장음표시 사용
151쪽
natura diuidua sunt, sed propter communem uti litatem, diuidua:veluti ager vectigalis,& prssta tio vectigalis.l.communi, 7.D.commvn. liuid. Ι- rem iugum mularum Vno pretio venditum, si de redhibitione agatur.l.aediles,38, A. si forte, 8,D. ae dii. edict.Ite mortis caussa capio.l. qui duobus, 23, D.de cond.& demost.Ite plures res datae pignori. l.qui pignori, I9,D. de pign.Ite pretiit emptionis, cum plures emptoris heredes sunt.l.fistulas, 78, g. qui fundum, D.de contr.empl. Similiter usus natura interdum violatur, ut ex usu ustisse. fiat: quia hoc inquit Paulus)propter necessitatem fita.item quavis,IO,=.I,D.comm. liuid. Sic vestibulum comune binarum aedium, quanuis natura diuiduum sit,ut quilibet fundus,tame interdum propter necessitatem est individuum.d.l.arbor, I9,y.I, D. eo. Quid verbis opus cstpconstat inter omnes, nihil magis individuum toto iure nostro censeri, quam seruitutes prsdiales.Et tamen videmus eas per ac cidens , hoc est propter utilitatem, fieri diuiduas.& modo mensura, modo temporibus diuidi.l. ar bor,19,in sin.D.comm.diuid.l.via,s,si .I,D.de se uit. Nam si certa itineri vel vice regio definita sit, sola illa serua est: celene omnes libera'. l.certo, IJ, .I,D.de seruit.rustic.l.si cui, 9,D. de seruit. atque ita quae natura indiuidua erat seruitus, eadem per
accidens fit diuidua. Et hoc est quod dicitur, Modum imponi seruitutibus posse. l. q, y.I, D. deseruitvt. nimirum propter contrahentium utilitatem : ut modo dictum cst.Itaque Accursus in l.
si cum duorum, Ir, D.de stipes. ser. Vsusfructus, inquit , diuidi non potest. quanicis fructuum percipiendo-
152쪽
cipiendorum diuidatur utilitas utili iudicio com muni diuidundo,secundum R.Et paulo post, Est enim ustissemitus, ius utendi. & ita quoddam sim plex indivisibile: licet utilitas percipiendi diuida tur.Haec ille. Ex quibus ita disputatis cocludi potest,nihil esse absurdi,s v ff. qui sua natura indi uiduus est, per accidens, & propter facilem stru Gium diuisionem fictione dicatur diuiduus: cum etiam in usu & seruitutibus praedialibus, de quarum indiuiduitate dubitari non potest, idem in
Hereditas utrum diuidua,/ri indiuidua sit.
IvIDv A vidctur hereditas, multis de caussis. Primum, quia passim in libris nostris traditur,hereditatem diuidi in xo uncias,
quae assis appellatione continentur. l. interdum, IJ,=.I.& l.seruum, o,g.vit. D.de her.inst. & v num, ,Insiuill.tit.Secundum argumentu est,quod lege xo tab.inter coheredes volentes a communione discedere,iudicium diuisorium costitutum cst, quod Familiar erciscudae appellatur.l.I,& pass. D. semii ercisc. Tertium, quod eadem lege constitutum est, ut nomina defumni, siue suum, siue alienii aes csset, inter heredes pro citiusque parte diuisa sintil.vit.C.dea 2.her.l.6, C. Em.ercissi .heredes, 2 ,s .idem iuris, D.eod. Quartum,qubd Vlpianus scribit in l. quoties, 9, .heredes, D. de heri instit.heredes iuris successores esse:& si plures in
153쪽
stituantur,diuidi a testatore inter eos ius oporte re. quod si non fiat,omnes aequaliter heredes esse.
ubi apertissime sci ibitur, ius a testatore diuidi Quintum est, quod in iure nostro ea dicuntur dita uidua, quorum usus diuisus est. l.viar, 17, deseruit. id est, quorum partis usus per se costat. In liuidua
vero dicuntur, quorum partis usus nullus est. vi sons, vel puteus diuiduus est.l. q, D. comm .diuid. Aratrum individuum est, quia partis cius usus est nullus.l.quaesitum , Ir, s.squis eodem,D. de inst. vel instrum. leg. Cum igitur sinsulae partes here ditatis utiles sint, consequitur, hereditatem esse diuiduam. Ex contraria vero parte pugnant,primum argumenta superiore proxima quaestione proposita. Nam quatum ad primum,hereditas estius & res incorporalis. l.1, De rer. diu. I. pecunia 178.l.hereditatis appellatio,II9,D. de verb.sgia.&alasque ullo corpore iuris intellectum habet.l. he reditas, o,D. de pet.her. Quantum ad secundum, hereditas definitur uniuersitas, sue succesito in ius
res si successor uniuersalis, sequitur, ut hereditas diuidi non possit.l. quaedam, 9,ὸ.I, de edend. Qua- tum ad tertium attinet, per diuisione fieri plures
hereditates non possint. nam mus hominis duae non intelliguntur hereditates. l.iurisperitos,so,s .
