장음표시 사용
391쪽
De RHuutata Chrissi. Isr, uam, eoncedo : positivam , nego. Et cli-: se incla minori, quod illi repugnet imper- feetio moralis positiva, & non negativa, nego consequentiam Pro 10telligentia. imperfectio moralis post tua dicitur ilia, quae dicit carentiam perfectionis debit , vel ratione prscepti, vel quia melius diseponeret ad ultimum finem; negativa autem est pura carentia perlaetionis possi- . bilis , sed neque debitae, neque melius disponentis ad ultimum finem ; & ideo Prima temper est peccaminosa , non auisi te securia. Quia ergo Christo neque fuit
Praecepta mors,neque illi fuit necessaria,' ad asIecutionem ultimi finis, ideo eius carentia Milet imperfectio pure negati
ua,quae no repugnat eiuS sancti tati,quae licet fuerit suma,no tamen de facto habuie omnes actus persectioni .excogitabilis. Vnde infertur,Christu non fuisse semper, M in omni euentu necessitatum ad optimum simpliciter, quod multi extendunt ad ipsum Deum, quein dicunt non teneri ad extra semper optima facere, quamuis optime semper Operetur, ut patet experientiai per quam videmus facta bona j inaequalia, quae utique omnia non possitne
' em simpliciter optima . Immo cum hoc. ipsum sit bonum, quod possit Deus vel Iebona inaequalia, sequitus etiam , fuisse honum Claristo, quod non teneretur ad optimum; quia ex hoc ipso nihil potuis, set libere , adeoque moraliter operari-- , Dices demum, Christias suit necessita-
392쪽
tus moraliter, ad volendu quidquid Cab illo vellet; & ideo fuit dotatus h: tibus supernaturalibus omni virtuti scientia infusa perseet i ssima omnium ni bilium, & optima sub ordinatione
petitus sensitivi ad rationem, gratiabituali, eius animam perfecte sancti nite, & visione beatifica. Sed haec tralis etiam impotentiam physicam, ad nedum, quod cognoscebat esse a Deo
tum determinate . Ergo cum cognsret, eius mortem esse a Deo deternte volitam, in remedium hominum inoluit physice iIIam nolle.
Nego consequeut iam, ex faso supo,quod Christus cognosceret, suam tem esse a Deo volitam determ voluntate beneplaciti, illam praecite. Et ratio est, quia cum vellet minsaluare, per mortem Christi libere eundam, non potuit ab illo adimei praeceptum, physticam indifferentia oppositum In tantum ergo dotauit tam eximijs dotibus , ut libere quprompte tamen, & alacriter vellet Ilius ergo moralis necessitas, fuit ql ad vitandam omnem impersectioimoralem positivam , cuiusmodi
vitatio mortis praeceptae , non autene at tua , cuiusmodi fuisset vitalictis de facto non praeceptae, ad ql proinde fuit liber physice , & mor Ut autem intelligatur doctrina
in responsione argumenti principal
393쪽
De Voluntate christi. 3 3 primo, non semper esse melius. rmari cum voluntate signi ipsius quae est quadruplex , nempe prohi- , praeCipiens , Permittens , α consi- siquidem melius est non facere peinn, quod a Deo permittitur; & me- it , quod Abraham non occideret: silium suum, ex quo ortum habuit Itor mundi. Et hic est ratio, cu elando Deus nos it,quod videtur velleata te signi, ut docet D. Tho. q.:ritate ar. 3. ad a. quia semper vult id circa iIIud, nempe nos esse debit ut, quo pracipis, oe esse in potestate n
si quod permittis, ut idem doeet ibid. tamen proinde sibi contradicit, quia idem docet ibid ad 3. ) moluntassiaon ea in Deo , sed a Deo ; es enim ali- Dei sectus, talis , quali soler apud nosntas hominis designari. .duerto a. appetitum sensitiuum , ut-: directum cognitione boni sensibilisndum se, eodem modo ferri in obie- nolitum a Deo , ac volitum; & ω- dum hune, qui suit reIictus integer Phristo, quoad motus sibi connaturavi esset materia pugnae, & meriti, sae- hristus Bit difformis divinae volun- , qua volebat illum subesse crueiatse; sensui repugnantibus , ut patet ora ae, qua orabat transitum calicis pase ais in horto, & querimonia in eruce, qηiae ἐεreliquisti meρ que denotabant a
394쪽
394 Di'. X. Art. U. compressus, per appetitum rationalein , tua voluntas fat. Hic enim motus cum sic naturalis, non prouenit a fomite, qui
