장음표시 사용
41쪽
esse potest ad eum sendandum, qui sit infra latriam . Huiusmodi
namque cultus genus, tamquam hypothesis tantum sic itia, eo
cipi valet, ut vidimus, in Homine Christo. Et quidem si ea singeretur hypothesis, qua ipsa humanitas Christi esset a Verbo
divino avulsa ac separata, velle eam adorare latria cultu , sce- dissimus error esset, atque delirium Bannis , de quo plura scribit Dionys Petavius tib. I 3. Theol. Dogm. de Imara. p. q. n. Ia. Oportet igitur , ut Patroni ordis de cultu certenr positi is, qui ei deseratur uti est eum divino Verbo comi uncium. Is aurem nisi unus iatreuticus sit, vix ab errore sejungi quiverit, ut non obscure significavit etiam S. Thomas loco citato 3. 2 3. art. I. cor . ubi post hypotheticum thema quod ex parιe causae qua honoratur , possunt dici esse plures adorationes ,rina inde deducens ad sensum positivum , ab eo nos deterreta si ni illa cum heterodoxis conditione et si ponerentur in ciri plurea persenae , sequeretur quod SIMPLICITER essent plures ado. rationes . Hinc error fuit Gilberto Porretano a Gaui redo Abbate Clare vallensi tributus : humanam Christi naturam, etiam Verbo unitam , non latriae cultu , sed inferiore adorari , qui hyperdulia dicitar I ut idem Petavius narrat laud. loco . Restat igitur, ut ratio & causa cultus repetatur a Corde Iesu pro sola latria. Sed hic etiam Patronis Cordis haeret aqua . Adoratio quippe latriae non exhibetur Christo propter ejus humanitatem, sed ob divinitatem unitam carni in persen a Verbi, ut unanimis consensio ει tradito Patrum luculenti sime profitetur. Unde Damasi nus lib. q. Orthodox. Fid. cap. 3. Caro, inquit, secundum sui naturam non es adorabilis; adoratur autem in incarnato Deo Verbo
non prurer se 'fam , sed propter conjunctum ipsi secundu hyp
pasim Deum Verbum . Non potest itaque proprie stimi a carne Christi latriae causa vel ratio. Non nego tamen ea quae sunt hominis in Christo, ad la--triam nos perducere tamquam medium quoddam , & aditum sdicente Apostolo ad Hebraeos 1 o. de Christo Iesu et Initiavis sobis 'mam mν--viventem per velamen , id est carnem siuam.
42쪽
Sed id etsi dico totius humanitatis, non partis tantum ipsus, uti declarat idem Apostolus ad Rom. s. Accessum habemus 'sum Gripum ad Deum: ut legit S. Thomas art. I. ad . Nefas proinde est , ut irreligiosa novitate proprium Cordi fiat quod commune est totius hominis in Christo ; adversus quam novitatem exarsisse videtur S. Ambrosus de Spiritu Sancto cap. I 2. Neque enim divisus Christus, sed unus. Et id de dira
nat. Dom. Sacram. cap. 3. Cum Deus semper esset aternus, Incam nationis sacramenta sincepit non dividuus, sed unus . Ae certe unum adorandum hominem factum, e incarnatum Dei Verbum , de quidem unica adoratione, orthodoxa est S. Cyrilli, omniumque omnino Ecclesiae Patrum consessio; nec umquani aut legimus , aut audivimus a Majoribus nostris, nostraequae Fidei Institutoribus : Unum esse adorandum Cor factum, Credisme unitum Dei Verbum . Hoc tamen adeo novum & absurdum tum
linguae, tum doctrinae genus Adversarii nostri in Ecelesiae sinum in trudere vellent. Quod quam alienum sit ab avita Religione Patrum , Se ab illius unicae adorationis regula , quae toti Christo Deo- homῖni, non Deo- cordi hominis tribuenda est , boni quique de prudentes antiquae pietatis cultores facile intelligere poterunt. Quamvis autem absurdum, de quo mox disputavimus , Belli negocio declinare queant Adversarii, si statuere se dixerint objectum cultus in Corde Iesu, non quatenus causa & ratio sit adorationis, sed quatenus cultum terminet, ut res nempe adorata, quod ad alterum pertinet objecti modum supra jam positum ; non tamen aeque facile , ut arbitror , respondere poterunt interrogantibus, ad utram id spectet cultus speciem , abselutine, an relativi ὸ Nam si cultum illum absolutum esse velint, obviam fit eis ejusmodi cultus idea, quae non cadit, ut
vidimus , nisi in personam, sive in hypostasim subsistentem in
intellectuali natura , ut supra dcusti sumus a S. Thoma . Rationem autem personae adeo repugnare purat Angelicus Praec pror conceptui partis , qualis est cor inter alia membra corporis, ut ad excludendam ab ipsa humanitate Christi persen.