veluti testametaria,in instituto:& lcgitima, in suo
vel agnato.na iure ciuili nemo ex parte testatus, ex
parte intestatus decedit.l. 7,de reg.tur.Et huc per tinct
154쪽
tinet sermula antiqui iuris , ut in testamentis perae; & libram unicus familiae emptor adhiberetur. .I,De test.ord. & apud Vlp. in Regul. & Caium in Inst. Quantum ad quartum, satis constat here ditatem esse speciem domini j. Itaque dominium appellatur in l.2, .ult.D.de bon.poss.sec.tabu.hcres enim nihil aliud est , quam dominus. s.vit. de hered. ques.& diffl.I,in princ. D.de succest. edici. Vt igitur dominium diuisionem non recipit, i. , D.pro derelata hereditas. nam qui totam hereditatem acquirere potest,is pro parte eam scindendo adire non potest. l.I, D.de acq. herea. 3c inlutatus in re certa,vel ex certa assis parte,in uniuer
quod heres dicitur is qui in defuncti locum luccedit.l.siis qui, 3 ,D.deiud. Succedere autem est factum,ac proinde individuum. l.is qui, 8o,s .vit. D.ad leg. Falc.Sextum argumentum suppeditat l. I, . 2,D.si pars hered .pet.& l.Pomponius, 8, de rei
vinLubi Vlp.ait, hereditatis possessionein uadiuisam esse.ncque enim hereditate pro diuiso a pluribus possideri posse: adeo ut coheres quatris luam
tantum partem possideat, cum extraneus alteram
teneat,tamen coheredi suo subtili ratione petitione hereditatis teneatur. Quinetiam adeo indiu1duam hereditatem csse,ut si tres sint,quorum sin puli trientem possideant, is ad quem lemis per tinet, singulos cosat sextantem reddere: ut irio
155쪽
quoque postea sextantem de suo triente restituat. s .item si, eadem i. Primum igitur intelligendum est,hereditate dupliciter usurpari.yroprie,pro tu re, quod incorporale est:improprie vero & abus ue,pro rebus hereditariis. Nam proprie ius ipsito successionis dcmonstrat, non res singulares.t.b norum,2O8, De Verb. sig.l.3,D. de bonoripos L Improprie vero Cicero in Top.hcreditatem desinit, pecunia qiue morte alicuius ad alterum peruenit. Na aliud est hereditas, aliud res quae per eam acquirutur. .2,Inst.de reb.corp.& incoi p. Neq; s iis considerate Seneca scribit de benes. 6, Iurisco-sultorum argutas esse ineptias,qui hereditatem negant usi capi possie, sed ea quae in hereditate sunt. Nam cum hereditas si incorporalis , cadere in illa usucapio no potest. l.struitutes, Iq,D.dc seruit. Itaq; venditor hereditatis euictione non prςstat.l. 2,D.de hor.vend.quia vendit, non quod ccrte est,
sed quod sortasse est:vt s sorte nihil sit,nihil ven dat:s denique plus dani sit quam lucri,id vendat. I.hereditatis,119, De verb.sg. Et ea scin de caussa posscssoria hereditatis petitio etiam in eum qui renullam possidet,sed ius tantum quas possidet, c5ccditur.veluti in debitorem hereditarium.l.regulariter,9,D.de hered.pet. Sccundo intelligendum est , Totum uniuersitatis hereditariae dupliciter considerari.Primitin, ut totum integrale: deindem uniuersale,ilest,ο κὰκ καθολοα Vt praeclare docet Aristot.Metaphys .a capite, ολον λέγετα3 &c. Nam locum ascribere nimis longum videretur.Illud corporale est,quod tribus corporum generi
bus constat, quorum insgnis est descriptio invulse
156쪽
uig.l.rerum mixtura,so,D.de usiirp. Hoc incor porcum est,& iure constat: atque univcrsitas iuris line corporis intellectu appellatur.l.hereditas, O, De her.inst.Cum autem neque corporalis res, in
