장음표시 사용
381쪽
Da Voluntat/ Christi. 33rdi, est timor paenae comminatae, ni fiat res praecepta. Sed seruitus non potest cadere in Christum, qui est filius naturalis Dei, eiusque charitas in Deum , tamquam iapatrem, loras mittit timore Ergo non
potest operari ex tali praecepto, quod proinde non potest illi imponi. 3. Praeceptum rigorosum Dei, semper
procedit cum comminatione culpae,&pςnae. Sed Christo ut impeccabili ab intrinseco, non potest fieri comminatio culpae, & ut filio naturali, cui est debita, S de facto ab initio concessa beatitudo essentialis, non potest fieri comminatio paenae aeternae, quae debetur soli peccato, & multo minus comminatio paenae temporalis , quae ut talis , non potest
rependi, nisi ob peccatum Ergo non pO, test fieri prςceptum rigorosum, ut docuere Albertus Magnus, Dyonis Cistercien. Victoria , Io. Ant. Velasq; Palud. Ga machaeus, Bernal, Roa, Hurtad Lorca, Salii, quibus nuper accessere Card. Pallau. M Esp rsa hic q. 3δ. Probatur tertia pars, primo quia obedientia potissmum consistit in hoc, quod subditus conformet suam voluDtatem scum voluntate sui superioris, in omnibus his, quae non sunt contra legem aeternam Dei, qui cum sit supremus omnium do
minus , eius voluntas debet esse prima regula omnium aliarum voluntatum. Sed Superior potest manifestare suam uoluntatem ,non solam per imperium ,& com
382쪽
38ι Diis X. . m. minationem paenae, sed etiam per o Mationem praemii, nulla facta comminatio. ne paenae. Ergo Potest subditus , non solum obedire, consormando suam voluntatem , cum voluntate superioris rigor se praecipientis, sed etiam conformancio illam cum voluntate superioris consulentis, vel allicientis per promissionem praemii , ad aliquid faciendum . Et ideo D. Tho. a. a. q. IO . ar. ad. 3 docet, religiosos perfectius obedite suas superioribus, sit obediant etiam in non praeceptis. Quia ergo Deus mam sectauit Chri-1to suam voluntatem , UC Iiberando fio mine, per eius mortem , proponendo iIli texaltationem sui nominis, & alia praemia , quae supra iudicauimus , licet illi non comminauerit paenam, si nollet mori, adhue tamen praebuit illi motivum exiscellentissimae obedientiae, quam si negle xisset,non proinde peccasset. Neque obstat, quod Christus teneretur se confodi mare cum voluntate Dei, siquidem non tenebatur ex vi praecepti, sed ex alio capite infra examinando. a. Ratio praecepti non dicit de sormaliceomminationem ps nq, qus sola suit introducta, ob contumacia subditorum , & ob naturalem dominum Conditionem , quae refugit alteri se submittere , ni si ob imorem. Et ideo pr ceptum originari es gnificat documentum, quia qua si preo.
eupat animum alterius, in ordine aci o.
perandum; & magister dicitur priceptor,
383쪽
Da noluntate ChrisH. 38s regulae artis dicuntur pr*cepta Quia vero superiores debereut esse sapientiores, ideo ex reuerentia, quam alij debene illis praestare, collata est illis in subditos iurisdictio, unde dicuntur magistratus a magisterio , & apud Romanos consules a consilio prςbendo. Ergo formalissima ratio prscepti, consistit in insinuatione, seu manifestatione inclinationis superioris, cui subditi tenentur conformari. At que adeo quamuis Christo non fueriet impositum priceptum rigorosum, adhuc tamen potuit Deo obedire, persemissima obedientia , dum illi manifestanti suam inclinationem, de redimendo mundo, quod est instar prςcepti,suam Iibenter voluntatem opere consormauit, ac si vere uεc sibi prscepisset.
