장음표시 사용
271쪽
tenebit; atque ita dicere cogentur, Salesium palisti subsi antias Christi nonnis relativae, es imperfectae iatria cultu tratribuendum existimasse; quod indignum & impium est cogit re . Quin & Ecclesiae fidei adversatur; Ea enim & cor, & corispus , & humanitatem totam uno eodemque cum Filii Dei persena supremo latriae Erinore adorandam, Licet secundaris, pelapetuo tradidit. Si autem ita conjunctum cum toto Christo comsideraverint Cor, ut erat in tempore Passionis Crux ipsa , adorandum illud quidem dicent cum Salso eodem cultu latriae, quo Christus crucifixus; sed ejus generis cultu, qui ex parte relativus sit, aut potius ex consequenti, aut ex participatione, ac redundantia. Cultus autem hoc modo acceptus esset coadoratio, ut Salesius loquitur: per accidente: cultus accessorius, cultus indirectus, atque refiexus participans quidem de natura supremae latriae, sed non omnino unus idemque. At non tam indigne putandum est Salesum cogitasse de Corde Christi hypostatice cum Persona Verbi, & non ex mera suppositione , & aecidentario nexu conjuncto. Igitur ex mente Salesii tenere illud debent, ut partem substantialem, una cum toto corpore & ani
ma substant e conjunctum ipsi personae Verbi . Atqui hoc modo consideratum Cor Christi non potuit, salva domina sdei, statuit e, & in tamquam objectum absoluti & supremi
latriae cultus; is enim ad corpus totum, ad animam, & ad Personam Verbi per varios gradus mere retitisus esset ; ergone hoc quidem pacto potuit tam pius, sanctus , dc doctus Episcopus peculiarem cultum in cor immediate direorum, aut probare unquam, aut etiam fingere .
Quid, si demonstross illis imaginibus Cordis Christi l quamur An eas quoque S. Genevensis Praesulis pietas, atque H li di sapie
Inter sermoam de Corde Iesa Romae editos I, 68. Nam deo ectra agens cultus p culiaris Sacramenti Euebaristici comparandi cum eo , qui Cordi Christi constitu. tus putatur , inquit pusio a ι-to u covo, questo tanto solamente al euore rituaνda ....eos,prulata e amabi parte. Similia habent quotquot de eulta disserunt Cordis Iesu. Illud enim in hoe Festo spectant , ut rartem singularem a caeteris omnibus meminbris Corporis Christi sejunctam , eamque unam directe, in se, re immediate coli depraedicant.
272쪽
sapientia approbasset Immo vero & rejecisset ipse statim , votis omnibus ab Ecclesia damnandas postulasset. Ita sane conjiccre mihi licet ex iis, quae in eodem Trail. lib. 2. cap. I. scri bit. Ibi enim agens de imagine illa , quam S. Epiphanius lacerasse sertur, secundo respondet, ebe in q-sio frammento divisioia si dice , che la imagine dipinta su bandiera era di un vomo impiccato , non di Ges. Crisio , di quakb altro Samo con tro te scritture : onde pote essere, quelis imagine fosse formata contra la verita della Passione di nostro Signore, e con qualcheindecen ra. Siccbe non potendo S. Disanis chiaris di ebi fisse queri immagine, avesse ragione di stra laria .... Et mox Senn Veso trovando in qualche chisa delia βa Diocesi la immunm di un Croci se , ebe rvpreseruasse nostro Signore non inchion-ro, ma attaceato con desie corde sella Croce, come la ignorantis δ' Pistori fa viare te immagini de' ladroni croci si in questa guia D , non farebbe egli usuo debito a praeclare, e mandare in petra simili riiratti Quanto magis lacerandas Salesius existimasset picta ista Cordi colarum commenta, quibus & Cor Christi ab ipsus corpore avulsum, de de caelo descendens, & jacens in prae sepio , praeterea Cruci a fixum fingitur, &pectus ei scissum repraesentatur contra apertam Passionis Christi historiam in Evam geliis sanetis descriptam E Sed de his, quae S. Franciscus Sal
1ius de Corde Christi seripsit satis hactenus disputavimus .
