장음표시 사용
251쪽
Disp. VI. Art. VIII. creaturis , nou signis:at diuersitatem suppo. sis i, sea solum diuersitatem form rum accideσtalium s ιta eum dicitur Christus aliud γ aliud, non importae diuersitatem o po ii,uel hypostasis , sed naturarum . Et ho probat ex Nagian Zeno ep. ad Didimum docente, Aliud, & aliud sunt ea, ex quibus
Saluator est, non autem alius , Ur alius , in Trinitate uer, alius,'alius dicimus,ut non subsistentiam confundamus, non autem aliud,
di aliud, ne substantiam diuidamus, quibus concinit Aug. lib. con Felicia n. c. ij Ira
homine non alius homo anima , alius homo
corpus, sed aliud anima , aliud corpus; sic in mediatore aliud Dei filius, Aliud hominis Alius, sed non alius, ct alius , sed unus , ω ia
Queres a. An Christus existat per m- Iam existentiam increatam Verbi λ ν. Christinn existere per duplicem existentiam, alteram creatam propriam humanitatis, & alteram propriam Verbi; ita ut prima eompleatur per secundam , in esse unam existentiam Christi compleuatam. Probatur ex dici is in I. phys. ubi statuimus uniuersaIiter, cuiuscumque rei existentiam esse realiter identificatam cum eius essentia,quidquid contradicant Thom istae. Ergo toto
existentiae,quot essentiae, Atque adeo quia in Christo sunt duae naturae realiter distinctu, singulae habent proprias existentias Praeterea existentia est perfectio absoluta propria essentiae, & relativa propria
252쪽
De et nione 'possaeiea. a s lyria personarum, ut probauimus in tr. de Trin. diis. is . ar. a. Vel ergo Christi humanitas existeret per existentiam absolutam, vel per relati uanas Non primum, quia uniretur in natura diuina immedia tu, quod ar. q. vidimus esse falsum- NNque secundum , quia existentia Verbitransiret in esse humanitatis, cum non spossit existere,nisi per existentiam secum identificatam, quod supra ut absurdum impugnauimus. Hoc non valet de subsissenis a creata, quae cum realiter dist n-Luatur a natura, potest suppleri per alia, absque naturarum confiusione.
Quaeres An in Christo sint pIura e sese, Vel unum . esse unum substantiale Completum, ex pluribus compositum , Per unionem in eadem persona . Probatur ex dictis , siquidem in Christo sunt
cluae naturae realiter distinctae, facientes U-
num per se, unitate eiusdem suppositi . Ergo hoc unum supposita liter, constat ex pluribus substantialiter diuersis, quorum fingula cum vnione substantiali, retineat proprium esse, distinctum ab alijs, ut diximus in primo quaesito Queres φ An Christus inc perit esse , Se sit formaliter creatura Hanc quaestio nem pro dignitate resol uimus in disp. me lib a.disp. 3. an. 1. ubi stetimus pr. parte affirmat tua . Quibus; addo Augustinum qui in io . in Io. inquit, Antequam mundus fieret, nec nos eramus, neci σ
253쪽
xs L UM, VI. Art. Vm mus de non esse, ad esse, ita & Christuo, non quidem ratione suppositi , de quo
Christus dixit Io. 8. Antequam Abraoam feret, ego sum, sed ratione umonis cuin humana natura . Vnde elicio etiam rationem ; siquidem nouitas unionis inter extrema, inducit nouitatem compositi , resultantis ex talibus extremis unitis, ut
per se patet. Sed Clisestus dicit compositum, ex natura diuina , & humaua , ut unitis in persona Uerbi aeterni . Ergo cum haec unio DCta sit in tempore,& hq cst causa formalis compositionis taliuin naturarum, etiam compositum, quod eae eius unicus essedius formalis,est factum in tempore, adeoque est formaliter crea-riim, non quidem ex nihilo, ut dicebant Arriani, sed ex Verbo praxistente, raho manitate de nouo facta, & de nouo substantialiter unitis, in persona eiusdem Verbi, ut egregie docent , Nazianrenus, Ambrosius, & Aug. Nam primus or.3 inquit, O nouam mi ionem, o admirandam temperationem 3 Rui est , fit oe qui non eis , ineatur : di secundus lib. de fide c.q.
Eumdem dico ereatum esse ex Virgine, cre eum ex homine , qui es generatus ante ocula: Et tertius lib q. de Trin. c. Is factum quippe creaturam , per quem facta est omnis .
