Compendium logices, a Jo. Henrico Schellenbauero ..

발행: 1715년

분량: 271페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

xm De Enunciatione. DE OMNI. scit cum praedicatum OMNI Subinjecto, & siemper competit: ut, homo es bipes

t μ) PER SE est , cum 'lentialiter ISubjecto

Praedicatum tribuitur: ut, homo es animal.

Nota 1 Essentiale vel est constituens, vel confovens. ILLUD rem in suo Esse constituit ; HOC tanquam proprium quarti modi sequitur τὸ Esse. E. G. Animal este, est pars constituens hominis, at moveri pose , consequens animalis, prout Corpus habet.

J UNIVERSALITER PRIMUM es cum aliquid Subjecto tribuitur PRIMO, S QuATE-Nus tali. Sic t τὸ rationale tribuitur homini, ut tali , ceu forma. Rationale ut tale est risbile, & habet saeuitatem ridendi. Exempla sunt Aristotelica. Carte ianus diceret: Substantii euitans susceptiva Idearum omnis generis, ut talis ; Cogitatici ut talis, semper est in Actu, uti & Anima ,s Cultatio. &e.

Quo plex es Gradus Probabilitatis 'Iterum triplex r cum aliquid verum VLdetur vel OMNIBUS, vel PLERIS RU E , vel SAPIENTIBUS , iisque vel OMNIBIS, Vel EMINCTIORIBUS ex illis.

observ. I. Necessiria e oh o terminorum, non pendet ab autoritate, sed Ratione cujusvis . Fieri autem potest, ut Ratio fit corrupta ut omnium in

sacris Mysteriis ) vel passione impedita, vel labrica Per negligentiam. Sic quidam aliquid se putant

122쪽

λώς- της Demonstrationum Mathematicaria umma es Necessias, quae dari possit. II. Necessaria vocantur, quae ommuin intellectum necessitant, rite declaratis & rationibH, &terminis. Puta intellema ut compotem, non rudem, non barbaFum, non caecum &praeoccupatum. Sie si homini pertinaci Solem in manu praeferas, nihil eredet, nihilsciet, aeque ac truncus. III. Probabilia sunt quae CREDIBrLiTATm veriaecipiunt ab aliorum consessil, vel dissensu.

Enimvero T. Testimoniorum multitudo non Ueritatemessicit, sed meritatis Suspicionem. E. Orto in ter plebem Sc Sapientes dissensu, quis Sapienavit, a cuiusvis arbitrio pendet existimare. Assiugendum tamen iis, quos in arte experti pro talibus habere non verentur. Character veri est Lux es ordo. In Sacris multitudo amrmantium nihil emcit, ut potius contraritim debe t praesumi, quhd primiceriis Se liMUerium crucis re Christi occalletur. I. Cor

I. A Per se, ad De Omni valet Conse

quentia. Vulgatus Canon est, & patet ex antecedentibus. quoniam quae ad Gentiam pertinent, SEMPER, &UMNI competunt.

1 I. Enimciatio Topica, in se potest esse

123쪽

tuomodo dividisse Enunciatio ratione Qκalitatis. Ratione Qualitatis Enunciatio est imativa vel Negativa, Κ hinc: Hera vel Fama. i. Quae est Enunciatio Urmativa iIn qua praedicatum cum Subjecto consponitur. Ut, μι est Stella. Deus est adoraηdus. Estque ratione modi praedicandi non1mica, vel

nonrmica , cujus Praedicatum est Genus, Differentia, Species, vel Definitio. Ut, Leo est animal. Homo est animal rationese. Paron mica , cuius praedicatum est Proprium vel Accidens , vel aliud quodvis extrae Fntialiter conceptum. Ut, Leo rugit. Ens est unum. DEUS U

Omnipotens. Hota: Propositiones Ahineas hunc referunt Theolo- i in quibus termini se QuAsi - essentialiter,

124쪽

Lib. II. Iosaut quast - extra - silentialiter respiciunt. V. g'λογος est Deus , λογος est earor Adde propositiones Sacramentales Panis est corpus Chriasti&c.