S. Fraucissus Salsus pro peculiari cultu Cordis Ubristi geli se traditur , false eidem tribuuntur,
nihilqtie praterea probant. ιSUperest modo ut de iis, quae idem ipse S.Franciscus Salesius ad propagandam devotionem erga Cor Christi gessisse traditur, differamus. Narratur in vita M. Annae Margaritae Clementi par. S. cap. Iq. p. 266. cbe codesto S. Legislatore ebbe tispiratione
273쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. et s
rabile Gore di Ges. , e te due sue u eare virtu, verba sunt expuris putisque conjecturis deducta, & excogitata. Nihil enim ex actis lincetis venerandi Institutoris de hoc divino afflatu , atque consilio de caelis ei immita colligitur. Commemorat nescio quid de instinctu caelesti, quo motus Constitutiones Sanctimonialium Vsitationis composuit, in earum praefatione, ubi haec scribit: Certo e sata una special Prowvidenda di Dio, claera tulte te regiae questa dei gloriose S. sinasia sata eletro per servis di lene nesia vostra compagnia , perche di gia per secreto istinio delio Spirito Santo te vostre Ostitutioni furono distes alprincipio. in maniera, ebe elle son tulte conformi a questa sania Rugola . . . . At de instinctu, quo impulsus Montalium istarum. Ordinem eo fine instituerit , ut cir Christi earneum coleretur, nihil omnino habet. Praeterea in colloquio xiij. num. 8. s. finem instituendae hujus Congregationis longe ab eo diversium , quem in Vita M. Margaritae Clementi legimus , Salesus ipse d clarat: Ora, inquit, per venire in particolare alfine, per cuila nostra Congregasone delia Visitasone e sata eretta, e per que
si comprendere pia factimente qual sia si spirito particolare della Visitasone , bo sempregiudicato, che fisse uno spirito di profondatimilia verse Dio, ed una gran dolcerra ver il prossimo .... Bisegna dunque rumilia ver Dio, e la dolcerra verso il. prossimosupplisa nelle nostre eas assausterita degi altri. Accedit , ut jam antea vidimus , quod loquens de illo Christi Domini Oraculo : Discite a me quia mitis sem, humilis corde , i duas hasce virtutes, mansuetudinem scilicet, & humilitatem , quae non in corde, sed in sacra Christi Persena relucebant, ad imitandum proponit. ι Ac ego equidem vehementer suspicor supposititia esse,& aliena manu inserta, cum alia plura , tum vero maxime eas quae leguntur in considerat. iv. par. solitudinis ; seu meditationum. Hic enim liber tribuitur Venerabili Matri Monialium Vl-- stationis , & ab interprete, seu potius interpolatore ad Italas
274쪽
ejus ordinis Sorores dirigitur inter opera S. Francisci salesi v net. edita an . I TIO. Sic autem quarta illa consideratio p. 7 se habet: Considerate, che non fiamente ii nosero duce Samitore . et Liae a veri, ilμ -οre nesso a desti Redea sone a turtii Crisiani eo ne , ma con speciale modo astringe mi abre Hliuiae delia Visitatisne merce dei dono, e fan re farto at M' Ordine, e a elasiana di noi in particolare dei suo evire ; o per megiis diredelle virtu , obe in esse risierino; avendo fandare ii nostro amabialissimo situlo spra questi due princiri s Imparate da me , ebe sendoste, umile di euore . AEusa e la parte toecatane desties te' ri, o per dir me is, Pepilogo di tuiti insieme, as endo concesso. . . . a Misenes dubbio cio, Ae ei piu appretra , -evacia usuo pretiosissimo cuare ne ii depositaris. Si tae .... patremo fregiariaraver Ponore di portare it tit o desie Figliuole dei e re H Geia , Oroero simitatrici dei re di Gesu . Quae quidem cum aliena sunt ab ingenio Matris , tum vero maxime adversantur iis , quae seripst S. Franciscus Salesius. Nusquam enim, ut paullo ante Observavimus, meminis devotionis, dc eulevis tardis carnalis Christi in eo omni scriptorum genere, quae ad Moniales abs se institutas spectant. Imo in directorio spirituali Religiosar. cap. 36. inter mysteria Passionis, quorum singula singulis per hebdomadam diebus contemplanda exhibet, cor praetermittit, & ad Sabbatum diem : Levate, inquit, groecbi in alto, veritelo dises per lungo inchisdato, es alesto netraria sepra la Croce, volens ita non in partes divisum, sed totum Christum piis Montalium suarum cogitationibus repraesentari. Sed & cur non de eapιte magis, quam de eo de carneo Salesius cogitasse dicendus erit, quum in colloquio, seu serm. I a. ad Moniales, docuit quid agendum ab eis sit, quando e necessario per confer re in mi sano , es intero nostro Signore ,-usuo amore ἱ poicbe Egli e u nostra Capο ,