Ad 1. dco, verba scripturi esse acesi' mode exponenda, quando urget necessitas id faciendi. Cum ergo ex dicti S co fiet, praeceptum rigorolum non potui siecomponi cum Christi libertate, ideo cum hςc clarissime constet ex sacris litteris,& fundetur in ratione meriti, & satisfactionis, ut hanc salvemus, debemus it3 exponere alia loca, in quibus agitur de prsceptis Christo impositis , ut solum significent preceptum non rigorosiun, ut dictum est. Ad α. Dico, humanitatem Christi se-Cuudum suam primaevam conditιone esse Dei seruam, non tamen ut assumpta
a diuino verbo . eam ut talis . sit filius
384쪽
Dei naturalis, cui repugnat seruitlIs, m do infra explicando disp. ij. ar. 2. ad. 9, Ergo quia quaestio procedit, de natura humana, ut assumpta, quatenus cum persona diuina facit Christum , argumen
Et hine patet solutio ad 3. eo quia natura humana in Christo, non sit ex se im- peccabilis, sed ex unione cum filio Dei,
ut dictum est in primo articulo. Ad q. Nego antecedens, non quia Christo esset licitum , contra uenire Ieginatura It , feci quia aetus ab illa pra Cepti, erant iIIi necessarii, & impossibilis actus vetiti oppositi. Hoc autem quia est Commune etiam ipsi Deo, qui non potest me. tiri, se odi sse, peierare, &c. ideo non dicit subiectionem ad legem, sed solam naturalem determinationem , ad prosecutionem talium actuum , qui praesci ibuntur a lege naturali cuiusmodi sunt amare Deum, odisse peccatum, &c M ad fugam oppositorum. H qc autem naturalis determinatio, quam Deus habet, siue ad prosecutionem, siue ad fugam talium actuum , quia prouenit ex dictamine diuinς sapientis , quo clarissime Deus cognoscit, huiusmodi actus esse essentialiter conneXOs, cum amore sumini boni, ad quem est naturali necessitate determinatus , actusque oppositos esse cum illo incompossibilas, ideo dicitur teneri ad obseruantiam legis naturalis, seculsa omni subiectione ad illam. Respectu autem
385쪽
Da Voluntate Christi. i Christi, quamuis per legem naturalem, non reddantur illi liciti, seu illieiti ali- qui actus, eo quia per illam non obli ge
i tur per Comminationem cu*ae, & pae , i tamen dicitur habere aliquo modo vim legis, & praecepti,quatenus determinatio,
s quam Christus habet ad tales actus, vel oppositos, qui praescribuntur a lege, unde illi redduntur necessarii, vel impossi' biles, trahit originem ex voIuntate Dei, N ex dictamine indito ab illo, qui est eius dominus , & superior, ut dicitur 1.
ad Cor. R. in fine, Vos autem Chrini, Chri stus autem Dei. Et hoc modo debet expΟ- vii docus ille psalmi, legem tuam in medio eordis mei, quatenus videlicet nomine legis, non antelligitur praeceptum rigo
Dices, Vel Christus mortuus est , ut adimpleret consiliu,vel praeceptu patris M primum, ergo non obediuit, cum obedientia gespiciat praeceptum , ut distin cium a consilio. Si secundum, ergo vere habuit priceptum rigorosum . Respondeo, vere Christum mortuum esse, Veexecutioni mandaret praeceptum patris, non tamen rigorosum , obligans ad culpam, &pamam, quod solum distinguitura xonsilio, ut elicitur ex illo i. ad Cor
ri ne virginibus praevium Domini non,
beo,consilium aurem do, hoc est non obligo ad hoc, litae dicam quod esset bonun 'DiXi, non rigorosum, quia non erat co
silium Pure lapprobatiuum , sed onos . R sum,
386쪽
386 Disp. X- Art. IV. sum, cum promisione praemii , & Iaudis, adeoque suificiens , instar praecepti , admotivum obedientiae,ut dicham est Et hete doctriara elicitur etiam ex D Tho. qui super illud ad Rom. 8. pro vobis aeradidit
illum , haec docet, Tradιdit eum Deus P ter tu mortem, eum incarnari, is pati sim tuendo, humana eius uoluntati inspiranis do charitatis assectum, qua passovem spontaneus subiret Sed hoc non ellet, si imposuisset i lii praeceptum rigorOsum , quod necessiasset ad mortem , 1 ante eiuS Im Peccabi Istate . Ergo imposuit ιIIa , per modum consiDj, PraecePtum non rigor is sum, in ordine ad meritum, & laudabili. talem tantum.
An Christis fueris indifferens, o bl
387쪽
- Do Voluntate Christi. 38 stum, ita Vntrare in gloream suam Ergo non potuit non mori. 1. Christus fuit moraliter neeessit tus , ad se conformandum in omnibus cum diuina voluntate. Ergo quia diuina voluntas illi nota, erat,vi saluaretur mundus per eius mortem, ut vidimus disp. 2. non potuit illi non conformari, adeoque
3. Tenebatur Christus ex Iege naturali charitatis , ad subueniendum toti generi humano, constituto in summa, &m euitabili miseria damnationis aeternεaa qua non poterat,nisi per ipsum liberari. Ergo nisi illi subuenisset per sui mo tem , omnino peccasset, sicut peecaret quicumque alius , qui cum possit suam Patriam moriendo, ab irreparabili excidio liberare , nolit facere. Atque adeo eum illi fuerit impossbile omne peccatum, fuit necessitatus ad moriendum, pro
Conet. Christus fuit omnino indisserens
ad non moriendum , adeoque libere mortuus
es, pro salute hominum , non Dium ιibertateonosita coactioni , sed etiam necestati . Est communis inter theologos, licet nonnulli dixerint, eum fuisse liberum sola libertate opposita coactioni, vidietum
Probatur I e scripturis .ctiusque te tamenti, ut Isais I 3. Oblatus est, quia θ' se voluit, ex quo elicit Hyeron. Non necessit τει sed vaduntate mortem subjι; & Io. u . R A ao
388쪽
1 o. Ego pono animam meam , iterum fuismam eam, nemo tollit eam a me, sed ego ρο- no eam a me ipso , potestatem habeo ponendi eam, oec. & Matth 26. An putas quia non possum rogare patrem meum, o exhibebis mihi modo plusquam duodecrm legiones angelo sum subintellige, ut me eriperent 4 morte.