Trea ura, omnem creaturam tessem habere
nortebat: & ser. I 6. de temp. Propter nostcreatus est creator ἰ & ser. et S. Creatur exm tre , quam creauit. Quibus concinit
254쪽
De unione hosatiea. elamamus, non esse per culum, illum disere creaturam, loquendo de Christo.
Quaeres S. An Christus secundum quod homo, sit Deus Resp. negatiue,cum D. Tho. hic qi6.ar. ij. Et ratio est, quia licet homo. in Christo dicat suppositum quod est Deus, quia tamen haec redupliacatio reduplicat naturam humanam , quae non est Deus, ideo Christus secundi uxillam non est Deus. Aliter, quia naturae humana conuenit omni homini , Oinnis homo esset Deus, quod est falsum. Quaeres 6. An Christus secundum quod homo, si persona 8 Resp. negatiue,cum
eod. ibid. ar. 0. Et ratio est, quia curri:
humanitas non habeat in Christo propriam subsistentiam, secundum humanitatem Christus non est persona; aliter es- set ita illo duplex persona , nempe temporalis, & aeterna, quod supra reiecimux ut haereticum . Neque obstat, quod in
Christo humanitas personetur Uerbo terno, ita v vere possit diei, quod per sona Uerbi, si persona humanae naturae. Cum enim/ hqc personalitas non sit debita, & multo, minus causata ex principijs humanae naturae, non illi conueni: ratione sui , sed ratione diuinae natura ,, cum qua unitur. Ergo si accipiatur seo . sim ab illae, sicut accipitur in tali props sitione, nulla.illi conuenie personalitas.
Vnde sequitur,. quod cum in utraque natura sit una persona composita , ut di
cium est , haec possid dici diuina , & huin
255쪽
Di p. VI. Ar. VIII. mana, ut probat Suar. in fine q. I 6. Quaeres vltimo, an in Christo fuerine duae voluntates Sed quia hoc specialiter spectat ad quaestiones de Christi voluntate, & libertate, ideo differimus ad ii Ialoca soIutionem , & pro nunc respondermus affiniatiue.
256쪽
Iogis de subsistentia, quorum plerique admittentes in Deo subsistentia absolutam, veI A gant relati uas, vel earum cum iIIa a ciabilitatem propugnare conantes, va rijs,ijsque dissicillimis quaestionibus exagitati, a propria materia , ad philosopIricas tracti, theologiae studiosos inutilitet vexant, & sacrosanctum Incarnationis mysterium , non solum non explicant, sed reddunt dissicillimu explicatu . Supponentes ergo,non dari in Deo subsistentiam absolutam , quam tib t. disp. meta disp. 3. e scholis eliminavimus , & ad mittentes solam triplicem subsistentiam relativam, ut propugnauimus in tr. de Trin. disp. I S. explosa penitus ab lirta, & praeterea supponentes , subsissentiam cuiuscumque naturae creatae, esse aliquid negat tuum , quaeremus I An sΟ- Ius filius fuerit incarnatus p x. An plures persons possint assumere eamdem naturam8 3. An eadem persona possit simulase
257쪽
1 3 6 Di . VII. Ar. I. sumere plures natura An possit Deus assumere naturam inrationalem p S. An verbum assumpserit omnes partes naturae humanae ' Et demum, an hae partes.suerint assumptae cum aliquo ordine l
An solus filius fuerit incar ratus
VIdetur, quod omnes diuinae personae
fueritnt incarnatae,.ut dicebant Sae helIiani, qui non distinguentes personas, quod uni tribuitur secundum rem , Omnibus tribuendum iudicabant, quibus ad hae sere,praeter Petrum Gnaphaetim, etiam alij haeretici,dieti Patripassani; ijsque videntur non dissentire quicumque sentientes cum Durando, diXerunt, unionem hypostaticam immediate , & per se te minari ad subfistentiam absolutam diuinae naturae, seu ad ipsam deitatem, quat nus est hic Deus. Quamuis enim conem tur limitare hanc terminationem ad filium , per hoc quod subsistentia illa commun S modificetur personaIitate miisj; tamen quia non admittunt, suhsistentias relativas, non possunt eXplicare, per quid proprium filii, terminatio humanitatis per modum sub istentiae, seu termini substantialis intrinseci, determinetur ad illum solum . Fundamenta huius erroris
Possunt esse Primo quia persona Verru
258쪽