corporalis pars dici possit, ncque vicissim haec it litis, praeclara & ad usum viis & ad oblectationem
animi doctrina colligitur, ut nulla res hereditaria pars sit hcreditatis.l.quanuis,iq,D. siq.omisi caussi test.adeo ut nec legatum pars hereditatis sit: l. qui fundii, 87, .s,Ad leg.Falc.n O magis quam res peculiaris,pars est peculij. l. ,s .s aere,D. de pecul.&res dotalis,pars dotis.l.I,in s .princ. D.de dot. releg.l.quod dicitur, , D. de impensin res dotat. Ἐ-iusque rei evidens argumentum est in seruituti bus, quaecum natura sua indiuiduae sint,quantum uis multi hcredos scribantur, quantumuis multae hereditatis partes sant,tamen non diuiduntur,scd in solidum tum omnibus,tum ab omnibus debentur, Vulg. l.2, coem smil. D.de verb.oblig. Qus cum ita se habeat, secundum utranque hanc distinctio nem concludendum est: cum hereditas proprie vereque usurpatur, hoc est pro toto uniuersali, sue pro iuro uniuersitatis, eam esse indiuiduam. Cum autem improprie pro rebus hereditariis usurpatur, Gpro toto integrali,tum appellari diuiduam.Vnde solutio contrariorum argumentorum omniumpcrfacile intelligitur. Nam quantum ad primum, constat partes assis non dici nisi rerum neredita
Harum. Quantum ad.secundum, nomo nescit Familiae vcrbum in lege x II tab. pro bonis & rebus hereditariis usurpari .l.pronuntiatio, I93, M. I, De
Verb. fg.ac propterea familiae erciscudae iudicium
157쪽
dici, quia iudex familiae erciscundae non hereditatem diuidit,sed res hereditarias. Tertium autem argumentum eiusmodi est,ut retorqueri in cotra riam partem possit. nam ex eo ipse quod lex x litab. hanc hereditariarum rerum partem diuisam esse voluit, colligitur & eam sua sponte ac natura
indiuiduam fuisse, & reliquas de quibus lex nihil
cauit, indiuiduas esse.arg.vulg.l.praetor, IO, D. de
D. de acq. rer.dom. ubi tigni iniimcti dominium, quod translatum non fuerat,vindicari iure ordinario poterat. sed propter legem x II tab.& ius extraordinarium utilitatis publicae causa ab illa in ductum, vindicari prohibetur.l.I,D. de tig. initust. l. 6, D. ad exhib.l. in rem actio, 23, g. tignum, Derei vind.Sic cum hereditaria nomina indiuidua natura essent,utilitatis publicae caussa , lege X II tab. sancitum est, ut ipso iure ac sine familiar erciscundae iudicio pro partibus hereditariis diuiderentur. Quantum ad quartam obiectionem, satis constat, Omnes coheredes usque ad familia: erciscundae iudicium in communione manere. l. non possilinus, T,D.s pars her. pet.& l.I,D.fam.erc. Repugnant autem,partes hereditatis diuisas a testatore fuisse,& post eius morte communionem manere. Nam quae iuris communio separatim inter plures intelligi potestZait Paulus in l.arbor, I9,M. 2, D. comm. diu.Necesse est igitur, cum dicimus hereditatem dc ius a testatore inter coheredes diuidi, significa ri partes pro indiviso. quod Ucrte ostendit textus d.l. non possumus,ubi essectus petitionis heredita
ut hereditatis partes pro indiuiso
158쪽
possideantur. Postremum autem argumentum a parte ad totum integrale, ad res hereditarias per tinci: cuius solutionem superius exposuimus. Ex quibus perspicuum est, hereditatem ex eorum es si numero, quae communionem recipiunt,diuisio nem non recipiunt.