cum sit effectus peccati, non suit in Christo, & ideo debuit in illo relinqui. aduerto, etiam quoad appetitum rationalem, qui proprie est actus voluntatis, potuiste Christum in aliquibus di Dformari diuinae voluntati consilianti, siue Prohibenti, quatenus videlicet volebat aliqua mala, & noctua Christo, & nolebat aliqua bona, in genere utilis, ac de etabilis. Cum enim voluntas sit ex se de
terminata ad bonum, natiarali inclinatio
ne fertur ad illud, & refugit a malo, a 'prehenso ut tali. Et ideo dicimus, quod voluntas quoad motus Primo primos , operatur per modum naturae, ac inde liberate, sicut diximus de appetitu sensitivo;& quoad hos motus, quia non interue niunt consultatio, & electio , dependendenter a dictamine rationis , non datur proprie libertas, & moralitas ad merendum, siue peccyndum. i , . q. AEduerto , etiam voIuntatem rationalem Christi, potuisse in aliquo difformari a voluntate beneplaciti ipsius Dei, non tamen quoad volitum formale , sed solum quoad volitum materiale ... Ad cuius euidentiam dico, volitum formale esse illud quod plene cognoscitur esse essicaciter, & absolute a Deo volitum εἰ& respectu huius , non potest dari diI-iorautas nostrae voluntatis, quin haec im
395쪽
De Voluntate Christi. 3pssormaliter, ut frustretur voluntas Dei , cui contranititur. Et quia fformitas est intrinseco mala, non in Christum cadere. Volitum ma- est illud obiectum, Grea quod vertitur diuina voluntas, secunise entitatiue consideratum, abique ad astu diuinae voluntatis,quae vel nunc non aduertatur, vel nullateqibis appareat; & quoad hoc quia nus illud nolle, absque eo quod ve- , quod frustretur diuina voluntas , ullo modo intendimus adueriari, ossumus absque ultu peccato , il-ormari , &de facto etiam Chrii quaado, fuit difformatus , nou non agnouerit diuinam volunta-ed quod. suam licet venitentem, il-,
laevi submiserit , adeo ut nollet ite haec obiecta, ied solum iuxta 1m dispositionem, & ordipem eius dentiae, cui nullo modo niqndebaesari. Exemplum clarissimum huiu nutatis h mus Incae. δ 33 siam astur in cruce', 'rabat Pavem prolixoribus, Pater dimitte illιs , non e tisit quid faciunt.Volebat ergo Chri-uorum salut*m, quam Delis noIO. aon tamen ut isormaliter a Deo no ianeque absolute , sed solutet male
'er ut talem de cum inhordinatio-l diuinain voluntatem . Idem accidet norte, quam pro omnibu p tau
396쪽
w6 Disp. X. Art. R. que per illam intendebat salutem omnium, licet Deus illam nollet, modo ri per explicato . Et Matth. 26. Non sicut ego moto, se sicut tu. Ergo habuit voluntatem contrariam voluntati Patris , circa volitum materiale, non talnen circae formale .
Ad 3- Nego antecedens. Cum enim vita Christi, utpote Dei uirilis , esset per
infinitum excessum dignior , vita Omnium aliorum hominum , non debuit eX natura Ii necessitate fraternae charitatis, obligari ad sui profusionem , pro salut aliorum , Praefertim cum ipse non esset priuatum membrum, sed caput,& Iudex, qui honeste poterat nobis infligerenteritam paenam . Quare cum nos redemit per sui mortem, id non fecit ex ullo debito, sed ex amore, quo nos proseque-hatur, ut dicitur ad Ephes. s. Christus di texit nos, ct tradidit semetipsum pro nobis. Neque obstat, quod eius mors esset breuis separatio anima: st corpore, quae non videtur praeponderare saluti aeternae tot animarum. Siquidem sicut quilibet eius minimus actus meritorius, erat sufficiens ad redimendum totum mundum, ita quae Iibet vel minima iactura eius vitae, prσ- ponderabat vitae omnium aliori .Quamuis enim Deus de facto adhibuerit hoc medium, ad reparandos homines, quia tamen hoc fecit, propter nimiam eharitatemmam,qua dilexit nos, ut dicitur ad Ephes. a. & ut ostenderet, gravitatem suae ose
397쪽
De Holuntate Chrici. 397sensq, quae a nulla pura creatura repara ri potuisset, ut probauimus dis'. 3. ar. Σ.& 3. hinc non deducitur necessitas naturalis mortis Christi, nisi ex suppostrone diuini decreti, saluandi mundum per Co dignamis iis factionem, Nec valet 'pristas nostrae vitae, quam tenemur profundere pro salute reipublica; siquidem cum simus membra illius, tenemur praehabere bonum totius, nostro bono priuato, quod non valet de Christo, qui solus omnibus praeponderabat.