Sed nisi Christus habuisset indifferentia ad non mori, hac fuisset inanis iactantia, facta Petro, eum quo loquebatur. Ergo vere habuit hanc indifferentiam. Dein de mors fuit meritoria Christo , & pro
nobis plene satisnetoria, ut vidimus disp. q. & s. Aci rationem autem meriti, ει n. tisfactionis requiritur libertas indisserenotiae, ut omnes fatentur , saltem quoad meritum , quod inueniri non potest in actibus necessarijs. Ergo Christus habuit indifferentiam ad non mori Et ideo Aug. lib. q. de Trin. c. IJ, ait, Sui potuit. non amori,s nollet, procul dubio quιa volvit, modituus est . Cui concinunt Greg. M Chrysost. nam ille lib. 2 q. morali c. a. inquit,
omni neeessi ara calcata iam voluit, morremesponte Iuscepit: & hic hom. 28. super illud ad Heb. io. propositosibi gaudio sustinuit crucem, inquit, licebat illi nihil pali , δε luisset , quibus ostendit, illum habuisseia potentiam physicam, & moralem ad non
patiendum. Ad I. Nego antecedens. Et ad Ioca scripturarum dico, per illa exprimi, non necessitatem antecedentem,qua Christus adigeretur ad moriendum, sed conseque- rem
389쪽
De Voluntate Christi. 389tem, qua Christus non poterat mundum redimere, nisi per sui mortem, stante de creto Patris. Quia tamen non necessita. batur ad redimendum mundum, ideo neque necesIitabatur ad mediu talis redemin PtIonis, ea plane ratione, qua lapsi post baptismum , non necessitantur ad paenitentiam, nisi ex suppositione, quod vem Iint Deo reconciliari, quod non tollit physicam potestatem ad illa omittendam. Neque obstat quod ipse esset noster Pastor, & bonus pastor teneatur ponere fuam animam pro ovibus stiis, ut ipse
docuit Io. Io. Siquidem potuit simplicister non fieri nostrum pastorem. Sicut ergo libere se feeit nostrum pastorem, ita libere posuit animam suam pro nobis. Et ideo subdit ibid. Ego sum bonus pastor
animam meam pono pro ovibus meis, hoc est
non simpliciter, sed ex suppositione os ficii pastoralis , quod libere aeceptauit,
illoque posito, mori tenebatur . Et inferius, propter a me diligit pater, quia ego pono animam meam, ubi ostendit motivum paternae dilectionis, non quidem adaequatu, sed solum in adaequatum fuisse, quia pro onere sponte suscepto, statutam a patre
conditionem adimetere non recusauit,ut patet ex illis verbis, pono animam meamo iterum sumam eam , Ad a. distinguo antecedens, fuit moraliter necessitatus, ad se conformandum in omnibus cum diuina voluntate, si ser
390쪽
3so Disp. X. Ar. V. Iuntate beneplaciti, & subdistinguo, qlio ad volitum formale, & quoad actius liberos,& electi uos, concedo: quoad volt tum materiale , vel quoad actus elicitos per modum nacurae, seu quoad actus appetitus sensti ut, nego antecedens. Et cit- ning o consequens, non potuit moraliter illi non conformari, si sermo sit de voluntate beneplaciti, quoad actus liberos, & volitum formale, concedo : quoad actus naturales, & volitum materiale, seu aetus appetitus sensitivi, nego consequentiam . de sequitur falsitas postremae consequentiς, quia P sitis his, Clim
Christus non fuerit nece sitatus physice, ad mortem materialiter sumptam subeu-dam, potuit illam saltem physice vitare, quam proinde libere acceptauit. Dices , impeccabilitas Christi erae physica, & moralis. Ergo neque mora Iiter, neque physic ς potuit peccare. Peccasset autem, si contra Dei voluntatem respuisset mortem. Ergo non potuit ullo modo illam respuere. Nego in inorem
subsumptam, quae solum valeret, quando mors fuisset praecepta Iegaliter, sub pq
nalitate, quod nos negauimus , non admittendo praeceptum rigor sum. Urgebis, saltem contraxisset imperfectionem moralem, non obediendo Deo, quamuis non rigor Ose praecipienti . Sed haec aeque illi repugnat. Ergo redit argu mentum . Distinguo maiorem, contra