Verum etsi ego concesserim verba illa , quae in vita M. Margaritae Clementi leguntur , fuisse ab ignoto aliquo Salesii monumento desumpta, non alium tamen sensem ea praeser
275쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. et T
rent, quam qui exponitur a Scriptore vitae ejusdem S. Fundatoris cap. I. p. 3 IO.; Moniales nempe Visitationis ab eo collectas , & delectas suisse , per esere con modi particolari te imitatrici desie due pia care virtu de agro more dei Verbo incarnato ,cbesono la umilia , e la Hiceta, . Noluit igitur S. Praesul absolu- re coli Cor Iesu , sed quatenus imitabile se praebet , ac praestans utraque virtute. Unde cum neutra cadat in cor carnis , sed in unum spirituale cor , hoc est in animam Claristi , ut probat S. Augustinus de morib. Eccles lib. I. cap. . , & S. Thomas I. a. q. 6. art. q. ad 3. id ad summum concludi potest ex prin missis, quod sub cordis symbolo , non sub carnis corde specialem cultum deserri cuperet Christo Domino his insignito exem- plaribus virtutibus ; ad quas quum nos Ipse verbis suis adhortari voluit Matth. I I. non ait: Discite a tarde meo , quod AssertoreS novi cultus frequenter usurpant, sed Discite , inquit, A ME quia mitissum , humilis corde. Non itaque cor suum sed seipsum praebuit nobis utriusque virtutis Doctorem , ac Ducem, ut probe admonet S. Thomas art. i. eou. Qia i e Dominus praecipue nos inducie AD SUI confirmitatem secundum huMilitatem , es mansuetudinem. Et S. Augustinus lib. de Ner. Relig. eap. I s. Tota vita orsi in terris per hominem , quem δε lo re dignatus es disciplina morum fuit: Praecipue humilitatem J proposuit , dicens Maiib. II. Discite s me, qμi mitissum, V γCA- Diqiligod by Corale
276쪽
Retelatis , qua de cultu Cordis Pesy facta dicitur
Ven. M argarita Aiacoque, nihili penditur a Pomtifice Maximo Benedιm XIV. Fidem sus enem vat alia revelatio ejusdem Margarita, qua nos odisse Deum pro suscienti dat praedesinationis indicio . Sed s certum praeterea , nec usquam defecturum beata praede tinationis signum in iis omnis
bui patuit, qui speriali cultu mancipati essent Com
spiritus tueri conentur Adversarii revelarione illa, quam -factam perhibent V. Margaritae Alacoque, oleum prosecto, & operam perdunt. Non solum enim dicta revelatio sela stat humana fide, eaque foeminea , sed habet etiam exadverso pugnantia quotquot hactenus exposita fiant tum rationis, tum auctoritatis validissima momenta. At his etiam praetermissis, nulli uumomenti est ipsa sui facie tota istaec revelatio, quia eredibilitatis indicia, nullum speeimen, aut rationa 'bilis obsequii , ut vestigiis inhaer ---vernardi N. I Tq. diserte commonet can. mem. XIV. de Onomvst. lib. q. par. a. cap. 3I. num. et D r m 3 inquit, de qua agimus , salis esse dii , , positam revelationem factam Gn. Margaritae, quem- is modum bene prosequitur S. Bernardus in epis. cit. Sed profertur scriptum supernae , ut hunt , revelationis .... Ipse mihi facile persuadeo scriptis talibus non moveri, quibus nec ratio suppeditare, nee certa invenitur DVere auctoritas . Maxime vero quod Ven. Margarita in aliis etiam Revelationibus certo certius errasse deprehenditur, in eaque praesertim , quae narratur in illiuSDj0itigeo by Gorale
277쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA. et situs a vita lib. 8. eap-I I a. pag. 2o 7. Uu altrai volta te fu -- prato dat nostro Signore una quantita di anime purganti . . . . aia
cune tra esse altri indio non avevano delia lor predestinasone , ebe quello di NOMO DIARE ID DIO. Porro non defuisse scimus , eadem aetate inter Catholicos Scriptores , qui gravi corde desipientes, ausi sunt effutire, praeceptum magnum de diligendo Deo, posse satis impleri citra proprium charitatis actum , si tantum ea fiant, quae reliqua sunt legis mandata . Non sthinc derivatum, sed huc tamen reeta b ducit novum hoc praedestinationis indicium , quod cunctis adversatur veritatis revelatae principiis . Ecquis enim ignorat claram Domini sententiam Matth. 7. Omnis arbor , quae non facit fructum bonum, excidetur, o in ignem mittetur Bonos vero inter fructus principem locum tenet utique charitas . Fructus autem spiritus est: Charitas, Gam
dium , Pax se. ad Galat. 3. e , & sine charitate nihil caeteri valent ad vitam promerendam aeternam, ut late disierit Apo-I i stolus
a in Vita hale septus edita, Romanis
typis iterum cudenda , & si vis etiam cuia avdiu expellatur . Quod si lueem aliquando tandem aspexerit, varium erit de illa murmur inter doctos. Cordieolis quiadem nihil ea melius , at aliis sortasse nihil pejus videbitur. Vidi iam ex primis unum ita seribentem in Galliis ad Philotheam
