장음표시 사용
291쪽
De assumente, o assumpto et lnon solum ex eius operibus, ut Io: II. Anima mea conturbata est : ti Matth. 26. Triuis est anima me. ,&c. 8e ex syin b. S. Athan. Perfectus homo ex anima rationali, humana earne subsistens , &c; sed etiam ex definitionibus Eccl ut videre est in V., ynodo sess. 8 can 6. Ul. 1ynodo act-ii arra g. q. C. ' & Tolet l . in pios. fidei. Quare oppositum dicere,est haeresis
Ad Patet responsio ex dictis in diis.
met ubi pro b mus subsistent sam creatam esse negationem unionis cum alio. Ergo quia hominis persona constitimur Completiue per ra Iem negatione,est omnino inassumptibilis Quando ergo Aug.& alii dixerunt, quod Uerhum assummpserit hominem,debet exponi per assum prionem humanitatiS, ut di fim tur. U. syn. genis collat. 8. Can. S. Si quis non constretur, Dei Verbum, carni Je unitum sub entia unitum propter hoc υοψm eiussu gentia, seu unam person m , an thema sit Et ideo ipse Augis explicans ti b. de fide ad Petrum C 2. ait,Deus naturam hominis affulsit, non parsona, Vt appareat, quod in alio loco, per synecdochen acceperit totum pro parte. Uude patet solutio quarti, cum per eamdem figuram , tape sumatur pars pro toto , nempe caro pro natura humana o Aliter non fialset assumpta caro vivens.
Ad I Diem in VI. Nyn. acti ij. fuisse
292쪽
etsi Dis ρ. VII. Art. VI.pori. Aliter cum haec unio sit substam tialis, & de essentia humanitatis , Christus sine illa non tuisset verus homo, nec
potuisset vere mori,eo quia mors fiat per ablationem v mom S animae cum Corpore. Quod autem ex hoc non sequatur assumptio personae humanae, patet ex distis, sicut etiam Patet, quomodo anima, & Corpus , etiam separata ab inuicem , potuerint remanere cum Verbo unita.
Ad i. Secundae sen. Patet responsio ex dictis in J, conci. Ad I. probationem dico, ad terminandam immediate unionem hypostaticam, non esse necessarium, quod quidquid fuit allum pium ex parte corporis, fuerit aetu informatum anima rationali, ut diximus in ead concI. &seq. Ad a. dico, communicationem idiomatum ut toties diximus non dari inter unum extremum, & partem alterius , sed inter totum , & totum ; R ideo dicitur Deus homo, & homo Deus. Neque ob flat, quod dicatur Deus facius caro . Siquidem eum in carne contineantur omnia, quae sunt in homine, nomine carnis potest intelligi tota humanitas, cum De pe per synecdochen, contentum per continens e X Primatur . Hoc non potest dici
de sanguine , qui contentus in carne , ut liquor in vase,eius nomine non potest in telligi caro. Ad 3. Nego antecedens; Cum enim sanguis sit necessarius, non solii in ad corporis conseruationem, sed
etiam ad eius operationes, spectat ad eius
293쪽
Do assumente,ct assumpta: et ς 3 integritatem. Ad q. Nego a medens. Qua inuis enim noster Gibbo , cum aliquibus alijs tueatur,aliquas particulas veri Christi sanguinis in terris remansisse ,& illud axioma, quod a sumst, non dimisit,explicet de partibus essentialibus , & quoad
earum partes praecipuas, non autem quoad partes minimas, quae non sunt necessariae ad integritatem humanitatis , ut probat disp 9 dub. a. f. a. tamen placet reponsio D Thomae, quam tradit hic q. q. ar. 2. ad 3 his verbis, Totus sanguis,qui Georpore Christi faxit, cum ad veritatem bu-mana naturg pertineat , in corpore Christi resurrexit oee. Sanguis autem ille , qui in quibusdam Ecclesijs conseruatur, non fluxit de latere Christi, sed miraculose a tertur e ffluxisse de quodam imagine Christi petetist . Quare ille rubor , qui videtur in instrumentis passionis , non est substantia san. guinis naturalis, quidquid sit de nutrimentali. Ad I. Tertiae Dico , fuisse quidem asesumptos spiritus, tam vitales , quam animales , quia sunt substantialiter sanguis, ut probaui in I. de an. disp. 2. ar. Σ. noutamen accidentia, ut dicium est in q, cocl. Ad 2. Dico, non solum non esse absurdam , quod uniones hypostaticae fuerint assiduo variatae, secundum terminationem ad partes corporis, sed esse omnino necessarium, ad saluandam incarnationis veritatem. Cum enim in viventibus,
294쪽
29 Di' VIL Art. in acquirantur , ex alimenti conuersione in substantiam aliti, & aliae resoluantur, di. cendum est, unionem Verbi cum corpore, dum viveret, assiduo fuisse variatam, vel secundum totum, si dicatur, esse unicam , & simplicem, vel secundum partes, si dicatur esse compositam Vbi obiter aduerte, quod cum disse si a r. a. diximus, unionem hypostaticam esse modum simplicem,& non compositum, locuti sumus de compositione Per partes Sther geneas , nempe spiritua Ies , & materiales, non vero de compositione Per partes omogeneas Cum enim dixerimus, hanc unionem esse materialem, & recipi in sola materia corporis Christi , & omnis materia sit diuisibilis in infinitum, ut diximus m 6 phys. utique omnis materia est composita ex suis partibuS om geneis;& hoc supposito, potuisset variari unio hypostatica , non secundum totum, sed solum secundiim partes.