debitor solutionis partem offerens nullo
S E hac quaestione pugnantia videntur sta tui a Iuliano & Modestino, in l. quidam,2Ι, D. si cert. pet. & l.tutor, I, M.I, D. de Usur. Sed adhibenda trium temporum distinctio videtur.Primum mouendae controuersiae,quod est ante litis contestationem: hoc cst, prius quam in ius ad Praetorem adeatur.l. diuus, 3, & l.sed & s lege, a ,s,.si ante litem, D. de petit.her.l.I,C.de lit.con test.Alterum in litis contestatione, quae apud Praetorem in iure fiebat.vt d. g. si ante, & multis per uulgatis.Postremum tempus est, cum apud iudicem a Praetore datum caussa disceptatur. l. si reus, 73,D.de procurat.l.Aedilcs, 23, M. item sciendum, D.de Aedil .cdict. Ergo si ante litem contestatam cum debitorem creditor appellat, partem debitor offerat, creditor autem recuset,quanuis eam debitor obsignet , eius tamen partis ustiras non sistit. Atque ita Modestini locum accipio dum arbitror, in dest.tutor, De usur.unius enim obligationis una
eandemque indivisam solutionem esse oportet r
159쪽
quo pertinet l.Iulianus, is,=.Osferri,D.de act.emp Bona autem utriusque gratia solutionem partis &sortis debitam imminui, & eius usuras sisti, costat ex l.stipulatus sunt,', ρ .i, De solui. Qui decem de bet,inquit, partem soluendo , in parte obligatio nis liberatur:& reliqua quinque sola in obligatio
ne remanent. Vbi autem ad Praetorem vetum est,
tum si iusta caussa Praetori videbitur,pro inre In perij & magistratus poterit iubere creditore ob latam partem accipere, & pro ea parte litem im minuere. veluti si debitor partem se debere satea tur,partem inficietur. qud pertinet d.l. quidam,D. si cert.pct.cui iungenda est l.permittenaum, 8, D.
si pars hc.pet. Nam cis quod Iulianus ait, ossiciu Praetoris esse,lites diminuere,pinguius intelligi scpotest, quasi pars de sorte & sortis usura detractast:&crcuitor de reliquo tantum litigare cogatur: tamen Vetus verbii eme animaduerto, Lites dimi nitere,pro disceptare, & dirimere.ut in l.2, D. de acq.& aq.ptu.&apud Cesarem lib. 1,Habcre sese quae de re communi dicere vellent, quibus cotrouersias minui possc speraret.Et lib.6, In pace nullus communis est magistratus:sed Principes regionum atque pagorum inter suos his dicunt, c5tro Uersasquc minuunt.Item apud Cic.Acad.2,Sed ut minuam controuersam, videte quaeso &c. Quod si creditor recuset,nihilominus Praetor Cum compellet: quia iudicium nonnisi in reliquam partem dictabit.Eiusque imperij cxeplum est in l. si cuius,
diuid. Cum autem ad Iudicem res deuenit, quia Iudex
160쪽
V S T. I L L. L I B. 1 et Iudex priuatus ac sine Imperio est , neque quic quam, nisi quod sui iudicij est,statuere potest, &in stricti iuris iudiciis ad summam a P tore prae
scriptam astrictus est: tum vero non dubium est, quin nulla ipsius in creditoris iure deminuendo potestas sit. l.ut fundus,I8, D. comm.diu.d.l.ardi les, De cedit.edict.& l.pen. D. de consessi Et huc pertinet l.lecta, qO,D.si cert.pet. cuius haec sente
tia est, Paetiim de sorte per partes soluenda statim post sortis & vshrarum stipulationem adiectum, in stipulationem diffusum est : & usurarum obligationem pro rata pensionum diuidit. Causis autem constitutio haec est. P. Maevius credidit Titio centum aureos. stipulatus est eos sibi Kal. proximis reddi,& nisi reddantur, usuram centesimam, id est,unum menstruum aureum in centenos.Post conuenit inter illos,ut sortem particulatim solue re liceret.Primae Kal.sne solutione abierunt.Μar
uius integrς sortis usuram petit. Titius solius pri mae pensionis non soluis usuram offert. quasi pa
ctum stipulationi continenter adiectum per Omnes eius partes diffundatur, eamq; uniuersam im mutet, atque actionem informet. Paulus respon
dit,pactum de sorte per partes soluenda,ad utran que stipulationis partem, hoc est, sortis & usurarupertinere.Et quanuis usurs pecuniae credits deberi ex pacto etiam stipulationi continenter adiecto non possint,l.Titius,rq,D. de praesc.verb. s.si tibi, I7, D. de pact.l.ῖ,C.dc usur. tamen hoc casse usuras non ex pacto, sed ex stipulatione per pamim re novata & resormata deberi. deinde quia usurs pecunis credits non ipso iure, sed ex mora tantum