43쪽
litatem propriam , hanc apte rationem adserat 3. p. q. I s. art. a. ad a. ἄ-substantia individua , quae ponitur in di nitione personae, importat substantiam completam per se subsissentem separarim ab aliis . Alioquin manus hominis posset dici persona , eum sit substantia quaedam individua : quia tamen es subsantia individua sicut in alio existens , non potest dici persona . Et eadem
ratione nec humana natura in Chrso , quae tamen potest dici india viduum , vel fingulare quoddam. Et melius supra q. a. arta. ad 3. Sciendum est tamen, quod non quodlibet in ividuum in genere substantiae etiam in rationali natura babet rationem personae e
sed solum illud , quod per se existis , non autem illud quod existit in alio perfectiori . Unde manus Socratis quamvis sit quoddam indiriduum, non tamen est persona , quia non per se existit , sed in quodam perfectiori , scilicet in suo toto . Et hoc etiam potes significari in hoc, quod persona dicitur substantia individua . Non enim manus es substantia completa , sed pars subsantiae. Licet ergo Me humana natura sit quoddam individuum in genere subsantiae et quia tamen non per se separatum existit , sed in quodam perfectiori, scilicet in persona Dei Verbi , consequens es , quod
a babeat perfnalitatem propriam. Et ara. 3. ad a. ubi hodbpsam significat sebstantiam particularem non quocumque modo , sed prout es in suo complemento. Secundum vero quod venit in umonem alicujus magis completi , non dicitur hypo sis : fui ma-xos , Nel pes r Et iliter humana natura in Cisso quamvis msubstantia particularis r quia tamen venit in unionem cujusdam c visti , silicet rarias Christi, prout est Deus Ohomo , mn potes dici bypostasis , vel suppositum . Sed illud completum , ad quod concurrιt , dicitur esse bypostasis, vel suppositμm .
44쪽
Christus Dominus ratione suppositi alterni, quod eamnem sumpsit in tempore , totus est sub qualibet paue
te natura assumpta . Cultus Cordis non potest esse absistus , nisi materialiter tantum, formaliter v ro nonnisi relativus . Eoque sensis non habet obj ctum reale , sedΡlum ideale contra consantem Ecclesia morem .
NE qua vero bine sumatur errandi occasio, diligenter est observandum , quod dum Cordi Iesu, prout accipitur
ut res adorata, rationem negamus cultus ab luti, non id intelligimus respectu Christi, cujus personae unitum supponitur, sed sola ratione ipsius cordis, quatenus nempe , quum pars sit humanae naturae, imo pars partium illius, hoc est, corporis , non habet in se conditionem, quae proprie requiritur ad cultum absolutum, ut nempe cadat in rem persecte completam, dc subsistentem per se in rationali, aut intellectuali natura . Nam de caetero quum Christi cor unitum si per nae verbi, Christus in suo corde, & in quavis alia parte corporis, quae divisa supponeretur a reliquis, adorandus esset adoratione latriae, quia totus est in corὸe, totusque in qualibet alia corporis parte. Quod ut melius intelligatur, & hujusmodi totalitatu intima vis penetretur ac ratio, praemitto cum S. Thoma I. p. art. 2. a . Hod neutrum genus es informe, masculinum autem es formatum distinctum, similiter famininum . Et ideo convenienter per neutrum genus significatur essentia communis ; per masculinum autem , in semininum aliquod suppositum determinatum in communi natura . unde etiam in rebus humanis si quaeratur , quis est iste respondetur Sors , quod nomen es suppositι . Si aurem quaeratur , quid est iste respondetur Animal rationale , o mortale. Atque hinc ad rem nostram praeclare concludit 3. P.
45쪽
DIssERTATIO COMMONITORIA .art. 3.co . His sicut patet ex his, quae in prima parte dicta sunt, masculinum genus refertur ad hypostasim , vel perso
nam , neutrum auxem genus pertinet ad naturam. In morte autem Christi licet animo fuerit separata a corpore , neutrum tamen
fuit separatum a persona Filii Dei , ut supra dictum est. Et ideo in illo triduo mortis raristi diwndum es , quod totus Grisiui fuit in sepulchro : quia tota persua suis ibi per corpus sibi unitum . Et similiter totus fuit in inferno quia tota persena Christi Die
ibi ratione anima sibi unita . Totus etiam Christus tune erat ubi que ratione divina natMrae . Et ad objectilm quod eorpus Irisis pars ejus opportune respondet μή I. quod cor us , quod tune erat in sepukbro , non est pari persona increatae , sed naturae ase sumptae . Et ideo per boc , qμod corpus Christi non fuit ἐυ inseriano , non excluditur, quis totva Cbrisius fuerit , sed ostendi ur , quod non fuit ibi totum , quod pertinet ad humanam naturam.