An partes humanitatis fuerint assumpta cum aliquo ordine Vbi an natura diuina , circumscriptis
carnari ἐVIdetur I. Prius tempore fuisse Christum Dominum, ut purum homi
295쪽
De assumente, ct risumpto. 29ssem, ri Cerinthus asseruit, quibus non dissentiebant Nestoriani, & deinde
meruisse unionem hypostaticam cum Veibo: vel saltem praefuisse secundum
animam, ut effutauit Origenes, ut tueretur suum errorem , quod ab initio mundi fuerint simul omnes animae rationales
a Deo creatae , & deinde successue cum corporibus uniantur, ut Plato, Empedocles,Tyanaeus, & Pitagoras dixere, quibus deinde cum Origene adlissere etiam Manichaei, ut fuse retulimus in s. de an, dis' a ar. 3Videtur a. quod prius natura fuerit anima unita Verbo , quam corpori , vePlerique opinantur , cum Suar Gonetto Gibbone,&c. Primo quia numquam anima caruisset propria subsistentia, nisi fuisset impedita. Ergo prins natura est, quod fuerit impedita, quam quod caruerit propria subsistentia ἰ atque adeo quia numquam habuit propriam subsistentia, ideo prius natura fuit impedita,per unionem hypostaticam . Deinde materia hominis non subsistit per se , sed per animam. Ergo quia Verbum est ratio subsistendi ipsius Christi, prius natura subsistit eius anima, quam corpus. Conetlusio, Non prius tempore fuit auia
ma Christi υnita Verbo, quam corpori, qua uis possit aliquo modo dici, quod prius natura fuerit anima unita Verbo , quam eorpori, σtota nAtura humana per modum totius,qs m
296쪽
196 Dissp. VII. Art. ULT, Probatur prima pars , non solisi ex definitione exuressa quintae Synodi can. a. & sextae Synodi aet. ij, penes Suar. hic disp. 16 sedi. 2; sed etiam quia anima non potuit uniri Uerbo, nisi ut existens.
Ergo cum non eXtiterit ante unione Ur cum corpore,non potuit prius uniri Ueriabo, quam corpori. Consequentia probatur, anima Christi fuit eiusdem rationis, ac reliqus, ut probauimus ar. S. Sed aliae
animae rationaleS creantur a Deo, cum
infunduntur corporibus, & cum illis Hniuntur, ut probatum est in I. phys disp. 3. ar. 9. & in 3 de an. disp- t ar q. Ergo non existunt,ante statum unionis cum Corpore;adeoque neque anima Christi,&oppositum dicere, est haereticum, ut infert Suar lo c. cit. Probatur secunda, aetio creativa animae, non est formaliter unitio illius cum
corpore , ut probauimus in i . de gener . disp. t. ar. S. licet realiter sint simul in
eodem instanti reali, ita ut prima sit a solo Deo, & secunda a Deo, & generante
creato; nisi ve Iimus dicere, esse unam, &eam dein aetiovem realiter, quae ut termi natur ad anima, secundu esse simpliciter, sit creatio; & ut terminatur ad animam, secundum esse in materia, sit generatio, ut
expendimus loco citato. Ergo quantuis anima simul tempore accipiat esse simpliciter, & esse in materia, tamen quia secundum naturam , prius est illam esse
simpliciter, quam esse in materia , ideo quia
297쪽
Da assumente assumpta. 297 quia non habet esse simpliciter , nisi vesubsistens in Verbo, prius natura, anima
unitur cum Verbo, quam cum eorpore , saltem ordine executionis , cum ordine intentionis contingat oppositaim, eo quia prius natura Verbum vniatur cum hi manitate,quam cu partibus illius seorsim Unde remanet probata tertia pars. An autem ipsa caro fuerit prius unita
Verbo, qui m animae, vel solum fuerit uassumpta mediante anima, & aliae huiusmodi metaphysicae quaestiones, quia nihil habent soliditatis , & potius procedunt
de modo loquendi, ideo ut inutiles omittuntur . Quicumque vero vellet eaS abunde tractatas, consulat Suarium disp. II. per totam, de quo veluti ex fonte , omnes alij posteriores acceperunt, nam nihil erit desiderandum. Vnde patet responsio ad errores C
rinthi , Origenis , & aliorum haeretico- Tum, contra quos valeant Concilia allata. In quo aduertatur, quod quando diximus , eodem tempore Verbum simul a se sumpsisse corpus , & animam unita, nomine corporis intelleximus materiam organiZatam, secundum conditionem talis status, hoc est non secundum eam perfectionem quantitatiuam, quam homines proce siu temporta acquirunt, neque secundum eam intemitatem partium is,quq non conueniunt tali statui, ut sunt dentes, capilli, dic.