Quae es Enunriatio Negativa 3 Ut

Sol non est animaI. Imagines non sunt adorande. Observa. Ad Negativam requiritur, ut Nega tio non eadat super Extrema, sed super Copulam: quod fit r. Quando Copulae immediatὸ praeponitur. Ut,mmo non est doctus. a. Quando ponitur ante Sionm quantitativum. Ut, Non omnis homo est doctus.

a. Quando io Signo quantitativo inclusa est, Ut, Nullus homo es equus. Quae est Enuntiatio Hera Quae amrmat assirmanda, M negat negam da, seu, quae cum RE consentit. Ut, Pηrgatoriηm est fgmentum. Infernus non es Igmentum. Quae es Enuntiatio Falsea rQuae assirmat neganda , Si negat assi manda, adeoque cum Re non consentit. Uti

s 1 In In qua Praedicatum a Subjecto divellitur.

125쪽

res DeEnunciatione.

Infernas est fgmentum. Purgatorium non e gmentum.

I. Fundamentum Assirmationis est Eratremorum nram, Negationis , Dr-υλ

Ut unum de altero vere affirmetur, requiritu ut id, quod affirmatur, sit naemero idem cum eo, de quo affirmatur, saltem quoad Rectum. Sic dico: albedo est colar, quia albedo & color sunt idem numero, essentia scilicet numerica. Quamvis autem non possim dicere : Ovum es albedo; quia Ovum est Substantia, Alaedo vero Accidens. Possum tamen diceret ovum est album. Quia Idem Subjectam, quod est ovum, est idem, quod est album t sit Ψι Album dicit duo: Unum in Recto, nimirum Rem, quae habet Albedinem. Et alterum in Obliquo, ipsam scilicet Formam, quae habetur. Estque expreste hic sensus : ovum est ovum aI-ham Res, quae est ovum, est Res quae habet abbedinem. Τurbetur nemo terminis in casti recto Sc obliquot nam eum unum de altero exprimitur in Casu recto, identitatem notat. V. G. Leo est animal, virgo es pulchra, h. e. res puIchra. Si in obliquo, aliquid cle re lagnificat. Stesion possum dicere; Pirgo spulchredo, sed aliquid,quod B etpulchreilinem, vel pulchredine instructum ornatum Sue est.

Nega

126쪽

Lib. II.

Negativa; aliud de Subjecto la Praedicato affirmate vel negath aliquid exprimi.

tate.

lli Enunciationes contingentes habent

determinatam veritatem. Ilitellige in Se : Quanquam enim intellectus Mitus Contingenter futura neque ex Caufis tutb eoIligere possit, neque in seios, cquae DEt perfectio est futura tanquam coram existentia in tueatur; determinath tamen vera sunt, aut salissa. Nequesuctuat veritas, quemadmodum im- PrudenteS opinantur. Huc refer fis Seleηtiam Mediam in Theologia decantatam.

ΤΙΤΑΤΙS. Quomodo dividitur Enunciatio ratione Quantuatis tRatione Mantitatis Enunciatio est uni. versalis, Particularis , Inde ita vel Si ω-

laris.

127쪽

iog De Enunciatione.

Adeuratilis Enuneiatio ratione Quantitatis dividitur in Distributivam Sc SinguIarem. Distributiva est vel indes-nita, quae constat Subjecto distributivo non distrivato. Melavis tendit deorsum a vel De finita, quae constat Subiecto distributivo distributo. Et haec DEFINITA iterum est vel universalis, vel Particularis.

Sua est Enunciatio universalis Cujus Subjectum Signo Universali, sive Amrmativo, sive Negativo difinitum est.

- Ut, Omnis credens salvatur. Nullus incredulus salvatur.

Quaesunt Signa Universalia 3 Signa Universalia Amrmativa sunt: Omnis, quicuη i uti uteri Sc. Negativa:

Nullus, nemo nihil, neuter. Signantur literis A & E; hinc versiculus et inserit A; Negat E; verum generaliteν amis

Nota. Literae A. E. 'ut M I. . propterea inventae .nt ut serviant dignoscendis syllogilmorum modis, Mreductionibus. ut, CΕλrΕ, CAmEstrΕs.

Quae est Enunciatio Particularis 3

Cujus Subjectum signo Particulari rursus sive amrmativo, sive negativo defini

tum est. Ut, Quidam homines credunt. Quidam homines non credunt.

Qua suntsigna Particularia Signa Particularia Assirmativa sunt:

128쪽

Lib. II.