Nam ut addit ad 2. Ex anima , is corpore unitis consiluitur toralitas humanae naturae , non autem totalitas divinae personae . Et ideo soluta unione anima , es corporis per mortem , remansit totus
christus , sed non remansit humana natura in sua totalitate a , R docet etiam S. Augustinus lib. 3. de Symbol. cap. 7. Totus Fi
lius apud Patrem , totus in Caelo, totus in terra , rotus in utero Virginis , totus in Cruce , totui in inferno , totus in Paradiso , quo Latronem introduxit . .
Ex quibus ad liquidum constat, quod Christus aequa le-
a) Et eonsequenter In triduo mortis Christus non suit homo, ne subruatur a
ticulus mortis ejus , ut docet S. Thomas 3. P. q. o, art. q. cov. Mors enim hominis, vel a rimalis provenit ex separatione animae, quae eo ira rationem animalis, vel bominis.
Et ideo dicere Christum in triduo mortis bo. minem fuisse , pluiter, in absolute loquendo , erroneum est. Potest tamen dici quod risis In triduo fuit bomo mortuus. Nec re fragatur etiam post mortem Sacerdotem eum mansisse, quod est hominis proprium ;responset enim ad 3. Quod esse Sacerdotem convenit homini rarione an mae , in qua est Orcnis character. Vade per mortem homo non perdit Diadi m Sacerdotalam , ct multo minus Grisus, qui est totius Sacerdotii origo. Et confert quod produeit ex S Athanasio ari,in 1. arg. dum anathema dieit in eum qui totum bominem , quem assumpsis Des mirus, denuo assumptum , vel hberarum tertia die a mortuis resurrexisse non eonfitetur. Sed simul ad rem addit ad a. .d in verati illis Albanasius nou intelleκu quod totus bomo denuo ι assumptus, ideR omnes partes ejus quasi Verbum Dei par res bumanae narurae de myuerit per mortem; sed quod iterato totaliistas naturae assumptae M in resurrectione redi
46쪽
ge, &ratione cultu ab luto adoratur sive sub toto, sive sit,
parte naturae assumptae. Sed aeque simul intelligitur , totam naturam assiimptam , sue partem ejus , puta, Corpus , aut animam , sive etiam partem partis , ut Cor, non siilscere per
se ad cultum absolutum , quia propria caret persenalitate, sed persenae subjicitur Verbi Dei, tu paullo ante visum est 3 de loquens de Anima Christi si ecialissime docet S. Thomas 3. p. q. a 3 . art. I. ad 3. ubi GMAnim si non esset unita . Dei Verbo, esset id , es principali mum in bomine illo . Et ideo sibi praeerue deberetur bonor et quia boma es id quod esponssimum in. o. Sed quia Anim4 cissi est unita persona dignufi, im p naepraecipue debetur honor , cui Anima Chrisii ianitur . Restat igi rur, ut Adversiarii concedant, cultum Cordi delatum uti iei adoratae, etsi quidem ratione unionis h ypostaticae sit M se abse lutus materialiter, nonnisi tamen relativum esse forma, liter acceptum a . Hoc aurem semel statuto, prout ex praemissis
statuere debent, ad alterum scopulum iam appingunt. Quicquid enim proserunt pro speciali cultu Cordis Sesa ab ejus amore, & doloribus praesertim petitum, nihil facit ad rem; Tum quia non est certum apud Philo phas, an prima illorum motuum origo sit potius in corde, quam in cerebro , ut supra nos monuit se: me: Benedictus XIV. Tum quia licet primitus orirentur ex Corde , non sunt tamen ab eo , vel in eo, nisi prout est instrumentum Animae, quae seta jura tenet primi age iis, primique patientis, ut nos ipsi latissime probavimus in Observationibus ad Festum Cordis Iesu . Ex his autem essicitur,
, eictum Cordis carnei non esse quid reale, sed potius ideale, quod
rum terminis exprimendam censui, perspiacue suffragatur Damascenus Orn. I. deam
ginibus , in qua de materia , seu eam Christi haee habet . , stes ma-uriae Atictorem adora , qui ro re me maere Ha factus est, ct in materia et olun babhaere, ut per materiam mihi salutempraeFerer, ma- sertam Sero . per quis mihi salus parta est, MIeτe non de am , non tamen ut Deum: avi. Quibus Innuere voluit, materiam , seu earnem Christi, utpote sectam pers me verbi, non Verbi personam , divino affici eultu , nin ratione sui, sed inione divinitatis unitae; quod est eum esse abs
latum materialiter propter identitatem suppositi r relativum vero formaliter oblaeonsasam utriusque naturae proprietatem , me formam in eadem per na , vel
hyposta fi inerrata, di aeterna Hominu Dei.