Ad alia Catholi eorum, patet Iespcn
298쪽
procedant in ordine tertiam partem cor
probauimus ar- si Iratio, seu medium aldine executi 1S, prata a, quam cory rio S, quia prii 'numanitas, tineo anim Mira, assumi intur in docente D Uro hic antenrromem facientis. γ m partes. 8. Superesset hic a ra
299쪽
De Usumente, O assumpto 99. . etiam sequitur, in sententia admittentiu subsistentiam absolutam , quia hic vel suppositaret naturam, adeoque faceret in Deo suppositum absolutum , quod ut erroneum explosimus locis citatis; vel non
Constitueret naturam potentem incarna.
xi, retenta doctrina catholica , quod iu- Carnatio sit actio ad extra, & omnis actio ad extra sit a supposito, tamquam a principio quod, quidquid contradicant Gonetius, & Gibbo. Quaeres , an possit conseruari natura Creata, absque omni subsistentia λ n gallue cum Scoto , &aIus. Et ratio est, quia cum subsistentia creata sit negatio unionis cum alio , ut toties diximus, MChm nulla porsona creata possit assumere
alienam naturam, omnis Creata natura ,
vel assumitur a Deo, & subsistit in diuino supposito, vel non, & retinet negatio. nem unionis cum alio, adeoque subsistit
Quaeres 2. An natura humana in Christo appetat propriam subsistentiam p . . quaestionem facile solui, si conueniamus in terminis . Siquidem vel loquimur de appetitu elicito , vel de innato 3 Si primum , clim hic sequatur cognitionem honi, non potest excitari de bono ins xiori, cum habetur maius , cognitum vitale. Quia ergo subsistentia Verbi est infinite melior, subsistentia propria humani tat is,no potest haec,illa habita hac, ap- sciere, aliter cum sint incompossibiles,
300쪽
3oo Di p. VII. Ar. VII. appeteret priuari bono maiori, ut habeat minus, quod rationi repugnat. Si secundum , cum appetitus innatus nihil sit aliud, quam naturalis potentia, & Capaci eas alicuius formae, cum respectu transcendentali ad illam , ut vidimus in tra C.
de vis; & haec capacitas tolli non possit per quamcumque aliam formam , licet perfectiorem, & perlaetiorem in infinitum, ideo non potest non remanere ii a
Christi humanitate, ad suam naturalem subsistentiam, ad quam se habet merepassiue , sicut materia ad forma in . At- ue adeo sicut materia, etiam ut substatbrmae perfectiori , remanet sub appeti- tu, non quidem determinato , & absoluto, sed disiunetiuo, & veluti conditionato formae inferioris , ita & natura humana Christi ad suam naturalem subsistentiam , hoc est sub conditione, quod separetur a diuina . Vnde non sequitur quod sit in statu violento, Primo qui a non appent suam subsistentiam determinate , & absolute . a. Quia eius carentia non est a principio extrinseco, sed ab intrinseca Verbi subs stentia , supplente eius defeetum. Et demum quia in quoli- beente creato , datur inclinatio quidam uniuersalis, flaudata in potentia obedientiaIi , ad obediendum primae causae, ad quodlibet, quae obedientia proinde non