primum generato, sicuti & Vitalis motus ei congruit tanquam instrumento ; verum & hoc convenit alteri illi organo , quod generationi famulatur active, ut comparando inter se naturales illorum motus observat S. Thomas I. a. q. IT. art. 9.
ad 3. Specialiser autem hoc accidit in his duobus membris: quia utrumque istorum membrorum ess quasi quoddam animal separatum, in quantum est principium rutae . Principium aurem svirtute totum . Cor enim est principium sensuum : ex membrogenitali virtus exit seminalis , quae est virtute totum animal. Addidimus autem cor non esse totum rei, sed virtutis tantum , prout exprimit etiam S. Doctor ; Nam quod influat in caetera membra, & ad illorum sermationem operetur, id non auferta corde rationem, & naturam partis, seu simplicis membii , ut de principio geneseos , quod prodit ex altero , dixit S.Thomas I. p. q. II9. art-2. cov. ubi pro inconvenienti habens si cui' sorte videretur quod esset restatum ab -nibus partibus corρori quod retineat naturam ominum partium ;-μ emera esset q*asi quoddam parvum anιmal in actu , hin,' Ratim ad rem nostram sic insere ex opposito: quod semen non sit decisum as eo quod erae φαμm , sed magis in potentia totum, habens virtutem productionem totius corporis derivatam ab a1 generantis. Et quod nec suam adsciscat sibi cor nisi pariter mutuatam ab anima generati, aeque patens est, & simul
ipse docet loco praecitato I. a. q. IT. artis. ad a. Principium autem corporalis motus est a motis cordis .... consequitur enim
sicut per se accidens Nisam, quae es ex unione corporis, ania mae a . Eodemque redit, ad parem nempe iubordinatam con-
a) Cor alite in uil eonstans trina ditrien- quidem e προ illo aeque eongruIt, quod solae, non solum est eorporis pars , sed apte monet S. Thomas l. p. e 3. ara. I. cer , suppari ratione corpus eii dc ipsum i cui corpus autem vivum non vivit in quantum
237쪽
nexionem cum anima , quod, urgeri solet , celebre dii tum S. Doctbris ita testanris , & concludentis opusc. de diligen. Deo cap. rs: cor ergo quod est originale domicilium Nitae naturatis , excitatur praecepto , ut suo mori a) cooperetur ad eliciendum actum
Cor Pes non prac fit alia membra , nec ad illorum fommationem cooperatum est , quia eonceptio Christi
' non fuit successima, sed in tantanea.
NON haec erunt fortasse omnino ingrata Adversariis nostris. Decerpentes enim ex iis quod facere putarint ad rem sitam, respirablint primum aliquantulum , animisque recreati, quid nos arguis, inquient, cultus falsi , si Cor lesii fuit aliquando sne caeteris membris, fuitque s non rei, totum tamen aliquando virtutis Sed eos statim poenitebit haec jactabundos intendisse , faterique cogentur vel inviti, novillimum errorem pejorem esse priore . Prior enim virtutem laedit veritatis , novissimus fidei. Nam s Cordis Jesu praeexistentiam sep- ponerent relate ad caetera membra, ejusque actionem in illorum formatione, quod commune diximus aliorum hominum cordibus, omniumque viventium , conceptionem Christi non instantaneam agnoscerent, sed successivam , quod fidei repu-
eo us, quiasic omne corpus viveret: προ- ait enim quod Put earo bommu ex se quidem ter tritur quos vivaι per aliquos alius fui nom babet bonum virtutis, fit tamen instruis corpus nostrum vivit mr animam. Et infra mentum virtus actus , in quantum moventoq. art. 4. ad I. ubi quII Is eo , cuius ani- ratione membra nostra exbibemus ad se vien-ma dicitur actus , etiam anima Ioctu iture dam institiae ; ita etiam irascibilis , di containes mois loqueσδε quo eriorest actus ealidi. O pseliacis ad quas pertinet excitatio & eo tumon est actus laeti: nan quos seorsu n sit tuis peratio eordis hic posita Osee quidem non eidum sine ture, sed quia est Deiduis per lu- babent bonum Ursutis , sed magis iUEtionem rem. O simillier dicitur quos anima est actus smitu. D quantum vero conformantur ra. corporis Oe. quia per animamdi est ereptis, tioni, Hin eis aueneratur bonum vιrtulis in organκum , ct efipotentis vitam babens. moralis. Loque spectat inter eae tera quod aὶ Cooperandi modus qualis sit , ex- cecinit S. David Iset. 6 a Sitivu in te anima plicat S. Doctor I. a. q. I 6. art. q. ad x mea, quam mustipticuer tibi caro mea.