47쪽
quod non suiscit ad cultus juxta pςrpetuq* Esclesiumorem, ut ducte prolut Vir starissimus Iustus Fon anipus Artehiepiscopus Ancyranus Iudi pio illo gravissimo, qu*d edi iuui
anno ITa8. contra novas Ohservatiqpes oblatas pro obtinendmossieto & Missa Cordis Ieru , Ilegitur inter opera posthum
Illius vitae narrationi adj ecta par. *. 8ag. Io . ad Io 8.ς Idemque monet etiam se: e: Renedictus Xl V. in 3 ima ersionibus, quas uti Promotox Fidei in ea Causa paravit. Ait enim sta g. s. cum αι rem risum , de cujus institutinis nunc agiatur , me Passionis in menta , nee Saur uissimi Corporis exta te is mundo reliquias respiciat , suadetur ex his, dictam insitu rionem , ut te a praxi Eccisia dissonam, non esse auctoritare δε-ἀis A sitaeae usitatenius permittendam .
Crepti. Gram n turale semper integrum mansit, ac indimisum . Et propterea typus est unitatis in ejus Corpore m=nico . Cultuae Cordis , utpote tendens in unam corporis partem , falseam ingerit divisioni speciem , eὸque ducit, ut putetur fuisse aliquando
divisim a corpore. SED quoniam, ut supra monui, ea mihi mens est atque
animus, ut cultum Cordis carnei vitiosum evincam in radice , hoc est obnoxium notae eultus falsi , non est, cur diutius iis immorer argumentis , quae quamvis suum obtineant fr- missimum robur , novamque virium accessionem accipiant ex multis , quae facile sequerentur , absurdis , coque praesertim , quod aditum aperiret institutioni novorum .Festorum quoad alias partes Corporis Christi , puta , Festo La eris , quod lancea vulneratum est, Festo Capitis , qu od spinis septum , Festo Manuum , ac Pedum , qui ci vis transfixi sunt , ut; laudati ponderant sapientissimi Auctores , & nos. etiam animad-C a verti-
48쪽
vertimus in nostris Observationibus; ea tamen, ut verum fatear, videri possent aliena a ratione praesentis instituti, quod habet , ut dixi , pro scopo falsitatem intrinsecam dicti cultus. Ad hanc igitur, missis caeteris, orationem converto , meque his cohibebo quasi finibus , quos amodo non facile transiliam. Quo vero facilius, ac maturius , quod sum orsus , expediam , duo praemitto , quae sunt adeo certa , ut non possint a quoquam In dubitationem adduci . Primum est, quod Corpus Christinaturale id sibi praecipuum vindicat, ut divisionis sit expers, di summa polleat integritate. Alterum vero, quod hoc ipsum
unitatem commendar ac signat in ejus Corpore mystico , quod nos sumus cum aliis membris Ecclesiae . Scripturae loca , quae primum adstruunt , descripta sunt in nostris obferivationibus , ει cuique sunt obvia. De secundo vero fidem facit concors Sanctorum Patrum doci H o non nihil delibatum est in ei clem Observationibus, sed & praecloi, Lma in primis sunt Scripturarum testimonia , quae Ecclesam tamquam unum , atque mysticum Christi Corpus, in reali ejus Corpore stcundum illius unitatis, & integritatis mysteria , frequentissime repraesentatam depraedicant . Huc spectat illud Joan .i a. ubi Dominus dixit : Si exaltatus fuero a terra, omnia traham ad me ipsum. Hue illud I. ad Gristb. I. ubi ad compescenduin Corinthiorum dissidium eo usque acerbitatis, & offensonis adducturn , ut anter se contendentes alter adversus alterum clamaret : Ego quiadem sum Pauli : ego autem Apollo: ego vero Cepha: ego autem
Apostolus Paulus hanc ipsam mysterio plenam integritatem Christi ante oculos eis posuit, vehementerque succensus in schisinatis auctores , quid ξ inquit: Divisus est Christus Nempe,ut hunc ipsum locum commentatur S. ThomaS 3 φ.q. 8 3. art. s. arg. T. pro inconvenienti habet, quod Christus divisus sit. Sed quid plura Nihil tam crebro insinuat Paulus,quam mysterium indissolus ilis unestatis Ecclesae, Corporis scilicet mystici Christi Iesu, persectum jam & absolutum in corpore earnis ejun tum corpus sumus in Iristo . Roman. I a. Acut corpus unum est,
49쪽
etr membra habet multa, omnia autem membra corporis eum sine Multa, unum tamen corpus sunt : ita christus. I. Cor. I 2.