luam Nourrisseet votis dans u lecture de reuessat est votre modele ADris Alaeoque reper et Ia ι spris D monis . Ad alios vero quod attinet ; offendi nuper ejusden . vitae praejudicium apud auctorem Gallum
anonymum , hisce atris consignatum n
is la He de Marguertie Marte Aacoque . Nolim ego sedere iudex inter utrosque. Non equidem convenio eum primis; sed ne videar indistincte favere secundis, ju- dieium praeliolabor sanctae Sedis .eujus est ex agro Dominico, dc congregare tritia eum in horrea, ut doctrina sana servetur ad nutriendos Eeelesiae filios, de colligerea rania in fasciculos ad comburendam,
ne disciplina morum , Uel dogma corrumin patur. Nam modicamfermentum teste Apostolo ad Galat. s. totam massam corrumpit.
bl Legitur in vita ven. margaritae
lib. 7. cap.93. U. 7 . NAnno amar chisis , se non a conrisone, ebe ami II cuere delmio Griis: re lib. Io. haec item seribit ad Fratrem pag. 16 . Ab quia tormento per me, se rominate i discini, ebe di voi bis formatiqueι S. re, non estguendo αδ, ebe visa intendere, ebe pretende da vost Amatelodunqae, se late cbe Dul ami: pertae non velis amare se non ebluam. Non haec equidem ab ea prolata arbitror proprie . , sed hyperbolice . Nam si rigide sumeren eur , ut jacent, non modo destruerent in Ven. Vargarita specialem praerogativam Famulae Dei, quam dudum obtinet, in eaque lubens admitto , sed communem quoque Christiani nominis tesseram , de . qua Dominus ait Ioan. H. In hoc cetv stent
omne l. quia Discipua mei emi, si dilectionem habueritis ad invicem.
eὶ Ad hune Apostoli laeum opporta
ne notat s Thomas I. a. q. 7O. art. . ad 3.
Quod nomina virtutum sumuntur quandoque pro actibus earum: sicut Auguhinui dicit, quod fides est credere , quod non vides, o ebaritas est motur animi ad diligendum
Deum , .ct Proximum . Et hoc modosti mun4tur nomisa virtutum in enumerat lcue Iruinctuum.
278쪽
stolus I. ad corinth. I 3. Absit igitur, ut non odisse Deum , er datur esse praedestinationis indicium. Amor enim Dei est maximum , & primum mandatum : Si autem vis ad vitam in edι, serva juxta notum Christi canonem Matth. io. Unde ει legis perito quaerenti ab eo Luc. I o. Magister quid faciendo, vitam aeternam possidebo Delegatoque ad legis codicem, & recitanti ex Deuteronomio magnum charitatis praeceptum: Dil, ges Dominum Deum tuum .... Recte, inquit, respondisti Hoc fac ,.vives. Unde & Apostolus ait ad Rom. I 3. Plenitudo ergo legis est dilectio . Nisi ergo cum negatione odii, quae sola ac pura cernitur in revelatione V. Margaritae, praesto sit homini etiam postivus Amor Dei, non is utique signum vitae praeseseri, sed mortis. Filioli, nemo vos seducat. Qi facit justitiam, justui es mi non diligit, manet in morte I. Dan. 3. Falsitati autem jumgitur etiam facilis ac prompta seductio. Quotus enim quisque est, qui vel in deterrimis moribus haud se praestet immunem ab odio Dei e Eoque in promptu haberent plerique hominum , quamvis scelestissimi, imo & infideles ipsi, unde sibi pari ratione ac liqui vere Deum amant,aptare possent commune illud, & versatile praedestinationis indicium di non odiare Iddio. Nihil hoc itaque falsus, nihil noxius , quia vendicat sibi secundum desideria cordis eorum , quod est proprium Amoris Dei, de quo nihil curant, & sine quo salus esse non potest, ut ad rem nostram veracissime , & saluberrime monet S. Augustinus I 3.-Trinit. cap. 1 8. Nullum est , inquit, isto Dei vino excellentius : solum est , quod dividit inter Rlios regni aeterni , filios perditionis aeternae. Non solum autem fictilium hoc , ac noxium praedestinationis indicium, etsi remotum & extraneum a proposito, agno visse sibi visa est in nonnullis animarum purgantium , scd nΟ-vum quoque spopondit viventibus Ven. Margarita, velut e pro prio penu depromptum , & ad cultum Cordis, quem propagare vehementer optabat, studiose accomodatum. Ea quippe, quam dedit ad Fratrem Epistola lib. Io. pag. χ6s. loquens de Corde Iesu, sic ait. Ob se poteste comprendere quanto e doste cosa
279쪽
stumario, ed esser da LM amata. Posciaebe sen cerea , eho niano perira di coloro, cha gli Dranno con specialita dedicati , a cons-gran. Quod & alibi scripserat supra lib. 7. cap.93. pag. ITI. Non lascera perire , chi sera a lui conferrato. Quis autem hareser re queat contra Tridentini definitionem Catholicam se .s.