Signantur literis I. M. O. juxta versum: serit J. Negat O ; sed particulariter ambae. Quae est Enuntiatio Inde finita

Cujus Subjectum nullo signo definitum

est. Ut, planta foret. OEsERvA. Si materia est necesaria, tum Enum ciatio indefinita admittit Signum Universale ; Si Contingens, Particulare, ex gr. Propositio: Homo es Animal, admittit signum universala: Omnis Homo ess animat: quia animal de homine praedicatur necesario. Contra Propositio: Homo es doctus: non nisi particulare signum admittit: Quidam Homo est doctus, quia doctrina de Homine praedicatur contingenter. Quae es Enunciatis Singularis 3

Cujus Subjectum est individuum. Ut,

Alexander Magnus est Rex. Bucephalus es equus.

Subiectum Enunciationis Singularis aliud dicit Simplex, ut, me liquor est vinum et hac bestia mordet. Aliud Complexum, quod rem continentem cum contentasmul innuit: ut, si dolium monstrans dicas: me est vinum Rhenanum. Et hae Ε nunciationes dicuntur Exhibitima. Ad quas referunt Sacramentales: Hoc est Corpus meum. me es Sanguis meus.

129쪽

De Enunciatione

l. in Enunciatione affirmativa disribuitur Subjectum; in Negativa Subjectum M

Praedicatum, Ut, Omnis Homo est animal. id est, Et Petrus aliquod animal, Et Paulus Nullus homo es lapis. id est,

Nec Petrus, nκ Pantas dic. Est nec ille, nee iste, Sc. Lapis.

I. Quando aliquid negatur de aIiquo, illud fit non secundum comprehen onem, sed descensonem. Do Exemplum. Nullus homo est BRUTUM. Brutum B satur de homine, quoad descensum ad inferiora, qualia sunt, Leo, a nus, equus Sc. Minimh verb secundum omisne id, quod in conceptu bruti materialiter continetur rruale est, notio Substantia,Viventis. animalis. Haec enime homine negari non possunt, nec Liant. II. Assirmatio econtrarib UNIT praedicatum Subiecto quoad comprehensionem, minime vero secundum descenso nem. Sic nomo est anima substantia, vivens Scc. minima vero bestia, quae ut Species sub animali continetur.

it. Vox omnis accipitur Synecdochice, Collective M Distributive. - i. S necdochice pro majori parte, fur vise i ut,

Omnis Iudaea exivit adIohannem.

Matth. Il. 3. Omnis Hierosolyma, sive omnes in. golae Hierosolymitani perturbata est. id est, plarique.' Adde, , quandoque Iimitate ; Quomodo enini ad hunc Syllogismum relponderi posset. Omne Animal erat in Arca Noae : Atqui pisces erant animalia : E Nisi

130쪽

Lib. u.

tere potest, erat in arca. Pariter, ad Syllogismum: omnσId, quod non eX fide est, peccatum est: Atqui fides ipsa non est ex fide. E. peccatum est. Nisi rursus fimit.-j. Omne OPUS non omne ENS, quod non ex fide est, est peccatuin.e Quit ratione Vox omnis sumitur Sc explicatur. I Cor. XV. 2 . Omnia subiecit sub pedibus ejus. - autem dicat: omnia subjecta sunt ei. sine dubio subintelligendum prater eum, qui subjecit ei omnia.

Omues Evangelista sunt quatuor. Omnes mri erant ferὸ duodecim. Actora 9. . . Omnes Murtembergenses sunt totus Ducatus. Ubi notandum, quod in huiusmodi Enunciationibus Vox omnis fit pars Subjecti, non nudum Symategorem 3. Distributive, idque UEL incompleτὲ, pro geneis ritius singulorum, ut allerud Ut, Matth. li I. 8. c. IV. v. 23. curavit omnem morbum, id est, Omnis generis , ollastis stransfhnin . MLL completὸ , pro singulis Generum, itur esse utibi the. Et hoc ultimo modo sumtum facit Propositionem universalem. i

lli. Signum quantitativum debet addi Subjecto, non Adjuncto vel Syricategoremati Subjecti, sique fiat, Signum quanti

tativum non erit. V. g. Omois hominis, aliqua pars est caput. Omnis contradictionis altera pars es vera. Hic To Omnis non est Sgnum quantitativum propositionis, quae sic debeat formari. Aliqua pars hominis cujusvis est caput.

Astera pari Contradictionis cujusvis est vera. Talia

SEARCH

MENU NAVIGATION