Omnes unum estis in Christo sese Mad Gal. 3 .Er ipsum dedit caput I 'a -nem Ecclesiam , qωae est corpus ipsius Vse est pax nostra,
qui fecit utraque unum ...sehens immicitias in carae sua... ut duos condat in semetipso, s reconciliet ambos in uno corpore in seme ipse .... unum corpus,unus spiritus Vir caput es mulieris, sicut Christus caput est Ecclesiae quia membra sumus co oris us, de carne ejus ,-de ossibus ejus Sacramentum hoc magnum est , ago autem dico in CbrisO , in Ecclesia . Dbef. I. a. q. s. hb. 2. contr. Literas Petiliam Donatistas alloquens: Insani, inquit cap. 88., gladius Petri quamvis adhuc
carnali motu animi, tamen pro Christi corpore in corpus persecuto ris exertus est: vestra vero arma adversus christum divisa sunt.
Corpus vero cui ille caput est, idest Ecclesia ejus, per omnes gentes est. Vse hoe dixit, adscendit in Caelum , quo eum furor D-dorum sequi non potuit,'membra ejus in corpore , quod adpendens commendavit, furor vester oppetat. Caeterum in iis, qliae mox recitavimus , Apostoli Pauli testimoniis, illud accidere intelligimus, quod in divinis Scripturis observandum monuit Hippo i. situ Antistes tib. 3. de DO D. Chr. cap. 3 I.; Aliquando , scilicet, eapitis oe corpori , οῦ ω αγisti Ecclesiae per am nobis
intimari. Nam a eapite ad corpus , Vel a corporο ν--isitur ad c put ;'tamen non receditur ab una eademque persona . Tanta ea
inter Christum caput, & corpus ejus conjunctio i Quid nunc fiet si Christum caput, ejusque reale corpus ex carne dc ossibus constans, in partes sectum , divisumque finxeris Tale etiam fingas necesse est mysticum ipsum Christi corpus in partes sectile ae divisibile ; aut monstrum erit, in quo Christus caput erit divisum corporis individui. Sicque non una amplius Christi &Ecclesiae per sena in sacris Litteris intimabitur ; 8c ita etiam magnum illud indissolubilis unitatis, integritatisque mysterium, quod est in Christo & Ecclesia , repente evanescet. Ex his autem statim conficitur,in cultu Cordis carnei manifestam
50쪽
festam inesse salsitatem. Nam qui partem colit , qualis est eor imrer alias corporis partes, eam ingerit intuentibus speciem , quae partem a toto sectam , atque divullam exhibeat, quod nefas est in Corpore Christi. Nam , ut arguit s-Thomaseov. M mendacium, eum aliquis exteriusRnificat emtrarium N-ritati. Sicut autem significatur aliquid veria, ita etiam significatur aliquid am : εν in tali significatisne facti confissis exterior Rel gionis catus, ut ex supradictis paret. Et ideo si per eultum exteri rem aliquid falsum significetur, erit cultus pernieissus. Quod vero cultus Cordis,qui proprie tendat, ut Adversarii volunt, in ipsiunphysice Cor, eam ingerat intuentibus speciem, quae partem a tinto sectam atque divulsam exhibeat, tam notum est, quam quod notissimum. Nam ad rationem partium integralium exigitur, ustorum non ad' singulis partibus, neque secundum rotam virtutem Hur, neque secundum rotam ejus essentiam , sed omnibus simia, uehisce notat verbis S. Thomas 3 q. q.9 o. art. 3.corp. Unde cultus Cordis carnei significatione sua integritati adve satur Corporis' Christi, eoque nomine falsus deprehenditur& perniciosus, utpote derogans veri rati rei significata cluia sacrum Christi Cor semper coaluit cum integro illius Corpore, quod prophetice praemon
stratum Num. 9. verbis illis e M os ejus non confringem adem ipsa mirifice impletum testa diis. nota Dan. I s. Ad Iesum aur---πemssent , Mi viderunt eum jam mortuum, non Iregerunt Uus crura Facta sunt enim Lec , ut Scri