398쪽
via haec quaestio habet essenti lem Connexionem cum Christi seruitute, ideo ut clarius proce-- damus, agemus de utraque Quaeremus ergo I. an,& quomodo Christus sit filius Dei λ Et deinde , an, & quomodo sit eius seruus p Quorum occasione, age s
CE s ais . omol sit filius Dei, naturalis
VIdetur non esse, ut docent Dur. in 3. d. q. q I. Bassolis ibid q.vn ar. 2. Faber, & alij, Primo quia Christus vehomo, non est Deus. Sed filius Dei naturalis est Deus, sidui filius hominis est homo Ergo non est filius naturalis Dei. a. naturalis filius Dei, utpote necessario
399쪽
cedens a Patre, est aeternus , & Patria substantialis. Sed hitiusmodi non estiristus, ut homo, qui factus est in tem re, sub1ectus morti . Ergo , S c. R. Vt mo, est effectus totius Trinitatis. Ergosset Dei filius, esset filius totius Triniis , adeoque etiam Spiritus sancti, gestus Verbi, quod est falsum. q. Filius
optiuus, non est naturalis. Sed Chriis per gratiam habituale, est filius ado- tuus. Ergo non est naturalis. S. Si Pa - aeternus suisset humanatus, ut homo, n esset Pater Uerbi. Ergo neque Uerna ut homo , est filius Patris. 6 Chris ut Deus, non est filius naturalis Vi iis. Ergo neque ut homo, est filius na- alis Dei, cum utrobique sit eadem isto. 7. Si Christus ut homo, esset filiusti, hoc illi conueniret ratione huma-atis. Ergo omnis homo esset filius Dei, od est absurdus'. 8. Christo non comniunt, nisi duae generationeS, nempe aeterna , per quam ut Deus pro die 'atre, & alia temporalis, per quam urmo procedit a matre. Ergo non con nit illi alia generatio, perquam ut hor, sit filius Dei. 9. Christus ut homo, seruus Dei. Ergo non est filius. Pro. risolutione, aduerto, hic non esse monem de Christo, ut Deus est, qui reduplicative sumitur,dicit secundamrsonam Trinitatis, quae essentialiterern est filius Patris , deci de Christo
nomine, qRatenus reduplicat humanis
400쪽
talem assiumpta; ia quaeritur, an Christus in humanitate subsistens, habeat in ipsa humanitate relationem aliquam , fundatam in ipsa unione , filiationis ad Deu 3 Et quia in argumentis allatis tanguntur plures quaestiones dissiciles , ideo illas breuissime solvemus, partim in hoc articulo, & partim in sequentibus. Concl. Christus ut homo , est filius Dei ,
non tamen adoptiuus, sed naturalis, relatio ne rationis, fundata in ipsa gratia unionis. : Probatur prima pars I. ex Μatth. ubi postquam a Io: baptizatus est Christus, audita est vox de caelis , Hic esῖ stitie meus dilectus , in quo mihi complacui. Super quem locum D. Petrus 2. EP. C. T. ait de Christo, Accipiens is Deo P tre honorem, O gloriam, voce delapsa a Deo huiuscemodi, a metuis ea gloria, hic est filius meus dΗectus, quae non possunt verificari Christo ut Deo, qiii non accepit in tempore honorem, & gloriam, sed de Chri- ut homine, qui proinde filius Dei est, veali hi probauim US. Probatur secunda , adoptio est gratu ta, ct liberalis assumptio , seu acceptatio persona
extranea ad hgreditatem, ut cum Iulis Re
ritis, & communi theologorum sustragio, definitur hic a D. Τho. q. Σ3. ar. I. his verbis , homo adoptat alium Iibi in Mlium , inquantum ex sua bonitate, admitriteum ad partieipationem sue hareditatis , hoe
est ut exponit hic Suarius ) qui ex visuae originis, non habet ius ad eius