hi, non dis inguitur a deitate . Ergo sivnio facta est in tali persona , facta est in
deitate, quae cum sit omnibus communis, faeta est unio omnium personarum. a. Paternitas subsistit immediate ea-ctem subsistentia, qua subfistit illius, non
tamen unitur immediate cum filio. Ergo per hoc quod humanitas terminetur ij mediate subsistentia absoluta filii, non sequitur quod terminetur etiam a P
3. Humanitas pendet a Deo, ratione omnipotentiae, per suam habet ut sit prima causa uniuersalis . Sed Verbum terminat humanitatem,terni inando eius d pendentiam a Deo , vra causa primα Ergo terminat per omnipotentiam,adeo
que per naturam, cuius illa est peris etio absoluta . 4. Quamuis essentia sit principium quo Pater generat, & sit in filio, non tarimen filius generat. Ergo per hoc quod
filius per naturam terminet humanitatem , non tamen illam Per eamdem terminat etiam Pater. s Filius ut terminans generationem aeternam, est Patri coaeternus, &consub santialis, coimmensus,&c. Ergo si Chrianus,ut est hic homo,terminaretur a filio per proprietatem personalem , includeret filiationem aeternam , per quam es et aequalis, coaeternus , consubstantialis, &eoimmensus Patri ConcIusio, Solus fidus ea imarnatus er
259쪽
relativam, noeuram humanam Est de fide.
Probatur I. ek Conciliis Toletanis MN i j in pro f. fid. ubi dicitur , Incar IM-nem flj Dei tota Trinitas operata esi, quia . inseparabilia sunt opera Trinitatis. intelliis ge per modum causς essicientis Solus ra- meustius formam serui occepit, in singulariatate persona intellige per modum termiani intrinseci non in Gnitate diuina naturAE: in eo quod proprium est*j , non quo
Triuitati commune est. Et in o. Synodo aet. S. sub fin. Luia Pater , Spiritus Sanctus nihil incernatione habent commune , nisi benignissimam moIuntatem, perquam videIDcet tota Trinitas vo Iuli incarnationem
filii Dei. Quibus plures alias addit auctoritates Suar. hic disp I 2. secl. 2. Deinde quia si filius non terminasset humanitatem, per solam ,& propriam subsistentiam relativam , illam terminasset per subsistentiam absolutam, veI per aliquod essentiale, seu per ipsam naturam Sed hoc est absurdum, non soli im quia repu gnat allegatis definitionibus, sed etiam quia faceret quod tota Trinitas esset incarnata, cum sit impossibile , incarnatio nem fieri in praedicato communi tribus,& unum solum incarnari. Ergo solus filius per propriam subsistentiam termina. uit humanitatem . Et ideo de illo solo
dicitur Io. 6. Verbum caro factum est. Adi Dico , errorem Sabellianorum
fuisse a nobis profligatum in tr. de Trins
260쪽
De assumpto. 2 sy& alium de incarnatione facta in diuina natura, reiecimus hic clii p. 6 ar. 6 vnde euertitur alius ponentium , incarnationem faetam in subsistentia absolutet , non so Ium quia haec non datur in diuinis, ut diximus in pro emio, sed etiam quia si daretur, non posset in illa fieri immediave incarnatio, quia traheret idem absumdum Petri Gnaphaei. Nec quid qua pro hat argumentum de identitate reali personalitatis cum natura diuina , siquidem 'Bςc non tollit distinctionem virtualam sintrinsecam, ratione cuius sicut potest
communicari natura , non communicata
personalitate: ita potest incarnari perso
nalitas, non incarnata natura.
Ad a. Nego antecedens, ex falsitate suppositi , de subsistentia ab Iutara . Ad I Nego minorem. Et dico,a Uerisho non suppleri dependentiam humanitatis a Deo, ut effeὶtus a causa, quς cum sit essentia lis naturae humanae, non est ab illa sepera bilis, sed ut naturae terminabilis, per propriam subsistentiam, γε clims t separabitis a natura, ideo potest ab iI-la auferri,& loco illius, poni subsistentia increata, quae non habetur per omnipotentiam , sed per proprietatem perso
nalem ipsius filij De L Quod si petas quo
modo natura humana, ut terminabilis pendeat a Deo, cum eius propria subsistentia si negat tua , quae non sit a Deoi dupliciter a Deo pendere , primo ra tione existentiae, quς est fundament uir is