ean. I S., ejusque praeviam de Praedestinatione doctrinam cap. i a. ubi nempe contra Alac uiana figmenta haec docet: Nemo quoque, quandiu in hac mortalitate vi itur , de arcano divinae praedestinationis mysterio usque adeo praesumere debet , ut certo statuat ,se omnino esse in numero Praedestinatorum, quasi verum esset, quod1usificatus, aut ambur peccare non possit , aut si peccaverit , certam
sibi resipiscentiam promittere debeat. Nam nisi exsperiali revelatione sciri non potest quos Deus sibi elegerit. Ad quae consequenter aut
Ven. Margarita loquitur ex proprio sensu, aut ex revelatione Dei t si loquitur ex propito sensu , signum offert mendax a Tridentino damnatum ,& explosum : si vero loqui dicatur ex revelatione Dei, sicut hanc fgno aptat , quod cuivis in promptu est, sic obvium facit, ac facile pervium divinae Praedestinationis mysterium, contra tritam Apostoli sententiam et . ad Timotb. 2. Firmum , inquit, fundamentum Dei stat , babens signaculum Me '. cognovit Dominus qui sunt ejus et & opportune notat S. Thomas I. p. q. 23. art. I. ad A. Etiamsi aliquibus ex speciali privilegio siua Praedestinatio reveletur , non tamen eonvenit, ut
reveletur omnibus : quia sic illi, qui non suηt praedestinati, desperarent: is securitas in praedestinatis , negligentiam pareret . Quod itaque Ven. Margarita non dubitavit in universum asseverare de salute, & Praedestinatione cultorum omnium Cordis Iesu, id vel ex eo manifeste falsum detegitur, quod hominum socordiam fovere videtur , eamque fovendo , conditione carer, & charactere revelationis divinae . Teste enim Apostolor. ad Corinth Ia. , & interprete S. Thoma I. p. q. I. art. T. ad 6. Manifesaris spiritus datur alicui ad utilitatem Sanctae Ecclesiae. Si quis autem ad neutrum extremum declinasse credat Ven. Margaritam, sed mediam tenuisse viam, eoqtie sensu cor-
280쪽
dis ergo dixisse vel humanitus , ut ego arbitror , vel inspiratam divinitus , ut Adversarii sentiunt: Son certa, ebemuno perira di colora , cia gli Dranno em specialita dedicati , e consurari: atque haec di ira vel invita trahat ad eum sensum, quo dicitur Dei. a. ad Rom. I 3. ,-A I. 2. Omnis quicumque no men Domini in vocaverit , salvus. erit a , haud equidem recusem cum eo convenire, & intentionem excusare Ven. Margaritae . Sed & is convenire mecum simi debet, quod aeque sutast oportet veritas cultus, ut alutaris esse queat. tamen cultus veritas, quum ab intentione non pendeat, sed a conso
mitate signi cum re significata, quam penitus deesse constat inter Corpus Christi indivisum ac integrum , quod rem significatam ingreditur, & partiale Cordis objectum, quod potestate iungitur signi: dubi procul abesse convincitur a cultu
cordis curualis, prout hactenus evidentissime demonstratum est. Deficiente autem veritate cultus, nec nomen Domini salvat, nec cor ejus , ut praeclare distinguit S. Thomas 2 2 . 3. art. I.
ad I. Cum Deus , inquit , sit veritas , illi in eant Deum , qui in spiritu veritate eum colunt, ut dicitur Joan. . Et ideo euia rus continens falsitatem , non pertinet proprie ad Dei in cationem , quae salvat . C