238쪽
gnat , & articulum subtute, clito conceptum prositemur Filium Dei , ut plene monstrat S. Tltam 3. . q. 33. ubi quod in ci cepitone corporis christi tria es con rara . Primo quidem motum localem sanguinis ad Acum generationis . Secundo
formationem corporis ex tati materiainrtιo autem augmentu ,
quo perducitur ad quantitatem perfectam : In quorum medio ratio conceptionis consistit. Nam primam est coηceprimi praeambulum,
tertium autem conceptionem consequitur. Primum autem non po-
ruit Use in instanti, quia Me est contra queam νationem motui l calis corporis cessiumque, cujus pari s successive subintrant locum Similiter tertium oportuit ese successuum : tum quia augmentum non est sine motu locali, tum quia procedit ex virtute anima jam in corpore formato operantis, qua - .peratar nisi in tempore . Sed ipsa formatio corporis , in qua priWipariter ratio conceptionis consistit , fuit in instanti duplici ratione. Primo quidem propter virtutem agentis infinitam , sciliere Spiri/us Sancti , per quam Corpus Cbrim est formatum , ut supra dictum est . Tanto enim aliquod agens citius potest materiam disponere , quanto majoris virtutis est . Unde arens infinitae virtutis potest in instanti materiam disponere ia debitam formam . Secundo ex farta persenae Filii , cujus corpus formabator : nou evim erat eougruum , οι corpus humanum assumerest ni Ormarum . Si autem aute soνma,tionem perfectam ahquod tempus conceptionis praeressisseι , mn posset tota conceptio attribui Filio Dei , quae nos attribuitur ei nisi rations assum ionis. Et idea in primo instanti, quo materia adunat pervenit ad locum generaliseus , fuit perfecte formatum Corpur
risi , assumptum . Et per hoc dicitur ipse Filius Dei conceptus , quod aliter dici non posset. Et subdit art. 3. ad i. quod si euro Christi non fuisset in instanti formata , seu concepta , sed per temporis successionem , oporteret alterum duorum sequi , vel quod sumptum nondum esset eam , vel quod prius esset conceptio car- ων , quam ejus assumptio. Sed quia ponimus conceptionem in iu- flanti esse perfectam , consequens est , quod in illa carne simul fuit concipi , conceptum esse . Et sicut August. dicit in lib. d. Fid.
239쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. et ix
ad Pere. Dierimus ipsin Dei ea is aeterii me -- prum ipsamque carnem Verbi incinnat e c-ceptam . Non praecellit truci in cor Christi, Mutin nobis a , formationem aliorum membrorum , nee eam, sicut in nobis , Operatum est , sed omnia membra simul militerunt secundum ordinem temporis. Conreptum namque illi copers tam suis , - per intervalia paulatim sormatum, ut ait S. Basilius Magnus sis-Mil. a . At nec etiam secundum alium , quem naturae vocant , ordinem, ullam prae caeteris membris praerogativam habuit Corin illa mirabili conceptione , ut ostendit S. Thomas 3. f. 6.
ara. 3. cor' ω incarnatione autem mortet mareme MIe ore ordis
nem , viis ex sa e ventis et quia ut Aet f. disit in P s. ad Volusianum m latibus rebus rota ratio facti est potentia facientis . Manifestum auum est , quod secundum intentioneo faciemis prius est completum , quam Acompletum , per consequens totum quam partes . Et ideo dicendum es , quod Verbum Dei assumpsit partes
humanae naturae mediante roto. Unde fides constare nequit conceptionis ejus , nisi cor intelligatur cum corpore , & cum anima rationali, quod est totum humani composti, ut rursus evincit S. D Dr 3. p. q. 33. art. a. corp. Adboc, inquit,
quod conceptis ipsi Filio Dei attribuatur ut in Synsi si eo remis' dicentes : conceptus es de Spiritu Sancto necesse es dicere , quod ipsum Corpus Chrsi , dum conciperesur , est a Verbo Dei assium um . Offensum es autem sup ., quod Verbum Dei asstim. Ut corpus mediante anima ,'animam Mediante spiritu , ides intelleeta . Unde oportuit, quod in primo instanti conceptionis G pus Christi esset animatum anima rationali; adjicitque ad 3. quod in gexserarione Eliorum iaminum locum habet quod duis Philoseph de triplici animarum ordine , vegetatim , sensitivae , rati
a Sle equidem eum Angelico Praeee- an in eor partes allas eorporis exord Iurru, 'riore de eordis inbrmutione in siperiori aeeipeνe recentiores Phuosophi arbitranisbu tradidimus. Eam enim S. Doctor sen- tur; veriusque fortasse est rudimenta ce- tentiam amplectebatur,qua veteres Phyllici rebri praecedere initia cordis. ceterum Putabant Cor primum,tamqtiam aliorurnia de tempore, quo in io tu forma cordis omnium membrorum , viscerumque prin- apparere incipit videsis Merhaave Praelesteipium, in humano foetu efformari. Sed -cad. lcm. par. 1.
240쪽
nalis propter hoc quodsceessive erepus forma ιν es dissonitur ad animam . Unde primo tamquam imperfecte dispositum recipit animam imperfectam , es posmodum quodo perfine est dis situm, recipit animam perficium ; sed corpus Christi propter infinitam virtutem agentis fuit perfecte dispositum in instanti . Unde flatim in priμo instanti recepit formam persectam , idest animam
Ob instantaneam conceptionem Corporis Christi non
fuit unquam Cor eius sine cateria membris . nec ad
illorum formationem quicquam contulit. Custus , simagines Cordis falsitate laborant dum hanc tinam partem designant. Berum illustratur instantanea comeeptio Christi . Cordi sus tribui non potes totalitas
ilia virtualis , qua tribuitur aliorum hominum cordibus aQUum itaque Cordi Christi proprium sit, ac praecipuum,
ut nusquam fuerit quovis modo divisum a corpore, non possunt in nos Adversarii retorquere quod usu vcnit in generatione corporum aliorum viventium, ut ea scilicet incipiata corde , & perficiatur per cor . Conveniunt enim , & convenire debent nobis um, rem aliter plane se habere in corde,& corpore Iesu . Unde restat, ut cultus Cordis , ejusque Imagines nulla ratione subduci queant ab inhaerente nota cultus falsi. Hoc enim ipse, quod cultus , & imagines illae seruntur in cor , &unam sapiunt, unamque redolent speciem cordis, non potest sve intellectus colentis, sive intuentis sensus,non sgnificatam indicatamque agnoscere, imo non potest non aspectate intercisonem cordis a corpore, ut plenissime visum est se pra , & rursus docet S. Thomas q. 8. de Verit. art. Iq. corp. Sciendum tamen ess,
quod aliquid est unum quodam modo , es alio Modo multa . Sicut